THE PAPER

Η οργάνωση ονομάζεται «Οργάνωση Πολιτοφυλακής Λαϊκή Δικαιοσύνη»

Η πρωτοεμφανιζόμενη «Οργάνωση Πολιτοφυλακής Λαϊκή Δικαιοσύνη» ανέλαβε την ευθύνη για τη δολοφονία του αρχιφύλακα ανέλαβε σήμερα την ευθύνη για τη δολοφονία, τον περασμένο Φεβρουάριο, του αρχιφύλακα των φυλακών Δομοκού Σεραφείμ Γκαλιμάνη.

«Στις 21 Φεβρουαρίου 2015, στις 5 το απόγευμα, στην περιοχή Κούβελα Στυλίδας, ομάδα πολιτοφυλακής του λαϊκού κινήματος, εκτέλεσε έξω από το το σπίτι του τον Αρχιφύλακα των Φυλακών Τύπου Γ Δομοκού, Σ. Καλλιμάνη. Η εκτέλεση του Καλλιμάνη ήταν μια πράξη λαϊκής δικαιοσύνης. Ο Καλλιμάνης ήταν ένας εχθρός του λαού. Ένας άθλιος βασανιστής του. Ένας πωρωμένος εξουσιαστής…», έτσι ξεκινά το κείμενο με το οποίο η πρωτοεμφανιζόμενη οργάνωση που υπογράφει «Οργάνωση Πολιτοφυλακής Λαϊκή Δικαιοσύνη», αναλαμβάνει την ευθύνη για την εν ψυχρώ δολοφονία του 47χρονου αρχιφύλακα των Φυλακών Δομοκού, Σεραφείμ Γκαλιμάνη.

Ο αρχιφύλακας Γκαλιμάνης, πατέρας δύο παιδιών, είχε πυροβοληθεί 43 φορές με Καλάσνικοφ και ένα 9αρι πιστόλι από αγνώστους έξω από το σπίτι του στην Στυλίδα και αμέσως οι έρευνες της αστυνομίας στράφηκαν προς κάθε κατεύθυνση, αφού στο σωφρονιστικό κατάστημα, όπου εργαζόταν, κρατούνται τόσο καταδικασμένοι για τρομοκρατία όσο και διαβόητοι νονοί.

Διαβάστε την προκήρυξη όπως εστάλη στον ιστότοπο indymedia και αναδημοσιεύτηκε:

«»Aρνούμαστε τον τρόπο ζωής που μας έχει επιβάλλει η αστική τάξη με την εκμετάλλευση, τη φτώχεια και την καταπίεση. αρνούμαστε να συνεχίσουμε να αποτελούμε το άλλοθι των αστυνομικών και αντιπρολεταριακών δομών του Κράτους. Σύντροφοι, η εις βάρος μας καταστολή συνοδεύει και τελειοποιεί το φασισμό των νόμων του κράτους. επιβεβαιώνει το γεγονός ότι η εξουσία καταπατεί τα δικαιώματα των πιο αδύναμων προλετάριων, ενώ ετοιμάζεται να καταπατήσει την ελευθερία ολόκληρου του προλεταριάτου. Εμείς δεν έχουμε επιλογή: ή θα εξεγερθούμε και θα αγωνιστούμε ή θα πεθάνουμε αργά στις φυλακές, τα γκέτο, τα ψυχιατρεία όπου μας εγκλείει η αστική κοινωνία και με τους τρόπους που η βία μας επιβάλλει.»
ΕΝΟΠΛΟΙ ΠΡΟΛΕΤΑΡΙΑΚΟΙ ΠΥΡΗΝΕΣ (NAP), Ιταλία 1975.

Στις 21 Φεβρουαρίου 2015 ,στις 5 το απόγευμα , στην περιοχή Κούβελα Στυλίδας , ομάδα πολιτοφυλακής του λαϊκού κινήματος , εκτέλεσε έξω από το το σπίτι του τον Αρχιφύλακα των Φυλακών Τύπου Γ Δομοκού, Σ. Καλλιμάνη. Η εκτέλεση του Καλλιμάνη ήταν μια πράξη λαϊκής δικαιοσύνης. Ο Καλλιμάνης ήταν ένας εχθρός του λαού . ένας άθλιος βασανιστής του. Ένας πωρωμένος εξουσιαστής, που συνήθιζε να επιθεωρεί τις ακτίνες των φυλακών κρατώντας μια γκλίτσα. Σαν να ήταν οι κρατούμενοι τα πρόβατα του. Και εκείνος ο βοσκός τους. Έτσι αντιλαμβανόταν τη σχέση τους μαζί τους ο Καλλιμάνης. Με όρους γκλίτσας. Τέτοια ήταν η δικαιοδοσία και το αίσθημα υπεροχής που ένιωθε ότι είχε απέναντι τους. Στο διεστραμμένο του μυαλό, αυτός ήταν ο τσοπάνης και οι κρατούμενοι τα αρνάκια του!

Από που αντλούσε αυτην την αλαζονεία ο Καλλιμάνης; Ποιός θεσμός του έδινε τέτοια εξουσία, ζωής και θανάτου κυριολεκτικά, απέναντι σε άλλους ανθρώπους. Το κράτος, η δημοκρατία, η δικαιοσύνη; Το σκέτο ναι θα ήταν αόριστο και πολύ γενικό. Οφείλουμε να γίνουμε λίγο πιο σαφείς.Είναι η αστική δικαιοσύνη και η αστική νομιμότητα, το αστικό κράτος εν γένει που οπλίζει το χέρι του Καλλιμάνη και του κάθε βασανιστή σαν και του είδους του. Είναι το αστικό κράτος που προσφέρει συνειδητά στους λειτουργούς του τέτοια «δικαιώματα και ελευθερίες». Γιατί γνωρίζει πολύ καλά ότι η αθλιότητα του καπιταλιστικού συστήματος που είναι ταγμένο να προασπίζει, μόνο με μέσα σαν κι αυτά διαφυλάσσεται αποτελεσματικά.

Ο λαός δεν μπορεί να περιμένει δικαιοσύνη από ένα δικαιικό σύστημα που έχει φτιαχτεί για να εξυπηρετεί τους καπιταλιστές. Αυτούς δηλαδή που ιδιοποιούνται, ληστεύοντας και σκοτώνοντας, τον πλούτο που παράγει η εργατική τάξη και η χώρα. Δεν μπορεί να υπάρξει δικαιοσύνη για τους εκμεταλλευόμενους και τους καταπιεσμένους από ένα σύστημα δικαίου και ηθικής που φτιάχτηκε από τους εκμεταλλευτές και τους καταπιεστές τους. Όπως οι δούλοι δεν είχαν θέση σε ένα σύστημα δικαίου που φτιάχτηκε από τους δουλοκτήτες, όπως οι ακτήμονες και οι κολίγοι δεν είχαν θέση σε ένα σύστημα δικαίου που κατασκεύασαν οι φεουδάρχες και οι τσιφλικάδες έτσι και η εργατική τάξη και ο λαός δεν μπορεί να περιμένει δικαιοσύνη από ένα σύστημα δικαίου που φτιάχτηκε για να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των τραπεζιτών,των βιομηχάνων, των εφοπλιστών. των αστών.

Η αστική δικαιοσύνη είναι άδικη εκ φύσεως. Η πηγή του δικαίου της, η ατομική ιδιοκτησία των μέσων παραγωγής, είναι η πηγή της κοινωνικής αδικίας. Είναι αδύνατον να μεταρρυθμιστεί ουσιαστικά. Πρέπει μαζι με το σύνολο του αστικού κράτους να τσακιστεί, να συντριβεί.

Για αυτό και ο λαός δεν οφείλει ούτε να την σέβεται ούτε να την αναγνωρίζει, αλλά να την χλευάζει και να την πολεμά. Να αναλύει τoν ταξικό της χαρακτήρα και να αναδεικνύει τα αναρίθμητα εγκληματα που έχει διαπράξει στην αιματοβαμμένη ιστορία της. Και βέβαια να αποδίδει τη δική του δικαιοσύνη, τη λαϊκή δικαιοσύνη, επιστρέφοντας όταν μπορεί ενα ποσοστό βίας σε αυτούς που συστηματικά του την ασκούν. Τα αφεντικά, τους μπάτσους, τους δικαστές, τους φασίστες, τους ανθρωποφύλακες. Και ειδικότερα σε εκείνους, τους σεσημασμένους στη λαϊκή συνείδηση, που συνειδητά και κατ” εξακολούθηση εγκληματούν σε βάρος του.

Όπως ήταν ο Καλλιμάνης. Όπως ήταν ο Μαράτος. Όπως ήταν ο Μάλλιος, ο Μπάμπαλης, ο Πέτρου. Οπως ήταν ο Θεοφανόπουλος, ο Ανδρουλιδάκης, ο Ταρασουλέας, ο Βενάρδος. Για να αναφέρουμε μερικούς μόνο από τους εχθρούς του λαού που το λαϊκό κίνημα και οι ένοπλες οργανώσεις του (17Ν, ΕΛΑ, 1η ΜΑΗ, ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, ΑΝΤΙΚΡΑΤΙΚΗ ΠΑΛΗ) τιμώρησαν παραδειγματικά τις προηγούμενες δεκαετίες.

Aς εξετάσουμε όμως επιγραμματικά κάποιες από τις παραπάνω περιπτώσεις, πριν ασχοληθούμε ειδικά με αυτή του Καλλιμάνη. Τι ήταν Μαράτος; Ένας δολοφόνος κρατουμένων. Ένας ψυχίατρος που έθεσε τις επιστημονικές του γνώσεις στην υπηρεσία της καταστολής. Ένας υπάνθρωπος που μετέτρεψε, ως διευθυντής του Ψυχιατρείου Κορυδαλλού (δεκαετία 80′) εκατοντάδες κρατούμενους σε πειραματόζωα . Ένας βασανιστής που οδήγούσε στο μαρτύριο του σταυρού και της καθήλωσης και τελικά στο θάνατο όσους διανοούνταν να αντισταθούν στις «θεραπευτικές» του μεθόδους.

Τι ήταν οι Μάλλιος, Μπάμπαλης; Δύο βασανιστές της χούντας. Δύο αδίστακτοι ασφαλίτες στα χέρια των οποίων μαρτύρησε κατά την περίοδο της δικτατορίας, ο ανθός του ελληνικού λαού, οι χιλιάδες πολιτικοί κρατούμενοι, αγωνιστές και αγωνίστριες του αντιδιδακτορικού κινήματος. Tι ήταν ο Πέτρου; Ο επικεφαλής του νεότευκτου (το 1980) αστυνομικού σώματος των ΜΑΤ. Στο ενεργητικό του είχε καταγράψει σωρεία εγκληματικών επιθέσεων εναντίον του λαϊκού κινήματος που είχαν αφήσει πίσω τους νεκρούς και τραυματίες. Τί ήταν οι Θεοφανόπουλος, Ταρασουλέας; Δύο φασιστοειδή, ανώτεροι δικαστικοί, βασιλικοί επίτροποι στα νίατα τους. Την ίδια ώρα που έκλειναν τα μάτια μπροστά στα αναρίθμητα σκάνδαλα της αστικής τάξης και του πολιτικού της προσωπικού, έστελναν με σαδιστική ευκολία στα- εν πλήρει γνώσει τους άντρα βασανισμού- κάτεργα της Κέρκυρας, της Λάρισας, της Πάτρας, του Επταπυργίου, του Κορυδαλλού εκατοντάδες λαϊκούς ανθρώπους που η αδυσώπητη πραγματικότητα του καπιταλισμού είχε οδηγήσει στον αποκλεισμό, την περιθωριοποίηση και την παραβατικότητα.

