THE PAPER

Ξημερώματα σε πολύ γνωστή πίστα της Αθήνας μια δεκαμελής παρέα αποχωρεί πληρώνοντας περί τα 1.000 ευρώ για δύο premium φιάλες, μία βότκα των 1,750 ml και ένα τζιν των 750 ml.

Στην πρώτη έχουν μείνει πάνω από τα 2/3 της φιάλης ενώ η δεύτερη είναι σχεδόν γεμάτη και μοιάζει σαν να μην ανοίχτηκε καν, απτό δείγμα του τι συμβαίνει τους τελευταίους μήνες με την κατανάλωση αλκοόλ όχι μόνο στα μπουζούκια αλλά και σε κλαμπ, μπαρ και εστιατόρια.

Για πτώση της τάξης του 20-25% κάνουν λόγο στελέχη της αγοράς σε εταιρίες εισαγωγής αλκοολούχων ποτών παρότι ο κόσμος συνεχίζει να βγαίνει και να γεμίζει τα μαγαζιά.

Τα γεμίζει μεν, χωρίς να πίνει δε, μένοντας συνήθως στο ένα ποτό, ενώ παλιότερα μπορούσε εύκολα να περάσει τα τρία ή τα τέσσερα σε κάποιο μπαρ ή εστιατόριο.

Σαφώς και η μενταλιτέ του Έλληνα σε ό,τι έχει να κάνει με το αλκοόλ δεν άλλαξε, όμως η μεγάλη πτώση στην κατανάλωση ανάγεται σε δύο σοβαρές αιτίες.

Η πρώτη και αυτή που ευθύνεται περισσότερο γι’ αυτή την αλλαγή είναι οι εντατικοί έλεγχοι της Τροχαίας σχεδόν καθημερινά και φυσικά τα Σαββατοκύριακα με αλκοτέστ σε κεντρικές αρτηρίες και δρόμους.

Το σοκ των ελέγχων

Ο νέος ΚΟΚ (Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας) έχει ενσωματώσει πλέον πολύ αυστηρές διατάξεις και τσουχτερά πρόστιμα για την οδήγηση υπό την επήρεια αλκοόλ, κάτι που διαπίστωσαν ουκ ολίγοι Έλληνες.

Οι σκηνές κοντά στα ξημερώματα με αυτοκίνητα παρκαρισμένα, γερανούς έτοιμους να τα παραλάβουν, οδηγούς να οδύρονται και νεαρές κοπέλες να κλαίνε αφού βρέθηκαν πάνω από το όριο, προβλημάτισαν τελικά πολύ κόσμο.

Πλέον αν η περιεκτικότητα αλκοόλ στον οργανισμό ενός οδηγού είναι από 0,25-0,39 ml/l το πρόστιμο είναι 350 ευρώ ενώ αφαιρείται το δίπλωμα για ένα μήνα.

Αν βρεθεί με 0,40-0,54 ml/l θα πληρώσει 700 ευρώ ενώ εκτός από την αφαίρεση διπλώματος για τρεις μήνες, αφαιρούνται και οι πινακίδες του οχήματος.

Τέλος ο άτυχος που θα εντοπιστεί με 0,55 ml/l στον οργανισμό του εκτός από τα 1200 ευρώ που θα κληθεί να πληρώσει και την αφαίρεση διπλώματος για έξι μήνες, αντιμετωπίζει και ποινική δίωξη με φυλάκιση.

Σε περιπτώσεις υποτροπής τα πρόστιμα διπλασιάζονται ή τετραπλασιάζονται, ενώ το δίπλωμα οδήγησης μπορεί να αφαιρεθεί ακόμη και για δέκα χρόνια.

Την «πλήρωσαν» τα σκληρά ποτά

Η δεύτερη αιτία που η κατανάλωση ποτού έχει πέσει αισθητά είναι ότι το αλκοόλ παραμένει ένα από τα ακριβότερα συνοδευτικά σε ένα γεύμα ή στο τραπέζι μιας παρέας σε κάποιο μπαρ.

Ειδικά τα λεγόμενα «σκληρά» ποτά όπως το ουίσκι, το τζιν, η βότκα και η τεκίλα είναι αυτά που πλήρωσαν τη νύφη αφού ο ειδικός φόρος κατανάλωσης και ο ΦΠΑ του 24% σε συνδυασμό με την αύξηση των διεθνών μεταφορικών τα τελευταία χρόνια εκτόξευσαν την τιμή τους.

Σε πολύ γνωστό ρεστοράν του Κολωνακίου, πριν από τέσσερα χρόνια ένα ποτήρι ουίσκι Macallan με παλαιότητα 12 ετών χρεωνόταν 20 ευρώ, ενώ τώρα χρεώνεται 30.

Η πτώση στην κατανάλωση αλκοόλ έχει χτυπήσει καμπανάκι στον χώρο της εστίασης, όπου οι επιχειρηματίες διαπιστώνουν σημαντική απώλεια κερδών, ειδικά πέρυσι και φέτος αφού αναγκάστηκαν λόγω φόρων και μεταφορικών να αυξήσουν τις τιμές.

Τα απλά ποτά και τα κοκτέιλ άλλωστε άφηναν πάντα το πιο σημαντικό περιθώριο κέρδους σε μπαρ, trendy εστιατόρια, κλαμπ και φυσικά στα μπουζούκια. Εκεί όπου μέχρι πέρυσι μια παρέα δέκα ατόμων κατανάλωνε άνετα μια φιάλη τριών λίτρων premium βότκας, γνωρίζοντας ότι οι έλεγχοι της Τροχαίας ήταν σαφώς μικρότερης κλίμακας.

Φέτος σχεδόν κανείς δεν παραγγέλνει τέτοια φιάλη σε νυχτερινές πίστες αλλά μικρότερης χωρητικότητας, οι οποίες όμως τελικά δεν καταναλώνονται-ο φόβος φυλάει τα έρημα – και δεν είναι λίγοι οι πελάτες που φεύγοντας από το μαγαζί τις παίρνουν μαζί τους, αφού τις έχουν πληρώσει 250 ή 500 ευρώ.

Αυτοί που θέλουν να πιουν χωρίς φόβο επιλέγουν είτε να κινηθούν με ταξί, είτε με κάποιο φίλο τους, ο οποίος δεν θα πιει επειδή είναι αυτός που οδηγεί ώστε στην επιστροφή να μην υπάρχει θέμα.

