THE PAPER

Από το 1974 και για αρκετά χρόνια πίστευα, και το έγραφα, ότι είναι ύβρις για το Πολυτεχνείο να μετατραπεί από μνήμη αυθόρμητης νεολαιίστικης εξέγερσης κατά της χούντας σε επίσημη σχολική γιορτή και αργία. Από τότε ζούμε την ύβρι να καταθέτει στεφάνια ο κάθε άσχετος καρεκλοκένταυρος της πολιτικής εξουσίας και καθένας απ αυτούς που το ξεπούλησαν για μια καρέκλα εξουσίας.

Φέτος τα μέλη της κυβέρνησης τους ξεπέρασαν όλους σε έλλειψη τσίπας.

Τα γράφω αυτά γιατί το Πολυτεχνείο ήταν πάνω απ όλα τα άλλα και έξω από ιδεολογικές διαφορές ένα ΟΧΙ. Ένα αυτοθυσιακό ΌΧΙ μιας χούφτας νέων κυρίως, που το βροντοφώναξαν αψηφώντας τις συνέπειες από τα βασανιστήρια στα κελιά του ΕΑΤ – ΕΣΑ και της Ασφάλειας και αψηφώντας τις συνέπειες του θανάτου από τους ελεύθερους σκοπευτές και τους ασφαλίτες γύρω από τα πολύπαθα κτήρια.

Μ αυτή την έννοια, το Πολυτεχνείο και το μήνυμά του είναι πρώτα και κύρια ένα: Η αντίσταση και η υπεράσπιση ιδεών, αψηφώντας τις συνέπειες.

Στα χρόνια που έχουν περάσει κατέληξα μέσα μου ότι οι νέες γενιές θα ήταν χρήσιμο για την κοινωνία αν διδάσκονταν αυτή τη στάση. Κι έτσι συμφιλιώθηκα με την ιδέα της γιορτής στα σχολεία και της διδαχής αυτής της εξέγερσης, ακόμα κι αν τέτοιου είδους φιέστες έχουν τουλάχιστον δύο παρενέργειες:

Η πρώτη είναι ότι το πιο συχνά εξελίσσονται σε καρικατούρα του γεγονότος που εξυμνούν, είτε μυθολογώντας και τερατολογώντας είτε μετατρέποντάς το σε ρουτίνα.

Η δεύτερη είναι η μετατροπή μιας εξέγερσης που σπρώχτηκε από δίψα για ελευθερία σε υποχρέωση. Γιατί η γιορτή και η αργία είναι υποχρέωση. Δουλεία. Αγγαρεία για τους μαθητές. Εξαρτάται απ το δάσκαλο. Και δεν είναι πολλοί οι κατάλληλοι.

Παρ όλα αυτά, και παρά το γεγονός ότι η συμμετοχή σ εκείνη την εξέγερση εξαργυρώθηκε από μερικούς σε πολιτικά και οικονομικά οφέλη διατήρησα την πεποίθηση ότι τέτοιες μνήμες και διδάγματα είναι χρήσιμο για τη Δημοκρατία να μεταβιβάζονται, παρά τις επί μέρους κακοποιήσεις τους, επειδή η Δημοκρατία δεν ξέρει ποτέ πότε θα χρειαστεί πάλι της εξέγερση για την υπεράσπισή της. Ως συνήθως με κινητήρια δύναμη τη νεολαία.

Ο δεύτερος σοβαρός λόγος που αποκρυστάλωσα αυτή την άποψη ήταν ότι από τους όχι πάνω από περίπου 5.000 ανθρώπους που με τον έναν ή τον άλλο τρόπο συμμετείχαν πριν, κατά και μετά τα γεγονότα του Νοέμβρη του ’73, η συντριπτική πλειονότητα παρέμεινε σεμνά στην ανωνυμία και στην Αθήνα και στην Πάτρα και στη Θεσσαλονίκη και στο Ηράκλειο και στα Γιάννενα.

Επειδή αυτοί οι πραγματικοί ήρωες μαζί με τους επώνυμους σαν τον Μήτσο τον Παπαχρήστο και την Πέπη τη Ρηγοπούλου, που παρέμειναν σεμνοί, αισθάνθηκαν ότι το μόνο που έκαναν ήταν το καθήκον τους απέναντι σ αυτά που πίστευαν και τίποτε παραπάνω. Αυτό όμως το τίποτε παραπάνω είναι το παραπάνω απ όλα.

Κι αυτό το τελευταίο είναι χρήσιμο για τη Δημοκρατία να διδάσκεται.

Αν το Πολυτεχνείο είναι μάθημα αυτοθυσιακής αντίστασης για την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, είναι σχιζοφρενικό, ντροπιαστικό και χείριστο παράδειγμα για τη νεολαία όλοι αυτοί που παρελαύνουν με τα στεφάνια τους για να τιμήσουν το δίδαγμα- γιατί περί αυτού πρόκειται- την ώρα, που έχουν σκύψει και σκύβουν το κεφάλι, εφαρμόζοντας στην πράξη αυτά που λένε ότι δεν πιστεύουν, με τη γελοία δικαιολογία «ότι πιέστηκαν»!

Δεν έχω καμιά απαίτηση από τους συντηρητικούς πολιτικούς που πιστεύουν και εφαρμόζουν συντηρητικές πολιτικές και δεν αισθάνομαι ότι ξεπουλάνε τίποτε ή ότι κακοποιούν τη μνήμη της Εξέγερσης, τιμώντας την, αρκεί να μην είναι φασίστες. Αυτό κι αν θα ήταν γλοιώδης υποκρισία. Δεν διαφήμισαν ποτέ ότι οι ιδέες τους είναι πάνω απ΄όλα και ότι θα τις υπερασπιστούν μέχρι θανάτου, ούτε ορκίζονται νυχθημερόν σε αγάλματα και ιστορίες ανυποχώρητης αντίστασης, έχοντας στα χείλη τους ένα «όχι» για όλα με όσα δεν συμφωνούν.

Όταν έχεις για σημαία σου τα «όχι», αυτά τα «όχι» σε υποχρεώνουν να είσαι και συνεπής μαζί τους. Αλλιώς ξεφτιλίζεις τη σημαία σου. Κι αυτό αφορά σε όλους. Επειδή η πράξη τεκμηριώνει τη θεωρία. Στην πράξη φαίνεσαι ποιος είσαι κι όχι στη θεωρία.

Αφορά, όμως κυρίως, όσους από την ελληνική αριστερά έχουν χτίσει μια ζωή και μια πολιτική παρουσία πάνω στα «όχι», που εδώ και ενάμισι χρόνο έχουν μετατρέψει σε «ναι», με τη γελοία δικαιολογία ότι πιέστηκαν από τους κακούς και από τις συνθήκες! Ακόμα πιο γελοίο, επικαλούνται για όλα αυτά τα «ναι» το εθνικό συμφέρον! Ανακάλυψε και η ελληνική νεοαριστερά το έθνος, για το οποίο βγάζει σπυριά από τα γεννοφάσκια της… Προφανώς το βρήκε κάτω από τις καρέκλες που κάθεται, σιτιζόμενη στο Πρυτανείο. Βλέποντας, λοιπόν, όλους αυτούς τους δήθεν κυβερνητικούς αγωνισταράδες, που δεν έχουν τολμήσει να εφαρμόσουν ούτε ένα «όχι» απ αυτά που εύκολα ξεστομίζουν, να καταθέτουν στεφάνια στο μνημείο του Δημοκρατικού και αυτοθυσιακού ΟΧΙ, στο Πολυτεχνείο αναρωτιέμαι:

Πόσο μεγαλύτερη αναξιοπρέπεια μπορείς να διδάξεις στη νεολαία, εσύ, σαν ζωντανό παράδειγμα αναξιοπρέπειας;

*Του Γιώργου Παπαδόπουλου Τετράδη

Ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θέλησε να δικαιώσει τον Μπαράκ Ομπάμα που από το βήμα του ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος εκθείασε το ταλέντο και την εργατικότητα του Έλληνα διεθνή καλαθοσφαιριστή που με τις εμφανίσεις του έχει αφήσει άφωνο το NBA

Ο Γιάννης για μία ακόμη βραδιά ήταν εντυπωσιακός. Έβαλε 26 πόντους, μάζεψε 15 ριμπαουντ μοίρασε 7 ασίστ και χάρισε στο κοινό αρκετές εντυπωσιακές φάσεις που παραλίγο να δώσουν τη νίκη στην ομάδα του.