Όλα αυτά τα καθάρματα κρατούσαν καίριες θέσεις στο μηχανισμό καταστολής του αστικού κράτους. Αν εξαιρέσεις, τους Μάλλιο, Μπάμπαλη που για λόγους τακτικής το καραμανλικό καθεστώς είχε απαλλάξει από τα καθήκοντα τους -χωρίς βέβαια ποτέ να τιμωρήσει- οι υπόλοιποι κατά τη χρονική στιγμή της εκτέλεσης τους περιβάλλονταν με την πλήρη εμπιστοσύνη του συστήματος που υπηρετούσαν. Τα έργα τους, πολύ γνωστά στους κόλπους των υπηρεσιών τους -ήταν κοινή πρακτική αλλωστε- ήταν αποδεκτά. Έχαιραν εκτίμησης. Θεωρούνταν αναγκαία και επιβεβλημένα. Η αστική δημοκρατία των δύο πρώτων μεταπολιτευτικών δεκαετιών ήταν ακόμα πολύ μικρή για να ζήσει χωρίς τα κληροδοτήματα που της άφησε το ένδοξο παρελθόν της. Το εμφυλιακό και μετεμφυλιακό καθεστώς, η αμερικανοκρατία, το κράτος της δεξιάς, η χούντα.Η νέα φάση καπιταλιστικής ανάπτυξης στην οποία εισερχόταν με όχημα την αστική δημοκρατία η χώρα μετά το 1974,δεν θα μπορούσε να εδραιωθεί χωρίς την κτηνώδη βία των μηχανισμών κρατικής καταστολής απέναντι στον εχθρό λαό. Το αυτόνομο εργατικό-απεργιακό κίνημα της περιόδου 75-81, το αναρχικό κίνημα της επόμενης δεκαετίας, το κίνημα ενάντια στις φυλακές, οδοφράγματα δίπλα σε άλλα στις συνεχείς αναδιαρθρώσεις που επέβαλλε το κεφάλαιο προς όφελος του, έπρεπε να παταχθούν αμείλικτα και αδυσώπητα. Από τους μηχανισμούς καταστολής του αστικού κράτους.Από τους μπάτσους, τους δικαστές, τους ανθρωποφύλακες. Από τον Μαράτο, τον Πέτρου, τον Ταρασουλέα, τον Θεοφανόπουλο και τόσους άλλους -αναρίθμητα πολλούς- που πλαισίωσαν με τον ίδιο ζήλο το σκληρό πυρήνα του συμπλέγματος αστυνομία,δικαιοσύνη, φυλακές εκείνης της περιόδου.

Αν κάτι πρέπει να προβληματίζει το λαϊκό κίνημα δεν είναι το πολιτικά σκόπιμο ή μη τέτοιων επιθέσεων, αλλά το γεγονός ότι αυτές ήταν λίγες, δυσανάλογα λίγες απέναντι στον αριθμό αυτών που δεχόταν ο λαός και το ίδιο. Για το ότι το ποσοστό της βίας που επέστρεφε στους διώκτες του ήταν πολύ μικρό για να τους αναχαιτίσει. Πρακτικά, η σκληρή αυτή πραγματικότητα, για το χώρο των φυλακών, σήμαινε αδράνεια απέναντι στα φρικτά εγκλήματα που διαπράτονταν εκεί. Σήμαινε αδράνεια μπροστά στα κατ” εξακολούθηση εγκλήματα της – στελεχωμένης ως επί των πλείστον απο απόστρατους βασανιστές της χούντας- σωφρονιστικής υπηρεσίας . σήμαινε τη σιωπή για τις καθηλώσεις, τα ηλεκτροσόκ, τις δολοφονίες στα κάτεργα της Κέρκυρας, του Κορυδαλλού, της Πάτρας, του Επταπυργίου, της Λάρισας… Σήμαινε τελικά το σκύψιμο του κεφαλιού μπροστά στην κτηνώδη κρατική βία. Γιατί τι άλλο από αδράνεια εμφανίζει ένα κίνημα που θέλει να λέγεται λαϊκό και το οποίο δεν μπορεί να απαντήσει στοιχειωδώς στα εγκλήματα που διαπράττονται σε βάρος του λαού ; Όπως επιβεβαιώνει η ιστορία, η ατιμωρησία των κατ” επάγγελμα εχθρών του λαού μόνο αρνητικούς συσχετισμούς για το λαό και την εργατική τάξη παράγει. στην αποθράσυνση των εγκληματιών συμβάλλει και την βαθιά ατιμωτική πεποίθηση ότι τελικά τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει προωθεί.

Ας επιστρέψουμε όμως στον Καλλιμάνη. Ποιός ήταν ο Καλλιμάνης; Ποιά εγκλήματα σε βάρος των κρατουμένων τον βάραιναν εκτός από το να το παίζει γιδοβοσκός και να πουλάει καουμποϊλίκι εκ του ασφαλούς; Τι αναγνώρισε στο πρόσωπο του το λαϊκό κίνημα και αποφάσισε την εκτέλεση του;

1/4 αιώνα μετά την εκτέλεση Μαράτου, το λαϊκό κίνημα αναγνωρίζει και τιμωρεί στο πρόσωπο του Καλλιμάνη 25 χρόνια κρατικής βίας μέσα στις φυλακές. Απονέμει δικαιοσύνη και εκδικείται για εκατοντάδες δολοφονημένους και χιλιάδες σακατεμένους κρατούμενους- γιατί σε τέτοια επίπεδα ανέρχεται ο αριθμός των νεκρών και σακατεμένων κρατουμένων από το ξύλο, τα βασανιστήρια, την πρέζα, την πλημμελή ιατρική περίθαλψη, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης γενικά. Σύμφωνα με έρευνες που έχουν δει το φως της δημοσιότητας, τη δεκαετία 1981-1990 191 κρατούμενοι έχασαν τη ζωή τους και την επόμενη 306. Από το 1980 έως το 2005 έχασαν τη ζωή τους συνολικά 730 κρατούμενοι. Ενώ από το 1980 έως το 2000 υπήρξαν 562 θάνατοι εκ των οποίων οι 102 αυτοκτονίες, με τις περισσότερες να σημειώνονται την δεκετία 90 όπου ο αριθμός ήταν 25 φορές μεγαλύτερος από τις αυτοκτονίες στο γενικό πληθυσμό για τα περισσότερα χρόνια. Με βάση τα παραπάνω μακάβρια στατιστικά τίθεται ένα ερώτημα: σε πόσες και ποιές από τις εκατοντάδες, τις χιλιάδες φτωχές και λαϊκές οικογένειες άξιζε να παραλάβουν νεκρά τα παιδιά, τα αδέρφια, τις κόρες, τις μάνες και τους πατεράδες τους;

Ο Καλλιμάνης άνηκε στο σκληρό πυρήνα της σωφρονιστικής ιεραρχίας. Τα τελευταία χρόνια θα έλεγε κανείς μάλιστα ότι είχε εξελιχθεί στο νο 2 της πίσω από το αδιαφιλονίκητο νο 1, τον κουμπάρο και επιστήθιο φίλο του, τον ιστορικό ηγέτη της σωφρονιστικής μαφίας Αντώνη Αραβαντινό. Η σχέση του με τον τελευταίο θα σταθεί καθοριστική για την υπηρεσιακή του ανέλιξη. Ο Καλλιμάνης χαρακτηριστικό ρόπαλο τα πρώτα χρόνια της θητείας του στις φυλακές Κορυδαλλού, με ενεργό συμμετοχή σε δεκάδες ξυλοδαρμούς και εκατοντάδες εξευτελισμούς κρατουμένων, γρήγορα βλέπει τον κατασταλτικό του ζήλο να επιβραβευέται. Το έμπειρο μάτι του Αραβαντινού δεν θα αργήσει να διακρίνει τα προσόντα του. Ο Καλλιμάνης είναι βίαιος, θρασσύς, διεφθαρμένος, με ελάχιστες ηθικές αναστολές , έτοιμος κυριολεκτικά για όλα. Συγκεντρώνει δηλαδή όλα τα στοιχεία για να πάει μπροστά. Για να ανέλθει στα σκαλοπάτια της σωφρονιστικής ιεραρχίας. Για να γίνει Υπαρχιφύλακας και από τη θέση αυτή να μπει πλέον στα μεγάλα κόλπά. Στα μεγάλα κουμάντα. Στη διοίκηση των φυλακών και στο σκληρό πυρήνα της σωφρονιστικής μαφίας. Από επιτελική θέση δεν θα εκτελεί πλέον αλλά θα οργανώνει και θα εποπτεύει την πολιτική του αστικού κράτους μέσα στις φυλακές. Μια πολιτική το περιεχόμενο της οποίας συμπυκνώνεται στην αρχή της «επιβολής της τάξης με κάθε μέσο» δεν επιδέχεται ασφαλώς πολλών (παρε)ερμηνειών. Στο εκρηκτικό περιβάλλον των φυλακών, όπου το διαρκές βασανιστήριο του εγκλεισμού συναντά την στα όρια εξαθλίωσης φτώχεια άλλο μέσο για την εμπέδωση του νόμου και της τάξης από την καταστολή και τη βία δεν υπάρχει. Είναι τέτοια η αδικία που αναβλύζει από «τον ναό της δικαιοσύνης» όπως προκλητικά αποκαλούν οι δικαστές την φυλακή, που οποιοδήποτε άλλο μέσο απόσπασης συναινέσων πέρα από τη βία και την καταστολή καθίσταται πρακτικά ατελέσφορο.

