Η Porsche Design άνοιξε στην Ελβετία το νέο της υπερσύγχρονο εργοστάσιο κατασκευής ρολογιών
Αυτή η ολοκαίνουργια εγκατάσταση ξεκίνησε να παράγει χρονόμετρα ακριβείας, συνδυάζοντας αρμονικά την αποτελεσματικότητα και την απόλυτη πειθαρχία των κατασκευαστικών αρχών της εταιρείας, δημιουργώντας αποκλειστικά, μοναδικά κομμάτια που αντέχουν στον χρόνο.
Οι πελάτες συγκρίνουν εξονυχιστικά δείγματα χρωμάτων που ταιριάζουν με το φινίρισμα του οχήματός τους και ψηλαφούν την υφή των δερμάτινων λουριών που κατασκευάζονται από τα ίδια ακριβώς δέρματα που χρησιμοποιούνται για τα καθίσματα των αγαπημένων τους αυτοκινήτων.
Επιπλέον, ανακαλύπτουν γιατί ο ρότορας κουρδίσματος στο εσωτερικό ενός μηχανικού ρολογιού είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή μικρογραφία μιας ζάντας αλουμινίου.
Ενώ η πραγματική ζάντα πρέπει να είναι απόλυτα ζυγισμένη, ο ρότορας λειτουργεί με την αντίθετη λογική.
Προστίθενται σε συγκεκριμένα σημεία βάρη βολφραμίου στον ρότορα για να δημιουργηθεί σκόπιμα μια ανισορροπία που διατηρεί τον αυτόματο μηχανισμό διαρκώς κουρδισμένο καθώς κινείται ο καρπός.
Έχοντας τη λίστα παραγγελίας στο χέρι, ο επικεφαλής παραγωγής, Κρίστοφ Φρέλιχερ σπρώχνει ένα μικρό καρότσι στους διαδρόμους, συλλέγοντας προσεκτικά ένα προς ένα τα κομμάτια του ρολογιού: μια στιβαρή κάσα από τιτάνιο, ένα πολυτελές δερμάτινο λουράκι, έναν μπλε λακαρισμένο δακτύλιο για το καντράν, καθώς και ένα δοχείο που περιέχει πέντε μικροσκοπικές βίδες.
Κάθε μεμονωμένο εξάρτημα, από τον εσωτερικό μηχανισμό μέχρι το καπάκι του ρότορα, έχει την προκαθορισμένη του θέση.
Μόλις ένα κουτί γεμίσει πλήρως στο καρότσι, περιέχει όλα όσα χρειάζονται για τη χειροποίητη συναρμολόγηση ενός χρονογράφου – και τις περισσότερες φορές, ο χρονογράφος αυτός θα είναι απολύτως μοναδικός στον κόσμο.
«Σχεδόν τα τρία τέταρτα των ρολογιών μας είναι μοναδικά κομμάτια, διαμορφωμένα εξατομικευμένα σύμφωνα με τις ακριβείς προδιαγραφές κάθε πελάτη», εξηγεί ο Ρολφ Μπέργκμαν, διευθύνων σύμβουλος στο εργοστάσιο της Porsche Design.
Ο ίδιος στέκεται στο ειδικά διαμορφωμένο σαλόνι (configuration lounge) μέσα στο νέο κτίριο, το οποίο άνοιξε τις πύλες του το 2026. Ενώ οι χώροι εργασίας στον επάνω όροφο είναι φωτεινοί, καθαροί και άψογοι, εδώ κυριαρχούν τα ζεστά χρώματα και τα υλικά κορυφαίας ποιότητας.
Σε αυτόν τον χώρο, οι παθιασμένοι λάτρεις της μάρκας και οι μανιώδεις συλλέκτες μπορούν να δημιουργήσουν χρονόμετρα που είναι απόλυτα προσαρμοσμένα στη δική τους 911 ή Cayenne.
Ο ρόλος του Ρολφ Μπέργκμαν είναι κρίσιμος:
καλείται να ενώσει τα εξατομικευμένα σπορ αυτοκίνητα και τα εξίσου εξατομικευμένα ρολόγια. Πριν μετακομίσει στην Ελβετία, ο έμπειρος μηχανικός παραγωγής πέρασε πολλά χρόνια στο Τσουφενχάουσεν, όπου ηγήθηκε της πολύπλοκης ενσωμάτωσης των επιλογών της Porsche Exclusive Manufaktur στη γραμμή παραγωγής.
Σε αντίθεση με την προηγούμενη εγκατάσταση η οποία είχε φτάσει στα όρια της παραγωγικής της ικανότητας, η νέα τοποθεσία στο γραφικό Γκρένχεν επιτρέπει την εφαρμογή της φιλοσοφίας ελέγχου παραγωγής (just-in-time).
