«Αγωνίστηκα ν’ αποτρέψω το φλερτ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2009»
Η σημερινή επέτειος είναι μια ωραία ευκαιρία συσπείρωσης των δυνάμεων της παράταξης, τόνισε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, κατά την έναρξη της ομιλίας του στην εκδήλωση στο Ζάππειο για τα 40 χρόνια του ΠΑΣΟΚ.
Ο κ. Βενιζέλος ευχαρίστησε τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Σημίτη για την παρουσία του και τον ουσιαστικό χαιρετισμό, που, όπως είπε, απηύθυνε, ενώ εξέφρασε τη λύπη του για την απουσία του Γιώργου Παπανδρέου, δηλώνοντας όμως βέβαιος πως «είναι ψυχικά εδώ σήμερα μαζί μας».
Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ αναφορικά για τα όσα έγιναν κατά την προχθεσινή εκδήλωση και τα συνθήματα εναντίον του είπε: «Προχθές τη Δευτέρα μίλησα για τον καταλυτικό ρόλο του Ανδρέα Παπανδρέου, αλλά χάθηκαν αυτά που είπα μέσα στην ευτέλεια συμπεριφορών που δεν έχουν καμία σχέση με τη δημοκρατία, χάθηκαν μέσα σε συμπεριφορές που προσβάλουν την παράταξη … Δεν έχουμε καμία σχέση, ηθική και πολιτική, με τα φαινομενα αυτά … δεν ανήκουν στην παράταξη» και συμπλήρωσε υπογραμμίζοντας πως «δεν με αφορούν προσωπικά, μετείχα ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για να δώσω ένα μήνυμα συστράτευσης. Επιτελώ το καθήκον εξαντλώντας τα περιθώρια της δικής μου αντοχής και ανοχής».
«Το ΠΑΣΟΚ είναι εδώ, 40 χρόνια μετά, χτυπημένο αλλά όρθιο, στηρίζοντας τη χώρα και την κοινωνία» τόνισε ο Ευάγγελος Βενιζέλος συμπληρώνοντας πως, «Είναι εδώ ως ο κορμός της δημοκρατικής παράταξης. Είναι το ΠΑΣΟΚ της ευθύνης και της προοπτικής. Η μεταπολίτευση ήταν η υπέρβαση του μετεμφυλιακού κράτους και η απελευθέρωση των παραγωγικών δυνάμεων».
«Ο πραγματικός απολογισμός είναι όλο το κεκτημένο που δυστυχώς θεωρείται αυτονόητο και η κρίση βιώνεται σαν αδικία. Δεν μπορεί όμως να εκλείψει το κεκτημένο της μεταπολίτευσης. Έχουμε ευθύνη να πούμε την αλήθεια για τη μεταπολίτευση για να μην υποστούμε την τραγωδία μιας αρχαιοελληνικής ύβρεως. Δόθηκαν καθαρές απαντήσεις εθνικής στρατηγικής μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων στη μεταπολίτευση. Επιλέχθηκε η ευρωπαϊκή πορεία και άλλαξε το επίπεδο της χώρας».
«Το 2004-9 οδηγηθήκαμε στην απώλεια του μακροοικονομικού ελέγχου και ζήσαμε το σοκ της κρίσης που ήταν εμφανές από το 2007. Βρεθήκαμε αντιμέτωποι με τραγικά διλήμματα για την ανάγκη προστασίας του τόπου.
Η ιστορική σημασία του ΠΑΣΟΚ είναι αναμφίβολα ο ριζοσπαστισμός με το σύνθημα «η Ελλάδα στους Έλληνες» με πατριωτικά συνθήματα. Ριζοσπαστισμός κοινωνικός και πολιτικός με το σύνθημα της «αλλαγής» που σημαίνει τα πάντα. Μετατρέπουμε την αγωνία και την ελπίδα μας σε πολιτικό πρόγραμμα».
«Το ΠΑΣΟΚ ανύψωσε το επίπεδο της χώρας, εξέφρασε τον εκσυγχρονισμό, χάραξε την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας και είναι σε διάλογο ανάμεσα στη δημοκρατική παράταξη και την σοσιαλιστική ταυτότητα του».