Παραλίγο γιατί δυστυχώς η ομάδα του Μιλγουόκι ηττήθηκε στην Ατλάντα από τους Hawks με 107 – 110

Ο Συντονιστής Οικονομικών Υποθέσεων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Φθιώτιδας, κ. Χρήστος Σταϊκούρας, για την πορεία της ελληνικής οικονομίας, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ έχει την αποκλειστική ευθύνη που η οικονομία, μετά τη μικρή ανάκαμψη του 2014, επέστρεψε στην ύφεση.

Και όμως, σήμερα πανηγυρίζει για την επίδοση του 3ου τριμήνου του 2016.

Γιατί όμως πανηγυρίζει;

Μήπως για το ότι το Α.Ε.Π. του 3ου τριμήνου του 2016, ως απόλυτος αριθμός, συγκρίνεται με την χειρότερη επίδοση της χώρας (3ο τρίμηνο του 2015) από το 1999, λόγω της αβεβαιότητας του περυσινού καλοκαιριού και των κεφαλαιακών περιορισμών που η σημερινή Κυβέρνηση επέβαλε;

Ή μήπως για το ότι το Α.Ε.Π. του 3ου τριμήνου του 2016 είναι χαμηλότερο από αυτό της αντίστοιχης περιόδου του 2014;

Η αλήθεια είναι ότι η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ παρέλαβε την οικονομία στον «1ο όροφο», την έριξε στο «υπόγειο», και σήμερα πανηγυρίζει που προσπαθεί να την ανεβάσει στο «ισόγειο».

Έχει τεράστιες ευθύνες για αυτά τα 2 χαμένα χρόνια για τη χώρα.

Χρόνια κατά τα οποία οι πολίτες έγιναν φτωχότεροι, το διαθέσιμο εισόδημα των νοικοκυριών συρρικνώθηκε ακόμη περισσότερο, πολλές επιχειρήσεις έβαλαν «λουκέτο» ή «μετανάστευσαν», το Κράτος διεύρυνε την εσωτερική στάση πληρωμών, η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας συρρικνώθηκε».

«Εκφράσαμε την μεγάλη ανησυχία μας και την αντίθεσή μας ταυτόχρονα σε μια διχοτομική συνομοσπονδιακή λύση στο Κυπριακό ζήτημα που δεν θα ενώνει, αντίθετα θα χωρίζει τον Κυπριακό λαό».

Αυτό δήλωσε ο Γενικός Γραμματέας της Κεντρικής Επιτροπής του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, Δημήτρης Κουτσούμπας, μετά την συνάντησή του με τον Πρόεδρο της Κυπριακής Δημοκρατίας, Νίκο Αναστασιάδη.

«Ταυτόχρονα εκφράσαμε τις πάγιες θέσεις του ΚΚΕ για δίκαιη και βιώσιμη λύση στο Κυπριακό πρόβλημα, για ένα ενιαίο κράτος, που σημαίνει ένα κράτος και όχι δύο κράτη, κοινή πατρίδα Ελληνοκυπρίων, Τουρκοκυπρίων, Μαρωνιτών, Αρμενίων και Λατίνων, χωρίς ξένες στρατιωτικές βάσεις είτε βρετανικές ή άλλες, χωρίς εγγυητές και προστάτες με μια κυριαρχία, μια ιθαγένεια, μια διεθνή προσωπικότητα, αυτό σημαίνει, άλλωστε και ένα κράτος» πρόσθεσε ο ίδιο, καταλήγοντας:

«Από αυτήν την σκοπιά εκφράσαμε την αλληλεγγύη μας στον Κυπριακό λαό, στον δίκαιο αλλά δύσκολο αγώνα που δίνει αυτή την περίοδο, έτσι ώστε τελικά να γίνει νοικοκύρης πραγματικά στον τόπο του».

Άτομα της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς εμπόδισαν μέλη του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσουν στεφάνι

Ένταση και μικρής έκτασης επεισόδια σημειώθηκαν πριν από λίγο στην πολυτεχνική σχολή της Θεσσαλονίκης.

Μέλη του ΣΥΡΙΖΑ Θεσσαλονίκης προσπάθησαν να καταθέσουν στεφάνι στο μνημείο για τα θύματα της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, αλλά βρήκαν μπροστά τους μέλη της εξωκοινοβουλευτικής αριστεράς που τους έφραξαν το δρόμο και τους ζητούσαν να φύγουν.

Σύμφωνα με το thessnews.gr, κρατώντας ξύλα και με αντεγκλήσεις τα μέλη των αριστερών οργανώσεων προσπάθησαν να γρονθοκοπήσουν τα μέλη του ΣΥΡΙΖΑ, που σε μια προσπάθεια αντιπερισπασμού προσπάθησαν να καταθέσουν το στεφάνι από άλλη είσοδο.

Ωστόσο έγιναν αντιληπτοί και δεν κατάφεραν να καταθέσουν στεφάνι και στη συνέχεια αποχώρησαν. Από την προσπάθεια των μελών του ΣΥΡΙΖΑ να καταθέσουν στεφάνι απέμειναν μερικά ξηλωμένα γαρύφαλα στον διάδρομο του μνημείου.

Ενα άγνωστο βίντεο της 1ης Αυγούστου του 1974 έδωσε στη δημοσιότητα η Νάντια Βαλαβάνη σήμερα, με αφορμή την 43η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.

Οπως αναφέρει η πρώην υπουργός «τo video έστειλε πριν από λίγες βδομάδες από τη Γερμανία ο ιστορικός Ιάσονας Χανδρινός, που ερευνούσε για την περίοδο σε γερμανικά ιστορικά αρχεία».

Όπως φαίνεται από τη σήμανση του, «ανήκει στο αμερικανικό πρακτορείο ειδήσεων Associated Press και είναι syndicated, δηλαδή έχει παραχθεί για να διανεμηθεί από το πρακτορείο στο παγκόσμιο δίκτυο συνδεδεμένων μαζί του τηλεοπτικών μέσων, προφανώς για τα δελτία ειδήσεων της 1ης Αυγούστου 1974».

«Προσωπικά», εξομολογείται η ίδια, «δε θυμάμαι τη συγκεκριμένη συνάντηση. Τις μέρες που ακολούθησαν αμέσως μετά την αποφυλάκιση μας (26.7.1974 – 32 άντρες και 9 γυναίκες) έγιναν δεκάδες συναντήσεις και συζητήσεις, τυπικές και άτυπες συνεντεύξεις με ΜΜΕ από όλο τον κόσμο. Συμμετείχα σε πολλές απ’ αυτές – με διαφορετική, κάθε φορά, σύνθεση της “ομάδας” που συζητούσε με τους ξένους ανταποκριτές».