Επίσης κάποια νυχτερινά κέντρα επέλεξαν να σερβίρουν φιάλες με περιεκτικότητα 0% σε αλκοόλ, όπως συμβαίνει με τρία τουλάχιστον γνωστά αγγλικά τζιν, η γεύση του οποίου προσομοιάζει αρκετά στο original.

O εμβληματικός καμβάς Monogram, που δημιουργήθηκε το 1896 από τον Georges Vuitton ως φόρος τιμής στον πατέρα του και ιδρυτή του Οίκου, Louis Vuitton, αποτελεί μέχρι σήμερα ένα από τα πιο αναγνωρίσιμα σύμβολα στην ιστορία της μόδας. Περισσότερο από ένα διακοσμητικό μοτίβο, το Monogram εξελίχθηκε σε παγκόσμιο σύμβολο πολιτισμού, τεχνογνωσίας και διαχρονικής κομψότητας.

Από τη στιγμή της δημιουργίας του σχεδιάστηκε ως μια πρωτοποριακή ιδέα: ένας συνδυασμός αισθητικής, ταυτότητας και λειτουργικότητας. Ο Georges Vuitton επιμελήθηκε προσωπικά το μοτίβο με τα διαπλεκόμενα αρχικά LV και τα χαρακτηριστικά floral στοιχεία, αντλώντας έμπνευση από τη νεογοτθική τέχνη και το ιαπωνικό Japonisme.

Στόχος του ήταν να προστατεύσει την αυθεντικότητα των δημιουργιών του Οίκου και να δημιουργήσει ένα σχέδιο που θα ξεχώριζε διαχρονικά.

Με την πάροδο των δεκαετιών, το Monogram εξελίχθηκε σε σύμβολο υψηλής αισθητικής και πολιτισμικής συνέχειας. Ένωσε γενιές δημιουργών, τεχνιτών και συλλεκτών, ενώ αποτέλεσε σημείο αναφοράς για τους καλλιτεχνικούς διευθυντές του Οίκου: από τον Marc Jacobs, που καθόρισε μια ολόκληρη εποχή, έως τον Nicolas Ghesquière, τον Virgil Abloh και σήμερα τον Pharrell Williams.Παράλληλα, ενέπνευσε σημαντικές συνεργασίες με καλλιτέχνες όπως οι Takashi Murakami, Yayoi Kusama και Richard Prince, επαναπροσδιορίζοντας διαρκώς τα όρια της μόδας και της τέχνης.

Το 2026, ο Οίκος Louis Vuitton γιορτάζει τα 130 χρόνια του Monogram με μια σειρά από επετειακές δράσεις και συλλογές. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι πιο εμβληματικές δημιουργίες του: η Speedy (1930), σύμβολο ελευθερίας και κινητικότητας, η Keepall (1930), συνώνυμο του σύγχρονου ταξιδιού, η Noé (1932), που σχεδιάστηκε αρχικά για τη μεταφορά πέντε φιαλών σαμπάνιας, η Alma (1992), εμπνευσμένη από την παριζιάνικη αρχιτεκτονική, και η Neverfull (2007), η απόλυτη σύγχρονη τσάντα καθημερινής χρήσης.

Παράλληλα, παρουσιάζεται η νέα Monogram Anniversary Collection, η οποία επανασυστήνει το εμβληματικό μοτίβο μέσα από σύγχρονες τεχνικές και υλικά. Η Monogram Origine Collection αντλεί έμπνευση από το αρχικό σχέδιο του 1896,επαναφέροντάς το σε έναν νέο καμβά από λινό και βαμβάκι σε απαλούς, φυσικούς τόνους.

Η VVN Collection τιμά την κληρονομιά των δερμάτινων ειδών του Οίκου, με φυσικό δέρμα που αποκτά μοναδική πατίνα με το πέρασμα του χρόνου. Τέλος, η Time Trunk Collection γεφυρώνει παρελθόν και παρόν μέσα από εντυπωσιακά trompe-l’œil μοτίβα που αναπαράγουν τις υφές και τις λεπτομέρειες των ιστορικών μπαούλων της Louis Vuitton.

Με αφορμή αυτή τη σημαντική επέτειο, ο Οίκος προσκαλεί το κοινό να επανανακαλύψει το Monogram όχι απλώς ως ένα σχέδιο, αλλά ως ένα ζωντανό σύμβολο κομψότητας, δεξιοτεχνίας και διαχρονικής αξίας — μια κληρονομιά που συνεχίζει να εξελίσσεται και να εμπνέει.

Δρομολόγια της Eurostar από και προς το Λονδίνο μέσω της Μάγχης ακυρώθηκαν και αναστέλλονται μέχρι νεωτέρας όλες οι υπηρεσίες του σιδηροδρομικού φορέα λόγω προβλήματος στην παροχή ηλεκτροδότησης στη σήραγγα, ανακοίνωσε η εταιρεία.

Ειδικότερα, η εταιρεία ανέφερε ότι ένα «πρόβλημα ηλεκτροδότησης στη σήραγγα της Μάγχης» καθώς και ένα «τεχνικό πρόβλημα σε ένα τρένο Le Shuttle» επηρέαζαν σημαντικά τα δρομολόγια.

«Συνιστούμε θερμά σε όλους τους επιβάτες μας να αναβάλουν το ταξίδι τους για άλλη ημερομηνία. Παρακαλούμε αποφύγετε να μεταβείτε στον σταθμό, εκτός εάν έχετε ήδη εισιτήριο για να ταξιδέψετε σήμερα» αναγράφεται στην ιστοσελίδα της Eurostar.

Τρένα της Eurostar από το Λονδίνο εξυπηρετούν το Παρίσι, τις Βρυξέλλες, το Άμστερνταμ και το πάρκο Disneyland στο Παρίσι.

Η διακοπή σημειώθηκε σε έναν από τους πιο πολυσύχναστους διεθνείς σιδηροδρομικούς διαδρόμους της Ευρώπης στο αποκορύφωμα της χειμερινής ταξιδιωτικής περιόδου.

Συνεχίζονται οι εργασίες για την ανέγερση του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού στον Βοτανικό, με τον πρωθυπουργό, Κυριάκο Μητσοτάκη, τον δήμαρχο Αθηνών, Χάρη Δούκα και τον ιδιοκτήτη της ομάδας, Γιάννη Αλαφούζο, να δίνουν το «παρών» στις εγκαταστάσεις.