Η φυλακή δεν μπορεί να ελεγχθεί δίχως βία και καταστολή. Δίχως ξυλοδαρμούς και πρέζα. Δίχως βασανιστήρια και δολοφονίες. Μόνο με την ωμή καταστολή μπορεί να καταπολεμηθεί το ανθρώπινο πάθος για ελευθερία που κατοικεί, άλλοτε σε ύπνωση και άλλοτε σε διέγερση, στα κελιά. Εκείνο το πάθος που κατέθεσαν άφθονο είτε δρώντας μαζικά είτε ατομικά, οι εκατοντάδες, οι χιλιάδες αγωνιστές κρατούμενοι , στις μικρές και μεγάλες εξεγέρσεις που πραγματοποίησαν μέσα στις φυλακές τις τελευταίες τέσσερις δεκαετίες. Το πάθος του Κεχαϊδη,του Γαγλία,του Βερνάρδου, του Πετρόπουλου, του Σκανδάλη, του Τεμπερεκίδη, του Παπαδόπουλου, του Πάλλη. Εκείνο το πάθος που κατέκαψε τα κάτεργα της Κέρκυρας, του Κορυδαλλού, του Επταπυργίου, της Πάτρας, της Λάρισας, των Τρικάλων, της Αλικαρνασσού, του Μαλανδρίνου…

Η αποσιώπηση εξασφαλίζει τη συγκάλυψη και η συγκάλυψη την ατιμωρησία: για να μείνει ατιμώρητο το καθημερινό έγκλημα που συντελείται στις φυλακές χρειάζεται να παραμείνει κρυφό. Και την αποσιώπηση αυτή μόνο ένα ευρύ δίκτυο δημόσιων σχέσεων εντός και εκτός φυλακής μπορεί να εγγυηθεί. μόνο με τη συνδυασμένη δράση μια ευρείας γκάμας χαρακτήρων, η οποία περιλαμβάνει από ανώτερο αστυνομικό και δικαστικό προσωπικό, πολιτικούς και δημοσιογράφους έως επιχειρηματίες της νύχτας, μαφιόζικα κυκλώματα και μπράβους, μπορεί να μένει στεγανός ο «εκτός των τειχών λαός» από τον ανείπωτο ανθρώπινο πόνο που πλημμυρίζει τα κάτεργα. Αναγκαία προϋπόθεση, αν μη τι άλλο, ώστε η σωφρονιστική κρεατομηχανή να συνεχίζει απρόσκοπτα το έγκλημα της σε βάρος του έγκλειστου πολυεθνικού προλεταριάτου -γιατί προλετάριοι, βασανισμένοι προλετάριοι είναι στην πλειοψηφία τους, οι άνθρωποι που στοιβάζονται στις φυλακές. Απλοί άνθρωποι του λαού, φτωχοί, μεροκαματάρηδες, άνεργοι, άρρωστοι, απόκληροι,μετανάστες, ένα εργατικό δυναμικό πεταμένο από την παραγωγική διαδικασία, ένα εργατικό δυναμικό που κηρύσσεται παράνομο και εξοντώνεται στα κελιά της δημοκρατίας.

Σε αυτό το επίπεδο, των δημόσιων σχέσεων, ο Καλλιμάνης θα αναδειχθεί σε αυθεντία. Είχε άλλωστε θητεύσει και στην κατάλληλη «σχολή». Οι δημόσιες σχέσεις ήταν πάντα το δυνατό χαρτί του Αραβαντινού και της κλίκας του μέσα στις φυλακές. Πάνω σε αυτές εξασφάλιζαν τα νώτα τους. Πάνω σε αυτές έστηναν τις μπίζνες τους, που είχαν μετατρέψει τις φυλακές σε κερδοφόρες επιχειρήσεις και εξέχοντα μέλη της σωφρονιστικής μαφίας σε εκατομμυριούχους.Πάνω σε αυτές εδραίωναν την κυριαρχία τους. Και τελικά χάρη σε αυτές, έφερναν σε πέρας το έργο που τους ανάθεταν οι πολιτικοί τους προϊστάμενοι. Οι πολιτικοί διαχειριστές του αστικού κράτους.Το υπουργείο Δικαιοσύνης και η κυβέρνηση.

Δουλεύοντας σκληρά και κυρίως αξιοποιώντας τις διασύνδέσεις και τον αέρα που του προσέφερε η ενεργός του συμμετοχή στο κύκλωμα Αραβαντινού, ο Καλλιμάνης ανεβαίνει γοργά στην σωφρονιστική ιεραρχία. Συνδέεται πλέον πολύ στενά με το μεγάλο αφεντικό. Η κουμπαριά τους επισφραγίζει τη σχέση τους. Ο Καλλιμάνης γίνεται πλέον το δεξι του χέρι. Γίνεται ο υπαρχηγός. Από τη θέση του δεν χρειάζεται πια να βάφει ο ίδιος τα χέρια του με αίμα. Τώρα πια είναι αυτός που που κατευθύνει, που καθοδηγεί, που διοικεί. Άλλωστε ο κυρ Αντώνης ο κουμπάρος του είχει μπει εδώ και χρόνια, όπως δήλωνε ο ίδιος, σε διαδικασία συνταξιοδότησης. » Έχω μεγαλώσει πια, δεν μπορώ να είμαι τόσο αποδοτικός όπως παλιά. Μόνο η αγάπη μου για τη δουλειά με κρατάει στη φυλακή» ήταν η μόνιμη επωδός του στους τσάτσους που τον περιβάλλουν και στις τηλεοπτικές εκπομπές που τον καλούν ως ειδικό περί του «σωφρονισμού». Υπό αυτές τις συνθήκες η διαδοχή του Αραβαντινού φάνταζε προδιαγεγραμμένη. Η προαγωγή του Καλλιμάνη σε Αρχιφύλακα των φυλακών τύπου Γ Δομοκού επιβεβαίωσε αυτό που φημολογούνταν τον τελευταίο καιρο ανοιχτά: ο Καλλιμάνης παίρνει το τιμόνι των φυλακών. Ως πρώτος Αρχιφύλακας των Φυλακών τύπου Γ εγκαινιάζει τις νέες ειδικές συνθήκες κράτησης και το κατασταλτικό καθεστώς που τις συνοδευει. Μετά από ευδόκιμη θητεία 17 ετών ο Καλλιμάνης μετατρέπεται στη βασική κατασταλτική αιχμή του αστικού κράτους μέσα στις φυλακές.

Σε μια από τις πιο κρίσιμες για την άρχουσα τάξη περίοδο, σε μια περίοδο που παράγει νομοτελειακά συγκρούσεις, εξεγέρσεις και ένοπλο αγώνα, ο Καλλιμάνης καλείται να αντιμετωπίσει,υπερθωρακισμένος με τις νέες εξουσίες που του έδινε ο πρόσφατα ψηφισμένος νόμος για τις φυλακές τύπου Γ, τους πολιτικούς και αγωνιστές κοινωνικούς κρατούμενους. Όσους δηλαδή βρίσκονται στη φυλακή εξαιτίας της επαναστατικής πολιτικής τους δράσης και όσων η συμπεριφορά δεν συνάδει με αυτή του προβάτου, όπως θα ήθελε ο Καλλιμάνης, αλλά με αυτή του εξεγερμένου ανθρώπου.

Αναμφίβολα ο Καλλιμάνης σύγκεντρωνε πολλά από τα προσόντα που απαιτούνταν για μια τέτοια θέση. Ήταν έμπειρος, βίαιος , καλά δικτυωμένος με πανίσχυρες άκρες εντός και εκτός φυλακής. Και είχε πάντα, βέβαια, τον Αραβαντινό δίπλα του . Οι κολλεγιές μερίδας πολιτικών κρατουμένων με γνωστά μαφιόζικα κυκλώματα με τα οποία εκείνος συνεργαζόταν αγαστά για χρόνια, του πρόσθεταν επιπλέον πόντους στην κούρσα της διαδοχής. Στα μάτια των πολιτικών του προϊστάμενων, ο Καλλιμάνης θα φανεί ως ο ιδανικός για να σπάσει, επιτέλους, ο πάγος ανάμεσα στην υπηρεσία και τους πολιτικούς κρατούμενους. Για να επέλθει έτσι η πολυπόθητη τάξη ανέξοδα, χωρίς εντάσεις και διαπληκτισμούς.

Όχι δεν υποτιμούσαν οι πολιτικοί προϊστάμενοι του Καλλιμάνη το ειδικό βάρος των πολιτικών κρατουμένων ούτε τη δυναμική που μπορούσε να αναπτύξει το κίνημα αλληλεγγύης. Είχαν άλλωστε πικρή ιστορική εμπειρία. Η ελεγχόμενη επικοινωνία και συναλλαγή, όμως, αποτελούσε την πρώτη επιλογή της πολιτικής τους . Ακόμα και υποχωρήσεις σε κάποια επιμέρους ζητήματα του νέου νόμου, ήταν έτοιμοι σιωπηρά να αποδεχθούν, καταπώς διοχέτευαν τα παπαγαλάκια τους εντός και εκτός φυλακής, προκειμένου να αποτραπούν οι εντάσεις. Στην περίπτωση βέβαια που η οδός της πειθούς και της διαπραγμάτευσης απέβαινε άκαρπη,η οδός της ράβδου περέμενε πάντα σε ισχύ. O Καλλιμάνης και η κλίκα του ήταν έτοιμοι για όλα. Δεν θα δίσταζαν να εφαρμόσουν τη νέα νομοθεσία με κάθε μέσο. Ακόμα και αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να αντιπαρατεθούν( ακόμα και βίαια) με τους πολιτικούς και τους αγωνιστές κοινωνικούς κρατούμενους. Ο Καλλιμάνης ήταν αποφασισμένος. Οι πολιτικοί και αγωνιστές κοινωνικοί κρατούμενοι, αν δεν πείθονταν με το καλό, θα πειθαρχούσαν με το ζόρικο. Με τον τρόπο δηλαδη με τον οποίο ο Καλλιμάνης έφτιαξε το όνομα του τα πρώτα χρόνια της θητείας του. Με τις μαγκιές, τους τσαμπουκάδες, το ξύλο. Άλλωστε, το μύνημα που τους εξέπεμπαν οι πολιτικοί του προιστάμενοι την τελευταία πενταετία ήταν σαφές. Για τον χώρο των φυλακών η εφαρμογή της μνημονιακής πολιτικής σήμαινε «τσακισμα κάθε απόπειρας αντίστασης εν τη γεννέσει της». Ασφαλώς ο διάλογος, η επικοινωνία και η η συνδιαλλαγή παρέμεναν πρώτη επιλογή , στο βαθμό ωστόσο που κάτι τέτοιο δεν επιτυγχάνεται η άμεση καταστολή οφείλει να αναλάβει δράση. Το νέο και πλήρως προσαρμοσμένο στις κατασταλτικές ανάγκες της μνημονιακής περιόδου, νομοθετικό πλαίσιο για τις φυλακές τύπου Γ, έπρεπε πάση θυσία να εφαρμοστεί. Για τον Καλλιμάνη και συνολικά για τον σκληρό πυρήνα της κρατικής καταστολής η πρόκληση ήταν μπροστά. Έπρεπε να φανούν αντάξιοι της αποστολής που τους ανέθεταν τα αφεντικά τους. Ο ταξικός μας εχθρός. Το κράτος, το κεφάλαιο , ο ιμπεριαλισμός. Γιατι αυτό ήταν στην πραγματικότητα ο Καλλιμάνης: ένα πιστό και συνειδητό σκυλί του ταξικού εχθρού. Ένα πιστό και συνειδητό σκυλί στην υπηρεσία της εκάστοτε πολιτικής μαφίας που διαχειρίζεται τις τύχες του αστικού κράτους. Ένα άγριο μαντρόσκυλο της αστικής τάξης. Με μία λέξη, ένας εχθρός του λαού και της εργατικής τάξης, ένας πορωμένος υπερασπιστής της αστικής τυρρανίας. Ένας σύγχρονος ταγματασφαλίτης, ένας δωσίλογος.

