Σάββατο, 21 Νοεμβρίου, 2026

«Δυστυχώς ένα μέρος της Ευρώπης φαίνεται διατεθειμένο να κλείσει τα μάτια στο προσφυγικό πρόβλημα, έναντι κάποιων οικονομικών ανταλλαγμάτων προς την Άγκυρα»

to-potami-

«Το ανατολίτικο παζάρι χθες στις Βρυξέλλες μετέθεσε τις αποφάσεις για το προσφυγικό σε νέα σύνοδο, έδωσε όμως την ευκαιρία στην Τουρκία να αναβαθμίσει το ρόλο της και να βάλει στη ζυγαριά τα ανοιχτά θέματά της με την ΕΕ» τονίζει το Ποτάμι σε ανακοίνωσή του.

«Δυστυχώς ένα μέρος της Ευρώπης φαίνεται διατεθειμένο να κλείσει τα μάτια στο προσφυγικό πρόβλημα, έναντι κάποιων οικονομικών ανταλλαγμάτων προς την Άγκυρα» λέει το Ποτάμι.

«Χωρίς άνοιγμα των συνόρων της Σένγκεν και χωρίς σχέδιο απορρόφησης και ενσωμάτωσης προσφυγικών ροών αναλογικά με τις δυνατότητες κάθε χώρας και με ουσιαστικά κριτήρια, η λύση δε θα είναι κοινή ευρωπαϊκή, αλλά αποσπασματική και θνησιγενής».

Τα χρήματα που δίνονται στην Τουρκία και στην Ελλάδα για την περίθαλψη των εγκλωβισμένων δεν λύνουν το πρόβλημα, όπως επισημαίνει το Ποτάμι.

Χρειάζεται μεγάλη προσοχή από την ελληνική πλευρά ώστε η προσφυγική κρίση να μην οδηγήσει σε αναβάθμιση των τουρκικών διεκδικήσεων προσθέτει το Ποτάμι «αφού και χθες έγινε σαφές ότι η Τουρκία χρησιμοποιεί το προσφυγικό ως διπλωματικό όπλο».

Το Ποτάμι τέλος αναφέρει ότι η Τουρκία ζήτησε το άνοιγμα διαπραγματευτικών κεφαλαίων που έχει μπλοκάρει η Κύπρος δίχως να τηρήσει τις υποχρεώσεις της έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας ενώ παράλληλα προωθεί τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο.

«Η κυβέρνηση οφείλει να επαγρυπνεί ώστε να μην υποστούμε ήττες σε άλλους τομείς».

Τι αναφέρει ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων για τη Σύνοδο Κορυφής

vasilis leventis

Στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ – Τουρκίας για το προσφυγικό δεν είχαμε αποτελέσματα αλλά υποσχέσεις, είπε στο «Πρακτορείο 104,9 FM», ο πρόεδρος της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης, υπογραμμίζοντας ότι ο μόνος κερδισμένος ήταν η Τουρκία.

«Η Τουρκία μπαίνει στο παιχνίδι, οριστικοποιεί και επισημοποιεί τις βλέψεις της στο Αιγαίο μέσω του ΝΑΤΟ και η ελληνική κυβέρνηση σιωπά» τόνισε ο κ. Λεβέντης,  ενώ κατηγόρησε τον πρωθυπουργό, Αλέξη Τσίπρα, ότι τα προηγούμενα χρόνια κατηγορούσε τη Γερμανίδα καγκελάριο και τώρα «κρέμεται από το μεσοφόρι της κ. Μέρκελ«.

Σε ερώτηση πώς είναι δυνατόν να ζητάει τον σχηματισμό οικουμενικής κυβέρνησης, ενώ αρνείται να συμφωνήσει ακόμα και στο προσφυγικό, ο κ. Λεβέντης είπε ότι δεν ζητάει ακριβώς οικουμενική κυβέρνηση, αλλά «κυβέρνηση ευρέως πέλματος στα πρότυπα της Γερμανίας.

«Κυβέρνηση ευρέως πέλματος, όπως στη Γερμανία, μεγάλο συνασπισμό και αυτή την κυβέρνηση τη θέλω για να έρθουν επενδύσεις στην Ελλάδα» διευκρίνισε.

Εξάλλου, αναφερόμενος στην πρόσφατη σύνοδο πολιτικών αρχηγών, υπογράμμισε ότι αυτό που ζήτησε ο ίδιος ήταν να γίνει πρόσθετη συζήτηση δύο ωρών για το οικονομικό ή να καθοριστεί άλλη ημερομηνία. Όπως προέβλεψε, στο πλαίσιο της αξιολόγησης, ο πρωθυπουργός θα υποκύψει στις απαιτήσεις των δανειστών και εξήγησε ότι για τον λόγο αυτό ζήτησε να γίνει η συζήτηση για το οικονομικό πριν από την αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας.

«Τώρα, οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από τους ιατρούς της Συρίας είναι πως 2 με 3 άνθρωποι πυροβολούνται κάθε μέρα, καθώς προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα»

austria - ellada - prosfygiko

Οι Τούρκοι συνοριοφύλακες πυροβολούν καθημερινά 2 με 3 πρόσφυγες που επιχειρούν να περάσουν τα σύνορα τους, με την γείτονα χώρα να δείχνει πως χρησιμοποιεί κάθε μέσο.

Σύμφωνα με τον Άντριου Γκάρνερ, ερευνητή της Διεθνούς Αμνηστίας, που μιλά στο RT, οι περιπτώσεις δεν πρόκειται για μεμονωμένα περιστατικά.

«Τώρα, οι πληροφορίες που λαμβάνουμε από τους ιατρούς της Συρίας είναι πως 2 με 3 άνθρωποι πυροβολούνται κάθε μέρα, καθώς προσπαθούν να περάσουν τα σύνορα», καταγγέλλει ο ερευνητής στο Russia Today.

«Υπάρχουν πολλές αναφορές για τέτοιου είδους περιστατικά στα σύνορα. Συλλέγουμε πληροφορίες από το 2014 όταν μας κατήγγειλαν τα πρώτα περιστατικά», αναφέρει.

«Τα τουρκικά κόμματα μας έχουν πει πως δεν ξέρουν ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι και πως θα μπορούσαν να είναι μέλη ένοπλων ομάδων αλλά και λαθρέμποροι», προσέθεσε.

Την ίδια στιγμή, ο κ. Γκάρνερ εξηγεί πως η απόγνωση που αισθάνονται οι πρόσφυγες τους οδηγεί είτε να στραφούν προς τους διακινητές είτε να προσπαθήσουν να περάσουν τα σύνορα μέσα στη νύχτα.

Το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο επικύρωσε σήμερα την απόφαση για την επιστροφή των παρανόμων επιδοτήσεων του πακέτου Χατζηγάκη

agrotes-neoiA

Το ευρωπαϊκό Δικαστήριο επικύρωσε σήμερα την επιστροφή των παρανόμων επιδοτήσεων του πακέτου Χατζηγάκη σε αγρότες ζητώντας από το Ελληνικό Δημόσιο να ανακτήσει 425 εκατ. ευρώ.

Η εξέλιξη αυτή έρχεται σε μια ιδιαίτερα κακή συγκυρία  με τους αγρότες να αντιδρούν για το ασφαλιστικό και την κυβέρνηση να έχει διαβεβαιώσει δια στόματος του αρμόδιου υπουργού ότι δεν θα ζητηθούν πίσω τα χρήματα.

Αφορούν κρατικές ενισχύσεις που χορηγήθηκαν το διάστημα 2008-2009 και κρίθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ως ασύμβατες από την κοινοτική νομοθεσία, με αποτέλεσμα η Ελλάδα να καλείται να ανακτήσει αποζημιώσεις το ποσό των αυτό από 725.000 αγρότες.

Σημειώνεται ότι τον περασμένο Δεκέμβριο η κυβέρνηση πέρασε τροπολογία σύμφωνα προβλεπόταν η ανάκτηση αντισταθμιστικών εισφορών από τον ΕΛΓΑ στους αγρότες ύψους 320 εκατ. ευρώ, που κρίθηκαν από την ΕΕ και το Γενικό Δικαστήριο της Ε.Ε. ως παράνομες κρατικές ενισχύσεις.

Παρόλα αυτά ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Ευάγγελος Αποστόλου είχε καθησυχάσει από βήματος της Βουλής τον αγροτικό κόσμο της χώρας ότι να μην ανησυχούν. Μάλιστα είχε πει χαρακτηριστικά ότι «όσο είμαι εγώ υπουργός και όσο υπάρχει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν θα υπάρξουν ανακτήσεις.»

«Είμαστε στο απόσπασμα. Ανακτήσεις δεν θα υπάρξουν αλλά πρέπει να αναλογιστούμε όλοι που θα βρεθεί η χώρα αν δεν κάνουμε κάτι στο θέμα αυτό» είχε αιτιολογήσει ο κ. Αποστόλου, καλώντας, κυρίως όλους όσοι κυβέρνησαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να μην επιδεικνύουν συμπεριφορά αντίδρασης.

agrotes

 

Τι αναφέρεται στο κείμενο της απόφασης της τελευταίας συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ

συριζα

Τα καθήκοντα και τις υποχρεώσεις του κόμματος για την αντιμετώπιση της προσφυγικής κρίσης περιγράφει το κείμενο της απόφασης της τελευταίας συνεδρίασης της Κεντρικής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα.

Στην απόφασής της, η Κεντρική Επιτροπή περιγράφει ως πρώτιστο καθήκον της Αριστεράς και όλων των προοδευτικών πολιτών να σταματήσουν την ανθρωπιστική τραγωδία, να κινητοποιήσουν την κοινωνία που σέβεται τις αξίες της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης και να σταθούν απέναντι στην ακροδεξιά ρητορική που τροφοδοτεί τον σκοταδισμό και τις ναζιστικές οργανώσεις.

Επίσης, ζητούν από τα μέλη του κόμματος να στηρίζουν τις οργανωμένες δομές φιλοξενίας των προσφύγων, με εθελοντική προσφορά, γιατί η υπερσυγκέντρωση ανθρώπων στην Ειδομένη είναι τραγική και απάνθρωπη και τους καλούν να καταγγέλλουν στους αρμόδιους έκνομες ενέργειες σε βάρος προσφύγων και μεταναστών γιατί «η ατιμωρησία δίνει αέρα στον φασισμό».

Σε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο με τον τίτλο «Καθήκοντα του κόμματος την επόμενη περίοδο», η Κεντρική Επιτροπή υπογραμμίζει την υποχρέωση του κόμματος και της νεολαίας να εμπνεύσουν για συμμετοχή όλη την κοινωνία που συμμερίζεται τις αξίες της ανθρωπιάς και της αλληλεγγύης, της ειρήνης και της δημοκρατίας. Επισημαίνεται, δε, και η ανάγκη να συμβάλει και η κυβέρνηση με ένα ανοιχτό κάλεσμα στις δυνάμεις που αντιμάχονται τον ρατσισμό και την ξενοφοβία.

Ακόμη, η Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ υπογραμμίζει ότι «απέναντι στην εγκατάσταση προσφύγων στα πάρκα, στα παγκάκια, στα χωράφια, απέναντι σε καταστάσεις που δεν συνιστούν συνθήκες ελεύθερης εγκατάστασης αλλά εξαθλίωσης», ορθή επιλογή είναι η οργανωμένη και με ανθρώπινους όρους ζωή στους συγκροτημένους χώρους (hotspots, κέντρα φιλοξενίας), γιατί μόνο έτσι οι υπηρεσίες που παρέχουν το κράτος και οι εθελοντές για τη διατροφή, την υγεία, τον πολιτισμό και ιδιαίτερα τη φροντίδα των παιδιών γίνονται πιο αποτελεσματικές.

Είναι χαρακτηριστική η επισήμανση της ΚΕ ότι «η υπερσυγκέντρωση ανθρώπων σήμερα στην Ειδομένη είναι τραγική και απάνθρωπη, καθώς αφήνει ανθρώπους εκτεθειμένους στα καιρικά φαινόμενα, αλλά και στα κυκλώματα κερδοσκόπων».

Τι δηλώνει ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών

ksidakis

Για κοινή προσέγγιση πάνω σε πρακτικά θέματα έκανε λόγο ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, αρμόδιος για θέματα Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Νίκος Ξυδάκης, αναφερόμενος στα αποτελέσματα της Συνόδου Κορυφής, ενώ – όπως είπε – το γεγονός ότι δεν υπήρξε τελική συμφωνία οφείλεται στο γεγονός ότι «οι προτάσεις της Τουρκίας ήταν ιδιαίτερα ριζοσπαστικές για την πλειονότητα των κρατών» και υπήρχαν αντιδράσεις.

«Σε ό,τι αφορά στην Ελλάδα, υπάρχει μια πρόοδος σε σχέση με την Τουρκία για τις επιστροφές που μπορούν να γίνουν, επιταχυνόμενες και γρήγορες, ώστε να δοθεί και ένα μήνυμα στους παράτυπους μετανάστες να μην ακολουθούν αυτή την οδό. Νομίζω ότι θα υπάρξει πρόοδος και με αντικαταστάσεις απευθείας από το έδαφος της Τουρκίας. Το υπόλοιπο εξαρτάται πάλι από τη θέληση των Ευρωπαίων, αν μπορούν να σεβαστούν τη συμφωνία για τη μετεγκατάσταση των προσφύγων από το έδαφος της Ελλάδας…», είπε ο κ. Ξυδάκης μιλώντας στο ραδιοφωνικό σταθμό «Αθήνα 9.84».

Όπως σημείωσε ο ίδιος, η Ευρώπη πιέζει ώστε να αλλάξει κάτι μέχρι τις 17 Μαρτίου, αλλά το νομικό, θεσμικό πλαίσιο βασίζεται σε μια διμερή συμφωνία Ελλάδας – Τουρκίας, για την εφαρμογή και την επιτάχυνση της οποίας γίνονται διμερείς επαφές.

«Δεν είναι εύκολο η Τουρκία να ανταποκριθεί σε όλο αυτό, αλλά φαίνεται ότι γίνονται κάποια βήματα. Επιτέλους, για πρώτη φορά, τους τελευταίους δύο μήνες είχαμε και κάποιες επιστροφές που είχαν αξία. Η Τουρκία έδειξε ότι, όταν θέλει, συνεργάζεται» συμπλήρωσε ο κ. Ξυδάκης.

Ερωτηθείς εάν ειναι διαχειρίσιμη η αναλογία «επιστρέφουμε έναν παράτυπο και δεχόμαστε έναν νόμιμο που δικαιούται άσυλο» απάντησε: «Όχι. Με τους παρόντες ρυθμούς δεν γίνεται. Φτάνουν 1.500 – 2.000 άνθρωποι και οι επιστροφές δεν είναι αντίστοιχες… Άρα, υπάρχει ένα θετικό, επιβαρυντικό ισοζύγιο…».

Ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών επισήμανε πως «σε αυτή τη φάση χρειάζεται ένα ορισμένο χρονικό διάστημα για να προχωρήσει όλο αυτό».

«Έχει κατατεθεί σχέδιο αναγκών από την ελληνική κυβέρνηση και αυτό περιμένουμε να απαντηθεί και να υλοποιηθεί με χρονοδιαγράμματα και εξειδικεύσεις. Δεν έχουμε ακόμα εικόνα για την κατεπείγουσα οικονομική βοήθεια που θα δοθεί στην Ελλάδα…», είπε.

Για την απόφαση επιστροφής των θεσμών, ο κ. Ξυδάκης ανέφερε ότι «οι θεσμοί έρχονται εδώ για να συζητήσουμε και φαίνεται ότι βαίνουμε προς την ολοκλήρωση της αξιολόγησης». «Πολιτικά και κυρίως οικονομικά και ανθρωπιστικά, δεν αντέχεται αυτή η παράταση… Έχω την αίσθηση ότι η Ελλάδα μπορεί να συνεννοηθεί πολύ πιο εύκολα με την Ευρώπη, διότι η Ευρώπη αντιλαμβάνεται και το πολιτικό ζήτημα που απασχολεί όλη την ήπειρο. Δεν αντιμετωπίζει μόνο η Ελλάδα προβλήματα στασιμότητας, ύφεσης ή χρέους… Ακόμα και σε ό,τι αφορά στις αριθμητικές μετρήσεις, υπάρχουν μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ Ευρώπης και ΔΝΤ», κατέληξε.

«Δεν υπάρχει πιο φρικώδης λογική, από το να εμπλέξουμε το προσφυγικό με τη διαπραγμάτευση»

loverdos

Έντονες επικρίσεις κατά του πρωθυπουργού, με αιχμή το προσφυγικό και συγκεκριμένα τα κέντρα κλειστού τύπου, διατύπωσε ο βουλευτής της Δημοκρατικής Συμπαράταξης Ανδρέας Λοβέρδος μιλώντας στον Focus FM.

