THE PAPER

Συνέπεια ή ακαμψία; Στάση ευθύνης ή αδιάλλακτο πείσμα; Προσήλωση στις αρχές του ή δυσκολία προσαρμογής σε έναν κόσμο που αλλάζει; Στα 75 του χρόνια ο Αντώνης Σαμαράς επιμένει ότι δεν θυσιάζει τη συνείδησή του. Σεβαστό.

Αλλά η ζωή είναι δύσπιστη απέναντι στις παθιασμένες προθέσεις βετεράνων πολιτικών. Οσων από αυτούς πιστεύουν ότι η πολιτική αγαπά τους επιζώντες της. Εκείνων των παλαίμαχων μιας μακράς πολιτικής διαδρομής που εξακολουθούν με φθαρμένα στον χρόνο κλισέ να υποδύονται πως συνομιλούν με το παρόν. Ακόμη κι όταν αυτό δείχνει ανυπόμονο να τους προσπεράσει.

Πριν διαπράξουν τα ίδια παλιά, μοιραία τους σφάλματα.

Ο πρώην πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς δεν εμφανίστηκε στην εφαρμογή TikTok για να πρωτοτυπήσει. Η παρουσία του με γκρίζα μαλλιά, λευκό πουκάμισο στη χαλαρή κουβέντα με τον διευθυντή του γραφείου Τύπου του δεν αποσκοπούσε να συνεγείρει το νεανικό κοινό της Gen Z που παρακολουθεί τη συγκεκριμένη ψηφιακή πλατφόρμα ψυχαγωγίας.

Στα δύο σκηνοθετημένα βίντεο του λογαριασμού του ο ίδιος προβλήθηκε σαν παλιά συνήθεια. Σαν μια γνώριμη αλλά κουρασμένη φωνή που επανέρχεται διεκδικώντας να ακούγεται δυναμική, τη στιγμή που όλοι πιστεύουν πως η συζήτηση έχει ήδη αλλάξει θέμα.

Σύμφωνα με τους πιο έμπειρους θεατές της συγκεκριμένης παράστασής του στο δημοφιλές TikTok, στόχευε να διαμορφώσει μια σύντομη αποτίμηση της δικής του πολιτικής διαδρομής, παρουσιάζοντας τις επιλογές που υποστηρίζει ως συνεπείς με τις αρχές της παράταξης. Ωστόσο, αυτή η επίδειξη παραταξιακής ευαισθησίας δύσκολα κουκούλωνε την επιθυμία του να δρομολογήσει το πρώην κόμμα του ως όχημα προσωπικής καθοδήγησης.

Επί της ουσίας αξίωνε να διατηρήσει ισχυρή πολιτική επιρροή, να ορίσει το μέτρο της συνέχειας και να επηρεάσει τη στρατηγική του. Ισχυρίστηκε ότι αυτός «καλά τής τα ’λεγε» της κυβέρνησης και εκείνη όχι μόνο δεν τον άκουγε, αλλά έκανε τα αντίθετα στα θέματα του γάμου των ομοφύλων, την εξωτερική πολιτική, την ακρίβεια, τους μικρομεσαίους.

Παρέκαμψε ότι το κυβερνών κόμμα έχει δημοκρατικά εκλεγμένη από τη βάση ηγεσία, η οποία σχεδιάζει υπεύθυνα πολιτική. Προσπέρασε ακόμη το γεγονός ότι ο ίδιος έχει διαγραφεί από αυτό, σε στυλ «δηλαδή εγώ έφταιγα που η κυβέρνηση πήγε από το 40% στο 20% στις δημοσκοπήσεις;».

Απέδωσε περιφρονητικά τον συλλογισμό ότι η διαγραφή του δικαιολογείται επειδή θέλει να φτιάξει δικό του κόμμα για να απομειώσει το εκλογικό ποσοστό της Ν.Δ. σε παραληρηματικά επιχειρήματα -πού τα θυμήθηκε;- του προέδρου του Εδεσσαϊκού.

«Ο,τι πεις, αρχηγέ»! Στην πραγματικότητα προσπέρασε αμέριμνος το θεμελιώδες αξίωμα ότι η πολιτική δεν απονέμει μετάλλια στην εκδηλωμένη εμμονή. Αντίθετα, προσφέρει στην πολιτική ξεροκεφαλιά μια δυσβάσταχτη μορφή μοναξιάς στον δημόσιο χώρο, την οποία ο ίδιος βίωσε μακρόχρονα με πικρία και στεναγμούς στο παρελθόν.

Η αρχή της περιπλάνησης

Για εφτά ολόκληρα χρόνια, από το 1997 έως το 2004, διένυσε μια «πολιτική έρημο», όπως περιέγραφε τη δοκιμασία του εκτός πολιτικού προσκήνιου. Είχε προηγηθεί η απόσχιση και η διαγραφή του από τη Νέα Δημοκρατία, η ίδρυση δικού του πολιτικού φορέα και η εν πλήρη επιγνώσει του ανατροπή της κυβέρνησης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Οταν ο πια ο αρχικός ενθουσιώδης θόρυβος του κρινόμενου ως σοβινιστικού και μονοθεματικού κόμματός του καταλάγιασε και έμεινε τα τρία επόμενα χρόνια έκτος Βουλής και Ευρωβουλής, ξεκίνησε και η περιπλάνηση του αρχηγού του στην πολιτική ερημιά. Από εκείνο το μεσημέρι της 30ής Ιουνίου 1993, όταν ανακοίνωνε την ίδρυση της Πολιτικής Ανοιξης από το Ballroom της «Μεγάλης Βρεταννίας» και τις εξαγγελίες του περί «υπέρβασης» είχαν απομείνει πλέον μόνο συντρίμμια. Τα γραφεία του κόμματος επί της οδού Κανάρη 7, κοντά στην πλατεία Κολωνακίου αποψιλώθηκαν.

Οι στενοί συνεργάτες του σκόρπισαν και επέστρεψαν στην αυθεντική κομματική κοιτίδα τους, οι μουσαφίρηδες γύρισαν στην πολική αφάνεια από την οποία προέρχονταν. Το προσωποπαγές πολιτικό του εγχείρημα καταδικάστηκε σύντομα από τον κόσμο της παράταξής του την όποια πλήγωσε προκαλώντας της βαθύ εσωτερικό τραύμα.

Του χρέωναν την πτώση της δικής τους εκλεγμένης κυβέρνησης της Ν.Δ., ύστερα από μια δεκαετία παντοδυναμίας του ΠΑΣΟΚ. Οι ψηφοφόροι αποδείχτηκαν αμείλικτοι στις κάλπες τιμωρώντας τον συνδυασμό ματαιοδοξίας και αγνωμοσύνης. Στο απόγειο της φούριας της, στις εθνικές εκλογές του 1993, η Πολιτική Ανοιξη πλήττοντας τη Ν.Δ. και συμβάλλοντας στην εκλογική της ήττα συγκέντρωσε το 4,88% των ψήφων και εξέλεξε 10 βουλευτές.

Πρόλαβε, μαζί με το ΠΑΣΟΚ, να υποστηρίξει και να εκλέξει στην τρίτη ψηφοφορία της Βουλής Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κωστή Στεφανόπουλο, τον Μάρτιο του 1995. Ομως, έναν χρόνο αργότερα, εισέπραξε ένα σκληρό εκλογικό χαστούκι: Στις εκλογές του 1996 έλαβε μόλις το 2,94% των ψήφων κι έμεινε εκτός Βουλής.

Το πολιτικό στοίχημά του είχε οικτρά αποτύχει. Ο ίδιος έμεινε πλέον πολιτικά απομονωμένος στο σπίτι του στην Κηφισιά και στο εξοχικό του στο Λουτράκι. Ο αεικίνητος χαρακτήρας αλλά και ο διογκωμένος εγωισμός του ασφυκτιούσαν στους τέσσερις τοίχους. Αγνάντευε τότε από το οικιακό γραφείο του το απέναντι κρεμασμένο φωτογραφικό πορτρέτο του ντυμένου με φουστανέλα Αντώνη Μπενάκη. Του μικρότερου αδελφού της προγιαγιάς του Πηνελόπης Δέλτα, η οποία στο λογοτεχνικό ταξίδι της στην παιδική ηλικία και τις αναμνήσεις που τη συνόδευαν τον είχε χρίσει ήρωα του αυτοβιογραφικού βιβλίου της «Τρελαντώνης».

Το 2000, το σε αποδρομή και υπό οριστική αναστολή της λειτουργίας κόμμα του δεν συμμετείχε στις εκλογές. Το επερχόμενο τέλος του σφραγιζόταν ανεξίτηλα. Ηταν τα χλωμά φεγγάρια που ο αρχηγός του είχε προσφύγει στα δικαστήρια, όταν ο επίτιμος πρόεδρος της Ν.Δ. Κωνσταντίνος Μητσοτάκης είχε καταγγείλει τη δημιουργία της Πολιτικής Ανοιξης ως προϊόν «πολιτικής εξαγοράς» με αποκλειστικό στόχο την πτώση της κυβέρνησής του.

Η επιστροφή

Εκείνη την εποχή, στην αυγή του 21ου αιώνα, κάθε χαραμάδα επιστροφής του Σαμαρά στη Ν.Δ. φάνταζε αδύνατη. Οι πόρτες της οδού Ρηγίλλης έμοιαζαν ερμητικά σφαλισμένες και κλειδαμπαρωμένες. Τις άνοιξε ο νέος πρόεδρος του κόμματος Κώστας Καραμανλής, προσφέροντάς του δραπέτευση από την πολυετή πολιτική του καραντίνα. Ο «κατ’ οίκον πολιτικός περιορισμός» του τερματίστηκε ανακουφιστικά.

Λίγοι θυμούνται, κατά την κεντρική προεκλογική συγκέντρωση του 2004 της Ν.Δ. στην Καλαμάτα, το τεράστιο πανό που δέσποζε στην κεντρική πλατεία της πόλης απέναντι από την εξέδρα από όπου θα μιλούσε ο Καραμανλής. Εγραφε φαρδιά πλατιά: «Κώστα και Αντώνη, η Ελλάδα σάς ενώνει». Ο θερμός εναγκαλισμός των δύο ανδρών εκείνη την πρώιμα ανοιξιάτικη νύχτα δεν προμήνυε απλώς την επιστροφή του Σαμαρά στη Ν.Δ. Την προσυπέγραφε σε δημόσια θέα.

H πλήρης επανένταξή του στο κόμμα σηματοδοτήθηκε με τη συμμετοχή του στο ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. στις ευρωεκλογές του Ιουνίου του 2004. Μερικές εβδομάδες αργότερα, στο 6ο Συνέδριο της Ν.Δ. που διεξαγόταν σε πανηγυρικό κλίμα, αφού τον Μάρτιο το κόμμα είχε κερδίσει τις εθνικές εκλογές, ο ευρωβουλευτής Σαμαράς πλέον εμφανιζόταν συγκινημένος ενώπιον του κομματικού ακροατηρίου των 4.500 συνέδρων.

Ο στιγματισμένος ως «προδότης» της παράταξης, απαξιωμένος ως «υπονομευτής και ανατροπέας» της κυβέρνησης Μητσοτάκη, γινόταν επίσημα αποδεκτός ως «άσωτος υιός» που γύριζε σπίτι του. Στον επόμενο τόνο θα επανεκλεγόταν το 2007 βουλευτής -πού αλλού;- στη Μεσσηνία και θα συμμετείχε στο κυβερνητικό σχήμα ως υπουργός Πολιτισμού. Το κυρίαρχο, όμως, ήταν ότι είχε θυσιαστεί εσωκομματικά για χάρη του ο «μόσχος ο σιτευτός».

Τον καλοδεχτήκαν και του πρόσφεραν πάλι την κομματική ταυτότητα που είχε απαρνηθεί. Γεγονός που σε στυλ περασμένα-ξεχασμένα και κάμποσες παρασκηνιακές μεθοδεύσεις μετέτρεψε τον πρώην εξοστρακισμένο εκτός της Νέας Δημοκρατίας, από αποσυνάγωγο σε δελφίνο.

Τον εισήγαγε με αξιώσεις στον προθάλαμο της ανάληψης της κομματικής ηγεσίας μετά την αποχώρηση του Κώστα Καραμανλή. Οπως και τελικά συνέβη μετά την ήττα του τελευταίου στις εκλογές του 2009. Ο Αντώνης Σαμαράς επικράτησε στην εσωκομματική αναμέτρηση με την Ντόρα Μπακογιάννη.

Για τους υποστηρικτές του η νίκη του ήταν απόδειξη της εδραίας συμμετοχής του στον πυρήνα της ψυχής της παράταξης και δικαίωση της κάθε προηγούμενης ανένδοτης στάσης του. Το ότι αποσύρθηκε από τη διεκδίκηση της ηγεσίας του κόμματος ο Δημήτρης Αβραμόπουλος στηρίζοντας τη δική του υποψηφιότητα ήταν επουσιώδης λεπτομέρεια.

Τι κι αν ως αμετακίνητη πολιτική μέθοδος είτε εξ ιδιοσυστασίας το πείσμα του Αντώνη Σαμαρά προδιέγραφε ανέκαθεν ένα κλίμα αντιπαράθεσης έως κατεδαφιστικής ρήξης στο εσωτερικό του κόμματος της Ν.Δ.;

Σχεδόν κανείς δεν υποψιαζόταν ότι στην πολιτική και ηλικιακή ωριμότητά του ο πρώην ηγέτης του κόμματος θα αμφισβητούσε την τρέχουσα αφήγηση, εικόνα και κατεύθυνσή της υπό άλλον αρχηγό και εκλεγμένο πρωθυπουργό.

Δηλητηριώδη βέλη

Με οξυμένο το συγκρουσιακό του ένστικτο και μάλλον θιγμένος που δεν συγκυβερνά -αν και στην εξουσία δεν υπάρχει συγκατοίκηση-, σε συνέντευξή του στο «Βήμα» εξαπέλυσε τον Νοέμβριο του 2024 ολομέτωπη επίθεση στην κυβέρνηση και στον Κυριάκο Μητσοτάκη για την πολιτική του. Εκτόξευσε δηλητηριώδη βέλη εναντίον τους με έμφαση στα Ελληνοτουρκικά. Αποκήρυξε τα «ήρεμα νερά» ως βέβαιη προϋπόθεση για μελλοντικές «φουρτούνες».

Ζήτησε εμμέσως πλην σαφώς την εκπαραθύρωση του υπουργού Εξωτερικών, διαστρεβλώνοντας τις δηλώσεις του. Κατηγόρησε ανοίκεια τον πρωθυπουργό ότι δήθεν «χαριεντίζεται» με τον «Τούρκο πειρατή» Ερντογάν και τον Αλβανό Ράμα.

Πρότεινε επίσης για Πρόεδρο της Δημοκρατίας τον Κώστα Καραμανλή με ύφος που σχεδόν υποδείκνυε ότι η Βουλή όφειλε να αποφανθεί υπέρ της επιλογής του. Θεωρήθηκε τουλάχιστον άκομψο να εισηγείται δημόσια την ανάληψη του κορυφαίου πολιτειακού αξιώματος από ένα εξέχον μέλος της παράταξης προτού διερευνήσει τις προθέσεις του ίδιου. Πόσο μάλλον όταν η πρότασή του έτεινε να προκαταλάβει τις προθέσεις του πρωθυπουργού πολύ πριν ο τελευταίος τις εκφράσει.

Η αλήθεια είναι ότι παλιότερα ο Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Αντώνης Σαμαράς διατηρούσαν αρμονική συνάφεια, χωρίς αυτή να προϋποθέτει και ιδανική χημεία μεταξύ τους. Εξάλλου, ο πρώην πρωθυπουργός ήταν αυτός που υπουργοποίησε για πρώτη φορά τον νυν, αναθέτοντάς του, το 2013, εν μέσω των αφόρητων πιέσεων της τρόικας, το υπουργείο Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης. Επιπλέον, το σημαντικότερο, τον στήριξε στην εσωκομματική αναμέτρηση με συνυποψήφιο για τη κομματική ηγεσία τον Βαγγέλη Μεϊμαράκη.

Οι σχέσεις των δύο ανδρών δεν διαταράχτηκαν ακόμη και όταν στο 13ο συνέδριο του κόμματος στα τέλη Νοεμβρίου του 2019 ο Σαμαράς απέκλινε ανοιχτά από την πολιτική Μητσοτάκη στα καίρια ζητήματα του Μεταναστευτικού και της Συμφωνίας των Πρεσπών. Αυτή η διαφοροποίηση πολιτικής οπτικής δεν προδιέγραφε και γκρέμισμα των γεφυρών ανάμεσά τους.

Παγωμένο κλίμα

Φημολογείται όμως ότι ο Σαμαράς εκδήλωνε τη δυσαρέσκειά του επειδή, υποτίθεται, ο πρωθυπουργός τού είχε υποσχεθεί τη θέση του εκπρόσωπου της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Μόνο που ο ίδιος φέρεται να ζητούσε ταυτόχρονα με τη θέση του επιτρόπου να γίνει και αντιπρόεδρος της Ε.Ε., θέση που ο Μητσοτάκης δεν μπορούσε να του εγγυηθεί, επειδή θεσμικά το πρόσωπο για το συγκεκριμένο πόστο επιλέγεται μονομερώς και διορίζεται από την πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν.

Τελικά, αντ’ αυτού πρότεινε για επίτροπο τον Μαργαρίτη Σχοινά, ο οποίος στη συνέχεια ορίστηκε αντιπρόεδρος στην Ε.Ε. Διέθετε, άλλωστε, 30 χρόνια εμπειρίας και καριέρας στους κόλπους της Κομισιόν και είχε διατελέσει την πενταετία 2014-2019 επικεφαλής εκπρόσωπος Τύπου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπό τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ.

Η εξέλιξη των πραγμάτων λέγεται ότι προκάλεσε δυσφορία στον Μεσσήνιο πρώην πρωθυπουργό.

Παρ’ όλα αυτά, η επαφή του με το Μέγαρο Μαξίμου διατηρήθηκε ήρεμα ισόρροπη και ομαλά διαχειρίσιμη. Οσο διατελούσε γενικός γραμματέας του πρωθυπουργού ο Γρηγόρης Δημητριάδης, τα σχεδόν καθημερινά αιτήματά του για διάφορες διευκολύνσεις εξυπηρετούνταν παραπάνω από ικανοποιητικά.

Προφανώς με πρωθυπουργική εντολή. Πρόθυμα συνεργάσιμη στο Μαξίμου ήταν απέναντί του και η συμπεριφορά του υπουργού Επικρατείας Σταύρου Παπασταύρου, που υπήρξε στενός συνεργάτης του. Οταν και αυτός αποχώρησε από το πρωθυπουργικό γραφείο της οδού Ηρώδου Αττικού, το σκηνικό επικοινωνίας άλλαξε, σκιάστηκε και ψυχράνθηκε. Από περίπου αποδεκτά χλιαρό μετατράπηκε σε παγωμένο σε δημόσια θέα.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης του Ινστιτούτου Καραμανλή στη Φιλοθέη, ο νυν και ο πρώην πρωθυπουργός από την ίδια παράταξη κράτησαν αποστάσεις, καθώς χώριζε τις θέσεις τους ένας διάδρομος. Στα εγκαίνια του Σπιτιού του Ελύτη περιορίστηκαν σε μια τυπική χειραψία χωρίς να συνομιλήσουν. Σταδιακά ο Σαμαράς άρχισε να αφήνει αιχμές κατά των πολιτικών που εφάρμοζε ο Μητσοτάκης.

Να του ασκεί κριτική σε προσωπικό επίπεδο, ότι υιοθετεί τις «θέσεις του Ποταμιού». Να καυτηριάζει την υπό την ηγεσία του μετάλλαξη της Ν.Δ. σε «γαλάζιο ΣΥΡΙΖΑ» σε πολλά ζητήματα, όπως ο γάμος των ομόφυλων. Αναπόφευκτα, αυτή η διάσταση απόψεων προμήνυε αποξένωση και προανήγγελλε διαζύγιο.

Λανθασμένες προσδοκίες

Σε κάθε περίπτωση, ο Σαμαράς δεν ήταν ένα τυχαίος βουλευτής που μουρμούριζε, γκρίνιαζε ή τέλος πάντων διαφωνούσε. Οφειλε, κατά πολλούς στη Ν.Δ., να διατηρεί το κύρος ενός statesman. Υπήρξε, άλλωστε, επί 5,5 χρόνια πρόεδρος του κόμματός του και διετέλεσε πρωθυπουργός υπό τη σημαία και τα σύμβολά του.

Προηγουμένως, βέβαια, ως αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στην περίοδο της κρίσης χρέους, είχε αβαντάρει τις αντιμνημονιακές πολιτικές εμφανιζόμενος λάβρος εναντίον της τρόικας στα Ζάππεια.

Ζάππειο1, Ζάππειο 2, Ζάππειο 3: Ο Αλέξης Τσίπρας υποσχόταν κατάργηση των μνημονίων, ο Αντώνης Σαμαράς μιλούσε για επαναδιαπραγμάτευση των όρων που έθεταν οι δανειστές. Μιλούσε για αποκατάσταση αδικιών στις χαμηλές συντάξεις και μείωση φόρων στις επιχειρήσεις – και όταν τον ρωτούσαν πού θα βρει τα λεφτά, απαντούσε απλώς ότι θα περιέκοπτε τη «γενικευμένη σπατάλη» στο Δημόσιο.

Τη στιγμή που η χώρα χρειαζόταν συναινέσεις για να βγει όσο γινόταν πιο σύντομα από την κρίση, όπως συνέβη άλλωστε με την Ιρλανδία και την Πορτογαλία, εκείνος κατηγορούσε την κυβέρνηση Παπανδρέου ότι δεν μπορούσε να διαπραγματευτεί δυναμικά με την τρόικα.

Είχε διαγράψει από το κόμμα την Ντόρα Μπακογιάννη που είχε ψηφίσει στη Βουλή το πρώτο μνημόνιο του 2010, ενώ με την καιροσκοπική και λαϊκιστικής πλειοδοσίας ρητορική του καλλιέργησε λανθασμένες προσδοκίες που ευνοούσαν τον έξαλλο αντιμνημονιακό συρφετό. Μερικοί από τους τότε συνομιλητές του, που υποτίθεται «μαγείρευαν» το εναλλακτικό αντίδοτο στη «λάθος συνταγή» του μνημονίου, άλλος για τους ΑΝ.ΕΛ. κίνησε και άλλος τράβηξε για τον ΣΥΡΙΖΑ.

Η Χρυσή Αυγή

Κατόπιν, όμως, ο ίδιος, ως εκλεγμένος πρωθυπουργός -ο 13ος στη σειρά από τη Μεταπολίτευση-, εφάρμοσε πιστά και απαρέγκλιτα το μνημόνιο που αρχικά αντιστρατευόταν. Υπερασπίστηκε τη σταθερότητα και την παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη εφαρμόζοντας πολιτικές που αναιρούσαν τις προηγούμενες εξαγγελίες του. Ανασυγκρότησε, ακόμη, το φρόνημα της παράταξής του, καθώς δεν συνθηκολόγησε με τη ριζοσπαστική Αριστερά με τον τρόπο που αποδόθηκε στον «σιωπηλό» Κώστα Καραμανλή. Επιπλέον, του αναγνωρίζεται ότι με αποφασιστική πολιτική βούληση έσπασε το απόστημα της Χρυσής Αυγής.

Ξεκίνησε μια έρευνα που οδήγησε σε διώξεις, προφυλακίσεις και στη δίκη του νεοναζιστικού μορφώματος. Απέφυγε, όμως, τη βάσανο να εξηγήσει την αντίφαση, αν όχι τη πολιτική ακροβασία του, κατά τη μετάβαση από την αδιαλλαξία στον πραγματισμό.

Αρκέστηκε να δηλώσει «ουδείς αναμάρτητος». Φράση που δεν συνιστούσε ομολογία προσωπικής ενοχής ή ανάληψη ατομικής ευθύνης. Ή, τέλος πάντων, μια παραδοχή προσαρμογής στις ευθύνες της εξουσίας. Φάνηκε ότι τη χρησιμοποίησε απλώς ως εξυπηρετική απόδραση από την πολιτική κριτική. Δεν ήταν η πρώτη φορά που το επιχειρούσε. Οι μεταστροφές και οι δεύτερες ευκαιρίες του υπηρετούσαν γι’ αυτόν μια αίσθηση πεπρωμένου.

Τριάντα πέντε χρόνια πίσω. Εκείνη την εποχή, στην είσοδο των 90s, ο κόσμος αλλάζει ραγδαία. Το διχαστικό Τείχος του αίσχους στο Βερολίνο έχει πέσει. Ο Ψυχρός Πόλεμος τερματίζεται ελπιδοφόρα. Τα αυταρχικά «λαϊκοδημοκρατικά» καθεστώτα της ανατολικής Ευρώπης καταρρέουν. Η πρώην Γιουγκοσλαβία κατακερματίζεται και διαλύεται στα εξ ων συνετέθη. Η άλλοτε κραταιά Σοβιετική Ενωση αποσυντίθεται και θα αποτελεί σύντομα μια ζοφερή ανάμνηση.

Η αναρρίχηση και ο γάμος

Στα κοσμογονικά εκείνα χρόνια, ο Αντώνης Σαμαράς, προτού καν κλείσει τα 40, έχει αρχίσει να σκαρφαλώνει στα κορυφαία κυβερνητικά πόστα. Υπουργός Οικονομικών στη συγκυβέρνηση του Τζαννή Τζαννετάκη και υπουργός Εξωτερικών στην οικουμενική του Ξενοφώντα Ζολώτα. Διατηρεί το ίδιο χαρτοφυλάκιο στην εκλεγμένη με 47% αλλά και με εύθραυστη αυτοδυναμία κυβέρνηση της Ν.Δ. του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη.