Ο Πρωθυπουργός, συνοδευόμενος από τον Δήμαρχο Αθηναίων Χάρη Δούκα και τον Πρόεδρο της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιάννη Αλαφούζο, ξεναγήθηκε στις υπό κατασκευή εγκαταστάσεις, όπου έχει τοποθετηθεί το πρώτο μέρος των κερκίδων, και ενημερώθηκε για το χρονοδιάγραμμα ολοκλήρωσης των εργασιών. Το νέο γήπεδο, χωρητικότητας περίπου 40.000 θεατών, αποτελεί μέρος της διπλής ανάπλασης στις περιοχές του Βοτανικού και της Λεωφόρου Αλεξάνδρας, με στόχο την αναβάθμιση της ευρύτερης περιοχής μέσω της δημιουργίας χώρων πρασίνου, αθλητικών και πολιτιστικών υποδομών.

Οι νέες εγκαταστάσεις στον Βοτανικό θα περιλαμβάνουν, εκτός από το γήπεδο ποδοσφαίρου, μεγάλο πάρκο και χώρους αναψυχής.

Ολοκληρώνοντας την επίσκεψή του, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δήλωσε: «Η διπλή ανάπλαση από όνειρο θερινής νυκτός γίνεται πια πραγματικότητα και με μεγάλη χαρά βλέπω σήμερα τη σημαντική πρόοδο η οποία έχει επιτευχθεί στην κατασκευή του νέου γηπέδου του Παναθηναϊκού. Ένα γήπεδο το οποίο θα είναι ένα πραγματικό “στολίδι”, ένα γήπεδο το οποίο το αξίζει ο Παναθηναϊκός και το ονειρεύονταν οι φίλοι του εδώ και πολλές δεκαετίες.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το γήπεδο εντάσσεται στα πλαίσια μιας πολύ φιλόδοξης διπλής ανάπλασης, την οποία η κυβέρνηση είχε συμφωνήσει και με την προηγούμενη δημοτική αρχή και την υλοποιεί η νυν δημοτική αρχή, με μία πολύ καλή συνεργασία την οποία έχουμε.

Ο χώρος στον οποίο βρισκόμαστε σήμερα, όπως είπε και ο Δήμαρχος, ήταν ουσιαστικά μία χωματερή. Τώρα, κάνουμε μια πολύ σημαντική ανάπλαση, ο Ερασιτέχνης θα αποκτήσει τις δικές του εγκαταστάσεις, θα προστεθούν άλλες χρήσεις, έτσι ώστε μια περιοχή που ουσιαστικά ήταν η “μαύρη τρύπα” της Αθήνας να αποκτήσει καινούρια ζωή και νομίζω ότι πρέπει να έχουμε πολύ φιλόδοξα σχέδια, για το πώς μπορεί να αναπτυχθεί συνολικά αυτή η περιοχή.

Θέλω να θυμίσω ότι το έργο αυτό γίνεται με σημαντικότατους εθνικούς και ευρωπαϊκούς πόρους. Θεωρούμε, όμως, ότι είναι μία επένδυση η οποία θα πιάσει τόπο, όχι μόνο γιατί ο Παναθηναϊκός αξίζει να αποκτήσει αυτό το γήπεδο, το οποίο -όπως είπα- πολλές δεκαετίες το ονειρεύονται οι φίλοι του, αλλά και γιατί συνολικά θα μας δώσει τη δυνατότητα να αναπτύξουμε μία εξαιρετικά υποβαθμισμένη περιοχή, η οποία είναι τόσο κοντά, όμως, στο κέντρο της Αθήνας.

Οπότε, προσβλέπουμε στην τήρηση των χρονοδιαγραμμάτων. Να ευχαριστήσω την κοινοπραξία και όλους τους εργαζόμενους, όπως βλέπετε είναι σημαντικός αριθμός απασχολούμενων στο έργο αυτό, θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο τους επόμενους μήνες, και προσβλέπουμε στην παράδοση του έργου, όπως έχει συμφωνηθεί, τον Μάιο του 2027. Χρόνια πολλά, καλή χρονιά σε όλες και όλους».

Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας σημείωσε από την πλευρά του: «Είναι ένα πραγματικό παράδειγμα, εξαιρετικό παράδειγμα συνεργασίας αυτοδιοίκησης, κυβέρνησης, Ερασιτέχνη και της ΠΑΕ, για να ολοκληρωθεί ένα “στολίδι” στο κέντρο της Αθήνας, σε μια περιοχή που ήταν παλιά χωματερή. Ευχαριστούμε πάρα πολύ όλους για την εξαιρετική συνεργασία».

Ο Πρόεδρος της ΠΑΕ Παναθηναϊκός Γιάννης Αλαφούζος ανέφερε: «Το γήπεδο προχωράει με τους ρυθμούς που είχε πει η κοινοπραξία. Τα τσιμέντα θα έχουν τελειώσει τον Μάϊου του 2026 και το γήπεδο θα παραδοθεί τον Μάϊου του 2027. Θέλω να ευχαριστήσω την κυβέρνηση, την τοπική αυτοδιοίκηση, όλους τους εμπλεκόμενους σε αυτή την τεράστια προσπάθεια που πραγματοποιεί ένα όνειρο των Παναθηναϊκών. Το έργο είχε σχεδιαστεί αρχικά το 2008.

Θα ήταν πάρα πολύ ωραίο να κάνουμε μια εξέδρα του «Απόστολος Νικολαϊδης» το έχουμε συζητήσει και με τον δήμαρχο, σαν μουσειακό αντικείμενο και ένα γηπεδάκι να παίζουν τα παιδιά εκεί ώστε να έχει και στην Αθήνα ένα κέντρο να παίζουν τα παιδιά».

Μετά από περίπου τρεις ώρες ολοκληρώθηκε στην Τρίπολη η δίκη του Άρη Μουγκοπέτρου. Ο γνωστός μουσικός προσήλθε στα δικαστήρια της αρκαδικής πρωτεύουσας συνοδευόμενος από τον δικηγόρο του.

