Κυριακή, 15 Δεκεμβρίου, 2019

A war to fight…

– Πως ξεχνάς ? – Πως αλλάζεις ? – Πως ωριμάζεις ?

2

…Δύσκολα. Αυτή είναι η απάντηση ..!

Σκληρά συνήθως . Γιατί?

Δεν είσαι η μονή. Μην νιώθεις ξεχωριστή.

Ναι αλλά γιατί νιώθω  τόσο ξεχωριστό ολόδικο μου πόνο?

Σαν να μην έχει υπάρξει άλλος τέτοιος……?

Πολλά ερωτηματικά …στις προτάσεις μου …στην παράγραφο ..στο μυαλό μου.

Όλα απαντημένα ..και όλα αναπάντητα.

Ίσως αν δεν είχα τις απαντήσεις να ήταν όλα πιο εύκολα.

Ξέρεις … είναι πιο ‘εύκολο’ να φτιάχνεις δίκες σου βολικές απαντήσεις..

Όμορφες ..φανταχτερές ..γεμάτες χρυσόσκονη κ λάμψη!

Μη ρεαλιστικές .Καθόλου πραγματικές.

Ζω μέσα απ αυτές. Έχουν γίνει καθημερινότητα μου..

Η αγαπημένη μου ώρα είναι η ώρα του ‘ύπνου’…

Πηγαίνω την νύχτα να ξαπλώσω με τόση ανυπομονησία….

Γιατί ξέρεις ….δεν κοιμάμαι….. γραφώ εκείνες τις ώρες….

Ατέλειωτα σενάρια μη πραγματικά στ φανταστικό μου κόσμο…

Στο μυαλό μου όλες οι ιστορίες έχουν happy end.

3

Και κάπως έτσι….. ξεχνάς…

Το πρώτο σκέλος μόλις το κάλυψες . Πως?

Μα μέσα απ τις νυχτερινές πανέμορφες ψεύτικες ιστορίες σου.

Ξεχνάς την πραγματικότητα.

Η αλήθεια είναι τόσο πεζή ώρες-ώρες….

Σε καλύπτουν τα ψέματα σου …ξεχνάς σταδιακά τον πόνο σου … και κοιμάσαι.

Ήσυχη? Όχι.

Και αλλάζεις … κάθε πρωί που ξυπνάς αλλάζεις.

Όλο και περισσότερο…

Κατανοείς την διάφορα… της μέρας σου … με τις νύχτες σου.

Κι εκείνη την μέρα κάτι αλλάζει .. ξυπνάς λίγο πιο εύκολα.. η μέρα σου μοιάζει λίγο πιο υποσχόμενη.

Σήμερα θα είναι καλυτέρα τα πράγματα. Σήμερα θα γίνει κάτι διαφορετικό.

Σήμερα θα κάνεις κάτι εσύ διαφορετικά…

Για αρχή .. δεν θα κοιμηθείς γεμίζοντας τον εαυτό σου ψέματα.

Ρεαλιστικά λοιπόν…. Φτιάχνεις την μέρα σου με μικρές λεπτομέρειες..

Που σιγά-σιγά …. σε αλλάζουν κι εσένα. Σε ξυπνούν απ το λήθαργο.

Αυτό είναι το δικό μου δύσκολο σκέλος…

Οι λεπτομέρειες. Μοιάζουν ελκυστικά εύκολες …. και ταυτόχρονα αδύνατες να συμβούν.

Μάλλον στο τρίτο σκέλος θα καλύψω αυτή μου την αδυναμία…

Μόλις ωριμάσω λοιπόν …….. θα σε ξεπεράσω.

Είμαι σε κάλο δρόμο. Έχω καλύψει 2 από τους 3 δρόμους.

Στέκομαι λοιπόν στην μέση ….. χαζεύω δεξιά … αριστερά….

Και τελικά? Συνεχίζω ευθεία.

Ευθεία μπροστά.

Κανένα πισωγύρισμα.

By