«Τη Δευτέρα ο Πρωθυπουργός έλεγε πως τα κέντρα εγκλεισμού είναι παράνομα, ενώ την Παρασκευή συμφώνησε να δημιουργηθούν και άλλα. Δεν εμπιστεύομαι τον Πρωθυπουργό. Είναι ένας πολιτικός που έχει εξασκηθεί στο ψέμα, λέει το ψέμα όπως αναπνέει» ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Λοβέρδος.

Κέντρα εγκλεισμού, όπως η Αμυγδαλέζα, υπάρχουν σε όλη την Ευρώπη, σημείωσε, συμπληρώνοντας ότι «μόνο οι ανόητοι, αυτοί που κατέστρεψαν τη χώρα, τη χαρακτηρίζουν Γκουαντάναμο».

Παράλληλα, εκτίμησε πως «δεν υπάρχει πιο φρικώδης λογική, από το να εμπλέξουμε το προσφυγικό με τη διαπραγμάτευση», προσθέτοντας πως «κάτι τέτοιο σημαίνει μικρά οφέλη έναντι ανάληψης βαρών, που έχουν τρομακτική δυναμική».

«Το τουρκικό καθεστώς εμπορεύεται το δράμα των προσφύγων και τους κατευθύνει όπως θέλει»

xrysogonos

Η Τουρκία κατευθύνει τις προσφυγικές ροές προς το Αιγαίο, είπε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Κώστας Χρυσόγονος στο «Πρακτορείο 104,9 FM», χαρακτήρισε «ανατολίτικο παζάρι» τις διεκδικήσεις της Άγκυρας στη χθεσινή Σύνοδο Κορυφής για το προσφυγικό.

«Το τουρκικό καθεστώς εμπορεύεται το δράμα των προσφύγων και τους κατευθύνει όπως θέλει, διότι χερσαία και θαλάσσια σύνορα έχει και η Βουλγαρία. Δεν έχει μόνο η Ελλάδα. Αλλά το σύνολο των ροών κατευθύνεται προς την Ελλάδα είναι τυχαίο αυτό;» αναρωτήθηκε ο κ. Χρυσόγονος, ενώ αναφερόμενος στη Σύνοδο Κορυφής ΕΕ – Τουρκίας σημείωσε: «Το τουρκικό καθεστώς συνεχίζει την τακτική του ανατολίτικου παζαριού. Ζητάει 100 για να πάρει στο τέλος 3 ή 5».

Ο κ. Χρυσόγονος δήλωσε συγκρατημένα αισιόδοξος για το αποτέλεσμα της συνόδου και επέρριψε την ευθύνη στους Ανατολικοευρωπαίους και κυρίως στις χώρες της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, οι οποίες – όπως είπε – δεν είναι διατεθειμένοι να κάνουν αυτό που τους αναλογεί αν δεν πιεστούν.

Εξάλλου, σε ερώτηση αν υπάρχει το ενδεχόμενο να υποκύψει και η κ. Μέρκελ στην πολιτική των λεγόμενων κλειστών συνόρων, ο κ. Χρυσόγονος επισήμανε ότι ο γερμανικός κυβερνητικός σχηματισμός είναι πολύ ισχυρός και ως εκ τούτου η καγλεκάριος, παρά τις αντιδράσεις, δεν θα αλλάξει την πολιτική της στο προσφυγικό.

Το έργο «Περί Φύσεως» του Χανιώτη δημιουργού από 10 Μαρτίου στη σκηνή του Bios.

1

Μετά τη σύμπραξή τους με τον Άκη Δήμου στην παράσταση «Όσα η καρδιά μου στην καταιγίδα» που παρουσιάζεται αυτή την περίοδο στη Φρυνίχου του Θεάτρου Τέχνης Κάρολος Κουν (θα διαρκέσει μέχρι μέσα Μαρτίου), οι Βijoux de kant ενώνουν τώρα τις δυνάμεις τους με έναν ακόμη σπουδαίο δημιουργό.

Με τον Χανιώτη ηθοποιό, θεατρικό συγγραφέα και σκηνοθέτη, Μιχάλη Βιρβιδάκη για να μεταφέρουν στη σκηνή το έργο του, «Περί Φύσεως». Θα το παρουσιάσουν από 10 Μαρτίου στο Bios, σε σκηνοθεσία Γιάννη Σκουρλέτη και Ηλέκτρας Ελληνικιώτη με τους Θάνο Σαμαρά, Κώστα Κουτσολέλο και Νάνσυ Μπούκλη στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Η υπόθεση του «Περί Φύσεως» έχεις ως εξής: Aύγουστος. Παραμονή του Σωτήρος. Σε ένα απόμερο λιμανάκι κάποιας ελληνικής παραλίας, τρεις άνθρωποι κάνουν το απογευματινό μπάνιο τους περιμένοντας το φεγγάρι να ανατείλει μέσα απ’ τη θάλασσα. Κι ενώ περιμένουν, συζητούν περί παντός επιστητού, όπως μάλλον θα συνέβαινε πάντα και με όλους όσους έχουν μπει πριν από εκείνους στα νερά αυτά.

2

Ο Σοφοκλής Ποθουλάκης και ο Ευριπίδης Περίανδρος με τη γυναίκα του Ευλαμπία, τρία κεφάλια πάνω απ’ το νερό, τρεις φευγαλέες αντανακλάσεις της ιστορίας στο φως του δειλινού, μιλούν, σχολιάζουν, υπερθεματίζουν, αγανακτούν, εύχονται για όλα όσα απασχολούν τη ζωή τους στον τόπο αυτό. Κι ενώ έχουν ήδη αρχίσει να έρχονται ένας – ένας ο χορός των πανηγυριστών, το φεγγάρι ολόγιομο ξεπροβάλλει στον ορίζοντα.

Πρόκειται για ένα έργο που όπως αναφέρει ο Σκουρλέτης «δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια θαυμαστή ψευδαίσθηση. Μια αντανάκλαση της ιστορίας πάνω στη σκηνή μιας παραλίας που ίσως κάποτε κολυμπήσαμε». Και συνεχίζει: «Άλλωστε, κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα ότι είδε τον Σοφοκλή, τον Ευριπίδη και την Ευλαμπία να συζητούν στη θάλασσα. Κανείς δεν παίρνει όρκο ότι υπήρξε αυτή η θάλασσα ή εκείνο το φως του δειλινού».

Ο Βιρβιδάκης μας εξηγεί ότι καθ’ όλη τη διάρκεια της συγγραφής του έργου του, είχε στο μυαλό του τον Λευτέρη Βογιατζή και τη στιγμή που θα του το παρέδιδε να το διαβάσει. Αρχές Ιουλίου του 2011 ανέβηκε στην Αθήνα και άρχισε με εκείνον τις συζητήσεις και τις αναγνώσεις πάνω στο έργο.

4

Οι αναγνώσεις τους κράτησαν ως τις αρχές Αυγούστου, όποτε και συμφωνήσαν ότι το έργο θα άρχιζε να δουλεύεται με τους ηθοποιούς από τα Χριστούγεννα για να ανέβει στο θέατρό του την άνοιξη του 2012. Όμως, η υγεία του Βογιατζή από τον Αύγουστο εκείνο κι έπειτα, επιδεινώθηκε. Σε κάθε περίπτωση, το «Περί Φύσεως», όπως ο ίδιος ο συγγραφέας δηλώνει στο επίμετρο της έκδοσης, «μεταφέρει τη μαγική αύρα του Λευτέρη πίσω από τις λέξεις κι αυτό είναι κάτι που με συγκινεί και θα του το χρωστάω για πάντα».

Από τους συγγραφείς που ο λόγος στα έργα του αναπηδά στις λευκές σελίδες, περισσότερο ως ποίηση παρά ως πεζός λόγος, ο Μιχάλης Βιρβιδάκης «γράφει για να βρει τι θέλει να πει» και ποτέ το αντίθετο.

Όμως, τι κάνει έναν άνθρωπο να στριφογυρίζει γύρω από ένα άσπρο χαρτί, προσπαθώντας να δώσει μια μορφή σε ένα πλάσμα που κι ο ίδιος καλά – καλά δεν ξέρει το λόγο της ύπαρξής του;

«Δεν ξέρω. Ειλικρινά. Υποθετικά μιλώντας μπορώ να συμπεράνω πως κάπου πολύ βαθιά μέσα μας, οι μαλακοί ιστοί της καρδιάς μας, σπαργανωμένοι σφιχτά από το μαύρο σκοτάδι της ύπαρξής μας, εκκρίνουν καθημερινά και σε ομόκεντρα στρώματα, γύρω από ένα σκουπιδάκι που κανείς δεν ξέρει πώς βρέθηκε εκεί, αφού τα ίχνη του χάνονται πάντα μέσα σε ένα χρόνο που υπήρξε πριν από τη γέννησή μας, κάποιου είδους μάργαρο, με σκοπό να το εξουδετερώσουν, να το απαλείψουν, να το εξαφανίσουν και καθώς αυτό το ενοχλητικό σκουπιδάκι περιβάλλεται διαρκώς με επάλληλα στρώματα που επικάθονται το ένα πάνω στο άλλο, μεταμορφώνεται κάποτε σε ένα ολοστρόγγυλο μαργαριτάρι», σημειώνει.

3

Μουσική: Κώστας Δαλακούρας.
Σκηνογραφία: Περικλής Πραβήτας
Eνδυματολογία: Δήμητρα Λιάκουρα
Φωτισμοί: Χριστίνα Θανάσουλα.
Βοηθος Φωτιστή: Μαριάντζελα Σεφεριάν
Βοηθός Σκηνογράφου: Ματθαίος Δαμίγος
Φωτογραφίες: Βασίλης Βρεττός.
Video: Γιώργος Αποστολόπουλος
Artwork: Κωνσταντίνος Σκουρλέτης.
Επικοινωνία: Άρης Ασπρούλης.

Info: 10 Μαρτίου – 10 Απριλίου κάθε Πέμπτη έως Κυριακή στις 20.30. BIOS.TESLA Main, Πειραιώς 84, Αθήνα,
Τηλ.: 210 3425335.
Εισιτήρια:12 ευρώ (κανονικό), 8 ευρώ (μειωμένο).

ΠΗΓΗ: tospirto.net

Σε 73 ελέγχους έχουν βρεθεί 14 παραβάτες και διαπιστωθεί 240 παραβάσεις

prosf02

Παραβάσεις διαπίστωσαν οι αρμόδιες υπηρεσίες της Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων στο λιμάνι του Πειραιά και σε άλλες περιοχές όπου φιλοξενούνται πρόσφυγες.

Το πρόβλημα ήταν ιδιαίτερα οξύ τις πρώτες ημέρες, όταν δεν είχε οργανωθεί ακόμα η παροχή βοήθειας, οπότε και εμφανίστηκαν διάφορα άτομα με επιβατικά αυτοκίνητα, πουλώντας νερό και άλλα αγαθά.

Οι έλεγχοι πλέον επικεντρώνονται σε επιχειρήσεις μεταφοράς προσώπων, που ασχολούνται με τη μετακίνηση προσφύγων προς Ειδομένη και άλλους προορισμούς. Τα στοιχεία που έχουν προκύψει είναι τα εξής:

Σε 73 ελέγχους έχουν βρεθεί 14 παραβάτες και διαπιστωθεί 240 παραβάσεις. Δηλαδή κατά μέσο όρο 17 παραπτώματα ανά παραβάτη, με την παραβατικότητα να προσεγγίζει το 20% (ένας στους πέντε).

Προσφέρουν συσσίτιο για τους 439 πρόσφυγες

prosf04

Στον πίνακα ανακοινώσεων του χώρου φιλοξενίας των προσφύγων στην Κοζάνη και στο ημερήσιο πρόγραμμα εργασιών αναφέρει ότι, σήμερα, ετοιμάζουν φαγητό οι γυναίκες της Πτολεμαΐδας.

Είναι η «Κίνηση Γυναικών Εορδαίας» που αντί για εκδηλώσεις, εορτασμούς και άλλες πρωτοβουλίες, αποφάσισαν την Ημέρα της Γυναίκας, 8 Μαρτίου, να προσφέρουν συσσίτιο για τους 439 πρόσφυγες που φιλοξενούνται στην Λευκόβρυση Κοζάνης.

Προμηθεύτηκαν τα υλικά και με τη βοήθεια ενός τοπικού εργαστηρίου θα μαγειρέψουν 900 μερίδες φαγητού για το μεσημεριανό γεύμα και το βραδινό δείπνο.

«Αποφασίσαμε σήμερα να μην κάνουμε καμία εκδήλωση και να εργαστούμε ετοιμάζοντας φαγητό για τους πρόσφυγες που φιλοξενούνται προσωρινά στην Κοζάνη» αναφέρει το μέλος της κίνησης Γυναικών Θεοδώρα Γούλιαρου. «Γιορτάζουμε σήμερα και αφιερώνουμε την ημέρα στις γυναίκες πρόσφυγες με τα παιδιά τους, που αναγκάστηκαν να αναζητήσουν σε άλλη χώρα τη συνέχιση της ζωής τους» σημειώνει.

Η Κίνηση Γυναικών Εορδαίας τους τελευταίους μήνες πραγματοποίησε συλλογή τροφίμων, ρουχισμού, ειδών προσωπικής υγιεινής, παπουτσιών κ.λπ., τα οποία απέστειλε στους χώρους υποδοχής που έχουν στηθεί στα νησιά, αργότερα στην Ειδομένη και τώρα στο χώρο φιλοξενίας του Δήμου Κοζάνης.

Μετά από την παρέμβαση της Analog Motorcycles σε μια Continental GT του 2014, που αρχικά είχε ήδη γραμμές cafe racer, το αποτέλεσμα ήταν να την κάνει να μοιάζει περισσότερο σαν μια εκτός δρόμου ή scrambler.

Τοποθετήθηκαν πεπλατυσμένα ελαστικά continental, κομψές βαμμένες ζάντες αλουμινίου, μια προσαρμοσμένη εξάτμιση, νέος μινιμαλιστικός εμπρόσθιος προβολέας και πίσω φως, μαζί με το mini LED φλας. Διαθέτει επίσης μια custom ταπετσαρία καθισμάτων από δέρμα, και ασορτί λαβές.

Τι είπαν οι δύο άντρες για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

daiselbloom - moskovisi

Πιερ Μοσκοβισί και Γερούν Ντάισελμπλουμ πιάστηκαν στα πράσα να μιλούν για το ελληνικό χρέος μετά το πέρας της συνέντευξης τύπου του χθεσινού Eurogroup.

Οι δύο άντρες βρίσκονταν ακόμη ενώπιον των δημοσιογράφων, τους οποίους είχαν μόλις ενημερώσει για τα αποτελέσματα των εργασιών της Ευρωομάδας, όταν μια απάντηση που είχε δώσει προηγουμένως ο Γερούν Ντάισελμπλουμ προκάλεσε ένα σχόλιο από τον Γάλλο επίτροπο: «Νομίζω ότι πυροδότησες ένα τεράστιο debate για το χρέος, για την ελάφρυνση του χρέους» είπε ο Μοσκοβισί, ενώ ο Ολλανδός υπουργός απάντησε: «Το έκανα επίτηδες»!

Το βίντεο δημοσιοποιήθηκε από τον δημοσιογράφο των Financial Times Πίτερ Σπίγκελ, στον λογαριασμό του στο Twitter.

«Είναι αρνητικό ότι δεν επιτεύχθηκε συμφωνία στη χθεσινή συνάντηση. Μεταφέρεται η διαπραγμάτευση για τις 15-18 Μαρτίου»

giorgos-koumoutsakos-thumb-large-thumb-large

Ο εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Γιώργος Κουμουτσάκος αναφερόμενος στη χθεσινή συνεδριάση της Συνόδου Κορυφής έκανε λόγο για «αρνητικό» γεγονός το ότι δεν υπήρξε τελική απόφαση επί του ζητήματος.

Παράλληλα ο κ. Κουμουτσάκος τόνισε ότι η Τουρκία εμφανίστηκε με «υπέρογκες απαιτήσεις».

«Είναι αρνητικό ότι δεν επιτεύχθηκε συμφωνία στη χθεσινή συνάντηση. Μεταφέρεται η διαπραγμάτευση για τις 15-18 Μαρτίου, η περίοδος που μεσολαβεί αποδεικνύεται και αναδεικνύεται ως εξαιρετικά κρίσιμη, το πρώτο στάδιο της είναι, θα έλεγα, άτυπο μεν, αλλά ουσιαστικό, διότι δεν είναι μέσα σε ευρωπαϊκό πλαίσιο οι συνομιλίες που θα κάνει σήμερα στη Σμύρνη ο κ. Τσίπρας με τον κ. Νταβούτογλου, που θα συζητήσουν και το προσφυγικό» είπε ο κύριος Κουμουτσάκος μιλώντας στο Βήμα fm και τόνισε πως «τα μάτια μας και της ελληνικής κοινής γνώμης, πρέπει να είναι στραμμένα πάνω σ’ αυτά τα οποία θα συζητηθούν εκεί».