Και προσθέτει: «Στο παρόν video παρουσιάζονται στα αγγλικά, με δύο λόγια για τον καθένα, στελέχη του ΚΚΕ, της ΚΝΕ και της Αντι-ΕΦΕΕ (μέλη της τελευταίας: Σωτήρη – φοιτήτρια ιατρικής, τυπογράφος στο παράνομο τυπογραφείο της ΑντιΕΦΕΕ – και Βαλαβάνη). Με βάση τη σειρά παρουσίασης στο video, εμφανίζονται: Ο Γρηγόρης Φαράκος, ο Κώστας Κάππος, εγώ, ο Δημήτρης Γόντικας και η Αγγελική Σωτήρη, ενώ μιλά σύντομα (επίσης στα αγγλικά) για το «χτύπημα του Φλεβάρη» (14.2.1974) ενάντια στο ΚΚΕ, την ΚΝΕ και την ΑντιΕΦΕΕ, τα βασανιστήρια στη Γενική Ασφάλεια Αθηνών στη Μεσογείων και στις Φυλακές Μπογιατίου της ΕΣΑ και τις συνθήκες κράτησης και προφυλάκισης ο Αντώνης Αμπατιέλλος.

Οπως διηγείται η τέως βουλευτής, «όλοι, εκτός από τον Γρηγόρη Φαράκο, που ήταν φυλακισμένος, καταδικασμένος για «κατασκοπεία υπέρ ξένης δύναμης» (εμφυλιοπολεμικός α.ν.375), ήμαστε προφυλακισμένοι έχοντας παραπεμφθεί για δίκη το Σεπτέμβρη 1974 στο Έκτακτο Στρατοδικείο Αθηνών κατηγορούμενοι με βάση τον επίσης εμφυλιοπολεμικό α.ν.509 για «απόπειρα βίαιης ανατροπής του καθεστώτος». Η δίκη αυτή, λόγω της κατάρρευσης της χούντας και της επακόλουθης Γενικής Πολιτικής Αμνηστίας, δεν έγινε ποτέ)».

Και συνεχίζει: «Όταν αναφέρεται σε εμένα, ο παρουσιαστής λέει ότι, κατά δήλωση μου, “δεν είναι κομμουνίστρια” – πράγμα που είναι εντελώς απίθανο να είχα δηλώσει, καθώς ήμουν μέλος της ΚΝΕ. Το πιθανότερο είναι να είχα πει, απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ότι δεν ήμουν μέλος του ΚΚΕ (πρέπει να ήμουν, μεταξύ της «παρέας» στο video, η μόνη που δεν είχα γίνει κατά τη διάρκεια της δικτατορίας μέλος του ΚΚΕ).

«Από τους έξι εμφανιζόμενους στο video, βρισκόμαστε στη ζωή οι τρεις νεώτεροι (Δημήτρης Γόντικας, Αγγελική Σωτήρη κι εγώ)», καταλήγει η ίδια.

Να σταματήσει η «καπηλεία» της επετείου του Πολυτεχνείου από κομματικούς μηχανισμούς, «σέχτες και παρατάξεις» ζητεί ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης, με ανάρτηση του στο Facebook.

Στην ανάρτησή του ο κ. Θεοδωράκης παραθέτει απόσπασμα άρθρου του ιστορικού Βασίλη Παναγιωτόπουλου στην «Ελευθεροτυπία», στην 20η επέτειο του Πολυτεχνείου) το 1993: «Πράγματι στο Πολυτεχνείο είχε συμβεί απροσδόκητα το ποθούμενο, το μακρινό όραμα κάθε κοινωνικού επαναστάτη: η εξέγερση. Με μια όμως διαφορά. Αυτή η εξέγερση δεν ήταν το αποτέλεσμα της οργανωμένης δράσης των αντιδικτατορικών, πλειοψηφικών ή μειοψηφικών, επιτελείων, είχε προκληθεί και καθοδηγηθεί από «άλλους» – τους νέους».

«Να πάψουν λοιπόν να πανηγυρίζουν και να καπηλεύονται την επέτειο της 17 Νοέμβρη κάθε είδους κομματικοί μηχανισμοί, καθοδηγητές, σέχτες και παρατάξεις» σημειώνει ο επικεφαλής του Ποταμιού και προσθέτει: «Το Πολυτεχνείο δεν είναι δικό τους δημιούργημα. Είναι η μεγάλη στιγμή των «άλλων». Δηλαδή των Ανεξάρτητων Νέων».

Ο Γραμματέας της ΚΠΕ του ΠΑΣΟΚ, Στέφανος Ξεκαλάκης, μετά την επίσκεψη του στο χώρο του Πολυτεχνείου για να αποτίσει φόρο τιμής σ” αυτούς που αγωνίστηκαν για να ζούμε σήμερα σε ένα δημοκρατικό κράτος, δήλωσε τα εξής:

43 χρόνια μετά, οφείλουμε να τιμούμε την επέτειο του Πολυτεχνείου με πράξεις κι όχι μόνο με λόγια και στεφάνια.

Οι δημοκρατικές δυνάμεις του τόπου πρέπει να συμβάλουν στην άμβλυνση του κοινωνικού αυτοματισμού και της μισαλλοδοξίας που καλλιεργείται τεχνηέντως στα πλατιά λαϊκά στρώματα και τις κοινωνικές ομάδες που βρίσκονται στα όρια της ανέχειας.

Η δυστυχία των πολιτών είναι κακός σύμβουλος και η ιστορία της δεκαετίας του 60′ έχει δείξει πως όταν απαξιώνεται το πολιτικό σύστημα, όταν οι πολίτες δεν βλέπουν τις λύσεις μέσα απ τους πολιτικούς και την πολιτική, η κοινωνία οδηγείται σε επικίνδυνες ατραπούς.

Η πολιτική διαχείριση της μιζέριας που επιχειρεί η κυβέρνηση δεν λύνει το πρόβλημα, απλά οδηγεί κι άλλους συμπολίτες μας σε κατάσταση μη βιώσιμης διαβίωσης.

Η αναδόμηση της μεσαίας τάξης αποτελεί αναγκαιότητα, όχι μόνο για την επανεκκίνηση της οικονομίας, αλλά και για τη σφυρηλάτηση της κοινωνικής συνοχής.

Ο Pete Souza, ο διευθυντής του φωτογραφικού τμήματος του Λευκού Οίκου για λογαριασμό του προέδρου Ομπάμα εντυπωσιάστηκε τόσο πολύ από τον τσολιά του προεδρικού μεγάρου που ανήρτησε στον προσωπικό του λογαριασμό στο Instagram μια φωτογραφία του κάνοντας τον διάσημο σε Ευρώπη και Αμερική.

Ο τσολιάς που έκανε το γύρο του κόσμου και έγινε πρωτοσέλιδο σε όλη την υφήλιο είναι ο Παναγιώτης Σκόνδρας, που κατάγεται από την Κερασιά Λεχουρίου Καλαβρύτων. Ο Παναγιώτης είναι βασικό στέλεχος της ομάδας μπάσκετ του Λεχουρίου

Ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας Κυριάκος Μητσοτάκης, για την επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου, έκανε στο Facebook την ακόλουθη ανάρτηση:

«Η εξέγερση του Πολυτεχνείου είναι η κορυφαία στιγμή της αντιδικτατορικής δράσης των Ελλήνων και ειδικά της νέας γενιάς.

Για πολλά χρόνια η επέτειος είχε χάσει το νόημά της, καθώς μετατράπηκε σε αντικείμενο πολιτικής εκμετάλλευσης και διαβατήριο κομματικής ανέλιξης.

Μέχρι και συμμορίες δολοφόνων χρησιμοποίησαν την επέτειο της 17ης Νοεμβρίου ως περιτύλιγμα για τα στυγνά τους εγκλήματα.

Το νόημα του Πολυτεχνείου στη συνείδηση του καθενός από εμάς, είναι ο διαρκής αγώνας για ελευθερία. Για δημοκρατική νομιμότητα. Για ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα. Είναι ο αγώνας για τη δια βίου διεκδίκηση της γνώσης για να μπορεί ο καθένας να φτάσει όπου θέλει και μπορεί.