Ο Καλλιμάνης είναι ο ταγματασφαλίτης της κατοχής, ο ΜΑΥς του εμφυλίου, ο εκοφίτης του κράτους της ΕΡΕ, ο βασανιστής επί χούντας, ο βασανιστής επί αστικής δημοκρατίας. Είναι η χαρακτηριστική φιγούρα κρατικού οργάνου που ανεξαρτήτως συνθηκών (ξενη κατοχή, χούντα,αστική δημοκρατία) υπερασπίζει συνειδητά και με πάθος το ένα και το αυτό: την υποδούλωση της εργατικής τάξης και της χώρας στην ελληνική αστική τάξη και τον ιμπεριαλισμό.

Ο Καλλιμάνης ήταν ενα μαντρόσκυλο που δάγκωνε πολύ. Είχε ξεσκίσει ήδη πάρα πολλούς. Ήθελε όμως να δαγκώσει ακόμα παραπάνω. Αυτό αλλωστε πρόσταζαν τα αφεντικά του. Και ο ίδιος είχε πιστέψει ότι μπορούσε . Να μπήξει ακόμα πιο βαθιά το μαχαίρι του ταξικού εχθρού στο σώμα των αγωνιστών του λαϊκού κινήματος πολιτικών κρατουμένων και του έγκλειστου πολυεθνικού προλεταριάτου. Τελικά δεν τα κατάφερε. Ομάδα πολιτοφυλακής του λαϊκού κινήματος τον εξόντωσε. Αποδίδοντας δικαιοσύνη. Τη δικαιοσύνη του λαού. Τη δικαιοσύνη που απέδιδαν oι πολιτικοί και ταξικοί μας πρόγονοι: η κλεφτουριά των ελληνικών βουνών, ο λαϊκός στρατός και οι οργανώσεις του το 41-49, οι αντάρτικες ομάδες του λαϊκού κινήματος στην δικτατορία και την μεταπολίτευση.

Αφιερώνουμε την επίθεση σε όσους αφήσανε την τελευταία τους πνοή σε κάποιο κάτεργο. Σε όσους βασανίστηκαν στα πειθαρχεία των φυλακών, σε όσους βρήκαν το κουράγιο να ξανανεβούν στις ταράτσες, σε όσους διατήρησαν την ανθρωπιά και την αγωνιστικότητα τους, στους απεργούς πείνας που μας σφίγγουν τις γροθιές τους από κάποιο νοσοκομείο. Σε όσους συνεχίζουν να αγωνίζονται…

Απευθύνουμε, ακόμα, θερμό επαναστατικό χαιρετισμό στους αγωνιστές του λαϊκού κινήματος, πολιτικούς κρατούμενους. Σάρκα από τη σάρκα του λαού και της εργατικής τάξης, οι πολιτικοί κρατούμενοι είναι οι πρωτομάχοι του λαϊκού αγώνα. Είναι αυτοί που πληρώνουν με τα αίμα και την ελευθερία τους την στράτευση τους στην υπόθεση του λαού και της επανάστασης. Είναι αυτοί που μέσα από τα τείχη των φυλακών κρατάνε ψηλά τη σημαία της πάλης για μια άλλη κοινωνία.

Ο πολυήμερος αγώνας που δώσανε το προηγούμενο διάστημα απέδειξε για μία ακόμη φορά το υψηλό επίπεδο συνείδησης και στράτευσης που διαθέτουν. Απέδειξε το ασίγαστο πάθος τους για αγώνα και ελευθερία.

Μην αφήνοντας τη νέα πολιτική διαχείριση να κωλυσιεργήσει σε βάρος τους, με τις γνωστές δημιουργικές της ασάφειες, οι πολιτικοί κρατούμενοι παρεμβαίνουν δυναμικά στο καινοφανές πολιτικό σκηνικό που διαμορφώνεται. Μετατρέποντας (κάποιοι από αυτούς για μία ακόμη φορά) τα κορμιά τους σε οδόφραγμα, σηκώνουν στις πλάτες τους την εν υπνώσει- εν μέσω συριζαιικής ραστώνης- ταξική σύγκρουση της περιόδου. Άνοίγουν μέτωπο με μια βασική στρατηγική της άρχουσας τάξης και του ιμπεριαλισμού: με αυτήν, βασικά, που έχει να κάνει με τη θωράκιση του μνημονιακού καθεστώτος έκτακτης ανάγκης από τον εχθρό λαό. Αντιπαρατιθέμενοι με κάποιες από τις αιχμές αυτής της θωράκισης, όπως ηταν οι αντιτρομοκρατικοί νόμοι, το νομοθετικό πλαίσιο για τις φυλακές τύπου Γ, ο κουκουλονόμος, η ανεξέλεγκτη χρήση DNA, η παράταση της κράτησης του Σ.Ξηρού και η ποινικοποίηση των συγγενικών σχέσεων στην υπόθεση της ΣΠΦ, οι πολιτικοί κρατούμενοι και το κίνημα αλληλεγγύης διεξήγαγαν αντικειμενικά έναν αγώνα λαϊκό-ταξικό. Έναν αγώνα που αφορά το λαό και την εργατική τάξη συνολικά. Και αυτό γιατί ο αγώνας των πολιτικών κρατουμένων ως αναπόσπαστο μέρος του συνολικού λαϊκού δημοκρατικού αγώνα για τα δικαιώματα και τις ελευθερίες της εποχής μας , έθεσε στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης τον πυρήνα της αστικής και ιμπεριαλιστικής πολιτικής. Τον πυρήνα από όπου εκπορεύεται η σύγχρονη στρατιωτικοποιημένη καταστολή. Την ταξική εκμετάλλευση και την ιμπεριαλιστική ληστεία, στην εποχή της παγκόσμιας καπιταλιστικής κρίσης και του (ξανα)μοιράσματος των αγορών και των σφαιρών επιρροής.

Οι πολιτικοί κρατούμενοι και το λαϊκό κίνημα βγαίνουν από αυτόν τον αγώνα ενισχυμένοι. Τακτικά, γιατί κατάφεραν να διεμβολίσουν την κυρίαρχη πολιτική. Η κατάργηση των Φυλακών τύπου Γ και των περισσότερων διατάξεων του κουκουλονόμου, η ελευθερία -με περιοριστικούς όρους- που δικαιούται πλέον ο Σ.Ξηρός, η αποφυλάκιση των συγγενικών προσώπων μελών της ΣΠΦ, η διασφάλιση -έστω κάποιων πολύ σχετικών- εγγυήσεων σχετικά με τη λήψη του DNA συνιστούν αναμφίβολα, μια μικρή οσο και διακριτή, υποχώρηση του ταξικού εχθρού. Αν μάλιστα συνυπολογίσουμε στα παραπάνω και την ικανοποίηση κάποιων πάγιων αιτημάτων των κρατουμένων που περιλαμβάνει ο νέος νόμος του υπουργείου Δικαιοσύνης (μερική κατάργηση φυλακών ανηλίκων, απόλυση εκατοντάδων κρατουμένων που έχουν συμπληρώσει ένα μίνιμουμ ποινής, κ.α.) θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για την πρώτη -σε τέτοιο επίπεδο – νίκη του λαϊκού κινήματος την τελευταία μνημονιακή πενταετία. Η σχετική έστω αναδίπλωση του ταξικού εχθρού, στο τόσο ευαίθητο για αυτόν πεδίο της «αντιτρομοκρατίας» και της ποινικής καταστολής, επιβεβαίωνει ότι με αποφασιστικότητα και ψυχή, οι αγώνες μπορούν να διασπούν τις γραμμές του αντιπάλου και να γίνονται αποτελεσματικοί.

Σε μια συγκυρία δε, σαν την τωρινή, όπου τη διαχείριση του αστικού κράτους ασκεί σε σύμπραξη με την ακροδεξιούς των ΑΝΕΛ, ένα κόμμα που αναφέρεται στην αριστερά, ο ΣΥΡΙΖΑ, τέτοιοι αγώνες, έχουν πέραν της τακτικής, μεταξύ άλλων και μια σημασία στρατηγική. Μια σημασία παραδειγματική. Υπό την έννοια ότι δείχνουν, στην τωρινή στιγμή ταξικής πάλης, το μοναδικό δρόμο αγώνα που οι λαϊκές μάζες μπορούν να διαβούν. Αυτόν της άμεσης ανυποχώρητης αντιπαράθεσης. Με τον ταξικό εχθρό συνολικά. Με το αστικό κράτος, την αστική τάξη, τον ιμπεριαλισμό. Και ως εκ τούτου και με την εκάστοτε κυβέρνηση που άρχει στο όνομα της αστικής τάξης και του ιμπεριαλισμού. Όπως είναι, αν και με διαφορετικούς όρους (τους οποίους βέβαια οφείλουμε να εντοπίζουμε) από την κυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Μια κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, μια κυβέρνηση στην υπηρεσία του ντόπιου κεφαλαίου και των διεθνών εξαρτήσεων του. Μια κυβέρνηση την οποία ο λαός θα βρίσκει διαρκώς απέναντι του όταν οι αγωνιστικές του διεκδίκησεις ξεπερνούν τα αστικά εσκαμμένα. Και θα την βρίσκει, οπως η εξέλιξη της πρόσφατης απεργίας πείνας έδειξε, με όρους ανάλογους με αυτούς που έβρισκε τις προκατόχους της. Δηλαδή με τον αυταρχισμό και την καταστολή. Με τον κιτρινισμό και την συκοφαντία. Με τα ΜΑΤ, την ομάδα ΔΕΛΤΑ, την αντιτρομοκρατική.

Ασφαλώς δεν παραγνωρίζουμε, ούτε προσπερνάμε τις αστοχίες και τις ανεπάρκειες που παρατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια της μάχης που δόθηκε. Παθογένειες που ταλανίζουν το λαϊκό κίνημα δεκαετίες, εμφανίστηκαν το δίχως άλλο οξυμένες, εντός μιας νέας και εν πολλοίς αδιευκρίνιστης πολιτικής συνθήκης, όπως ήταν αυτή που εγκαινίαζε η επικράτηση του ΣΥΡΙΖΑ στις πρόσφατες εκλογές. Δηλωτική της πολιτικής ουράς που ακολούθησε έναντι του ευρωρεβιζιονισμού σημαντική μερίδα του κινήματος, η απουσία μιας ενιαιομετωπικής στρατηγικής απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ και την πολιτική του, είχε σαν συνέπεια το επικίνδυνο και καθηλωτικό τρίπτυχο: αναμονή,ανοχή, υποταγή, που καλλιεργούσε συστηματικά η κυβέρνηση, να διασπά τις γραμμές μας και να τις απομαζικοποιεί. Στο αποδυναμωμένο και εμφανώς συγχυσμένο κινηματικό περιβάλλον του Μάρτη του 2015, φαινόμενα μικροαστικής σήψης και παρακμής- μονίμως ευδοκιμούντα στο σώμα του κινήματος άλλωστε- όπως ο ατομικισμός, η βουλησιαρχία, ο αντικοινωνισμός , όπως ο ηγεμονισμός ,ο παραγοντισμός, ο παρεϊσμός, βρήκαν έδαφος να αναπτυχθούν. Αλλοιώνοντας κάποιες φορές τον ίδιο το χαρακτήρα της λαϊκής-ταξικής πάλης και το ήθος που επιβάλλεται να απορρέει από αυτήν.
Παρόλα αυτά, η αναγκαία συλλογική αυτοκριτική για τις ελλείψεις που εμφανίσαμε ως κίνημα στον πρόσφατο αγώνα, σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να μετατραπεί σε μια ακατασχετη λαθολογία, σε μια καθηλωτική εσωστρέφεια. Οι ζώσες δυνάμεις του κινήματος, όσες δηλαδή ζουν και αναπνέουν για το λαϊκό αγώνα και την ταξική πάλη, οι δυνάμεις εκείνες που σήκωσαν το πολιτικό βάρος της απεργίας πείνας οδηγώντας την μέχρι το τέλος και τη νίκη, μπορούν και πρέπει να προχωρήσουν.