«Η Τουρκία εμφανίστηκε με υπέρογκες και θα έλεγα παράλογες απαιτήσεις, αφού είχε φροντίσει όλο το προηγούμενο διάστημα να διαμορφώσει μια κατάσταση ασφυκτικής πίεσης προς την Ευρώπη», επισήμανε.

Μιλώντας στην ίδια συνέντευξη για την οικονομία και την αξιολόγηση, ο κύριος Κουμουτσάκος δήλωσε πως «μια διασύνδεση προσφυγικού και οικονομικού προγράμματος μπορεί να κρύβει πολλούς κινδύνους για τη χώρα», εξηγώντας πως «μία έστω και μικρή ελάφρυνση αυτή τη στιγμή στο πρόγραμμα, εάν συνδεθεί με μείζονες υποχωρήσεις στο προσφυγικό, αυτές μπορεί να έχουν συνέπειες στρατηγικές και βάθους πολλών χρόνων».

«Επιτέλους, είναι η ώρα να αρχίσει να εφαρμόζεται η συμφωνία της 12ης Νοεμβρίου του 2012, διότι αυτή είναι η βάση συζήτησης για την ρύθμιση του χρέους και όχι η άλλη. Πρώτο αυτό, δεύτερο, ούτως ή άλλως αυτή η συζήτηση όταν ξεκινήσει, προφανώς δεν θα αφορά τη γενναία διαγραφή. Θα αφορά ενδεχομένως μία επιμήκυνση και στην καλή περίπτωση μία μείωση των επιτοκίων, επομένως δεν είναι στο τραπέζι μία γενναία διαγραφή και βεβαίως δεν υπάρχει στο τραπέζι μία ευρωπαϊκή διάσκεψη ρύθμισης του χρέους συνολικά, που επίσης ήταν ένας από τους στόχους, μαξιμαλιστικούς, του ΣΥΡΙΖΑ. Δεν λέω ότι δεν είναι θετική εξέλιξη, αλλά βλέπω ότι συνδέεται με ακόμα αυστηρότερα μέτρα», πρόσθεσε.

Αναφερόμενος τέλος στην υπόθεση Παπαγγελόπουλου, είπε: «Ήταν μία παραδοχή ανάμειξης στην ανεξάρτητη λειτουργία της Δικαιοσύνης. Στη βάση αυτής της παραδοχής, η Νέα Δημοκρατία αντέδρασε θεσμικά και ζήτησε άμεσα σύγκληση της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας, διότι δεν μπορεί να επικρέμεται χωρίς κάποια συζήτηση δημόσια, δεσμευτική και σοβαρή και θεσμική αυτό το ζήτημα και επίσης ζητήσαμε να έρθει η δικογραφία κατευθείαν στη Βουλή. Κινηθήκαμε θεσμικά και τα επόμενα βήματα και οι επόμενοι χειρισμοί μας θα εξαρτηθούν πολύ από το αποτέλεσμα αυτών των ενεργειών που σε πρώτη φάση ζητήσαμε».

«Στην παρούσα κρίσιμη κατάσταση, η Ε.Ε. όφειλε να βοηθήσει την Ελλάδα, και μάλιστα όχι μόνο με την υποδοχή προσφύγων, αλλά επίσης και με μια ορισμένη γενναιοδωρία στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους και στο χρονοδιάγραμμα των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί»

GERMANY-POLITICS-GREEN-PARTY

Η πρόεδρος των Γερμανών Πρασίνων, Ζιμόνε Πέτερ ζήτησε από τις Βρυξέλλες να επιδείξουν γενναιοδωρία για το ελληνικό χρέος και το χρονοδιάγραμμα των μεταρρυθμίσεων.

«Στην παρούσα κρίσιμη κατάσταση, η Ε.Ε. όφειλε να βοηθήσει την Ελλάδα, και μάλιστα όχι μόνο με την υποδοχή προσφύγων, αλλά επίσης και με μια ορισμένη γενναιοδωρία στο θέμα της ελάφρυνσης του χρέους και στο χρονοδιάγραμμα των μεταρρυθμίσεων που έχουν συμφωνηθεί» δήλωσε η Γερμανίδα πολιτικός, σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Rheinische Post».

Αφήνοντας αιχμές εναντίον του Βερολίνου, πρόσθεσε ότι «η γερμανική κυβέρνηση προσπαθεί αντιθέτως, να μην συνδέει μεταξύ τους τη μεταρρυθμιστική διαδικασία και τα αυξανόμενα ανθρωπιστικά προβλήματα στην Ελλάδα».

Η περίοδος υποβολής διαρκεί έως 15/4/2016

ESPA

Ανοίγει σήμερα Τρίτη στις 12 μ.μ., η διαδικασία ηλεκτρονικής υποβολής της αίτησης χρηματοδότησης των επιχειρηματικών σχεδίων, για τους ενδιαφερόμενους της δράσης «Ενίσχυση της Αυτοαπασχόλησης Πτυχιούχων Τριτοβάθμιας Εκπαίδευσης» στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος «Ανταγωνιστικότητα, Επιχειρηματικότητα και Καινοτομία (ΕΠΑνΕΚ)» του ΕΣΠΑ 2014-2020.

Η περίοδος υποβολής διαρκεί έως 15/4/2016. Οι αιτήσεις χρηματοδότησης υποβάλλονται μόνο ηλεκτρονικά μέσω του δικτυακού τόπου www.ependyseis.gr και δεν υπάρχει σειρά προτεραιότητας.

Όπως επισημαίνει το υπουργείο Οικονομίας, ο τρόπος αξιολόγησης που έχει οριστεί καθιστά την υποβολή προτάσεων αδιάβλητη, απλή και ανοικτή σε όλους τους ενδιαφερόμενους.

Σημειώνεται ότι για την υποβολή της αίτησης χρηματοδότησης δεν απαιτείται προσκόμιση φυσικού φακέλου και δικαιολογητικών. Οι προτάσεις που θα αξιολογηθούν θετικά στη δράση θα ενημερωθούν για τον ακριβή χρόνο και τόπο αποστολής/παραλαβής του φυσικού φακέλου που θα περιλαμβάνει τα δικαιολογητικά.

Οι δαπάνες θα είναι επιλέξιμες μόνο εφόσον πραγματοποιηθούν μετά τις 08.03.2016 ημερομηνία έναρξης της ηλεκτρονικής υποβολής της αίτησης χρηματοδότησης.

Χρήσιμες πληροφορίες

Μπορούν να συμμετέχουν:

Άνεργοι πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, εγγεγραμμένοι στα μητρώα ανέργων του ΟΑΕΔ, κατά την υποβολή της αίτησης.

Φυσικά πρόσωπα πτυχιούχοι τριτοβάθμιας εκπαίδευσης, οι οποίοι, κατά την ημερομηνία δημοσίευσης της Πρόσκλησης, ασκούν συναφή με την ειδικότητά τους επαγγελματική δραστηριότητα και δεν έχουν σχέση μισθωτής εργασίας, ούτε λαμβάνουν σύνταξη γήρατος.

Επιδοτούνται για:

Τη δημιουργία, οργάνωση, υποστήριξη και λειτουργία νέου ή υφιστάμενου αυτοτελούς επαγγελματικού χώρου συναφούς με την ειδικότητά τους .

Επιδοτούνται με:

-έως 25.000 ευρώ στην περίπτωση ενός ατόμου που ανοίγει ατομική επιχείρηση.
-έως 40.000 ευρώ για συνεργατικά σχήματα δύο ατόμων.
-έως 50.000 ευρώ για συνεργασίες τριών ή περισσοτέρων ατόμων.

Η χρηματοδότηση καλύπτει το 100% των επιλέξιμών δαπανών.

Βασικές προϋποθέσεις συμμετοχής
I. Εισοδηματικά κριτήρια

Το ατομικό εισόδημα του ενδιαφερόμενου κατά το έτος 2015 θα πρέπει να είναι ? 20.000 ευρώ.
Σε περίπτωση οικογένειας το οικογενειακό εισόδημα κατά το έτος 2015 θα πρέπει να είναι ? 35.000 ευρώ.

II. Επιδότηση από προγράμματα στο παρελθόν

Ο ενδιαφερόμενος θα πρέπει να μην έχει εγκριθεί και να μην έχει λάβει ενίσχυση από συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα από την 1.01.2012 μέχρι και την μέχρι και την ημερομηνία υποβολή της αίτησης. Εξαιρείται η συμμετοχή σε συγχρηματοδοτούμενες δράσεις κατάρτισης.

Σημεία ιδιαίτερης προσοχής

I. Οι αιτήσεις χρηματοδότησης υποβάλλονται ΜΟΝΟ ηλεκτρονικά μέσω του δικτυακού τόπου (ιστοσελίδα), www.ependyseis.gr. Οι επιχειρήσεις που θα αξιολογηθούν θετικά στη δράση θα ενημερωθούν για τον ακριβή χρόνο και τόπο αποστολής/παραλαβής του φυσικού φακέλου που θα περιλαμβάνει τα δικαιολογητικά.

II. Οι δαπάνες θα είναι επιλέξιμες ΜΟΝΟ εφόσον πραγματοποιηθούν μετά τις 08.03.2016 ημερομηνία έναρξης της ηλεκτρονικής υποβολής της αίτησης χρηματοδότησης.

Επικοινωνία – Πληροφορίες – Ερωτήσεις

* Γραφείο Πληροφόρησης ΕΥΔ ΕΠΑνΕΚ: Μεσογείων 56, Αθήνα με ωράριο λειτουργίας 8:30 έως 19:00
* Τηλεφωνική ενημέρωση στο 801 11 36 300 από σταθερό τηλέφωνο με αστική χρέωση.
* Ιστοσελίδες: www.antagonistikotita.gr – www.espa.gr
* Εmail: infoepan@mou.gr
* Facebook: www.facebook.com/antagonistikotita
* Twitter: http://twitter.com/epan_ii
* Linkedin: http://www.linkedin.com/groups?gid=5063337

Το τελευταίο 24ωρο δεν έχει περάσει ούτε ένας στην ΠΓΔΜ

eidomeni

Κλειστή παραμένει από χθες το πρωί η ουδέτερη ζώνη Ελλάδας – ΠΓΔΜ ενώ στον καταυλισμό στην Ειδομένη, υπολογίζεται ότι βρίσκονται συγκεντρωμένοι περίπου 13.000 άνθρωποι.

Στο μεταξύ, επικαλούμενη λόγους κυκλοφοριακής συμφόρησης στο σημείο, η αστυνομία επιτρέπει τη στάθμευση των αυτοκινήτων των δημοσιογράφων και των επισκεπτών, ένα χιλιόμετρο μακρύτερα από τον καταυλισμό.

Τι απαιτούν οι δανειστές από την Αθήνα ώστε να κλείσει η αξιολόγηση

syntaxeis

Μειώσεις σε εφάπαξ, επικουρικές, υψηλές συντάξεις, ποσοστά αναπλήρωσης, αλλά και χαμηλότερη εθνική σύνταξη πρόκειται να απαιτήσουν οι εκπρόσωποι των θεσμών που αναμένεται να φτάσουν σήμερα στην Αθήνα.

Σύμφωνα με πληροφορίες μάλιστα, η κυβέρνηση πρόκειται να υποχωρήσει και να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις με αντάλλαγμα την προστασία των κύριων συντάξεων, ενώ ακόμα και αν και εκεί η κατάσταση αποδειχτεί δύσκολη, θα αντιπροτείνει μία παρέμβαση στις κύριες άνω των 1.200 ευρώ.

Τα θέματα της διαπραγμάτευσης και οι περικοπές:

Επικουρικές: Η απάντηση των δανειστών στην πρόταση της ελληνικής κυβέρνησης για αύξηση των εργοδοτικών εισφορών κατά μία ποσοστιαία μονάδα, είναι αυτή που θα κρίνει το μέγεθςο τω περικοπών στις επικουρικές.

Έτσι στην περίπτωση που η μείωση γίνει κλιμακωτά στις συντάξεις άνω των 170 ευρώ από 2% έως 20%, η απόδοση ανέρχεται σε 300 εκατ. ευρώ. Αν εξοικονομηθούν επιπλέον 250 εκατ. ευρώ από την αύξηση της εισφοράς 1%, θα καλυφθεί το έλλειμμα του ταμείου που ανέρχεται σε 600 εκατ. ευρώ.

Εφάπαξ: Μείωση στο εφάπαξ από 10% που είχε αρχικά υπολογιστεί σε 40% πρόκειται να ζητήσουν σύμφωνα με πληροφορίες οι δανειστές κάτι που σημαίνει ότι περίπου 45.000 συνταξιούχοι που περιμένουν να πληρωθούν από το Σεπτέμβριο του 2013 δε θα πάρουν πίσω ούτε τις εισφορές που έχουν καταβάλει.

Ποσοστά αναπλήρωσης: Η ανταποδοτική σχέση ανάμεσα στις εισφορές και τις παροχές όπως αποτυπώνονται στους σχετικούς πίνακες που έλαβαν από την ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας και δείχνουν την εξέλιξη της συνταξιοδοτικής παροχής απασχόλησε ιδιαίτερα τους δανειστές που προχώρησαν σε αλλεπάλληλες ερωτήσεις.

Έτσι οι δανειστές αναμένεται να ζητήσουν μείωση των συντελεστών για τις νέες συντάξεις που θα κυμαίνεται περίπου στο 0,70% για τα πρώτα 15 έτη από το 0,80.

Αυτό σημαίνει περαιτέρω μείωση των συντάξεων που κυμαίνονται από 475- 560 ευρώ, στην περίπτωση που μειωθούν και οι υψηλοί συντελεστές 66%-80% βάσει των οποίων υπολογίζονται οι συντάξεις των χαμηλόμισθων κάτω των 800 ευρώ με 15- 25 έτη ασφάλισης.

Υψηλές συντάξεις: Οποιαδήποτε σύνταξη που ξεπερνάει τα 2.000 ευρώ μικτά αποτελεί κόκκινη σημαία για τους δανειστές. Όσον αφορά στις πολλαπλές συντάξεις, το επικρατέστερο σενάριο θέλει το πλαφόν να συρρικνώνεται δραστικά στα 2.400 -2.500 ευρώ τουλάχιστον από 3.680 ευρώ που ισχύει σήμερα.

Στο νομοσχέδιο Κατρούγκαλου το πλαφόν για τις πολλαπλές συντάξεις είναι στα 3.088 ευρώ καθαρά ενώ το πλαφόν για τη μία κύρια σύνταξη ορίζεται στα 2.304 ευρώ από 2.773 ευρώ που είναι σήμερα.

Μειώσεις πιθανότατα θα δουν και οι συνταξιούχοι από ΔΕΚΟ και ΤΕΒΕ καθώς μετά την συμφωνία για επανυπολογισμό των συντάξεων αναμένεται να εμφανιστεί μία «προσωπική διαφορά» πάνω από 200-300 ευρώ.

Εθνική σύνταξη: Μείωση της σύνταξης από τα 384 ευρώ στα 320 ζητούν οι δανειστές οι οποίοι επιμένουν να καταβάλλεται με εισοδηματικά κριτήρια μετά από 20 χρόνια ασφάλισης αντί για 15 που προτείνει το νομοσχέδιο.

Άλλη πρόταση θέλει το ποσό της εθνικής σύνταξης να κατέβει στα 330-350 ευρώ για όσους συμπληρώνουν από 15 έως 20 έτη ασφάλισης.

Μέρισμα: Η μείωση του μερίσματος για 280.000 συνταξιούχους του δημοσίου έχει κλειδώσει στο 32,47 %.

Επανυπολογισμός καταβαλλόμενων συντάξεων: Η κυβέρνηση έχει αποφασίσει να επανυπολογιστούν οι συντάξεις με βάση το μέσο όρο των αποδοχών του ασφαλιστικού βίου από το 2002 και μετά ( υπάρχει πλήρης μηχανογράφηση τουλάχιστον στο ΙΚΑ).

Ο άτυχος εργαζόμενος χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα 6.000 kvolt

DEH

Ένας 42χρονος ηλεκτρολόγος βρήκε τραγικό θάνατο στη διάρκεια εργασιών επιδιόρθωσης βλάβης στο ορυχείο Αμυνταίου Φλώρινας.

Λίγο πριν τη λήξη της απογευματινής βάρδιας ο 42χρονος και δύο συνάδελφοί του προσπάθησαν να επιδιορθώσουν βλάβη στον αποθέτη Α4 του ορυχείου. Στη διάρκεια της εργασίας, ο άτυχος εργαζόμενος χτυπήθηκε από ηλεκτρικό ρεύμα 6.000 kvolt . Οι αλλοι δύο εργαζόμενοι τραυματίστηκαν ελαφρά.

