Ανατροπή στην υπόθεση της πώλησης του πανελλαδικού τηλεοπτικού σταθμού Open, το οποίο ανήκει στον Ιβάν Σαββίδη. Σύμφωνα με πληροφορίες του mononews, το κανάλι διεκδικεί ο εφοπλιστής Βίκτωρ Ρέστης ο οποίος δραστηριοποιείται στα media ήδη από το 2007.
Πιο συγκεκριμένα, μετά το «πάγωμα» των διαπραγματεύσεων μεταξύ της πλευράς του Ιβάν Σαββίδη με τον εφοπλιστή Μάριο Ηλιόπουλο, ο Βίκτωρ Ρέστης κατέθεσε πρόταση για εξαγορά του καναλιού αντί 36,2 εκατ. ευρώ συν την ανάληψη των χρεών ύψους 10 εκατ. ευρώ.
Η διαπραγμάτευση βρίσκεται σε προχωρημένο στάδιο και ήδη έχει συνταχθεί προσύμφωνο (υπόκειται στο ελληνικό δίκαιο) για την εξαγορά, στο οποίο αναφέρεται ρητά ότι η συμφωνία τελεί υπό την αίρεση της διατήρησης των όρων ως έχουν, στην ουσία ότι δεν θα προκύψουν και νέες οφειλές και χρέη κάτι που εξυπακούεται ότι θα αναδιαμορφώσει το τελικό τίμημα.
Ηδη δηλαδή βρίσκεται σε διαδικασία Due Dilligence στο κανάλι ώστε να ολοκληρωθεί η συμφωνία. Η διοίκηση θα αλλάξει άμεσα μόλις ολοκληρωθεί η συμφωνία.
Το Open ξεκίνησε να λειτουργεί τον Οκτώβριο του 2018, μετά την πώλησή του από τον προηγούμενο ιδιοκτήτη, τον Φίλιππο Βρυώνη.
Να θυμίσουμε ότι το Epsilon TV αντικατέστησε τον 902 που εξέπεμπε στην ίδια συχνότητα. Μετά την ολοκλήρωση του διαγωνισμού για τις τηλεοπτικές άδειες το Epsilon TV σταματά το ζωντανό πρόγραμμα, μετακομίζει στο Κορωπί και ξεκινά έπειτα από μερικές εβδομάδες ως Open Beyond.
Ο Ελληνορώσος επιχειρηματίας ήθελε από καιρό να απεμπλακεί από διάφορες επιχειρήσεις του στην Ελλάδα, και από τα media, καθώς υπήρχαν προβλήματα ρευστότητας που διογκώθηκαν μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και τις κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία. Τον τελευταίο καιρό το Open αποψιλώθηκε από δημοσιογράφους και εκπομπές.
Ο Ιβάν Σαββίδης, δια των εκπροσώπων του εδώ στην Ελλάδα, ξεκίνησε διαπραγματεύσεις για την πώληση του καναλιού. Μέχρι πριν από μερικές εβδομάδες υπήρχαν συζητήσεις με την πλευρά του εφοπλιστή Μάριου Ηλιόπουλου, ο οποίος είχε καταθέσει μια πρόταση.
Ο Σαββίδης απαιτούσε όχι μόνο το τίμημα της εξαγοράς αλλά και την ανάληψη των δανειακών υποχρεώσεων του σταθμού, όρος που η πλευρά Ηλιόπουλου απέρριπτε κατηγορηματικά και οι διαπραγματεύσεις είχαν παγώσει.
31 πλοία, 21 φορτηγά και 10 δεξαμενόπλοια
Ο Βίκτωρ Ρέστης, είναι ένα πρόσωπο που πυκνά και συχνά βρίσκεται για διάφορους λόγους στην επικαιρότητα, όμως, η κύρια του δραστηριότητα του είναι μέσω της ναυτιλιακής εταιρείας Enterprises Shipping & Trading (EST), η οποία διαχειρίζεται συνολικά 31 πλοία, 21 φορτηγά πλοία και 10 δεξαμενόπλοια.
Μάλιστα, σχετικά πρόσφατα, το Νηολόγιο των Νήσων Μάρσαλ, γνωστοποίησε ότι η EST “είναι ο παλαιότερος και μεγαλύτερος Έλληνας πελάτης της IOMSR και με τις τελευταίες προσθήκες ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των πλοίων της που είναι νηολογημένα στο Isle of Man σε 28 πλοία”.
