Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου, 2019

Π. Φωτεινός: #mega_mou εναντίον #mega_telos

panagiotis-fotinos
Γράφει ο Παναγιώτης Φωτεινός

Το Mega Chanell απ” ότι φαίνεται την Παρασκευή κηρύσσει επίσημα πτώχευση. Δυστυχώς.

Στην Ελλάδα της κρίσης. Στην Ελλάδα των μνημονίων. Στην Ελλάδα που η ηλιθιότητα και ο αμοραλισμός νικούν τη σκέψη και τη νηφαλιότητα. Σε αυτή τη χωρά που στενάζει και αναστενάζει στις πλατείες, στα κομμωτήρια και στα καφενεία, τους προηγούμενους μήνες, όλοι αυτοί οι αριστεροί των πλήκτρων, αυτοί που κάνουν επανάσταση με τα λεφτά του μπαμπά, αυτοί οι μάγκες της ανωνυμίας, ευχόντουσαν, μαζί με μέλη της κυβέρνησης, να κλείσουν τα βοθροκάναλα.

Κάνεις τους δεν σκέφτηκε τη ρήση του Ιάκωβου Μάγιερ πως «η δημοσίευση είναι η ψυχή της δικαιοσύνης» και πως το πιο σημαντικό όπλο της δημοκρατίας απέναντι στο σκοταδισμό είναι ο πλουραλισμός.

Κανείς τους δεν σκέφτηκε το ορθό, πως το κανάλι είναι ένας οργανισμός και πρέπει να σωθεί, ακόμα κι αν νοσεί.

Κανείς δεν μίλησε για το πως θα σωθεί. Κανείς επίσης, δε μίλησε για τις δεκάδες θέσεις εργασίας που θυσιάζονται στο βωμό μίας βεντέτας που ξεκίνησε με χάδια στη γάτα των Ιμαλαϊων…

Εσείς λοιπόν που μισείτε εδώ και χρόνια τον Πρετεντέρη και τη Τρέμη, αυτούς δηλαδή που θα έχουν πάντα δουλειά, μη θρηνήσετε τώρα και εκ των υστέρων για τους υπόλοιπους δημοσιογράφους, τους τεχνικούς και όλους όσους εργάζονται, εκεί που κατουρούσε η Χρυσή Αυγή και έβριζε ο Πολάκης. Μη σας νοιάξει που 550 εργαζόμενοι θα χάσουν τη δουλειά τους…

Μη σκεφτείτε στιγμή τους ηθοποιούς, τους διαφημιστές, τους παραγωγούς και όλους αυτούς τους αφανείς εργάτες της τέχνης, που σας προσέφεραν απλόχερα και τσάμπα όλα αυτά τα χρόνια ψυχαγωγία, εξωστρέφεια και δημιουργικότητα.

Μη σας νοιάζει για όλες αυτές τις οικογένειες που θα μείνουν χωρίς δουλειά, χωρίς μεροκάματο, χωρίς περίθαλψη, την ώρα που οι λογαριασμοί θα τρέχουν… τα έξοδα θα φουσκώνουν και οι προοπτικές για ανεύρεση εργασίας σε αυτό το οικονομικό ενδιαίτημα θα μοιάζουν από μηδαμινές έως ανύπαρκτες…

Μη χύσετε κροκοδείλια δάκρυα για όλους αυτούς, ούτε για το μαύρο που θα πέσει στον ιδιωτικό τομέα, δεν είναι και η ΕΡΤ… που τόσο αγωνιστήκατε…

Δεν έχει μουσικά σύνολα. Έχει άλλα πολλά ή μάλλον είχε άλλα πολλά, τουλάχιστον μέχρι σήμερα…
Είχε εβδομαδιαία σίριαλ μετά το δελτίο ειδήσεων που έγραψαν ιστορία και άφησαν εποχή. Είχε και καθημερινά σίριαλ πριν από αυτό. Είχε champions League μεσοβδόμαδα. Είχε ξένες σειρές που μας καθήλωσαν. Είχε εκπομπές ενημερωτικές και ψυχαγωγικές. Είχε και τηλεμαραθώνιο..

Είχε πολλά και χωρίς να τα πληρώνουμε μέσα από τη ΔΕΗ.

Είχε πολλά, αλλά δεν είχε δημόσιο χαρακτήρα.Δεν είχε εργατοπατέρες συνδικαλ(η)στές να πουλάνε συντροφιλικιά. Δεν είχε Ζωή με Ραχήλ στα κάγκελα και Τσίπρα με Λαφάζανη στο προαύλιο, να σφίγγουν το χέρι και να κάνουν πολιτική βιωσιμότητας με ξένες τσέπες…

Είχε πολλά, μα πάνω απ όλα είχε μία θέση στο τηλεκοντρόλ μας, εκεί στο νούμερο 4.

Μία θέση που εξαπλώθηκε με τη μορφή επιδημίας σε κάθε ελληνικό σπίτι, σε κάθε νοικοκυριό από τα τέλη 1989 που άνοιξε. Τότε που είχαμε μόνο μία τηλεόραση και τσακωνόμασταν για το τι θα δούμε.

Είχε επίσης και αυτό το σήμα που το ήξεραν όλοι και όποτε το ακούγαμε καταλαβαίναμε πως κάτι καλό αρχίζει, πως κάτι θα δούμε πάλι όλοι μαζί, μπροστά από αυτό το σύγχρονο τζάκι που ονομάστηκε τηλεόραση…

Υ.Γ. R.I.P. Μεγάλο κανάλι εύχομαι το Δ.Σ. της Παρασκευής να μην είναι το τελευταίο…

[video_embed][/video_embed]