Είναι ψηλός, αθλητικός, κολλεγιόπαις, Ολυμπιακός, απόφοιτος του Αμχερστ, διπλωματούχος του Χάρβαρντ, γόνος ιστορικής οικογένειας, τρισέγγονος του Εμμανουήλ Μπενάκη. Οι γονείς του, ο Κωνσταντίνος Σαμαράς και η Λένα Ζάννα, είναι κοινωνοί αστικής κουλτούρας, πολιτισμικής καλλιέργειας, επιστημονικής και φιλανθρωπικής προσφοράς.

Ο δευτερότοκος γιος τους (μεγαλύτερος είναι ο αρχιτέκτονας Αλέξανδρος) εκπέμπει αναμφίβολα γοητεία. Οχι με τη θεατρική έννοια. Ούτε υπό την αίγλη του βιογραφικού του. Ελκύει τη συμπάθεια ως διοπτροφόρος νέος με ευθυτενές παρουσιαστικό, πλατύ χαμόγελο, θεληματικότητα, ξέχειλη πολιτική φιλοδοξία και ανυπομονησία να κυβερνήσει τον τόπο. Εχει πάψει να θεωρείται περιζήτητος εργένης, καθώς τον Μάιο του 1990 παντρεύεται τη Γεωργία Κρητικού. Η νύφη είναι πτυχιούχος πολιτικός μηχανικός και κόρη του επιχειρηματία της βιομηχανίας Κύκνος, Ακη Κρητικού.

Το ερωτευμένο ζευγάρι ενώνεται ενώπιον του Θεού στην Πύλο με χιλιάδες καλεσμένους. Εκεί, στην πατρίδα του συνονόματου παππού του Αντώνη, πολύτεκνου με 11 παιδιά μπακάλη, στήνεται διήμερο γαμήλιο γλέντι. Για χάρη του νεόνυμφου ζευγαριού τραγουδούν η Μαρινέλλα και ο κουμπάρος τους Μανώλης Μητσιάς υπό τις πενιές του Γιώργου Ζαμπέτα. Ο γαμπρός είναι κιόλας εκλεγμένος, διόλου τυχαία, με το ψηφοδέλτιο της Ν.Δ. στον Νομό Μεσσηνίας από το 1977. Στα 26 του χρόνια έχει γίνει ο νεότερος βουλευτής στη Ελληνικό Κοινοβούλιο. Στο πολιτικό του προφίλ, άλλωστε, συγκεράζονται δύο οικογενειακές πολιτικές παραδόσεις.

Ο αδελφός του διακεκριμένου καρδιολόγου πάτερα του, ο πολιτικός μηχανικός Γιώργος Σαμαράς είχε διατελέσει βουλευτής Μεσσηνίας με την προδικτατορική ΕΡΕ. Ο αδελφός της μητέρας του, από βενιζελικών πεποιθήσεων οικογένεια της Θεσσαλονίκης, ο Παύλος Ζάννας, υπήρξε σπουδαίος διανοούμενος, λογοτέχνης και εξέχων κριτικός του κινηματογράφου.

Ηταν μέλος της αντιστασιακής Δημοκρατικής Αμυνας κατά την επτάχρονη δικτατορία των συνταγματαρχών – διώχτηκε και φυλακίστηκε από τη χούντα. Στο ενεργητικό του Αντώνη Σαμαρά καταχωρίζονται ακόμη ότι κατά τη διάρκεια των σπουδών του στις ΗΠΑ δούλεψε σε πιτσαρία, έμαθε να σέρνει αγέρωχα πατροπαράδοτους ελληνικούς χορούς και έπαιζε ντραμς – δώρισε μάλιστα τα τύμπανά του αργότερα στην ΟΝΝΕΔ, στην οποία ήταν μέλος από την ίδρυσή της αλλά και πρόεδρός της, το 1976.

Οι Κένταυροι και οι Ρέιντζερς

Με την επιστροφή του στη χώρα από τις σπουδές του στις ΗΠΑ μετά τη Μεταπολίτευση θέλει να γίνει μελισσοκόμος. Τον κερδίζει η πολιτική, αν και κρατάει τη μελισσοκομία ως χόμπι, παρότι δεν εμφορείται από τη συλλογική σοφία των μελισσών στην κυψέλη.

Οι πολιτικοί του αντίπαλοι επικρίνουν ότι από τόσο νέος αναδεικνύεται στον εκλογικό στίβο του νομού όπου εκλέγεται μεν, με όλα τα γερασμένα παλαιοκομματικά εργαλεία δε.

Τα «άχαστα» ψηφοσυλλεκτικά εξαρτήματα του ισχυρογνώμονα πελατειακού κομματάρχη και δεινού τοπικού ρουσφετολόγου.

Στην αρχή της πολιτικής του σταδιοδρομίας, ο νεαρός πολιτικός συντάσσεται με τη συντηρητική λαϊκή Δεξιά. Σε αρκετούς συνιστά παράδοξο αυτή η ευθυγράμμιση για έναν νέο που μεγάλωσε σε μεγαλοαστικό διαμέρισμα της οδού Μουρούζη στο Κολωνάκι, είχε στα μαθητικά του χρόνια ως προσωπικό δάσκαλο τον ακαδημαϊκό Κωνσταντίνο Τσάτσο, σπούδασε στη Βοστόνη, όπου ήρθε σε επαφή με τα ριζοσπαστικά ρεύματα της εποχής στις ΗΠΑ και επικαλούνταν συχνά στίχους του νομπελίστα ποιητή Οδυσσέα Ελύτη.

Στη Μεσσηνία τού επιρρίπτουν ότι καλύπτει με τη βουλευτική του ιδιότητα τις ενίοτε επεισοδιακές ενέργειες των σκληρά δεξιών νεολαιίστικων ομάδων των Κενταύρων και των Ρέιντζερς της δεκαετίας του ’80. Τον αποδοκιμάζουν όταν παρευρίσκεται στα ετήσια μνημόσυνα στην Πηγάδα του Μελιγαλά, ακόμη και όταν το κόμμα του απέχει επισήμως από αυτά. Τον κατακρίνουν ότι είναι πρόθυμος να ρισκάρει να εμπλακεί αυτοπροσώπως σε ταραχώδεις συγκρούσεις με πασόκους, αναρχικούς, αριστερούς, αλλά και να ανοίξει με ψευτομαγκιά καβγάδες με τις αστυνομικές αρχές στην Καλαμάτα. Η αλήθεια είναι ότι δεν τσακώνεται, ούτε χειροδικεί, παρότι έχει εξασφαλισμένη τη βουλευτική ασυλία.

Ο Ευάγγελος Αβέρωφ

Οπως και να ’χει, όμως, χτίζει προφίλ ασυμβίβαστου και ρωμαλέου παλικαριού στο τοξικό κλίμα των σφοδρών αντιπαραθέσεων της εποχής ανάμεσα σε γαλάζιους και πράσινους καφενέδες. Το σίγουρο είναι πως αναγνωρίζει ως πολιτικό μέντορά του τον Ευάγγελο Αβέρωφ. Από τη μεριά του ο Μετσοβίτης, αν και γεννημένος στα Τρίκαλα, πολιτικός και συγγραφέας θεωρείται ότι προορίζει τον πιστό συνεργάτη του ως μελλοντικό αρχηγό του κόμματος.

Ο φέρελπις πολιτικός τον συνοδεύει συχνά την περίοδο 1981-1984 που ο Αβέρωφ είναι πρόεδρος της Ν.Δ. στο θρυλικό στέκι του καφέ «Brazilian» της οδού Βουκουρεστίου. Πέρα από τις εσωκομματικές συνωμοσίες, τους συνδέει ένα αχνό λογοτεχνικό νήμα. Ωστόσο, ο νεαρός Μεσσήνιος θα αργήσει να εμπεδώσει την παροιμία-προειδοποίηση, «το πρόβατο που φεύγει απ’ το μαντρί το τρώει ο λύκος», του βετεράνου πολιτικού καθοδηγητή του.

Εχει κιόλας ξεκινήσει την ξέφρενη άνοδό του στα κορυφαία πόστα της κομματικής ιεραρχίας. Συμμετέχει, άλλωστε, στην ομάδα των αβερωφικών βουλευτών της Ν.Δ., οι οποίοι στις εσωκομματικές εκλογές του φθινοπώρου του 1984 υποστήριξαν την εκλογή και εξασφάλισαν την επικράτηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη στην ηγεσία του κόμματος. Στην πραγματικότητα, ο νέος πρόεδρος της Ν.Δ. και αρχηγός τότε της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι αυτός που ανοίγει διάπλατα ορίζοντες στις μεγαλεπήβολες πολιτικές επιδιώξεις του Αντώνη Σαμαρά.

Η κοινή τους εμφάνιση στο κατάμεστο ΣΕΦ τη βραδιά του τελικού του Ευρωμπάσκετ 1987 περίπου επικοινωνεί σε εκατομμύρια τηλεθεατές μια εικόνα ηγετικής συνέχειας στην παράταξη. Ομως, θα αποδειχθεί ακριβό το τίμημα της γενναιόδωρης θεαματικής χειρονομίας του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη. Ο έμπειρος Κρητικός πολιτικός, ως πρωθυπουργός πλέον, θα του εμπιστευτεί ξανά το πόστο του υπουργού Εξωτερικών. Σύντομα θα διαπιστώσει ότι ο πολιτικά ευνοούμενός του ξεδιπλώνει ωφελιμιστικά τη δική του ατζέντα.

Τον Οκτώβριο του 1990, ο Αντώνης Σαμαράς επισκέπτεται με την υπουργική του ιδιότητα, ενώ τον ακολουθούν διπλωμάτες και δημοσιογράφοι, τα ελληνικά χωριά Δρόπολη, Δερβιτσάνη, Γοραντζή της επαρχίας Αργυροκάστρου στη διαλυμένη και τριτοκοσμικά φτωχή Αλβανία. Κατευθύνεται στην εκκλησία ενός βορειοηπειρώτικου χωριού που το γκρεμισμένο πια κομμουνιστικό καθεστώς του Ενβέρ Χότζα και των διαδοχών του έχει μετατρέψει σε αποθήκη λιπασμάτων. Ανάβει ένα κερί και καλεί τους συγκεντρωμένους, ανεξαρτήτως θρησκεύματος, κατοίκους της περιοχής «να γιορτάσουν του χρόνου ελεύθερα Χριστούγεννα στις πατρογονικές τους εστίες».

Η πρόσκληση στους Αλβανούς

Εμμέσως προαναγγέλλει το «άνοιγμα των συνόρων». Μεμιάς ανάβει το πράσινο φως και δίνει σήμα για την αχαλιναγώγητη μετανάστευση εκατοντάδων χιλιάδων Αλβανών υπηκόων στην Ελλάδα. Ποιες βίζες και ποια σύνορα; Κανονικό μπουκάρισμα. Οι μαζικές εισροές τους δημιουργούν αναρίθμητα προβλήματα στις εγχώριες αρχές και στριμώχνουν την κυβέρνηση.

Η αδιέξοδη, όμως, πολιτική που έχει ανεύθυνα δρομολογήσει, εγκλωβίζοντας την κυβέρνηση και τη χώρα, θα τον αναγκάσει να δηλώσει οκτώ μήνες αργότερα ότι οι «οικονομικοί φυγάδες δεν γίνονται πλέον δεκτοί από την Ελλάδα και η χώρα ενισχύει τη φύλαξη των συνόρων». Και αυτή ήταν μια πρώτη, αλλά αναποτελεσματική, μικρή αναδίπλωση στις αδάμαστες πεποιθήσεις του.

Ωστόσο, η ανυπάκουα εμμονική στάση του σε ό,τι θεωρεί αφοσίωση στα εθνικά ζητήματα έχει μπροστά της και άλλα πιο ζόρικα κεφάλαια. Θα τα διαβεί απερίσκεπτα όταν θα επιχειρήσει να εκμεταλλευτεί πολιτικά τη διεθνή συγκυρία και την εγχώρια, όσο δικαιολογημένη κι αν ήταν, εθνικιστική έξαρση. Τον Σεπτέμβριο του 1991, η σοσιαλιστική Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με δημοψήφισμα ανακηρύσσει την ανεξαρτησία της από την άλλοτε ενιαία Γιουγκοσλαβία. Σύντομα υποβάλλει αίτημα ένταξης στον ΟΗΕ, αυτοαποκαλούμενη ως Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Το θέμα της διαχείρισης της διάλυσης της Γιουγκοσλαβίας και της αναγνώρισης των νέων κρατών που προέκυπταν το χειρίστηκε αρχικά ο Αντώνης Σαμαράς, ως υπουργός Εξωτερικών.

Στη σύνοδο των υπουργών Εξωτερικών της Ε.Ε., τον Δεκέμβριο του 1991, πιέζει και πετυχαίνει να μπουν όροι για τα Σκόπια: ότι θα κάνουν αλλαγές στο Σύνταγμά τους ώστε να μη θεωρείται ότι έχουν εδαφικές βλέψεις σε γειτονικά κράτη, αλλά και ότι δεν θα χρησιμοποιήσουν μία ονομασία που θα υποδηλώνει εδαφικές βλέψεις εναντίον γειτονικού κράτους.

Ηταν μία διατύπωση που ικανοποιούσε την ελληνική πλευρά, αλλά δεν έλυνε το πρόβλημα – κάτι που φάνηκε σχεδόν αμέσως. Μερικούς μήνες αργότερα, ο Μητσοτάκης θα κατηγορούσε από το βήμα της Βουλής τον Σαμαρά ότι μπορούσε εκείνη τη νύχτα να λύσει πλήρως το θέμα πιέζοντας τη γερμανική πλευρά και δεν το έκανε: «Νέος είναι, αδύνατος είναι», είπε χαρακτηριστικά.

Είχε προηγηθεί η ρήξη με τον υπουργό του των Εξωτερικών. Ο Αντώνης Σαμαράς αυτοανακηρύσσεσαι σε παθιασμένο αμύντορα της εθνικής γραμμής. Επηρεασμένος ίσως από το μυθιστόρημα «Στα Μυστικά του Βάλτου» της προγιαγιάς του Πηνελόπης Δέλτα, το όποιο εξιστορεί τον σκληρό αγώνα των Ελλήνων Μακεδονομάχων ενάντια στους Βούλγαρους κομιτατζήδες- ενσαρκώνει ανένδοτα τον ανυποχώρητο κήρυκα της υπεράσπισης του ονόματος τη Μακεδονίας.

Τα πισωγυρίσματα στα εθνικά θέματα

Σε αυτό το παράφορα άκαμπτο πνεύμα, ως υπουργός Εξωτερικών, θεωρεί τις προσπάθειες των διπλωματικών διαμεσολαβήσεων και διαπραγματεύσεων με τους Ευρωπαίους ομολόγους του «υποχωρητική στάση της Ελλάδας». Στις 14 Φεβρουαρίου του 1992, διοργανώνεται με τυμπανοκρουσίες ένα από τα μεγαλύτερα συλλαλητήρια της σύγχρονης ιστορίας στη Θεσσαλονίκη κατά της πλαστογράφησης της Ιστορίας από τα Σκόπια.

Το ψήφισμα των διοργανωτών ζητά από τον υπουργό των Εξωτερικών, όχι από τον πρωθυπουργό, «να συνεχίσει αγωνιζόμενος και να μη δεχθεί την αναγνώριση του κράτους των Σκοπίων με όνομα ή ονομασία που θα περιλαμβάνει τη λέξη Μακεδονία». Ο Σαμαράς περιβάλλεται με τον μανδύα του αδιάλλακτου ηγέτη των εθνικών αξιώσεων, ένα πανωφόρι συνταιριασμένο με τις επιπόλαιες πολιτικές φιλοδοξίες του. Στο κόμμα του αρκετοί θεωρούν ότι καπηλεύεται το λαϊκό αίσθημα προς ίδιον πολιτικό όφελος. Το χάσμα του με τον ψύχραιμο Μητσοτάκη είναι πλέον παραπάνω από εμφανές, αλλά ο πρωθυπουργός με πλειοψηφία μόλις δύο βουλευτών δεν επιθυμεί σφοδρή ενδοκυβερνητική σύγκρουση. Το τέλος, πάντως, της συνύπαρξής τους είναι προδιαγεγραμμένο.

Στις 13 Απριλίου 1992, στη δεύτερη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών υπό τον πρόεδρο τη Δημοκρατίας Κωνσταντίνο Καραμανλή, ο ιδρυτής της Ν.Δ. διώχνει από τη συνδιάσκεψη τον Σαμαρά, ο όποιος παρευρίσκεται με την ιδιότητα του ΥΠΕΞ, με την κοφτή «καραμανλική» φράση: «Εσύ πέρνα έξω»! Μετά το τέλος της σύ­σκεψης, ο πρωθυπουργός ανακοινώνει την απόφασή του να αποπέμψει τον υπουργό Εξωτε­ρικών και αναλαμβάνει ο ίδιος το κρίσιμο υ­πουργείο.

Η Ελλάδα έχει χάσει πολύτιμο χρόνο, ενώ αρκετά κράτη αναγνωρίζουν πλέον τη γειτονική χώρα σκέτα ως Μακεδονία. Οι εγχώριες εξελίξεις προμηνύονται καταιγιστικές.

Στις 22 Οκτωβρίου 1992, ο Αντώνης Σαμαράς παραιτείται α­πό βουλευτής. Εξηγεί ότι προβαίνει σε αυτή την κίνηση για να μη δημιουργήσει πρόβλημα στο κόμμα του και για να μη χάσει αυ­τό μια πολύτιμη έδρα στη Βουλή. Δεν παραλείπει να δηλώσει «μόνιμος κάτοικος της παράταξης» και να υπογραμμίσει ότι δεν πρόκειται να συντελέσει στην πτώση της κυβέρνησης η οποία θα μείνει στην εξουσία τέσσερα χρόνια.

Οκτώ μήνες αργότερα, ιδρύει την Πολιτική Ανοιξη (ΠΟΛ.ΑΝ.). Εμπνευστής του ονόματος του νέου κόμματος θεωρείται ο Οδυσσέας Ελύτης. Αέρα στα πανιά του νέου κόμματος μοιάζει να μεταφέρει η φράση του ποιητή, «Ω ναι! Δεν είναι μικρό πράγμα να ’χεις τους Αιώνες με το μέρος σου».

Ωστόσο, ο επικεφαλής του δεν υπομένει δευτερόλεπτο για να εκδηλώσει την αδημονία του. Οι υποτιθέμενες δεσμεύσεις του για εξάντληση της τετραετίας από την κυβέρνηση της Ν.Δ. πάνε στράφι. Μόλις τρεις μήνες μετά, εκείνη τη Δευτέρα 6 Σε­πτεμβρίου 1993, ο Σαμαράς αλλάζει ρότα. Με δηλώσεις του διακόπτει την ανοχή του κόμματός του προς την κυβέρνηση. Καθιστά δημόσια σαφές ότι «Ανοιξη και στήριξη της κυβέρνησης αποτελούν δύο αντί­θετες θέσεις που είναι αδύνατον να συνυπάρ­ξουν».

Ρίχνοντας την κυβέρνηση

Την επόμενη μέρα, ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Στέφανος-Θεόδωρος Στεφανόπουλος παραδίδει επιστολή στον πρόεδρο της Βου­λής, με την οποία τον ενημερώνει ότι καθίσταται πλέον ανεξάρτητος βουλευτής και αίρει την εμπιστοσύνη του από την κυβέρνηση. Με τη «μέθοδο του σαλαμιού» τεμαχίζεται φέτα-φέτα η ισχνή πλειοψηφία των εδρών της Ν.Δ. στη Βουλή.

Η κυβέρνηση στηρίζεται πια μόνο σε 151 βουλευτές. Το πρωί της Πέμπτης 9 Σεπτεμβρίου 1993 έρχεται ο τελικός ακρωτηριασμός. Αξημέρωτα σχεδόν, ένας σχετικά άγνωστος βουλευτής της Ν.Δ. από το Κιλκίς, ο γιατρός Γιώργος Συμπιλίδης καταφθάνει στο γραφείο του προέδρου της Βου­λής Αθανάσιου Τσαλδάρη. Καταθέτει και αυτός την ίδια δήλωση με τον προηγούμενο βουλευτή, αποχωρεί από τη Ν.Δ. και προσχωρεί στην Πολιτική Ανοιξη.

Αντώνης Σαμαράς: H δεύτερη φορά ή το δις εξαμαρτείν;
Σε πάνελ με τον Γιώργο Συμπιλίδη (δεξιά), τον βουλευτή που σφράγισε την πτώση της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Η κυβέρνηση απομένει με 150 βουλευτές και χάνει τη δεδηλωμένη. Ενα θρίλερ κλείνει και μια μακρόχρονη βεντέτα ανοίγει. Ο Μητσοτάκης κάνει λόγο για πισώπλατη μαχαιριά. Καταγγέλλει τον Σαμαρά ότι «γίνεται όργα­νο των αντιπάλων μας και των οικονομικών συμφερόντων των οποίων είναι δέσμιος, με σκοπό να πλήξει την παράταξη που τον δημιούργησε». Αμέσως προκηρύσσει ως θεσμικά κοινοβουλευτικός πολιτικός πρόωρες εκλογές.

Οι κάλπες εκείνου του Οκτωβρίου επαναφέρουν στην εξουσία τον με κλονισμένη υγεία Ανδρέα Παπανδρέου και το ΠΑΣΟΚ με αυτοδυναμία. Εν τω μεταξύ, στο βεβαρυμένο κλίμα της εποχής κυκλοφορούν σκοτεινές διαδόσεις που κατηγορούν τον Συμπιλίδη ότι χρηματίστηκε από επιχειρηματίες για να ρίξει την κυβέρνηση.

Συγκεκριμένα, φωτογραφίζουν γνωστό μεγαλοεπιχειρηματία ο οποίος φέρεται να επιθυμούσε τη ματαίωση της σχεδιαζόμενης ιδιωτικοποίησης του ΟΤΕ από τον υπουργό Οικονομικών Στέφανο Μάνο. Ο επιχειρηματίας ήταν τότε κύριος προμηθευτής του τηλεπικοινωνιακού οργανισμού, ο οποίος του είχε αναθέσει την εγκατάσταση 1.000.000 ψηφιακών παροχών κόστους 70 δισ. δραχμών.

Οι ατεκμηρίωτες φήμες έμειναν μετέωρες, αλλά δεν εξατμίστηκαν. Ο δημοσιογράφος Γιώργης Μασσαβέτας τις επανέφερε το 1996 στο βιβλίο του «Ανατρέψατε Μητσοτάκη – Τα παρασκήνια μιας πολιτικής συνωμοσίας». Υστερα από μακροσκελή συνέντευξη που του παραχώρησε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, ο δημοσιογράφος δημοσίευσε τον ισχυρισμό του ότι ο Συμπιλίδης πήρε σε τσάντα 320 εκατ. δραχμές μετρητά από άγνωστους επιχειρηματίες της διαπλοκής.

Ο συγγραφέας καταδικάστηκε από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο της Αθήνας σε ποινή φυλάκισης 10 μηνών για συκοφαντική δυσφήμηση μετά από μήνυση που υπέβαλε ο βουλευτής με την ΠΟΛ.ΑΝ. Γιώργος Συμπιλίδης.

Οι πολιτικές συνέπειες όσων θα ακολουθήσουν είναι καταγεγραμμένες στα κατάστιχα της Ιστορίας.

Ξένο σώμα

Εκτοτε, πολύ νερό έχει κυλήσει στις μυλόπετρες της πολιτικής ιστορίας λειαίνοντας υπομονετικά μέχρι και τις πιο συμπαγείς από αυτές. Οχι όλες. Ο Αντώνης Σαμαράς δεν υποκρίθηκε στη μακρά πολιτική πορεία του ότι στηριζόταν σε εύκαμπτους πυλώνες. Ποτέ δεν μαθήτευσε στη δύσκολη γλυπτική τέχνη του συμβιβασμού. Το πείσμα, η ισχυρογνωμοσύνη και η αδιαλλαξία του παρέμειναν αενάως απελέκητες.

Τι κι αν οι καιροί αλλάζουν, ο χαρακτήρας του επιμένει αμετακίνητος σε ό,τι εκτιμά πως αποτελεί ζήτημα τιμής. Από το συνέδριο της Ν.Δ. τον Μάιο του 2022 λειτουργούσε πλέον ηθελημένα ως ξένο σώμα στη δομή της παράταξης. Είχε ήδη αποστασιοποιηθεί από αυτήν. Δεν έδωσε καν το «παρών» στην εκδήλωση για την επέτειο των 50 χρόνων του κόμματος στην οδό Ρηγίλλης. Διεκδικούσε με τις απόψεις του το δικό του βιλαέτι στον εσωκομματικό χώρο, επισημαίνοντας ζητήματα ιδεολογικής φύσης που ο ίδιος θεωρούσε στρατηγικά και πολιτικά αναγκαία.

Είχε επιλέξει να παρεμβαίνει δημόσια ασκώντας επανειλημμένα έντονη κριτική με προσωπικές βολές στην κομματική ηγεσία και εκτοξεύοντας σφοδρότατα πυρά κατά των κυβερνητικών χειρισμών. Συνέχιζε επίμονα να παραδίδει, πότε σε εκδήλωση στο Πολεμικό Μουσείο και πότε σε ομιλία του στην Κύπρο, μαθήματα πατριωτισμού, όπως εκείνος τον εννοούσε. Αξίωνε τον αξιόμαχο ρόλο του στιβαρού αχθοφόρου των εθνικών αποσκευών, καθώς έβλεπε παντού υποχωρήσεις, κατευνασμό των τουρκικών προκλήσεων, αν όχι μειοδοσία, υποβαθμίζοντας το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα που έχει γνωρίσει επί αυτής της κυβέρνησης η χώρα.

