Κυριακή, 16 Ιουνίου, 2019

Άσε μας ρε Πιτσιρίκο… Άσε μας ρε Ανδρέα Πομώνη…

Η Άννα Κορακάκη κέρδισε δύο μετάλλια στη σκοποβολή, αλλά το χρυσό μετάλλιο λάσπης ανήκει στον Πιτσιρίκο..

 

Η Άννα Κορακάκη είναι μία κοπέλα μόλις 20 χρονών από την Δράμα που χτες μας έκανε όλους υπερήφανους, αφού κέρδισε στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο  δύο μετάλλια στο ίδιο αγώνισμα, την σκοποβολή, και σήκωσε τη σημαία μας από το υψηλότερο σκαλί του βάθρου, ακυρώνοντας έτσι με τον καλύτερο τρόπο τα όσα έγραφε στο twitter ο άνθρωπος που του ανήκει δικαιωματικό το χρυσό μετάλλιο λάσπης και μιζέριας, ο Πιτσιρίκος.

Ο Πιτσιρίκος, ο κατά τον κόσμο Ανδρέας Πομώνης, είναι ο άνθρωπος που όλα τα προηγούμενα χρόνια εκτόξευε λάσπη για να χτίσει με την τρωτή επιχειρηματολογία του το αντιμνημόνιο. Είναι ο άνθρωπος που επισκέπτονταν στη βουλή τον σημερινό πρωθυπουργό. Είναι ο άνθρωπος που αφού βγήκε ο Τσίπρας πρωθυπουργός και εφαρμόστηκε το μνημόνιο, μας είπε ότι κατεβάζει τους ανώνυμους λογαριασμούς του, γιατί νιώθει προδομένος και πάει στο εξωτερικό να μαζεύει λουλούδια και να διδάσκει ξένες γλώσσες.

Ο Πιτσιρίκος, ο κατά τον κόσμο Ανδρεας Πομώνης, προφανώς και δεν έκανε τίποτα από όλα όσα μας υποσχέθηκε. Το αντίθετο μάλιστα, έμεινε εδώ και χτες, με αφορμή το χρυσό μετάλλιο της Άννας Κορακάκη, βρήκε την ευκαιρία να εναποθέσει στο διαδίκτυο όλα αυτά τα ζηλευτά αποθέματα μιζέριας, που χαρακτηρίζουν εδώ και χρόνια τις αναρτήσεις του.

Χτες λοιπόν που μία νέα κοπέλα 20 χρονών σήκωσε στις πλάτες της ολόκληρη την Ελλάδα και μας έκανε περήφανους, αυτός επιδόθηκε σε ένα ακόμη κρεσέντο κακίας, μιζέριας και ασέβειας απέναντι πρώτα σε έναν άνθρωπο που δούλεψε και πέτυχε και εν συνεχεία σε ότι του είναι «απεχθές» και «επονείδιστο», όπως για παράδειγμα οι αντιλήψεις του υπόλοιπου κόσμου για την Ευρώπη.

Ο πιτσιρικός λοιπόν, αυτός ο αμετανόητος ιεροκήρυκας της διαδικτυακής σπέκουλας,  πιστός στο δόγμα που περιγράφει ο σύντροφος Καρανίκας, πως η αριστεία είναι ρετσινιά και πως η καριέρα είναι χολέρα, προσπάθησε σε μία σειρά από τιτιβίσματα του να αποδομήσει την τεράστια επιτυχία ενός κοριτσιού, που προπονούνταν στα νταμάρια και όχι σε κάποιο σκοπευτήριο, όπως οι υπόλοιπες συναθλήτριες της, τις οποίες και νίκησε.

Έριξε λάσπη σε έναν άνθρωπο που έφερε σε μία Ολυμπιάδα δύο μετάλλια, κάτι που έχει να γίνει στη χώρα μας 104 χρόνια. Πήρε σαν επαναστάτης των πλήκτρων που είναι την μισάνθρωπη αντίληψη του και έγραψε αρχικά πως «η σκοποβολή θα είχε ενδιαφέρον αν οι στόχοι ήταν ζωντανοί».

Και συνέχισε με αντίστοιχης «ευφυίας» τιτιβίσματα, που κάποτε θα χειροκροτούσε το αγανακτισμένο πόπολο, τότε που του έδινε την ντιρεκτίβα και την κατάπινε αμάσητη, σαν σανό.

Προσπαθούσε διαρκώς να γίνει αστείος, προσπαθούσε να γίνει εύστοχος, χωρίς όμως να τα καταφέρει. Κι αυτό γιατί χτες ήταν η βραδιά της Άννας και όχι η δική του. Χτες ήταν ημέρα υπερηφάνειας, που βραβεύτηκαν οι άξιοι και όχι ημέρα πορείας με συνθήματα, βρισιές και μπάχαλα.

Χτες λοιπόν ο Πιτσιρικός, που δεν θα ξανάγραφε «τήρησε» το λόγο του και… ξανάγραψε.

Χτες λοιπόν ο Πιτσιρίκος έψαξε να βρει λίγη από τη χαμένη του αποδοχή και μας προκάλεσε οπτική ρύπανση. Μόλυνε για ακόμα μία φορά τον αμφιβληστροειδή μας με τιτιβίσματα όπως:

 

Με το να σπιλώνει όμως ένα νεαρό κορίτσι για να κάνει πολιτική. Με το να υπονομεύει μία προσπάθεια ετών που χάρισε δόξα και επιτυχία σε κάποιον άλλον, σε κάποιον που το άξιζε. Με το να μην λέει πότε του μπράβο σε κανέναν. Με το να χρησιμοποιεί την αξία και την παγκόσμια αναγνώριση κάποιου άλλου ως δούρειο ίππο, για να πει την άποψη του ή να εξαπολύσει λάσπη, τότε δεν πετυχαίνει τίποτα άλλο, από το να μας θυμίζει το εμετικό του τιτίβισμα για τους νεκρούς της Marfin.

Παναγιώτης Φωτεινός