Παρασκευή, 23 Αυγούστου, 2019

Γράφει ο… @tsiakanikas Με ποιους να πας και ποιους να αφήσεις;

 Το ερώτημα δεν αφορά μόνο τους Έλληνες… Δυστυχώς η ευτυχώς!

 

@tsiakanikas RUBICΜέρα με τη μέρα , πληθαίνουν στην Ευρώπη οι αντιδράσεις για το δογματική συνταγή της δημοσιονομικής πειθαρχίας που έχει επιβάλλει  στο Νότο η συντηρητική Aνγκελα… Πολλοί μάλιστα αναρωτιούνται εάν οδεύουμε σε για Ευρωπαϊκή Γερμανία η σε μια Γερμανική Ευρώπη…

Τρίτος δρόμος υπάρχει; Αυτό είναι το ερώτημα και η απάντηση δεν είναι εύκολη, αν και υπάρχουν πολιτικές δυνάμεις που θεωρούν ότι την έχουν!

Στα χέρια μας σήμερα κρατάμε ένα  νόμισμα ,που επιχειρεί να διατηρήσει τα < κεκτημένα >  στο διεθνή ανταγωνισμό με το μπλοκ των αναπτυσσόμενων χωρών. Φαίνεται όμως ,ότι σε αυτή την κούρσα, κάποιοι επέλεξαν να ευημερούν οι αριθμοί ,αγνοώντας τους ανθρώπους. Αν επιχειρήσουμε μια σύντομη αναδρομή στην οικοδόμηση του ευρωπαϊκού ονείρου, ίσως πλησιάσουμε περισσότερο στην απάντηση του ερωτήματος…

Οι σχεδιαστές του ευρώ, όταν δούλευαν για  αυτό, επέλεξαν να τυπώσουν πάνω στα χαρτονομίσματα  αφαιρετικά σύμβολα και όχι εικόνες αξιοθέατων η  μνημείων  των χωρών που την απαρτίζουν. Σε αυτά επέλεξαν να μην υπάρχουν ακόμη και φωτογραφίες  προσωπικοτήτων που μοιράστηκαν το ιδεώδες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Σαν να ήθελαν να χαράξουν μια κόκκινη γραμμή με το παρελθόν, που είχε στιγματίσει την ήπειρο με δυο παγκόσμιους πολέμους στον 20ο αιώνα. Όμως έτσι, δημιούργησαν λεφτά χωρίς ψυχή και χωρίς μνήμη… Η Κοινότητα Άνθρακα και Χάλυβα, ήδη είχε οδηγήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, με ενδιάμεσο σταθμό το Μάαστριχτ, όπου όλοι επέλεξαν να απωλέσουν ένα μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας προς όφελος του κοινού στόχου. Που δεν είναι άλλος, μέχρι και σήμερα, από την υπερεθνική ευρωπαϊκή αντιμετώπιση των επερχόμενων υπερδυνάμεων του πλανήτη. Αναμφισβήτητα, στο πέρασμα του χρόνου, πουθενά στον κόσμο, οι πολίτες δεν απολάμβαναν τόσα προνόμια και παροχές ,όσα στην Ένωση μέχρι που την τσαλάκωσε η κρίση. Μια κρίση εισαγόμενη από τη Μέκκα του Καπιταλισμού. Τι συνέβη και αναγκάστηκαν οι Ευρωπαίοι να προσκυνήσουν τις χρηματαγορές; Που κι από ποιους χάθηκε ο έλεγχο;  Μα από αυτούς που είναι σήμερα διαπρύσιοι κήρυκες της απόλυτης δημοσιονομικής πειθαρχίας! Από αυτούς που υπολογίζουν σήμερα ότι η διάλυση της Ευρωζώνης θα κόστιζε στα κράτη-μέλη περίπου 1 τρισεκκατομύριο ευρώ! (Όχι πως δεν φταίνε  και αυτοί που έκλεισαν τα μάτια στην  κακοδιαχείριση και τη διαφθοράς…)

Γιατί όμως η Ελλάδα, αντιμετωπίστηκε με τόση μικροψυχία στην αρχή της κρίσης ,αφού αντιπροσώπευε μόλις το 3% της Ευρωπαϊκής οικονομίας; Γιατί η Ένωση θέλησε να γίνει άλογο κούρσας ,με τρία πόδια…πάσχοντα! Χωρίς δημοκρατική νομιμοποίηση, χωρίς αξιόπιστο ελεγκτικό μηχανισμό και χωρίς…ασφαλή πόρτα εξόδου για όσους θέλουν να την επιλέξουν! Έτσι σήμερα Βόρειοι και Νότιοι αντιμάχονται…