Παραμερίζοντας την εκ μέρους της εφαρμογή του διεθνούς δικαίου με επέκταση των 12 μιλίων στο Ιόνιο και τις ιστορικές συμφωνίες για την έναρξη των πρώτων ερευνητικών γεωτρήσεων για υδρογονάνθρακες στην Ελλάδα στις αρχές του 2027. Αγνοώντας τη σύναψη ισχυρών αμυντικών και στρατηγικών συμφωνιών της Ελλάδας με τις ΗΠΑ και τη Γαλλία, οι οποίες αναβαθμίζουν το γεωπολιτικό της αποτύπωμα και ενισχύουν την αποτρεπτική της δύναμη.

Ξεχνώντας ότι ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης έχει χαρακτηρίσει επανειλημμένα το τουρκικό casus belli (αιτία πολέμου) «ιστορική ανορθογραφία», το οποίο έχει θέσει σε ευρωπαϊκό επίπεδο και διεμήνυσε προς την Τουρκία κατά τη διάρκεια της πρόσφατης Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ.

«Woke agenda»

Πειστικό δεν ακούγεται ιδιαίτερα και το άλλο επιχείρημα που προβάλλει, την αντίσταση στη «woke agenda που μας επιβάλλουν», και αιχμή για την ψήφιση εκ μέρους της κυβέρνησης ενός νόμου για τα ομόφυλα ζευγάρια που ισχύει στις περισσότερες χώρες της Ευρώπης και που αφορά -τελικά- ελάχιστους στη χώρα μας. Είναι άραγε τόσο σημαίνουσα μια επιλογή παραχώρησης δικαιώματος σε μια κοινωνική ομάδα που να δικαιολογεί τη δημιουργία νέου κόμματος; Είναι τόσο οδυνηρή για την ευθιξία του που ακόμη και αν διαφωνεί -και δεν είναι ο μόνος- κυρίως με το δικαίωμα της υιοθεσίας από ομόφυλα ζευγάρια, ώστε να επιχειρεί να κόψει την ευκαιρία αυτοδυναμίας από τη Ν.Δ.;

Για να πληγώσει την παράταξη η οποία τον δέχτηκε ξανά στις αγκάλες της και τον τίμησε; Είναι αρκετό να προτάξει μια αντίληψη -στα όρια της ομοφοβίας, θα μπορούσε να πει κάποιος- ως προμετωπίδα ενός νέου φορέα, αντί για θέσεις, προτάσεις και ιδεολογία;

Ο Σαμαράς είναι παλιός στην πολιτική. Πολύ παλιός. Εχει χρηματίσει και πρόεδρος κόμματος και πρωθυπουργός και βουλευτής. Και γνωρίζει -ας καμώνεται ότι το αγνοεί- ότι με τη στάση του παρακάμπτει μια πραγματικότητα αδήριτη: Το κυβερνών κόμμα έχει δημοκρατικά εκλεγμένη από τη βάση ηγεσία.

Μια ηγεσία που από την ημέρα που την εκπροσωπεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης -εδώ και δέκα χρόνια δηλαδή- είναι μπροστά στις δημοσκοπήσεις, έχει κερδίσει δύο εθνικές εκλογές και πάει για την τρίτη νίκη. Ενα σερί που δεν το έχει κάνει μεταπολιτευτικά πρόεδρος κόμματος. Ισως ο Σαμαράς να θυμάται τον Θεμιστοκλή και το «ουκ εα με καθεύδειν» το… επικείμενο του Μητσοτάκη τρόπαιο. Αλλά αυτό ανάγεται σε άλλη σφαίρα, όχι στην πολιτική.

Είναι όμως βέβαιο ότι αυτή η καταγεγραμμένη πορεία της Ν.Δ. οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στον ίδιο τον Μητσοτάκη, που έκανε ανανέωση στην παράταξη της Ν.Δ. σε ιδέες και έμψυχο δυναμικό κυριαρχώντας στον κεντρώο χώρο, χωρίς να αποκλίνει από τις ιδρυτικές αρχές του Κωνσταντίνου Καραμανλή, παρά τα όσα του καταμαρτυρεί ο ίδιος ο πρώην πρωθυπουργός.

Ο παλιός πειρασμός

Παραβλέποντας σκόπιμα με το παρορμητικό θυμικό του ότι η πολιτική μπορεί φορές να θαυμάζει την αδιάλλακτη ρητορική, αλλά οι ψηφοφόροι στις κάλπες επιλέγουν συνήθως την ευελιξία και τον διάλογο. Παρ’ όλα αυτά, κανείς από την ηγεσία της Ν.Δ. και της νομιμοποιημένης με 40,8% κυβέρνησης επιχείρησε να φιμώσει όσα υποτίθεται του επίτασσε να εκφράζει η εσωτερική του πυξίδα. Ούτε τον εξανάγκαζε να απαρνηθεί όσα πίστευε.

Κρινόταν, ωστόσο, ότι είχε υποπέσει στον παλιό πειρασμό της πολιτικής να συγχέει την ταμπέλα του αδάμαστου κήρυκα των εθνικών αξίων με τις σελίδες της Ιστορίας. Εκείνη η συνέντευξή του στο «Βήμα της Κυριακής», με την οποία απασφάλισε, ξεχείλισε το ποτήρι της εσωκομματικής υπομονής και ανεκτικότητας. Η στάση του αξιολογήθηκε ως έμπρακτη υπονόμευση της συνοχής της παράταξης. Δεν ήταν κανένας χθεσινός στο πολιτικό κουρμπέτι.

Υπό το ειδικό προνόμιο του πρώην πρωθυπουργού, του είχε ατύπως παραχωρηθεί η δυνατότητα να εκφράζεται ανοιχτά και ποικιλοτρόπως. Και αυτός την έκανε παντιέρα παρέκκλισης από την κομματικά επίσημη «κόκκινη γραμμή», αν και γνώριζε εκ των προτέρων σε ποιες εξελίξεις θα οδηγούσαν οι τακτικισμοί του. Γνώριζε άριστα ποιο θα ήταν το αποτέλεσμα των παρεμβάσεων και των προκλητικών υποδείξεών του. Η συμπεριφορά του προανήγγειλε τη συνειδητή απόδραση από το κομματικό πλαίσιο.

Εκ των πραγμάτων, ο ίδιος επέλεξε τον μονόδρομο της διαγραφής του. Αλλά αυτή δεν ήρθε σαν απλή διοικητική πράξη σύμφωνα με όσα ορίζει το κομματικό καταστατικό. Ούτε ως άδοξη τελετουργία λήθης. Εφτασε ως μια υπενθύμιση που ερμήνευε την επίκληση στη συνείδησή του ως μαρτυρία κακής μνήμης. Ανέσυρε από τα ιστορικά κιτάπια ότι ο ίδιος είχε διαγραφεί και πριν από σχεδόν 34 χρόνια από το κόμμα του.

Παλιές ιστορίες; Οχι και τόσο. Η συλλογική μνήμη μπορεί να είναι εύπλαστη, αλλά παραμένει αυστηρή. Ιδίως όταν κάθε νέα σύγκρουση ανασύρει μια προηγούμενη, κάθε επίκληση της συνέπειας συναντά μια στιγμή αναδίπλωσης. Πόσο μάλλον όταν κάθε πράξη ρήξης καταλήγει, αργά ή γρήγορα, σε μια νέα αναζήτηση πολιτικής στέγης.

Ηδη στο γραφείο του στην οδό Δημοκρίτου ο Αντώνης Σαμαράς σχεδιάζει, σύμφωνα με πληροφορίες που δεν διαψεύδει, νέο δικό του κόμμα. Δικαίωμά του. Αλλά δεν πρωτοτυπεί. Είναι ο τρίτος πρώην πρωθυπουργός που ιδρύει πολιτικό φορέα στα μεταπολιτευτικά χρόνια.

Η ειρωνεία της Ιστορίας

Προηγήθηκε ο παλιός του συγκάτοικος, κατά τις φοιτητικές τους σπουδές στο Αμχερστ, Γιώργος Παπανδρέου. Προσφάτως υλοποίησε το δικό του πολιτικό σχήμα ο Αλέξης Τσίπρας. Με στόχευση αμφότερων να πληγούν εκλογικά τα κόμματα στα οποία ηγήθηκαν κατά το παρελθόν. Μόνο που ο νυν ανεξάρτητος βουλευτής Μεσσηνίας τούς υπερβαίνει.

Οχι μόνο επειδή είχε συστήσει πριν από χρόνια κόμμα, αλλά βλάπτοντας την παράταξή του συνέβαλε στο γκρέμισμα της τότε κυβέρνησής της. Η ειρωνεία είναι ότι παρακινούμενος από το ασυμβίβαστο θυμικό του, κατ’ άλλους γινάτι, ωθείται να συναντήσει τον νεότερο εαυτό του. Δίχως, όμως, την ορμή της αλλοτινής νιότης, αλλά μόνο με τον εγωκεντρικό μύθο του απόλυτα πολιτικά σωστού που έχει πλάσει για τον εαυτό του.

Αυτή τη φορά το νέο του κόμμα, εφόσον ιδρυθεί, δεν χρειάζεται, όπως και το παλιότερο, να σκαρφιστεί μεγάλες αφηγήσεις για το αύριο της χώρας και να εκπονήσει συνολική πρόταση διακυβέρνησης. Εκτιμάται, άλλωστε, ότι δεν θα έχει ορίζοντα πολιτικής μακροημέρευσης. Θα αρκεστεί στην απόπειρα να απομειώσει τα ποσοστά του κυβερνώντος κόμματος, να επηρεάσει σημαντικά τους συσχετισμούς και να παίξει τον ρόλο του ρυθμιστή των πολιτικών εξελίξεων. Στην ουσία αποσκοπεί να αμφισβητήσει τη ηγεμονία του Κυριάκου Μητσοτάκη στον χώρο της Κεντροδεξιάς και να τον εμποδίσει να ξανακυβερνήσει.

Κατά κάποιον τρόπο, ο Αντώνης Σαμαράς έχει σκηνοθετήσει και ξαναπαίξει ως πρωταγωνιστής το ίδιο έργο. Παραμερίζοντας ότι η πολιτική ζωή απεχθάνεται τις επαναλήψεις. Ενώ η Ιστορία, ως πιο ειρωνική, αντιμετωπίζει τις ανακυκλώσεις γεγονότων τουλάχιστον ως φάρσα.

Μπορεί το περασμένο Σαββατοκύριακο ο Αλέξανδρος Εξάρχου να βρισκόταν εκτός Αθηνών, όμως όσοι γνωρίζουν τι προηγήθηκε της μεγαλύτερης χρηματοδοτικής κίνησης στην ιστορία της AKTOR λένε ότι το μυαλό του βρισκόταν αποκλειστικά στην αύξηση μετοχικού κεφαλαίου.

Το ημερολόγιο μετρά αντίστροφη μέτρηση για το άνοιγμα του βιβλίου προσφορών. Σύμφωνα με πληροφορίες του mononews το βιβλίο προσφορών θα ανοίξει προτού ξεκινήσει η συνεδρίαση στο Χρηματιστήριο, σηματοδοτώντας την έναρξη μιας νέας εποχής για τον όμιλο.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι τις τελευταίες ημέρες οι επαφές με τους ανθρώπους που έχουν αναλάβει να «τρέξουν» τη συναλλαγή ήταν συνεχείς. Σύμφωνα με πληροφορίες, τις προηγούμενες μέρες υπήρχε ανοικτή γραμμή επικοινωνίας με τα ανώτατα στελέχη των τριών διεθνών τραπεζών που έχουν αναλάβει την πλήρη αναδοχή της έκδοσης.

Υπενθυμίζεται πως η αύξηση κεφαλαίου είναι πλήρως αναδεχόμενη (fully underwritten) από τις UBS, Bank of America και Goldman Sachs, στοιχείο που, σύμφωνα με τη διοίκηση, αποτελεί ψήφο εμπιστοσύνης στο επενδυτικό σχέδιο του ομίλου.
Από την πλευρά της UBS, βρίσκεται ο διευθυντής επενδυτικής στρατηγικής Γιώργος Κάτσικας (τον οποίο μάλιστα ο κ. Εξάρχου ευχαρίστησε ξεχωριστά για τη συνδρομή του στη γενική συνέλευση της ΑΚΤΩΡ), από την Bank of America ο Λέανδρος Κατσούρης και από την Goldman Sachs ο partner Χάρης Ηλιάδης.

Το ενδεχόμενο, μάλιστα, η αύξηση να αποδειχθεί τελικά μεγαλύτερη από τον αρχικό σχεδιασμό συγκεντρώνει ολοένα και περισσότερες πιθανότητες. Οι πληροφορίες από τα διεθνή roadshows και οι πρώτες ενδείξεις που έχουν στα χέρια τους οι ανάδοχες τράπεζες κάνουν λόγο για ζήτηση που θα μπορούσε να δικαιολογήσει την έκδοση επιπλέον μετοχών, ανεβάζοντας το ύψος της ΑΜΚ.

Άλλωστε, ο ίδιος ο Αλέξανδρος Εξάρχου αποκάλυψε ότι εξετάζεται το ενδεχόμενο αύξησης του μεγέθους της έκδοσης, εφόσον η ζήτηση το δικαιολογήσει.

Παράγοντες της αγοράς εκτιμούν ότι, αν το βιβλίο προσφορών κινηθεί στα επίπεδα που αναμένουν οι ανάδοχοι, δεν αποκλείεται να εκδοθούν επιπλέον μετοχές που θα οδηγήσουν σε άντληση ακόμη 100 έως 200 εκατ. ευρώ, ανεβάζοντας τη συνολική ΑΜΚ στην περιοχή των 750-850 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι στις 23 Ιουλίου, θα ακολουθήσει η διεθνής έκδοση ομολόγου ύψους 300 εκατ. ευρώ, η οποία θεωρείται ήδη καλυμμένη. Οι δύο κινήσεις αντιμετωπίζονται ως ένα ενιαίο χρηματοδοτικό σχέδιο, μέσω του οποίου η εταιρεία επιδιώκει να εξασφαλίσει 950 εκατ. ευρώ ή και πάνω από 1 δις για την υλοποίηση του business plan των 3 δισ. ευρώ έως το 2030.
Αφού ανοίξει το βιβλίο προσφορών το πρωί της Δευτέρας, η αγορά στρέφει το βλέμμα της στη σημερινή συνεδρίαση στο Χρηματιστήριο Αθηνών.

Πρόκειται ίσως για τη σημαντικότερη συνεδρίαση πριν από την έναρξη της διαδικασίας, καθώς η τιμή κλεισίματος της μετοχής θα αποτελέσει το σημείο αναφοράς για τον καθορισμό του εύρους της τιμής διάθεσης των νέων μετοχών αλλά και του discount με το οποίο θα πραγματοποιηθεί η αύξηση κεφαλαίου.

Οι συναντήσεις σε Λονδίνο, Παρίσι και Νέα Υόρκη

Οι τελευταίες αυτές συνεννοήσεις αποτελούν ουσιαστικά την κατάληξη μιας πολύμηνης προετοιμασίας.

Τις πρώτες εβδομάδες του Ιουλίου, όπως σας ενημέρωσε έγκαιρα το mononews, ο Αλέξανδρος Εξάρχου πραγματοποίησε, σύμφωνα με πληροφορίες που επιβεβαιώθηκαν στη πρόσφατη γενική συνέλευση της εταιρείας, περισσότερες από 70 κατ’ ιδίαν συναντήσεις με κορυφαίους διαχειριστές κεφαλαίων σε Λονδίνο, Παρίσι και Νέα Υόρκη. Ήταν ένας μαραθώνιος συζητήσεων με μερικά από τα μεγαλύτερα διεθνή επενδυτικά χαρτοφυλάκια, τα οποία ενημερώθηκαν αναλυτικά για τον μετασχηματισμό της εταιρείας και το επενδυτικό πρόγραμμα των 3 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος ο κ. Εξάρχου μας έδωσε την πλήρη εικόνα από τις συναντήσεις. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, «διαπίστωσα ότι πάρα πολλοί διεθνής επενδυτές γνώριζαν την εταιρεία και δήλωσαν ευθύς αμέσως το ενδιαφέρον τους για συμμετοχή στην αύξηση κεφαλαίου», συμπληρώνοντας πως το ενδιαφέρον που συνάντησε ήταν πολύ μεγάλο.

Σύμφωνα με τη διοίκηση, περίπου το 50% του ενδιαφέροντος προέρχεται από long-only θεσμικά χαρτοφυλάκια και το υπόλοιπο από hedge funds, γεγονός που θεωρείται ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς μπορεί να οδηγήσει σε μεγαλύτερη εμπορευσιμότητα της μετοχής και να διευρύνει σημαντικά τη διεθνή επενδυτική βάση της AKTOR.

Η είσοδος διεθνών επενδυτών

Η αύξηση κεφαλαίου δεν θα έρθει να ενισχύσει μόνο τα ταμεία της εταιρείας. Ο βασικός στόχος είναι η ουσιαστική διεύρυνση του free float και η είσοδος νέων ισχυρών διεθνών θεσμικών επενδυτών.

Για τον λόγο αυτό, η αύξηση πραγματοποιείται με παραίτηση του δικαιώματος προτίμησης των βασικών μετόχων που κατέχουν ποσοστό άνω του 3%.

Οι βασικοί μέτοχοι – WINEX (Δημήτρης Μπάκος, Γιάννης Καϋμενάκης και Αλέξανδρος Εξάρχου), Castellano της οικογένειας Γκότση και Blue Silk του Κωνσταντίνου Αγγέλου – έχουν ήδη δηλώσει ότι θα συμμετάσχουν με περίπου 350 εκατ. ευρώ, στέλνοντας μήνυμα εμπιστοσύνης προς την αγορά.

Παράλληλα, ο επικεφαλής της AKTOR ξεκαθάρισε ότι ακόμη και οι ίδιοι είναι διατεθειμένοι να υποστούν «dilution», δηλαδή απομείωση, προκειμένου να εισέλθουν νέοι επενδυτές, επισημαίνοντας χαρακτηριστικά ότι προτιμά να κατέχει μικρότερο ποσοστό σε μια εταιρεία με σημαντικά μεγαλύτερη αξία. Όπως ο ίδιος ανέφερε μάλιστα το χειρότερο σενάριο, μιλώντας για την WINEX στην οποία συμμετέχει και ο ίδιος, είναι το ποσοστό στην ΑΚΤΩΡ από περίπου 40% να μειωθεί στο 33-35%.
Ανάμεσα στα θέματα που εξακολουθούν να συζητούνται έντονα στην αγορά βρίσκεται και η πιθανή συμμετοχή της U.S. International Development Finance Corporation (DFC).

Οι σχετικές πληροφορίες κυκλοφορούν εδώ και αρκετούς μήνες, ωστόσο ο Αλέξανδρος Εξάρχου απέφυγε στη Γενική Συνέλευση να ανοίξει τα χαρτιά του. Στην ερώτηση που δέχθηκε απάντησε ότι δεν πρόκειται να αποκαλύψει ποιοι επενδυτές θα συμμετάσχουν πριν ανοίξει επίσημα το βιβλίο προσφορών, διατηρώντας έτσι αμείωτο το ενδιαφέρον γύρω από τη σύνθεση των ξένων χαρτοφυλακίων που τελικά θα τοποθετηθούν στην έκδοση.

Να πούμε πως με την ολοκλήρωση της ΑΜΚ και της ομολογιακής έκδοσης, τα κεφάλαια που θα έχει αντλήσει η AKTOR την τελευταία τετραετία θα αγγίξουν τα 1,5 δισ. ευρώ.

Tις μέρες της μεγάλης κρίσης, οι Αθηναίοι έβλεπαν με πόνο ψυχής τα λουκέτα να πολλαπλασιάζονται στους μεγάλους εμπορικούς δρόμους του κέντρου της πόλης. Η Σταδίου ιδίως είχε υποστεί τότε πανωλεθρία, με ένα στα τρία μαγαζιά κλειστά. Το Κολωνάκι ήταν όμως σε σχετικά καλύτερη κατάσταση. Κι από το 2015, με την έναρξη της ανάκαμψης, γνώρισε μεγάλες δόξες, καθώς οι πεζόδρομοι της Τσακάλωφ και της Μηλιώνη γέμισαν μπαρ, φαγάδικα και πολύ, πολύ κόσμο.

Σήμερα η οικονομία τα πάει καλύτερα, αλλά το Κολωνάκι εκπέμπει εικόνα παρακμής. Κι όποιος ανηφορίζει την Κανάρη προς πλατεία, Τσακάλωφ και Πατριάρχου Ιωακείμ, γρήγορα αντιλαμβάνεται πως η άλλοτε «πρώτη» γειτονιά του κέντρου της Αθήνας έχει γεμίσει από κλειστά μαγαζιά κι άδειες βιτρίνες, ταμπέλες «μετακομίζουμε», «διατίθεται», «ενοικιάζεται», «ανακαινίζεται» ή «εξυπηρετηθείτε στα υπόλοιπά μας καταστήματα».

Τα λουκέτα γύρω από την πλατεία

Το σύνδρομο των λουκέτων είναι ιδιαίτερα ορατό γύρω από την πλατεία Φιλικής Εταιρείας, που τη λέμε πλατεία Κολωνακίου. Ας πούμε, στην Πατριάρχου Ιωακείμ, από την πλατεία και έως τη Λουκιανού. Στη μία πλευρά του δρόμου κλειστό είναι, από τις αρχές της χρονιάς, στο νούμερο 2, το παλιό μεγάλο ζαχαροπλαστείο Απολλώνιον, στο νούμερο 14 το κατάστημα ρούχων Collective και στο νούμερο 16 το επίσης κατάστημα ρούχων Palmers. Τα δύο τελευταία λουκέτα, λένε οι γείτονες στο powergame.gr, μπήκαν τον περασμένο Απρίλιο.

Στην άλλη πλευρά της Πατριάρχου Ιωακείμ, έχει κλείσει στο νούμερο 5 το κατάστημα που στέγαζε τα πολυτελή ρούχα Badoo, στο νούμερο 7 ένα μεγάλο κατάστημα που νοίκιαζε η Nova και στο 17 το κατάστημα ανδρικής μόδας Σταματόπουλος.

Άδειο το κατάστημα της Badoo, με μια ανακοίνωση αποστέλλει τους πελάτες της στην Πανεπιστημίου

To κατάστημα που άφησε η Nova

Πάνω στην πλατεία κλειστό και περιφραγμένο είναι το καφέ Nespresso και μια ταμπέλα γράφει «ανακαινίζεται», ενώ στη γωνία, στο νούμερο 24 της Κανάρη, όπου είχε κλείσει πέρυσι το all day καφε-ζαχαροπλαστείο La pain de Vie, άνοιξε πρόσφατα μια δανέζικη αλυσίδα που σερβίρει χυμούς και καφέ.

Λίγο πιο κάτω, όμως, άδειο στην Κανάρη 19 και Σόλωνος παραμένει εδώ και 10 μήνες το πρώην κατάστημα της Benetton, που με ανακοίνωση στη βιτρίνα ενημερώνει τους πελάτες της ότι μπορούν να εξυπηρετούνται πλέον στα καταστήματά της σε Ερμού, Σταδίου, Ομόνοια, Παγκράτι και Αμπελόκηπους, ενώ κλειστό είναι στο νούμερο 8 της Κανάρη το κατάστημα παιδικών ρούχων Petite Bateau, που με μια ανακοίνωση στη βιτρίνα ενημερώνει τους πελάτες ότι μεταφέρθηκε στη Σόλωνος 12.

Ξενοίκιαστο 10 μήνες το πρώην κατάστημα της Benetton στην Κανάρη

Ερημιά σε Τσακάλωφ και Μηλιώνη

Ένας τόνος ερημιάς -συγκριτικά με την εικόνα εκρηκτικής ζωής που θυμόμαστε από τα προηγούμενα χρόνια- κυριαρχεί στους πεζόδρομους των Τσακάλωφ και Μηλιώνη. Τα ιστορικά καφέ Da Capo και Peros στην πλατεία λειτουργούν κι έχουν τον κόσμο τους, αντέχουν επίσης στην άλλη πλευρά του πεζόδρομου το ιστορικό Everest και το Minnie, όμως το Ruins κι άλλα μαγαζιά έχουν κλείσει. Στη μέση της Τσακάλωφ ένα κτίριο είναι όλο καλυμμένο με πανιά, σημάδι ότι βρίσκεται υπό ανακαίνιση, όμως πώς να κάτσεις κολλητά στο εργοτάξιο…

Στη Μηλιώνη, λίγο πιο κάτω, έναν τόνο ζωής δίνουν το γωνιακό ρέστοραν-μπαρ Pit και το μεγάλο Βενέτη Jackson Hall, αλλά κατά τα άλλα ο πεζόδρομος είναι γεμάτος ξενοίκιαστα μαγαζιά και άδειες βιτρίνες. Μια «έρημη στέπα», όπως τον είχε χαρακτηρίσει πέρυσι, κατά τα εγκαίνια του Βενέτη Jackson Hall, ο επικεφαλής της εταιρείας, Παναγιώτης Μονεμβασίτης, αναγνωρίζοντας πως ένας λόγος για τον οποίο δεν πιστεύει ότι θα κάνει ποτέ απόσβεση της συγκεκριμένης επένδυσης είναι η παρακμή της περιοχής.