Οι προκλήσεις είναι άλλωστε μεγάλες και είναι μπροστά! Ο «έντιμος συμβιβασμός» που επίκειται στο πολύ κοντινό μέλλον, ανάμεσα σε κυβέρνηση και δανειστές οδηγεί σε ντοπιαστική συμφωνία-πλήρη υποταγή στους ιμπεριαλιστές δανειστές ΕΕ-ΕΚΤ-ΔΝΤ- και σε νέο βάρβαρο αντιλαϊκό μνημόνιο.

Η χρονική περίοδος που ανοίγεται μπροστα μας είναι κρίσιμη: από το πώς θα παρέμβουμε στις επερχόμενες εξελίξεις, κρίνεται(για ακόμη μία φορα) η δυνατότητα θεμελίωσης μιας σύγχρονης επαναστατικής στρατηγικής. Η ευκαιρία είναι στα χέρια μας σύντροφοι. Εμπρός να την αρπάξουμε!

Υ.Γ. Συλλυπητήρια σε όσους για μια ακόμη φορά δώσανε τα διαπιστευτήρια τους στη σωφρονιστική μαφία, στέλνοντας στεφάνια στην κηδεία του ανθρωποφύλακα-βασανιστή Καλλιμάνη. Είναι άλλωστε γνωστό: η διατήρηση της ηγεμονίας και των μεγαλοπρονομίων «εντός των τειχών» μόνο με την καθημερινή συνεργασία με το βαθύ πυρήνα της σωφρονιστικής μαφίας εξασφαλίζεται.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΠΟΛΙΤΟΦΥΛΑΚΗΣ
ΛΑΪΚΗ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ».

Στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης για την εύρεση συμφωνίας

Τηλεδιάσκεψη με τη Γερμανίδα καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ και τον Γάλλο Πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ αναμένεται να έχει το βράδυ ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας.

Σύμφωνα με κυβερνητικές πηγές η τηλεδιάσκεψη θα γίνει στο πλαίσιο της πολιτικής διαπραγμάτευσης.

Σημειώνεται ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός είχε τηλεδιάσκεψη διάρκειας μίας ώρας με την κ. Μέρκελ και τον κ. Ολάντ την Πέμπτη.

«Δεν έχω κάνει δηλώσεις, μιλάω ταν πρέπει. Λυπάμαι για τους χαρακτηρισμούς. Είναι κρίμα γιατί η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει»

Η νέα εκπρόσωπος της Ελλάδας στο ΔΝΤ διαψεύδει δημοσιεύματα με δηλώσεις τις για τις αντιδράσεις στον διορισμό της τονίζοντας ότι η ίδια δεν έχει μιλήσει πουθενά για το θέμα.

«Δεν έχω κάνει δηλώσεις, μιλάω ταν πρέπει. Λυπάμαι για τους χαρακτηρισμούς. Είναι κρίμα γιατί η κυβέρνηση πρέπει να πετύχει», έγραψε χαρακτηριστικά η κ. Παναρίτη στον προσωπικό της λογαριασμό στο Twitter.

Νωρίτερα η ισοτσελίδα usay.gr είχε μεταδώσει δηλώσεις της κ. παναρίτη η οποία φερόταν να έχει πει: «Αν δεν με θέλουν εκείνοι μία φορά, εγώ δεν τους θέλω δέκα. Πρόκειται για ανώριμες αντιδράσεις, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να προασπίσω τα συμφέροντα της χώρας μου όπως κάνω από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην διαπραγματευτική ομάδα».

Το θέμα Παναρίτη εξελίσσεται σε μείζον ενδοκυβερνητικό και εσωκομματικό ζήτημα με ευρύτερες πολιτικές διαστάσεις. Πέρα από τα όσα διαμείβονται δημοσίως με δηλώσεις και αναρτήσεις στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο παρασκήνιο το θέμα δεν περιορίζεται στην κ. Παναρίτη -για την οποία πολλοί πλέον ζητούν μετά τη συμφωνία να απομακρυνθεί- αλλά αφορούν τον ίδιο τον «προστάτη» της κ. Γιάνη Βαρουφάκη και τις σχέσεις του με την κυβέρνηση.

Το κοινό αίσθημα στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ εκφράζουν οι δύο αναρτήσεις στο twitter της ευρωβουλευτού κας Σοφίας Σακοράφα: «Η Παναρίτη εκπρόσωπος της πρώτης αριστερής κυβέρνησης; Ε, όχι, αυτό ξεπερνά τα όρια. Δυστυχώς η Παναρίτη δεν είναι η πρώτη ατυχής επιλογή, αλλά είναι αυτή που ξεπερνά κάθε όριο».

Η ύφεση και η αναδιάρθρωση της οικονομίας μάλλον είναι σε κάθε περίπτωση αναπόφευκτες

Οι προοπτικές της Ελλάδας φαντάζουν ζοφερές είτε η Ελλάδα χρεοκοπήσει είτε όχι σύμφωνα με τον Guardian. Μάλιστα στο δημοσίευμα τονίζεται ότι αν και η συμφωνία φαίνεται να είναι κοντά, η ύφεση και η αναδιάρθρωση της οικονομίας μάλλον είναι σε κάθε περίπτωση αναπόφευκτες.

Τις προηγούμενες μέρες υπήρξε ομοβροντία αντικρουόμενων δηλώσεων σχετικά με το αν τελικά η Ελλάδα βρίσκεται κοντά σε μια συμφωνία ή όχι, αλλά εν τέλει φαίνεται να υπάρχει ένα κλίμα ότι οι δύο πλευρές κάνουν πρόοδο, αναφέρει η βρετανική εφημερίδα, εκτιμώντας ωστόσο ότι εάν ο Αλέξης Τσίπρας τελικά καταφέρει να κλείσει τη συμφωνία και να αποφύγει τη στάση πληρωμών θα είναι ένας πολιτικός και προσωπικός θρίαμβος. Μάλιστα, θα είναι θαύμα εάν καταφέρει να πείσει τους Έλληνες ψηφοφόρους να στηρίξουν αυτές τις παραχωρήσεις που αναπόφευκτα θα πρέπει να κάνει προς τους δανειστές.

«Η σκληρή αλήθεια για τους Έλληνες όμως είναι ότι καμία από τις πορείες που έχουν μπροστά τους δεν θα είναι εύκολη. Μιλάμε για μια χώρα που το ΑΕΠ έχει καταρρεύσει κατά 25% εξαιτίας της κρίσης, που η ανεργία παραμένει πάνω από το 25% και που το ωρομίσθιο έχει υποχωρήσει κατά περίπου 18% σε πραγματικους όρους μεταξύ 2008-2013» λέει ο Guardian.

«Η αντιπάθεια που δείχνει ο κόσμος και το κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, σε περαιτέρω μέτρα λιτότητας, είναι ένα σημαντικό σημείο τριβής, που καθιστά απίθανη την γρήγορη επίτευξη μιας συμφωνίας- εκτός και αν η Ελλάδα συνθηκολογήσει»,

Η Ελλάδα έχει αρκετά χρήματα- αλλά και επιλογές- ώστε να αποφύγει την χρεοκοπία στις 5 Ιουνίου όπου έχει να καταβάλει μια δόση περί τα 300 εκατομμύρια ευρώ στο ΔΝΤ, αναφέρει σε άρθρο του το Reuters επικαλούμενο αρκετούς οικονομικούς αναλυτές. Οι επόμενες εβδομάδες όμως παραμένουν αρκετά ασαφείς.

Σύμφωνα με τον Michael Gapen, οικονομολόγο της Barclays, «η πεποίθηση μας είναι ότι είναι δύσκολη η αποπληρωμή 1,6 δισεκατομμυρίων ευρώ στο ΔΝΤ ως το τέλος Ιουνίου. Ακόμα πιο απίθανη φαντάζει η αποπληρωμή των 3,5 δισεκατομμυρίων ευρώ στις 20 Ιουλίου για τα ομόλογα που έχει στην κατοχή της η ΕΚΤ».

Η πρόβλεψη του Gapen θέλει την Ελλάδα χωρίς συμφωνία να βγαίνει εκτός της ευρωζώνης, «όπου η χρεοκοπία και τα capital controls θα αποτελούν το μόνιμο μέλλον της».

Από την πλευρά του ο Mark Zandi, ο επικεφαλής οικονομολόγος της Moody’s Analytics, πιστεύει ότι πλέον η παγκόσμια οικονομία είναι θωρακισμένη σε μεγάλο βαθμό από μια ελληνική κρίση, καθώς «οι Ευρωπαϊκές τράπεζες- το κύριο κανάλι μετάδοσης (της κρίσης)- είναι σε πολύ καλύτερη κατάσταση, απ’ ότι ήταν πριν λίγα χρόνια».

Η πιθανότητα μιας ουσιαστικής συμφωνίας φαντάζει δύσκολη, σύμφωνα με τον αρθρογράφο, καθώς είναι ορατό ότι η Αθήνα αισιοδοξεί για μια γρήγορη επίλυση, την ώρα που οι πιστωτές της δείχνουν πολύ επιφυλακτικοί.

«Η αντιπάθεια που δείχνει ο κόσμος και το κυβερνών κόμμα του ΣΥΡΙΖΑ, σε περαιτέρω μέτρα λιτότητας, είναι ένα σημαντικό σημείο τριβής, που καθιστά απίθανη την γρήγορη επίτευξη μιας συμφωνίας- εκτός και αν η Ελλάδα συνθηκολογήσει», αναφέρει ο Ben May, οικονομολόγος του Oxford Economics.

«Μέχρι σήμερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ έχει διανύσει ένα δύσβατο δρόμο προκειμένου να πείσει τους δανειστές και τους εταίρους ότι για να υπάρξει επωφελής συμφωνία, δεν θα περιλαμβάνει νέο μνημόνιο, ούτε νέα μέτρα σκληρής λιτότητας»

«Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν πρόκειται να δώσουν καμία συγκατάθεση στη λήψη επώδυνων μέτρων που θα επιβαρύνουν κι άλλο τον ήδη ταλαιπωρημένο και εξαθλιωμένο ελληνικό λαό», τονίζει σε συνέντευξή της στην εφημερίδα «Το Χωνί», η εκπρόσωπος Τύπου του κόμματος Μαρίνα Χρυσοβελώνη.