Τα συλλυπητήριά στην οικογένεια του άτυχου εργαζόμενου εξέφρασε ο πρόεδρος του σωματείου «Σπάρτακος» Μόσχος Μόσχου

Για τις συνθήκες του ατυχήματος θα γίνει έρευνα από τις αρμόδιες υπηρεσίες του κράτους και τη ΔΕΗ.

Όλο το χρονικό της αποτυχημένης προσπάθειας από το μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

maziotsi_roupa622

Σε μακροσκελέστατο κείμενο της, το οποίο αναρτήθηκε στο Indymedia, η Πόλα Ρούπα αναφέρεται στις λεπτομέρειες για την απόπειρα απόδρασης με ελικόπτερο του Νίκου Μαζιώτη.

Αναφέρει πως ο πιλότος του ελικοπτέρου ήταν οπλισμένος και προτίμησε να ρίξει το ελικόπτερο και να μην υπακούσει στις εντολές της. Επιπλέον υποστηρίζει πως δεν σκόπευε να βοηθήσει μόνο τον Νίκο Μαζιώτη να το σκάσει από τη φυλακή, αλλά και «άλλους συντρόφους για να μην μείνουν στα χέρια του εχθρού».

Παράλληλα τα βάζει και με τον ΣΥΡΙΖΑ γράφοντας: «Ο Σύριζα ήταν η τελευταία πολιτική ψευδαίσθηση που κατέρρευσε πολύ γρήγορα. Ήταν αναμενόμενο ότι και αυτή όπως και κάθε άλλη κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη όχι μόνο να συνεχίσει τις πολιτικές των μνημονίων, αλλά και να επιβάλλει όλο και πιο σκληρά μέτρα εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει όλο και περισσότερο».

Αναλυτικά η επιστολή της Πόλας Ρούπα:

Αυτό το κείμενο υπό άλλες συνθήκες θα γραφόταν από τον Επαναστατικό Αγώνα. Όμως η έκβαση της απόπειρας απόδρασης του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη από τις φυλακές Κορυδαλλού, με υποχρεώνει να μιλήσω προσωπικά.

Στις 21 Φεβρουαρίου επιχείρησα με ελικόπτερο να πραγματοποιήσω απόδραση του μέλους του Επαναστατικού Αγώνα, Νίκου Μαζιώτη. Η επιχείρηση ήταν σχεδιασμένη ώστε να μπορούν να έρθουν μαζί μας και άλλοι πολιτικοί κρατούμενοι που επιθυμούσαν να πάρουν τον δρόμο προς την ελευθερία. Οι λεπτομέρειες του σχεδίου και του πώς κατάφερα να αποφύγω τα μέτρα ασφαλείας και να μπω οπλισμένη μέσα στο ελικόπτερο, δεν έχουν ιδιαίτερη σημασία και δεν θα αναφερθώ σε αυτές, παρά το γεγονός ότι έχει γίνει αρκετή παραπληροφόρηση. Ενημερωτικά μόνο αναφέρω ότι το σχέδιο δεν βασίστηκε σε καμία επιχείρηση απόδρασης με ελικόπτερο που έγινε στο παρελθόν, δεν σχετίζεται με κανένα εύρημα από σχέδια που δεν υλοποιήθηκαν και δεν έχω σχέση με άλλον καταζητούμενο όπως λέγεται. Επίσης, δεν προηγήθηκε κανένα σχέδιο απόδρασης πριν από αυτό που «ναυάγησε», όπως ειπώθηκε σε κάποια ΜΜΕ.

Ένα τέταρτο περίπου μετά την απογείωσή μας από την Θερμησία της Αργολίδας, έβγαλα το όπλο μου και ζήτησα από τον πιλότο να αλλάξουμε πορεία. Αυτός, φυσικά, δεν κατάλαβε ποια είμαι, όμως κατάλαβε ότι θα επιχειρηθεί απόδραση από φυλακές. Πανικοβλήθηκε. Μου επιτέθηκε βγάζοντας όπλο, γεγονός που «παρέλειψε» να αναφέρει. Και επειδή είναι πιθανόν να επιχειρηθεί διάψευση του γεγονότος ότι ήταν οπλισμένος, υπενθυμίζω ότι υπάρχουν δημοσιοποιημένες αναφορές για την ανεύρεση δυο γεμιστήρων στο ελικόπτερο. Ο ένας ήταν δικός μου, ο δεύτερος όμως όχι. Ήταν από το δικό του όπλο, το οποίο του έφυγε από τα χέρια κατά την συμπλοκή μας στον αέρα. Και όσον αφορά εμένα, φυσικά και είχα δεύτερο γεμιστήρα. Θα πήγαινα σε τέτοια επιχείρηση μόνο με ένα γεμιστήρα;
Έχασε τον έλεγχο του ελικοπτέρου και φώναζε πανικόβλητος «θα σκοτωθούμε». Είναι αληθής η περιγραφή ενός ελικοπτέρου ουσιαστικά ακυβέρνητου που παρουσιάστηκε. Όμως αυτές οι εικόνες δεν ήταν αποτέλεσμα δικών μου ενεργειών, αλλά δικών του. Το ελικόπτερο έχανε ύψος και στροβιλιζόταν στον αέρα. Περάσαμε λίγα μέτρα πάνω από σύρματα της ΔΕΗ. Του φώναζα να το σηκώσει, να κάνει ό,τι του λέω και δεν θα πάθει κανένας τίποτα.
Μέσα σε ελάχιστο χρόνο βρεθήκαμε στο έδαφος. Όσοι μιλούν για ψύχραιμη αντίδραση του πιλότου κρίνοντας προφανώς εκ του αποτελέσματος, δεν ξέρουν για τι πράγμα μιλούν.

Από το να κάνει αυτό που του ζήτησα, προτίμησε να ρισκάρει να τσακιστεί και ο ίδιος μαζί μου σε μια συντριβή του ελικοπτέρου που από τύχη δεν έγινε. Εγώ μπαίνοντας στο ελικόπτερο και επιχειρώντας να πάρω τον έλεγχό του και να το κατευθύνω στις φυλακές, είναι αυτονόητο ότι είχα πάρει τις αποφάσεις μου. Στην άρνησή του να κάνει ό,τι του έλεγα, φυσικά και θα αντιδρούσα. Αυτοί που ισχυρίζονται ότι ήμουν υπεύθυνη για την ανεξέλεγκτη κάθοδο του ελικοπτέρου από τα 5000 πόδια στην γη, τι περίμεναν; Ότι θα έλεγα «άμα δεν θέλεις να έρθεις ως τις φυλακές, δεν πειράζει»; Πυροβόλησα και ήρθαμε -και οι δυο ένοπλοι- σε συμπλοκή στον αέρα.

Αυτός προτίμησε να ρισκάρει να συντριβεί μαζί μου στο βουνό από το να υπακούσει. Όταν τελικά προσγειωθήκαμε με φόρα στο έδαφος και ενώ γνώριζα ότι η επιχείρηση είχε χαθεί, είχα κάθε ευκαιρία να τον εκτελέσω. Αποφάσισα συνειδητά να μην το κάνω. Παρά το γεγονός ότι γνώριζα πως με αυτή την απόφαση έθετα σε κίνδυνο την ζωή ή την ελευθερία μου, δεν το έκανα κι ας είχα την ευκαιρία. Αυτό το γνωρίζει και ο ίδιος πολύ καλά. Ο μόνος παράγοντας που με κράτησε ήταν η πολιτική μου συνείδηση. Και αυτήν την απόφαση την πήρα ρισκάροντας την ίδια μου τη ζωή και την δυνατότητά μου να διαφύγω.

Όσον αφορά την επιχείρηση της απόδρασης είναι αυτονόητο ότι είχαν ληφθεί όλα τα δυνατά μέτρα ασφαλείας ώστε να περιφρουρηθεί το εγχείρημα από την εξωτερική φρουρά των φυλακών και για τον ίδιο τον πιλότο κουβαλούσα ακόμα και αλεξίσφαιρο γιλέκο. Στην προκειμένη περίπτωση ο σκοπός ήταν να γίνει η απόδραση με τρόπο που θα διασφάλιζε το ελάχιστο δυνατό ρίσκο για το ελικόπτερο, τους συντρόφους και φυσικά, τον πιλότο. Με την ίδια αντίληψη κινήθηκα και κατά την προσγείωσή μας στο έδαφος, παρά το γεγονός ότι η επιχείρηση απέτυχε εξαιτίας του και παρά το γεγονός ότι και ο ίδιος ήταν οπλισμένος. Στην ουσία έβαλα την ζωή του πάνω από την δική μου και πάνω από την δική μου ασφάλεια. Και αυτή την επιλογή μου καλούμαι να επανεξετάσω.

Η οργάνωση της απόδρασης του Νίκου Μαζιώτη ήταν μια πολιτική απόφαση. Όπως πολιτική απόφαση ήταν η απελευθέρωση και άλλων πολιτικών κρατουμένων. Δεν ήταν μια προσωπική επιλογή. Αν ήθελα να απελευθερώσω μόνο τον σύντροφό μου Νίκο Μαζιώτη δεν θα ναύλωνα μεγάλο ελικόπτερο, γεγονός που κατέστησε πιο πολύπλοκη την οργάνωση της επιχείρησης. Σκοπός της επιχείρησης ήταν η απελευθέρωση και άλλων πολιτικών κρατουμένων, όσων στην πραγματικότητα ήθελαν να πάρουν μαζί μας τον δρόμο προς την ελευθερία.

Αυτή λοιπόν η ενέργεια, παρά τις προσωπικές διαστάσεις που έχει και είναι γνωστές, δεν ήταν μια προσωπική, ήταν μια πολιτική επιλογή. Ήταν ένα βήμα στην πορεία για την Επανάσταση. Το ίδιο ισχύει για κάθε ενέργεια που έχω πραγματοποιήσει και για κάθε ενέργεια που πρόκειται να κάνω στο μέλλον. Πρόκειται για κρίκους σε μια αλυσίδα ενός επαναστατικού σχεδιασμού με στόχευση την δημιουργία ευνοϊκότερων πολιτικών και κοινωνικών συνθηκών για την διεύρυνση και ενδυνάμωση του επαναστατικού αγώνα. Για την πολιτική βάση αυτής της επιλογής θα μιλήσω πιο κάτω. Πρώτα όμως πρέπει να μιλήσω για γεγονότα και για τον τρόπο που έχω λειτουργήσει μέχρι τώρα σε κάποια από αυτά.

Όπως είπα και νωρίτερα, κάθε ενέργεια που κάνω αφορά μια πράξη που σχετίζεται με έναν πολιτικό σχεδιασμό. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσεται και η απαλλοτρίωση της τράπεζας Πειραιώς στο νοσοκομείο Σωτηρία που πραγματοποίησα τον περασμένο Ιούνιο. Με αυτά τα χρήματα εξασφάλισα εκτός από την επιβίωσή μου στην «παρανομία», την οργάνωση της δράσης μου και την χρηματοδότηση της επιχείρησης για την απελευθέρωση του Νίκου Μαζιώτη και άλλων πολιτικών κρατουμένων από τις γυναικείες φυλακές Κορυδαλλού.

Ο λόγος που αναφέρομαι σε αυτή την απαλλοτρίωση (ποσώς με ενδιαφέρει το ποινικό σκέλος αυτής της αποδοχής), είναι γιατί αυτή την στιγμή θεωρώ απολύτως αναγκαίο να γνωστοποιήσω τον τρόπο λειτουργίας μου στο ζήτημα της ασφάλειας πολιτών, οι οποίοι σε κάποιες στιγμές τυγχάνει να εμπλέκονται σε επαναστατικές δράσεις που συμμετέχω, αλλά και της οπτικής μου για αυτό το ζήτημα με αφορμή -τηρουμένων πάντα των αναλογιών- την απόπειρα απόδρασης.

Στην περίπτωση της απαλλοτρίωσης της τράπεζας Πειραιώς αυτό που ανέφερα στις υπαλλήλους την στιγμή που μπήκαμε στην τράπεζα, ήταν να μην πατήσουν συναγερμό γιατί αυτό θα έθετε σε κίνδυνο την δική τους ασφάλεια, μιας και εγώ δεν ήμουν διατεθειμένη να φύγω από την τράπεζα χωρίς τα χρήματα. Ούτε τις απείλησα ούτε θα κινδύνευαν ποτέ από εμένα. Αν κινδύνευαν θα ήταν από την αστυνομία στην περίπτωση που θα κατέφθανε στο σημείο και είχαμε πλέον ένοπλη συμπλοκή.

Και η άφιξη της αστυνομίας θα γινόταν μόνο στην περίπτωση που κάποια από τις υπαλλήλους πατούσε τον συναγερμό της τράπεζας. Αυτή ήταν η εξέλιξη που και οι ίδιες ήθελαν να αποφύγουν. Γιατί σε κάθε τέτοια ενέργεια, αυτό που φοβούνται όσοι τυγχάνουν να βρίσκονται παρόντες, δεν είναι αυτούς που επιχειρούν τις απαλλοτριώσεις, αλλά την αστυνομία. Εξάλλου, είναι πραγματικά ηλίθιο για οποιονδήποτε να επιχειρήσει να υπερασπιστεί χρήματα των τραπεζιτών. Και για την ιστορία, όταν η μια υπάλληλος μου είπε ότι «κι εμείς φτωχοί άνθρωποι είμαστε», της πρότεινα να πάμε σε «τυφλό» σημείο όπου δεν μας βλέπουν οι κάμερες και να πάρει 5000 ευρώ, τα οποία και δεν δέχτηκε, προφανώς από φόβο. Αν τα είχε δεχτεί, να είναι σίγουρη ότι δεν θα μίλαγα γι” αυτό δημοσίως. Και μια λεπτομέρεια: αυτό που κρατούσα ήταν ιατρική ποδιά που μου χρησίμευε για να καλύπτω το όπλο μου κατά την αναμονή μου έξω από την τράπεζα και όχι πετσέτα (!) όπως αρκετές φορές αναφέρθηκε.

Στον αγώνα για την Επανάσταση σε κάθε εποχή -όπως εξάλλου ισχύει και σε όλους τους πολέμους- οι επαναστάτες υποχρεώνονται σε κάποιες στιγμές να ζητούν την συνδρομή πολιτών στον αγώνα τους. Τα ιστορικά παραδείγματα είναι πάρα πολλά -μια απόπειρα καταγραφής τους θα γέμιζε βιβλίο και δεν είναι της ώρας να επεκταθώ- τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ένοπλα κινήματα και οργανώσεις άλλων χωρών. Σε τέτοιες περιπτώσεις όμως, τους ζητάμε στην ουσία να πάρουν θέση σε έναν πόλεμο. Από την στιγμή που κάποιος αρνείται να συνδράμει, αυτό δεν αφορά μόνο την συγκεκριμένη πρακτική, αλλά συνιστά μια συνολικά εχθρική στάση απέναντι στον αγώνα. Βάζει σε κίνδυνο ή ματαιώνει εγχειρήματα, θέτει σε κίνδυνο τη ζωή αγωνιστών, παρεμποδίζει μια επαναστατική διαδικασία. Παίρνει θέση απέναντι σε έναν κοινωνικό και ταξικό πόλεμο.

Ούτε στην τράπεζα Πειραιώς ούτε στην απόπειρα απόδρασης γνωστοποίησα την ταυτότητά μου, συνεπώς δεν ήξερε κανείς από τους εμπλεκόμενους στις παραπάνω υποθέσεις ότι πρόκειται για πολιτικές ενέργειες. Όμως με αφορμή την αποτυχημένη απόπειρα απόδρασης και δεδομένου ότι -όπως προανέφερα- είχα την ευκαιρία να σκοτώσω τον πιλότο, αλλά δεν το έκανα ρισκάροντας την ίδια μου την ζωή, οφείλω να γνωστοποιήσω τα εξής: Από εδώ και στο εξής αν χρειαστώ ξανά την συνδρομή πολιτών και εφόσον το κρίνω αναγκαίο, θα γνωστοποιώ την ταυτότητά μου από την αρχή. Ας γνωρίζουν όλοι, δεδομένου ότι η αποστολή μου σε κάθε περίπτωση αφορά την προώθηση του αγώνα για την ανατροπή του εγκληματικού καθεστώτος, ότι κάθε πιθανή άρνηση συνεργασίας και προσπάθεια παρεμπόδισης της δράσης, θα αντιμετωπίζεται αναλόγως.

Εννοείται, πως γνωρίζω τα στοιχεία του πιλότου, όμως δεν απείλησα την οικογένειά του. Οικογένειες και παιδιά δεν θα απειλούσα ποτέ.

Αυτός είναι ένας απολογισμός μου από την απόπειρα απόδρασης, τον οποίο οφείλω να γνωστοποιήσω.