Αυτός είναι ο δικός μας αγώνας στην πολυσύνθετη εποχή που ζούμε. Και πρέπει να τον κερδίσουμε για να οδηγήσουμε την πατρίδα μας σε μια νέα, πιο αισιόδοξη εποχή».

 Με αφορμή τη 43η επέτειο από την εξέγερση του Πολυτεχνείου ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος έστειλε το δικό του μήνυμα: 

«Η επέτειος της εξέγερσης του Πολυτεχνείου είναι ημέρα μνήμης αλλά και ημέρα άντλησης πολλαπλών διδαγμάτων. Ημέρα μνήμης των Αγωνιστών και ιδίως των Θυμάτων που έπεσαν υπέρ της Δημοκρατίας. Και ημέρα που μας διδάσκει, στο διηνεκές, ότι η υπεράσπιση της Δημοκρατίας είναι καθημερινό χρέος, κυρίως στους σημερινούς χαλεπούς για τον Άνθρωπο και τα Δικαιώματά του καιρούς, που δεν αφορούν μόνο την Χώρα μας, αφού έχουν πάρει πανευρωπαϊκές αλλά και παγκόσμιες διαστάσεις» δήλωσε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος στο μήνυμά του για την επέτειο του Πολυτεχνείου.

Ειδική συνεδρίαση της Ολομέλειας της Βουλής των Ελλήνων η οποία είναι αφιερωμένη στην ημέρα μνήμης και τιμής για την εξέγερση του Πολυτεχνείου έχει προγραμματιστεί για σήμερα, με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα να απευθύνει ομιλία.

Ο υπεύθυνος για Ενέργεια, Περιβάλλον και Υποδομές της Κ.Ο. της Δημοκρατικής Συμπαράταξης (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), Γιάννης Μανιάτης, σχετικά με την πορεία του Προγράμματος «Εξοικονόμηση κατ” οίκον», έκανε την ακόλουθη δήλωση:

Με απελπιστικά αργούς ρυθμούς η κυβέρνηση δείχνει να ξυπνά από τη μακάρια νιρβάνα της στο Πρόγραμμα «Εξοικονόμηση κατ” οίκον». Παρέλαβαν ένα πρόγραμμα, η στρατηγική του οποίου βραβεύθηκε ως η 2η καλύτερη της Ευρώπης με 40.000 επεμβάσεις σε κατοικίες συνολικού προϋπολογισμού 392,9 εκατ. € και τη δημιουργία 12.000 θέσεων εργασίας στον ιδιωτικό τομέα. Ακόμα στον δημόσιο τομέα παρέλαβαν τα προγράμματα Εξοικονομώ Ι και ΙΙ με παρεμβάσεις προϋπολογισμού 38,5 εκατ. € σε 180 δημοτικά και δημόσια κτίρια σε 80 δήμους της χώρας.

Τέλος για τη νέα Προγραμματική Περίοδο 2014-2020, τους παραδώσαμε ένα πλήρες πρόγραμμα 1,2 δισ. € με τη συμμετοχή και του ιδιωτικού τομέα και συγχρηματοδότηση από το Πακέτο Γιούνκερ με πρόβλεψη για χιλιάδες παρεμβάσεις σε κατοικίες, δημόσια κτίρια και επαγγελματικά κτίρια (ξενοδοχεία, κ.ά.).

Τίποτα απ” αυτά δεν έχει ξεκινήσει. Το μόνο που έχουν κάνει είναι από τις 35.000 έτοιμες αιτήσεις, να προχωρούν με το σταγονόμετρο τις πρώτες 4.000-5.000.

Η κυβέρνηση συνεχίζει τη νιρβάνα της, την ίδια στιγμή που ο τομέας της «πράσινης» οικοδομής μπορεί να αποτελέσει βασικό μοχλό ανάπτυξης της χώρας, δημιουργίας θέσεων εργασίας, εξοικονόμησης πόρων και στήριξης της ελληνικής βιομηχανίας. Ας κινηθούν επιτέλους όπως απαιτεί η κοινωνία.

Για δραματική κατάσταση στα νησιά κάνει λόγο η ανακοίνωση που εξέδωσε το Ποτάμι το οποίο τονίζει πως πλέον υπάρχει ζήτημα στοιχειώδους διαβίωσης για τους πρόσφυγες και μετανάστες αλλά και τα αντίστοιχα ζητήματα ασφάλειας για τους νησιώτες.

Η ανακοίνωση από το Ποτάμι και οι φωτογραφίες που δημοσίευσε:

Άγρια επεισόδια στον καταυλισμό προσφύγων και μεταναστών στη Χίο Η κατάσταση στα νησιά είναι και πάλι δραματική: η Χίος φιλοξενεί 4144 πρόσφυγες και μετανάστες με δυνατότητα φιλοξενίας 1.100, η Σάμος 2.686 αντί 850 και η Κως 2.004 σε hot spot χωρητικότητας 1.000!

Σήμερα, στα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου βρίσκεται διπλάσιος αριθμός από όσους μπορούν να φιλοξενηθούν, με προφανή τα ζητήματα στοιχειώδους διαβίωσης γι” αυτούς τους ανθρώπους αλλά και τα αντίστοιχα ζητήματα ασφάλειας για τους νησιώτες.

Ο “αναβαθμισμένος” Υπουργός κ. Μουζάλας, αντί να ισχυρίζεται αφελώς ότι η συμφωνία της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία θα καταπέσει σε περίπτωση που απομακρυνθούν οι πρόσφυγες από τη Χίο, οφείλει να αντιμετωπίσει με σοβαρότητα το πρόβλημα. Κι εμείς, το Ποτάμι, τον καλούμε να συνεργαστεί με τις τοπικές κοινωνίες των νησιών κι όχι να τις “παγιδεύει”, προχωρώντας ταυτόχρονα με γοργά βήματα στην εξαγγελθείσα από τον ίδιο αναδιανομή των προσφύγων και μεταναστών σε ολόκληρη την ελληνική επικράτεια. Αλλιώς, ας μας απαντήσει ξεκάθαρα: υπάρχει κυβερνητική απόφαση για μετατροπή των νησιών μας σε αποθήκες ψυχών;

Με ρεπορταζ ανταποκρίσεις και σχόλια καλύπτει ο γερμανικός Τύπος την ολοκλήρωση της επίσκεψης του Μπαράκ Ομπάμα στην Αθήνα.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην αποχαιρετιστήρια ομιλία του απερχόμενου αμερικανού προέδρου στο Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος και στα μηνύματα που επιχείρησε να στείλει.

Σε ανταπόκρισή της από την Αθήνα, η Tageszeitung του Βερολίνου αναφέρεται στην ομιλία του Μπαράκ Ομπάμα για τη δημοκρατία «στους πρόποδες της Ακρόπολης», με την οποία «αποχαιρετά την Ευρώπη και τον Λευκό Οίκο».

Η εφημερίδα επιλέγει τον τίτλο «Ο μαύρος Περικλής», επιχειρώντας έναν παραλληλισμό της ομιλίας του απερχόμενου προέδρου για τις δημοκρατικές αξίες με την ιστορική αγόρευση του Περικλή στην Πνύκα κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού Πολέμου.

«Ένας παθιασμένος έπαινος για την αρχαία Πόλη και τη δημοκρατία ως μορφή κρατικής οργάνωσης», γράφει η TAZ.

«Ο Ομπάμα επαινεί τη “φλόγα της δημοκρατίας”», γράφει στον πρωτοσέλιδο τίτλο της η Süddeutsche Zeitung, συνοδεύοντας την κεντρική φωτογραφία με τον πρόεδρο των ΗΠΑ να βρίσκεται στο βήμα.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα του Μονάχου, «ο απερχόμενος αμερικανός πρόεδρος επιχειρεί στην Αθήνα να απαλλάξει τους ανθρώπους από τον φόβο απέναντι στον Ντόναλντ Τραμπ», λέγοντας ότι οι ΗΠΑ θα διατηρήσουν τη δέσμευσή τους προς το ΝΑΤΟ και προειδοποιώντας τους Ευρωπαίους για τον κίνδυνο ενίσχυσης του εθνικισμού.