Όπως επισημαίνει η κ. Χρυσοβελώνη, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες δεν θα δεχθούν μια συμφωνία «που θα περιέχει νέα μέτρα σκληρής λιτότητας, περικοπές στους μισθούς και στις συντάξεις, ομαδικές απολύσεις, ισοπέδωση των εργασιακών σχέσεων και φοροκαταιγίδα. Και μπορεί για τον ΕΝΦΙΑ, για παράδειγμα, να υπάρξει μια υποχώρηση για το 2015, σε καμία περίπτωση ωστόσο δεν πρόκειται να δεχθούμε ότι θα ισχύσει περαιτέρω».

Η κ. Χρυσοβελώνη θέτει δύο παραμέτρους για την έξοδο της χώρας από το «φαύλο κύκλο», την αντιμετώπιση του ζητήματος του χρέους και την πρόβλεψη για ένα αναπτυξιακό πακέτο.

Σε ό,τι αφορά τη διαπραγμάτευση με τους θεσμικούς εταίρους, η εκπρόσωπος Τύπου των ΑΝΕΛ τονίζει ότι «μέχρι σήμερα η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ- ΑΝΕΛ έχει διανύσει ένα δύσβατο δρόμο προκειμένου να πείσει τους δανειστές και τους εταίρους ότι για να υπάρξει επωφελής συμφωνία, δεν θα περιλαμβάνει νέο μνημόνιο, ούτε νέα μέτρα σκληρής λιτότητας. Και απ” ό,τι διαφαίνεται, αυτή η έντιμη συμφωνία θα επιτευχθεί και τα αποτελέσματά της θα δικαιώσουν τον ελληνικό λαό».

Το όχημα υπέστη υλικές ζημιές, αλλά δεν υπήρξαν τραυματίες

Άγνωστοι εκτόξευσαν μολότοφ σε όχημα της Πυροσβεστικής, τα ξημερώματα, στη συμβολή των οδών Τοσίτσα και Πατησίων.

Δεν υπήρξε κάποιος τραυματισμός, ενώ το όχημα υπέστη φθορές.

«Οι φήμες περί επικείμενης παραίτησής μου (για πολλοστή φορά) είναι χονδροειδώς πρόωρες»

Με ανάρητηση του στον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter ο υπουργός Οικονομικών Γιάνης Βαρουφάκης απαντά στις φήμες που τον θέλουν να παραιτείται από την θέση του υπουργού Οικονομικών.

«Οι φήμες περί επικείμενης παραίτησής μου (για πολλοστή φορά) είναι χονδροειδώς πρόωρες» γράφει ο υπουργός με αφορμή και τις έντονες αντιδράσεις στην επιλογή της κ. Παναρίτη ως εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ.

Σύμφωνα με πληροφορίες, παρά τις ενστάσεις από στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ για την κ. Παναρίτη η επιμονή του κ. Βαρουφάκη την έστειλε στο ΔΝΤ. Στην σχετική συζήτηση που έγινε με τα άλλα μέλη του οικονομικού επιτελείου για την τοποθέτηση στο ΔΝΤ συμφώνησε ο κ. Γιώργος Σταθάκης ενώ διαφώνησε ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος και ο κ. Γιάννης Δραγασάκης ο οποίος όπως διέρρευσε από το γραφείο του είπε ότι «είναι αδύνατο να στηρίξω πολιτικά την υποψηφιότητα Παναρίτη και δεν μπαίνω στη διαδικασία των στοιχείων του βιογραφικού της».

Παρόλα αυτά ο κ. Βαρουφάκης πήρε την απόφαση να την διορίσει και μάλιστα στην αρχή του τριημέρου.

Rumours of my impending resignation are (for the umpteenth time) grossly premature…

— Yanis Varoufakis (@yanisvaroufakis) May 31, 2015

«Θεωρούμε πως αυτό το μέτρο είναι εντελώς αυθαίρετο και αδικαιολόγητο, και μάλιστα όταν δεν υπάρχει καμία μεταγενέστερη διευκρίνιση και διαφάνεια»

Η «μαύρη λίστα» της Ρωσίας η οποία απαγορεύει σε ευρωπαϊκές προσωπικότητες να εισέρχονται στο έδαφός της, σε αντίποινα για ένα παρόμοιο μέτρο της ΕΕ, είναι «εντελώς αυθαίρετη και αδικαιολόγητη», δήλωσε εκπρόσωπος της ευρωπαϊκής διπλωματίας.

«Οι ρωσικές αρχές εξέδωσαν τον κατάλογο των 89 ονομάτων. Δεν έχουμε καμία πληροφορία για τη νομική βάση, τα κριτήρια και τη διαδικασία (που οδήγησε στη λήψη) αυτής της απόφασης», ανέφερε o εκπρόσωπος σε μία γραπτή ανακοίνωση.

«Θεωρούμε πως αυτό το μέτρο είναι εντελώς αυθαίρετο και αδικαιολόγητο, και μάλιστα όταν δεν υπάρχει καμία μεταγενέστερη διευκρίνιση και διαφάνεια», πρόσθεσε.

Από την πλευρά της η βρετανική κυβέρνηση δήλωσε ότι αυτός ο κατάλογος δεν διαθέτει «καμία απολύτως δικαιολογητική βάση».

Σύμφωνα με πηγή που πρόσκειται στην υπόθεση, στον κατάλογο αυτό περιλαμβάνονται εννέα Βρετανοί, ανάμεσά τους ο επικεφαλής της υπηρεσίας πληροφοριών M15, Άντριου Πάρκερ, ο αρχηγός του γενικού επιτελείου στρατού Νίκολας Χάφτον, ο πρώην αναπληρωτής πρωθυπουργός Νικ Κλεγκ όπως και ο πρώην υπουργός Εξωτερικών Μάλκολμ Ρίφκιντ.

«Ο κατάλογος αυτός δεν διαθέτει απολύτως καμία δικαιολογητική βάση και οι ρωσικές αρχές δεν έχουν καμία δικαστική βάση για να τον νομιμοποιήσουν», δήλωσε η εκπρόσωπος του βρετανικού υπουργείου Εξωτερικών.

«Αν πρόθεση της Ρωσίας είναι να ασκήσει πίεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ώστε να ελαφρύνει τις κυρώσεις, δεν είναι ο σωστός τρόπος να το κάνει», πρόσθεσε η εκπρόσωπος του Φόρεϊν Όφις.

Αξιωματούχος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών επιβεβαίωσε σε ρωσικά μέσα ενημέρωσης ότι κατάλογοι με τα ονόματα προσώπων στα οποία απαγορεύεται η είσοδος στη ρωσική επικράτεια έχουν σταλεί σε κράτη-μέλη της ΕΕ, αλλά αρνήθηκε να κάνει σχόλια για τα ίδια τα πρόσωπα που περιλαμβάνονται σε αυτούς.

«Η απάντηση στις ερωτήσεις πολλών ευρωπαϊκών κρατών, γιατί αυτά τα συγκεκριμένα πρόσωπα περιλαμβάνονται στον κατάλογο είναι απλή: Αυτό έγινε σε απάντηση για την εκστρατεία κυρώσεων που έχει ξεκινήσει σε σχέση με τη Ρωσία από πολλά κράτη της Ευρωπαϊκής Ένωσης με επικεφαλής τη Γερμανία», δήλωσε ο αξιωματούχος, ο οποίος δεν κατονομάζεται, στο πρακτορείο ειδήσεων TASS.

«Ένας αντίστοιχος κατάλογος υπάρχει σε σχέση με πολίτες των ΗΠΑ, ωστόσο θα πρέπει κανείς να σημειώσει πως στην περίπτωση αυτή οι Αμερικανοί συμπεριφέρονται πιο εποικοδομητικά από τους Ευρωπαίους», πρόσθεσε ο ρώσος αξιωματούχος.

Οι άλλοι 4 Ρώσοι νοσηλεύονται με ελαφρά τραύματα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο

Το Βενιζέλειο Νοσοκομείο Ηρακλείου επισκέφθηκαν ο περιφερειάρχης Κρήτης, Σταύρος Αρναουτάκης και ο δήμαρχος Ηρακλείου, Βασίλης Λαμπρινός, όπου ενημερώθηκαν για την πορεία της υγείας των τουριστών που τραυματίστηκαν από πτώση κεραυνού στην Κνωσό, εκφράζοντας τη συμπαράστασή τους.

Τόσο ο περιφερειάρχης όσο και ο δήμαρχος ενημερώθηκαν από τον διοικητή του Πανεπιστημιακού και του Βενιζέλειου Νοσοκομείου, Νίκο Χαριτάκη και τον γιατρό-διευθυντή της ΜΕΘ, Ανέστη Κιούλπαλη, για την πορεία της υγείας της Ρωσίδας τουρίστριας αλλά και των 4 Ρώσων που συνεχίζουν να νοσηλεύονται.

Ο κ. Χαριτάκης χαρακτήρισε σοβαρή την κατάσταση της υγείας της τουρίστριας, η οποία νοσηλεύεται διασωληνομένη στη ΜΕΘ, εκφράζοντας παράλληλα συγκρατημένη αισιοδοξία.

Οι άλλοι 4 Ρώσοι, πρόσθεσε, νοσηλεύονται με ελαφρά τραύματα στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο και σύντομα αναμένεται να πάρουν εξιτήριο.

Ο περιφερειάρχης συναντήθηκε επίσης με συγγενείς της σοβαρά τραυματισμένης, στους οποίους εξέφρασε τη συμπαράσταση του και την ευχή για ταχεία ανάρρωση. Ακόμη, συνομιλώντας με τον σύζυγο της, έδειξε έμπρακτα τη στήριξης της Περιφέρειας, διευθετώντας άμεσα το αίτημά τους για παραμονή και φιλοξενία τους.

«Η ψήφος αυτή έχει τοπικό χαρακτήρα, οι Ιταλοί δεν καλούνται να επιδοκιμάσουν το έργο μου» δήλωσε  πρωθυπουργός της χώρας

Περιφερειακές εκλογές διεξάγονται στην Ιταλία με 23 εκατομμύρια Ιταλούς να προχωρούν στην εκλογή επτά περιφερειακών συμβουλίων και 742 δημοτικών συμβουλίων.

Ο Ιταλός πρωθυπουργός, Ματέο Ρέντσι, δήλωσε το Σάββατο: «Η ψήφος αυτή έχει τοπικό χαρακτήρα, οι Ιταλοί δεν καλούνται να επιδοκιμάσουν το έργο μου», σπάζοντας την καθιερωμένη σιωπή που πρέπει να τηρείται την ημέρα πριν από τις εκλογές.

Το ίδιο έπραξε και ο ηγέτης της ξενοφοβικής Λέγκα του Βορρά, Ματτέο Σαλβίνι, γράφοντας στο διαδίκτυο ότι «όποιος δεν πάει να ψηφίσει πρέπει να θεωρείται συνένοχος της εισβολής των μεταναστών».

Οι κάλπες στήθηκαν στις περιφέρειες με πρωτεύουσες το Μπάρι, τη Φλωρεντία, τη Γένοβα, τη Βενετία, την Περούτζια, την Ανκόνα και τη Νάπολη. Η κεντροαριστερά έχει πολλές πιθανότητες να υπερισχύσει στην Τοσκάνη (Φλωρεντία), στην Απουλία (Μπάρι), στην Ανκόνα (Μάρκε) και στην Περούτζια (Ούμπρια). Ωστόσο, μεγάλη αβεβαιότητα επικρατεί στην Καμπανία (με πρωτεύουσα τη Νάπολη), όπου ο απερχόμενος κεντροδεξιός περιφερειάρχης, Στέφανο Καλντόρο, επιχειρεί να επανεκλεγεί, με αντίπαλο τον υποψήφιο της κεντροαριστεράς, Βιντσέντο Ντε Λούκα.

