«Born to be a Knick» («γεννημένος για τους Νιου Γιορκ Νικς»). Έχοντας δει για πρώτη φορά το φως στις 31 Αυγούστου 1996 και μεγαλωμένος στο New Brunswick του New Jersey, ο Τζέιλεν Μπρανσον είχε πάντα μια ιδιαίτερη αγάπη για τη Νέα Υόρκη.
Ωστόσο, ο δρόμος του δεν ήταν καθόλου εύκολος ούτε στρωμένος με ροδοπέταλα. Ήδη από τα χρόνια του κολεγίου επικρατούσε έντονη αμφισβήτηση για το ύψος του (1.88 μέτρα) την έλλειψη αθλητικότητας, για το αν μπορεί να ανταπεξέλθει ως πόιντ γκαρντ στο κορυφαίο επίπεδο του ΝΒA, η επιλογή του στο νούμερο 33 του draft, αν αξίζει τα λεφτά που παίρνει, αν είναι ικανός να οδηγήσει μια ομάδα σε πρωτάθλημα.
Όλα αυτά άκουγε από την ημέρα που αποφάσισε να ασχοληθεί επαγγελματικά με το μπάσκετ. Στις συγκρίσεις με άλλους σούπερ σταρ της λίγκας πάντα ερχόταν δεύτερος. Αλλά όπως λέει και μία φράση που κυριαρχεί τον τελευταίο καιρό στους δρόμους της Νέας Υόρκης: «Όλοι είναι καλύτεροι από τον Τζέιλεν Μπράνσον, μέχρι να χρειαστεί να το αποδείξουν στο παρκέ». Στόχος του μόνο ένας, να γράψει ο ίδιος το σενάριο της καριέρας και της ζωής του κόντρα στα προγνωστικά, κόντρα στις κακές φήμες και κόντρα σε όλα τα εμπόδια που στάθηκαν στο δρόμο του. Εκείνος βρήκε τον τρόπο, μέσα από αμέτρητες ώρες προπόνησης, έμαθε να βάζει το κεφάλι κάτω, να αδιαφορεί για τον εξωτερικό θόρυβο και παραμένει προσηλωμένος μόνο στο παιχνίδι του, στο «πώς μπορώ να γίνω καλύτερος». Και αυτό ακριβώς έκανε.
Τα χρόνια στο κολέγιο, το ντραφτ και οι Ντάλας Μάβερικς
Στις 10 Σεπτεμβρίου επέλεξε το Βιλανόβα ως το κολέγιο για το οποίο θα αγωνίζεται. Κέρδισε δύο πρωταθλήματα (το 2016 και το 2018) και ξεχώρισε με τις εμφανίσεις του. Από εκείνη την ηλικία αμφισβητούσαν τον αριστερόχειρα πλέι μέικερ, αλλά ο Τζέιλεν πάντα έβρισκε τον τρόπο και τελικά βγήκε νικητής.
Τα χρόνια του στο κολέγιο είναι μια ιδιαίτερη περίοδος γιατί εκεί γνώρισε τα «φιλαράκια» του, Τζος Χαρτ και Μικάλ Μπρίτζες, οι οποίοι είναι και τώρα συμπαίκτες του και ζουν το όνειρο. Πολλοί τους αποκαλούν «Villanova Knicks» λόγω του παρελθόντος του. Στην παρέα ήταν και Ντόντε ΝτιΒιντσένζο που, όμως, έγινε trade από την ομάδα και δεν πρόλαβε να ζήσει τη φετινή χρονιά.
Έχουν απίστευτη χημεία, η ατμόσφαιρα είναι οικογενειακή, κάνουν πλάκα ο ένας στον άλλον με την πρώτη ευκαιρία που βρίσκουν αλλά το κυριότερο βρίσκονται στο παρκέ με κλειστά μάτια και αυτό είναι που καθιστά το τωρινό ρόστερ των Νικς τόσο ξεχωριστό.