Η έδρα έκρινε ότι δεν στοιχειοθετείται η κατηγορία της ενδοοικογενειακής απειλής, που είχε υποβληθεί σε βάρος του ανήμερα των Χριστουγέννων από την εν διαστάσει σύζυγό του Δήμητρα Παρασκευοπούλου και είχε οδηγήσει στη σύλληψή του, με αποτέλεσμα να απαλλαγεί από το συγκεκριμένο αδίκημα.

Εξερχόμενος από το Δικαστικό Μέγαρο Τρίπολης, ο κ. Μουγκοπέτρος και ο δικηγόρος του προχώρησαν σε δηλώσεις.

Ο κ. Μουγκοπέτρος, αρχικά, διέψευσε αυτό που εσφαλμένα είχε ειπωθεί από ΜΜΕ ότι ζήτησε συγγνώμη από τα παιδιά του, σημειώνοντας ότι αυτό που είπε ήταν ότι «σεβόμενος τα παιδιά του δεν θα προχωρούσε σε καμία άλλη δήλωση», με τον ίδιο να συγκινείται.

Ο δικηγόρος του, Δημοσθένης Πέππας, τόνισε ότι η απόφαση ήταν η αθώωση του Άρη Μουγκοπέτρου, ήταν ένα εξαιρετικό δικαστήριο, και αυτή τη στιγμή ο εντολέας του θέλει απλά να δει τα παιδιά του.

Παράλληλα, σημείωσε ότι τελέστηκαν και δύο αυτόφωρα αδικήματα με συγκεκριμένες καταθέσεις, που αφορούσαν την εξύβριση και την παραβίαση προσωπικών δεδομένων, ενώ υπογράμμισε ότι δεν θα προβούν σε κάποια ενέργεια και την απόφαση θα λάβει η εισαγγελική αρχή.

Υπενθυμίζεται ότι ο δεξιοτέχνης του κλαρίνου είχε συλληφθεί τις ημέρες των εορτών και στις 26 Δεκεμβρίου οδηγήθηκε στο Δικαστικό Μέγαρο Τρίπολης. Μετά την άσκηση ποινικής δίωξης, παραπέμφθηκε στο αυτόφωρο, από το οποίο έλαβε αναβολή προκειμένου να δικαστεί στη σημερινή διαδικασία.

Πίσω από τον τόνο που καταναλώνουμε κάθε μέρα βρίσκεται μια παγκόσμια βιομηχανία δισεκατομμυρίων με άγνωστη προέλευση.

Ο τόνος είναι ένα από τα ψάρια που καταναλώνονται περισσότερο παγκοσμίως. Βρίσκεται σχεδόν παντού: σε κονσέρβες στα ράφια των σούπερ μάρκετ, σε σαλάτες και σάντουιτς, αλλά και στην κορυφή της γαστρονομικής πυραμίδας, ως βασικό συστατικό του sushi και του sashimi. Σε οικονομικούς όρους, ο τόνος αποτελεί έναν από τους πιο πολύτιμους θαλάσσιους πόρους στον κόσμο. Η παγκόσμια αγορά τόνου εκτιμάται ότι ξεπερνά τα 40 δισ. δολάρια ετησίως, αν συνυπολογιστούν η αλιεία, η επεξεργασία, η κονσερβοποίηση και η διακίνηση. Κάθε χρόνο αλιεύονται περισσότερα από 7 εκατομμύρια τόνοι, ποσότητα που αντιστοιχεί σε περίπου 20% της συνολικής παγκόσμιας αλιείας ψαριών. Πρόκειται λοιπόν για μια βιομηχανία τεράστιας κλίμακας, βαθιά ενσωματωμένη στην παγκόσμια οικονομία τροφίμων.

Η οικονομική δύναμη του τόνου
Την κυριαρχία σε αυτή την αγορά κατέχουν οι μεγαλύτεροι στόλοι τόνου του κόσμου, που προέρχονται κυρίως από την Κίνα, την Ταϊβάν, την Ιαπωνία, τη Νότια Κορέα και την Ισπανία. Οι χώρες αυτές ελέγχουν το μεγαλύτερο ποσοστό των παγκόσμιων αλιευμάτων, διαθέτοντας χιλιάδες αλιευτικά σκάφη που περιπλανώνται διαρκώς στον Ειρηνικό, τον Ινδικό και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Πολλά από αυτά τα πλοία δεν είναι απλώς αλιευτικά, αλλά πλωτές βιομηχανικές μονάδες, ικανές να παραμένουν στη θάλασσα για μήνες ή και χρόνια χωρίς να επιστρέφουν σε λιμάνι.
Η οικονομική δύναμη των στόλων αυτών είναι εντυπωσιακή. Η Κίνα και η Ταϊβάν, για παράδειγμα, διαθέτουν από τους μεγαλύτερους στόλους παραγαδιών παγκοσμίως, ενώ η Ισπανία ηγείται στον τομέα των γρι-γρι, ελέγχοντας σημαντικό μερίδιο της ευρωπαϊκής και διεθνούς αγοράς κονσερβοποιημένου τόνου. Η Ιαπωνία, από την πλευρά της, παραμένει βασικός παίκτης στο premium κομμάτι της αγοράς, με μπλε τόνο που πωλείται σε εξαιρετικά υψηλές τιμές στις αγορές ψαριών και στα εστιατόρια υψηλής γαστρονομίας.

Η σκοτεινή πλευρά της ιστορίας
Πίσω από αυτούς τους αριθμούς, ωστόσο, κρύβεται μια σκοτεινή πραγματικότητα. Μεγάλο μέρος του τόνου που καταναλώνεται παγκοσμίως αλιεύεται από ψαράδες που εργάζονται υπό συνθήκες τις οποίες διεθνείς οργανισμοί χαρακτηρίζουν σοβαρές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Πρόκειται κυρίως για μετανάστες εργάτες από φτωχότερες χώρες, όπως η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, το Βιετνάμ και κράτη της Αφρικής, οι οποίοι στρατολογούνται μέσω μεσαζόντων με υποσχέσεις για αξιοπρεπείς μισθούς. Στην πράξη, πολλοί από αυτούς καταλήγουν παγιδευμένοι σε πλοία, με εξοντωτικά ωράρια εργασίας που φτάνουν τις 18 ή και 20 ώρες την ημέρα, ελάχιστη ξεκούραση, κακές συνθήκες διαβίωσης και συχνά χωρίς να πληρώνονται όσα τους είχαν υποσχεθεί. Υπάρχουν μαρτυρίες για κατακράτηση διαβατηρίων, σωματική και ψυχολογική βία, αλλά και για εργαζόμενους που παραμένουν στη θάλασσα για πολλά συνεχόμενα χρόνια, χωρίς καμία επαφή με την ξηρά.