Η εφημερίδα του Μονάχου αφιερώνει ολόκληρη την τρίτη σελίδα της επιχειρώντας να αναλύσει την επίσκεψη του αμερικανού προέδρου.

Ο Μπαράκ Ομπάμα «προειδοποίησε ειδικά από τον τόπο γέννησης της δημοκρατίας για τον κίνδυνο κατάρρευσής της», γράφει η SZ και συμπληρώνει: «Μόλις άφησε πίσω του μια χώρα που από την ημέρα των εκλογών βρίσκεται σε έναν βαθύ κοινωνικό πόλεμο και η κατάστασή της ωθεί στην απόγνωση εκείνο το τμήμα του κόσμου που ονομάζεται δυτικό ή δημοκρατικό».

Όπως σχολιάζει το δημοσίευμα, «μπορεί να ήταν θέλημα της μοίρας ότι ο Μπαράκ Ομπάμα υποσχέθηκε στους Έλληνες προ εβδομάδων ότι θα τους επισκεφθεί, ακόμη κι αν ήταν αρχικά ένα φτηνό προεκλογικό κόλπο για να οδηγήσει στο πλευρό της Χίλαρι Κλίντον τους πολλούς ελληνικής καταγωγής ψηφοφόρους».

Η SZ σχολιάζει με σκωπτικό ύφος ότι «είναι μια χαριτωμένη νότα ότι ο Αμερικανός πρόεδρος, που δεν μπόρεσε να αποτρέψει την άνοδο του υπερλαϊκιστή (σ.σ. Τραμπ) βρίσκει τον εαυτό του, ειδικά στην αποχαιρετιστήρια περιοδεία του, να στέκεται δίπλα στον μεγαλύτερο παροχολόγο της Ευρώπης, τον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα.

Πρόκειται για εκείνον τον Αλέξη Τσίπρα που πριν από 17 χρόνια είχε υποδεχθεί ήδη μια φορά έναν αμερικανό πρόεδρο.

Ωστόσο, τότε δεν είχε σφίξει το χέρι του Μπιλ Κλίντον, αλλά ως γραμματέας μιας αριστερής οργάνωσης νεολαίας έδειξε στον δρόμο τι γνώμη έχει για τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό.

Σήμερα ο Τσίπρας πλέει μέσα στην αναγνώριση του Ομπάμα, κι ενώ έξω εκρήγνυνται ξανά μερικές μολότοφ».

Σε άλλη ανάλυσή της με αφορμή την άφιξη του αμερικανού προέδρου στο Βερολίνο, η εφημερίδα του Μονάχου κάνει λόγο για «τελευταίες επιθυμίες προς τον Ομπάμα», σχολιάζοντας μεταξύ άλλων τις προσδοκίες της ελληνικής κυβέρνησης.

Όπως σημειώνει, «η κρίση στην Ελλάδα πρέπει να κατευναστεί. Ο Αλέξης Τσίπρας αξιοποίησε την επίσκεψη του Ομπάμα στην Αθήνα για να τον παρακαλέσει να προωθήσει στο Βερολίνο την ιδέα της ταχείας ελάφρυνσης του χρέους.

Ο Ομπάμα θα μεταφέρει αυτό το μήνυμα, γνωρίζοντας ότι η Μέρκελ δεν είναι διατεθειμένη για κάτι τέτοιο. Αυτή, αντ” αυτού, επιδιώκει να πείσει ο Ομπάμα το ΔΝΤ να συμμετάσχει στα δάνεια δισεκατομμυρίων για την Αθήνα.

Σε διαφορετική περίπτωση το Βερολίνο θα έπρεπε ενδεχομένως να αποσυρθεί από τη χρηματική βοήθεια. Αυτό θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλες αναταράξεις στην Ευρώπη», επισημαίνει η SZ.

Την άρνηση του Βερολίνου να ενδώσει στις παραινέσεις του Ομπάμα για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους υπογραμμίζει και νέα τοποθέτηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε σε εκδήλωση εκδοτικού ομίλου στο Πάσσαου της Βαυαρίας χθες το βράδυ.

Όπως γράφει σε ανταπόκρισή της η οικονομική εφημερίδα Handelsblatt, «ο Σόιμπλε εξακολουθεί να τηρεί κριτική στάση απέναντι σε μια ελάφρυνση χρέους για την Ελλάδα. (…) ‘Όποιος πει τώρα, σας απαλλάσσουμε από χρέη, προσφέρει κακή υπηρεσία στην Ελλάδα’», δήλωσε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών.

Για «χάδια» του Αμερικανού προέδρου προς την Αθήνα κάνει λόγο η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζοντας το περιεχόμενο της ομιλίας του.

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα της Φρανκφούρτης, «εδώ και μέρες υπήρξαν εικοτολογίες για το αν ο Μπαράκ Ομπάμα θα αξιοποιούσε τη βασική ομιλία του για να προτρέψει τους Ευρωπαίους δανειστές να αναλάβουν ένα μέρος των ελληνικών χρεών – και ο απερχόμενος Αμερικανός πρόεδρος δεν απογοήτευσε τους οικοδεσπότες του», σχολιάζει η FAZ.

 Deutsche Welle

«Βρήκα απρεπή τη χτεσινή δήλωση του Σόιμπλε για την Ελλάδα και την επίσκεψη Ομπάμα», έγραψε στο twitter η βουλευτής της Ν.Δ. Ντόρα Μπακογιάννη, με αφορμή τη δήλωση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών, πριν ακόμη αναχωρήσει ο Αμερικανός πρόεδρος από την Αθήνα, ότι «η συζήτηση για την ελάφρυνση του χρέους κάνει κακό στην Ελλάδα».

Στον απόηχο των πολλών παρεμβάσεων Ομπάμα για την επίλυση του θέματος του χρέους, ο Σόιμπλε, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Passauer Neue», δήλωσε χαρακτηριστικά εν όψει του κρίσιμου Eurogroup της 5ης Δεκεμβρίου ότι «όποιος λέει ότι “εμείς θα μειώσουμε το χρέος σου”, τότε κάνει κακό στην Ελλάδα».

Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου είπε αργότερα ότι «η θέση μας δεν έχει αλλάξει. Η επίσκεψη Ομπάμα δεν άλλαξε κάτι».

Η τουρκική αστυνομία συνέλαβε το δήμαρχο της πόλης Βαν, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας, σύμφωνα με πηγές ασφάλειας.

Η εξέλιξη αυτή, σημειώνεται μία ημέρα μετά τη σύλληψη άλλων δύο δημάρχων στην ίδια περιοχή, στο πλαίσιο αστυνομικής επιχείρησης που έχει ως στόχο τη σύλληψη πολιτικών που κατηγορούνται για διασυνδέσεις με Κούρδους αντάρτες.

Οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι η Άγκυρα έχει προχωρήσει στο διορισμό τοπικών διοικητών, που αναλαμβάνουν τα καθήκοντα των εκλεγμένων δημάρχων, σε κουρδικές περιοχές στα νοτιοανατολικά της χώρας.

Πολλά έχουν γραφτεί και ακόμη περισσότερα έχουν ειπωθεί, για το Πολυτεχνείο και τους νεκρούς εκείνης της ημέρας.

Ωστόσο, σύμφωνα με το Εθνικό Ιδρυμα Ερευνών, οι νεκροί κατά την εξέγερση του Πολυτεχνείου, ήταν 24.

Ως νεκροί του Πολυτεχνείου αναφέρονται τα θύματα από τα χτυπήματα και τους πυροβολισμούς των σωμάτων ασφαλείας, κατά τη διάρκεια της εξέγερσης του Πολυτεχνείου, τον Νοέμβριο του 1973.