Η ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ ΗΤΑΝ ΜΙΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΕΠΙΛΟΓΗ

Η απόπειρα απόδρασης εντασσόταν μέσα στα πλαίσια της συνέχισης της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα. Στόχος ήταν η απελευθέρωση του συντρόφου Νίκου Μαζιώτη και άλλων πολιτικών κρατουμένων. Με αυτή την ενέργεια ο Επαναστατικός Αγώνας ήθελε να δώσει μια απάντηση στην καταστολή, ήθελε να ακυρώσει στην πράξη την κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα που έγινε με την σύλληψη του συντρόφου. Ήθελε επίσης, να απαντήσει σε μια σειρά από κατασταλτικές επιχειρήσεις που κατέληξαν με την φυλάκιση και άλλων ένοπλων αγωνιστών.

Εννοείται πως δεν θα εγκαταλείπαμε τον σύντροφο Μαζιώτη στα χέρια του εχθρού χωρίς να επιχειρήσουμε την απελευθέρωσή του. Και εννοείται, πως δεν θα μας αντιστοιχούσε πολιτικά και ηθικά να μην επιδιώξουμε να απελευθερώσουμε και άλλους πολιτικούς κρατούμενους.

Η καταστολή και οι απόπειρες πολιτικού παροπλισμού των ένοπλων αγωνιστών που αυτή συνεπάγεται, επιχειρούν να δημιουργήσουν δυσμενείς συνθήκες στον αγώνα και για αυτό είναι επαναστατικό καθήκον να επιχειρούμε πάντα να ακυρώνουμε στην πράξη τα αποτελέσματά της. Επίσης, ενέργεια αυτή ήταν μια προσπάθεια ανάδειξης της αναγκαιότητας για ενότητα απέναντι στις κατασταλτικές επιχειρήσεις του κράτους, για ενότητα στον αγώνα.

Η καταστολή ενάντια σε αγωνιστές που μάχονται κατά του καθεστώτος είναι παράμετρος της ευρύτερης πολιτικής υποδούλωσης της κοινωνικής βάσης. Και επειδή κάθε φορά οφείλουμε να βάζουμε τις πολιτικές της κυριαρχίας μέσα στις ιστορικές τους διαστάσεις ώστε να είναι πιο κατανοητές οι άμεσες στοχεύσεις της κατασταλτικής πολιτικής, ας λάβουμε υπόψιν μας ότι η καταστολή στην εποχή μας δεν μπορεί παρά να αποτελεί αδιαχώριστη παράμετρος των πολιτικών διάσωσης του συστήματος από την κρίση. Και η διάσωση του συστήματος από την κρίση προϋποθέτει την εξόντωση μεγάλων τμημάτων της κοινωνικής βάσης. Όσοι περισσεύουν από την διαδικασία αναπαραγωγής του καθεστώτος σήμερα, πετιούνται στο κοινωνικό περιθώριο, οδηγούνται στην λιμοκτονία, την απόγνωση, την τρέλα, τον θάνατο.

Οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ προσπαθούν να κρατήσουν δεμένες με την μοίρα του συστήματος τις κοινωνικές πλειοψηφίες. Προσπαθούν να τις εξαναγκάσουν σε υποταγή ισχυριζόμενες ότι είναι προς το κοινό συμφέρον η επιβίωση του συστήματος, έξω από το οποίο δεν υπάρχει ζωή για κανέναν, είτε πλούσιο είτε φτωχό. Σε μια περίοδο που είναι απονομιμοποιημένο το οικονομικό και πολιτικό καθεστώς στις συνειδήσεις των περισσότερων ανθρώπων, αυτές εξαναγκάζουν σε συμμόρφωση και προσπαθούν να πείσουν ότι το σύστημα του καπιταλισμού και της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, το σύστημα της δουλείας, της εξαπάτησης, της βίας, του εγκλήματος και της τρομοκρατίας είναι μονόδρομος. Ότι άλλη επιλογή δεν έχουμε από το να σκύβουμε το κεφάλι, από το να δεχόμαστε αδιαμαρτύρητα την απαξίωση, τον εξευτελισμό, την σκλαβιά. Ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή από το να θυσιαζόμαστε αυτοβούλως στον βωμό της εξόδου του συστήματος από την κρίση. Όμως όπως είπα και πριν, η σωτηρία του συστήματος προϋποθέτει την εξόντωση ανθρώπων. Οι κοινωνίες εδώ και καιρό δεν έχουν κανένα συμφέρον να στηρίζουν τις πολιτικές κοινωνικής ευθανασίας που επιβάλλουν όλες οι κυβερνήσεις κάθε κομματικής απόχρωσης.

Οι πολιτικές και οικονομικές εξουσίες γνωρίζουν πως μόνο μια κοινωνική Επανάσταση μπορεί να αποτελεί την άλλη πρόταση στην κρίση. Πως μόνο μια κοινωνική Επανάσταση μπορεί να λειτουργήσει προς το συμφέρον των φτωχών και των αποκλεισμένων. Μια Επανάσταση που θα στραφεί βίαια ενάντια στην οικονομική και πολιτική ελίτ, ενάντια στις δομές και τους θεσμούς του συστήματος και θα επιχειρήσει να το καταλύσει.
Όταν η κρίση εκδηλώθηκε στην Ευρώπη με την μορφή της κρίσης χρέους, οι πολιτικοί ηγήτορες της ΕΕ και οι πλούσιοι του πλανήτη είχαν ένα μεγάλο φόβο τον οποίο τον εξέφραζαν δημόσια: Τον γενικευμένο ξεσηκωμό των λαών στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου που μάστιζε η κρίση και που αργά ή γρήγορα μέσω των πολιτικών «διάσωσής τους», θα μετατρέπονταν σε αποικίες των δανειστών και των πλουσίων του πλανήτη. Ο μεγάλος φόβος τους ήταν το ξέσπασμα μιας κοινωνικής Επανάστασης σε κάποια από τις χώρες αυτές, μιας Επανάστασης που θα πυροδοτούσε άλλες στις αδύναμες και υπερχρεωμένες χώρες της ΕΕ. Αυτός ο φόβος τους, δυστυχώς, δεν επαληθεύτηκε. Οι λόγοι είναι πολλοί και δεν αντιστοιχεί σε αυτό το κείμενο να τους αναλύσω. Όμως αναφέρω ένα σημαντικό μέλημα της εξουσίας στον γενικότερο σχεδιασμό της να αποκλείσει την προοπτική της κοινωνικής Επανάστασης στην χώρα: Την άμεση αντιμετώπιση αυτών που την προωθούν, αυτών που πολεμούν για να γίνει πραγματικότητα, αυτών που έχουν αφιερώσει την ζωή τους όλη για να γίνει εφικτή η κοινωνική απελευθέρωση. Την άμεση αντιμετώπιση των επαναστατών μέσω της καταστολής και του πολιτικού παροπλισμού τους που αυτή επιφέρει.

Αιχμή της καταστολής στην εποχή μας είναι η αντιμετώπιση των ένοπλων επαναστατών. Και το μήνυμα που θέλει να στείλει προς όλη την κοινωνία, είναι ότι δεν υπάρχει προοπτική στον επαναστατικό αγώνα, δεν υπάρχει καμία προοπτική στον πόλεμο ενάντια στο καθεστώς. Δεν υπάρχει καμία προοπτική αλλαγής σελίδας στην ιστορία. Ότι ο καπιταλισμός, ακόμα και στην πιο απάνθρωπη έκφρασή του, είναι μονόδρομος και ότι οφείλουμε να θυσιαζόμαστε για την επιβίωσή του. Το μήνυμα για όλη την κοινωνία είναι «υποταγή ή θάνατος».

Αυτήν την προοπτική πολεμούσε και πολεμάει ο Επαναστατικός Αγώνας. Να μην ριζώσει στις καρδιές των φτωχών η ήττα που προωθεί με κάθε μέσο η κρατική πολιτική. Αγωνιστήκαμε και αγωνιζόμαστε να μην γίνει πραγματικότητα η συνείδηση του σκλάβου, να μην παραιτηθούμε ποτέ από τον αγώνα για την ανατροπή ενός εγκληματικού, δολοφονικού συστήματος. Και φυσικά, να προσπαθούμε πάντα να ακυρώνουμε στην πράξη τα αποτελέσματα της καταστολής.

Το 2010 και ενώ ο Επαναστατικός Αγώνας είχε ήδη από το 2009 ξεκινήσει μια σειρά δράσεων με μεγάλες επιθέσεις ενάντια σε κομβικής σημασίας για την λειτουργία του συστήματος θεσμούς και οργανισμούς -κεντρικά της Citibank, Eurobank, χρηματιστήριο- με στόχο την ματαίωση των σχεδίων της οικονομικής και πολιτικής ελίτ για την υπαγωγή της χώρας στο μνημόνιο, ο σύντροφός μας Λάμπρος Φούντας πέφτει νεκρός από σφαίρα μπάτσου κατά την διάρκεια προπαρασκευαστικής ενέργειας παραμονές ενός μεγάλου χτυπήματος της οργάνωσης. Ακολουθεί η πρώτη κατασταλτική επιχείρηση ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα. Στις 10 Απρίλη το κράτος μας συλλαμβάνει. Όμως εμείς δεν ηττηθήκαμε. Γιατί ήττα είναι να σκύβεις το κεφάλι στην καταστολή και να αρνείσαι τον εαυτό σου, τις επιλογές σου, τους νεκρούς συντρόφους σου. Για εμάς η καταστολή ήταν μια νέα φάση του αγώνα μας. Αναλάβαμε την πολιτική ευθύνη για συμμετοχή στον Επαναστατικό Αγώνα και τον κρατήσαμε ζωντανό. Μετά το πέρας του δεκαοχταμήνου εγώ με τον σύντροφό μου αφεθήκαμε ελεύθεροι και περάσαμε στην «παρανομία». Ο Επαναστατικός Αγώνας, παρά τα πλήγματα που είχε δεχθεί, ήταν ζωντανός και ξαναχτύπησε με την επίθεση εναντίον της Τράπεζας της Ελλάδας, το ελληνικό παράρτημα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας που αποτελεί έναν από τους πυλώνες της τότε τρόικας και σημερινού κουαρτέτου, καθώς εκτός από την ΕΚΤ, το ΔΝΤ, και την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, συμμετέχει και ο ESM, και ευθύνεται για την διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής διάσωσης του συστήματος στην χώρα. Αυτή η εξέλιξη ήταν η καλύτερη επιβεβαίωση ότι η κατασταλτική επιχείρηση που έκανε το κράτος το 2010, απέτυχε παταγωδώς.

Το καλοκαίρι του 2014 ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης ύστερα από καταδίωξη στο Μοναστηράκι τραυματίζεται από σφαίρα μπάτσου και συλλαμβάνεται. Για μια ακόμα φορά δεν τα παρατήσαμε.

Η ήττα δεν άγγιξε ποτέ ούτε και πρόκειται να αγγίξει τον Επαναστατικό Αγώνα και εμένα προσωπικά. Γιατί η ήττα και η παραίτηση δεν αρμόζει σε επαναστάτες. Έχουμε χρέος απέναντι στον εαυτό μας, τους συντρόφους μας, την κοινωνία, να κρατάμε ζωντανή την φλόγα της πίστης για την Επανάσταση, ακόμα και όταν μας χτυπάει το κράτος.
Ο Επαναστατικός Αγώνας πάντα είχε ως στρατηγικής σημασίας στόχο να ακυρώνει στην πράξη την καταστολή. Αυτό τον στόχο είχε και η απόδραση. Μπορεί να μην τα καταφέραμε αυτή την φορά, όμως τίποτα δεν χάθηκε. Στον αγώνα υπάρχουν επιτυχίες, υπάρχουν και αποτυχίες. Το ζητούμενο είναι οι αποτυχίες να μην καταβάλουν τους αγωνιστές.

Χέρι-χέρι με την καταστολή της επαναστατικής δράσης βαδίζει η κυρίαρχη προπαγάνδα με την οποία το κράτος στοχεύει στον πολιτικό παροπλισμό των αγωνιστών. Μας αποκαλούν «τρομοκράτες», «εγκληματίες», «ληστές» όπως εξάλλου έκανε κάθε καθεστώς σε κάθε εποχή όταν είχε να αντιμετωπίσει πολιτικά ένοπλους αγωνιστές και κινήματα. Σε κάθε εποχή παράλληλα με κάθε επαναστατικό πόλεμο διεξάγεται και ένας επικοινωνιακός πόλεμος μεταξύ επαναστατών και καθεστώτων. Έναν τέτοιο επικοινωνιακό πόλεμο έχουμε ζήσει σε όλη την περίοδο της δράσης του Επαναστατικού Αγώνα και συνεχίζουμε να ζούμε με πολύ μεγαλύτερη σφοδρότητα προσωπικά τόσο εγώ όσο και ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης, καθώς από την στιγμή που περάσαμε στην «παρανομία», σε κάθε στιγμή της δράσης μας έβγαινε μπροστά το πρόσωπο και η ταυτότητά μας. Και αυτό συνέβαινε και συμβαίνει όχι μόνο για υποθέσεις που μας αφορούν, αλλά και για γεγονότα με τα οποία δεν έχουμε σχέση και έχουμε αρνηθεί δημοσίως. Και παρά το γεγονός ότι το κράτος και οι μηχανισμοί καταστολής γνωρίζουν ότι ούτε ο σύντροφος Μαζιώτης ούτε εγώ θα είχαμε οποιοδήποτε πρόβλημα να αναλάβουμε τις επιλογές μας.

Τώρα το κράτος έχει εστιάσει την πολεμική του πάνω στο δικό μου πρόσωπο. Όμως ξέρει πολύ καλά πως είναι πολύ δύσκολο αν όχι αδύνατο να καταφέρει τον πολιτικό παροπλισμό τον δικό μου και του Επαναστατικού Αγώνα μέσω της προπαγάνδας.

Στην εποχή μας περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι κοινή συνείδηση στην μεγάλη πλειοψηφία της κοινωνίας πως οι τρομοκράτες, οι εγκληματίες, οι ληστές είναι αυτοί που κυβερνούν. Είναι η οικονομική και πολιτική ελίτ που ληστεύει καθημερινά εκατομμύρια ανθρώπους στο όνομα της σωτηρίας του συστήματος. Είναι οι «θεσμοί» και όσοι επιβάλλουν τα μνημόνια και τα προγράμματα «διάσωσης». Τρομοκράτες και εγκληματίες είναι αυτοί που συμμετέχουν στις ελληνικές κυβερνήσεις που εφαρμόζουν τα εγκληματικά σχέδια εξόντωσης των κοινωνικά αδύναμων. Που υπηρετούν τυφλά μια αιμοσταγή άρχουσα οικονομικά τάξη. Που συνδράμουν τους αρχιληστές – τραπεζίτες στο εγκληματικό τους έργο να πετούν στο δρόμο και να σέρνουν στις φυλακές όλους όσοι αδυνατούν να συμμορφωθούν στις ληστρικές τους ορέξεις. Τρομοκράτες, εγκληματίες, ληστές είναι όσοι παίρνουν το κομμάτι το ψωμί μέσα από το στόμα των φτωχών. Αυτοί που με τις πολιτικές τους ευθύνονται για τους άνεργους, τους εξαθλιωμένους, τους άπορους, τους περιθωριοποιημένους. Αυτοί που πετούν στους δρόμους καθημερινά χιλιάδες ανθρώπους. Αυτοί που με τις πολιτικές τους επιχειρούν να σώσουν ένα δολοφονικό σύστημα με αντίτιμο την εξαθλίωση και τον θάνατο χιλιάδων ανθρώπων.

Αυτό που ζούμε είναι ένας πόλεμος. Είναι ένας ταξικός και κοινωνικός πόλεμος. Και τα θύματα που μέχρι στιγμής μετράμε σε αυτόν τον πόλεμο είναι πολλές χιλιάδες. Είναι οι άστεγοι που στοιβάζονται στα πεζοδρόμια των μεγάλων πόλεων, τα παιδιά που υποσιτίζονται, λιποθυμούν, αρρωσταίνουν και τρελαίνονται, είναι οι απελπισμένοι από την οικονομική αφαίμαξη του κράτους και των τραπεζών, είναι αυτοί που αυτοκτονούν… Σε αυτόν τον πόλεμο όλες οι κυβερνήσεις έχουν ταχθεί στο πλευρό των οικονομικά ισχυρών και όλοι όσοι έχουν συμμετάσχει σε αυτές έχουν τα χέρια τους βαμμένα με αίμα. Απέναντί τους στέκονται μια χούφτα επαναστάτες. Και είναι βασικό τους μέλημα να θέλουν την πολιτική, αλλά και την φυσική τους εξόντωση.