Παράλληλα, ο κ. Βενιζέλος σταχυολόγησε τα σημαντικότερα σημεία της πολιτικής του πορείας, από την περίοδο που στάθηκε δίπλα στον ιδρυτή του κινήματος, Ανδρέα Παπανδρέου στο Ειδικό Δικαστήριο, την προσπάθεια του να αποτρέψει, όπως είπε χαρακτηριστικά το φλερτ με το ΔΝΤ, αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον Γιώργο Παπανδρέου μέχρι την στιγμή που ανέλαβε το τιμόνι της παράταξης, η οποία είχε καταρρεύσει δημοσκοπικά.
- Στάθηκα δίπλα στον Ανδρέα το 1989 όταν ήταν κατηγορούμενος στο Ειδικό Δικαστήριο, εγκαταλελειμμένος, προδομένος. Αλλά άντεξε.
- Διασφάλισα με τεράστιο προσωπικό κόστος την ενότητα του χώρου το 2007 μέσα σε συνθήκες τριτοκοσμικού φασισμού.
- Αγωνίστηκα στη Βουλή το 2008-2009, για τη νίκη του ΠΑΣΟΚ.
- Δεν παρασύρθηκα σε καμία προεκλογική δημαγωγία το 2009.
- Αγωνίστηκα ν’ αποτρέψω το φλερτ με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο το 2009.
- Ανέλαβα το τεράστιο βάρος της οικονομικής πολιτικής τον Ιούνιο του 2011.
- Διαπραγματεύθηκα το νέο πρόγραμμα και την κολοσσιαία μείωση του χρέους.
- Απέτρεψα την καταστροφή ενός δημοψηφίσματος με ερώτημα «ναι ή όχι στο ευρώ».
- Ανέλαβα την ηγεσία ενός ΠΑΣΟΚ όχι του 44%, αλλά του 4% των δημοσκοπήσεων για τις οποίες με ρωτούσαν συνεχώς στις συνεδριάσεις του Eurogroup.
Και πρόσθεσε: «Δεν έκανα καριέρα χάρις στο ΠΑΣΟΚ, δεν κάνω καριέρα ως Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ. Δεν είμαι αρχηγός ενός μικρού ιδιόκτητου, προσωπικού κόμματος. Επιτελώ καθήκον με πολύ σαφείς στόχους, εθνικούς και παραταξιακούς. Το επιτελώ με θεσμικούς όρους και για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Όρεξη να’ χετε, αρκεί να μπορείτε ν’ αγωνιστείτε για τους στόχους.
Δε δέχομαι ότι ισχύουν και αναπαράγονται οι αθλιότητες του 2007 ή οι δήθεν αντιθέσεις εκείνης της εποχής. Αυτό το επιδιώκουν μόνον εκείνοι που θέλουν να ξεχαστεί τι μεσολάβησε από το 2007 έως σήμερα και πού βρίσκεται η χώρα σήμερα.
Υπάρχει λοιπόν ένα όριο. Το όριο της εντιμότητας και της κοινής λογικής. Προχωράμε όλοι μαζί, χωρίς όρους, χωρίς αποκλεισμούς. Αλλά υπάρχει ένα κριτήριο: προχωράμε όλοι μαζί, όσοι πράγματι ψηφίζουμε ΠΑΣΟΚ στο παραβάν του εκλογικού κέντρου. Ένα όρο θέτω. Μόνο έναν! Έναν όρο: να ψηφίζεις ΠΑΣΟΚ μέσα στο παραβάν.
Αυτό που με βασανίζει, συντρόφισσες και σύντροφοι, αυτό που με βασανίζει Πρόεδρε Κώστα Σημίτη είναι το ερώτημα το υπαρξιακό και το αγωνιώδες: εάν μπορούμε να δώσουμε πράγματι απαντήσεις προοδευτικές, σοσιαλιστικές σε εθνικό και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Γιατί δεν είναι μόνο η Ελλάδα μια προβληματική χώρα, είναι η Ευρώπη μια προβληματική ήπειρος και η Ευρωπαϊκή Ένωση μια προβληματική οντότητα οικονομικά και πολιτικά, κατώτερη των περιστάσεων, χωρίς προσανατολισμό, δέσμια ιδεολογικών στερεοτύπων, χωρίς την ηγεσία που μπορεί να εμπνεύσει.