Μάλιστα, όταν ο Τζος Χαρτ έγινε ανταλλαγή στους Νικς τον Φεβρουάριο του 2023 ο κολλητός του, Μπράνσον, τρελάθηκε. Το έμαθε από έναν φίλαθλο της ομάδας όσο βρισκόταν σε μία εκδήλωση του Βιλανόβα και η αντίδρασή του ήταν επική.
Παρά τις εντυπωσιακές εμφανίσεις με το Βιλανόβα πολλές ομάδες του ΝΒΑ φοβήθηκαν λόγω των σωματικών του προσόντων και δεν τον προτίμησαν, με αποτέλεσμα να επιλεχθεί στο νούμερο 33 του draft του 2018 από τους Ντάλας Μάβερικς. Στην αρχή ήταν δεύτερη επιλογή, ωστόσο, με την πάροδο των χρόνων κέρδισε με το σπαθί του τη θέση του στη βασική πεντάδα και από τη σεζόν 2021-2022 δεν κουνήθηκε.
Παρέμεινε στην ομάδα για τέσσερα χρόνια, δημιούργησε ένα τρομερό δίδυμο με τον Λούκα Ντόντσιτς αλλά δεν κατάφερε να φτάσει μέχρι τους τελικούς. Το 2022 έφτασαν στους τελικούς της Δύσης, όπου αποκλείστηκαν από τους Γκόλντεν Στέιτ Γουόριορς. Για κάποιον περίεργο λόγο εκείνο το καλοκαίρι οι Μάβερικς δεν του πρόσφεραν ανανέωση και άνοιξε ο δρόμος για την αγαπημένη του Νέα Υόρκη.
Νέα Υόρκη, το πεπρωμένο του
Γιος του πρώην πάικτη του NBA, Ρικ Μπρανσον, ο οποίος έπαιζε για τους Νιου Γιορκ Νικς και ήταν στο ρόστερ της ομάδας την τελευταία φορά που πήγαν στους τελικούς το 1999. Κατά τρομακτική σύμπτωση τότε αντιμετώπιζαν και πάλι τους Σαν Αντόνιο Σπερς, ωστόσο έχασαν με σκορ 4-1.
Τώρα, ο γιος πήρε εκδίκηση και ολοκλήρωσε αυτό που ο πατέρας του άφησε στη μέση.
Και ο πατέρας του θα συνεχίσει να τον στηρίζει και να τον καμαρώνει από το παρκέ, καθώς την ίδια χρονιά που ο Τζέιλεν υπέγραψε στην ομάδα, εκείνος έγινε βοηθός προπονητή στους Νικς. Κάνουν μαζί ζέσταμα πριν από τους αγώνες και βοηθάει τον Τζέιλεν να καθαρίσει το μυαλό του πριν από κρίσιμες στιγμές.
Ο πατέρας του υπέγραψε στην ομάδα 2 Ιουνίου 2022. Περίπου ένα μήνα αργότερα, στις 12 Ιουλίου, ο Τζέιλεν έμεινε ελεύθερος από το Ντάλας και υπέγραψε τετραετές συμβόλαιο με συνολικές απολαβές $104 εκατ.
Πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις με την μπλε και πορτοκάλι φανέλα και πολύ γρήγορα κέρδισε τους οπαδούς και έγινε ο αγαπημένος της κερκίδας. Τη 1η Φεβρουαρίου αναδείχθηκε για πρώτη φορά στην καριέρα του All-Star. Δύο χρόνια μετά το πρώτο του συμβόλαιο με τους Νικς, υπέγραψε ανανέωση μέχρι τη σεζόν 2028-2029. Όμως, προχώρησε σε μία ασυνήθιστη για σούπερσταρ του ΝΒΑ κίνηση. Θα μπορούσε να περιμένει μέχρι το 2025, οπότε και θα μπορούσε να εξασφαλίσει ένα πενταετές συμβόλαιο ύψους $256 εκατ.