Η πρώτη επίσημη καταγραφή τον Οκτώβριο του 1974, από τον εισαγγελέα Δημήτρη Τσεβά, εντόπισε 18 επίσημους ή πλήρως βεβαιωθέντες νεκρούς και 16 άγνωστους «βασίμως προκύπτοντες».

Ένα χρόνο αργότερα ο αντιεισαγγελέας εφετών Ιωάννης Ζαγκίνης έκανε λόγο για 23 νεκρούς, ενώ κατά τη διάρκεια της δίκης που ακολούθησε προστέθηκε ακόμη ένας.

Παράλληλα, σε αυτόν τον κατάλογο, δεν περιλαμβάνονται, όσοι συλληφθέντες κακοποιήθηκαν από την ασφάλεια.

Ο κατάλογος των νεκρών του Πολυτεχνείου σύμφωνα με την έρευνα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών.

1. Σπυρίδων Κοντομάρης του Αναστασίου, 57 ετών, δικηγόρος (πρώην βουλευτής Κέρκυρας της Ένωσης Κέντρου), κάτοικος Αγίου Μελετίου, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 20.30-21.00, ενώ βρισκόταν στη διασταύρωση οδών Γεωργίου Σταύρου & Σταδίου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί έμφραγμα του μυοκαρδίου. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

2. Διομήδης Κομνηνός του Ιωάννη, 17 ετών, μαθητής, κάτοικος Λευκάδος 7, Αθήνα. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.30 και 21.45, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στη διασταύρωση των οδών Αβέρωφ & Μάρνη, τραυματίστηκε θανάσιμα στην καρδιά από πυρά που έριξαν εναντίον του άνδρες της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών (όπως λεγόταν τότε το Γενικό Κρατικό Νοσοκομείο).

3. Σωκράτης Μιχαήλ, 57 ετών, εμπειρογνώμων ασφαλιστικής εταιρείας, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Στις 16.11.1973, μεταξύ 21.00 και 22.30, ενώ βρισκόταν μεταξύ των οδών Μπουμπουλίνας και Σόλωνος, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία κατά των διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υποστεί απόφραξη της αριστεράς στεφανιαίας. Μεταφέρθηκε ημιθανής στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. (F Σεπτεμβρίου), όπου και πέθανε.

4. Toril Margrethe Engeland του Per Reidar, 22 ετών, φοιτήτρια από το Molde της Νορβηγίας. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο στήθος από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο ξενοδοχείο «Ακροπόλ» και αργότερα, νεκρή ήδη, στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Αιγυπτία Τουρίλ Τεκλέτ» και η παρεξήγηση αυτή επιβιώνει ακόμη σε κάποιους «καταλόγους νεκρών».

5. Βασίλειος Φάμελλος του Παναγιώτη, 26 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από τον Πύργο Ηλείας, κάτοικος Κάσου 1, Κυψέλη, Αθήνα. Στις 16.11.1973, γύρω στις 23.30, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της φρουράς του Υπουργείου Δημοσίας Τάξεως. Μεταφέρθηκε από διαδηλωτές στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. και από εκεί, νεκρός πλέον, στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών.

6. Γεώργιος Σαμούρης του Ανδρέα, 22 ετών, φοιτητής Παντείου, από την Πάτρα, κάτοικος πλατείας Κουντουριώτου 7, Κουκάκι. Στις 16.11.1973 γύρω στις 24.00, ενώ βρισκόταν στην ευρύτερη περιοχή του Πολυτεχνείου (Καλλιδρομίου και Ζωσιμάδων), τραυματίστηκε θανάσιμα στον τράχηλο από πυρά της αστυνομίας. Μεταφέρθηκε στο πρόχειρο ιατρείο του Πολυτεχνείου, όπου απεβίωσε. Από εκεί μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ι.Κ.Α. Ανακριβώς είχε αναφερθεί αρχικά από την Αστυνομία ως «Χαμουρλής».

7. Δημήτριος Κυριακόπουλος του Αντωνίου, 35 ετών, οικοδόμος, από τα Καλάβρυτα, κάτοικος Περιστερίου Αττικής. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973 ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια και στη συνέχεια κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, συνεπεία των οποίων πέθανε, από οξεία ρήξη αορτής, τρεις ημέρες αργότερα, στις 19.11.1973, ενώ μεταφερόταν στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ.

8. Σπύρος Μαρίνος του Διονυσίου, επονομαζόμενος Γεωργαράς, 31 ετών, ιδιωτικός υπάλληλος, από την Εξωχώρα Ζακύνθου. Κατά τις βράδυνες ώρες της 16.11.1973, ενώ βρισκόταν στην περιοχή του Πολυτεχνείου, κτυπήθηκε από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις. Μεταφέρθηκε στο Θεραπευτήριο Πεντέλης, όπου πέθανε τη Δευτέρα, 19.11.1973, από οξύ αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Τάφηκε στην ιδιαίτερη πατρίδα του, όπου στις 9.9.1974, έγινε τελετή στη μνήμη του.

9. Νικόλαος Μαρκούλης του Πέτρου, 24 ετών, εργάτης, από το Παρθένι Θεσσαλονίκης, κάτοικος Χρηστομάνου 67, Σεπόλια, Αθήνα, εργάτης. Κατά τις πρωινές ώρες της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στην πλατεία Βάθης, τραυματίστηκε στην κοιλιά από ριπή στρατιωτικής περιπόλου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε τη Δευτέρα 19.11.1973.

10. Αικατερίνη Αργυροπούλου σύζυγος Αγγελή, 76 ετών, κάτοικος Κέννεντυ και Καλύμνου, Άγιοι Ανάργυροι Αττικής. Στις 10.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην αυλή του σπιτιού της, τραυματίστηκε στην πλάτη από σφαίρα. Διακομίστηκε στην κλινική «Παμμακάριστος» (Κάτω Πατήσια), όπου νοσηλεύτηκε επί ένα μήνα και κατόπιν μεταφέρθηκε στο σπίτι της, όπου πέθανε συνεπεία του τραύματος της μετά από ένα εξάμηνο (Μάιος 1974).

11. Στυλιανός Καραγεώργης του Αγαμέμνονος, 19 ετών, οικοδόμος, κάτοικος Μιαούλη 38, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 10.15 το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μαζί με άλλους διαδηλωτές στην οδό Πατησίων, μεταξύ των κινηματογράφων «ΑΕΛΑΩ» και «ΕΑΛΗΝΙΣ», τραυματίστηκε από ριπή πολυβόλου που έριξε εναντίον τους περίπολος πεζοναυτών που επέβαινε ενός τεθωρακισμένου οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου πέθανε μετά από 12 μέρες, στις 30.11.1973.

12. Μάρκος Καραμανής του Δημητρίου, 23 ετών, ηλεκτρολόγος, από τον Πειραιά, κάτοικος Χίου 35, Αιγάλεω. Στις 10.30 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα πολυκατοικίας επί της πλατείας Αιγύπτου 1, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Αυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Μεταφέρθηκε στην κλινική «Παντάνασσα» (πλατεία Βικτωρίας), όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

13. Αλέξανδρος Σπαρτίδης του Ευστρατίου, 16 ετών, μαθητής, από τον Πειραιά, κάτοικος Αγίας Λαύρας 80, Αθήνα. Στις 10.30 με 11.00 περίπου το πρωί της 17.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Κότσικα, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από πυρά της στρατιωτικής φρουράς που ενέδρευε στην ταράτσα του Ο.Τ.Ε. (αυτουργός ο ανθυπολοχαγός Ιωάννης Δυμπέρης, 573ου Τάγματος Πεζικού). Με διαμπερές τραύμα μεταφέρθηκε στο Κ.Α.Τ., όπου τον βρήκε νεκρό ο πατέρας του.