Το πρόβλημα εντείνεται από τον τρόπο λειτουργίας της σύγχρονης αλιείας τόνου. Πολλά αλιευτικά ανεφοδιάζονται εν πλω από πλοία-ψυγεία, τα οποία παραλαμβάνουν το φορτίο και το μεταφέρουν απευθείας σε λιμάνια ή μονάδες επεξεργασίας. Έτσι, οι ψαράδες δεν έχουν ουσιαστικά καμία δυνατότητα διαφυγής, ενώ οι έλεγχοι από τις αρχές καθίστανται εξαιρετικά δύσκολοι.

img class=»img-center no-lazy» src=»https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-2048×1365.jpg» sizes=»(max-width: 1535px) 100vw, (max-width: 1024px) 1400px, (max-width: 768px) 1000px, (max-width: 300px) 600px, (max-width: 200px) 200px» srcset=»https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-1280×853.jpg 1280w, https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-350×233.jpg 350w, https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-113×75.jpg 113w, https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-768×512.jpg 768w, https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-1536×1024.jpg 1536w, https://www.newmoney.gr/wp-content/uploads/2025/12/075_cfoto-chinapla240921_npQdg-2048×1365.jpg 2048w» alt=»Η “σκοτεινή” αλήθεια πίσω από το ψάρεμα του τόνου στους ωκεανούς» width=»2560″ height=»1707″ />

Παράλληλα, η ιχνηλασιμότητα του τόνου παραμένει περιορισμένη. Ένα ψάρι μπορεί να αλιευθεί στον Ειρηνικό, να μεταφορτωθεί εν πλω, να επεξεργαστεί σε άλλη χώρα και να καταλήξει σε κονσέρβα ή πιάτο εστιατορίου χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά. Για τον καταναλωτή, η πληροφορία συνήθως περιορίζεται σε μια γενική ένδειξη προέλευσης, χωρίς καμία αναφορά στις συνθήκες αλιείας ή εργασίας. Έτσι, ένα από τα πιο καταναλωμένα ψάρια στον κόσμο παραμένει και ένα από τα λιγότερο κατανοητά ως προς την αλυσίδα παραγωγής του.

Τι μπορεί να αλλάξει;
Τα τελευταία χρόνια, αυξάνονται οι διεθνείς πιέσεις για αλλαγή. Οργανισμοί, ΜΚΟ και ορισμένες κυβερνήσεις ζητούν αυστηρότερους κανόνες, καλύτερους ελέγχους και πραγματικές κυρώσεις για όσους παραβιάζουν την εργατική νομοθεσία στη θάλασσα. Ορισμένες μεγάλες εταιρείες τροφίμων έχουν ανακοινώσει δεσμεύσεις για «ηθική προμήθεια», όμως οι επικριτές επισημαίνουν ότι η απόσταση ανάμεσα στις διακηρύξεις και την πραγματικότητα παραμένει μεγάλη.

Ο τόνος είναι αναμφίβολα ένα από τα πιο σημαντικά τρόφιμα του πλανήτη, τόσο διατροφικά όσο και οικονομικά. Όμως, όσο η κατανάλωσή του αυξάνεται, τόσο πιο επιτακτικό γίνεται το ερώτημα: πόσο γνωρίζουμε πραγματικά για αυτό που τρώμε; Η παγκόσμια βιομηχανία τόνου δεν είναι απλώς μια ιστορία γεύσης και κερδών, αλλά και μια ιστορία ανθρώπων που εργάζονται μακριά από τα βλέμματα, στους ωκεανούς, πληρώνοντας συχνά το αόρατο κόστος της καθημερινής μας διατροφής.

Κατά 5 εκατ. μειώθηκαν οι κύριες οφειλές στο ΚΕΑΟ, αλλά τα πρόσθετα τέλη «φούντωσαν» για μία ακόμη φορά το χρέος (κατά περίπου 400 εκατ. ευρώ), με αποτέλεσμα να έχει εκτοξευτεί στα 50,6 δισ. ευρώ κατά το γ’ τρίμηνο της τρέχουσας χρονιάς.

Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του ΚΕΑΟ για τους μήνες Ιούλιο – Σεπτέμβριο, στο τέλος του Σεπτεμβρίου 2025 η κύρια οφειλή στο τρίμηνο παρουσίασε μείωση ύψους 5.759.831 ευρώ και το συνολικό ποσό των ενταγμένων οφειλών ήταν 32.333.452.811 € (22.182.687.799 € κύρια οφειλή και 10.150.765.013 € πρόσθετα τέλη).

Ωστόσο, το συνολικό ποσό, λόγω των πρόσθετων τελών, ακολούθησε και πάλι ανοδική πορεία και διαμορφώθηκε στα 50.682.612.587 € (τρέχον υπόλοιπο, εκ των οποίων 29.843.270.715 € κύρια οφειλή και 20.839.341.872 € πρόσθετα τέλη). Το συνολικό χρέος στο Κ.Ε.Α.Ο. στις 30/06/2025 ήταν 50.292.414.543 €, ενώ στο επόμενο τρίμηνο αυξήθηκε κατά 390.198.044 €.

Η μεταβολή αυτή οφείλεται στην αύξηση των πρόσθετων τελών κατά 395.957.875 €.

Ουσιαστικά, ο ρυθμός αύξησης του χρέους κυμαίνεται από 300 έως 500 εκατ. ευρώ σε τριμηνιαία βάση, γεγονός που κάνει ακόμη πιο δύσκολο τον περιορισμό του. Το γεγονός ότι είναι δεκάδες χιλιάδες οι μικρομεσαίοι οφειλέτες με χρέος έως 30.000 ευρώ δείχνει επίσης τη δυσκολία, έως και αδυναμία, αποπληρωμής.

Το 70% των οφειλετών έχει οφειλή έως 15.000 ευρώ

Ειδικότερα, σύμφωνα με την έκθεση, υπάρχει συγκέντρωση πλήθους οφειλετών στις χαμηλότερες κλίμακες οφειλών, με 1.464.877 οφειλέτες (70,05% των οφειλετών) να έχουν οφειλή έως 15.000 € ο καθένας.