Και το μεγάλο ερώτημα ξεκινά από την εθνική κυριαρχία, την οποία μπορούμε να τη διαπραγματευτούμε στο πλαίσιο μιας ευρωπαϊκής προοπτικής κρατώντας την εθνική μας ταυτότητα. Αλλά ποια είναι τα όρια του εθνικού κράτους σε σχέση με τους διεθνείς πολιτικούς συσχετισμούς και τις διεθνείς αγορές;
Υπάρχουν πράγματι περιθώρια για ιδεολογικές και αξιακές επιλογές σοσιαλδημοκρατικού χαρακτήρα στην οικονομία; Ας ξεκινήσουμε από το ποιο πρέπει να είναι το κοινό πεδίο των δυο μεγάλων ευρωπαϊκών πολιτικών οικογενειών με αφορμή και την εκλογή του Γιούνκερ σε σχέση με τον Σουλτς.
Το κοινό πεδίο πρέπει να είναι μια αναγκαία ιστορική συμμαχία αμυντικού χαρακτήρα για την προστασία της ευρωπαϊκής ιδέας και των δημοκρατικών και διακρατικών θεσμών, αλλά και του πυρήνα του ευρωπαϊκού κοινωνικού κράτους απέναντι στο στείρο ευρωσκεπτικισμό ακροδεξιού ή δήθεν ριζοσπαστικού χαρακτήρα.
Αλλά μήπως η βασική διαφορά σήμερα δεν είναι ανάμεσα στη συντήρηση και στο σοσιαλισμό, αλλά ανάμεσα στη νεοφιλελεύθερη δυναμική και τον πρακτικό πραγματισμό;
Αυτό είναι ένα τεράστιο σταυρικό ερώτημα για την ευρωπαϊκή Σοσιαλδημοκρατία. Βλέπουμε τι γίνεται στη Γαλλία του Ολάντ, στην Ιταλία του Ρέντσι. Ο ρόλος της Ελλάδας και η σημασία της οριστικής εξόδου της Ελλάδας από την κρίση, μέσα σε πολύ κακά ευρωπαϊκά συμφραζόμενα, είναι κολοσσιαίος για το εάν η Ευρώπη μπορεί να δώσει μια εναλλακτική απάντηση.
Στο δικό μας παράδειγμα, εδώ στην Ελλάδα, κρίνεται εάν μπορεί να υπάρξει άλλη λύση. Είναι όρος της επιβίωσης της Ευρώπης και πιο συγκεκριμένα του ευρωπαϊκού πολιτικού νότου και της ευρωπαϊκής Σοσιαλδημοκρατίας η οριστική έξοδος της Ελλάδας από την κρίση.
Μέσα σε ένα δύσκολο παγκόσμιο περιβάλλον κάποιοι θέλανε να ξεχάσουν γρήγορα τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών. Αλλά οι άλλοι τι έχουν να πούνε; Τι έχει να πει η ευρωπαϊκή κομμουνιστογενής Αριστερά; Ο πολιτικός δυναμισμός στην Ευρώπη εκφράζεται δυστυχώς από τον ευρωσκεπτικισμό και την ακροδεξιά. Ο πολιτικός δυναμισμός στην Αμερική εκφράζεται από τους συντηρητικούς ρεπουμπλικάνους. Ο πολιτικός δυναμισμός στον κόσμο είναι εθνικιστικός, θρησκευτικός, σε κάθε περίπτωση φονταμενταλιστικός.
Ξέρετε πόσο έχουν στενέψει τα περιθώρια για ορθολογικές, δημοκρατικές, πολιτισμένες σοσιαλιστικές λύσεις; Και όμως τώρα είναι η στιγμή να εκφραστεί η ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. Να ολοκληρωθεί και να εξειδικευτεί η πλατφόρμα του Ευρωπαϊκού Σοσιαλιστικού Κόμματος. Και τώρα είναι η ώρα εμείς εδώ στην Ελλάδα να πούμε ξανά την αλήθεια της δημοκρατικής παράταξης που είναι η εθνική λύση.
Το δικό μας όραμα για την Ελλάδα μετά το μνημόνιο και την κρίση είναι ένα κράτος κανονικό που δεν παραπέμπει στο παρελθόν και τις παθογένειές του, αλλά στο μέλλον και τις δυνατότητές του, με θεσμούς λειτουργικούς στην υπηρεσία της ανάπτυξης και του πολίτη.