Η επιλογή του Ντε Λούκα, από μέρους του Δημοκρατικού Κόμματος του Ρέντσι, προκάλεσε σημαντικές αμφισβητήσεις, διότι ο συγκεκριμένος υποψήφιος και πρώην δήμαρχος της πόλης Σαλέρνο, έχει καταδικασθεί από την πρωτοβάθμια δικαιοσύνη για κατάχρηση εξουσίας και πρέπει να αντιμετωπίσει δίκη για υπεξαίρεση.

Στο Βένετο, παράλληλα, τις περισσότερες πιθανότητες εκλογικής επικράτησης συγκεντρώνει ο απερχόμενος περιφερειάρης, Λούκα Τζάια, της Λέγκα του Βορρά. Υπάρχουν, όμως, κάποια περιθώρια αβεβαιότητας, από τη στιγμή που το πρώην στέλεχος της Λέγκα, Φλάβιο Τόζι, διεκδικεί τη θέση του περιφερειάρχη ως αυτόνομος υποψήφιος. Από την «έριδα» αυτή, ελπίζει να ευνοηθεί η κεντροαριστερή Αλεσσάντρα Μορέττι, του Δημοκρατικού Κόμματος.

Στη δε Λιγουρία, το τοπικό πολιτικό ματς είναι εντελώς ανοιχτό: αρχικά, φαβορί ήταν η Ραφφαέλλα Πάιτα, των «Δημοκρατικών». Η υποψηφιότητα, όμως, του Λούκα Παστορίνο (ο οποίος στηρίζεται από δυνάμεις της αριστεράς) θα μπορούσε να στερήσει αρκετές ψήφους από την Πάιτα, βοηθώντας, έμμεσα, τον Τζοβάννι Τότι, της Φόρτσα Ιτάλια. Πρόκειται για έναν από τους στενότερους συνεργάτες του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και μέχρι πρότινος, φερόμενο ως «δελφίνο» του.

Αν η Φόρτσα Ιτάλια του πρώην Καβαλιέρε λάβει, συνολικά, λιγότερες ψήφους από τη Λέγκα του Βορρά, είναι σαφές ότι ο γραμματέας της, Ματτέο Σαλβίνι, θα διεκδικήσει με ακόμη μεγαλύτερη επιμονή την ηγεσία της συντηρητικής παράταξης.

Σε ό,τι αφορά στο κίνημα Πέντε Αστέρων, του Μπέπε Γκρίλλο, δεν φαίνεται να έχει ουσιαστικές ελπίδες να εκλέξει περιφερειάρχη, αλλά τα στελέχη του κάνουν σαφές ότι θέλουν να διατηρήσουν, κατά μέσο όρο, τα ποσοστά των ευρωεκλογών του 2014, στις οποίες η πολιτική αυτή δύναμη έλαβε το 21,1% των ψήφων.

Οι έρευνες τις αστυνομίας πραγματοποιήθηκαν σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη

Εξαρθρώθηκε πολυμελής εγκληματική οργάνωση που ενέχεται σε παράνομες διακινήσεις μεταναστών. Στο πλαίσιο αστυνομικών επιχειρήσεων, που πραγματοποιήθηκαν στη Θεσσαλονίκη και την Αθήνα, συνελήφθησαν για την υπόθεση πέντε υπήκοοι Συρίας, μεταξύ των οποίων και ο «εγκέφαλος» της οργάνωσης.

Όπως ανακοινώθηκε από τις αστυνομικές αρχές, οι συλληφθέντες επιχείρησαν να διευκολύνουν την παράνομη έξοδο από τη χώρα συνολικά 20 ομοεθνών τους έναντι χρηματικής αμοιβής.

Συγκεκριμένα, ένας 28χρονος που ήταν ο «εγκέφαλος» της οργάνωσης, το μεσημέρι της περασμένης Παρασκευής συνελήφθη στην περιοχή του Νέου Σιδηροδρομικού Σταθμού Θεσσαλονίκης, μαζί με τον 25χρονο συνεργό του, την ώρα που επιβίβασαν σε αυτοκίνητο τύπου VAN, 20 αλλοδαπούς υπηκόους Συρίας, μεταξύ των οποίων και πέντε ανήλικοι, προκειμένου να πραγματοποιηθεί η μεταφορά τους στο εξωτερικό.

Αμέσως μετά τη σύλληψη τους πραγματοποιήθηκε συντονισμένη αστυνομική επιχείρηση στην Αθήνα, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τη σύλληψη των υπόλοιπων μελών της οργάνωσης. Από την αστυνομική έρευνα, προέκυψε ότι οι μετανάστες κατέβαλαν χρηματικό ποσό 2.000 – 2.500 ευρώ ο καθένας, σε δύο άτομα (έναν 50χρονο και έναν 25χρονο), οι οποίοι λειτουργούσαν ως εγγυητές των χρημάτων και θα τα διαμοίραζαν στα υπόλοιπα μέλη της οργάνωσης, όταν ολοκληρωνόταν η μεταφορά των αλλοδαπών στο εξωτερικό.

Σε έρευνα που πραγματοποιήθηκε σε ανταλλακτήριο συναλλάγματος στην περιοχή της Αθήνας, του οποίου υπεύθυνος είναι ο 50χρονος συλληφθείς, βρέθηκε και κατασχέθηκε χρηματικό ποσό προερχόμενο από την παράνομη δραστηριότητα.

Από τους συλληφθέντες κατασχέθηκαν συνολικά 12.170 ευρώ που είχαν εισπράξει για την παράνομη διακίνηση των μεταναστών και πλήθος συσκευών κινητής τηλεφωνίας που χρησιμοποιούσαν για τις μεταξύ τους συνεννοήσεις και εισιτήρια.

«Αν έρθει ένα κείμενο το οποίο θα δεσμεύει τους Έλληνες και ταυτόχρονα θα δίνει στους Έλληνες ορισμένα άλλα πράγματα, τότε ουσιαστικά μιλάμε για ένα καινούριο μνημόνιο, όπως κι αν θέλει να το λέει η κυβέρνηση»

Συμφωνία μέσα στις επόμενες μέρες βλέπει ο επικεφαλής του Ποταμιού, Σταύρος Θεοδωράκης μέσω δηλώσεων του στον τηλεοπτικό σταθμό της Θράκης «Δέλτα TV».

Ο επικεφαλής του Ποταμιού επανέλαβε πως «το Ποτάμι με κάθε τρόπο προσπαθεί να συμπαρασταθεί στην προσπάθεια για μια λύση μέσα σε ευρωπαϊκά πλαίσια» και πρόσθεσε ότι «χωρίς να ζητάμε κάποια ανταλλάγματα -όπως το κάνουν μονίμως άλλοι πολιτικοί- θα ψηφίσουμε αυτή τη συμφωνία για το καλό της χώρας, και μετά θα προσπαθήσουμε να διορθώσουμε όσα μπορούμε να διορθώσουμε, από την κυβερνητική πολιτική».

Διευκρίνισε όμως πως «θα πρόκειται για μια μικρή συμφωνία που δε θα αφορά τα μεγάλα ανοικτά ζητήματα της χώρας» και κατηγόρησε την κυβέρνηση γιατί μπορούσε, όπως είπε, «να έχει κάνει μια συμφωνία από τον Φεβρουάριο, ήταν όμως ακόμη υπό την επήρεια ενός αριστερίστικου πνεύματος κι έλεγε ότι ‘’δεν χρειαζόμαστε τα λεφτά της Ευρώπης, δεν χρειαζόμαστε τα μνημονιακά λεφτά’’».

«Η οικονομική κρίση δεν έρχεται ποτέ μόνη της. Συνοδεύεται κι από εθνικές κρίσεις. Έχουμε πολλές αντιρρήσεις για τον τρόπο με τον οποίο διαπραγματεύτηκε η κυβέρνηση. Διαπραγματεύτηκε αργά, διαπραγματεύτηκε με λάθος ανθρώπους κι αυτό είχε ως αποτέλεσμα να έχουμε μια πολύ μεγάλη καθυστέρηση. Δεν είμαι σίγουρος ότι η συμφωνία που τελικά θα υπογράψουμε θα είναι η καλύτερη δυνατή για τη χώρα. Προς το παρόν όμως δεν έχουμε άλλη λύση», πρόσθεσε.

Ερωτηθείς σχετικά με το κατά πόσον η όποια συμφωνία θα είναι ένα ακόμη μνημόνιο, ο επικεφαλής του Ποταμιού επέμεινε ότι «σημασία έχει η ουσία και όχι το παιχνίδι με τις λέξεις»: «Αν πάντως έρθει ένα κείμενο το οποίο θα δεσμεύει τους Έλληνες και ταυτόχρονα θα δίνει στους Έλληνες ορισμένα άλλα πράγματα, τότε ουσιαστικά μιλάμε για ένα καινούριο μνημόνιο, όπως κι αν θέλει να το λέει η κυβέρνηση», είπε χαρακτηριστικά.

Σημείωσε τέλος πως το σημαντικότερο όλων δεν είναι πώς θα διευθετήσεις τα δανεικά σου. «Το βασικό ζητούμενο είναι πώς θα αυξήσεις την παραγωγή σου, πώς θα αυξήσεις το ΑΕΠ, πώς θα μειώσεις την ανεργία, πώς θα κλείσεις την ψαλίδα μεταξύ φτωχών και πλουσίων. Για όλα αυτά, πάνω απ’ όλα και πέρα από διαπραγματεύσεις, χρειάζεται ένα αναπτυξιακό σχέδιο».

Συμμετοχή στο ευρωπαϊκό συνέδριο για μια εναλλακτική πολιτική

Η πρόεδρος του Ελληνικού Κοινοβουλίου Ζωή Κωνσταντοπούλου κατά την συμμετοχή της στο ευρωπαϊκό συνέδριο για μια εναλλακτική πολιτική που άρχισε χθες στην πλατεία Δημοκρατίας, στο Παρίσι και στο οποίο συναντώνται ευρωπαϊκές και γαλλικές δυνάμεις κατά της λιτότητας, τόνισε ότι «η λιτότητα σκοτώνει».

Η κ. Κωνσταντοπούλου στην παρέμβασή της εκτίμησε ότι είχαν επιζήμιες συνέπειες για τους Έλληνες οι πολιτικές των τελευταίων χρόνων. Έκανε λόγο για ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα, η οποία άρχισε μετά την εφαρμογή της πολιτικής των μέτρων λιτότητας από την τρόικα, ενώ απηύθυνε έκκληση για αλληλεγγύη και σύγκληση των ευρωπαϊκών δυνάμεων αντίστασης για έξοδο από τη λιτότητα.