Οι «αντιτρομοκρατικοί» νόμοι, τα ειδικά κελιά, οι απομονώσεις, τα πλέγματα στις φυλακές, η σιωπή γύρω από τον λόγο των αγωνιστών, οι εξοντωτικές ποινές, τα ειδικά δικαστήρια είναι αιχμή της κρατικής αντεπαναστατικής πολιτικής. Η προηγούμενη κυβέρνηση προσπάθησε να κάνει ένα ακόμα βήμα με το νομοσχέδιο για τις φυλακές τύπου Γ”. Ύστερα από πολυήμερη απεργία πείνας των πολιτικών κρατουμένων κάποια από τα μέτρα της πολιτικής εξουσίας πάρθηκαν πίσω. Όμως για τους δηλωμένους εχθρούς του καθεστώτος τα μέτρα αυτά συνεχίζουν να βρίσκονται σε ισχύ.

Ο σύντροφος Νίκος Μαζιώτης είναι αυτός ο πολιτικός κρατούμενος που υφίσταται όλες τις «εξαιρέσεις» και τις ειδικές μορφές αντιμετώπισης από τους κατασταλτικούς μηχανισμούς. Αφού κατά τύχη γλίτωσε τον θάνατο από την σφαίρα του μπάτσου κατά την συμπλοκή στο Μοναστηράκι και ενώ είχε σακατευτεί από το ένα χέρι, δέχτηκε την «ειδική φροντίδα» των απομονώσεων, της απουσίας ιατρικής μέριμνας, των συνεχών μεταγωγών. Ήταν ο πρώτος που μεταφέρθηκε στην ειδική φυλακή τύπου Γ” που είχε ετοιμάσει η κυβέρνηση της ΝΔ και την μεταφορά του εκεί την ανακοίνωσαν με τις σχετικές «τυμπανοκρουσίες».

Σε όποια φυλακή και αν τον πηγαίνουν, αυξάνουν τα μέτρα ασφαλείας ακόμα και αν αυτό σημαίνει την αναδιάρθρωση ολόκληρων φυλακών. Και δεν είναι απλώς ο φόβος της απόδρασης ενός κρατουμένου αυτός που τους καθοδηγεί. Ο κυριότερος παράγοντας είναι ο πολιτικός του ρόλος και το γεγονός ότι δεν έχει κάνει βήμα πίσω. Ο σύντροφος Μαζιώτης έχει γίνει αιχμή της κατασταλτικής πολιτικής του κράτους απέναντι στην επαναστατική προοπτική και τον ένοπλο αγώνα για την κοινωνική απελευθέρωση και όποιος δεν το αντιλαμβάνεται αυτό, είτε δεν μπορεί είτε δεν θέλει να δει την κατασταλτική αντεπαναστατική κρατική πολιτική όπως αυτή εκφράζεται στις μέρες μας.

Αυτό αποδεικνύει και η επιβολή της ποινής των ισοβίων για την έκρηξη με παγιδευμένο με εκρηκτικά αυτοκίνητο στην Τράπεζα της Ελλάδας τον Απρίλη του 2014 για την οποία ανέλαβε την ευθύνη ο Επαναστατικός Αγώνας, η πρώτη επιβολή ισοβίων για βομβιστική επίθεση στην Ελλάδα. Μια βομβιστική επίθεση με προειδοποιητικό τηλεφώνημα και χωρίς τραυματίες. Ισόβια και 129 χρόνια για μια βομβιστική επίθεση και δυο απαλλοτριώσεις τραπεζών είναι απόφαση που δεν αφορά μια δικονομική διαδικασία, αλλά μια σφοδρή πολιτική σύγκρουση. Το συγκεκριμένο δικαστήριο που βρισκόταν σε εντεταλμένη υπηρεσία για λογαριασμό της χούντας που μας κυβερνά και που απαρτίζεται από τους «θεσμούς», την κυβέρνηση, την οικονομική και πολιτική ελίτ διεκπεραίωσε μια διαδικασία που είχε ως στόχο μια και μόνο προαποφασισμένη πολιτική αποστολή: Να επιβάλει μια τέτοια ποινή στον σύντροφο που θα μπορούσε να προκαλέσει το μέγιστο δυνατό πολιτικό και κοινωνικό εκφοβισμό.

Ότι πρόκειται για μια απόφαση που πάρθηκε από τα κέντρα εξουσίας στα οποία διαμορφώνεται η πολιτική διαχείρισης της καθεστωτικής ασφάλειας και ότι η αντιμετώπιση του συντρόφου και του Επαναστατικού Αγώνα συνδέεται με την ευρύτερη πολιτική διάσωσης του καθεστώτος στην Ελλάδα δεν είναι -όπως μπορεί να ισχυριστούν κάποιοι- μια πολιτική υπερβολή. Η σημασία που έχει για το καθεστώς η καταστολή του Επαναστατικού Αγώνα και των αγωνιστών που τον απαρτίζουν, έχει φανεί εδώ και χρόνια. Οι πιέσεις που δεχόταν η κυβέρνηση Καραμανλή από τις ΗΠΑ για συλλήψεις μετά την επίθεση στην αμερικάνικη πρεσβεία, οι επικηρύξεις της οργάνωσης από το ελληνικό και από το αμερικάνικο κράτος, τα συγχαρητήρια που δέχτηκε η κυβέρνηση Παπανδρέου από Αμερικανούς και Ευρωπαίους πολιτικούς προϊστάμενούς της για τις συλλήψεις μας το 2010, η ανακούφιση της τότε κυβέρνησης για τις συλλήψεις και οι κυβερνητικές αναφορές για την αποφυγή χτυπήματος που θα μπορούσε να τινάξει στον αέρα την οικονομία -δήλωση που σχετίζεται φυσικά και με τον πολιτικό πανικό της τότε κυβέρνησης για την προοπτική κατάρρευσης της ελληνικής οικονομίας η οποία είχε βυθιστεί στην κρίση χρέους και το πρώτο μνημόνιο δεν είχε ακόμα υπογραφεί-, είναι στοιχεία που δείχνουν τη μεγάλη σημασία για το καθεστώς να αντιμετωπίσει τον Επαναστατικό Αγώνα. Όμως υπάρχει και συνέχεια…

Αφού περάσαμε με τον σύντροφο στην παρανομία, οι πιέσεις για την σύλληψή μας αυξήθηκαν. Γι” αυτό και η κυβέρνηση Σαμαρά μας επικήρυξε με το ποσό του ενός εκατομμυρίου ευρώ τον καθένα από εμάς. Ήταν προφανές ότι αποτελούσε μια κίνηση εξευμενισμού του αμερικάνικου κράτους, αλλά και των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων που ανησυχούσαν για το γεγονός ότι είμαστε ελεύθεροι, ειδικά σε μια περίοδο που η καθεστωτική σταθερότητα αποτελούσε κομβικής σημασίας ζήτημα για ένα οικονομικό και πολιτικό σύστημα που ταλανιζόταν από την κρίση και σημαντική προϋπόθεση για να συνεχιστούν τα καταστροφικά για την κοινωνική βάση προγράμματα διάσωσης του οικονομικού καθεστώτος στην χώρα.

Όταν δε έγινε η επίθεση εναντίον της Τράπεζας της Ελλάδας παραμονή της επίσκεψης της Μέρκελ στην Αθήνα και της πρώτης μετά από χρόνια απόπειρας του ελληνικού κράτους να δανειστεί από τις αγορές, οι πιέσεις από τα διεθνή κέντρα εξουσίας αυξήθηκαν ακόμα περισσότερο. Και όταν τελικά κατάφεραν να συλλάβουν τον σύντροφο, η ελληνική κυβέρνηση σύσσωμη έκανε κολοτούμπες για την σύλληψη του «νούμερο ένα τρομοκράτη», η ντόπια οικονομική ελίτ μαζί με τον τότε υπουργό δημόσιας τάξης μιλούσε για την ύψιστη ανάγκη να διατηρηθεί η πολιτική σταθερότητα στην χώρα, το αμερικάνικο κράτος έστελνε πανευτυχής συγχαρητήρια στους Έλληνες υφισταμένους του και η πολιτική και οικονομική ελίτ ανά τον πλανήτη ένοιωθε πιο ήσυχη για το γεγονός ότι μπορεί να συνεχιστεί το πρόγραμμα «διάσωσης» της χώρας με μειωμένο κατά πολύ τον κίνδυνο μιας καθεστωτικής αποσταθεροποίησης από την ένοπλη επαναστατική δράση. Όμως, ούτε με τον σύντροφο στην φυλακή ηρέμησε η αμερικάνικη πολιτική εξουσία και τον καταχώρησε στην δική της διεθνή λίστα των «τρομοκρατών».

Υπάρχει ένα γενικό μήνυμα αποτροπής με αυτή την απόφαση, αλλά και μια πολύ συγκεκριμένη κεντρική στρατηγική από το κράτος. Το γενικό μήνυμα είναι ότι πιστεύουν πως το καθεστώς εξαντλώντας την πολιτική του εκδικητικότητα απέναντι σε έναν αμετανόητο ένοπλο αγωνιστή, θα καταφέρει να τρομοκρατήσει όλους όσοι σκέφτονται να επιλέξουν την ένοπλη επαναστατική δράση. Όσους βλέπουν την ανατροπή του καθεστώτος ως αναγκαία προϋπόθεση για την απελευθέρωση της κοινωνίας από τον ζυγό των μνημονίων και την Επανάσταση ως την μόνη επιλογή για την κοινωνική απελευθέρωση. Όσο για την άμεση και κεντρική στρατηγική της πολιτικής εξουσίας που προανέφερα, αυτή αφορά σε έναν πόλεμο με πολύ συγκεκριμένο άμεσο στόχο: την ματαίωση της στρατηγικής δράσης του Επαναστατικού Αγώνα που χαράχθηκε από την οργάνωση το 2009 εν όψει της κρίσης και που στόχευε στην αποσταθεροποίηση του καθεστώτος με μεγάλα χτυπήματα ενάντια σε κομβικής σημασίας δομές και μηχανισμούς του συστήματος. Γιατί σε αυτό το πολιτικό πλαίσιο εντασσόταν η επίθεση ενάντια στην Τράπεζα της Ελλάδας και αποτελούσε συνέχεια της δράσης που είχε η οργάνωση πριν τις συλλήψεις το 2010.

Η ποινή των ισοβίων είμαι σίγουρη ότι δεν κλόνισαν τον σύντροφο. Όμως, δεν είναι αυτός ο στόχος τους, αφού ξέρουν πως ό,τι κάνουν δεν τον λυγίζουν. Αυτό που επιχειρούν να κάνουν με τα ισόβια για μια βομβιστική επίθεση όπως ήταν αυτή της Τράπεζας της Ελλάδας, μιας βομβιστικής επίθεσης με μεγάλη κοινωνική αποδοχή, είναι να τρομοκρατήσουν όσους εμπλέκονται ή πρόκειται να εμπλακούν στον ένοπλο αγώνα, όσους επιλέγουν ως δράση τις βομβιστικές επιθέσεις. Είναι μια πολιτική εκδίκηση απέναντι σε μια πολιτική αγώνα που είναι ευρέως γνωστό ότι απολαμβάνει μεγάλη κοινωνική αποδοχή. Γιατί όχι μόνο δεν τρομοκρατήθηκε κανείς με εκείνη την επίθεση, όπως και με κάθε επίθεση του Επαναστατικού Αγώνα, αλλά είναι γεγονός ότι η δράση του Επαναστατικού Αγώνα πολλές φορές στο παρελθόν έχει αποτελέσει αιτία ικανοποίησης και χαράς για μεγάλα τμήματα της κοινωνίας. Γιατί πόσοι και ποιοι ήταν αυτοί που δεν χάρηκαν και θεώρησαν εχθρική προς αυτούς πράξη την επίθεση εναντίον της Τράπεζας της Ελλάδας, στην οποία βρισκόταν και το γραφείο του απεσταλμένου του ΔΝΤ στην χώρα, έναν δηλωμένο και κοινώς αναγνωρισμένο εχθρό της κοινωνίας; Πόσοι και ποιοι δεν χάρηκαν και θεώρησαν εχθρική προς αυτούς πράξη την βομβιστική επίθεση εναντίον του χρηματιστηρίου; Πόσοι και ποιοι θεώρησαν εχθρική προς αυτούς πράξη την επίθεση με αντιαρματική ρουκέτα εναντίον της αμερικάνικης πρεσβείας, μια ενέργεια που στάθηκε αφορμή για λαϊκούς πανηγυρισμούς στην χώρα; Πόσοι είναι αυτοί που δεν είπαν «καλά τους κάνουνε» μετά από κάθε ενέργεια της οργάνωσης; Ακόμα και μάρτυρες κατηγορίας στο πρώτο δικαστήριο της οργάνωσης μας έλεγαν ότι είναι στο πλευρό μας, ενώ για την επίθεση εναντίον του Βουλγαράκη δεχτήκαμε ακόμα και επιπλήξεις από μάρτυρα κατηγορίας, γιατί θεωρηθήκαμε ήπιοι στις καταγγελίες μας ενάντια στον πρώην υπουργό δημόσιας τάξης, ο οποίος κατά τον ίδιο μάρτυρα θα έπρεπε να κρεμαστεί μαζί με άλλους πολιτικούς στην πλατεία Συντάγματος.

Πόσοι και ποιοι είναι αυτοί που στρέφονται ενάντια στον Επαναστατικό Αγώνα; Μόνο όσοι απαρτίζουν αυτό το εγκληματικό καθεστώς, όσοι εφαρμόζουν τις πολιτικές κοινωνικής εξόντωσης, όσοι ανήκουν στην τάξη των οικονομικά ισχυρών, όσοι έχουν ταυτίσει τα συμφέροντά τους με το καθεστώς της βίας και της τρομοκρατίας. Όσοι στηρίζουν τις πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας που επιβάλλονται, όσοι στηρίζουν την εξόντωση εκατομμυρίων ανθρώπων στο όνομα της επιβίωσης ενός εγκληματικού συστήματος. Και φυσικά, όσοι είναι πιστοί δούλοι, πιστά ανδρείκελα αυτού του καθεστώτος, όπως η συγκεκριμένη έδρα που ανέλαβε να διεκπεραιώσει την δουλειά που της είχαν υπαγορεύσει οι πολιτικοί της προϊστάμενοι και να επιβάλει την μέγιστη των ποινών στον σύντροφο. Όμως το μόνο που καταφέρνουν είναι να στοχοποιούν τον εαυτό τους. Αυτοί είναι οι σύμμαχοι του κράτους και του καπιταλιστικού συστήματος, αυτοί είναι οι εχθροί του Επαναστατικού Αγώνα. Και πρόκειται για μια μειοψηφία.

Μιας όμως και αναφέρθηκα σε μεγάλες βομβιστικές επιθέσεις, οφείλω να προσθέσω τα εξής: Κατά την διάρκεια της πρώτης δίκης του Επαναστατικού Αγώνα στην οποία ήμουν παρούσα εξετάστηκαν με δική μας προτροπή οι ευθύνες της διοίκησης του χρηματιστηρίου για το γεγονός ότι με δική της εντολή οι υπάλληλοι ασφαλείας που βρίσκονταν μέσα στο κτίριο την ημέρα που έγινε η επίθεση, υποχρεώθηκαν να μην εγκαταλείψουν τα πόστα τους μετά το προειδοποιητικό τηλεφώνημα. Αποτέλεσμα αυτής της εντολής στην οποία υπάκουσαν, ήταν να θέσουν σε κίνδυνο την ζωή τους. Σε εκείνη την διαδικασία αποδείχτηκε χάρη σε δικές μας παρεμβάσεις και με την παρουσία στελεχών του χρηματιστηρίου που ύστερα από δικές μας πιέσεις ήρθαν στο δικαστήριο, ότι οι άνθρωποι του συστήματος βλέπουν τους εργαζόμενους -όπως αυτούς των υπηρεσιών ασφαλείας- ως αναλώσιμους, ότι έχουν την ανθρώπινη ζωή γραμμένη στα παλαιότερα των ακριβών υποδημάτων τους. Επειδή και στην επίθεση εναντίον της Τράπεζας της Ελλάδας υπήρξαν ανάλογα περιστατικά, καλώ κάθε εργαζόμενο ασφαλείας από την στιγμή που θα ειδοποιηθεί για τοποθέτηση βόμβας σε κάποιο κτίριο, να βάλει την ασφάλειά του πάνω απ” όλα και να εγκαταλείψει το πόστο του. Είναι γελοίο να προτιμήσει να ρισκάρει τη ζωή του προκειμένου να μην παραβιάσει μια κτηνώδη και απάνθρωπη εντολή προϊσταμένων του, οι οποίο θεωρούν την σωματική του ακεραιότητα και την ζωή του ως αμελητέα ποσότητα στο «κοινωνικό» τους έργο.

