Δευτέρα, 22 Ιουλίου, 2019

Σήμερα είναι η ώρα της «Αντιπολίτευσης»

Μία αλήθεια που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκρυψε τα χρόνια της κρίσης δημαγωγώντας, συκοφαντώντας, βλάπτοντας και  παραπλανώντας τον ελληνικό λαό

editorial

Την ώρα που η κυβέρνηση μετά από λίγους μήνες στην εξουσία καταφέρνει, να ανοίξει την ΕΡΤ και να κλείσει όλες τις τράπεζες, χρεοκοπώντας όχι μόνο  κάθε μικρομεσαίο επιχειρηματία, αλλά σβήνοντας παράλληλα και την ελπίδα σε έναν λαό, που πίστεψε στα ψέματα της, αλλά και σε έναν άλλο δρόμο τον οποίο εκείνη έταξε, διαφορετικό.

Γράφει ο Παναγιώτης Φωτεινός

Την ίδια στιγμή ο πρωθυπουργός εξακολουθεί να κυβερνάει μέσα από επικοινωνιακά τεχνάσματα και επίπλαστα διλήμματα. Διλήμματα που ως στόχο και σκοπό έχουν να εγκλωβίσουν πολιτικά και ηθικά μία ανύπαρκτη μέχρι σήμερα αντιπολίτευση.

Κάποια στιγμή, σύσσωμο το λεγόμενο ευρωπαϊκό τόξο οφείλει να αντιδράσει. Να αντιδράσει σε όλα αυτά τα φαινόμενα εκμαυλισμού και εκχυδαϊσμού της πολιτικής ζωής το τόπου, που πέρασαν από την πλατεία στα έδρανα της Βουλής, με «ενορχηστρωτή» και «μαέστρο» την πρόεδρο του ελληνικού κοινοβουλίου.

Οφείλει να αντιδράσει στη συντήρηση του πελατειακού κράτους. Ενός κράτους που δεν μεταρρυθμίζεται και προστατεύει τους «συνδικαλησταράδες» τύπου Φωτόπουλου, που εξέθρεψε για χρόνια και τώρα βρήκαν πάνδημο αποκούμπι στον ΣΥΡΙΖΑ. Αφού όμως πρώτα λειτούργησαν σαν εξαπτέρυγα ενός αντιμνημονιακού αγώνα. Ενός αγώνα που «Eλέω selfie Βαρουφάκη» δεν υπάρχει πια.

Να απαιτήσει να μπουν και να τηρηθούν κάποιοι υποτυπώδεις κανόνες σεβασμού και δέσμευσης για την υλοποίηση της συμφωνίας. Στη πιο δύσκολη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας για τη χώρα μας,  ο Αλέξης Τσίπρας κυβερνάει με την ψήφο της αντιπολίτευσης. Το κόμμα του τον υπονομεύει, η πρόεδρος της Βουλής νοιάζεται μόνο για την αυτοπροβολή της και ο κυβερνητικός του εταίρος φωνάζει από το βήμα του κοινοβουλίου «Στα Τέσσερα» και κλαίει όποτε το κουαρτέτο ζητάει να κοπεί κάποιο κονδύλι από το Υπουργείο του. Σε όλο αυτό το «σουρεάλ σκηνικό» η αντιπολίτευση είναι λογικό να εκφράζει ανησυχίες για την υλοποίηση της συμφωνίας. Πρέπει όμως αυτό να γίνει πιο κατανοητό και στον ίδιο τον πρωθυπουργό, που δείχνει έτοιμος να ψηφίσει τα πάντα, αλλά να «ανίκανος» να εφαρμόσει το παραμικρό από αυτά.

Τέλος, πρέπει με κάποιο τρόπο να οδηγήσει τον κυβερνητικό συνασπισμό στο δρόμο της αλήθειας. Μία αλήθεια που η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ έκρυψε τα χρόνια της κρίσης δημαγωγώντας, συκοφαντώντας, βλάπτοντας και  παραπλανώντας τον ελληνικό λαό. Έναν λαό που απαιτεί ξεκάθαρα από το πολιτικό σύστημα σοβαρότητα, σταθερότητα και σκληρή δουλειά. Λέξεις που ίσως είναι άγνωστες σε πολλούς, λέξεις που φοβίζουν την κυβέρνηση που βρίθει ιδεοληψιών και εδώ και ένα μήνα ψάχνει μεθόδους εκλογικής δραπέτευσης από την πραγματικότητα του τρίτου μνημονίου, το οποίο εκείνη έφερε.

Δεν γνωρίζω το ποια πρέπει να είναι αυτή η αντίδραση. Αν το σημερινό  «ΌΧΙ» ή η «Αποχή» είναι ο σωστός δρόμος για να σταλεί το μήνυμα αυτό. Το μόνο που ξέρω είναι πως η χώρα χρειάζεται μία πιο δυνατή αντιπολίτευση. Μία αντιπολίτευση η οποία να μην είναι αιχμάλωτη της κυβέρνησης και πως με κάποιο τρόπο, πρέπει αυτό το μήνυμα να το πάρει και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος είναι αρκετά δυναμικός με αυτούς που τον στηρίζουν στο κοινοβούλιο, αλλά και περισσότερο υποτονικός από όσο πρέπει με τους «στασιαστές» στις συνεδριάσεις της Κουμουνδούρου…