14. Δημήτριος Παπαϊωάννου, 60 ετών, διευθυντής ταμείου αλευροβιομηχάνων, κάτοικος Αριστομένους 105, Αθήνα. Γύρω στις 11.30 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην πλατεία Ομονοίας, προσβλήθηκε από δακρυγόνα αέρια που έριχνε η Αστυνομία. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του, συνεπεία εμφράγματος.

15. Γεώργιος Γεριτσίδης του Αλεξάνδρου, 47 ετών, εφοριακός υπάλληλος, κάτοικος Ελπίδος 29, Νέο Ηράκλειο Αττικής. Στις 12.00 της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν μέσα στο αυτοκίνητο του στα Νέα Λιόσια, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά που διέσχισαν τον ουρανό του αυτοκινήτου. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

16. Βασιλική Μπεκιάρη του Φωτίου, 17 ετών, εργαζόμενη μαθήτρια, από τα Αμπελάκια Βάλτου Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Μεταγένους 8, Νέος Κόσμος. Στις 12.00 το μεσημέρι της 17.11.1973, ενώ βρισκόταν στην ταράτσα του σπιτιού της, τραυματίστηκε θανάσιμα στον αυχένα από πυρά. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και στη συνέχεια στον «Ευαγγελισμό», όπου πέθανε αυθημερόν.

17. Δημήτρης Θεοδώρας του Θεοφάνους, 5 1/2 ετών, κάτοικος Ανακρέοντος 2, Ζωγράφου. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ διέσχιζε με τη μητέρα του τη διασταύρωση της οδού Ορεινής Ταξιαρχίας με τη λεωφόρο Παπάγου στου Ζωγράφου, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά στρατιωτικής περιπόλου με επικεφαλής αξιωματικό (πιθανόν ο ίλαρχος Σπυρίδων Σταθάκης του Κ.Ε.Τ/Θ), που βρισκόταν ακροβολισμένη στο λόφο του Αγίου Θεράποντος. Εξέπνευσε ακαριαία και όταν μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο των Παίδων, απλώς διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

18. Αλέξανδρος Βασίλειος (Μπασρί) Καράκας, 43 ετών, Αφγανός τουρκικής υπηκοότητας, ταχυδακτυλουργός, κάτοικος Μύρων 10, Άγιος Παντελεήμονας, Αθήνα. Στις 13.00, της 17.11.1973, ενώ βάδιζε με τον 13χρονο γιο του στη διασταύρωση των οδών Χέϋδεν και Αχαρνών, τραυματίστηκε θανάσιμα στην κοιλιά από ριπή μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε απευθείας στο νεκροτομείο, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

19. Αλέξανδρος Παπαθανασίου του Σπυρίδωνος, 59 ετών, συνταξιούχος εφοριακός, από το Κεράσοβο Αιτωλοακαρνανίας, κάτοικος Νάξου 116, Αθήνα. Στις 13.30 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε με τις ανήλικες κόρες του στη διασταύρωση των οδών Δροσοπούλου και Κύθνου, απέναντι από το ΙΣΤ” Αστυνομικό Τμήμα, βρέθηκε εν μέσω πυρών, προερχομένων από τους αστυνομικούς του Τμήματος, με αποτέλεσμα να πάθει συγκοπή. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών, όπου διαπιστώθηκε ο θάνατος του.

20. Ανδρέας Κούμπος του Στέργιου 63 ετών, βιοτέχνης, από την Καρδίτσα, κάτοικος Αμαλιάδος 12, Κολωνός. Γύρω στις 11.00 με 12.00 της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Γ” Σεπτεμβρίου και Καποδιστρίου, τραυματίστηκε στη λεκάνη από πυρά μυδραλίου τεθωρακισμένου στρατιωτικού οχήματος. Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ., κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών και τέλος στο Κ.Α.Τ., όπου και πέθανε στις 30.1.1974.

21. Μιχαήλ Μυρογιάννης του Δημητρίου, 20 ετών, ηλεκτρολόγος, από τη Μυτιλήνη, κάτοικος Ασημάκη Φωτήλα 8, Αθήνα. Στις 12.00 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Στουρνάρη, τραυματίστηκε θανάσιμα στο κεφάλι από πυρά περιστρόφου αξιωματικού του Στρατού (αυτουργός ο συνταγματάρχης Νικόλαος Ντερτιλής). Μεταφέρθηκε στο Σταθμό Πρώτων Βοηθειών του Ε.Ε.Σ. σε κωματώδη κατάσταση και κατόπιν στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου πέθανε αυθημερόν.

22. Κυριάκος Παντελεάκης του Δημητρίου, 44 ετών, δικηγόρος, από την Κροκέα Λακωνίας, κάτοικος Φερρών 5, Αθήνα. Στις 12.00 με 12.30 το μεσημέρι της 18.11.1973, ενώ βάδιζε στη διασταύρωση των οδών Πατησίων και Γλάδστωνος, τραυματίστηκε θανάσιμα από πυρά διερχομένου άρματος μάχης. Μεταφέρθηκε στο Ρυθμιστικό Κέντρο Αθηνών, όπου και πέθανε στις 27.12.1973.

23. Ευστάθιος Κολινιάτης, 47 ετών, από τον Πειραιά, κάτοικος Νικοπόλεως 4, Καματερό Αττικής. Κτυπήθηκε στις 18.11.1973 από αστυνομικούς με συμπαγείς ράβδους, και υπέστη κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις, συνεπεία των οποίων πέθανε στις 21.11.1973.

24. Ιωάννης Μικρώνης του Αγγέλου, 22 ετών, φοιτητής στο τμήμα Ηλεκτρολόγων Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών, από την Άνω Αλισσό Αχαΐας. Συμμετείχε στην κατάληψη του Πανεπιστημίου Πατρών. Κτυπήθηκε μετά τα γεγονότα, υπό συνθήκες που παραμένουν ακόμη αδιευκρίνιστες. Συνεπεία της κακοποίησης του υπέστη ρήξη του ήπατος, εξαιτίας της οποίας πέθανε στις 17.12.1973 στο Λαϊκό Νοσοκομείο Αθηνών, όπου νοσηλευόταν. Σύμφωνα με ορισμένες ενδείξεις, ο τραυματισμός του συνέβη στην Πάτρα, άλλες όμως πληροφορίες τον τοποθετούν στην Αθήνα. Η περίπτωση του παραμένει υπό έρευνα.

Η χούντα των Συνταγματαρχών επέβαλε καθεστώς στυγνής δικτατορίας στη χώρα από τις 21 Απριλίου 1967, όμως το 1973 η παντοδυναμία της άρχισε να κλυδωνίζεται.

Η εξέγερση του Νοεμβρίου ξεκίνησε το πρωί της 14ης Νοεμβρίου του 1973. Το πρωί πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση φοιτητών στο προαύλιο του Πολυτεχνείου που κατέληξε σε κήρυξη αποχής από τα μαθήματα. Οι φοιτητές ζητούσαν να γίνουν εκλογές για τους φοιτητικούς συλλόγους τον Δεκέμβριο του ίδιου έτους και όχι στα τέλη του επόμενου χρόνου, όπως είχε ανακοινώσει το δικτατορικό καθεστώς.

Ακολούθησαν συνελεύσεις φοιτητών στην Ιατρική και στη Νομική σχολή. Οι φοιτητές της Νομικής, εξέδωσαν ψήφισμα με το οποίο ζητούσαν την ανάκληση των αποφάσεων της Χούντας για τη διεξαγωγή των φοιτητικών εκλογών, εκδημοκρατισμό των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων, αύξηση των δαπανών για την παιδεία στο 20% του προϋπολογισμού και ανάκληση του Ν.1347 για την -αναγκαστική- στράτευση των φοιτητών.