Θέλουμε η Ελλάδα να ξαναγίνει ουσιαστικά ισότιμη μέσα στην Ευρώπη, όχι ανεξέλεγκτη ή απείθαρχη, αλλά ισότιμη. Και αυτή η ισοτιμία δεν υπάρχει δυστυχώς όχι μόνο για την Ελλάδα, δεν υπάρχει στην πραγματικότητα για κανένα κράτος μέλος, πλην ενός, στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Κι αυτό μέσα στα ακραία όρια των ευρωατλαντικών συσχετισμών. Το όραμά μας είναι αυτό που το έχουμε αναπτύξει πολλές φορές μιλώντας για το εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Και την Κυριακή το πρωί στην ΔΕΘ θα έχω την ευκαιρία να παρουσιάσω το συγκεκριμένο και πρακτικό οδικό χάρτη οριστικής και ασφαλούς εξόδου της χώρας από την κρίση και το μνημόνιο. Όχι γιατί αυτό είναι εύκολο, αλλά γιατί αυτό είναι αναγκαίο και για την Ελλάδα και για την Ευρώπη.
Απευθυνόμαστε σε όλες τις δημιουργικές προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, στο κέντρο και την περιφέρεια, στις δυνάμεις της νεολαίας, στους άνεργους νέους, στους νέους επιστήμονες, στους νέους αγρότες, στους εκπροσώπους της γνώσης και του διανοητικού κεφαλαίου, στον κόσμο της εργασίας και της επιχειρηματικότητας. Τι εμποδίζει την επαφή μας; Γιατί υπάρχει ένας φραγμός; Την εμποδίζει ο θυμός για την ανατροπή των αβεβαιοτήτων για την οποία σας μίλησα. Ο θυμός εναντίον μας γι’ αυτά που κάναμε και πριν και μετά. Ο εθισμός στη δημαγωγία και την ανταλλακτική πολιτική, που φέρει μεγάλο μέρος της ευθύνης για την πολιτική διαπαιδαγώγηση της μεταπολίτευσης.
Και βέβαια το ξαναλέω. Η εσωστρέφεια, η αμφιθυμία, ο τυχοδιωκτισμός, οι κραυγαλέες αντιφάσεις στη συμπεριφορά στελεχών. Εμποδίζει και κάτι άλλο. Το είπε ο Κώστας Σημίτης. Η κλασική διπολική λογική του εκλογικού συστήματος, αλλά πρέπει να γίνει αντιληπτό ότι η λογική της αυτοδυναμίας δεν ισχύει. Αυτό έγινε κατανοητό στις ευρωεκλογές.
Φίλες και φίλοι, το δίλημμα των ευρωεκλογών που έδωσε αποτελέσματα τι μας δείχνει; Μας δείχνει ότι γίνεται αντιληπτός ο κρίσιμος ρόλος της παράταξης γιατί μόνο εμείς προτείνουμε μια ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική, ένα εθνικό σχέδιο ανασυγκρότησης. Και κανείς δεν θέλει κατά βάθος να θέσει σε κίνδυνο το κεκτημένο των θυσιών του των τελευταίων 5 χρόνων για να γυρίσει πιο πίσω και από το μηδέν.
Φίλες και φίλοι, συντρόφισσες και σύντροφοι, έχουμε μπροστά μας πολύ συγκεκριμένα καθήκοντα. Να πούμε την αλήθεια, να προτείνουμε και να υποστηρίξουμε και να εξειδικεύσουμε σε κάθε περιφέρεια και σε κάθε νομό αυτό το ολοκληρωμένο εθνικό σχέδιο ανάκαμψης. Να ενώσουμε το έθνος, να αγωνιστούμε για την εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας, να ξεπεράσουμε τις αμφιταλαντεύσεις. Να τιμήσουμε τον ίδιο τον αγώνα μας και το ίδιο μας το έργο.
Φίλες και φίλοι, εις πείσμα όλων εκείνων που στοχεύουν μόνιμα το ΠΑΣΟΚ, γιατί ξέρουν ότι είμαστε ο κεντρικός παράγοντας, ο θεμελιώδης κρίκος αυτής της αλυσίδας, η δημοκρατική παράταξη είναι εδώ και σηκώνει ψηλά τη σημαία του μέλλοντος του τόπου. Αυτή είναι η πιο σημαντική αποστολή μας, αυτός είναι ο ουσιαστικός τρόπος να τιμήσουμε τον Ανδρέα Παπανδρέου και να γιορτάσουμε την 40ή επέτειο από την ίδρυση του Πανελλήνιου Σοσιαλιστικού Κινήματος».
