Δευτέρα, 9 Δεκεμβρίου, 2019

Η κρίση έκανε παντοδύναμο το ΔΝΤ

 Είναι η Κριστίν Λαγκάρντ η πιο ισχυρή γυναίκα στον κόσμο;

fosphotos.com | Consilium of the EE
fosphotos.com | Consilium of the EE

Όταν Βολφγκανγκ Σόιμπλε, ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών και στυλοβάτης της ευρωπαϊκής πολιτικής, γιόρτασε τα 70α γενέθλιά του σε ένα θέατρο στο Βερολίνο τον περασμένο Σεπτέμβριο, δύο από τις πιο ισχυρές γυναίκες στον κόσμο εκφράστηκαν με ιδιαίτερα θερμά λόγια προς τιμήν του.

Η Γερμανίδα καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και η γενική διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ.

Η εναρκτήρια ομιλία προς τιμή του κ. Σόιμπλε έγινε από την Κριστίν Λαγκάρντ, η οποία διατηρεί μια πολύχρονη φιλία με τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, με αμοιβαία εκτίμηση και σεβασμό. Η παρουσία όμως της. Κ. Λαγκάρντ στην εκδήλωση σηματοδοτεί και τον πρωταγωνιστικό ρόλο τόσο της ίδιας όσο και του ΔΝΤ στην Ευρώπη, λόγω της ευρωπαϊκής κρίσης, ενώ αναγνωρίζεται η επιρροή που ασκεί στον κ. Σόιμπλε, και γενικότερα, αφού έχει πείσει την απρόθυμη γερμανική πλευρά να αποδεχθεί προτάσεις που αποσκοπούν στην ενίσχυση της ευρωζώνης.

Η συμβολή του ΔΝΤ, όπως τονίζει η εφημερίδα New York Times, στην αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης των χωρών της ευρωζώνης είναι δεδομένη και αδιαμφισβήτητη, με βαρύτητα μεγαλύτερη από αυτήν πολλών εκλεγμένων πολιτικών αρχηγών αφού, χωρίς την ενίσχυση του ΔΝΤ η Ευρωζώνη πιθανότατα να είχε καταρρεύσει.

Πρόσφατα, υπήρξαν «ενδείξεις» ότι η Κριστίν Λαγκάρντ επιθυμεί να τη μεταστροφή του Σόμπλε και της γερμανικής ηγεσίας σε ότι αφορά τη στάση τους σ’ ένα θέμα που βρίσκεται στο επίκεντρο της κρίσης: ο βαθμός της λιτότητας που θα πρέπει να επιβάλλεται σε χώρες όπως η Ελλάδα και η Πορτογαλία.

Τα τελευταία τρία χρόνια ΔΝΤ και Γερμανία εμμένουν στη μείωση των δαπανών και στην αύξηση φορολογίας ως λύση για τις προβληματικές χώρες του ευρώ όμως, τον τελευταίο καιρό, η επικεφαλής του ΔΝΤ φέρεται να πιστεύσει ότι η υπερβολική πολιτική λιτότητας είναι αντιπαραγωγική.

Αναμφισβήτητα, μια αλλαγή στάσης του ΔΝΤ θα αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης για ολόκληρη την Ευρώπη. Η βαθιά του εμπλοκή σε ευρωπαϊκές υποθέσεις  είναι για πολλούς και εκτός ευρωπαϊκών συνόρων, αμφιλεγόμενη.

Ηγέτες και πολίτες των χωρών όπως η Ελλάδα, η Πορτογαλία και η Ιρλανδία έχουν διαμαρτυρηθεί έντονα για τους όρους δανεισμού και τις πολιτικές λιτότητας που έχουν επιβληθεί από το ΔΝΤ, την Τρόικα, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Εκτός από τις περικοπές στον κρατικό προϋπολογισμό και τις αυξήσεις φόρων, οι κυβερνήσεις έχουν εξαναγκαστεί να καταργήσουν μέτρα προστασίας εργαζομένων και να επιβάλλουν αντιλαϊκά μέτρα. Ακόμη και αν το ΔΝΤ επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στα μέτρα  λιτότητας, θα συνεχίσει να απαιτεί αυστηρές προϋποθέσεις για τη δανειοδότηση.

Χαρακτηριστική απόδειξη αποτελεί η διάσωση της Κύπρου και η ομόφωνη τελική απόφαση του κουρέματος των κυπριακών καταθέσεων άνω των 100.000 ευρώ.

Παρά τις φωνές αμφισβήτησης του ρόλου που διαδραματίζει το ΔΝΤ, ο πρωταγωνιστικός του ρόλος στην Ευρώπη αναγνωρίζεται από όλους, ενώ πλέον, παρά την καλή σχέση ανάμεσα στην Κριστίν Λαγκάρντ και τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οργανισμός πιέζει όλο και περισσότερο για τη θέσπιση μιας ευρωπαϊκής κεντρικής τραπεζικής εποπτείας.

By