Σε διάστημα δεκαοκτώ μηνών, το κτίριο των 3.600 τετραγωνικών μέτρων –αρχικά χτισμένο το 1955– ανακαινίστηκε εκ βάθρων. Η ροή εργασίας ακολουθεί πλέον διάταξη σχήματος U. Το ίδιο το κτίριο έχει επίσης βαθιές ρίζες στην ιστορία της μάρκας, καθώς το 1972, μόλις δύο δρόμους πιο κάτω, ο ιδρυτής Φ. Α. Πόρσε παρήγαγε το θρυλικό Chronograph 1.
Το Γκρένχεν αποτελεί το αδιαμφισβήτητο κέντρο της ελβετικής ωρολογοποιίας.
Γύρω στο 1850, το χωριό εξελίχθηκε ραγδαία. «Αυτό που πυροδότησε αρχικά αυτή τη μεταμόρφωση ήταν μια σειρά από πολύ κακές σοδειές που άφησαν τους ντόπιους αγρότες φτωχούς», εξηγεί η Μόνικα Μπρούντερ, η οποία διεξάγει τακτικά ξεναγήσεις στην ιστορία της περιοχής.
Η οικονομική σωτηρία ήρθε από τον Δρ. Γιόζεφ Ζιράρ, έναν τοπικό ιατρό και πολιτικό, ο οποίος εισήγαγε την ωρολογοποιία ως νέα πηγή βιοπορισμού.
Στο Μουσείο Πολιτιστικής Ιστορίας της πόλης, η εξέλιξη αυτή ξεδιπλώνεται σε τρεις ορόφους, από τα οικιακά εργαστήρια των πρώτων αγροτών μέχρι τα πολυτελή έπιπλα της δεκαετίας του 1950.
Οι επισκέπτες μαγεύονται επίσης από τη φυσική ομορφιά ανάμεσα στη λίμνη Μπιλ και τους βράχους του ορεινού όγκου Γιούρα.
Σήμερα, στο εσωτερικό του νέου εργοστασίου, η εξέλιξη αυτής της τέχνης φτάνει στο απόγειό της.
Αφού συγκεντρωθούν τα εξαρτήματα, μεταφέρονται μέσα από ένα ειδικό άνοιγμα στο αποστειρωμένο δωμάτιο (clean room), την πραγματική καρδιά της εγκατάστασης. Εκεί, μια ομάδα 10 ωρολογοποιών εργάζεται υπό ιδανικές συνθήκες.
Ο νεότερος εξ΄ αυτών, Τομπίας Σμιντ, αναλαμβάνει το μοντάρισμα ενός νέου ρολογιού. Στον πάγκο του, ξεκινά ασφαλίζοντας τον μηχανισμό σε ένα ηλεκτρονικό μηχάνημα για να ελέγξει την ακρίβεια του ρυθμού.
Προσαρμόζει τον μεγεθυντικό φακό στο μάτι του και, χρησιμοποιώντας το προσωπικό του ζευγάρι λαβίδων, τοποθετεί κάθε δείκτη με απόλυτη συγκέντρωση.
Κάθε δείκτης πρέπει να ευθυγραμμίζεται άψογα στη θέση μηδέν.
Μόλις ολοκληρωθεί αυτή η σχολαστική διαδικασία, ο μηχανισμός τοποθετείται στην κάσα, και ένας ψεκασμός πεπιεσμένου αέρα επιβεβαιώνει ότι δεν έχει περάσει ούτε ένας κόκκος σκόνης.
Η αυστηρότητα των ελέγχων είναι ενδεικτική: ενώ το γενικό ελβετικό πρότυπο απαιτεί από τα πλευρικά κουμπιά του χρονογράφου να αντέχουν σε 3.000 πατήματα, η εταιρεία επιμένει σε τουλάχιστον 10.000.
Ακόμη και μετά από τρεις δεκαετίες αφοσίωσης, ο Κρίστοφ Φρέλιχερ δηλώνει ότι τίποτα δεν συγκρίνεται με τη στιγμή που ακούει τον σταθερό καρδιακό παλμό ενός νεοκατασκευασμένου ρολογιού.
Ο Ρολφ Μπέργκμαν νιώθει πλέον το ίδιο, αν και παραδέχεται ότι του πήρε χρόνο να το συνηθίσει. Όπως εξηγεί χαρακτηριστικά: «Σε ένα μηχανικό ρολόι, ο ρυθμικός ήχος του τικ-τακ είναι το απόλυτο χαρακτηριστικό ποιότητας.
Αντίθετα, αν ακούσετε τικ, τικ, τικ από την υβριδική μηχανή του αυτοκινήτου, τότε σίγουρα κάτι έχει πάει πολύ στραβά»