Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου, 2019

Με τη θηλιά των κατασχέσεων δάνεια 800 εκ. ευρώ των ξενοδοχείων

Την εκρηκτική διάσταση που έχει λάβει το πρόβλημα περιγράφει με επιστολή, που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το The Paper, ο πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Γιώργος Τσακίρης.
-Του Νίκου Φιλιππίδη-
FOSPHOTOS
FOSPHOTOS

Στο «κόκκινο» βρίσκονται δάνεια συνολικού ύψους 800 εκατ. ευρώ των ελληνικών ξενοδοχειακών επιχειρήσεων, οι ιδιοκτήτες των οποίων βρίσκονται αντιμέτωποι άμεσα με το φάσμα των κατασχέσεων και των πλειστηριασμών των μονάδων τους. Την εκρηκτική διάσταση που έχει λάβει το πρόβλημα περιγράφει με επιστολή, που φέρνει σήμερα στη δημοσιότητα το The Paper, ο πρόεδρος του Ξενοδοχειακού Επιμελητηρίου Γιώργος Τσακίρης προς τον γενικό γραμματέα Καταναλωτή Γιώργο Στεργίου.

Στην επιστολή αναφέρεται ότι το πρόβλημα της υπερχρέωσης είναι μεγαλύτερο στα παλαιότερα ξενοδοχεία λόγω των αναγκών εκσυγχρονισμού, η μέση δανειακή επιβάρυνση φτάνει τα 18.700 ευρώ ανά δωμάτιο την στιγμή που το μέσο έσοδο δεν ξεπερνά τα 11.700 ευρώ ανά δωμάτιο. Το πρόβλημα είναι μεγαλύτερο στα ξενοδοχεία της Ηπείρου, της Κρήτης, της Πελοποννήσου, των Νησιών του Ιονίου και του Βορείου Αιγαίου. Σχήμα οξύμωρο, αλλά τα ξενοδοχεία υψηλών κατηγοριών εμφανίζουν μεγαλύτερη δανειακή επιβάρυνση ανά δωμάτιο, αλλά έχουν και μεγαλύτερα ετήσια έσοδα. Οι μονάδες 5 αστέρων χρωστούν κατά μέσο όρο 44.250 € ανά δωμάτιο, των 4 αστέρων 26.000 € περίπου και των 3 αστέρων 17.450 €. Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι μικρές οικογενειακές μονάδες. Η μέση ξενοδοχειακή επιβάρυνση των μονάδων με λιγότερα από 20 δωμάτια ανέρχεται σε 21.378 € ανά δωμάτιο. Συνολικά, τα ελληνικά ξενοδοχεία καλούνται να καταβάλουν το 26,6% του τζίρου τους για την εξυπηρέτηση των δανείων τους.
Ο πρόεδρος του ΞΕΕ, επισημαίνει την ανάγκη να υπάρξει:
1.         Νομοθετική ρύθμιση, ώστε για τα επόμενα 3 χρόνια, οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις να καταβάλλουν στις δανείστριες τράπεζες μόνον τους τόκους των δανείων τους και να προβλεφθεί η έναρξη καταβολής των χρεολυτικών δόσεων (κεφάλαιο) για την περίοδο από την 1/1/2016.
2.         Ρύθμιση των εκκρεμών δόσεων του ΤΕΜΠΕ κατά ανάλογο τρόπο , δηλαδή με την καταβολή των τόκων για μια τριετία και στην συνέχεια την καταβολή των χρεολυτικών δόσεων για την ολοσχερή εξόφληση του κεφαλαίου σε εύλογο χρονικό διάστημα μετά την 1/1/2016.
3.         Ρύθμιση του θέματος των δανείων για τις πυρόπληκτες περιοχές και γενικά των δανείων στα οποία έχουν χορηγηθεί εγγυήσεις του Ελληνικού δημοσίου
Μεταξύ των στοιχείων που παραθέτει ο πρόεδρος του ΞΕΕ περιλαμβάνεται και μια έρευνα πεδίου που διεξήγαγε το Ινστιτούτο Τουριστικών Ερευνών και Προβλέψεων (ΙΤΕΠ) από την οποία προέκυψαν τα ακόλουθα:
–      – Τα πιο επιβαρυμένα ξενοδοχεία είναι αυτά που έχουν λειτουργήσει την τελευταία πενταετία και τα πιο παλαιά (άνω των 30 ετών), τα οποία έχουν υποχρεωθεί λόγω του έντονου ανταγωνισμού να πραγματοποιήσουν εκτενείς επενδύσεις εκσυγχρονισμού.
–      – Οι μισές περίπου ξενοδοχειακές μονάδες δεν έχουν ιδιαίτερες δανειακές επιβαρύνσεις.