Ένα άλλο σημαντικό ζητούμενο για το κράτος με αυτή την απόφαση, είναι να εκδικηθεί παραδειγματικά την ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Να εκδικηθεί παραδειγματικά αυτούς που όταν πέφτουν στα χέρια του εχθρού, τον φτύνουν στα μούτρα, αναλαμβάνουν περήφανα τις πολιτικές τους επιλογές και υπερασπίζονται πολιτικά τον ένοπλο αγώνα για την κοινωνική Επανάσταση. Να εκδικηθεί αυτούς που δεν κάνουν ούτε ένα βήμα πίσω μπροστά στην απειλή του μακροχρόνιου εγκλεισμού στα μπουντρούμια του καθεστώτος. Να εκδικηθεί τους αμετανόητους επαναστάτες. Αυτούς που με την στάση τους ακυρώνουν τα αποτελέσματα της καταστολής. Γιατί η μη ανάληψη πολιτικής ευθύνης, ακόμα και αν γίνεται από ανθρώπους που οι διωκτικοί μηχανισμοί θεωρούν βέβαιο ότι είναι ένοχοι, θα απολαμβάνει την επιείκεια του κράτους, αφού συνιστά μια πολιτική οπισθοχώρηση στην καταστολή, καταδεικνύει ότι η καταστολή έχει αποτέλεσμα. Και αυτό το αποτέλεσμα δεν το ακυρώνουν όσες γενικόλογες αγωνιστικές κορώνες κι αν βγάλει ο δικαζόμενος στην αίθουσα του δικαστηρίου.

Εγώ δεν δικάστηκα ερήμην και το κράτος περιμένει να με πιάσει στα χέρια του για να με δικάσει και να με καταδικάσει στην ίδια πιθανώς ποινή. Τους διαβεβαιώνω ότι ποσώς με ενδιαφέρει.

Ήμουν σίγουρη ότι μετά από αυτή την ενέργεια και ασχέτως της έκβασής της, θα επιχειρούσαν πολλοί να μου κάνουν ένα ψυχόγραμμα, εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είμαι μόνο γυναίκα, αλλά και μάνα. Δεν έχω μπει και ούτε πρόκειται να μπω στην διαδικασία να τροφοδοτώ αυτή την συζήτηση. Αντί γι” αυτό πάντα μιλούσα και μιλάω πολιτικά. Όλα τα υπόλοιπα ζητήματα και η προσωπική μου ζωή δεν αφορά κανέναν.

Αυτό που έχω να δηλώσω δημόσια, είναι ότι όλη μου την ζωή την έχω αφιερώσει στην υπόθεση της κοινωνικής Επανάστασης. Είναι πρώτα και πάνω από όλα μια κοινή υπόθεση, μια υπόθεση που αφορά όλη την κοινωνία. Όλες οι επαναστάσεις στην ιστορία πραγματοποιήθηκαν από ανθρώπους που έβαλαν το κοινό συμφέρον πάνω από το ατομικό, που ρίσκαραν για αυτήν τη ίδια την ζωή τους. Και πάντα η αφοσίωση σε μια τέτοια υπόθεση είναι ανάλογη της πίστης που έχει κάποιος για την αναγκαιότητα αυτή η Επανάσταση να υλοποιηθεί. Αναγκαιότητα που δεν αφορά την επιδίωξη άντλησης της οποιασδήποτε υπεραξίας (ποια υπεραξία εξάλλου θα μπορούσαμε να αντλήσουμε;), αλλά από την πεποίθηση ότι είναι η μόνη ικανή και αναγκαία συνθήκη για να σταματήσει οριστικά η κοινωνική καταστροφή που συντελείται κάτω από τον ζυγό της οικονομικής και πολιτικής εξουσίας.

Έχω ρισκάρει πολλές φορές τη ζωή μου σε αυτόν τον αγώνα. Και αγώνας επαναστατικός, αγώνας για την κοινωνική απελευθέρωση χωρίς να ρισκάρουμε, χωρίς να «ματώσουμε» δεν υπάρχει.

Απευθυνόμενη σε μια κοινωνία που έχει συντριβεί κάτω από την μπότα των θεσμών, της υπερεθνικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ και από όλες χωρίς εξαίρεση τις ελληνικές κυβερνήσεις, δηλώνω πως ο μόνος τρόπος να βγούμε οριστικά από την καταστροφική πορεία που οικονομική και πολιτική εξουσία οδηγούν την κοινωνία, είναι να βάλουμε όλοι το κοινό συμφέρον πάνω από το ατομικό. Γιατί κανένα μέλλον δεν υπάρχει για κανέναν ατομικά έξω από μια συλλογική κοινωνική προσπάθεια ανατροπής του καπιταλισμού και του κράτους. Να οργανωθούμε σε έναν κοινό ανατρεπτικό αγώνα και να ξεμπερδεύουμε μια για πάντα από το εγκληματικό καπιταλιστικό σύστημα, αυτούς που το απαρτίζουν και το υπηρετούν. Ο μόνος τρόπος να βγούμε από αυτήν την καταστροφική για την κοινωνική βάση κρίση, είναι να απαλλαγούμε από όλους όσοι ευθύνονται για αυτήν. Το ατομικό συμφέρον του καθενός μας βρίσκεται μόνο στην κοινωνική απελευθέρωση.

Από την άλλη, η υποταγή στην βία και την τρομοκρατία των εξουσιαστών υπηρετεί αποκλειστικά και μόνο τα συμφέροντα μιας άρχουσας οικονομικά τάξης. Όχι τα συμφέροντα της κοινωνικής βάσης, όχι τα συμφέροντα των φτωχών, αλλά τα συμφέροντα αυτών που χτίζουν τα παλάτια τους με το αίμα αυτών που εξουσιάζουν και εκμεταλλεύονται.

Η κρίση του συστήματος δεν είναι μια καταιγίδα – απόρροια φυσικών φαινομένων. Αυτό που όλοι ζούμε τα τελευταία χρόνια, η μαζική εξόντωση ανθρώπων, η φτώχεια που συνεχώς αυξάνεται, η περιθωριοποίηση και ο θάνατος είναι απόρροια πολιτικών και μεθοδεύσεων που στοχεύουν να καταστήσουν βιώσιμο ένα εγκληματικό σύστημα. Και η επιβίωση αυτού του συστήματος αφορά πάνω από όλα προσωπικά συμφέροντα της άρχουσας οικονομικά τάξης του πλανήτη και της πολιτικής εξουσίας, που απολαμβάνει πλήθος οικονομικών και πολιτικών προνομίων επιβάλλοντας τις πολιτικές κοινωνικής ευθανασίας που ζούμε τα τελευταία χρόνια. Τα προσωπικά συμφέροντα όσων απαρτίζουν τη άρχουσα τάξη, συνιστούν μια κοινή συνισταμένη που δεν είναι άλλη από το κοινό συμφέρον της τάξης στην οποία ανήκουν. Και τα συμφέροντα αυτής της τάξης είναι σε σύγκρουση με τα συμφέροντα της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας. Είναι σε σύγκρουση με την τάξη των φτωχών, τους οποίους πολεμούν με όλο και πιο αμείλικτο τρόπο.

Όμως αυτός ο πόλεμος δεν είναι ισότιμος. Και δεν είναι ισότιμος γιατί δεν υπάρχει ένα συγκροτημένο και διευρυμένο αντίπαλο πολιτικό δέος που θα πολεμήσει το καθεστώς. Για τον ταξικό πόλεμο έχει μιλήσει με τον πιο ωμό και κυνικό τρόπο ο τρίτος πλουσιότερος άνθρωπος στον πλανήτη με περιουσία 44 δις δολάρια, Warren Buffet, απαντώντας στο ερώτημα αν τέτοιος πόλεμος υπάρχει στην εποχή μας. Συγκεκριμένα έχει δηλώσει: «Φυσικά και υπάρχει ταξικός πόλεμος. Και είναι η δική μου τάξη, η τάξη των πλουσίων που τον κερδίζει».

Δεν πρόκειται για ισότιμο πόλεμο και ναι, κερδίζει η τάξη των πλουσίων, γιατί δεν υπάρχει ένα οργανωμένο αντίπαλο πολιτικό δέος να πολεμήσει την οικονομική και πολιτική ελίτ, να πολεμήσει το καθεστώς.

Στο ξεπέρασμα αυτού του κενού προσπαθούν να συμβάλουν οι επαναστάτες με την δράση τους. Και για να το κάνουν αυτό μέσα στις πιο αντίξοες και δύσκολες συνθήκες όπως είναι οι σημερινές, δεν έχουν άλλη επιλογή από το να ρισκάρουν συνεχώς την ζωή τους και την ελευθερία τους. Και αυτές οι συνθήκες όσο δεν υπάρχει το αντίπαλο πολιτικό δέος που θα τις ανατρέψει, θα γίνονται όλο και πιο άγριες εις βάρος των αδύναμων οικονομικά και κοινωνικά. Όσο οι κυρίαρχοι βρίσκουν ελεύθερο το πεδίο και χωρίς σοβαρή κοινωνική αντίσταση, θα γίνονται όλο και πιο ανελέητοι. Σε αυτές τις συνθήκες, στο πώς θα διαμορφωθούν στο επόμενο διάστημα και στην συνεχώς αυξανόμενη σημασία της δημιουργίας ενός αντίπαλου πολιτικού δέους ενάντια στο καθεστώς που θα βασίζεται στην προοπτική της ανατροπής του συστήματος, οφείλω να αναφερθώ εν συντομία με την ευκαιρία αυτού του κειμένου.
Ο Επαναστατικός Αγώνας σε πολλές στιγμές της δράσης του έχει καταφέρει να προβλέψει οικονομικές και πολιτικές εξελίξεις. Όσοι έχουν παρακολουθήσει τον λόγο μας, γνωρίζουν ότι ούτε η παγκόσμια οικονομική κρίση που ζούμε σήμερα ούτε η κρίση χρέους που έχει βυθιστεί η Ελλάδα και πολλές ευρωπαϊκές χώρες ούτε τα μνημόνια ήταν για εμάς κεραυνός εν αιθρία. Είχαμε προειδοποιήσει την κοινωνία για το τι θα επακολουθούσε και τι κόστος θα είχαν αυτές οι εξελίξεις για την κοινωνική βάση. Είχαμε προειδοποιήσει για τον έσχατο ταξικό πόλεμο που θα διεξήγαγε η οικονομική και πολιτική εξουσία ενάντια στις κοινωνίες. Είχαμε προειδοποιήσει για την αναπόφευκτη συμμετοχή του Σύριζα σε αυτόν τον πόλεμο.

Τώρα, και μιλώντας αυτή την φορά προσωπικά, οφείλω να καταθέσω λίγα λόγια για την περίοδο που ακολουθεί. Η οικονομική κρίση σε πολύ σύντομο διάστημα θα μπει στην πιο άγρια φάση της και τα μέτρα που έχουν παρθεί στην Ελλάδα για την αντιμετώπιση της εδώ κρίσης χρέους θα φαντάζουν ψίχουλα μπροστά σε αυτά που πρόκειται να επιβληθούν. Ο Σύριζα όπως ήταν αναμενόμενο, προσπαθεί να επιβάλει το πιο άγριο μνημόνιο που έχει ως τώρα περάσει. Και είναι το πιο άγριο όχι γιατί αυτή η κυβέρνηση είναι χειρότερη από τις προηγούμενες -χειρότεροι ήταν όσον αφορά το μέγεθος της υποκρισίας τους μέχρι να πάρουν την εξουσία-, αλλά γιατί με την παγκόσμια οικονομική κρίση που βαθαίνει, αυξάνονται συνεχώς οι απαιτήσεις για όλο και πιο σκληρά μέτρα. Επιχειρώντας να ερμηνεύσει κάποιος τα μέτρα που λαμβάνονται στην Ελλάδα με όρους στενά εγχώριους χωρίς να λαμβάνει υπόψιν του το διεθνές οικονομικό και πολιτικό περιβάλλον, θα αδυνατεί όχι μόνο να συλλάβει τους λόγους που αυτά τα μέτρα επιβάλλονται, αλλά και -το σημαντικότερο- να δει αυτά που ακολουθούν.

Ο Σύριζα ήταν η τελευταία πολιτική ψευδαίσθηση που κατέρρευσε πολύ γρήγορα. Ήταν αναμενόμενο ότι και αυτή όπως και κάθε άλλη κυβέρνηση θα ήταν υποχρεωμένη όχι μόνο να συνεχίσει τις πολιτικές των μνημονίων, αλλά και να επιβάλλει όλο και πιο σκληρά μέτρα εις βάρος της κοινωνικής πλειοψηφίας, δεδομένου ότι η παγκόσμια οικονομική κρίση βαθαίνει όλο και περισσότερο. Κανένα κόμμα και κανένας συνασπισμός κομμάτων δεν έχει περιθώριο να βάλει το ελάχιστο φρένο στις πολιτικές κοινωνικής γενοκτονίας που επιβάλλονται από τους «θεσμούς» και την οικονομική ελίτ. Γιατί μια τέτοια επιλογή θα οδηγούσε σε ένα ανελέητο και χωρίς τέλος πόλεμο με τις πλέον ισχυρές οικονομικές και πολιτικές εξουσίες του πλανήτη.

Η πλειοψηφία της κοινωνίας ξεσηκώθηκε πρόσφατα ενάντια στο νέο ασφαλιστικό που ορθώς ερμηνεύτηκε ως η πιο ολοκληρωμένη απόπειρα ιδιωτικοποίησης της κοινωνικής ασφάλισης. Τμήμα των αγροτών προχώρησε σε εξέγερση στους δρόμους της Αθήνας. Τελικά οι κινητοποιήσεις σταμάτησαν χωρίς να παρθεί πίσω το νομοσχέδιο. Αντιθέτως, νέες περικοπές στις συντάξεις προαναγγέλλονται, οι φορολογικές επιθέσεις ενάντια στην κοινωνική βάση αυξάνονται και κανένα μέτρο δεν είναι αρκετό. Στο παρελθόν μεγάλες κινητοποιήσεις και εξεγέρσεις έχουν πραγματοποιηθεί ενάντια σε προηγούμενα μνημόνια που επέβαλαν η μια μετά την άλλη οι προηγούμενες κυβερνήσεις. Είναι σε όλους προφανές πως οι κινητοποιήσεις που εστιάζουν στην ματαίωση νομοσχεδίων και πολιτικών δεν επιφέρουν αποτέλεσμα. Δεν φταίνε οι κινητοποιήσεις αυτές καθ” αυτές. Είναι το οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο, είναι η ιστορική περίοδος που αυτές διεξάγονται υπεύθυνη για την έκβασή τους. Είναι προφανές ότι πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να σταματήσουμε την επίθεση των κυρίαρχων.

Η παγκόσμια οικονομική κρίση στο επόμενο διάστημα θα δείξει σε όλους το μέγεθός της, το βάθος της και παράλληλα θα αποκαλυφθεί το πόσο αδιέξοδα είναι τα μέτρα που λαμβάνονται για την αντιμετώπισή της. Το πρόβλημα πλέον δεν θα το έχουν μόνο οι οικονομικά αδύναμες χώρες όπως η Ελλάδα και οι χώρες του ευρωπαϊκού νότου. Μεγάλες οικονομίες που διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στην παγκόσμια αναπαραγωγή του συστήματος θα καθηλωθούν και η καπιταλιστική μηχανή θα μπλοκάρει. Πλησιάζει η στιγμή που η παγκόσμια κρίση θα απειλήσει να τινάξει στον αέρα κάθε πτυχή της παγκόσμιας οικονομίας.
Μέσα στην επόμενη περίοδο οι οικονομικές και πολιτικές ελίτ παντού θα γίνουν ακόμα πιο αμείλικτες, καθώς αναμένουν την επόμενη και πιο άγρια μέχρι στιγμής φάση της κρίσης. Τα «σημάδια» είναι πολλά: Η κρίση χρέους στις χώρες της ευρωζώνης δεν αντιμετωπίζεται με τις πολιτικές λιτότητας και χώρες όπως η Ελλάδα βυθίζονται όλο και πιο βαθιά στα χρέη, το τραπεζικό σύστημα στις ανεπτυγμένες χώρες δεν έχει βγει από το φάσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης που πυροδότησε η κατάρρευση των sub – primes στις ΗΠΑ, πολλές μεγάλες τράπεζες στην Ευρώπη είναι χρεοκοπημένες και επιβιώνουν με το δωρεάν χρήμα της ΕΚΤ. Το κόστος διάσωσης των χρεοκοπημένων ευρωπαϊκών τραπεζών φορτώνεται, φυσικά, στις πλάτες των αδύναμων της Ευρώπης.