Το 87,31% των οφειλετών (1.825.923 οφειλέτες) έχουν οφειλή έως 30.000 € ο καθένας.

Μεγάλο μέρος του υπολοίπου οφειλών αφορά 361.046 οφειλέτες με οφειλή από 15.000 έως 30.000 € ο καθένας (15,45% του τρέχοντος υπολοίπου).

Αντίστοιχα, μεγάλο μέρος του υπολοίπου οφειλών συγκεντρώνουν 96.217 οφειλέτες που έχουν οφειλή από 50.000 έως 100.000 € (13,39% του τρέχοντος υπολοίπου).

Το μεγαλύτερο μέρος των οφειλών αφορά λίγους μεγαλο-οφειλέτες με οφειλές άνω του 1 εκατ. € (2.904 οφειλέτες συγκεντρώνουν το 24,23% του υπολοίπου οφειλών).

Από την άλλη πλευρά, οι εισπράξεις δεν είναι καθόλου αμελητέες, αφού στο τρίμηνο οι εισπράξεις ξεπέρασαν τα 500 εκατ. ευρώ, συνιστώντας νέο ρεκόρ από καταβολής του ΚΕΑΟ. Σημειώνεται ότι το προηγούμενο, β’ τρίμηνο, είχαν εισπραχθεί 466,7 εκατ. ευρώ, άρα η πορεία εσόδων είναι ανοδική. Αυτό όμως δεν αρκεί για να περιοριστεί το σύνολο του χρέους, που για ένα ακόμη τρίμηνο συνέχισε να κινείται ανοδικά.

Εντός του τρίτου τριμήνου του 2025 στο Κ.Ε.Α.Ο. εντάχθηκαν 32.859 οφειλέτες από τον e-ΕΦΚΑ Μισθωτών/τ. ΙΚΑ-ΕΤΑΜ, 16.196 οφειλέτες από τον e-ΕΦΚΑ Μη Μισθωτών, 124 οφειλέτες από τον τ. ΟΑΕΕ, 139 οφειλέτες από τον τ. ΕΤΑΑ, 518 οφειλέτες από τον τ. ΕΤΕΑΕΠ, 52 οφειλέτες από τον τ. ΟΓΑ και 73 οφειλέτες από φορείς εκτός e-ΕΦΚΑ. Συνολικά, στο τρίτο τρίμηνο του 2025 εντάχθηκαν 49.961 νέοι οφειλέτες με οφειλές ύψους 33.337.522 € (κύριες οφειλές και πρόσθετα τέλη).

Μεγάλη πληγή παραμένουν τα παλιά χρέη, τα λεγόμενα ανεπίδεκτα είσπραξης, που φτάνουν τα 11 δισ. ευρώ. Το ΚΕΑΟ πάντως βρίσκεται σε διαδικασία εκκαθάρισης των παλιών χρεών, η οποία, όταν ολοκληρωθεί, δεν αποκλείεται το χρέος να αυξηθεί ακόμη περισσότερο. Στη συγκεκριμένη κατηγορία εντάσσονται οφειλές για την εισπραξιμότητα των οποίων έχουν επανειλημμένα ληφθεί αναγκαστικά μέτρα είσπραξης, χωρίς αποτέλεσμα. Επίσης, στην ίδια κατηγορία βρίσκονται και οφειλές προσώπων που έχουν αποβιώσει και οι κληρονόμοι αποποιήθηκαν την κληρονομιά, καθώς και επιχειρήσεις που έχουν πτωχεύσει ή βρίσκονται σε αδράνεια.

Την ίδια ώρα αναμένεται η ένταξη ιδιωτικών εταιρειών στο ΚΕΑΟ που θα αναλάβουν συγκεκριμένες υπηρεσίες. Ο σχετικός διαγωνισμός, που έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί στις αρχές του φθινοπώρου, έχει καθυστερήσει και εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθεί στις αρχές του νέου έτους. Σε κάθε περίπτωση, e-ΕΦΚΑ και Υπουργείο Εργασίας έχουν ξεκαθαρίσει ότι οι όποιοι ιδιώτες προστεθούν στο υπάρχον προσωπικό δεν θα λειτουργούν ως εισπρακτικές εταιρείες, ασκώντας πίεση στους οφειλέτες. Θα επιδιωχθεί να υπάρξει καλύτερη καταγραφή και ταξινόμηση του χρέους ανά οφειλέτη, με σκοπό να δοθούν κίνητρα εξόφλησης που, ανά περίπτωση, θα βοηθούν στην ταχύτερη αποπληρωμή του.

Ακόμα και για τα δεδομένα των τελευταίων ταραγμένων ετών, το 2025 ήταν μια δύσκολη περίοδος για τους διευθύνοντες συμβούλους. Η επιστροφή του Donald Trump στον Λευκό Οίκο έφερε εμπορικό πόλεμο και απίστευτο χάος στη χάραξη πολιτικής. Ο αγώνας για τεχνολογική υπεροχή μεταξύ Κίνας και Δύσης έγινε εντονότερος. Ταυτόχρονα, το όνειρο της μετατροπής του ενθουσιασμού για την τεχνητή νοημοσύνη σε κέρδος παρέμεινε απογοητευτικά άπιαστο.

Εν μέσω της αναταραχής, ωστόσο, ορισμένα αφεντικά είχαν μια εξαιρετική χρονιά. Για τρίτη φορά, ο Economist αξιολόγησε τις επιδόσεις των CEO για να βρει ποιοι τα κατάφεραν καλύτερα. Όπως και τα προηγούμενα χρόνια, ξεκινήσαμε κατατάσσοντας τις εταιρείες του S&P 1200, του δείκτη που καλύπτει τις περισσότερες μεγάλες οικονομίες εκτός από την ηπειρωτική Κίνα και την Ινδία, με βάση τις υπερβάλλουσες αποδόσεις των μετόχων που δημιούργησαν, σε σχέση με τον κλάδο τους. Παραμερίσαμε τα αφεντικά που βρίσκονται στη θέση τους για λιγότερο από τρία χρόνια και πήραμε, ως σημείο εκκίνησης για την αξιολόγησή μας την υπόλοιπη πρώτη δεκάδα (βλ. διάγραμμα).