Προσωπικότητες του εναλλακτικού χώρου, περισσότερα από 18 συνδικάτα, 80 ενώσεις από όλες τις ευρωπαϊκές χώρες μετέχουν στο διήμερο συνέδριο με παρεμβάσεις, ανταλλαγές απόψεων και συζητήσεις για θέματα όπως η απασχόληση των νέων, η ελευθερία της έκφρασης, η υγεία, η υπεύθυνη μεταναστευτική πολιτική. Στόχος είναι η οικοδόμηση μιας Ευρώπης δημοκρατικής, με σεβασμό στη βούληση των λαών και του γενικού συμφέροντος και το σύνθημα είναι «Συμμαχία κατά της Λιτότητας», δηλώνουν οι διοργανωτές.

Ανοίγοντας τις εργασίες του συνεδρίου ο γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Γαλλίας και πρώην διευθυντής της εφημερίδας L΄Humanite, Πιέρ Λοράν, δήλωσε: «Πριν από 10 χρόνια, για πρώτη φορά, ο λαός μιας μεγάλης χώρας, όπως η Γαλλία, έλεγε όχι καταψηφίζοντας το Ευρωσύνταγμα και σήμερα, εμείς που τεθήκαμε επικεφαλής στον αγώνα αυτό, μπορούμε να βεβαιώσουμε ότι είχαμε δίκιο. Αυτό το όχι ήταν ένα μεγάλο ναι στην Ευρώπη της συνεργασίας και της αλληλεγγύης που γιορτάζουμε σήμερα».

Δίπλα του η Γαλλίδα ακτιβίστρια, δημοσιογράφος και γραμματέας του κόμματος Ευρώπη – Οικολογία – Πράσινοι (EELV) Εμανουέλ Κος, o βουλευτής του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος Πουριά Αμιρσαχί, ο Γαλλοϊταλός Ερβέ Φαλτσιάνι, πρώην στέλεχος της τράπεζας HSBC που αποκάλυψε το σκάνδαλο με χιλιάδες φοροφυγάδες.

Ο κ. Αμιρσαχί επανέλαβε τη βούλησή του για την οικοδόμηση μιας Ευρώπης που θα λειτουργεί στην υπηρεσία του γενικού συμφέροντος. «Η λογική είναι στην Αθήνα, η τρέλα είναι στις Βρυξέλλες», τόνισε.

«Πρόκειται για ανώριμες αντιδράσεις, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να προασπίσω τα συμφέροντα της χώρας μου όπως κάνω από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην διαπραγματευτική ομάδα»

Απάντηση σε όσους αντιδρούν στον διορισμό της στην θέση της εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ έδωσε η Έλενα Παναρίτη.

«Αν δεν με θέλουν εκείνοι μία φορά, εγώ δεν τους θέλω δέκα» φέρεται να λέει σε όσους την ρωτούν για τις δηλώσεις Σακοράφα, Παπαδημούλη, Φίλη, αλλά και άλλων στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ που διαφωνούν με την επιλογή της και θέτουν το θέμα ανεπίσημα, σύμφωνα με το usay.gr.

«Πρόκειται για ανώριμες αντιδράσεις, το μόνο που με ενδιαφέρει είναι να προασπίσω τα συμφέροντα της χώρας μου όπως κάνω από την πρώτη στιγμή που μπήκα στην διαπραγματευτική ομάδα» τονίζει με ένταση στους ίδιους στενούς συνομιλητές της.

«Αν η συμφωνία περιέχει το παλιό μνημόνιο δεν μπορεί να μπει ζήτημα κομματικής πειθαρχίας. Ζητήματα τιμωρίας και κομματικής πειθαρχίας δεν έχουν να κάνουν με τις αξίες της Αριστεράς»

Ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Αλέξης Μητρόπουλος δήλωσε την σαφή του διαφωνία στο θέμα της κομματικής πειθαρχίας που έθεσε για την ψήφιση της συμφωνίας ο υπουργός Επικρατείας Νίκος Παππάς.

«Αν η συμφωνία περιέχει το παλιό μνημόνιο δεν μπορεί να μπει ζήτημα κομματικής πειθαρχίας. Ζητήματα τιμωρίας και κομματικής πειθαρχίας δεν έχουν να κάνουν με τις αξίες της Αριστεράς» ανέφερε ο κ. Μητρόπουλος και πρόσθεσε ότι «η Κοινοβουλευτική Ομάδα ίσως είναι το τελευταίο καταφύγιο του λαού για να στείλει ένα πατριωτικό μήνυμα στους δανειστές».

Μιλώντας στον ΣΚΑΪ ο κ. Μητρόπουλος άφησε αιχμές και για την κριτική που ασκείται για τον διορισμό της Έλενας Παναρίτη στη θέση του εκπροσώπου της Ελλάδας στο ΔΝΤ.

«Στην επιλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας και στη συνεργασία με τους ΑΝΕΛ μπήκαν οι ίδιες αριστερές παράμετροι; η Παναρίτη μας μάρανε;» διερωτήθηκε ο κ. Μητρόπουλος.

«Καλύτερα να είναι δίπλα στην Λαγκάρντ η Παναρίτη παρά ο Λεουτσάκος ή ο Φίλης» είπε.

«Όσοι πιστεύουν ότι οι διαφορετικές απόψεις στον ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε ρήξη ή πτώση δεν ξέρουν τι τους γίνεται»

Για συμφωνία που θα φέρει η κυβέρνηση και η οποία θα βάζει φρένο στον κατήφορο έκανε λόγο ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Δημήτρης Παπαδημούλης, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό Mega.

Όπως υπογράμμισε ο κ. Παπαδημούλης, η συμφωνία θα εγκριθεί και θα ψηφιστεί για λόγους πολιτικής ευθύνης.

«Όσοι πιστεύουν ότι οι διαφορετικές απόψεις στον ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγήσουν σε ρήξη ή πτώση δεν ξέρουν τι τους γίνεται», σημείωσε και εξέφρασε τη στήριξή του στην κυβέρνηση και όλα της τα μέλη.

«Ο κ. Τσίπρας με το οικονομικό μας επιτελείο δίνει μεγάλη μάχη», συμπλήρωσε, ενώ αναφερόμενος στην επιλογή της κ. Παναρίτη ως εκπροσώπου της Ελλάδας στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, εκτίμησε ότι το θέμα παραμένει ανοιχτό και θα επανεξεταστεί μετά την ψήφιση της συμφωνίας.

Αντιμετωπίζουν βαρύτατες κατηγορίες

Στην Εισαγγελία Εφετών αναμένεται να οδηγηθούν σήμερα οι δύο ληστές που συνελήφθησαν στη Νέα Αγχίαλο, καθώς σε βάρος τους εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης.

Χθες ο εισαγγελέας, απήγγειλε σε βάρος των Γρ. Τσιρώνη (καταζητούμενος ως ενας εκ των «ληστών με τα μαύρα») και Σπ. Χριστοδούλου τρεις βαριές κακουργηματικές κατηγορίες.

Οι δύο ληστές κατηγορούνται πλέον και για διακεκριμένη οπλοκατοχή, διακεκριμένη περίπτωση κλοπής και ληστεία κατά συρροή.

Το Λιμενικό διέσωσε τους μετανάστες σε έξι διαφορετικά περιστατικά σε Κω, Χίο και Λέσβο

Νέο κύμα μεταναστών κατέφτασε τη νύχτα σε Κω, Χίο και Λέσβο.

Περίπου 213 μετανάστες διέσωσε το Λιμενικό σε 6 διαφορετικά περιστατικά στα παραπάνω νησιά.

Σε όλες τις περιπτώσεις δεν έχουν αναφερθεί αγνοούμενοι, ενώ όλοι οι μετανάστες είναι καλά στην υγεία τους.

«Επί πέντε μήνες συνεχίζεται το σκοτσέζικο ντους με τη διαπραγμάτευση»

Τον κώδωνα του κινδύνου έκρουσε ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας, Νίκος Δένδιας εκφράζοντας την ελπίδα του «να μην συμβεί στη Νέα Δημοκρατία αυτό που συνέβη με το ΠΑΣΟΚ». 

Όπως εκτίμησε ο κ. Δένδιας, όταν ένα κόμμα χάσει τις εκλογές πρέπει να ξεκινήσει διάλογος για τα αίτια και τα όργανα να έχουν αποφασιστική αρμοδιότητα, ενώ σχολιάζοντας την κατάσταση στην οικονομία, ο βουλευτής της ΝΔ, σε συνέντευξη που παραχώρησε στον τηλεοπτικό σταθμό Mega, σημείωσε ότι κλείνουν 60 επιχειρήσεις την ημέρα, καθώς «επί πέντε μήνες συνεχίζεται το σκοτσέζικο ντους με τη διαπραγμάτευση».

Επιπλέον, σημείωσε ότι ούτε το κράτος, ούτε και οι πολίτες έχουν χρήματα. «Αυτή η ιστορία με τη συμφωνία πρέπει επιτέλους να τελειώνει», υπογράμμισε.

Ο πρώην υπουργός αναφερόμενος στη στάση που πρέπει να κρατήσει η αξιωματική αντιπολίτευση, παρατήρησε ότι η ΝΔ επί της αρχής πρέπει να στηρίξει μία συμφωνία, αλλά επί των άρθρων οφείλει να καταγγείλει μία φοροεπιδρομή. «Εάν η κυβέρνηση μετατρέψει σε «ψήφο εμπιστοσύνης» την ψήφο για τη συμφωνία, τότε η ΝΔ δεν μπορεί να την ψηφίσει», διευκρίνισε ο ίδιος.

Είχε τραυματιστεί σοβαρά στο δυστύχημα της 8ης Μαΐου 2015 στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις Ασπροπύργου

Εξέπνευσε σήμερα ο τέταρτος σοβαρά τραυματισμένος εργαζόμενος στα ΕΛΠΕ, ο Κώστας Μαγγούρας, που είχε τραυματιστεί σοβαρά στο δυστύχημα της 8ης Μαΐου 2015 στις βιομηχανικές εγκαταστάσεις Ασπροπύργου.

Αυτό γνωστοποίησε η διοίκηση και οι εργαζόμενοι του ομίλου, σε ανακοίνωση που εκδόθηκε πριν από λίγο, και σημειώνουν ότι το δυστύχημα της 8ης Μαΐου εξελίχθηκε με τον χειρότερο δυνατό τρόπο, καθώς σήμερα εξέπνευσε και ο τέταρτος σοβαρά τραυματισμένος εργαζόμενος. Εκφράζουν τα συλλυπητήριά τους, με βαθιά οδύνη, στην οικογένεια του Κώστα και δηλώνουν την αμέριστη συμπαράσταση και στήριξή τους.

Στην ανακοίνωση, στη συνέχεια, αναφέρεται ότι οι άλλοι δύο τραυματίες έχουν διαφύγει τον κίνδυνο και ο ένας, μάλιστα, έχει επιστρέψει στο σπίτι του.

Η διοίκηση επαναλαμβάνει για μια ακόμη φορά ότι, η αυστηρή τήρηση των κανόνων ασφαλείας θα πρέπει να είναι το κύριο μέλημα όλων και καλεί τους εργαζομένους σε κοινή προσπάθεια, ώστε το δυστύχημα στο διυλιστήριο Ασπροπύργου να είναι το τελευταίο.