Άδειο κατάστημα επί του πεζόδρομου της Μηλιώνη

Τι λένε οι καταστηματάρχες

Το powergame.gr μίλησε με τους ιδιοκτήτες του καταστήματος οπτικών «Eye Q», δίπλα στο κλειστό πια Απολλώνιον, και τους ρώτησε σε τι εκτιμούν ότι οφείλεται ο μεγάλος αριθμός των λουκέτων γύρω από την πλατεία. Είπαν: «Το Κολωνάκι έχει πέσει πολύ. Έχει πέσει η κίνηση, έχουν πέσει οι τζίροι, ενώ έχουν ανέβει πολύ τα ενοίκια -όπως και σε όλη την Αθήνα- και έτσι δεν μπορούν να πληρωθούν από τους τζίρους που γίνονται. Με τα έργα του μετρό στην πλατεία η γειτονιά έχει μετατραπεί σε ένα τεράστιο εργοτάξιο, οπότε πώς να έρθει εδώ ο άλλος να κάτσει να πιει τον καφέ του, να χαλαρώσει;. Πώς να κάνει το Απολλώνιο τους τζίρους που χρειάζεται για να πληρώσει ένα πανάκριβο νοίκι; Σερβίροντας καφέ και παγωτό πάνω σε μια πλατεία-εργοτάξιο;».

Στην ερώτηση του powergame.gr αν μπορούν να μας δώσουν μια εικόνα για το ύψος των ενοικίων των επαγγελματικών ακινήτων του Κολωνακίου, o ένας απαντά: «Για το Απολλώνιο δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι το ελάχιστο ενοίκιο στο Κολωνάκι, για την πιο μικρή τρύπα, ξεκινά από 2.000 ευρώ. To Collective πλήρωνε ενοίκιο 11.000-12.000 ευρώ τον μήνα, πώς να τα βγάλει αν πέφτει η αγορά; Φοβάμαι πως με τέτοια ενοίκια και με πλατεία-εργοτάξιο, οι περισσότεροι θα υποχρεωθούν να κλείσουν. Και ποιος θα μπορεί να λειτουργήσει μετά τα μαγαζιά; Μόνο κάποιοι μεγάλοι, που θα μπορούν να κάνουν υψηλούς τζίρους και άρα να πληρώσουν τα υψηλά ενοίκια».

Στο κυνήγι του χαμηλότερου ενοικίου

«Όλοι οι επιχειρηματίες εδώ βρισκόμαστε στο κυνήγι του χαμηλότερου ενοικίου», προσθέτει η επιχειρηματίας του καταστήματος παιδικών ρούχων Le Petit Bateau, που μόλις άφησε την Κανάρη 8 για τη Σόλωνος 12, επιβεβαιώνοντας ότι άλλαξε έδρα για να αποφύγει το πρόσθετο κόστος μιας μεγάλης αύξησης ενοικίου. «Ξεκίνησα εδώ πριν από 10 χρόνια και κάθε τρία χρόνια όταν λήγει το συμβόλαιό μου μού ζητούν αύξηση. Δεν ήθελα να φύγω από την Κανάρη, γιατί είναι καλή πιάτσα κι έχω κάνει την πελατεία μου, αλλά εκτίμησα ότι δεν θα έβγαινε ο τζίρος για να πληρώσω την αύξηση που μου ζήτησαν. Αυτό κάνουμε όλοι στο Κολωνάκι, μετακομίζουμε αναζητώντας μικρότερο ενοίκιο. Απέναντί μου είχα για χρόνια τα εσώρουχα Intimissimi και μετακόμισαν λίγο παρακάτω σε ένα πιο μικρό μαγαζί για να ρίξουν το ενοίκιο».

Μια ματιά στις αγγελίες εμπορικών ακινήτων του spitogatos επιβεβαίωσε τις αναφορές των καταστηματαρχών της περιοχής για το πρόβλημα των υψηλών ενοικίων. Οι αγγελίες που εντόπισε το powergame.gr αφορούσαν προσφορά ισογείων με βιτρίνα, από 75 έως 90 τμ., κατάλληλων για εμπορικά, με ενοίκια από 3.000 έως 5.000 το μήνα, ισογείου 75 τ.μ. κατάλληλου για κατάστημα υγειονομικού ενδιαφέροντος προς 4.500 τον μήνα και καταστήματος εστίασης 415 τμ. σε δύο επίπεδα προς 22.000 το μήνα. Αρκετά λεφτά…

Ισχυροί παίκτες παίρνουν θέση

Βεβαίως, το Κολωνάκι δεν χάνεται, καθώς για τα εμπορικά κι επαγγελματικά ακίνητά του υπάρχει ζήτηση. Ήδη νέοι και ισχυροί παίκτες παίρνουν θέσεις. Το ζαχαροπλαστείο Απολλώνιον το έχει πάρει η δεύτερη γενιά των Serkos για να το κάνει κοσμηματοπωλείο – οι εργάτες δουλεύουν ήδη μέσα στο κτίριο.

Παράλληλα, γύρω από την πλατεία τοποθετείται ο όμιλος Φάις. Έχει πάρει το διώροφο κτίριο στην Πατριάρχου Ιωακείμ 14 όπου στεγαζόταν το Collective για να αναπτύξει εκεί, σε μεγαλύτερη εγκατάσταση, το κατάστημα Καλογήρου, που βρίσκεται σήμερα στην Πατριάρχου Ιωακείμ 4, και σχεδιάζει το κατάστημα στο νούμερο 4 να το κάνει Haralas.

Το κλειστό πια Collective στο νούμερο 10 της Πατριάρχου Ιωακείμ πέρασε στον όμιλο Φάις και θα γίνει ένα μεγάλο κατάστημα Καλογήρου

Λίγο πιο πέρα, το ακίνητο Τσακάλωφ και Ηρακλείτου απέναντι από τα Everest, που ανήκε κάποτε στη Ridenco των Timberland και Nautica, έχει περάσει στην Τράπεζα Πειραιώς, και είναι υπό ανακατασκευή, αλλάζοντας χρήση: το σχέδιο προβλέπει ότι το ισόγειο και ο πρώτος όροφος θα παραμείνουν υπό εμπορική χρήση, αλλά ότι στους ορόφους 2, 3 και 4 θα αναπτυχθούν κατοικίες.

Η ανάσταση πήρε παράταση έως το 2032 – και την παράδοση του σταθμού

Όλα αυτά μας δείχνουν πως το Κολωνάκι της υποτονικής σήμερα κίνησης και των άδειων βιτρίνων πρώτα θα περάσει σε πιο δυνατά χέρια και θα αλλάξει όψη και μετά θα ζωντανέψει ξανά. Πότε θα ολοκληρωθεί αυτή η μετάλλαξη-ανάσταση;

Κατά την εκτίμηση των καταστηματαρχών της περιοχής, βασικός όρος για να επιστρέψει ο κόσμος στο Κολωνάκι είναι να πάψει η πλατεία να είναι εργοτάξιο και γίνει ξανά πλατεία. Δηλαδή να ολοκληρωθεί ο σταθμός Κολωνάκι και η ανάπλαση του χώρου από την Αττικό Μετρό. Σύμφωνα με το αρχικό χρονοδιάγραμμα, η γραμμή 4 θα παραδιδόταν το 2029 κι ο σταθμός Κολωνάκι το 2028. Τον περασμένο Φεβρουάριο, όμως, τόσο η παράδοση της γραμμής 4 όσο και του σταθμού και της πλατείας Κολωνακίου πήραν παράταση τριών χρόνων, έως τον Σεπτέμβριο του 2032. Κατά συνέπεια, αν δεν υπάρξει άλλη παράταση στα έργα του μετρό, το Κολωνάκι θα πληροί τις προϋποθέσεις μιας ανάστασής του σε 6 χρόνια από σήμερα.

Προς την τελευταία αναθεώρηση, πριν από την οριστική ολοκλήρωσή του χωρίς παράταση, οδεύει το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας, που μπήκε στη ζωή της χώρας τον Μάρτιο του 2021 και ολοκληρώνεται στις 31 Αυγούστου.

Οι εκταμιεύσεις από την Ευρωπαϊκή Ενωση θα σταματήσουν στα μέσα Οκτωβρίου, όμως το οικονομικό του αποτύπωμα δεν τελειώνει εκεί. Τα έργα και οι επενδύσεις που εγκρίθηκαν θα συνεχιστούν έως και το 2029, διατηρώντας την επίδρασή τους στην οικονομία για αρκετά ακόμη χρόνια.

Καθώς το πρόγραμμα φτάνει στο τέλος του, το βασικό ερώτημα δεν είναι πλέον πόσα χρήματα έλαβε η Ελλάδα, αλλά τι αφήνουν πίσω τους τα σχεδόν 36 δισ. ευρώ που εισέφερε στη χώρα. Πολλές δράσεις που ξεκίνησαν πιλοτικά, μεταρρυθμίσεις που για χρόνια παρέμεναν στα χαρτιά και μεγάλα έργα που είχαν κολλήσει υλοποιήθηκαν και δημιουργούν μια μόνιμη παρακαταθήκη για την οικονομία, το κράτος και την κοινωνία.

Η πολιτική αποτίμηση

Το Ταμείο Ανάκαμψης γεννήθηκε μέσα στη βαθύτερη μεταπολεμική κρίση της Ευρώπης. Η πανδημία παρέλυσε τις οικονομίες, δοκίμασε τα συστήματα υγείας και ανάγκασε τα κράτη να δαπανήσουν πρωτοφανή ποσά για τη στήριξη εργαζομένων και επιχειρήσεων.

Η απάντηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με καθοριστική ελληνική συμβολή στις αποφάσεις, ήταν η δημιουργία του NextGenerationEU. Για πρώτη φορά η Ε.Ε. δανείστηκε συλλογικά από τις διεθνείς αγορές χρηματοδοτώντας όχι μόνο την ανάκαμψη από την πανδημία, αλλά και τον μετασχηματισμό των ευρωπαϊκών οικονομιών.

Για την Ελλάδα αποτέλεσε μια μοναδική ευκαιρία. Το αναθεωρημένο σχέδιο «Ελλάδα 2.0» ανέρχεται σε 35,95 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 18,22 δισ. είναι επιχορηγήσεις και 17,73 δισ. χαμηλότοκα δάνεια, αναλογικά το μεγαλύτερο πακέτο χρηματοδότησης μεταξύ των κρατών-μελών.

Το πρόγραμμα, ωστόσο, βρέθηκε από την αρχή στο επίκεντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης και αμφισβήτησης. Η αντιπολίτευση ασκεί κριτική για αναθεωρήσεις, αλλαγές και «εκπτώσεις» σε σχέση με το αρχικό σχέδιο «Ελλάδα 2.0», καθώς και για τον τρόπο κατανομής των πόρων, υποστηρίζοντας ότι σημαντικό μέρος των δανείων κατευθύνθηκε σε μεγάλες επιχειρήσεις μέσω τραπεζών, αντί να δοθούν «κεντρικά» από το κράτος στις μικρές επιχειρήσεις που έχουν περιορισμένη πρόσβαση στο τραπεζικό σύστημα.

Ο αναπληρωτής υπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, από την άλλη, τονίζει ότι οι πόροι αξιοποιήθηκαν πλήρως «μέχρι το τελευταίο ευρώ» για να καλυφθούν διαχρονικά επενδυτικά κενά, να εκσυγχρονιστεί το κράτος και να αυξηθεί η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας.

Ενώ, αποκλειστικά για τις μικρομεσαίες, εξασφαλίστηκε ότι θα λάβουν δάνεια της τάξεως των 2 δισ. ευρώ (από τα συνολικά 17,7 του Ταμείου Ανάκαμψης) και μετά τις 31 Αυγούστου που λήγει το πρόγραμμα, μέσω της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας, προσελκύοντας πρόσθετους πόρους του τραπεζικού συστήματος και διοχετεύοντάς τα σε νέα χρηματοδοτικά εργαλεία, προς όφελος των ελληνικών επιχειρήσεων.

Η πραγματική αποτίμηση, πάντως, δεν μπορεί να γίνει μόνο με πολιτικούς όρους ή με βάση την απορρόφηση των κονδυλίων και μόνο. Τα σχεδόν 36 δισ. ευρώ δεν μοιράστηκαν ως απλές επιδοτήσεις, αλλά χρηματοδότησαν χιλιάδες μικρές και μεγάλες παρεμβάσεις: από νοσοκομεία και σχολεία μέχρι στεγαστικά προγράμματα, ενεργειακές υποδομές, ψηφιακές υπηρεσίες, μεταφορές, επιχειρηματικές επενδύσεις και έργα που φιλοδοξούν να αλλάξουν το παραγωγικό μοντέλο της χώρας.

Το αποτύπωμα

Το αποτέλεσμα δεν αποτυπώνεται μόνο στα έργα που ολοκληρώθηκαν, αλλά και στους βασικούς δείκτες της οικονομίας. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το σχέδιο «Ελλάδα 2.0» αυξάνει το επίπεδο του ΑΕΠ το 2026 κατά 4,5%, ενώ οι συνολικές επενδύσεις υπερδιπλασιάζονται, από 20,3 δισ. ευρώ το 2019 σε 46,3 δισ. ευρώ το 2026. Παράλληλα, ο λόγος επενδύσεων προς το ΑΕΠ αυξάνεται από 11% σε περίπου 17,7%, ενώ εκτιμάται ότι δημιουργήθηκαν περίπου 30.000 νέες θέσεις εργασίας.

Πίσω από αυτούς τους αριθμούς βρίσκονται εκατομμύρια μικρές ιστορίες: ο πολίτης που έκανε δωρεάν προληπτικές εξετάσεις και εντόπισε έγκαιρα μια σοβαρή ασθένεια, το νέο ζευγάρι που απέκτησε το πρώτο του σπίτι με χαμηλότερη δόση, η μικρομεσαία επιχείρηση που εκσυγχρονίστηκε, ο μαθητής που μπήκε σε μια ψηφιακή τάξη, ο επιβάτης που μετακινείται με ηλεκτρικό λεωφορείο ή ο πολίτης που ολοκλήρωσε μια συναλλαγή με το Δημόσιο από το κινητό του.

■ Πού πήγαν τα χρήματα

Οι επιχορηγήσεις των 18,22 δισ. ευρώ κατευθύνθηκαν κυρίως σε δημόσιες επενδύσεις, κοινωνικές πολιτικές και μεταρρυθμίσεις. Το δανειακό σκέλος, ύψους 17,73 δισ. ευρώ, σχεδιάστηκε για να στηρίξει ιδιωτικές επενδύσεις, κινητοποιώντας παράλληλα τραπεζική χρηματοδότηση και ίδια κεφάλαια των επιχειρήσεων.

Για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες η Ελλάδα υλοποίησε ταυτόχρονα εκατοντάδες έργα και μεταρρυθμίσεις: βιομηχανικές επενδύσεις, ψηφιοποίηση του κράτους, έξυπνα ενεργειακά δίκτυα, ηλεκτρικά λεωφορεία, ανακαινισμένα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, δωρεάν προληπτικές εξετάσεις, χαμηλότοκα στεγαστικά δάνεια, ενεργειακές αναβαθμίσεις κατοικιών, διαδραστικούς πίνακες στα σχολεία και έργα πολιτικής προστασίας απέναντι στις φυσικές καταστροφές.

Πώς τα 36 δισ. έγιναν επενδύσεις 46 δισ. ευρώ

Η μεγαλύτερη καινοτομία του Ταμείου ήταν ότι δεν λειτούργησε ως ένα ακόμη πρόγραμμα επιδοτήσεων. Περίπου 13,3 δισ. ευρώ από το σκέλος των δανείων συνδυάστηκαν με τραπεζικό δανεισμό και ίδια κεφάλαια, κινητοποιώντας επενδυτικά σχέδια άνω των 30 δισ. ευρώ. Μαζί με τα εργαλεία του InvestEU, της Ελληνικής Αναπτυξιακής Τράπεζας και άλλων χρηματοδοτικών μηχανισμών, η συνολική επενδυτική κινητοποίηση προσεγγίζει τα 46,3 δισ. ευρώ.

Στόχος ήταν να αυξηθούν οι ιδιωτικές επενδύσεις, να δημιουργηθούν νέες παραγωγικές μονάδες, να ενισχυθούν οι εξαγωγές και να περιοριστεί το επενδυτικό κενό που άφησε πίσω της η δεκαετής οικονομική κρίση. Αυτό αποτελεί ίσως και το σημαντικότερο οικονομικό αποτύπωμα του προγράμματος: δεν χρηματοδότησε απλώς έργα, αλλά επιχείρησε να δημιουργήσει έναν νέο κύκλο ανάπτυξης.

Στην πράξη, σχεδόν όλα τα χρήματα του Ταμείου Ανάκαμψης κατέληξαν στην πραγματική οικονομία. Είτε μέσω μεγάλων δημόσιων έργων είτε μέσω προγραμμάτων κατάρτισης, φροντίδας υγείας, ανακαίνισης κατοικιών ή ενεργειακών παρεμβάσεων, οι πόροι διοχετεύθηκαν στην αγορά, δημιουργώντας έναν πρωτοφανή κύκλο επενδύσεων.

Η μεγάλη διαφορά, όμως, σε σχέση με προηγούμενα ευρωπαϊκά προγράμματα ήταν το δανειακό σκέλος. Αντί να περιοριστεί στις επιχορηγήσεις, το Ταμείο αξιοποίησε τα χαμηλότοκα δάνεια ως μοχλό προσέλκυσης ιδιωτικών κεφαλαίων και τραπεζικής χρηματοδότησης.

■ Μεγάλες παραγωγικές επενδύσεις

Οι μεγαλύτερες χρηματοδοτήσεις κατευθύνθηκαν, αναμενόμενα, σε μεγάλες επιχειρήσεις που μπορούσαν να υλοποιήσουν σύνθετα επενδυτικά σχέδια. Συνολικά, 75 εταιρείες, ιδιωτικές και δημόσιου ενδιαφέροντος, συμμετείχαν σε έργα συνολικού ύψους περίπου 9,5 δισ. ευρώ, είτε ως τελικοί δικαιούχοι είτε ως ανάδοχοι μεγάλων έργων.

Στη φαρμακοβιομηχανία, εταιρείες όπως η DEMO και η ΒΙΑΝΕΞ επεκτείνουν τις παραγωγικές τους μονάδες και επενδύουν στην έρευνα και ανάπτυξη, ενισχύοντας τις εξαγωγές και την εγχώρια παραγωγή. Αντίστοιχα, η Fulgor επεκτείνει τις εγκαταστάσεις της για την παραγωγή υποβρύχιων καλωδίων που χρησιμοποιούνται στις ευρωπαϊκές ηλεκτρικές διασυνδέσεις.

Παρόμοιες επενδύσεις πραγματοποιούνται στη μεταποίηση, στην αγροδιατροφή, στη χημική βιομηχανία, στις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας, στα logistics και τις νέες τεχνολογίες, με κοινό στόχο την παραγωγή προϊόντων υψηλότερης προστιθέμενης αξίας.

■ Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις

Παράλληλα, περίπου 90.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις συμμετείχαν σε δράσεις ψηφιακού μετασχηματισμού, ενώ περισσότερες από 15.700 αξιοποίησαν τα χρηματοδοτικά εργαλεία του Ταμείου για επενδυτικά σχέδια.

Μέσω περισσότερων από 26 προγραμμάτων εγκρίθηκαν επιχορηγήσεις ύψους 1,66 δισ. ευρώ για ψηφιακές επενδύσεις, μεταποίηση, αγροδιατροφή, ενεργειακή αναβάθμιση, έρευνα και καινοτομία. Επιπλέον, μέσω του δανειακού σκέλους έχουν ήδη υπογραφεί 519 επενδυτικές συμβάσεις, συνολικού προϋπολογισμού περίπου 6 δισ. ευρώ.

Καθοριστική ήταν και η συμβολή των νέων χρηματοδοτικών εργαλείων. Μέσω του InvestEU αναμένεται να χρηματοδοτηθούν περίπου 15.170 μικρομεσαίες επιχειρήσεις, κινητοποιώντας επενδύσεις άνω των 3 δισ. ευρώ, ενώ πρόσθετα εργαλεία προβλέπεται να στηρίξουν έως και 20.000 ακόμη επιχειρήσεις, με συνολική κινητοποίηση περίπου 5 δισ. ευρώ.

Οι περισσότερες μικρομεσαίες αξιοποίησαν τους πόρους για συστήματα ERP και CRM, ηλεκτρονικά καταστήματα, υπηρεσίες cloud, ψηφιακή τιμολόγηση, κυβερνοασφάλεια, αυτοματισμούς παραγωγής, νέο μηχανολογικό εξοπλισμό και έργα εξοικονόμησης ενέργειας.

Για πολλές επιχειρήσεις, το σημαντικότερο όφελος δεν ήταν η επιδότηση, αλλά η δυνατότητα πρόσβασης σε χρηματοδότηση που τους επέτρεψε να εκσυγχρονιστούν, να αυξήσουν την παραγωγικότητά τους και να διεκδικήσουν νέες αγορές. Ωστόσο, χρηματοδοτήσεις αντλούν -σχεδόν καθ’ ολοκληρίαν- οι μικρομεσαίες και από τα κονδύλια του προγράμματος ΕΣΠΑ που συνεχίζει να «τρέχει» και μετά τη λήξη του Ταμείου Ανάκαμψης.

Επενδύσεις στο μέλλον

Σημαντικοί πόροι κατευθύνθηκαν και στην καινοτομία. Το Ταμείο χρηματοδοτεί νέα επενδυτικά κεφάλαια για νεοφυείς επιχειρήσεις, ερευνητικά προγράμματα και συνεργασίες πανεπιστημίων με επιχειρήσεις.

Παράλληλα προχωρούν έργα όπως ο ελληνικός υπερυπολογιστής «Δαίδαλος», οι ελληνικοί μικροδορυφόροι, νέες υποδομές Τεχνητής Νοημοσύνης και κέντρα δεδομένων, με στόχο να ενισχυθεί ο ρόλος της Ελλάδας ως περιφερειακού κόμβου ψηφιακών υπηρεσιών.

■ Πράσινη μετάβαση

Οι πόροι του Ταμείου δεν κατευθύνονται μόνο σε φωτοβολταϊκά και αιολικά πάρκα. Χρηματοδοτούνται έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας συνολικής ισχύος περίπου 700 MW, με κορυφαίο παράδειγμα την αντλησιοταμίευση στην Αμφιλοχία, καθώς και ηλεκτρικές διασυνδέσεις, έξυπνα δίκτυα του ΔΕΔΔΗΕ και 152 ιδιωτικές επενδύσεις σε Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας.

Στόχος είναι ένα πιο ασφαλές και αποδοτικό ενεργειακό σύστημα, με μεγαλύτερη αξιοποίηση των ΑΠΕ και σταδιακή μείωση του ενεργειακού κόστους. Παράλληλα, γίνονται οι πρώτες μεγάλες επενδύσεις και στο πράσινο υδρογόνο, που θεωρείται βασική τεχνολογία της επόμενης δεκαετίας.

■ Οπτικές ίνες, ψηφιακή οικονομία

Ιδιαίτερη βαρύτητα δόθηκε και στις τηλεπικοινωνίες. Μέσω του Ταμείου επιταχύνθηκε η ανάπτυξη δικτύων οπτικών ινών μέχρι το σπίτι (FTTH), κινητοποιώντας ιδιωτικές επενδύσεις περίπου 602 εκατ. ευρώ, ενώ περισσότεροι από 300.000 πολίτες αξιοποίησαν το πρόγραμμα Gigabit Voucher για συνδέσεις υπερυψηλών ταχυτήτων. Οι επενδύσεις αυτές αποτελούν βασική προϋπόθεση για την ανάπτυξη της ψηφιακής οικονομίας, της τηλεργασίας, των υπηρεσιών cloud και των νέων επιχειρηματικών μοντέλων που απαιτούν αξιόπιστες υποδομές υψηλών ταχυτήτων.

Το αποτύπωμα για τον πολίτη

Αν και ο βασικός στόχος του Ταμείου Ανάκαμψης ήταν να αλλάξει την παραγωγική βάση της οικονομίας, το πιο ορατό αποτύπωμά του αφορά την καθημερινότητα των πολιτών. Η Υγεία αποτέλεσε ίσως τη σημαντικότερη κοινωνική παρακαταθήκη του προγράμματος, καθώς οι πόροι δεν κατευθύνθηκαν μόνο στην ανακαίνιση νοσοκομείων, αλλά και στην πρόληψη, στην πρωτοβάθμια φροντίδα, στις ψηφιακές υπηρεσίες και τη στήριξη ευάλωτων ομάδων.

■ Το νέο ΕΣΥ

Το πρόγραμμα χρηματοδότησε παρεμβάσεις σε 80 δημόσια νοσοκομεία και 146 Κέντρα Υγείας και Πολυδύναμα Περιφερειακά Ιατρεία, με νέο ιατροτεχνολογικό εξοπλισμό, αναβαθμισμένα Τμήματα Επειγόντων Περιστατικών, ενεργειακές παρεμβάσεις και ψηφιακά συστήματα, με στόχο καλύτερες συνθήκες νοσηλείας και μικρότερους χρόνους αναμονής.

■ Η πρόληψη στο επίκεντρο

Η μεγαλύτερη αλλαγή έγινε προτού ακόμη ο πολίτης χρειαστεί νοσοκομείο. Με το πρόγραμμα «Προλαμβάνω», το κράτος εντοπίζει τους δικαιούχους μέσω της άυλης συνταγογράφησης, αποστέλλει ειδοποιήσεις και καλύπτει δωρεάν τις εξετάσεις.

Μέχρι σήμερα πραγματοποιήθηκαν περίπου 6 εκατομμύρια προληπτικοί έλεγχοι για καρκίνο του μαστού, του τραχήλου της μήτρας, του παχέος εντέρου και για καρδιαγγειακά νοσήματα, ενώ περισσότεροι από 300.000 πολίτες εμφάνισαν ευρήματα που οδήγησαν σε έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία. Αντίστοιχα προγράμματα έτρεξαν και για άλλες κλινικές ή και οδοντιατρικές εξετάσεις πρόληψης ασθενειών (μαστού, dentist pass κ.λπ.).

