Παρασκευή, 24 Ιανουαρίου, 2020

Το «plan Β» του 2012 είχε πρότυπο την Κύπρο

Ασφυκτική κίνηση κεφαλαίων χωρίς να δημευτούν οι καταθέσεις

ellada

Ένα σενάριο Κύπρου χωρίς το κούρεμα είχε έτοιμο στα συρτάρια του 2012 ο τότε διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος, Γιώργος Προβόπουλος σύμφωνα με σημερινό δημοσίευμα των Νέων. Οι καταθέσεις θα έμεναν άθικτες, αλλά θα επιβαλλόταν μια δέσμη ασφυκτικών περιορισμών στην κίνηση κεφαλαίων.

Η Φρανκφούρτη είχε προειδοποιήσει ότι θα τραβούσε την πρίζα του ELA αν η φυγή καταθέσεων συνεχιζόταν με τον ίδιο φρενήρη ρυθμό και μετά τις κάλπες της 17ης Ιουνίου. Το ερώτημα είναι τι προέβλεπε και πως καταρτίστηκε εκείνο το σχέδιο, που δεν υπογράφηκε ποτέ αλλά αποτύπωσε την πιο οριακή στιγμή της ελληνικής κρίσης. Το σχέδιο είχε παραδοθεί προς υπογραφή στον Γιώργο Προβόπουλο, από το μεσημέρι του Σαββάτου 16 Ιουνίου.

Συγκεκριμένα, θα επιβαλλόταν ημερήσιο όριο αναλήψεων 200 ευρώ ανά καταθέτη. Οι συναλλαγές θα πραγματοποιούνταν μόνο μέσω των αυτόματων μηχανημάτων ανάληψης. Τα καταστήματα των τραπεζών θα λειτουργούσαν αλλά με τα ρολά πιθανώς κατεβασμένα. Τα μέτρα θα ίσχυαν για δέκα μέρες αφού τόσο υπολογιζόταν ότι θα άντεχε η οικονομία σε κατάσταση τραπεζικού «παγετού».

Πλαφόν θα έμπαινε και στα εμβάσματα στο εξωτερικό. Θα απαγορευόταν να στείλει κανείς χρήματα στο εξωτερικό, πάνω από όριο που συζητιόταν να είναι στις 3.000 ευρώ. Από την απαγόρευση θα προβλέπονταν εξαιρέσεις, για λόγους υγείας ή για την εξυπηρέτηση αναγκαίων φοιτητών που σπουδάζουν στο εξωτερικό.

Για την έγκριση των εξαιρέσεων θα στηνόταν στην Τράπεζα της Ελλάδος ειδικός μηχανισμός. Αυτός ο μηχανισμός θα εξέταζε και αιτήματα εμβασμάτων, πάνω από το πλαφόν από τις επιχειρήσεις, με στόχο να μπουν και να κάνουν εισαγωγές πρώτων υλών και προϊόντων και να μην νεκρώσουν τελείως οι εισαγωγές. Η απόφαση έμεινε τελικώς ανυπόγραφη. Ο κεντρικός τραπεζίτης δεν χρειάστηκε να πατήσει το κόκκινο κουμπί, καθώς η αιμορραγία σταμάτησε σταδιακά μετά τις εκλογές.

Οι συμμετέχοντες στις μυστικές συσκέψεις εκείνης της περιόδου περιγράφουν μια πυρετική προετοιμασία απέναντι σε έναν κίνδυνο που δεν θα ήταν βέβαιο ότι μπορούσε να ελεγχθεί.

«Όσο το συζητούσαμε τόσο ανακαλύπταμε νέα προβλήματα. Τι θα κάναμε, ας πούμε, με τους τουρίστες που βρίσκονταν εδώ; Ήταν Ιούνιος, αρχές της τουριστικής περιόδου. Θα τους μαζεύαμε να τους κοιμίσουμε στην Ομόνοια; Η λύση που είχε τότε προταθεί ήταν να επιτρεπόταν για αυτούς υψηλότερο όριο ημερησίων εκταμιεύσεων» θυμάται πρόσωπο που συμμετείχε στις συσκέψεις.

By