Τα αφεντικά που εξετάσαμε, κατά αύξουσα σειρά απόδοσης των μετόχων, ήταν ο Armin Papperger της γερμανικής εταιρείας κατασκευής όπλων Rheinmetall, ο Tom Palmer της Newmont, της μεγαλύτερης εταιρείας εξόρυξης χρυσού στον κόσμο, ο Okada Naoki της ιαπωνικής εταιρείας κατασκευής οπτικών ινών Fujikura, ο David Zaslav του κολοσσού των μέσων ενημέρωσης Warner Bros Discovery, ο Son Jae-il της νοτιοκορεατικής εταιρείας αμυντικών συστημάτων Hanwha Aerospace, ο Sanjay Mehrotra της αμερικανικής εταιρείας κατασκευής τσιπ μνήμης Micron, ο J. Paul Rollinson της μεταλλευτικής Kinross Gold, ο Vladimir Tenev της πλατφόρμας λιανικών συναλλαγών Robinhood, ο Kwak Noh-Jung της νοτιοκορεατικής εταιρείας κατασκευής τσιπ μνήμης SK Hynix και ο Dave Mosley της αμερικανικής εταιρείας κατασκευής δίσκων Seagate Technology.

Δύο ιθύνοντες αποκλείστηκαν λόγω κακής απόδοσης στο παρελθόν. Ο κ. Mosley ανέλαβε το τιμόνι της Seagate το 2017. Μεταξύ του τότε και του 2024, όταν άρχισε να επωφελείται από την έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης, τα ετήσια έσοδα της Seagate μειώθηκαν κατά δύο πέμπτα και τα κέρδη κατρακύλησαν. Ο κ. Zaslav της Warner Bros Discovery αποκλείστηκε για παρόμοιο λόγο. Η αλήθεια είναι ότι χειρίστηκε έντεχνα τον πόλεμο προσφορών για την εταιρεία του, παίζοντας τους αντιπάλους μεταξύ τους για να πετύχει την καλύτερη τιμή. Οι μετοχές της Warner υπερδιπλασιάστηκαν από τότε που για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο ακούστηκαν φήμες για προσφορά από την Paramount. Βέβαια, η πώληση στην Paramount ή το Netflix, τον αντίπαλο μνηστήρα, δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί. Επιπλέον, τα οικονομικά θεμέλια της Warner υπήρξαν σαθρά υπό την ηγεσία του κ. Zaslav. Ο γίγαντας των μέσων ενημέρωσης, από τότε που δημιουργήθηκε μέσω μιας συγχώνευσης που ενορχήστρωσε ο ίδιος το 2022, παραμένει ζημιογόνος.

Αποκλείσαμε άλλα δύο αφεντικά λόγω προβλημάτων διακυβέρνησης στις εταιρείες τους. Τον Φεβρουάριο, ο επικεφαλής της αμερικανικής επιχείρησης της Fujikura φυλακίστηκε επειδή απομυζούσε κεφάλαια της εταιρείας για να πληρώσει το εξοχικό του σπίτι στην παραλία, αξίας 2,5 εκατ. δολαρίων, σε νησί στα ανοικτά των ακτών της Νότιας Καρολίνας. Παρόλο που ο κ. Okada δεν εμπλέκεται, το περιστατικό υποδηλώνει την έλλειψη κατάλληλης εποπτείας στην εταιρεία. Οι ανησυχίες για τη διακυβέρνηση έχουν επίσης βυθίσει την Hanwha Aerospace, η οποία αποτελεί μέρος του νοτιοκορεατικού Hanwha Group. Τον Μάρτιο η αμυντική εταιρεία προσπάθησε να εκδώσει νέες μετοχές, ισχυριζόμενη ότι τα έσοδα θα πλήρωναν τα σχέδια επέκτασής της. Πολλοί όμως υποψιάστηκαν απώτερα κίνητρα. Ο Lee Jae-myung, νυν πρόεδρος της Νότιας Κορέας, δήλωσε ότι επρόκειτο για τέχνασμα του προέδρου του ομίλου, ο οποίος βρίσκεται στη διαδικασία μεταβίβασης του μεριδίου του στον όμιλο στους τρεις γιους του, προκειμένου να μειώσει τους φόρους κληρονομιάς προκαλώντας πτώση της τιμής της μετοχής της αμυντικής εταιρείας (ο όμιλος αρνήθηκε την κατηγορία). Η οικονομική εποπτική αρχή της Νότιας Κορέας μπλόκαρε την έκδοση δύο φορές, πριν επιτρέψει την πώληση μικρότερου αριθμού μετοχών.

Σε ορισμένες από τις υπόλοιπες περιπτώσεις, για τις υψηλές αποδόσεις των μετόχων ευθύνεται η τύχη και όχι η ικανότητα. Φέτος η τιμή του χρυσού εκτοξεύτηκε κατά περίπου 65%, καθώς οι επενδυτές αναζητούσαν ένα καταφύγιο από τις γεωπολιτικές εντάσεις. Τα αφεντικά της Newmont και της Kinross δεν μπορούν να διεκδικήσουν πολλά εύσημα γι’ αυτό και αποκλείστηκαν επίσης.

Τα αφεντικά των δύο κατασκευαστών τσιπ μνήμης στη λίστα μας, της Micron και της SK Hynix, υπήρξαν επίσης τυχερά. Και οι δύο εταιρείες παρέχουν τη μνήμη υψηλού εύρους ζώνης (HBM) που έχει γίνει βασικό συστατικό των κέντρων δεδομένων τεχνητής νοημοσύνης. Από τους δύο, ο κ. Kwak της SK Hynix είναι πιο άξιος συγχαρητηρίων. Η συνεπής επένδυση της εταιρείας του στην έρευνα και την ανάπτυξη, παρά την κυκλικότητα του κλάδου της, την έχει καταστήσει παγκόσμιο ηγέτη στην HBM.

Ο κ. Tenev της Robinhood αξίζει επίσης να αναφερθεί. Η εταιρεία την οποία συνίδρυσε κατέστησε τις συναλλαγές εύκολες και διαθέσιμες στις μάζες. Επεκτάθηκε σε νέους τομείς, προσθέτοντας πολιτικά και αθλητικά στοιχήματα και προωθώντας το tokenisation. Ωστόσο, η Robinhood βρίσκεται συχνά σε αντιπαράθεση με τις ρυθμιστικές αρχές. Φέτος κατέβαλε περίπου 75 εκατ. δολάρια για να διευθετήσει τις έρευνες της Financial Industry Regulatory Authority και της Securities and Exchange Commission, δύο αμερικανικών εποπτικών αρχών.