■ Ψηφιακή Υγεία

Το MyHealth ξεπέρασε το 1,4 εκατομμύρια λήψεις, επιτρέποντας πρόσβαση στον ηλεκτρονικό φάκελο υγείας, στις συνταγές και τα παραπεμπτικά μέσω κινητού. Το τηλεφωνικό κέντρο 1566 έχει διαχειριστεί περισσότερες από 2 εκατομμύρια κλήσεις, ενώ δημιουργήθηκαν 305 σταθμοί τηλεϊατρικής, βελτιώνοντας την πρόσβαση κατοίκων νησιών και απομακρυσμένων περιοχών σε εξειδικευμένες υπηρεσίες.

■ Ψυχική Υγεία

Χρηματοδοτείται η δημιουργία 106 νέων δομών ψυχικής υγείας για παιδιά, εφήβους, άτομα με αυτισμό, άνοια, Alzheimer και εξαρτήσεις, καλύπτοντας σημαντικά κενά σε πολλές περιοχές της χώρας.

■ Νέες υπηρεσίες

Το Ταμείο χρηματοδότησε οκτώ μονάδες νοσηλείας κατ’ οίκον για ηλικιωμένους και χρόνιους ασθενείς, καθώς και περίπου 26.800 δωρεάν απογευματινά χειρουργεία, συμβάλλοντας στη μείωση των λιστών αναμονής.

■ Αναπηρία

Ο θεσμός του «Προσωπικού Βοηθού» επεκτάθηκε σε 1.818 άτομα με αναπηρία, ενισχύοντας την αυτόνομη διαβίωση αντί της απλής οικονομικής ενίσχυσης.

Παράλληλα, 1.267 κατοικίες και χώροι εργασίας αναβαθμίζονται με παρεμβάσεις προσβασιμότητας, δημιουργήθηκε η Εθνική Πύλη Παροχών Αναπηρίας και έχουν ήδη εκδοθεί περισσότερες από 137.500 Ψηφιακές Κάρτες Αναπηρίας.

■ Στήριξη της οικογένειας

Μέσω του προγράμματος «Πρώιμη Παιδική Παρέμβαση», παιδιά έως 6 ετών με αναπηρία ή αναπτυξιακές δυσκολίες αποκτούν πρόσβαση σε υπηρεσίες διάγνωσης και θεραπείας.

Παράλληλα, δημιουργούνται περίπου 20.000 νέες θέσεις σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και επεκτείνονται προγράμματα όπως οι «Νταντάδες της Γειτονιάς», διευκολύνοντας την παραμονή των νέων γονέων στην αγορά εργασίας.

Εκπαίδευση και Στέγαση

Αν η Υγεία αποτέλεσε τη μεγαλύτερη κοινωνική παρέμβαση του Ταμείου, η Παιδεία και η Στέγαση ήταν οι δύο τομείς στους οποίους επιχειρήθηκε να διαμορφωθούν οι συνθήκες για το μέλλον των νέων. Συγκεκριμένα:

■ Ψηφιακή εκπαίδευση

Το Ταμείο χρηματοδότησε τη μεγαλύτερη τεχνολογική αναβάθμιση της δημόσιας εκπαίδευσης.
Εγκαταστάθηκαν 39.194 διαδραστικοί πίνακες, διανεμήθηκαν περισσότερα από 177.000 σετ εκπαιδευτικής ρομποτικής και STEM, δημιουργήθηκαν 13 Κέντρα Καινοτομίας και ενισχύθηκαν οι υποδομές της Ειδικής Αγωγής.

Παράλληλα, περισσότεροι από 500.000 μαθητές και φοιτητές, καθώς και 166.000 εκπαιδευτικοί απέκτησαν ψηφιακό εξοπλισμό.

Το Ψηφιακό Φροντιστήριο αριθμεί ήδη πάνω από 410.000 χρήστες, προσφέροντας εκατοντάδες ώρες ζωντανής διδασκαλίας και χιλιάδες ψηφιακά μαθήματα, ενώ ενισχύθηκαν τα πανεπιστήμια με κοινά μεταπτυχιακά και νέες ερευνητικές συνεργασίες.

■ Η «μάχη» για το πρώτο σπίτι

Το πρόγραμμα «Σπίτι μου» επέτρεψε σε περίπου 15.000 νέους να αποκτήσουν κατοικία μέσω χαμηλότοκων στεγαστικών δανείων συνολικού ύψους σχεδόν 1,7 δισ. ευρώ, με περισσότερους από 33.000 πολίτες να ωφελούνται άμεσα ή έμμεσα. Η προσπάθεια συνεχίζεται πλέον μέσω του «Σπίτι μου ΙΙ».

Περισσότερα από 90.000 νοικοκυριά αναβάθμισαν ενεργειακά τις κατοικίες τους μέσω του «Εξοικονομώ», ενώ χιλιάδες ακόμη εγκατέστησαν ηλιακούς θερμοσίφωνες, αντλίες θερμότητας ή φωτοβολταϊκά, μειώνοντας το ενεργειακό κόστος.

Παράλληλα, ξεκίνησαν δράσεις κοινωνικής κατοικίας με ανακαινίσεις ακινήτων που θα διατεθούν με κοινωνική μίσθωση και με την εισαγωγή της Κοινωνικής Αντιπαροχής.

Υποδομές και καθημερινότητα

Οι παρεμβάσεις επεκτάθηκαν και στις υποδομές. Εργασίες πραγματοποιούνται σε περισσότερα από 8.600 επικίνδυνα σημεία του οδικού δικτύου, εγκαθίστανται περίπου 29.000 φωτιστικά LED, 800 έξυπνες σχολικές διαβάσεις και συστήματα παρακολούθησης σε 419 γέφυρες, ενώ συνεχίζονται μεγάλα έργα όπως ο ΒΟΑΚ και ο Ε65.

Παράλληλα, χρηματοδοτούνται έργα ύδρευσης, αποχέτευσης, αστικών αναπλάσεων και πολιτικής προστασίας, τα οποία ενισχύθηκαν μετά τις μεγάλες πυρκαγιές και τις πλημμύρες στη Θεσσαλία.

Στον ενεργειακό τομέα προχωρούν έργα αποθήκευσης ηλεκτρικής ενέργειας, διασυνδέσεις, έξυπνα δίκτυα και επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές, ενώ επεκτείνονται τα δίκτυα οπτικών ινών.

Το ψηφιακό κράτος

Η πιο άμεση αλλαγή στην καθημερινότητα των πολιτών είναι ο ψηφιακός μετασχηματισμός του Δημοσίου. Μέσω του gov.gr προστέθηκαν περισσότερες από 2.255 νέες ψηφιακές υπηρεσίες, ενώ οι ηλεκτρονικές συναλλαγές ξεπέρασαν τα 2,7 δισ., περιορίζοντας αισθητά τη γραφειοκρατία.

Η παρακαταθήκη του ΤΑΑ

Κατά την υλοποίηση του προγράμματος αρκετά έργα αναθεωρήθηκαν ή μεταφέρθηκαν σε άλλα χρηματοδοτικά εργαλεία, καθώς οι αυστηρές ευρωπαϊκές προθεσμίες, οι φυσικές καταστροφές και οι νέες ανάγκες οδήγησαν σε αλλαγές του αρχικού σχεδιασμού. Παρ’ όλα αυτά, η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες με τη μεγαλύτερη πρόοδο στην επίτευξη των οροσήμων και την απορρόφηση των διαθέσιμων πόρων.

Η οριστική αποτίμηση θα γίνει τα επόμενα χρόνια. Ηδη, όμως, είναι σαφές ότι το Ταμείο Ανάκαμψης άφησε πίσω του πολύ περισσότερα από χρηματοδοτήσεις: νέες υποδομές, σημαντικές μεταρρυθμίσεις και τις βάσεις για μια πιο παραγωγική, ψηφιακή και ανθεκτική οικονομία.

Φωτογραφίες: EUROKINISSI

Ξανά μετά από 16 χρόνια στο θρόνο της Ισπανία, 1-0 την Αργεντινή στην παράταση

Δεκαέξι χρόνια μετά τη Νότια Αφρική, με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, η Ισπανία στέφθηκε Παγκόσμια Πρωταθλήτρια για δεύτερη φορά στην Ιστορία της. Το 2010 ήταν ο Αντρές Ινιέστα στον τελικό με την Ολλανδία, που είχε λυτρώσει τη «Ρόχα» στο 116′ της παράτασης, τα ξημερώματα της 20ής Ιουλίου 2026 πήρε τη «σκυτάλη» ο Φεράν Τόρες στο 106′ του επιπλέον χρόνου (0-0 ο κανονικός αγώνας) για να στείλει την ομάδα του Λουίς Ντε λα Φουέντε στην κορυφή του κόσμου με το 1-0 επί της Αργεντινής στο MetLife Stadium του Νιου Τζέρσεϊ.

Η αποβολή του Έντσο Φερνάντες στις καθυστερήσεις του τελικού έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην έκβασή του. Μια Αργεντινή, που ήταν μόνιμα κλεισμένη στην άμυνά της – κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο – με μηδέν τελικές προσπάθειες, ήταν εμφανές ότι ο στόχος της ήταν να στείλει το ματς στην παράταση και μετά στα πέναλτι. Δεν τα κατάφερε η ομάδα του Σκαλόνι και μοιραία απέτυχε να κάνει το back to back στους τίλους, μετά το 2022 και το τρόπαιο που κατέκτησε στο Κατάρ στη διαδικασία των πέναλτι απέναντι στη Γαλλία.

Ο Λιονέλ Μέσι κλείνει με αυτό τον τρόπο την καριέρα του στην Εθνική, έχοντας πάρει το βαρύτιμο τρόπαιο πριν από 4 χρόνια και ολοκληρώνοντας τη διοργάνωση όντας δεύτερος σκόρερ με 8 γκολ πίσω από τον Κιλιάν Μπαπέ των 10 τερμάτων.

Κακό από πλευράς ποιότητας ήταν το πρώτο 45λεπτο του τελικού, με την Ισπανία να προσπαθεί περισσότερο να επιτεθεί και την Αργεντινή σε μόνιμη θέση άμυνας να ψάχνει την αντεπίθεση. Οι δύο ομάδες, πάντως, σε γενικές γραμμές απέφυγαν να ρισκάρουν φυλάσσοντας περισσότερο τα νώτα τους.

Δυο καλές στιγμές σημειώθηκαν στο διάστημα αυτό, αμφότερες για τη «Ρόχα». Με τον Γιαμάλ στα πρώτα λεπτά να βρίσκεται σε θέση βολής απέναντι από τον Μαρτίνες, αλλά το τελείωμά του δεν ήταν καλό. Στο 38′ το σουτ του Ογιαρθάμπαλ από το ημικύκλιο της περιοχής βρήκε σε ετοιμότητα τον Ε. Μαρτίνες.

Η «Ρόχα», όπως και στο πρώτο μέρος, έτσι και στο δεύτερο ήταν η ομάδα που προσπαθούσε να αναπτυχθεί πιο ορθολογικά και να βρει τους διαδρόμους για να σκοράρει, αλλά αυτό δεν ήταν δυνατό. Η άμυνα των Αργεντινών εύκολα ή, δύσκολα έκλεινε όλα τα κενά και κρατούσε το μηδέν. Επιθετικά, η «Αλμπισελέστε» ήταν παντελώς… αδιάφορη!

Στο 64′ ο Μαρτίνες απέκρουσε πολύ δύσκολα σε κόρνερ το σουτ του Όλμο, σε μία χρονική περίοδο που η Ισπανία αύξανε όλο και περισσότερο την πίεσή της, ενώ τρία λεπτά μετά ο γκολκίπερ των Αργεντινών, μπλόκαρε την κοντινή κεφαλιά του Τόρες. Και πάλι ο Μαρτίνες ήταν σε σωστή θέση στο 77′ στο βολέ του Κουμπαρσί.

Ο τελικός πήρε φωτιά στο 90’+3 όταν ο Βίντσιτς έβγαλε δεύτερη κίτρινη κάρτα στον Εντσο Φερνάντες για φάουλ στον Λαπόρτ. Οι Αργεντινοί διαμαρτυρήθηκαν έντονα στον Σλοβένο ρέφερι όχι για το αν ήταν φάουλ, αλλά για την κάρτα που δέχθηκε ο άσος της Τσέλσι. Το VAR συμφώνησε με τον «άρχοντα» του τελικού κι έτσι η Αργεντινή μπήκε στην παράταση με παίκτη λιγότερο.

Παρότι το δεύτερο ημίχρονο ήταν ένας επιθετικός μονόλογος των Ισπανών, ο Εμιλιάνο Μαρτίνες αποδείχθηκε «φύλακας-άγγελος» της εστίας των Αργεντινών και τουλάχιστον σε πέντε περιπτώσεις δεν επέτρεψε στους Ίβηρες να προηγηθούν. Ακόμη και στο 90’+7 ήταν εκεί στο απευθείας φάουλ του Γιαμάλ απομακρύνοντας την μπάλα σε κόρνερ κι αμέσως μετά ο Βίντσιτς σφύριξε τη λήξη…

Το επιπλέον ημίωρο

Μια φάση που σίγουρα θα συζητηθεί έγινε στο 97′. Ο Νίκο Γουίλιαμς έστειλε την μπάλα στα δίχτυα με σουτ, αλλά δευτερόλεπτα νωρίτερα ο Σλοβένος διαιτητής είχε σφυρίξει επιθετικό φάουλ του Μερίνο στον Οταμέντι, κάτι που δεν φάνηκε να ισχύει σε όλα τα ριμπλέι που έδειξε η τηλεόραση. Το γκολ, πάντως, δε μέτρησε…

Τεράστια ευκαιρία έχασε η Ισπανία στο 103′ με τον Μερίνο να μην μπορεί να πιάσει από κοντά την κεφαλιά μετά από σέντρα του Νίκο Γουίλιαμς.

Η ποδοσφαιρική… δικαιοσύνη αποδόθηκε με την έναρξη του β” ημιχρόνου της παράτασης. Ο Νίκο Γουίλιαμς «έστρωσε» με το κεφάλι στον Φεράν Τόρες και ο στράικερ της Μπαρτσελόνα στο 106′ «εκτέλεσε» τον Μαρτίνες (1-0), που αυτή την φορά δεν μπορούσε να κάνει απολύτως τίποτα.

Ο στράικερ της Μπάρτσα πέτυχε και δεύτερο γκολ στο 115′, το οποίο δεν μέτρησε καθώς είχε ξεκινήσει από οφσάιντ.

Διαιτητής: Σλάβκο Βίντσιτς (Σλοβενία)
Κίτρινες: Λ. Μαρτίνες, Παρέδες, Φερνάντες, Ρομέρο
Κόκκινες: 90’+3 Φερνάντες (δεύτερη κίτρινη).

Οι συνθέσεις των δύο ομάδων:

ΙΣΠΑΝΙΑ (Λουίς ντε λα Φουέντε): Σιμόν, Πόρο, Κουμπαρσί, Λαπόρτ (99′ Ερικ Γκαρσία), Κουκουρέγια, Ρόδρι (99′ Θουμπιμέντι), Ρουίθ (62′ Πέδρι), Μπαένα (75′ Ν. Γουίλιαμς), Όλμο (75′ Μερίνο), Γιαμάλ, Ογιαρθάμπαλ (62′ Φεράν Τόρες).

ΑΡΓΕΝΤΙΝΗ (Λιονέλ Σκαλόνι): E. Μαρτίνες, Μοντιέλ (58′ Μολίνα), Ρομέρο (70′ Μεδίνα), Λ. Μαρτίνες (44′ λ.τρ. Οταμέντι), Ταλιαφίκο, Ντε Πολ (70′ Σιμεόνε), Φερνάντες, Μακ Άλιστερ, N. Γκονζάλες (46′ Παρέδες), Άλβαρες (102′ Σενέσι), Μέσι.

Πηγή:ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η μεγάλη ώρα έφτασε! Ισπανία και Αργεντινή διασταυρώνουν τα ξίφη τους στο Νιού Τζέρσεϊ το βράδυ της Κυριακής (19/7) στις 22:00 ώρα Ελλάδος, με στόχο το ιερό δισκοπότηρο του ποδοσφαίρου. Τέσσερα χρόνια μετά το Κατάρ, ο Λιονέλ Μέσι οδηγεί ξανά την Αλμπισελέστε για την υπεράσπιση του θρόνου της.

Παίζοντας ποδόσφαιρο ροντέο στο Παγκόσμιο Κύπελλο, η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι διεκδικεί το τέταρτο πετράδι στο στέμμα της απέναντι στην Φούρια Ρόχα. Μια ομάδα που ξεκίνησε υπόκωφα στη διοργάνωση, αλλά έφτασε στον τελικό με κρότο! Ισπανία – Αργεντινή στην παγκόσμια σκακιέρα και ο θρόνος του ποδοσφαίρου περιμένει να μάθει τον επόμενο βασιλιά…

Κυρίαρχη Ισπανία με άμυνα γρανίτη

Το ταξίδι βέβαια της Ισπανίας μέχρι τον τελικό του Παγκοσμίου Κυπέλλου δεν ξεκίνησε και με τις καλύτερες υποσχέσεις. Η ομάδα του Λουίς Ντε Λα Φουέντε κόλλησε στο 0-0 στην πρεμιέρα της απέναντι στο Πράσινο Ακρωτήρι, στη μεγάλη έκπληξη της πρώτης αγωνιστικής. Πολλοί σε εκείνο το σημείο έσπευσαν να την ξεγράψουν, όμως η Ρόχα αναρριχήθηκε υπόκωφα έως τις κορυφές του τουρνουά.

Αφού κατέλαβε την πρωτιά του ομίλου με απανωτές νίκες απέναντι σε Σαουδική Αραβία και Ουρουγουάη, στη φάση των «32» ακολούθησε μια άνετη νίκη με 3-0 επί της Αυστρίας που χάρισε ένα εισιτήριο για τη φάση των «16». Εκεί βρέθηκε στο δρόμο της η Πορτογαλία του Κριστιάνο Ρονάλντο, την οποία λύγισε με 1-0 χάρη σε γκολ του Μικέλ Μερίνο στις καθυστερήσεις. Ο μέσος της Άρσεναλ ήταν ο πρωταγωνιστής και στον αγώνα με το Βέλγιο, όταν πέτυχε το νικητήριο γκολ με 2-1, στο πρώτο και μοναδικό ματς όπου η Ρόχα δέχθηκε γκολ στο τέρμα της!

Για τη φάση των ημιτελικών η μοίρα την έφερε αντιμέτωπη με τη Γαλλία, με τους Ισπανούς να καταγράφουν την πιο εντυπωσιακή τους εμφάνιση. Χάρη σε τρομερή κυκλοφορία, σωστές αποστάσεις και εγκεφαλικό ποδόσφαιρο έπαιξαν…. κορόιδο απέναντι στους Τρικολόρ και με το άνετο 2-0 προκρίθηκαν στον τελικό του Μουντιάλ, με μόλις ένα γκολ παθητικό!

Ατσάλινη Αργεντινή σε ματς ροντέο

Η πορεία της Αργεντινής βέβαια μέχρι το κρίσιμο ραντεβού του Νιού Τζέρσεϊ ήταν πολύ διαφορετική… Τη στιγμή άλλωστε που η Ισπανία έπαιρνε «σβηστά» τα ματς ως επί το πλείστον, η Αλμπισελέστε έφτυνε αίμα σε μερικά από τα πιο fun to watch παιχνίδια των νοκ-άουτ. Αφού τερμάτισε πρώτη κι απόλυτη χωρίς πολλά προβλήματα σε όμιλο με Αυστρία, Αλγερία και Ιορδανία, η ομάδα του Λιονέλ Σκαλόνι παραλίγο να πέσει θύμα έκπληξης απέναντι στο τρομερό Πράσινο Ακρωτήρι στη φάση των «32»!

Μόνο τυχαίο δεν είναι άλλωστε πως χρειάστηκε την παράταση για να λυγίσει με 3-2 τελικά τους Αφρικανούς και να βρεθεί στη φάση των «16» απέναντι στην Αίγυπτο. Εκεί η παρέα του Μοχάμεντ Σαλάχ την έστησε στον τοίχο, απέκτησε προβάδισμα με 2-0 μέχρι το 79΄, όμως η Αλμπισελέστε τα γύρισε όλα στο τελευταίο κομμάτι του παιχνιδιού για να πάρει την πρόκριση με 3-2 στις καθυστερήσεις.

Τη θρυλική ανατροπή διαδέχθηκε ένα άγουρο παιχνίδι τακτικής κόντρα στην Ελβετία για τα ημιτελικά, με την Αργεντινή να βρίσκει τη λύση στην παράταση και με δυο γκολ να περνάει στα ημιτελικά με το τελικό 3-1. Στους «4» βρέθηκε αντιμέτωπη με την Αγγλία και χρειάστηκε ακόμα μια μυθική ανατροπή για να γλιτώσει. Τα Τρία Λιοντάρια κρατούσαν το εισιτήριο στα χέρια τους μέχρι το 85΄, όμως ο Λιονέλ Μέσι με δυο ασίστ στα τελευταία λεπτά έφερε τούμπα το ματς και υπέγραψε το τελικό 2-1.

Δύναμη στο σύνολο για την Ισπανία

Ως μια από τις δυο φιναλίστ του Μουντιάλ, η Ισπανία θεωρείται από πολλούς ως η πιο ολοκληρωμένη ομάδα της διοργάνωσης. Η Ρόχα έχει στηριχθεί στον έλεγχο, την καλή κυκλοφορία της μπάλας, τη συνοχή και την αδιάκοπη ένταση στον αγωνιστικό χώρο ώστε να «καταβροχθίζει» αντιπάλους. Οι Ισπανοί κυριαρχούν με τη μπάλα στους αγώνες τους με ποσοστά κατοχής 63,7% κατά μέσο όρο και βασίζονται σε ποδόσφαιρο βγαλμένο από τα πιο γλυκά όνειρα του Γιόχαν Κρόιφ.

Συνεχείς κινήσεις παικτών, τριγωνομετρία, εναλλαγές μεταξύ θέσεων και μια ομάδα που μπορεί να σκοράρει με κάθε τρόπο. Το γκολ του δεξιού μπακ, Πέδρο Πόρο, κόντρα στη Γαλλία από κίνηση σέντερ φορ είναι χαρακτηριστικό του παιχνιδιού της, καθώς ο κάθε ποδοσφαιριστής στην ενδεκάδα μπορεί να βγει σε θέση βολής από το συνδυαστικό παιχνίδι της. Την ίδια ώρα τα υψηλά κύματα έντασης με τα οποία κυνηγά τη μπάλα αποτελεί βασικό στοιχείο της φιλοσοφίας της, καθώς η άμεση ανάκτηση αποτελεί πυλώνα του αγωνιστικού της πλάνου.

Ο Μέσι «κουβαλάει» την Αργεντινή

Στην αντίπερα όχθη, η Αργεντινή δεν έχει την ίδια δομή στο παιχνίδι της. Το 4-4-2 που εφαρμόζει ο Σκαλόνι έχει δημιουργήσει αρκετά παραγωγικά προβλήματα στην Αλμπισελέστε, η οποία σε μεγάλα διαστήματα των αγώνων αναλώνεται σε μια αέναη μάχη κέντρου που δεν ευνοεί την ομαλή ροή του παιχνιδιού. Την ίδια στιγμή παρουσιάζονται και θέματα στα μετόπισθεν, από τη στιγμή που δεν έχει κρατήσει ούτε μια φορά ανέπαφη την εστία της κατά τη διάρκεια των νοκ-άουτ.

Πώς λοιπόν έφτασε να διεκδικεί το τρόπαιο στο Νιού Τζέρσεϊ; Η απάντηση είναι απλή: Με μέταλλο, αυταπάρνηση και… Λιονέλ Μέσι! Όσο κι αν υποβαθμίζεται πολλές φορές ως «θύμα» από την όλο και μεγαλύτερη επιρροή της στατιστικολογίας στο ποδόσφαιρο, η ψυχολογία παραμένει σημαντικός παράγοντας στον αθλητισμό. Κι οι Αργεντίνοι έχουν αποδείξει πως δεν λυγίζουν, όταν τα πράγματα ζορίζουν. Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε, από τη στιγμή που ξέρουν πως έχουν την εύνοια του… Θεού.

Ο Λιονέλ Μέσι βρίσκεται σε δαιμονιώδη φόρμα στα γήπεδα της Βόρειας Αμερικής και έχει πάρει από το… χεράκι την ομάδα του. Σκοράρει, μοιράζει γκολ, καθορίζει παιχνίδια. Ως ο δεύτερος κορυφαίος σκόρερ της φετινής διοργάνωσης με οκτώ γκολ, αλλά και ολόκληρης της ιστορίας των Μουντιάλ με 21 στο σύνολο. Μια διοργάνωση που μοιάζει με το κύκνειο άσμα του. Μια πορεία για τα βιβλία της ιστορίας…

Το παρελθόν σε απόλυτη ισορροπία

Αργεντινή και Ισπανία έχουν συναντηθεί συνολικά 14 φορές στο παρελθόν, σε ένα ζευγάρι που κινείται σε απόλυτη ισορροπία με έξι νίκες για κάθε ομάδα και δυο ισοπαλίες. Σε τελική φάση Παγκοσμίου Κυπέλλου ωστόσο συναντήθηκαν μόλις μια φορά, όταν στην πρεμιέρα των ομίλων του Μουντιάλ του 2026 η Αλμπισελέστε είχε επικρατήσει 2-1.

