Τετάρτη, 21 Αυγούστου, 2019

Τέσσερα χρόνια capital controls: Πώς τα έζησε ένας επιχειρηματίας

Συγκλονιστική μαρτυρία στο newmoney.gr – Πώς έζησε τα γεγονότα του 2015 – Η στάση των πιστωτών, ο φόβος της δραχμής, ο πανικός στις τράπεζες και τα προβλήματα που παραμένουν έως και σήμερα

Τα capital controls όπως τα βίωσε μια ελληνική εμπορική και τεχνική εταιρεία σε τομέα υψηλής τεχνολογίας με 20 εργαζόμενους, 25 χρόνια στην αγορά, κερδοφόρα, με εξαγωγές σε Βαλκάνια και Μ. Ανατολή περιγράφει στο newmoney.gr ο ιδιοκτήτης της.

Ήταν Παρασκευή βράδυ, 26 Ιουνίου 2015 όταν ανακοινώθηκε το κλείσιμο των τραπεζών και η επιβολή των Capital Controls (cc). Βρισκόμουν σε ένα ξενοδοχείο στο Πήλιο για ένα Σαββατοκύριακο ξεκούρασης με την οικογένεια. Η είδηση ήταν πραγματικός κεραυνός. Όχι εν αιθρία, αλλά δεν πιστεύαμε ποτέ ότι θα έφτανε ποτέ ακόμα και ο Τσίπρας με τον Βαρουφάκη να πάρουν τέτοια καταστροφική απόφαση. Για αυτό και στους λογαριασμούς της εταιρείας είχαμε περίπου 180.000 Ευρώ μετρητά. Ήταν χρήματα προερχόμενα από εισπράξεις πελατών μας και προοριζόμενα για κεφάλαιο κίνησης, δηλαδή για πληρωμές υποχρεώσεων (μισθοί, εφορία, ΙΚΑ κλπ) και πληρωμές προμηθευτών εξωτερικού και εσωτερικού.

Η επιβίωση

Η εταιρεία αντιμετώπιζε πλέον άμεσο κίνδυνο επιβίωσης. Κανείς δεν γνώριζε αν θα ακολουθούσε κούρεμα τραπεζικών λογαριασμών ή εάν θα ξυπνούσαμε με δραχμή. Χρειάζονταν λοιπόν άμεσες ενέργειες για να σώσουμε ότι μπορούσαμε έστω βραχυπρόθεσμα. Το ίδιο βράδυ της Παρασκευής 26.6 τηλεφώνησα στον λογιστή και του ζήτησα να πάει αμέσως στην εταιρεία και να προσπαθήσει με πληρώσει με ηλεκτρονική μεταφορά (e-banking) όσα περισσότερα τιμολόγια προμηθευτών μας του εξωτερικού είχαμε επί πιστώσει και ήταν ακόμα ανεξόφλητα,. Τα τιμολόγια ήταν βεβαίως σε Ευρώ, δολάρια και λίρες Αγγλίας. Αν αύριο ξυπνούσαμε με δραχμή, οι υποχρεώσεις αυτές θα αυξάνονταν λόγω της υποτίμησης κατά άγνωστο ποσοστό, μπορεί έως και 40%- 50%. Αυτό απλά θα σήμαινε πτώχευση της εταιρείας σε διάστημα λίγων εβδομάδων. Ξαφνικός θάνατος.

Ήταν απέλπιδα προσπάθεια μήπως και οι εταιρικές ηλεκτρονικές συναλλαγές είχαν μείνει ακόμα ανοικτές. Οι μεταφορές αυτές, περίπου 80.000 Ευρώ έγιναν το βράδυ της Παρασκευής 26.6, αλλά έμειναν μετέωρες στο ιντερνετικό τραπεζικό σύμπαν και δεν έφτασαν ποτέ στους παραλήπτες. Την Δευτέρα 29.6 διαπιστώσαμε αυτό που περιμέναμε, ότι οι συναλλαγές ακυρώθηκαν και τα χρήματα παρέμειναν στους λογαριασμούς μας. Καμία πληρωμή δεν ήταν δυνατή πλέον προς στο εξωτερικό, οι αναλήψεις μετρητών μόνο από ΑΤΜ στο όριο των 60 Ευρώ / ημέρα και ελεύθερες οι ηλεκτρονικές συναλλαγές-πληρωμές στο εσωτερικό. Και σε λίγες ημέρες ένα δημοψήφισμα που θα μπορούσε να καταλήξει σε Grexit.

Ο φόβος μετάβασης στη δραχμή

Με δεδομένη την κατάσταση, oι επόμενες κινήσεις που αποφασίσαμε (λόγω φόβου κουρέματος- δέσμευσης καταθέσεων) μέχρι το δημοψήφισμα, ήταν να εξοφλήσουμε άμεσα όσες υποχρεώσεις εσωτερικού μπορούσαμε. Μια και δεν είχαμε χρέη και ρυθμίσεις, πληρώσαμε άμεσα στις 29/6 όλες τις τρέχουσες φορολογικές και ασφαλιστικές υποχρεώσεις (ήταν άλλωστε τέλος του μηνός) και ακόμα μισθούς εργαζομένων, προκαταβάλαμε το επίδομα αδείας που κανονικά πληρώνεται τον Ιούλιο και εξοφλήσαμε προμηθευτές εσωτερικού. Διαπιστώσαμε ότι το ίδιο έκαναν και οι πελάτες μας, που κατά κύριο λόγο είναι μεγάλοι βιομηχανικού όμιλοι. Οι περισσότεροι έσπευδαν να πληρώσουν με ηλεκτρονικά εμβάσματα τα τιμολόγια που τους είχαμε κόψει επί πιστώσει, πολύ πριν αυτά λήξουν. Ο φόβος μετάβασης στη δραχμή και του κουρέματος καταθέσεων ήταν διάχυτος.

Στην ουρά

Όπως όλοι, πηγαίναμε καθημερινά να σηκώνουμε τα 60 Ευρώ. Είμαστε μια ΕΠΕ με περίπου 2 εκ Ευρώ κύκλο εργασιών, πιστωτικές εταιρικές κάρτες είχαν τα μέλη της διοίκησης αλλά είχαμε μόνο μία εταιρική χρεωστική κάρτα αναλήψεων μετρητών απλά γιατί δεν χρειαζόμασταν άλλη. Για τα έξοδα των τεχνικών των συνεργείων μας στην επαρχία (ξενοδοχεία, φαγητό κλπ) κάναμε ανάληψη μετρητών πριν το ταξίδι και οι άνθρωποι έπαιρναν μαζί τους ένα ποσό για τα έξοδα αυτά. Με τα cc και με δεδομένο ότι τότε δεν δέχονταν όλα τα καταστήματα, όπως εστιατόρια σε μικρές πόλεις, βενζινάδικα κ.λπ. κάρτες, η έλλειψη μετρητών για την καθημερινή κίνηση ήταν ένα σοβαρό πρόβλημα. Και για εμάς ίσχυε το όριο των 60 Ευρώ την ημέρα. Έτσι, ένας συνεργάτης καθημερινά στηνόταν για την ανάληψη και προσπαθούσαμε να μαζέψουμε έτσι τα ποσά των καθημερινών αναγκών σε μετρητά.

By