Ωστόσο, δεν το έκανε, θυσίασε αρκετά εκατομμύρια δολάρια, προκειμένου να δημιουργήσει μια ομάδα ικανή για να κατακτήσει το πρωτάθλημα κάποια μέρα. Λίγους μήνες αργότερα η ομάδα αντάλλαξε τον Τζούλιους Ραντλ για τον Καρλ Αντόνι Τάουνς, βασικός μέλος της φετινής ομάδας. Χωρίς τη θυσία του Τζέιλεν η φετινή ονειρική πορεία των Νικς δεν θα ήταν εφικτή. Αυτή η θυσία τον ανέβασε ακόμα περισσότερο στα μάτια του κόσμου της Νέας Υόρκης, που τον θεωρεί ως ένα βαθμό… Θεό.
Στις 6 Αυγούστου έγινε αρχηγός της ομάδας. Στις 25 Ιανουαρίου επιλέχθηκε ως βασικό μέλος της πεντάδας All-star για την Ανατολή. Στις 23 Απριλίου κέρδισε το βραβείο του πιο clutch παίκτη του ΝΒΑ για την κανονική διάρκεια. Στις 19 Ιανουαρίου αναδείχθηκε για τρίτη φορά All-Star, για δεύτερη φορά στη βασική 5αδα. Δύο από τα πιο διάσημα παρατσούκλια που του έχουν αποδοθεί είναι το «Captain Clutch» και «King of New York».
Στις 16 Δεκεμβρίου κέρδισαν το κύπελλο του ΝΒΑ, το νέο θεσμό που δημιουργήθηκε πριν τρία χρόνια. Στον τελικό σαν διαβολική σύμπτωση ήταν οι Σπερς. Οι Νικς επικράτησαν με σκορ 124-113 και το νούμερο «11» σκόραρε 25 πόντους, ενώ μοίρασε και 8 ασίστ. Αναδείχθηκε πολυτιμότερος παίκτης της διοργάνωσης.
Στον πρώτο γύρο των πλέι-οφ της Ανατολής δυσκολεύτηκαν ενάντια στους Ατλάντα Χοκς. Βρέθηκαν πίσω στη σειρά με 2-1, αλλά τότε ήταν το «turning point». Ο προπονητής, Μάικ Μπράουν, έκανε ορισμένες προσαρμογές, ο Μπρανσον πραγματοποίησε εκπληκτικές εμφανίσεις και η ομάδα έφτασε να κάνει 13 σερί νίκες. Κέρδισε τη σειρά 4-2. Στη συνέχεια σκούπισε τους Φιλαδέλφεια Σίξερς και Κλίβελαντ Καβαλίερς. Αναδείχθηκε ομόφωνα mvp των τελικών της Ανατολής και πλέον έχει βάλει πλώρη για το πολύτιμο βραβείο του mvp των τελικών σε περίπτωση που κατακτήσει το πρωτάθλημα.
Το βράδυ της Τετάρτης (10/6) ήταν καθοριστικός στη νίκη κόντρα στους Σαν Αντόνιο Σπερς, έβαλε 36 πόντους μοίρασε 7 ασίστ και οδήγησε τους Νιου Γιορκ Νικς στη μεγαλύτερη ανατροπή όλων των εποχών σε τελικό του ΝΒΑ. Η ομάδα του επέστρεψε από το -29 και κέρδισε τον αγώνα χάρη στο φόλοου του Ανουνόμπι. Η σειρά πήγε στο 3-1.
Τα ξημερώματα, στο Σαν Αντόνιο, σκόραρε τους 45 από τους 94 πόντους των Νικς, οι Σπερς έμειναν στους 90 και ο Μπράνσον έφερε στη Νέα Υόρκη το τρίτο πρωτάθλημα στην ιστορία της και πρώτο από το 1973.
MVP, είπατε; Ασφαλώς…