Την τελευταία φορά που συναντήθηκαν ωστόσο, ήταν η σειρά της Ισπανίας να χαμογελάσει. Σε φιλική αναμέτρηση πριν από το Παγκόσμιο Κύπελλο του 2018, η Φούρια Ρόχα διέλυσε τους Αργεντίνους με 6-1 σε μια μια κορυφαία εμφάνιση του Ίσκο που είχε ολοκληρώσει το ματς με χατ τρικ.

Το γήπεδο που θα φιλοξενήσει τον τελικό

Με χωρητικότητα 82.500 θεατών, το «MetLife Stadium» αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και πιο εμβληματικά στάδια της Βόρειας Αμερικής.

Ένα από τα πιο ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του είναι ότι αποτελεί κοινή έδρα για μια από τις μεγαλύτερες και πιο ιστορικές αντιπαλότητες του NFL, των New York Giants και New York Jets, δύο «άσπονδων εχθρών» που μοιράζονται το ίδιο σπίτι. Στο εσωτερικό του δεσπόζουν τέσσερις γιγαντοοθόνες υψηλής ευκρίνειας, τοποθετημένες περιμετρικά ώστε να προσφέρουν πλήρη ορατότητα σε κάθε θεατή.

Για το Μουντιάλ, πάντως, το στάδιο μεταμορφώθηκε πλήρως στις προδιαγραφές της FIFA, καθώς ο συνθετικός τάπητας του αντικαταστάθηκε από φυσικό χλοοτάπητα. Για την ιστορία, μετά το φινάλε του τελικού, κομμάτια του αγωνιστικού χώρου θα πωληθούν μέσα από το επίσημο ταμείο της FIFA για να γεμίσουν τις τσέπες τις Παγκόσμιας Συνομοσπονδίας…

πηγή: gazzetta

Η Ρωσία έπληξε την Ουκρανία με τον μεγαλύτερο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων σε μία μεμονωμένη επίθεση από την αρχή του πολέμου, δήλωσε σήμερα ο ασκών χρέη υπουργού Εξωτερικών της Ουκρανίας.

«Η Ρωσία εκτόξευσε τον μεγαλύτερο αριθμό βαλλιστικών πυραύλων από την αρχή του πολέμου – περίπου 40 – σε μια βίαιη τρομοκρατική επίθεση κατά της ουκρανικής πρωτεύουσας, με αποτέλεσμα να σκοτωθούν και να τραυματιστούν άνθρωποι», δήλωσε ο Αντρίι Σιμπίχα σε ανάρτηση στο Χ. «Ζητούμε την κατάλληλη και ισχυρή απάντηση. Χρειαζόμαστε συντριπτική πίεση στη Μόσχα για να τερματιστεί αυτός ο τρόμος», πρόσθεσε.

Με ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο πρόεδρος της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι χαρακτήρισε τη νυχτερινή επιδρομή ως μία από τις μεγαλύτερες βαλλιστικές επιθέσεις που έχει εξαπολύσει η Ρωσία κατά του Κιέβου από την έναρξη του πολέμου. Όπως ανέφερε, οι ρωσικές δυνάμεις εκτόξευσαν περισσότερους από 40 πυραύλους διαφόρων τύπων, στην πλειονότητά τους εναντίον της ουκρανικής πρωτεύουσας, καθώς και 120 drones.

Μόνο την τελευταία εβδομάδα η Ρωσία χρησιμοποίησε περίπου 1.450 drones, περισσότερες από 1.640 κατευθυνόμενες αεροπορικές βόμβες και 99 πυραύλους κατά της Ουκρανίας, τόνισε ο Ουκρανός πρόεδρος, καλώντας τους συμμάχους να επιταχύνουν την παράδοση αντιβαλλιστικών συστημάτων και να εντείνουν την πίεση προς τη Μόσχα, προειδοποιώντας ότι κάθε καθυστέρηση δίνει στη Ρωσία χρόνο να σχεδιάσει νέες επιθέσεις.

Η ουκρανική αντιαεροπορική άμυνα κατέρριψε 18 από τους 41 πυραύλους που εκτόξευσε η Ρωσία στη διάρκεια της νύχτας, όπως ανακοίνωσε σήμερα η Πολεμική Αεροπορία (ΠΑ) της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της ΠΑ, 23 πύραυλοι και 10 μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones) έπληξαν 20 τοποθεσίες στη διάρκεια της επίθεσης, η οποία είχε κυρίως στόχο την πρωτεύουσα Κίεβο. Η Πολεμική Αεροπορία δήλωσε επίσης ότι καταρρίφθηκαν 108 από τα 125 ρωσικά drones.

Ένας νεκρός και 16 τραυματίες από το νέο ρωσικό σφυροκόπημα στο Κίεβο

Τουλάχιστον ένας άνθρωπος σκοτώθηκε και 16 τραυματίστηκαν σε ρωσικά πυραυλικά πλήγματα εναντίον της ουκρανικής πρωτεύουσας τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ προκλήθηκαν ζημιές σε κτίρια και αυτοκίνητα και εκδηλώθηκαν πυρκαγιές σε συνοικίες του Κιέβου, ανακοίνωσαν οι στρατιωτικές και οι πολιτικές αρχές.

Η ουκρανική πολεμική αεροπορία και η στρατιωτική διοίκηση της πόλης απηύθυναν συνεχώς προειδοποιήσεις για εκτοξεύσεις πυραύλων από τη 01:20 (ώρα Ελλάδας) και μετά. Ο δήμαρχος του Κιέβου Βιτάλι Κλίτσκο έκανε λόγο για πυρκαγιές σε κοιτώνα, πολυκατοικία και σούπερ μάρκετ μέσω Telegram. Αναφέρθηκε σε πλήγματα σε πέντε συνοικίες.

Αρκετές ακόμη κτιριακές υποδομές και αποθήκες επλήγησαν στην επιδρομή.

Η Ρωσία εκτοξεύει πυραύλους κι εξαπολύει μη επανδρωμένα εναέρια συστήματα μακράς εμβέλειας εναντίον της πρωτεύουσας της Ουκρανίας σχεδόν καθημερινά αφότου ο στρατός της εισέβαλε στην ουκρανική επικράτεια τον Φεβρουάριο του 2022.

Τα ρωσικά πλήγματα στο Κίεβο εξαπολύθηκαν την επομένη ουκρανικής επιδρομής με drones εναντίον δυο αποθηκών ρωσικών εταιρειών εφοδιαστικής με τουλάχιστον οκτώ νεκρούς.

Όταν ο Πέτρος Τζόλης και η σύζυγός του Αντιγόνη, αποφάσισαν να αφήσουν το χωριό Δρόβιανη στην Βόρειο Ήπειρο στα τέλη της δεκαετίας του ‘90, δεν γύρισαν να κοιτάξουν πίσω. Αλλά μόνο μπροστά.

Οι γονείς του Χρήστου Τζόλη ήταν από τους πρώτους Έλληνες της Βορείου Ηπείρου που ήρθαν στην Ελλάδα και επέλεξαν την Θεσσαλονίκη για να στήσουν μια νέα ζωή γι’ αυτούς και τα παιδιά τους.

Τότε δεν φανταζόντουσαν ότι ο Χρηστάκης όπως τον φώναζαν συχνά-πυκνά θα εξελισσόταν μέσα από μια ιδιαίτερη διαδρομή σε έναν εξαιρετικό όσο και περιζήτητο σέντερ φορ.

Έναν φορ για τον οποίο η πρωταθλήτρια Αγγλίας Άρσεναλ έδωσε 40.000.000 ευρώ στην Βελγική Μπριζ, την ομάδα με την οποία οι 22χρονος επιθετικός έβγαλε μάτια τις δύο τελευταίες σεζόν, προκειμένου να τον αποκτήσει.

Η ιστορία του θυμίζει ένα παραμύθι που ξεκίνησε από την Δόξα Πενταλόφου όταν ήταν παιδάκι, συνέχισε στις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, μετά ήρθε το ντεμπούτο του με την πρώτη ομάδα και ακολούθως η πρώτη φορά Premier League με την μεταγραφή του στη Νόριτς.

Κάπου εκεί το παραμύθι γι’ αυτό το παιδί-θαύμα όπως το είχαν αποκαλέσει όταν έβαλε δύο φοβερά γκολ με την παιδική ακαδημία του ΠΑΟΚ εναντίον της αντίστοιχης Μπαρτσελόνα στην Ισπανία, θα γίνει ευτυχώς μόνο για λίγο, στενόχωρο.

Από την Δόξα στον ΠΑΟΚ

Όταν ο Βαγγέλης Πουρλιοτόπουλος-παλαίμαχος ποδοσφαιριστής και μετέπειτα σκάουτερ του ΠΑΟΚ-είδε το 2010 τον 8χρονο τότε Χρήστο Τζόλη να παίζει στην Δόξα Πενταλόφου, κατάλαβε αμέσως ότι αυτό το παιδί ήταν κάτι ξεχωριστό.

Ξεχώριζε όπως η μύγα μέσα στο γάλα από τους συμπαίχτες του, γι΄ αυτό με συνοπτικές διαδικασίες ο Πουρλιοτόπουλος τον υπογράφει στον δικέφαλο του Βορρά.

Οι άνθρωποι του ΠΑΟΚ δεν πλήρωσαν τίποτε για την μεταγραφή του μικρού αλλά θα σταθούν δίπλα στην οικογένεια του Τζόλη και θα την έχουν από κοντά.

Όταν η ομάδα Κ12 ταξιδεύει στην Ισπανία για να παίξει με την αντίστοιχη της Μπαρτσελόνα, ο μικρός θα κάνει ένα φοβερό παιχνίδι και θα πετύχει ένα εκπληκτικό γκολ, φορώντας το Νο 9 στην πλάτη.

ΠΑΟΚ Κ12 – Μπαρτσελόνα Vs ΠΑΟΚ 1-2 – PAOK TV

Κάποια στιγμή θα φύγει οικογενειακώς για την Γερμανία αφού οι γονείς του αναζητούσαν ένα καλύτερο μέλλον για τον 13χρονο πλέον Χρήστο και τον μεγαλύτερο αδερφό του, αλλά ο προπονητής Άγγελος Ζαζόπουλος κρατάει την πόρτα του ΠΑΟΚ ανοιχτή.

Στην Γερμανία θα παίξει σε διάφορες ομάδες ενώ είχε κάνει πολλούς να τον κοιτάξουν στο τουρνουά Lennart Johansson, όταν σε 5 παιχνίδια σκόραρε 11 γκολ.

Όταν το 2018 η οικογένεια επιστρέφει στην Ελλάδα ο Τζόλης επανέρχεται στην ομάδα Κ17 του δικεφάλου του Βορρά όπου αναδεικνύεται σε ηγέτη της σκοράροντας 29 γκολ σε 25 ματς.

Παρότι μικρότερος μετακινείται άμεσα στην Κ19 και κατόπιν στην πρώτη ομάδα του ΠΑΟΚ, όπου ντεμπουτάρει στις 7 Ιουνίου του 2020, στα πλέι οφ του πρωταθλήματος απέναντι στον Ολυμπιακό.

Τον Αύγουστο της ίδιας χρονιάς σκοράρει δύο γκολ και δίνει μια ασίστ στο ματς της ομάδας του με την Τουρκική Μπεσίκτας, δίνοντας της την πρόκριση στον Γ΄ προκριματικό γύρο του Champions League.

Το όνομά του αρχίζει να συζητιέται, οι εμφανίσεις του πάνε από το καλό στο καλύτερο και το καλοκαίρι του 2021 οι σειρήνες της Premier League τον καλούν.

Η Νόριτς δίνει 11.000.000 ευρώ στον ΠΑΟΚ αφού ο προπονητής της Ντάνιελ Φάρκε πιστεύει πολύ στις τρομερές δυνατότητες του Τζόλη, όμως η μεταγραφή δεν εξελίχθηκε καλά.

Τα δύσκολα και η εκτόξευση

Ο Φάρκε απολύεται μετά από τρεις μήνες και ο Ντιν Σμιθ που ανέλαβε την ομάδα, έχει διαφορετική φιλοσοφία και «παρκάρει» τον νεαρό φορ στον πάγκο.

Η φιλοσοφία του πάντως δεν βοήθησε την Νόριτς να αποφύγει τον υποβιβασμό στην Championship, όπου τα πράγματα για τον Τζόλη θα γίνουν πιο δύσκολα.

Όπως έχει πει ο ίδιος, όταν του είπαν ότι θα αγωνίζεται πλέον με την 2η ομάδα «την πρώτη φορά που έπαιξα ένιωσα τεράστια απογοήτευση. Ήταν το χαμηλότερο σημείο της πορείας μου».

Η οικογένεια και ο μάνατζερ πέφτουν πάνω του και τον στηρίζουν ψυχολογικά μέχρι να φύγει από την Νόριτς και να βρει την επόμενη στάση της διαδρομής του.

Τα επόμενα χρόνια χρόνια έπαιξε δανεικός αρχικά στην Ολλανδική Τβέντε που δεν έκανε κάτι σπουδαίο και ακολούθως στην Γερμανική Φορτούνα Ντίσελντορφ, όπου όχι απλώς έβγαλε μάτια αλλά ολοκλήρωσε την σεζόν 2023-24 ως πρώτος σκόρερ στην δεύτερη κατηγορία της Γερμανίας.

Η γερμανική ομάδα ενεργοποιεί την ρήτρα αγοράς του και τον παίρνει από την Νόριτς με μόλις 3.000.000 ευρώ, ενώ λίγους μήνες μετά τον παραχωρεί στην Βελγική Κλαμπ Μπριζ έναντι 5.600.000 ευρώ.

Στην πρώτη του σεζόν το 2024-25 μετράει 21 γκολ και 16 ασίστ, ενώ φέτος σταμάτησε στα 22 γκολ και 29 ασίστ, σε μια χώρα όπου οι σκάουτερ πηγαίνουν συχνότατα, επειδή «βγάζει» συχνά νέους παίχτες.

Η πρόταση της Άρσεναλ να τον αγοράσει με 40.000.000 ευρώ από την Κλαμπ Μπριζ ήταν η απόλυτη δικαίωση και το κερασάκι στην τούρτα για τον 24χρονο επιθετικό, που έγινε απλά η ακριβότερη μεταγραφή έλληνα παίχτη στο εξωτερικό.

Σοκαριστικές στιγμές εκτυλίχθηκαν το πρωί της Παρασκευής έξω από έναν φούρνο στα Βριλήσσια όταν ένας σκύλος που τον είχε δέσει η ιδιοκτήτριά του έξω από το κατάστημα λύθηκε και επιτέθηκε σε έναν άνδρα και στον σκύλο του με αποτέλεσμα τον πρώτο να τον τραυματίσει σοβαρά και το δεύτερο να το σκοτώσει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το περιστατικό συνέβη περίπου στις 7.00 το πρωί όταν μία 48χρονη έδεσε τον σκύλο της έξω από τον φούρνο και μπήκε στο κατάστημα να ψωνίσει. Μετά από λίγο πέρασε από το σημείο ένας 66χρονος με τον σκύλο του με αποτέλεσμα ο δεμένος σκύλος να αντιδράσει.

Προφανώς ο σκύλος δεν είχε δεθεί καλά καθώς κατάφερε να λυθεί και να επιτεθεί στον άνδρα. Του χίμηξε και τον τραυμάτισε σε χέρι, μηρό, ωμοπλάτη και γόνατο, ενώ, όσον αφορά στον σκύλο του, τον δάγκωσε τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.

Ο τραυματίας μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο νοσοκομείο Γεννηματάς. Η ιδιοκτήτρια του σκύλου συνελήφθη για επικίνδυνη σωματική βλάβη και ζωοκτονία.

Σφοδρή επίθεση στην αντιπολίτευση, αλλά και σαφείς αιχμές κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, εξαπέλυσε ο Κυριάκος Μητσοτάκης με αφορμή τις αρχειοθετήσεις υποθέσεων για τον ΟΠΕΚΕΠΕ, θέτοντας ευθέως το ερώτημα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη από τα στελέχη της Νέας Δημοκρατίας που, όπως είπε, διασύρθηκαν επί εβδομάδες ως μέλη μιας «κυβέρνησης υποδίκων».

Μιλώντας στη συνεδρίαση του Κυβερνητικού Συμβουλίου Οικονομικής Πολιτικής, ο πρωθυπουργός υποστήριξε ότι η τελευταία ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αποκαθιστά την πραγματική εικόνα της υπόθεσης.

«Με την ανακοίνωση της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας αναδεικνύεται η πραγματική διάσταση και η πλήρης αλήθεια για τον ΟΠΕΚΕΠΕ», τόνισε ο κ. Μητσοτάκης.

Όπως ανέφερε, 13 υπουργοί και βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας είχαν βρεθεί στο στόχαστρο, με τις υποθέσεις για τους εννέα να έχουν πλέον αρχειοθετηθεί, ενώ τέσσερα ακόμη στελέχη θα εξεταστούν περαιτέρω για αδικήματα σε βαθμό πλημμελήματος.

«Οι εννέα αποδεικνύονται απολύτως αθώοι και τέσσερα ακόμη στελέχη μας θα εξεταστούν περαιτέρω για απλά πλημμελήματα», σημείωσε.

Ο πρωθυπουργός υπενθύμισε ότι είχε ζητήσει την παραίτηση τριών υπουργών για λόγους πολιτικής ευθιξίας, κάνοντας λόγο για έντιμους πολιτικούς οι οποίοι στοχοποιήθηκαν και διασύρθηκαν πριν ακόμη αποφανθεί η Δικαιοσύνη.

«Έντιμοι πολιτικοί που επί εβδομάδες διασύρθηκαν, καθώς κάποιοι μας αποκαλούσαν “κυβέρνηση υποδίκων”. Σήμερα ποιος θα ζητήσει συγγνώμη για εκείνες τις αθλιότητες;», ανέφερε χαρακτηριστικά.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης κατηγόρησε την αντιπολίτευση ότι δεν σεβάστηκε το τεκμήριο της αθωότητας και επιχείρησε να αξιοποιήσει πολιτικά τη δικαστική διερεύνηση της υπόθεσης. Παράλληλα, άφησε ευθείες αιχμές και κατά της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας, υποστηρίζοντας ότι «φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό».

«Αφορά και την αντιπολίτευση του τόπου μας, που δεν σέβεται το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά, δυστυχώς, και την Ευρωπαϊκή Εισαγγελία, που φάνηκε να εμπλέκεται στον εσωτερικό κομματικό ανταγωνισμό», κατέληξε ο πρωθυπουργός.

Όσον αφορά τον κοινοτικό προϋπολογισμό ο πρωθυπουργός σημείωσε:

«H αρχική πρόταση της Κομισιόν προβλέπει 49,5 δις για την Ελλάδα συν τους πόρους του Ταμείου Ανταγωνιστικότητας – πιθανό η διαπραγμάτευση να κλείσει στην Ελληνική Προεδρία, το β΄ εξάμηνο του 2027, κάτι που καθιστά πιο σημαντική την κατάληξη των εκλογών της άνοιξης του 2027, οι πολίτες θα κληθούν να επιλέξουν και ποια χώρα θα προεδρεύει σε μια συγκυρία εξαιρετικά κρίσιμη και για τις εθνικές προτεραιότητες και για το μέλλον της Ευρώπης συνολικά».

Δίωξη της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας σε Σκρέκα, Παπακώστα, Μπουκώρο, Σενετάκη

Υπενθυμίζεται ότι νωρίτερα η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε την άσκηση ποινικής δίωξης κατά 22 κατηγορουμένων για την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, ανάμεσα στους οποίους βρίσκονται και τέσσερις εν ενεργεία βουλευτές που κατηγορούνται σε βαθμό πλημμελήματος.

Σύμφωνα με πληροφορίες οι 4 βουλευτές στους οποίους έχει ασκηθεί δίωξη είναι ο Κώστας Σκρέκας, η Κατερίνα Παπακώστα, ο Χρήστος Μπουκώρος και ο Μάξιμος Σενετάκης.

Κλείσιμο
Κατά τις ίδιες πληροφορίες σε βάρος του Κώστα Σκρέκα, του Χρήστου Μπουκώρου και του Μαξίμου Σενετάκη ασκήθηκαν διώξεις κατά περίπτωση για ηθική αυτουργία σε απιστία, ηθική αυτουργία σε παράνομη διαχείριση ευρωπαϊκών κονδυλίων, ενώ η Κατερίνα Παπακώστα κατηγορείται επιπλέον για ηθική αυτουργία σε ψευδή βεβαίωση και απόπειρα απάτης με υπολογιστή.

Στην ίδια ανακοίνωση διευκρινίζεται ότι «οι κατηγορίες σε βάρος επτά ακόμη εν ενεργεία βουλευτών τέθηκαν στο αρχείο».

Συγκεκριμένα στο αρχείο μπήκαν οι κατηγορίες για Κώστα Αχ. Καραμανλή, Γιάννη Κεφαλογιάννη, Νότη Μηταράκη, Κώστα Τσιάρα, Δημήτρη Βαρτζόπουλο, Λάκη Βασιλειάδη και Θεόφιλο Λεονταρίδη.

Όσον αφορά τους υπόλοιπους κατηγορούμενους, η Ευρωπαϊκή Εισαγγελία ανακοίνωσε ότι ασκεί δίωξη κατά:

– του πρώην Προέδρου του ΟΠΕΚΕΠΕ για πέντε περιπτώσεις απιστίας,
– του πρώην Γενικού Διευθυντή Άμεσων Ενισχύσεων για δύο περιπτώσεις απιστίας,
– και δύο πρώην Περιφερειακών Διευθυντών του ΟΠΕΚΕΠΕ για απιστία και παράνομη διαχείριση κονδυλίων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι υπόλοιποι κατηγορούμενοι σύμφωνα με την ΕΡΡΟ «περιλαμβάνουν υπάλληλο του πολιτικού γραφείου εν ενεργεία βουλευτή, συνεργάτη πρώην υπουργού, κτηνίατρο δημόσιο λειτουργό και αρκετούς δικαιούχους των ενισχύσεων».

Στην ανακοίνωση διευκρινίζεται ότι «εφόσον κριθούν ένοχοι, οι κατηγορούμενοι αντιμετωπίζουν ποινές φυλάκισης έως πέντε ετών, καθώς και τις προβλεπόμενες από την ελληνική νομοθεσία ποινικές χρηματικές κυρώσεις».

Αντιμέτωπη με το ενδεχόμενο πειθαρχικών κυρώσεων από τη FIFA βρίσκεται η εθνική ομάδα της Αργεντινής. Αφορμή στάθηκε η απόφαση των ποδοσφαιριστών της να πανηγυρίσουν την πρόκριση στον τελικό του Μουντιάλ 2026 κρατώντας ένα πανό με το σύνθημα «Τα Νησιά Μαλβίνες ανήκουν στην Αργεντινή».

Η «αλμπισελέστε» επικράτησε με ανατροπή 2-1 της Αγγλίας στον ημιτελικό που διεξήχθη στην Ατλάντα, εξασφαλίζοντας το εισιτήριο για τον μεγάλο τελικό απέναντι στην Ισπανία.

Ωστόσο, η επιτυχία αυτή επισκιάστηκε γρήγορα από το έντονα πολιτικό μήνυμα των παικτών, το οποίο αγγίζει τη μακροχρόνια και ευαίσθητη εδαφική διαμάχη μεταξύ Αργεντινής και Ηνωμένου Βασιλείου για την κυριαρχία των Νησιών Φόκλαντ, γνωστά στην Αργεντινή ως Μαλβίνες.

Το ιστορικό των ποινών και οι αυστηροί κανόνες

Η FIFA διατηρεί ιδιαίτερα αυστηρή στάση, απαγορεύοντας ρητά οποιοδήποτε πολιτικό, θρησκευτικό ή προσωπικό μήνυμα στους αγωνιστικούς χώρους.

Σημειώνεται ότι αυτή δεν είναι η πρώτη φορά που η Αργεντινή μπαίνει στο «μικροσκόπιο» της παγκόσμιας ομοσπονδίας για το συγκεκριμένο ζήτημα, αφού το 2014 η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αργεντινής είχε τιμωρηθεί με πρόστιμο 20.000 λιρών, όταν οι διεθνείς της είχαν εμφανίσει το ίδιο ακριβώς πανό πριν από φιλική αναμέτρηση με τη Σλοβενία.

Tο κλίμα γύρω από την αναμέτρηση είχε «ζεσταθεί» αρκετές ημέρες πριν από τη σέντρα, με δηλώσεις που ξεπέρασαν τα όρια των γηπέδων. Η αντιπρόεδρος της Αργεντινής, Βικτόρια Βιγιαρουέλ, χαρακτήρισε τον ημιτελικό «κάτι περισσότερο από έναν απλό ποδοσφαιρικό αγώνα», προσθέτοντας πως «τα Φόκλαντ είναι αργεντίνικα και τα κουβαλάμε στο αίμα και στις καρδιές μας».

Στον αντίποδα, ο ομοσπονδιακός τεχνικός της Αργεντινής, Λιονέλ Σκαλόνι, επέλεξε να κρατήσει αποστάσεις από την πολιτική διάσταση της αναμέτρησης, τονίζοντας: «Πρόκειται για έναν ποδοσφαιρικό αγώνα και δεν πρέπει να συγχέουμε το ποδόσφαιρο με την πολιτική. Σεβόμαστε απόλυτα την ιστορία και τη μνήμη όσων χάθηκαν, όμως αυτά τα ζητήματα δεν έχουν καμία θέση μέσα στο γήπεδο».

Η αναμέτρηση διεξήχθη κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λόγω του φορτισμένου ιστορικού υπόβαθρου.