Στην Ελλάδα, το σκαμμένο από την κρίση έδαφος, έδωσε την ευκαιρία να ανθήσουν πολλά …μπουμπούκια !Που όμως όταν τους ζητάς να σου δείξουν τον δρόμο ,σηκώνουν και τα δυο χέρια ,δείχνοντας προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Κι όσοι ψέλλισαν τη λέξη δραχμή κατάλαβαν(όχι όλοι)ότι ήταν πράγματι το ιδανικό νόμισμα, αλλά στην Οικονομία του Χθες(του καπνού και της σταφίδας …) και σίγουρα όχι στην εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Στην Ευρώπη έχει αναδειχθεί με το πλέον δραματικό τρόπο η έλλειψη στιβαρών αλλά και οραματιστών  ηγετών…Και έτσι τείνει να κυριαρχήσει η ψευδαίσθηση των εθνικών λύσεων. Και οι Γερμανοί  αρνούνται προς το παρόν την διευκόλυνση των υπολοίπων με ευρωομόλογα, αρνούνται έναν νέο ρόλο για την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, γιατί στο εθνικό τους υποσυνείδητο έχει εγγραφεί με εφιαλτικό τρόπο ο υπερπληθωρισμός της δεκαετίας του 20.Θα χρειαστεί να ζήσει η Ήπειρος νέα τραγωδία  για να εμφανιστεί στον ορίζοντα ο Ευρωπαίος Ρούσβελτ ? Η θα επιλέξει επιτέλους η Ευρώπη τη δημοκρατική διέξοδο; Κανένας από τους σημερινούς ηγέτες δεν έχουν δει τα αποκαΐδια των ευρωπαϊκών πολέμων , παρά μόνο σε ντοκιμαντέρ…Όσοι τόλμησαν να μιλήσουν για εθνικά δημοψηφίσματα, όσοι πρότειναν οβιδιαιες αλλαγές στην αρχιτεκτονική  της Ένωσης βρέθηκαν στο περιθώριο η λοιδορήθηκαν …Κι όσοι μιλούν σήμερα για αλλαγή πλεύσης της Ένωσης ξεχνούν ότι θα χρειαστεί η εθνική συναίνεση των ισχυρών μελών της…Ειδάλλως θα  επιλέξει ο καθένας μοναχικούς δρόμους !Οι Έλληνες είμαστε έτοιμοι; Με ποιους να πάμε και ποιους να αφήσουμε;

Ας υποθέσουμε ότι δεν χρειαζόμαστε κανέναν στην γεωπολιτική θέση που βρισκόμαστε !Ας υποθέσουμε ότι θωρακιζόμαστε από το Διεθνές Δίκαιο για κάθε αμφισβητούμενο από άλλους εθνικό μας θέμα! Ας υποθέσουμε ότι επιλέγουμε τη σύγκρουση με την Ένωση και τον μοναχικό δρόμο στην οικονομία μας !Ας υποθέσουμε ότι είμαστε τόσο ανταγωνιστικοί που κυριαρχούμε στις αγορές του κόσμου! Ας υποθέσουμε ότι διώχνουμε τους επενδυτές που θεωρούμε αρπαχτικά και στηριζόμαστε στις δικές μας δυνάμεις! Ας υποθέσουμε ότι έχουμε πατριωτική αστική τάξη που αντιμάχεται σθεναρά την εισβολή αλλότριων συμφερόντων! Ας υποθέσουμε, ας υποθέσουμε ,ας υποθέσουμε…

Τι θα συμβεί εάν οι υποθέσεις αποδειχθούν ….ουτοπίες και οι ελπίδες αποδειχθούν φρούδες;

Για αυτό χρειάζονται σήμερα μόνο αλήθειες και μόνο συγκεκριμένες απαντήσεις.

Αντί αυτών βλέπουμε πάλι τις πολιτικές δυνάμεις στη χώρα μας να διαγκωνίζονται μόνο και μόνο για να κατακτήσουν μια θεσούλα στο χάρτη της εξουσίας του αύριο!

Μην σας κάνει καμιά εντύπωση λοιπόν αν αύριο ακούσετε να προτείνεται  για Πρόεδρος η… Δύση από την Ανατολή, ούτε αν συνεργαστούν ο Βορράς κι ο Νότος για χάρη του…Ορίζοντα!

 

 

By