Η παγκόσμια κρίση απειλή με καθίζηση την κινέζικη οικονομία, μια από τις σημαντικότερες ατμομηχανές του καπιταλισμού. Οι τιμές των πρώτων υλών και των εμπορευμάτων που τροφοδοτούν την λειτουργία της καπιταλιστικής μηχανής έχουν καταρρεύσει απειλώντας την περιουσία μεγάλου τμήματος της άρχουσας οικονομικά τάξης του πλανήτη που έχει επενδύσει σε αυτά και στο χρέος χωρών-παραγωγών. Ήταν αναμενόμενο ότι η ποσοτική χαλάρωση που προχώρησαν οι κεντρικές τράπεζες σε Ευρώπη και ΗΠΑ θα οδηγούσε σε περαιτέρω διόγκωση του παγκόσμιου χρέους. Και το χρέος αυτό απειλεί να τινάξει στον αέρα όχι μόνο τις λεγόμενες «αναδυόμενες οικονομίες» των χωρών – παραγωγών, αλλά και τραπεζικά μεγαθήρια του παγκόσμιου καπιταλισμού, καθώς ένα νέο κραχ θα χτυπήσει το παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Η κρίση πλέον δεν θα έχει μόνο την μορφή της χρηματοπιστωτικής κρίσης ή της κρίσης χρέους. Θα χτυπήσει σε κάθε πτυχή της παγκόσμιας οικονομίας και κυρίως θα πλήξει την ίδια την παγκόσμια παραγωγική βάση. Δηλαδή, θα επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε. Η συνέχεια αφορά τις ανεπτυγμένες καπιταλιστικά χώρες που η σταθερότητά τους θα απειληθεί για πρώτη φορά σε τόσο μεγάλο βαθμό. Και όσον αφορά το ελληνικό καθεστώς, είναι γελοίο να πιστεύουμε πως θα μπορέσει να επιβιώσει με τα υπάρχοντα προγράμματα διάσωσης. Η πιο δύσκολη περίοδος για την χώρα τώρα αρχίζει. Και θα διαλυθούν με τον πιο αμείλικτο τρόπο οι όποιες αυταπάτες υπήρχαν στην κοινωνική βάση, ότι κάποια στιγμή το μαρτύριο θα τελειώσει.

Η διαδικασία της παγκοσμιοποίησης και η ευρωπαϊκή ενοποίηση θα δοκιμαστούν με τους πιο άγριους μέχρι στιγμής όρους. Όσον αφορά την ΕΕ και την προοπτική επιβίωσής της, αυτή δεν κρίνεται μόνο με τους όρους που βάζει η μεγάλη ροή προσφύγων και μεταναστών, αλλά κυρίως, το γεγονός ότι αυτό συμβαίνει σε μια περίοδο που η ευρωπαϊκή ελίτ αναμένει την πιο βαθιά φάση της οικονομικής κρίσης μαζί με τον υπόλοιπο πλανήτη. Το άμεσο και εφιαλτικό επακόλουθο από την προσφυγική κρίση είναι η προοπτική φασιστικοποίησης τμημάτων των ευρωπαϊκών κοινωνιών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική κατάσταση που θα διαμορφωθεί στην Ευρώπη το επόμενο διάστημα. Και σε αυτή την εξέλιξη συνηγορεί αποφασιστικά η απουσία ισχυρού επαναστατικού κινήματος στην Ευρώπη.

Αυτό που θέλω να επισημάνω με τα παραπάνω είναι ότι τώρα θα αποκαλυφθεί αυτό που ο Επαναστατικός Αγώνας λέει εδώ και εφτά χρόνια: Ότι αυτή η κρίση είναι η μεγαλύτερη, η πιο βαθιά, η πιο κρίσιμη που έχει περάσει ποτέ ο καπιταλισμός στην ιστορία του. Και απέναντι σε αυτή την εξέλιξη το μόνο που έχουμε στα χέρια μας είναι ο αγώνας για την ανατροπή του καπιταλισμού. Είναι ανάγκη, τώρα περισσότερο από ποτέ στο παρελθόν, να οργανωθεί από τα κάτω ένας αγώνας ανατροπής του καθεστώτος πριν είναι πολύ αργά για όλους μας. Γιατί η επιβίωση της κοινωνικής βάσης είναι όλο και πιο φανερό πλέον ότι δεν συμβαδίζει με την επιβίωση του συστήματος. Η επιβίωση της κοινωνικής βάσης δεν συμβαδίζει με την επιβίωση των εξουσιαστών, των πλουσίων, των καπιταλιστών. Η επιβίωση της κοινωνικής βάσης μόνο από μια διαδικασία μπορεί να διασφαλιστεί: Την πολιτική και κοινωνική διαδικασία που θα οργανώσει την ταξική αντεπίθεση ενάντια στο σύστημα και τους φορείς του. Την αντεπίθεση για την ανατροπή του καθεστώτος, για την κοινωνική Επανάσταση. Και αυτή η αντεπίθεση μόνο ένοπλα μπορεί να γίνει πραγματικότητα. Μόνο με την ένοπλη προλεταριακή αντεπίθεση μπορούμε να τα καταφέρουμε.

Στόχος μιας κοινωνικής Επανάστασης δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς πλούσιους και φτωχούς, χωρίς αφέντες και δούλους. Στόχος μιας κοινωνικής Επανάστασης δεν θα μπορούσε να είναι άλλος από την δημιουργία μιας κοινωνίας χωρίς κράτος και καπιταλισμό, χωρίς ταξικούς και κοινωνικούς διαχωρισμούς. Στόχος μιας κοινωνικής Επανάστασης είναι η δημιουργία μια κοινωνίας οικονομικής ισότητας και ελευθερίας για όλους.

ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΑ ΤΗΝ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΠΟΔΡΑΣΗΣ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΜΟΥ ΤΗ ΖΩΗ
ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΩ ΝΑ ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΙ

Πόλα Ρούπα
μέλος του Επαναστατικού Αγώνα

Οι κακές καιρικές συνθήκες έχουν φτάσει την κατάσταση στο μη περαιτέρω για δεκάδες χιλιάδες άτομα

eidomeni_003

Όλο και περισσότερο δυσκολεύουν οι συνθήκες στην Ειδομένη με την επιδείνωση του καιρού να κάνει την κατάσταση ανυπόφορη για τους δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες που περιμένουν να περάσουν τα σύνορα.

Οι πρόσφυγες προσπαθούσαν με κάθε τρόπο να καλυφτούν από την βροχή φτιάχνοντας αυλάκια γύρω από τις σκηνές τους, ενώ κάποιοι που δεν είχαν σκηνή, μεταξύ των οποίων και παιδιά, αναγκάστηκαν να κοιμηθούν στο παγωμένο και βρεγμένο έδαφος, κάτι που επιβάρυνε την ήδη εξασθενημένη υγεία τους.

Οι συνθήκες διαβίωσης στον καταυλισμό της Ειδομένης είναι δύσκολες και οι έντονες βροχοπτώσεις δημιούργησαν ένα απάνθρωπο σκηνικό. Καθημερινά διακομίζονται στα κοντινά νοσοκομεία άρρωστα βρέφη και παιδιά, προκειμένου να τους παραχθεί ιατρική φροντίδα. Τη Δευτέρα χρειάστηκε να μεταφερθούν ένα νεογνό που παρουσίασε υψηλό ίκτερο και ένα παιδί 12 ετών, που χτυπήθηκε από ρεύμα στο σιδηροδρομικό σταθμό της περιοχής.

Σύμφωνα με την αστυνομία, ο 12χρονος μαζί με άλλα δύο παιδιά έπαιζαν σε οροφή βαγονιού όταν χτυπήθηκαν και τα τρία από ρεύμα. Ωστόσο, μόνο ο 12χρονος έφερε εκτεταμένα εγκαύματα στο σώμα του και κρίθηκε αναγκαία η μεταφορά του σε νοσοκομείο της Θεσσαλονίκης. Όπως ενημερώνουν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα μέσα από τον επίσημο λογαριασμό τους στο Twitter, το ατύχημα του 12χρονου ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι της απελπισίας και κάποιοι αποφάσισαν να ξεκινήσουν απεργία πείνας.

O δρόμος για το χωριό της Ειδομένης είναι γεμάτος από ανθρώπους που περπατούν ανάμεσα στα χωράφια κουβαλώντας στους ώμους τους τα υπάρχοντά τους. Άνδρες, γυναίκες με μωρά στην αγκαλιά, μικρά παιδιά.

Εκατοντάδες άνθρωποι συνεχίζουν να φτάνουν καθημερινά, αλλά μόνο 150 και μόνο Σύροι ή Ιρακινοί που είναι αρκετά τυχεροί να έχουν διαβατήριο ή ταυτότητα από την πατρίδα τους μπορούν να συνεχίσουν το ταξίδι τους προς τη Βόρεια ή τη Δυτική Ευρώπη περνώντας τα σύνορα με την ΠΓΔΜ. Οι υπόλοιποι βρίσκονται παγιδευμένοι σε μία μη βιώσιμη ανθρωπιστική κρίση. Σε έναν προσφυγικό καταυλισμό που έχει τη δυνατότητα φιλοξενίας 1500 ανθρώπων, υπάρχουν πάνω από 13.000 άνθρωποι που ζουν μέσα στο άγχος και τις αυταπάτες, χωρίς πληροφόρηση, στριμωγμένοι και παγιδευμένοι.

Μεταξύ τους είναι και πολλές οικογένειες. Η Πίμαν, η οποία εργαζόταν ως καθηγήτρια Αγγλικών πριν φύγει από τη Συρία, βρίσκεται στο δρόμο δύο μήνες τώρα. «Είμαι εδώ με την οικογένειά μου, κοιμόμαστε σε αυτή τη μικρή σκηνή. Ποτέ δεν φανταζόμασταν ότι θα βρισκόμασταν σε αυτή τη φρικτή κατάσταση. Όταν φύγαμε από την πόλη μας, τα παιδιά μου ήθελαν να πάρουν μαζί τα παιχνίδια τους και τα βιβλία τους. Τους έλεγα να μην ανησυχούν. Θα πάρουμε καινούρια παιχνίδια στο νέο μας σπίτι. Συνεχίζουν να ρωτούν, πού είναι το νέο μας σπίτι».

Η Ντανιέλα, νοσηλεύτρια των Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην Ειδομένη, συνοψίζει: «Υπάρχει σύγχυση, άγχος, έλλειψη έγκυρης πληροφόρησης και ένα συναίσθημα θυμού που μεγαλώνει. Πολλοί πρόσφυγες περιμένουν για περισσότερες από δέκα μέρες. Οι άνθρωποι είναι τρομερά εξαντλημένοι».

Στην κλινική που λειτουργούν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα στην Ειδομένη, ολόκληρες οικογένειες, έγκυες γυναίκες και παιδιά καθώς και άνθρωποι με ειδικές ανάγκες και ηλικιωμένοι που πάσχουν από χρόνιες παθήσεις φτάνουν συνεχώς. Πολλοί από αυτούς αναγκάζονται να κοιμούνται έξω στο κρύο, με μόνη προστασία έναν υπνόσακο για να ζεσταθούν. Οι μεγάλες σκηνές που διατίθενται από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα είναι γεμάτες για μέρες και εκατοντάδες μικρές σκηνές, απλώνονται παντού, ακόμη και δίπλα στις ράγες του τρένου. Ο Ομάρ, 24 ετών, ένας Παλαιστίνιος πρόσφυγας από τον καταυλισμό της Χομς στη Συρία, είναι εξαντλημένος. «Αυτή η κατάσταση μου προκαλεί πολύ άγχος, δεν ξέρω τι με περιμένει μετά. Αυτή η αναμονή με σκοτώνει. Αισθανόμαστε ότι μας αγνοούν εδώ».

«Βρίσκομαι εδώ μια εβδομάδα και δεν έχω ιδέα για το διάστημα που θα χρειαστεί να παραμείνω. Τα σύνορα είναι κλειστά και δεν μας επιτρέπουν να περάσουμε. Ο καταυλισμός είναι απάνθρωπος. Είναι φρικτό. Θέλω να βρω έναν ασφαλή τρόπο για να συνεχίσω το ταξίδι, θέλω να βρω ένα μέρος όπου θα μπορώ να μεγαλώσω το γιο μου. Βοηθήστε μας να βρούμε ένα ασφαλές πέρασμα», επαναλαμβάνει ο Μουσταφά, ένας πρόσφυγας από τη βόρεια Συρία, που έφτασε στην Ειδομένη με τη σύζυγό του Ζούζαν και δύο μικρά ξαδέλφια του. Είναι ένας από τους εκατοντάδες που κοιμούνται σε κρεβάτι. Για πολλές άλλες οικογένειες η νύχτα είναι κρύα έξω στο χώμα του καταυλισμού.

Συνωστίζονται γύρω από φωτιές που ανάβουν μόνοι τους για να ζεσταθούν περιμένοντας ακόμη μια δύσκολη νύχτα να περάσει. Την ίδια στιγμή, στο τοπικό νοσοκομείο του Πολύκαστρου, η Ρούλα, μια 30χρονη γυναίκα από το Χαλέπι, γεννάει το δεύτερο γιο της, τον οποίο ονομάζει Αμπντουλραχμάν. Έφθασε σε προχωρημένη εγκυμοσύνη στην Ειδομένη με τον σύζυγό της Φαρχάντ και τον ενός έτους γιο της, Ομάν. Τα νερά της έσπασαν στην κλινική των Γιατρών Χωρίς Σύνορα και η ομάδα τη μετέφερε στο νοσοκομείο.

Την περασμένη εβδομάδα οι ιατρικές ομάδες των Γιατρών Χωρίς Σύνορα πραγματοποίησαν 756 ιατρικές εξετάσεις στην Ειδομένη. Τα κύρια περιστατικά αφορούσαν λοιμώξεις του αναπνευστικού και γαστρεντερικές παθήσεις που συνδέονται με την ανεπαρκή πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγιεινής. Η πλειοψηφία των ασθενών ήταν γυναίκες και παιδιά κάτω των 5 ετών.

Ετοιμάζονται 15 νέοι χώροι φιλοξενίας για 17.400 άτομα

Δεκαπέντε νέοι χώροι φιλοξενίας προσφύγων ετοιμάζονται ήδη στην Ελλάδα, συνολικής χωρητικότητας 17.400 ατόμων, οι οποίοι ενδέχεται να είναι έτοιμοι και εντός της εβδομάδας.

Οι τέσσερις θα κατασκευαστούν στην Αττική, και συγκεκριμένα στις παρακάτω περιοχές:

​Μαλακάσα -Χωρητικότητας 4.000 ατόμων

Αφίδνες -Χωρητικότητας 3.000 ατόμων

Αγιος Ανδρέας -Χωρητικότητας ατόμων

Ελαιώνας (νέος καταυλισμός) -Χωρητικότητας 700 ατόμων

Οι υπόλοιποι 11 χώροι αναμένεται να κατασκευαστούν στις εξής περιοχές:

Δράμα -Χωρητικότητας 800 ατόμων

Θερμοπύλες (νέος καταυλισμός) – Χωρητικότητας 400 ατόμων

Ήπειρος (4 καταυλισμοί σε διαφορετικά σημεία) -Χωρητικότητας 2.000 ατόμων

Θεσσαλία (4 καταυλισμοί σε διαφορετικά σημεία) -Χωρητικότητας 2.000 ατόμων

Λιτόχωρο (θα είναι έτοιμο μετά τις 15/3) -Χωρητικότητας 4.000 ατόμων

Επιπλέον, η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες θα ετοιμάσει 20.000 ακόμη θέσεις για πρόσφυγες και μετανάστες.

Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με στοιχεία του Συντονιστικού Οργάνου για τη Διαχείριση της Προσφυγικής Κρίσης, τη Δευτέρα το πρωί οι πρόσφυγες και μετανάστες σε όλη τη χώρα ανέρχονταν στους 36.419.

Στα νησιά βρίσκονται 7.418 άτομα, εκ των οποίων οι 2.293 είναι νέες αφίξεις. Συγκεκριμένα, πρόσφυγες βρίσκονται στη Λέσβο, τη Σάμο, τη Χίο, τη Μεγίστη, την Κω, τη Λέρο και την Κάλυμνο.

Στην ηπειρωτική χώρα παραμένουν 29.001 πρόσφυγες, εκ των οποίων 1.700 άτομα στο Σχιστό, 690 στον Ελαιώνα, 1.120 στο γήπεδο μπέιζμπολ στο Ελληνικό, 1.530 στο γήπεδο χόκεϊ του Ελληνικού, 1.500 στην αίθουσα αφίξεων του πρώην αεροδρομίου, 2.063 στο κέντρο φιλοξενίας στα Διαβατά, 3.567 στον Χέρσο Κιλκίς, 3.400 στη Νέα Καβάλα Κιλκίς, 3.228 στο λιμάνι του Πειραιά, 709 στη Νέα Καρβάλη, 200 στην Ελευθερούπολη, 393 στην Κοζάνη, 230 στη Φθιώτιδα και 121 στο Λαύριο.