Η αναμέτρηση διεξήχθη κάτω από δρακόντεια μέτρα ασφαλείας λόγω του φορτισμένου ιστορικού υπόβαθρου.

Η αντιπαράθεση

Τα νησιά Φόκλαντ (ή Μαλβίνες, κατά την αργεντίνικη ονομασία) αποτελούν ένα αρχιπέλαγος στον Νότιο Ατλαντικό Ωκεανό, σε απόσταση περίπου 480 χιλιομέτρων από τις ακτές της Παταγονίας.

Παρά τη γεωγραφική τους εγγύτητα με τη Νότια Αμερική, τα νησιά αποτελούν αυτοδιοικούμενο υπερπόντιο έδαφος του Ηνωμένου Βασιλείου από το 1833, μια γεωπολιτική πραγματικότητα που το Μπουένος Άιρες αμφισβητεί σθεναρά επί σχεδόν δύο αιώνες, θεωρώντας τα εδάφη της Αργεντινής υπό κατοχή

Η αντιπαράθεση των δύο κρατών κορυφώθηκε με τον Πόλεμο των Φόκλαντ το 1982, ο οποίος διήρκεσε 74 ημέρες, κόστισε τη ζωή σε εκατοντάδες στρατιώτες και παραμένει μέχρι σήμερα μια «ανοιχτή πληγή» στις διπλωματικές σχέσεις Λονδίνου και Μπουένος Άιρες.

Πλέον, η προσοχή στρέφεται στη FIFA, η οποία καλείται να εξετάσει το περιστατικό και να αποφασίσει εάν η ενέργεια των Αργεντινών ποδοσφαιριστών παραβιάζει τους κανονισμούς περί πολιτικών μηνυμάτων. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί παράβαση, η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Αργεντινής ενδέχεται να βρεθεί αντιμέτωπη με πειθαρχικές κυρώσεις.
16.07.2026, 07:10
105 ΣΧΟΛΙΑ
facebook sharing buttonwhatsapp sharing buttontwitter sharing buttonprint sharing buttonsharethis sharing button

Ο σημερινός ημιτελικός του Μουντιάλ ανάμεσα στην Αγγλία και την Αργεντινή (22:00, ΕΡΤ1) αποτελεί το μεγαλύτερο θέμα συζήτησης. Παντού, όχι μόνο σε Λονδίνο και Μπουένος Άϊρες. Γνωστή η αντιπαλότητα των δύο χωρών, όχι μόνο σε αθλητικό επίπεδο.

«Λάδι στη φωτιά» έριξε η Αντιπρόεδρος της Αργεντινής, Βικτόρια Βιγαρουέλ. Με ανάρτησή της στο X, αναφέρεται στα Φόκλαντς, στον Λιονέλ Μέσι και αποκαλεί τους Άγγλους «σφετεριστές πειρατές».

«Παίζουμε εναντίον των σφετεριστών πειρατών. Αυτός δεν είναι απλώς ένας ακόμη αγώνας. Δεν θα είμαι πολιτικά ορθή ή ψυχρή. Εναντίον των Άγγλων, είναι πάντα κάτι περισσότερο. Είναι οι Μαλβίνες, είναι ο Ντιέγκο, είναι ο τελευταίος χορός του Λέο, είναι να βάλουμε φρένο στους εισβολείς. Εμπρός Αργεντινή! Γιατί μέχρι την τελευταία μας ανάσα, θα διεκδικούμε αυτό που μας ανήκει» αναφέρει χαρακτηριστικά.

Η 51χρονη Βιγαρουέλ είναι σημαντική προσωπικότητα στην Αργεντινή. Αντιπρόεδρος από το 2023, είναι δικηγόρος, συγγραφέας και ακτιβίστρια με πολλούς υποστηρικτές στη χώρα.

Αργεντινή εναντίον Αγγλίας, ένα ντέρμπι μίσους στο Μουντιάλ

Σήμερα (22:00, ΕΡΤ1), οι Παγκόσμιοι Πρωταθλητές του Λιονέλ Μέσι αντιμετωπίζουν την ομάδα του Χάρι Κέιν και του Τζούντ Μπέλιγχαμ με στόχο ένα εισιτήριο στον τελικό του Μουντιάλ 2026. Οι μεν θέλουν να διατηρήσουν τα σκήπτρα και να πιούν από το ιερό δισκοπότηρο της ποδοσφαιρικής αθανασίας, οι δε θέλουν να γίνουν οι σύγχρονοι ήρωες της χώρας τους, ρίχνοντας νερό σε έναν τόπο που βιώνει 60 χρόνια ξηρασίας.

Όπως είναι λογικό όμως οι μνήμες και η… έχθρα ξυπνούν με αφορμή το «χέρι του Θεού» του Ντιέγκο Μαραντόνα, την κόκκινη στον Ντέιβιντ Μπέκαμ για το θέατρο του Ντιέγκο Σιμεόνε και φυσικά τα… νησιά Φόκλαντς, που εξελίχθηκαν σε ακρογωνιαίο λίθο της αργεντινικής κουλτούρας στο ποδόσφαιρο.

Ίσως να εκπλήξει πολλούς το γεγονός ότι, από τους πέντε αγώνες του Παγκοσμίου Κυπέλλου που έχουν διεξαχθεί μεταξύ των δύο ομάδων, η Αγγλία έχει το πάνω χέρι, αλλά έχει περάσει αρκετός καιρός από τότε που κέρδισε έναν αγώνα που είχε πραγματική σημασία. Με την τελευταία τους συνάντηση στο Παγκόσμιο Κύπελλο να χρονολογείται το 2002, πολλές από τις νεότερες γενιές των δύο χωρών δεν θα θυμούνται καν αυτή την αντιπαλότητα.

Στη θητεία του στην Ευρωβουλή τονίζοντας πως θα ήθελε κάποτε να ξαναεπιστρέψει, αλλά και σε μια δύσκολη περίοδο της προσωπικής του ζωής αναφέρθηκε μεταξύ άλλων σε χθεσινή συνέντευξή του ο Αλέξης Γεωργούλης.

«Θα ήθελα να επιστρέψω στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά δεν θα ήθελα να μπω από αυτή τη διαδικασία που έχουμε στην Ελλάδα. Μέσα από αυτή την κομματική περιπέτεια. Νομίζω ότι τα κόμματα, έτσι όπως λειτουργούν, είναι μεγάλος φραγμός ανάμεσα στον πολίτη και στην πολιτική. Στο Ευρωκοινοβούλιο πίστεψα ότι μπορεί να εφαρμοστεί η Δημοκρατία, που υπάρχουν και εκεί κάποια σημαδάκια που λες: ε, εντάξει, δεν γίνεται να έχουμε και Δημοκρατία», είπε αρχικά ο ηθοποιός στην εκπομπή Καλύτερα Αργά του Action24 και αναφέρθηκε στην εποχή του Covid και στην εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία.

Σε άλλο σημείο σε ερώτηση που του έγινε για την τωρινή κατάσταση του ΣΥΡΙΖΑ ο Αλέξης Γεωργούλης τόνισε μεταξύ άλλων πως ο ίδιος ποτέ στη ζωή του δεν ήταν ένα κόμμα και πως η συμπόρευσή του ήταν καθαρά για πολιτιστικούς λόγους.

«Εγώ ποτέ δεν ήμουν σε ένα κόμμα. Δεν ήμουν ούτε δεξιά, ούτε αριστερά, ούτε στο κέντρο. Ποτέ δεν γεννήθηκα από ένα κόμμα. Το τι ψήφιζες μικρός ή το τι ψηφίζεις τώρα δεν είναι ωραία ερώτηση. Κάποιος έλεγε ότι όταν είσαι μικρός είσαι αριστερός, μετά γίνεσαι σοσιαλιστής και από τη στιγμή που έχεις αποκτήσει περιουσία γίνεσαι δεξιός. Δεν το πιστεύω αυτό σαν πορεία ανθρώπου. Ήθελα να πω ότι στα κοινά της Λάρισας, που συμμετείχα για μια πενταετία σχεδόν, ήμουν με Νεοδημοκράτη επικεφαλής, είχε και το χρίσμα. Δεν έβλεπα το κόμμα και κυρίως στα τοπικά δεν πρέπει να υπάρχουν τα κόμματα. Μου φαίνεται σαν τις φοιτητικές οργανώσεις, σαν να χάνεις τον χρόνο σου και να βλέπεις την πολιτική λες και είναι ποδόσφαιρο. Στον ΣΥΡΙΖΑ τα βρήκαμε στα πολιτιστικά», σημείωσε χαρακτηριστικά.

Όταν η παρουσιάστρια Α. Νέγκα επέμεινε ότι κάποια ιδεολογική συγγένεια βρήκε με τον ΣΥΡΙΖΑ και πως δεν θα πήγαινε, για παράδειγμα, υποψήφιος με τη Χρυσή Αυγή, ο Αλέξης Γεωργούλης σημείωσε:

«Δεν νομίζω, όχι. Ποτέ μην λες ποτέ, βέβαια, γιατί άμα φτάσουμε σε κάποιο σημείο που είναι τόσο ακραίο, θα πρέπει και εσύ κάπως να κινηθείς ακραία. Δηλαδή λες δεν θα σκότωνα άνθρωπο. Δεν θα έκανα κακό σε κάποιον άνθρωπο. Άμα γίνεται πόλεμος και κάποιος εισβάλει μέσα στη χώρα σου, θα πάρεις ένα όπλο και θα αμυνθείς. Όχι μόνο θα αμυνθείς, αλλά θα τον κυνηγήσεις μέχρι να φύγει. Ποτέ δεν ξέρεις τι ακριβώς θα συμβεί. Καλό θα είναι να είσαι παρών και να μπορείς να αποκωδικοποιήσεις αυτό που συνέβη τώρα».

Σε άλλο σημείο της συνέντευξης ο ηθοποιός μίλησε για τις σχέσεις και την εμπειρία του με μια γυναίκα, με την οποία κάποτε συνδέθηκε ερωτικά, αλλά πλέον είναι φίλοι.

Όπως είπε ο Αλέξης Γεωργούλης, η απόσταση που τους χωρίζει πλέον έχει συμβάλει ώστε να διατηρούν μια καλή επαφή.

Σε κάθε περίπτωση, ο ηθοποιός αν και για τρία χρόνια βίωσε έντονη συναισθηματική δοκιμασία, παραδέχτηκε πως η ερωτική απογοήτευση αποτέλεσε ένα μεγάλο μάθημα για εκείνον. Όπως είπε ο ίδιος: «Η ερωτική απογοήτευση κράτησε τρία χρόνια. Πολύ μεγάλο σχολείο. Ήταν κάτι που μου φαινόταν ότι δεν θα τελειώσει ποτέ, ότι θα πρέπει να ζήσω έτσι τα επόμενα χρόνια στη ζωή μου. Ήταν γύρω στα τρία χρόνια, και τώρα που σκέφτομαι μου φαίνεται πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα, αλλά βγαίνοντας από αυτό ένιωσα σαν να είμαι σοφότερος».

Στη συνέχεια, ο Αλέξης Γεωργούλης εξήγησε πως, παρά τα όσα είχαν προηγηθεί, οι δύο τους εξακολουθούν να επικοινωνούν: «Με αυτή τη γυναίκα έχουμε επαφή σήμερα, ξέρει ότι είναι αυτή που μου το προκάλεσε αυτό. Δεν έχουμε συζητήσει από τότε γι’ αυτό. Συζητάμε γενικότερα. Βέβαια, έχει βοηθήσει και ο χώρος, γιατί είμαστε σε διαφορετικά σημεία στη γη. Μου αρέσει πάρα πολύ που είμαστε φίλοι. Έχω ζήσει και καλύτερο έρωτα μετά από αυτόν».

Από το Κέντρο Υγείας Ιστιαίας στο οποίο λειτουργεί η πρώτη μονάδα τεχνητού νεφρού σε κέντρο πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας, ξεκίνησε η επίσκεψη του πρωθυπουργού Κυριάκος Μητσοτάκης στη βόρεια Εύβοια.

Όπως είπε σε δηλώσεις του κατά την επίσκεψη ο κ. Μητσοτάκης «το ΕΣΥ αλλάζει, οι πόροι του Ταμείου Ανάκαμψης επενδύονται προς όφελος της συνολικής του αναβάθμισης» προσθέτοντας ότι «στο τέλος αυτής της τετραετίας θα παραδώσουμε το καλύτερο εθνικό σύστημα υγείας που είχε η χώρα»

Με αφορμή, δε, τη συμπλήρωσε πέντε ετών από την καταστροφική πυρκαγιά στη βόρεια Εύβοια ο πρωθυπουργός σημείωσε «ατενίζουμε το μέλλον με περισσότερη αισιοδοξία» τονίζοντας ότι «η κυβέρνηση έσκυψε πάνω στα προβλήματα που άφησε πίσω της η πυρκαγιά».

Πέθανε σε ηλικία 92 ετών η σπουδαία ηθοποιός Μάρω Κοντού, η οποία το τελευταίο διάστημα αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα υγείας και νοσηλευόταν στον Άγιο Σάββα.

Η ηθοποιός που είχε καρκίνο στον πνεύμονα νοσηλεύτηκε αρχικά στο Αττικόν και στη συνέχεια μεταφέρθηκε στον Άγιο Σάββα.

Η Μάρω Κοντού μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο το βράδυ της Δευτέρας 15 Ιουνίου. Τότε, ο πρόεδρος της ΠΟΕΔΗΝ, Μιχάλης Γιαννάκος είχε πει για την κατάσταση της υγείας της και τον λόγο της νοσηλείας της στην εκπομπή Buongiorno: «Στη χθεσινή εφημερία χθες το βράδυ προσήλθε η Μάρω Κοντού, με πνευμονολογικό πρόβλημα και νοσηλεύεται αυτή τη στιγμή στην καρδιολογική κλινική, όπου την παρακολουθούν πνευμονολόγοι. Το πρόβλημά της είναι σοβαρό, γίνεται πολύ μεγάλη προσπάθεια από τους γιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό, όπως για όλους τους ασθενείς, να τα καταφέρει. Κάνουμε ό,τι μπορούμε, περαστικά να ευχηθούμε, ελπίζουμε να τα καταφέρει. Το πρόβλημά της είναι πνευμονολογικό, δεν απαιτείται αυτή τη στιγμή η εισαγωγή της στην εντατική,. Το πρόβλημα είναι σοβαρό, δεν είναι ίωση, αλλά θα τα καταφέρει».

Όσο η ηθοποιός νοσηλευόταν, το βράδυ της Τετάρτης 24 Ιουνίου σήμανε συναγερμός στο Αττικόν, όταν ένας 90χρονος επιχείρησε να εισέλθει στην κλινική όπου βρισκόταν η Μάρω Κοντού, έχοντας στην κατοχή του γλάστρα και αντικείμενο που περιείχε μαχαίρι. Ο ηλικιωμένος συνελήφθη από τις Αρχές και οδηγήθηκε στο Αστυνομικό Τμήμα Χαϊδαρίου, ενώ διερευνώνται οι συνθήκες και τα κίνητρα της υπόθεσης.

Σύμφωνα με εκπροσώπους του νοσοκομείου, ο άντρας αρχικά δήλωσε συγγενής ασθενούς για να μπει στο κτίριο και στη συνέχεια προσπάθησε να προσεγγίσει την κλινική όπου νοσηλεύεται η ηθοποιός. Όπως αναφέρεται, στην είσοδο της κλινικής υπάρχει αυστηρότερο καθεστώς ελέγχου επισκεπτών, με αποτέλεσμα το προσωπικό να αμφισβητήσει την ιδιότητά του και να ειδοποιήσει τις Αρχές.

Ο ηλικιωμένος, μίλησε στο Mega για το περιστατικό και υποστήριξε ότι δεν είχε πρόθεση να προκαλέσει πρόβλημα και ότι το μαχαίρι το είχε μαζί του λόγω των νυχτερινών μετακινήσεών του: «Το μαχαίρι το κρατάω πάντα εγώ. Δεν το είχα για τη Μάρω Κοντού. Περπατάω τη νύχτα εγώ, το είχα σκοπό να γυρίσω» υποστήριξε.

Η αγορά εργασίας αλλάζει ταχύτατα: οι επιχειρήσεις δίνουν πλέον μάχη για τη διατήρηση ταλέντων, ενώ η μισθολογική διαφάνεια και η Τεχνητή Νοημοσύνη ανατρέπουν τους κανόνες του παιχνιδιού.

Η αμοιβή παραμένει ο ισχυρότερος παράγοντας, που επηρεάζει τις αποφάσεις των εργαζομένων, ενώ οι ελληνικές επιχειρήσεις βρίσκονται μπροστά σε μια νέα πρόκληση: να προσελκύσουν ταλέντα σε ένα περιβάλλον όπου οι προσδοκίες των εργαζομένων αλλάζουν και η τεχνολογία μεταμορφώνει τον τρόπο λειτουργίας του HR.

Αυτή η εικόνα αποτυπώνεται στη νέα «Έρευνα Πρακτικών Προσέλκυσης και Επιλογής Προσωπικού» που πραγματοποίησε το kariera.gr σε συνεργασία με το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών (ΟΠΑ), με τη συμμετοχή 193 εργοδοτών από όλη την Ελλάδα.

Τα αποτελέσματα δείχνουν ότι το παραδοσιακό μοντέλο εργασίας, όπου η ασφάλεια μιας θέσης αποτελούσε από μόνη της ισχυρό κίνητρο παραμονής, υποχωρεί. Οι εργαζόμενοι αξιολογούν πλέον συνολικά την εργασιακή τους εμπειρία, με τις αποδοχές, την ποιότητα ζωής και τις προοπτικές εξέλιξης να βρίσκονται στο επίκεντρο. Την ίδια στιγμή, οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν πλέον μια τριπλή πρόκληση: την αύξηση του ανταγωνισμού για ανθρώπινο δυναμικό, την ανάγκη για πιο διαφανείς πολιτικές αμοιβών και την προσαρμογή στις δυνατότητες αλλά και τους κινδύνους της Τεχνητής Νοημοσύνης.

Η διατήρηση εργαζομένων γίνεται η μεγαλύτερη πρόκληση για τις επιχειρήσεις

Το 79% των εργοδοτών θεωρεί ότι ο βασικότερος λόγος αποχώρησης ενός εργαζομένου είναι μια καλύτερη οικονομική πρόταση από άλλη εταιρεία, σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας. Με άλλα λόγια, σχεδόν 8 στους 10 εργοδότες αναγνωρίζουν ότι ο μισθός αποτελεί τον καθοριστικό παράγοντα που μπορεί να οδηγήσει έναν εργαζόμενο σε αλλαγή εργοδότη.
Παράλληλα, όταν οι επιχειρήσεις ερωτήθηκαν ποιοι παράγοντες κρατούν τους εργαζομένους σε έναν οργανισμό, το 62% απάντησαν για τις ανταγωνιστικές αποδοχές και παροχές, ενώ το 58% για την ισορροπία επαγγελματικής και προσωπικής ζωής.

Πράγματι, η μεγαλύτερη πρόκληση για τις επιχειρήσεις σήμερα, είναι όχι τόσο η εύρεση ανθρώπων με τις κατάλληλες δεξιότητες αλλά το να καταφέρουν να τους κρατήσουν, όπως δηλώνει το 64% των εργοδοτών. Ταυτόχρονα, αλλάζουν και τα κριτήρια επιλογής προσωπικού. Το 60% αναφέρει ότι δίνει πλέον μεγαλύτερη βαρύτητα στην αξιολόγηση των soft skills, δηλαδή δεξιοτήτων όπως η επικοινωνία, η προσαρμοστικότητα, η συνεργασία και η επίλυση προβλημάτων. Η τάση αυτή δείχνει ότι το σύγχρονο HR απομακρύνεται από την αποκλειστική αξιολόγηση τεχνικών προσόντων και στρέφεται περισσότερο στις ανθρώπινες δεξιότητες.

Αξίζει να αναφερθεί, ότι η πίεση, που δέχονται οι εταιρείες συνδέεται άμεσα με τον αυξημένο ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας. Οι εργαζόμενοι έχουν περισσότερες επιλογές και είναι περισσότερο διατεθειμένοι να εξετάσουν νέες ευκαιρίες όταν αυτές προσφέρουν καλύτερους όρους. Επομένως, όπως δείχνουν τα στοιχεία, η παραμονή σε μια εταιρεία δεν εξαρτάται πλέον μόνο από τη θέση ή την ασφάλεια εργασίας, αλλά από ένα συνολικό πακέτο αξίας που περιλαμβάνει οικονομικά κίνητρα, ευελιξία και ποιότητα ζωής.

Από το «πόσο πληρώνει η αγορά» στη μισθολογική διαφάνεια

Ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα, που αναδεικνύει η έρευνα είναι η σταδιακή μετάβαση προς μεγαλύτερη διαφάνεια στις αμοιβές καθώς πολλά στοιχεία δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις βρίσκονται ακόμη σε αρχικό στάδιο προσαρμογής. Μάλιστα, η συζήτηση γύρω από τη μισθολογική διαφάνεια ενισχύεται και από τις ευρωπαϊκές εξελίξεις, καθώς οι επιχειρήσεις καλούνται να εναρμονιστούν με ένα νέο πλαίσιο όπου οι εργαζόμενοι και οι υποψήφιοι θα έχουν μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες σχετικά με τις αμοιβές.

Αντίθετα με τους ισχυρισμούς αρκετών επιχειρήσεων ότι δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα ανισότητας, τα στοιχεία αποκαλύπτουν ένα σημαντικό κενό μεταξύ αντίληψης και πρακτικής. Συγκεκριμένα, το 46% των επιχειρήσεων δηλώνει ότι δεν υπάρχει μισθολογικό χάσμα μεταξύ ανδρών και γυναικών. Ωστόσο, 40% των εργοδοτών παραδέχεται ότι δεν χρησιμοποιεί κανέναν μηχανισμό για την παρακολούθηση μισθολογικών αποκλίσεων.

Η απουσία συστηματικής μέτρησης δημιουργεί ερωτήματα σχετικά με το κατά πόσο οι οργανισμοί μπορούν πραγματικά να γνωρίζουν αν υπάρχουν ή όχι ανισότητες στο εσωτερικό τους.

Παράλληλα, μόνο το 34,7% των επιχειρήσεων έχει ήδη ορίσει συγκεκριμένο εύρος αμοιβών ανά θέση εργασίας, μια πρακτική που θεωρείται βασικό εργαλείο για πιο οργανωμένες και δίκαιες πολιτικές αποδοχών.

Γιατί οι εταιρείες δεν δημοσιεύουν μισθούς στις αγγελίες

Παρά την αυξανόμενη απαίτηση για μεγαλύτερη διαφάνεια, η δημοσιοποίηση των μισθολογικών δεδομένων στις αγγελίες εργασίας παραμένει περιορισμένη.

Το 35,6% των εργοδοτών δηλώνει ότι δεν δημοσιεύει πληροφορίες σχετικά με τις αποδοχές για λόγους εμπιστευτικότητας, ενώ το 33,1% αναφέρει ότι επιλέγει να μην αποκαλύπτει μισθολογικά στοιχεία ώστε να διατηρεί μεγαλύτερη ευελιξία στις διαπραγματεύσεις με τους υποψηφίους. Ωστόσο, η διεθνής τάση δείχνει, ότι οι υποψήφιοι εργαζόμενοι δίνουν ολοένα μεγαλύτερη σημασία στη σαφήνεια των όρων μιας θέσης πριν αποφασίσουν αν θα προχωρήσουν σε μια διαδικασία επιλογής.

Η μισθολογική διαφάνεια εξελίσσεται έτσι από θέμα συμμόρφωσης σε στοιχείο ανταγωνιστικότητας. Οι επιχειρήσεις που θα μπορούν να επικοινωνούν ξεκάθαρα την αξία, που προσφέρουν στους εργαζομένους τους αναμένεται να αποκτήσουν πλεονέκτημα στην προσέλκυση ταλέντων, αφού οι εργαζόμενοι αναζητούν μεγαλύτερη σαφήνεια πριν επενδύσουν χρόνο σε μια νέα επαγγελματική ευκαιρία.

Η Τεχνητή Νοημοσύνη αλλάζει το τοπίο των προσλήψεων

Όσο η Τεχνητή Νοημοσύνη εισέρχεται δυναμικά στις λειτουργίες ανθρώπινου δυναμικού, η υιοθέτησή της συνοδεύεται από προβληματισμούς. Οι επιχειρήσεις αναγνωρίζουν ότι η AI μπορεί να βοηθήσει τους υπεύθυνους ανθρωπίνων πόρων να αυτοματοποιήσουν επαναλαμβανόμενες εργασίες και να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στη δημιουργία ουσιαστικών σχέσεων με τους υποψηφίους. Παράλληλα, όμως, υπάρχουν σημαντικές ανησυχίες για τους κινδύνους που μπορεί να δημιουργήσει η χρήση της.

Το 78% των εργοδοτών θεωρεί ως σημαντικότερο ζήτημα την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Το 58% ανησυχεί για τον κίνδυνο μεροληψίας και διακρίσεων στις διαδικασίες επιλογής, ενώ το 53% φοβάται ότι η υπερβολική αυτοματοποίηση μπορεί να περιορίσει την ανθρώπινη διάσταση των προσλήψεων.

Τα βασικά εμπόδια για την ευρύτερη υιοθέτηση εφαρμογών AI είναι η έλλειψη τεχνογνωσίας, που αναφέρεται από το 57% των επιχειρήσεων, το κόστος υλοποίησης (50%) και τα νομικά ή ηθικά ζητήματα (42%).