Η εμπλοκή του στα media
Υπενθυμίζεται ότι ο Βίκτωρ Ρέστης μπήκε στον χώρο του Τύπου στις 19 Απριλίου 2007, αγοράζοντας ένα μικρό ποσοστό και στη συνέχεια εξασφάλισε το 33,34% της Imako Media, έναντι 11,6 εκατ. ευρώ.
Η ενασχόλησή του με τα media, συνεχίστηκε με την εξασφάλιση των δικαιωμάτων του MTV, του Μαυροβουνίου, της Ρουμανίας, της Κύπρου και της Ελλάδας.
Επίσης, αγόρασε τον τηλεοπτικό σταθμό Smart, πρώην TV Πειραιάς που εντάχθηκε στα σχέδια του που είχε για τα media.
Ποιος είναι ο Βίκτωρ Ρέστης
Ο Βίκτωρ Ρέστης θεωρείται εκτός από εφοπλιστής έχει επενδύσει κατά καιρούς σε διάφορους κλάδους της οικονομίας, είτε σε εταιρείες που είναι εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αθηνών είτε όχι.
Τη ναυτιλιακή οικογενειακή εταιρεία Enterprises Shipping ίδρυσε το 1973 ο πατέρας του Σταμάτης Ρέστης, ο οποίος, γεννήθηκε το 1941 στην Κοκκινιά, έζησε για χρόνια στη Νότια Αφρική και πέθανε τον Ιούλιο του 2004.
Από τότε ο Βίκτωρ «κατακτά νίκες», άλλωστε το δηλώνει και το όνομά του.
Όμως, όλες του οι επιχειρηματικές του πρωτοβουλίες δεν ήταν επιτυχείς. Επένδυσε σε συμμετοχές εισηγμένων εταιρειών, όπως στην αλλαντοβιομηχανία ΝΙΚΑΣ και κατείχε το 6,5% των μετοχών, αφού κατέβαλε περίπου 8 εκατ. ευρώ, στην F.G. Europe, εξασφαλίζοντας το 5,5%, αφού έδωσε 3 εκατ. ευρώ.
Επίσης, αργότερα πήρε το 35% της εταιρείας Japonica A.E., η οποία δραστηριοποιείτο στον χώρο των catering και παρασκεύαζε «σούσι» για τα σουπερμάρκετ και για τα εστιατόρια. Επίσης εξασφάλισε ποσοστό και στη μεταφορική εταιρεία Imperio.
Τον Οκτώβριο του 1991 εξασφάλισε από την Εμπορική Τράπεζα το Ναυπηγείο Περάματος με τίμημα 7,5 εκατ. δολαρίων. Τον Μάιο του 1993 αγόρασε τη Ναυτική Σιδηροβιομηχανία – ΝΑΥΣΙ, έναντι 350 εκατ. δραχμών. Τα δύο ναυπηγεία διέθεταν εκτάσεις 19.500 τ.μ. Τότε ονειρευόταν να ενοποιήσει τους δύο χώρους και να δημιουργήσει μια μεγάλη ναυπηγοεπισκευαστική μονάδα, ωστόσο το project αυτό δεν προχώρησε και τα αποτελέσματα από τις επενδύσεις αυτές δεν ήταν και τόσο επιτυχή.
Τότε ο Βίκτωρας ήταν μόλις 25 χρονών. To 2002 ενδιαφέρθηκε να αγοράσει την Ολυμπιακή Αεροπορία, με την εταιρεία του Golden Aviation και η πρότασή του αφορούσε την αγορά του 70% των μετοχών της νέας εταιρείας που θα δημιουργείτο τότε και προσέφερε το ποσό των 150 εκατ. δολαρίων.
Αλλά και αυτή η επενδυτική πρόταση δεν καρποφόρησε γιατί άλλαξαν οι πολιτικές επιλογές της τότε κυβέρνησης του ΠαΣοΚ. Αργότερα δήλωνε ευθαρσώς ότι τον ενδιαφέρει να αγοράσει την Ολυμπιακή μόνος του ή να συμμετάσχει σε ένα επενδυτικό σχήμα που θα εγκρίνει η κυβέρνηση. Όμως, ο Ανδρέας Βγενόπουλος, πήρε την Ολυμπιακή, η οποία στη συνέχεια κατέληξε στην Aegean.
Τον Οκτώβριο του 2007, ο Βίκτωρας Ρέστης, πούλησε, εννέα πλοία, από τα οποία εισέπραξε 700 εκατ. δολάρια. Τότε, με βάση τις τρέχουσες τιμές η αξία του στόλου του Βίκτωρα Ρέστη υπολογίστηκε ότι υπερβαίνει τα 6 δισ. δολάρια!
