Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου, 2019

Για ποιά «Αριστερά» μου μιλάς;

 

Παναγιώτης Φωτεινός
Γράφει ο Παναγιώτης Φωτεινός

«Όταν οι άνθρωποι δε μπορούν να αλλάξουν τα πράγματα, τότε αλλάζουν τις λέξεις για τα πράγματα». Αυτό είχε πει ο Γάλλος σοσιαλιστής και φιλόσοφος Ζαν Ζωρές και αυτό ζούμε τα τελευταία χρόνια.

Επιτηδευμένες και εύηχες λέξεις ξεθώριασαν. Έννοιες ευτελίστηκαν και σύμβολα λερώθηκαν. Κι όλα αυτά για να υπάρξει στη χώρα η «πρώτη φορά αριστερά».

Μία αριστερά που ήρθε στην εξουσία με την επικρότηση του γιαουρτιού και το χειροκρότημα της αγανακτισμένης πλατείας.

Μία αριστερά που ήρθε στην εξουσία εκμεταλευόμενη το πόνο και τη δυστυχία, που επένδυσε στην οργή και κόλλησε «ρετσέτες λάσπης» σε οποιονδήποτε μπορούσε να δημιουργήσει μία εστία παραγωγής σκέψης και άποψης.

Μία αριστερά που ήρθε στην εξουσία για να φέρει το νέο, προστατεύοντας λυσσαλέα κάθε τι το παλιό, κάθε τι που μυρίζει πολιτική ναφθαλίνη.

Μία αριστερά που ήρθε για να τάξει στη Θεσσαλονίκη. Για να δώσει τη 13η σύνταξη, να καταργήσει τον ΕΝΦΙΑ, να προστατέψει της «κάθε γης τους κολασμένους» και να εφαρμόσει το δικό της σκληρό μνημόνιο.

Μία αριστερά που ήρθε, δίχασε και διαίρεσε τη κοινωνία με ένα «καλπομεθοδευμένο» δημοψήφισμα, χωρίς καθαρό ερώτημα και χωρίς καμία ουσιαστική απάντηση.

Μία αριστερά που ήρθε, διεθνοποίησε το πρόβλημα μας, και έκανε μέχρι και τη Κύπρο να μη μπορεί να μας υποστηρίξει στα Eurogroup. Μία αριστερά που ήρθε και κάνεις σε έξι μήνες από τώρα, δε θα παραδέχεται πως την έχει ψηφίσει.

Μία αριστερά που ήρθε και βύθισε τη χώρα στον αστερισμό της δημιουργικής ασάφειας, φτωχοποίησε ακόμη περισσότερο τη πολιτική ζωή και το χειρότερο, εκμαύλισε και εκχυδάισε κάθε θεσμική λειτουργία.

Έχει καμία σχέση αυτή η αριστερά με αυτή του Λεωνίδα Κυρκού και του Ηλία Ηλιού; Υπάρχει πουθενά η κουλτούρα του διαλόγου και της συναίνεσης που είχαν οι παλιότεροι;  Θα ανεχόντουσαν ποτέ όλοι αυτοί οι αγωνιστές το Λάκη Λαζόπουλο να προπαγανδίζει υπέρ του μισού υπουργικού συμβουλίου, που έχει τα λεφτά του και τις επενδύσεις του στο εξωτερικό;

Για ποια αριστερά λοιπόν μου μιλάς;