Ο υπεύθυνος προσλήψεων θα χρειάζεται πλέον νέες δεξιότητες

Η είσοδος της AI δεν σημαίνει απαραίτητα αντικατάσταση του ανθρώπινου παράγοντα στο HR. Αντίθετα, η τάση που καταγράφεται δείχνει έναν νέο ρόλο για τους επαγγελματίες του κλάδου.

Το 50% των εργοδοτών εκτιμά ότι οι recruiters θα χρειαστεί να αναπτύξουν περισσότερες τεχνολογικές δεξιότητες, ενώ το 46% θεωρεί ότι η AI θα τους επιτρέψει να αφιερώσουν περισσότερο χρόνο στη δημιουργία σχέσεων με τους υποψηφίους. Ο υπεύθυνος προσλήψεων στο μέλλον δεν θα είναι απλώς ένας διαχειριστής διαδικασιών επιλογής, αλλά ένας επαγγελματίας που θα συνδυάζει ανθρώπινη κρίση, επικοινωνιακές δεξιότητες και τεχνολογική κατανόηση.
Το νέο μοντέλο εργασίας απαιτεί περισσότερη διαφάνεια και ανθρωποκεντρική προσέγγιση
Τα συμπεράσματα της έρευνας δείχνουν ότι οι επιχειρήσεις βρίσκονται μπροστά σε μια σημαντική αλλαγή κουλτούρας.

Η διατήρηση εργαζομένων δεν θα κριθεί μόνο από τις οικονομικές απολαβές, αλλά από το συνολικό περιβάλλον, που προσφέρει ένας οργανισμός. Η μισθολογική δικαιοσύνη, η ευελιξία, η ποιότητα της εργασιακής εμπειρίας και η αξιοποίηση της τεχνολογίας με υπεύθυνο τρόπο θα αποτελέσουν βασικούς παράγοντες διαφοροποίησης.

Σε μια αγορά όπου τα ταλέντα έχουν μεγαλύτερη διαπραγματευτική δύναμη, οι επιχειρήσεις που θα επενδύσουν στη διαφάνεια, στην ανάπτυξη ανθρώπων και στην έξυπνη χρήση της τεχνολογίας θα είναι εκείνες που θα μπορέσουν να προσελκύσουν και να διατηρήσουν το ανθρώπινο δυναμικό που χρειάζονται. Η νέα εποχή του HR δεν αφορά μόνο την εύρεση εργαζομένων αλλά τη δημιουργία οργανισμών, στους οποίους οι άνθρωποι επιλέγουν να παραμείνουν.

Ραγδαίες είναι οι εξελίξεις στην Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας, καθώς το υπουργείο Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού προχώρησε στην ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης του σωματείου, έπειτα από έλεγχο των ελεγκτικών υπηρεσιών του υπουργείου Οικονομικών που αποκάλυψε σοβαρές παραλείψεις και εκτεταμένες παρατυπίες στην τήρηση των υποχρεωτικών διοικητικών βιβλίων.

Η απόφαση, η οποία εκδόθηκε σήμερα από τη Γενική Γραμματεία Αθλητισμού, έρχεται σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η Ομοσπονδία βρίσκεται στο επίκεντρο μεγάλου σκανδάλου για τη διαχείριση των οικονομικών της, τις μεταφορές χρημάτων, τις δαπάνες που χρεώνονταν στα ταμεία της και τις πρακτικές προηγούμενων διοικήσεων.

Πρόκειται για μια ιδιαίτερα σοβαρή διοικητική εξέλιξη, καθώς δεν αφορά απλώς την επιβολή κάποιας οικονομικής κύρωσης ή την αποστολή συστάσεων προς τη διοίκηση. Το αρμόδιο υπουργείο ανακαλεί τη βεβαίωση με την οποία είχε αναγνωριστεί ότι η Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας πληρούσε τις προϋποθέσεις της αθλητικής νομοθεσίας.

Σύμφωνα με το επίσημο έγγραφο, ανακαλείται η υπ’ αριθμόν 518616/08-02-2023 βεβαίωση της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού, με την οποία είχε πιστοποιηθεί η ειδική αθλητική αναγνώριση του σωματείου με την επωνυμία «Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας», ΑΦΜ 090036607 και κωδικό ΓΓΑ ΑΑ41. Η απόφαση βασίζεται στα ευρήματα έκθεσης ελέγχου που συντάχθηκε στις 11 Ιουνίου 2026, έπειτα από αιφνιδιαστικό επιτόπιο έλεγχο στα γραφεία της Ομοσπονδίας. Ο έλεγχος πραγματοποιήθηκε από τριμελές κλιμάκιο, κατόπιν απόφασης που είχε εκδοθεί στις 22 Μαΐου 2026.

Όπως προκύπτει από το πόρισμα που επικαλείται η διοικητική απόφαση, οι ελεγκτές εντόπισαν σοβαρά προβλήματα στην τήρηση των βιβλίων της Ομοσπονδίας. Μεταξύ άλλων, διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν θεωρηθεί τα βιβλία πρακτικών των γενικών συνελεύσεων, στα οποία περιλαμβάνονταν πρακτικά από τις 22 Μαΐου 2021 έως και το 2024.

Αντίστοιχο πρόβλημα εντοπίστηκε στο βιβλίο πρακτικών των συνεδριάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου, για την περίοδο από τις 25 Μαΐου 2021 έως τις 9 Σεπτεμβρίου 2024. Πρόκειται για μια περίοδο μεγαλύτερη των τριών ετών, κατά την οποία, σύμφωνα με τους ελεγκτές, οι συνεδριάσεις και οι αποφάσεις του κορυφαίου διοικητικού οργάνου δεν αποτυπώνονταν σε νομίμως θεωρημένο βιβλίο.

Ιδιαίτερα επιβαρυντικό θεωρείται και το εύρημα που αφορά το βιβλίο μελών. Σύμφωνα με την έκθεση, από το 2020 και μετά υπήρχε πλήρης παράλειψη ενημέρωσής του. Το βιβλίο μελών αποτελεί βασικό στοιχείο της διοικητικής λειτουργίας ενός αθλητικού φορέα, καθώς σε αυτό αποτυπώνεται ποια σωματεία διαθέτουν την ιδιότητα του μέλους και, κατ’ επέκταση, ποια έχουν δικαίωμα συμμετοχής στις διαδικασίες και στις γενικές συνελεύσεις.

Το κλιμάκιο δεν περιορίστηκε στη διαπίστωση ότι τα βιβλία δεν είχαν θεωρηθεί. Κατέγραψε και πλημμελή τήρηση του περιεχομένου τους, με κενά που δημιουργούν σοβαρά ερωτήματα για τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονταν και καταγράφονταν οι αποφάσεις.

Κλείσιμο
Στην απόφαση αναφέρεται ότι σε ορισμένες περιπτώσεις δεν είχαν καταχωριστεί πρακτικά, ενώ εντοπίστηκαν ενδιάμεσες κενές σελίδες, ελλείψεις επισυναπτόμενων στοιχείων και κενά στο περιεχόμενο των εγγράφων. Οι ελεγκτές κατέγραψαν ακόμη έντυπα πρακτικά χωρίς αρίθμηση, με μονογραφήσεις ανά σελίδα και σφραγίδες της Ομοσπονδίας, καθώς και υπογραφές μελών οι οποίες είχαν αποτυπωθεί πάνω σε κενές σελίδες.

Η τελευταία αυτή αναφορά θεωρείται εξαιρετικά σοβαρή, καθώς η ύπαρξη υπογραφών σε κενά φύλλα δημιουργεί εύλογα ερωτήματα για το πώς θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν μεταγενέστερα οι συγκεκριμένες σελίδες και κατά πόσο διασφαλιζόταν η γνησιότητα και η ακεραιότητα των πρακτικών.

Με βάση αυτά τα ευρήματα, η Γενική Γραμματεία Αθλητισμού έκρινε ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις εφαρμογής του άρθρου 6 του νόμου 2725/1999. Η νομοθεσία προβλέπει ότι κάθε αθλητικό σωματείο οφείλει να τηρεί συγκεκριμένα βιβλία, μεταξύ των οποίων το μητρώο μελών, τα πρακτικά των γενικών συνελεύσεων, τα πρακτικά του Διοικητικού Συμβουλίου, το βιβλίο εσόδων και εξόδων, το βιβλίο περιουσιακών στοιχείων και το πρωτόκολλο εισερχόμενων και εξερχόμενων εγγράφων.

Τα βιβλία αυτά πρέπει, πριν χρησιμοποιηθούν, να έχουν θεωρηθεί από την αρμόδια αρχή. Η μη τήρηση των σχετικών διατάξεων μπορεί να επιφέρει την ανάκληση της ειδικής αθλητικής αναγνώρισης, κύρωση η οποία τελικά επιβλήθηκε στην Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας.

Η νέα απόφαση έρχεται να προστεθεί στο ήδη βαρύ κλίμα που έχει διαμορφωθεί γύρω από τη λειτουργία και την οικονομική διαχείριση της Ομοσπονδίας. Σε πολυσέλιδο πόρισμα του υπουργείου Οικονομικών είχαν καταγραφεί μεταφορές χρημάτων προς προσωπικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, δαπάνες για πολυτελή ξενοδοχεία, αγορές ηλεκτρονικών συσκευών, ειδών προσωπικής χρήσης και προϊόντων που, σύμφωνα με τους ελεγκτές, δεν συνδέονταν επαρκώς με τις ανάγκες του αθλήματος.

Στα ευρήματα περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, μεταφορές συνολικού ύψους 107.569 ευρώ, ταμειακές διευκολύνσεις προς τον τότε πρόεδρο, χρήση χρεωστικής κάρτας που ήταν συνδεδεμένη με λογαριασμό της Ομοσπονδίας, καθώς και δαπάνες για διαμονές σε ξενοδοχεία της Ευρυτανίας, της Αράχωβας, της Τήνου, του Κόρφου Κορινθίας και της Ξάνθης.

Παράλληλα, είχαν εντοπιστεί χρεώσεις για γυαλιά ηλίου, αρώματα, προϊόντα από καταστήματα duty free, αγορά PlayStation και iPhone, τρόφιμα, αλλά και η περίφημη αγορά για «ροζ κανίς», η οποία αποτέλεσε ένα από τα πλέον χαρακτηριστικά ευρήματα του ελέγχου. Η ανάκληση της αθλητικής αναγνώρισης δεν παρουσιάζεται στο έγγραφο ως άμεση ποινή για τις επίμαχες οικονομικές δαπάνες, αλλά ως συνέπεια των συγκεκριμένων διοικητικών παραβάσεων που διαπιστώθηκαν κατά τον επιτόπιο έλεγχο.

Ωστόσο, είναι σαφές ότι η εξέλιξη σημειώνεται μέσα σε ένα συνολικό πλαίσιο αμφισβήτησης της νομιμότητας, της διαφάνειας και της χρηστής διοίκησης στην Ομοσπονδία. Η απόφαση κοινοποιήθηκε στην Ελληνική Ομοσπονδία Πυγμαχίας, με έδρα το Ολυμπιακό Κέντρο Πυγμαχίας στο Περιστέρι, ενώ διαβιβάστηκε επίσης στο γραφείο του αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού, στο γραφείο του γενικού γραμματέα Αθλητισμού και στη Γενική Διεύθυνση Οργάνωσης Αθλητισμού.

Το επόμενο διάστημα θεωρείται κρίσιμο για το μέλλον της ελληνικής πυγμαχίας. Η διοικητική αποκατάσταση της Ομοσπονδίας, η αντιμετώπιση των συνεπειών της απόφασης και η πλήρης διερεύνηση των οικονομικών ευρημάτων αναμένεται να καθορίσουν εάν και υπό ποιες προϋποθέσεις μπορεί να επανέλθει σε καθεστώς θεσμικής νομιμότητας.

Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση της 14ης Ιουλίου αποτελεί την πιο ηχηρή μέχρι σήμερα παρέμβαση της Πολιτείας στη λειτουργία της Ελληνικής Ομοσπονδίας Πυγμαχίας και σηματοδοτεί την κορύφωση μιας υπόθεσης που πλέον δεν αφορά μόνο τη διαχείριση χρημάτων, αλλά τον ίδιο τον θεσμικό πυρήνα της διοίκησης του αθλήματος.

Ο Γρηγόρης Δημητριάδης απέδειξε γιατί παραμένει ένας από τους πιο ψύχραιμους και ουσιαστικούς συνομιλητές της δημόσιας ζωής

Σε μια εποχή όπου ο δημόσιος διάλογος κυριαρχείται από κραυγές, εντυπώσεις και εύκολους τίτλους, η πρόσφατη συνέντευξη του Γρηγόρη Δημητριάδη ξεχώρισε για έναν πολύ απλό λόγο: μίλησε με επιχειρήματα, ψυχραιμία και αυτοπεποίθηση.

Χωρίς υπερβολές και χωρίς διάθεση αντιπαράθεσης για τις εντυπώσεις, έδωσε απαντήσεις που έδειξαν γνώση των θεμάτων, πολιτική εμπειρία και κυρίως την ικανότητα να διαχειρίζεται δύσκολες ερωτήσεις χωρίς να χάνει τη συγκρότησή του.

Αυτό που έκανε ιδιαίτερη εντύπωση δεν ήταν μόνο το περιεχόμενο των απαντήσεών του, αλλά και ο τρόπος. Δεν προσπάθησε να δημιουργήσει πρωτοσέλιδα. Δεν επένδυσε σε συνθήματα. Επέλεξε να εξηγήσει, να τεκμηριώσει και να υπερασπιστεί τις θέσεις του.

Η συνέντευξη αυτή θύμισε ότι η ηγεσία δεν μετριέται μόνο από έναν τίτλο ή μια θέση. Μετριέται από την ικανότητα να παραμένεις σταθερός υπό πίεση, να αναλαμβάνεις την ευθύνη των λόγων σου και να εκπέμπεις αυτοπεποίθηση χωρίς αλαζονεία.

Είτε κάποιος συμφωνεί είτε διαφωνεί μαζί του, δύσκολα μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Γρηγόρης Δημητριάδης εμφανίστηκε προετοιμασμένος, αποφασιστικός και με σαφή στρατηγική σκέψη. Σε μια περίοδο όπου η πολιτική επικοινωνία συχνά εξαντλείται σε εικόνες, εκείνος επένδυσε στην ουσία.

Ίσως αυτό να είναι και το σημαντικότερο μήνυμα της συνέντευξης: ότι η πραγματική επιρροή δεν χτίζεται με θόρυβο, αλλά με συνέπεια, ψυχραιμία και καθαρό λόγο.

Η δημόσια παρουσία του έδειξε πως εξακολουθεί να αποτελεί πρόσωπο με βαρύτητα στον δημόσιο διάλογο, ικανό να διαμορφώνει την ατζέντα και να προκαλεί ουσιαστική συζήτηση. Και αυτό είναι χαρακτηριστικό που συναντά κανείς σε ανθρώπους με ηγετικά χαρακτηριστικά.

Το παραπάνω αποτελεί άρθρο γνώμης και αξιολόγηση της συγκεκριμένης δημόσιας εμφάνισης.

Ο ρωσικός ενεργειακός κολοσσός Lukoil -που ελέγχει το διυλιστήριο Neftohim Lukoil, το μοναδικό της Βουλγαρίας και το μεγαλύτερο των Βαλκανίων- βρίσκεται στο επίκεντρο της επιτυχημένης πρωτοβουλίας της Σόφιας να αφαιρέσει από τη λίστα των «στόχων» του νέου πακέτου κυρώσεων κατά της Ρωσίας τον Βαγκίτ Αλεκπέροφ, μεγαλομέτοχο της Lukoil.

Όπως σχολιάζει η γαλλική εφημερίδα Les Echos, με το που ανέλαβε τα καθήκοντά του, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Ρούμεν Ράντεφ, επιβεβαίωσε την πιο διαλλακτική στάση του απέναντι στη Ρωσία -σε σχέση με τον προκάτοχό του-, απειλώντας να θέσει βέτο στο νέο πακέτο κυρώσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατά της Μόσχας. Το πακέτο, που παρουσιάστηκε από την Κομισιόν τον περασμένο μήνα, προέβλεπε μεταξύ άλλων την επιβολή κυρώσεων στον Αλεκπέροφ. Τελικά, όπως έγινε γνωστό χθες, η Βουλγαρία κατάφερε να αφαιρεθεί το όνομά του από την ούτως ή άλλως «αποδυναμωμένη» λίστα των κυρώσεων, που αναμένεται να ψηφιστεί το αμέσως επόμενο διάστημα από τους υπουργούς Εξωτερικών των «27»

Δίχτυ προστασίας από τη Σόφια στον Ρώσο μεγαλομέτοχο της Lukoil
Ο Ράντεφ είχε υποστηρίξει ότι το να μπει στη μαύρη λίστα ο Αλεκπέροφ σημαίνει ότι «πυροβολούμε τα πόδια μας», όπως είχε πει χαρακτηριστικά, επικαλούμενος την αποζημίωση ύψους 3 δισ. ευρώ που διεκδικεί ο Ρώσος ολιγάρχης από το βουλγαρικό Δημόσιο, μετά την απόπειρά του τελευταίου να θέσει υπό τον έλεγχό του το διυλιστήριο στο Μπουργκάς υπό την πίεση των ΗΠΑ. Η προηγούμενη κυβέρνηση της Σόφιας έθεσε υπό ειδική διαχείριση το διυλιστήριο τον περασμένο Νοέμβριο, μετά την επιβολή ασφυκτικών κυρώσεων στη Lukoil από τη Ουάσιγκτον, που οδήγησαν τον ρωσικό όμιλο να βγάλει στο σφυρί τα περιουσιακά στοιχεία που διατηρεί στο εξωτερικό, συνολικής εκτιμώμενης αξίας 72 δισ. δολαρίων.

«Υπάρχει σημαντικός κίνδυνος για τη λειτουργία της Lukoil», υποστηρίζει ο Βούλγαρος πρωθυπουργός, υπονοώντας και πιθανές παρενέργειες στη βουλγαρική οικονομία, με δεδομένο ότι η ρωσική εταιρεία είναι ο κορυφαίος διανομέας καυσίμων της χώρας και εκμεταλλεύεται το μοναδικό διυλιστήριό της στο Μπουργκάς, στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, μαζί με ένα εκτεταμένο δίκτυο πρατηρίων. Επί του παρόντος, τα περιουσιακά στοιχεία της Lukoil στη Βουλγαρία καλύπτονται από προσωρινή άδεια των ΗΠΑ, η οποία επιτρέπει τη συνέχιση των συναλλαγών και της λειτουργίας τους έως τις 29 Οκτωβρίου 2026, χωρίς όμως να αίρει το καθεστώς των κυρώσεων.

H ελληνική παράμετρος της υπόθεσης
Η υπόθεση έχει -έστω και «περιφερειακά» ελληνικό ενδιαφέρον, καθώς στο παρελθόν η Helleniq Energy είχε επιβεβαιώσει ότι παρακολουθεί διακριτικά, τις εξελίξεις με τα assets της Lukoil στη Βουλγαρία, καθώς υπό συγκεκριμένες συνθήκες θα εξέταζε ενδεχομένως την ενίσχυση του δικτύου πρατηρίων της ΕΚΟ στη Βουλγαρία μέσω της εξαγοράς μέρος του δικτύου των πρατηρίων της Lukoil στη γειτονική χώρα. Πολύ πιο επιφυλακτική είχε εμφανιστεί η διοίκηση όσον αφορά το διυλιστήριο στο Μπουργκάς. Υπενθυμίζεται ότι η Helleniq Energy έχει σημαντική δραστηριότητα και επενδύσεις άνω των 100 εκατ. ευρώ στη Βουλγαρία, καθώς και αλυσίδα εφοδιασμού από το διυλιστήριο που διατηρεί στη Θεσσαλονίκη.

Η δικαστική μάχη Lukoil – Βουλγαρίας και το διακύβευμα των 3 δις. ευρώ
Σε κάθε περίπτωση, επιστρέφοντας στον μεγαλομέτοχο της Lukoil, Αλεκπέροφ, και το «δίχτυ προστασίας» που του άπλωσε η κυβέρνηση της Σόφιας, η Les Echos σχολιάζει ότι οι κυρώσεις που στόχευαν στον Ρώσο επιχειρηματία (πάγωμα περιουσιακών στοιχείων, διακοπή των μερισμάτων που του αναλογούν, απαγόρευση εισόδου στο έδαφος της Ευρωπαϊκής Ένωσης) ήρθαν στην πιο ακατάλληλη στιγμή στα μάτια του Βούλγαρου πρωθυπουργού. Και τούτο διότι η πρωτοβουλία της ΕΕ ήρθε ενώ η Σόφια και η ελβετική θυγατρική της Lukoil, Litasco, ξεκίνησαν, στα τέλη Ιουνίου, συζητήσεις για τη διευθέτηση της δικαστικής διαμάχης που γεννήθηκε από τα μέτρα που έλαβαν οι προηγούμενες κυβερνήσεις της Βουλγαρίας κατά του ομίλου, συμπεριλαμβανομένης της διακοπής των εισαγωγών ρωσικού πετρελαίου. Όπως προαναφέρθηκε, η εταιρεία και ο Αλεκπέροφ απειλούν να προσφύγουν σε διεθνές δικαστήριο για να διεκδικήσουν έως και 3 δισεκατομμύρια ευρώ σε αποζημιώσεις από τη Βουλγαρία.

«Ο Ρούμεν Ράντεφ αφήνει να εννοηθεί ότι οι κυρώσεις κατά του κύριου μετόχου κινδυνεύουν να δώσουν περισσότερο βάρος στη Litasco στις συζητήσεις της με το κράτος. Μα αυτό είναι πολύ συζητήσιμο», σχολιάζει ο Εβγκένι Κάνεφ, διευθύνων σύμβουλος στη Maconis LLC. Θέση που συμμερίζεται και ο Μαρτίν Βλαντιμίροφ, οικονομολόγος στο Center for the Study of Democracy: «Αυτές οι κυρώσεις δεν συνιστούν κανέναν κίνδυνο για τη λειτουργία του διυλιστηρίου: στοχεύουν τα μερίσματα του Βαγκίτ Αλεκπέροφ, όχι τη Lukoil».

Εφιαλτικές στιγμές έζησε το βράδυ της Κυριακής (12/7) μια 14χρονη κοπέλα στις τουαλέτες εμπορικού κέντρου στην Αθήνα, όταν ένας Αιγύπτιος την ακινητοποίησε και επιχείρησε να τη βιάσει.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το περιστατικό συνέβη περίπου στις 23.15 όταν η κοπέλα πήγε στις γυναικείες τουαλέτες του εμπορικού κέντρου.

Εκεί βρέθηκε απέναντι από τον 19χρονο Αιγύπτιο ο οποίος έδειξε απ” την αρχή τις διαθέσεις του. Ο άνδρας προσέγγισε την ανήλικη και την ακινητοποίησε με τη βία. Στη συνέχεια έβγαλε τα ρούχα του και επιχείρησε να τη βιάσει.

Η κοπέλα τον απώθησε και κατάφερε να ξεφύγει. Βγήκε από τον χώρο και ζήτησε βοήθεια από στελέχη της ομάδας ΔΙΑΣ που βρίσκονταν κοντά στο εμπορικό κέντρο.

Οι αστυνομικοί αναζήτησαν τον 19χρονο και, έπειτα από πεζή καταδίωξη, τον ακινητοποίησαν στο πάρκινγκ και τον συνέλαβαν για απόπειρα βιασμού.

Για το ενδεχόμενο συνεργασίας της Νέας Δημοκρατίας με τον Αντώνη Σαμαρά, το ΠΑΣΟΚ και τον Κυριάκο Βελόπουλο ρωτήθηκε, μεταξύ άλλων, ο Άδωνις Γεωργιάδης σε ραδιοφωνική του συνέντευξη σήμερα, Δευτέρα.

Ειδικά για τον κ. Σαμαρά είπε στα Παραπολιτικά FM ότι «αν δεν έθετε ως προϋπόθεση να είναι άλλος πρωθυπουργός, θα σας έλεγα ότι εφόσον ο λαός τον επιλέξει να είναι στη Βουλή, όπως θα μιλάγαμε με τα υπόλοιπα κόμματα θα συζητάγαμε μαζί του. Αν ο όρος είναι με άλλο πρωθυπουργό, αυτό δεν μπορεί να γίνει»

Ως προς το ΠΑΣΟΚ, ο αντιπρόεδρος της ΝΔ απάντησε για το ενδεχόμενο συνεργασίας «βεβαίως θα μπορούσαμε, αλλά ο Ανδρουλάκης πήγε στο συνέδριο και ψήφισε να μην συνεργαστεί το ΠΑΣΟΚ με τη ΝΔ. Αν ο λαός διατάξει να γίνουμε κυβέρνηση συνεργασίας είμαστε υποχρεωμένοι να υπακούσουμε»

Αντίθετα για τον Κυριάκο Βελόπουλο ήταν κατηγορηματικά αρνητικός εξηγώντας ότι «ο λόγος είναι γιατί πιστεύουμε διαφορετικά πράγματα. Μια κυβέρνηση δεν είναι μόνο να σχηματίσει πλειοψηφία αλλά να μπορεί να κυβερνήσει. Με τον Βελόπουλο έχουμε ουσιαστικές διαφορές»

Ο Άδωνις Γεωργιάδης αναφέρθηκε και στον Αλέξη Τσίπρα και είπε ότι «έκανε την πάπια (σ.σ. για τις καταγγελίες περί χρηματισμού) και είναι προφανές προφανές ότι δεν μπορούσε να πάει στα δικαστήρια. Ο Τσίπρας δεν έχει ούτε μια φορά πει γιατί κράτησε ανοιχτή τη Βουλή για να ψηφίσει τους Ποινικούς Κώδικες, θα το κάνει τώρα;»