Ο Βίκτωρ Ρέστης το 2006, εξασφάλισε το 51% της First Business Bank, της οποίας η συνέχεια έγινε σήριαλ και πέρασε και μια προσωπική επώδυνη περιπέτεια.
Τον Ιούλιο του 2005, με τη θυγατρική του εταιρεία Golden Energy, προσπάθησε να αντλήσει κεφάλαια από το χρηματιστήριο του Nasdaq, διαθέτοντας 8 εκατομμύρια μετοχές στην τιμή των 24 με 27 δολαρίων, όμως επειδή κρίθηκε ότι η συγκυρία δεν ήταν καλή, ακύρωσε τις διαδικασίες εισαγωγής.
Η προσπάθεια συνεχίστηκε και τον Σεπτέμβριο του 2005, με στόχο να διαθέσει 7.500.000 μετοχές στην τιμή μεταξύ 19 και 21 δολαρίων, αλλά και πάλι το αποτέλεσμα δεν ήταν ικανοποιητικό και «πάγωσε» για δεύτερη φορά η διαδικασία.
Τον Ιανουάριο του 2006, η ναυτιλιακή του εταιρεία, Enterprises Shipping τιμήθηκε με το βραβείο των Lloyd’s List Awards ως η καλύτερη εταιρεία με φορτηγά πλοία. Παραλαμβάνοντας το βραβείο ο Βίκτωρας Ρέστης είπε ότι «ήταν μια δύσκολη χρονιά για μας η οποία στέφθηκε όμως με επιτυχία» και πρόσθεσε με νόημα: «Ο ουρανός δεν είναι το όριο για εμάς» και στη συνέχεια έκανε αναφορά στον πρόωρο θάνατο του πατέρα του, λέγοντας: «Ο πατέρας μου έφυγε νωρίς, αλλά θα συνεχίσουμε το όνειρό του». Τότε η εταιρείας διάθετε 70 πλοία.
Στις αρχές του 2007 παρέλαβε τρία νεότευκτα μεταφοράς ξηρού φορτίου, που η συνολική τους χωρητικότητα ανερχόταν σε 53.000 dwt.
Ο Βίκτωρας Ρέστης σε συνεργασία με τον εφοπλιστή Γιώργο Φειδάκη έχουν αδειοδοτηθεί από το 2012 για το αιολικό πάρκο της Λήμνου, για την εγκατάσταση 81 ανεμογεννητριών με συνολική ισχύ 498,15 MW για να τροφοδοτεί πάνω από 600.000 νοικοκυριά, αλλά και για το αιολικό πάρκο στη Νότια Εύβοια, συνολικής ισχύος 387 MW.
Ο προϋπολογισμός του έργου στη θάλασσα της Λήμνου ανέρχεται σε 2 δισ. ευρώ, για το οποίο έχουν δείξει ενδιαφέρον ξένοι επενδυτές, αλλά δεν έχει προχωρήσει ακόμα η υλοποίηση του.
Στην φόρτιση των αυτοκινήτων, τουλάχιστον σε μία εταιρεία που συμμετέχουν εφοπλιστές, έχει επενδύσει με σημαντικό ποσοστό η αμερικανική εταιρεία Blink η οποία διαθέτει ήδη 60 και πλέον σταθμούς φόρτισης ηλεκτρικών αυτοκινήτων στη χώρα μας.
Οι δικαστικές εμπλοκές του Βίκτωρα Ρέστη ήταν πολλές και τον οδήγησαν μέχρι τη φυλακή. Το 2013 ο Ρέστης είχε προφυλακιστεί για την υπόθεση της FF Bank, αλλά το 2018 είχε αθωωθεί για τα δάνεια που είχε χορηγήσει η FFBank, συμφερόντων του εφοπλιστή σε ναυτιλιακές εταιρείες την περίοδο 2009-2011.
Σε μια άλλη δίκη το 2018 είχε καταδικαστεί πρωτόδικα σε 10 χρόνια κατά συγχώνευση τον Ρέστη για ψευδή βεβαίωση και ηθική αυτουργία σε ψευδή δήλωση για την υπόθεση καταπάτησης 300 στρεμμάτων δημόσιας δασικής έκτασης στον Υμηττό.
Το 2023 ο Βίκτωρ Ρέστη είχε κατηγορηθεί ότι χρηματοδοτεί το κόμμα «Νίκη», κάτι που ο ίδιος διέψευσε κατηγορηματικά.