–       – Για τις υπόλοιπες προκύπτει μια μέση δανειακή επιβάρυνση που ανέρχεται σε 18.700 € ανά δωμάτιο. Πρόκειται για σημαντική επιβάρυνση, αν ληφθεί υπόψη ότι τα συνολικά έσοδα ανά δωμάτιο ήταν 13.275 € το 2010 και περιορίστηκαν στα 11.700 € κατά το 2011.
–       – Σε ότι αφορά τη γεωγραφική διάσταση του προβλήματος, επισημαίνεται ότι περισσότερο επιβαρυμένα είναι τα ξενοδοχεία της Ηπείρου, της Κρήτης, της Πελοποννήσου, των Νησιών του Ιονίου και του Βορείου Αιγαίου. Λιγότερο επιβαρυμένα με δανειακές υποχρεώσεις είναι τα ξενοδοχεία των Κυκλάδων, της Θεσσαλίας, των Δωδεκανήσων και της Αττικής. Είναι εμφανές, ότι οι περιοχές χαμηλής τουριστικής ανάπτυξης που εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από την εγχώρια τουριστική αγορά, θα αντιμετωπίσουν μεγαλύτερο πρόβλημα εξυπηρέτησης των δανειακών τους υποχρεώσεων.
–     –   Η μέση χρηματοδότηση του ΤΕΜΠΜΕ προς όσα από τα ελληνικά ξενοδοχεία εντάχθηκαν σε κάποιο από τα προγράμματά του ανέρχεται σε 54.000 € ανά επιχείρηση.
–   –    Τα δάνεια του ΤΕΜΠΜΕ είναι πολύ χαμηλά και δεν επηρεάζουν στην ουσία τη συνολική δανειακή επιβάρυνση των ελληνικών ξενοδοχείων. Είναι, όμως, δύσκολα εξυπηρετούμενα μέσα στο γενικότερο πρόβλημα.
–     –  Τα ξενοδοχεία υψηλών κατηγοριών εμφανίζουν μεγαλύτερη δανειακή επιβάρυνση ανά δωμάτιο, αλλά έχουν και μεγαλύτερα ετήσια έσοδα. Οι μονάδες 5 αστέρων χρωστούν κατά μέσο όρο 44.250 € ανά δωμάτιο, των 4 αστέρων 26.000 € περίπου και των 3 αστέρων 17.450 €.
–     –  Μεγάλο πρόβλημα αντιμετωπίζουν οι μικρές οικογενειακές μονάδες. Η μέση ξενοδοχειακή επιβάρυνση των μονάδων με λιγότερα από 20 δωμάτια ανέρχεται σε 21.378 € ανά δωμάτιο. Για τα ξενοδοχεία με 21-50 δωμάτια, η επιβάρυνση ανέρχεται σε 14.523 € και των ξενοδοχείων με 51-100 δωμάτια σε 13.755 €. Μόνο οι πολύ μεγάλες μονάδες έχουν δάνεια που υπερβαίνουν τα 28.300 € ανά δωμάτιο. Αλλά αυτές είναι συνήθως πολυτελείς και εμφανίζουν πολύ υψηλά έσοδα ανά δωμάτιο.
–    –   Το μέγεθος του προβλήματος των μικρών μονάδων προκύπτει ανάγλυφα από το ποσοστό της τοκοχρεολυτικής δόσης ως προς τον κύκλο εργασιών που είναι υποχρεωμένες να καταβάλουν οι οικογενειακές επιχειρήσεις. Ανέρχεται σε 36,85% του τζίρου τους, ενώ τα μικρά ξενοδοχεία (21-50 δωμάτια) πρέπει να καταβάλουν το 23% του τζίρου τους ως ετήσια τοκοχρεολυτική δόση και τα μεγάλα (πάνω από 100 δωμάτια) το 19%.
–    –   Συνολικά, τα ελληνικά ξενοδοχεία καλούνται να καταβάλουν το 26,6% του τζίρου τους για την εξυπηρέτηση των δανείων τους. Στην παρούσα συγκυρία, με τις γνωστές φορολογικές επιβαρύνσεις, την άνοδο των τιμών ενέργειας, τη μείωση των τιμών διάθεσης των δωματίων και την κατάρρευση του εσωτερικού τουρισμού, είναι πρακτικά αδύνατο να ανταπεξέλθουν σε αυτή την υποχρέωση.
–       Τα ληξιπρόθεσμα δάνεια ανέρχονται στο 22,45% του συνόλου των δανείων. Αναλογικά, τις περισσότερες ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις τις έχουν οι μικρές οικογενειακές επιχειρήσεις (27,4%). Η εικόνα, όμως, δεν απεικονίζει την πραγματική κατάσταση της σχέσης τραπεζών-ξενοδοχείων. Στο δείγμα μας υπήρχαν πολλά ξενοδοχεία (26,9%) που εμφανίζουν πολύ υψηλές συνολικές δανειακές υποχρεώσεις, αλλά μηδενικές τοκοχρεολυτικές δόσεις για το 2011 και μηδενικά ληξιπρόθεσμα. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι έχουν υποχρεωθεί το τελευταίο διάστημα να προσχωρήσουν σε ρυθμίσεις με περίοδο χάριτος και πολύ υψηλότερα επιτόκια.
[space size=»30″]
By