Όσο περνούσε η μέρα άρχισαν να μαζεύονται ολοένα και περισσότεροι φοιτητές στο Πολυτεχνείο, αλλά και άλλων πολιτών, ενώ η αστυνομία ματαίως επιχείρησε να εμποδίσει την προσέλευση του κόσμου.

Η απόφαση για την κατάληψη του Πολυτεχνείου πάρθηκε το απόγευμα. Οι πόρτες έκλεισαν και από τότε άρχισε η οργάνωση της εξέγερσης.

Εκλέχθηκε Συντονιστική Επιτροπή στην οποία μετείχαν 22 φοιτητές και δύο εργάτες με σκοπό να καθοδηγήσει τον αγώνα. Δημιουργήθηκαν ακόμη επιτροπές σε όλες τις σχολές για να οργανώσουν την κατάληψη και την επικοινωνία με την ελληνική κοινωνία. Οι σημαντικότερες αποφάσεις παίρνονταν από τις συνελεύσεις φοιτητών.

Ραδιοφωνικός σταθμός ξεκίνησε να λειτουργεί αρχικά στο κτίριο του Χημικού και αργότερα στο κτίριο των Μηχανολόγων. Πολύγραφοι εγκαταστάθηκαν στο Πολυτεχνείο που δούλευαν μέρα-νύχτα για να πληροφορούν τους φοιτητές και τον υπόλοιπο κόσμο για τις αποφάσεις της Συντονιστικής Επιτροπής και των φοιτητικών συνελεύσεων.

Συγκροτήθηκαν συνεργεία φοιτητών που έγραφαν συνθήματα σε πλακάτ, σε τοίχους, στα τρόλεϊ, στα λεωφορεία και στα ταξί για να τα γνωρίσουν όλοι οι Αθηναίοι. Στο Πολυτεχνείο οργανώθηκε εστιατόριο και νοσοκομείο. Ομάδες φοιτητών ανέλαβαν την περιφρούρηση του χώρου, ξεχωρίζοντας τους ενθουσιώδεις και δημοκράτες Αθηναίους από τους προβοκάτορες.

Πλήθος κόσμου έτρεξε στο Πολυτεχνείο για να ενωθεί με τους φοιτητές, ενάντια στη Χούντα, ζητώντας «Δημοκρατία», «Ψωμί-παιδεία-ελευθερία» και φωνάζοντας «Κάτω η Χούντα».

Στις 16 Νοεμβρίου μεγάλες αστυνομικές δυνάμεις επιτέθηκαν στο πλήθος που ήταν συγκεντρωμένο έξω από το Πολυτεχνείο με γκλομπς, δακρυγόνα και σφαίρες ντουμ-ντουμ, με αποτέλεσμα οι περισσότεροι να διαλυθούν.

Όσοι έμειναν έστησαν οδοφράγματα ανατρέποντας τρόλεϊ και συγκεντρώνοντας υλικά από νεοανεγειρόμενες οικοδομές και άναψαν φωτιές και άναψαν φωτιές για να εξουδετερώσουν τα δακρυγόνα.

Αργότερα η αστυνομία έκανε χρήση όπλων, χωρίς όμως να πετύχει τον στόχο της την καταστολή δηλαδή της εξέγερσης.

Ο δικτάτορας Παπαδόπουλος σύντομα διαπίστωσε πως η αστυνομία αδυνατούσε να εισέλθει στο Πολυτεχνείο. Και αποφάσισε να χρησιμοποιήσει τον στρατό.

Κοντά στο σταθμό Λαρίσης συγκεντρώθηκαν τρεις μοίρες ΛΟΚ και μία μοίρα αλεξιπτωτιστών από τη Θεσσαλονίκη. Τρία άρματα μάχης κατέβηκαν από το Γουδί προς το Πολυτεχνείο. Τα δύο στάθμευσαν στις οδούς Τοσίτσα και Στουρνάρα αποκλείοντας τις πλαϊνές πύλες του Ιδρύματος και το άλλο έλαβε θέση απέναντι από την κεντρική πύλη.

Η Συντονιστική Επιτροπή των φοιτητών ζήτησε διαπραγματεύσεις, αλλά το αίτημά τους απορρίφθηκε.

Στις 3 τα ξημερώματα της 17ης Νοεμβρίου το άρμα που βρισκόταν απέναντι από την κεντρική πύλη έλαβε εντολή να εισβάλλει.

Έπεσε πάνω στην πύλη και την έριξε, παρασέρνοντας στο διάβα του μία κοπέλα που ήταν σκαρφαλωμένη στον περίβολο κρατώντας την ελληνική σημαία. Οι μοίρες των ΛΟΚ, μαζί με ομάδες -μυστικών και μη- αστυνομικών, εισέβαλαν στο Πολυτεχνείο και κυνήγησαν τους φοιτητές, οι οποίοι πηδώντας από τα κάγκελα προσπάθησαν να διαφύγουν στους γύρω δρόμους. Τους κυνηγούσαν αστυνομικοί, πεζοναύτες, ΕΣΑτζήδες.

Αρκετοί σώθηκαν βρίσκοντας άσυλο στις γύρω πολυκατοικίες, πολλοί συνελήφθησαν κα μεταφέρθηκαν στη Γενική Ασφάλεια και στην ΕΣΑ.

Σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση της Αστυνομίας στις 17 Νοεμβρίου συνελήφθησαν 840 άτομα. Ωστόσο, μετά τη Μεταπολίτευση, αξιωματικοί της Αστυνομίας, ανακρινόμενοι, ανέφεραν ότι οι συλληφθέντες ξεπέρασαν τα 2400 άτομα.

Από την περασμένη Κυριακή (13/11) ο Θάνος Πλεύρης βρίσκεται διασωληνωμένος στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας του Ιατρικού Κέντρου Αθηνών, δίνοντας μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Η κατάστασή του χαρακτηρίζεται κρίσιμη αλλά σταθερή.

Οι θεράποντες γιατροί εκτιμούν ότι η κατάστασή του σταθεροποιήθηκε, τονίζοντας όμως παράλληλα ότι παραμένει κρίσιμη και πως ο αγώνας που πρέπει να δώσει συνεχίζεται.

Τα βασικά… όπλα του 39χρονου δικηγόρου είναι η ηλικία του και ο δυνατός οργανισμός του, τα οποία σε συνδυασμό και με την ισχυρή φαρμακευτική αγωγή τον βοηθούν στην κρίσιμη μάχη που δίνει.

Να σημειωθεί ότι όπως είχε ανακοινώσει το Ιατρικό Κέντρο Αθηνών «ο κ. Αθανάσιος Πλεύρης εισήχθη την Κυριακή 13/11/16, στις 10.00 π.μ., στο Ιατρικό Κέντρο Αθηνών, με εικόνα σήψης. Είχαν προηγηθεί αγγειοχειρουργικές επεμβάσεις σε άλλα νοσηλευτικά ιδρύματα. Λόγω της κρισιμότητας της κατάστασής του, εισήχθη άμεσα στη Μονάδα Εντατικής Θεραπείας, όπου και παραμένει νοσηλευόμενος, διασωληνωμένος σε Mηχανική υποστήριξη».

iefimerida.gr

Ερωτευμένος ξανά φαίνεται να είναι ο Άκης Πετρετζίκης με μελαχρινή καλλονή.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της Freddo, ο σεφ και η Μαρίνα Χατζηγεωργίου , φοιτήτρια κοινωνιολογίας εθεάθησαν το περασμένο Σάββατο στην Κηφισιά να κάνουν βόλτα.

Μάλιστα, φαίνεται η όμορφη φοιτήτρια να ανέβασε μία φωτογραφία με εκείνον να κάθεται στον καναπέ (στα stories) στο Instagram, με τις φήμες για σχέση να φουντώνουν.