Συνεπώς, ο κ. Papperger της Rheinmetall – είναι η επιλογή μας ως ο καλύτερος διευθύνων σύμβουλος του 2025. Αφού αποκλείστηκε οριακά από τη λίστα μας το 2024, ο κ. Papperger είχε άλλη μια εξαιρετική χρονιά, δημιουργώντας απόδοση για τους μετόχους, συμπεριλαμβανομένων των μερισμάτων, 158%. Ακόμα και ανάμεσα στις αναπτυσσόμενες αμυντικές εταιρείες της Ευρώπης, οι οποίες επωφελήθηκαν από τις αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες της ηπείρου, η εταιρεία του ξεχωρίζει. Φέτος η Rheinmetall κέρδισε μια σειρά από μεγάλα συμβόλαια, ξεπερνώντας τους ανταγωνιστές της, και επεκτείνεται στη ναυπηγική με μια εξαγορά που συμφωνήθηκε τον Σεπτέμβριο. Επενδύει σε μεγάλο βαθμό για να βοηθήσει την Ευρώπη να επανεξοπλιστεί.

Ο κ. Papperger, από τον οποίο πήραμε συνέντευξη κάποια στιγμή μέσα στο έτος, έχει επιδείξει θάρρος και πεποίθηση. Το 2024 Αμερικανοί και Γερμανοί κατάσκοποι απέτρεψαν ένα ρωσικό σχέδιο δολοφονίας του. Έχει ενισχύσει την ασφάλειά του, αλλά παραμένει αμετάπειστος. Ως επικεφαλής της Rheinmetall από τις αρχές του 2013, υπερασπίστηκε την ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία πολύ πριν από την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, σε μια εποχή που η ήπειρος την αντιμετώπιζε με επιφυλακτικότητα. Δίκαια αποκομίζει τους καρπούς της διορατικότητάς του.

© 2025 The Economist Newspaper Limited. All rights reserved. Άρθρο από τον Economist, το οποίο μεταφράστηκε και δημοσιεύθηκε με επίσημη άδεια από το www.powergame.gr. Το πρωτότυπο άρθρο, στα αγγλικά, βρίσκεται στο www.economist.com.

Μια κοινή φωτογραφία με τα τέσσερα παιδιά της δημοσίευσε η Άννα Κουρνίκοβα, λίγο μετά τη γέννηση του νέου μέλους που απέκτησε με τον Ενρίκε Ιγκλέσιας.

Η πρώην τενίστρια μοιράστηκε ένα οικογενειακό στιγμιότυπο στο Instagram. Στη φωτογραφία εμφανίζονται τα τέσσερα παιδιά της με τον τραγουδιστή. Πιο αναλυτικά, στο κέντρο της εικόνας βρίσκεται το νεογέννητο μωρό, ενώ γύρω του στέκονται τα μεγαλύτερα αδέρφια του. Τα τρία παιδιά αγκαλιάζουν το βρέφος, με την Κουρνίκοβα να γράφει στη λεζάντα της δημοσίευσής της: «Οι ηλιαχτίδες μου».

Το ζευγάρι είναι μαζί από το 2001 και γνωρίστηκε στα γυρίσματα του βιντεοκλίπ του τραγουδιού «Escape». Το τέταρτο παιδί τους το απέκτησαν στις 17 Δεκεμβρίου. Πηγή από το περιβάλλον τους δήλωσε στο «People» ότι ο ερχομός του νέου μέλους έκανε τις φετινές γιορτές «ακόμη πιο ξεχωριστές» για το ζευγάρι.

Ένα εξαιρετικά λεπτό αυτόματο tourbillon, σχεδιασμένο με αναλογίες έμπνευσης και ιταλική eleganza.

Το Bianchet B 1.618 UltraFino αποδεικνύει ότι η λεπτότητα δεν είναι συμβιβασμός, αλλά επίτευγμα της μηχανικής. Πρόκειται για το πρώτο αυτόματο ρολόι της Bianchet και ταυτόχρονα για ένα από τα πιο εκλεπτυσμένα δημιουργήματά της, όπου ο σύγχρονος σχεδιασμός συναντά την τεχνική πολυπλοκότητα ενός tourbillon.

Όπως και τα υπόλοιπα ρολόγια του οίκου, το UltraFino ακολουθεί ένα μοντέρνο σχεδιαστικό λεξιλόγιο, στο οποίο η εμμονή του Rodolfo Festa-Bianchet με τον χρυσό λόγο είναι εμφανής σε κάθε επίπεδο. Οι αναλογίες δεν περιορίζονται στην κάσα, αλλά επεκτείνονται στον μηχανισμό, στο σχήμα της γέφυρας, ακόμη και στον χρυσό ρότορα, δημιουργώντας μια αίσθηση συνοχής και μαθηματικής αρμονίας που διατρέχει ολόκληρο το ρολόι. Το αποτέλεσμα είναι ένα εξαιρετικά λεπτό tonneau ρολόι, με συμπαγείς διαστάσεις και εντυπωσιακή αίσθηση ελαφρότητας, παρά το γεγονός ότι φιλοξενεί έναν ιδιαίτερα περίπλοκο μηχανισμό.

Στην καρδιά του βρίσκεται ο UT01, ο πρώτος αυτόματος μηχανισμός της Bianchet, ρυθμιζόμενος από ένα ιπτάμενο tourbillon ενός λεπτού που λειτουργεί στα 3Hz. Η εφεδρεία ενέργειας φτάνει τις 60 ώρες, ενώ η αρχιτεκτονική του μηχανισμού βασίζεται στη συμμετρική τοποθέτηση του κυλίνδρου και του tourbillon, με το γρανάζι από τη μία πλευρά και τον μηχανισμό χωρίς κλειδί από την άλλη. Παρά την εξαιρετικά λεπτή κατασκευή, τα διαφορετικά φινιρίσματα και οι υφές δημιουργούν μια εντυπωσιακή αίσθηση βάθους που αναδεικνύουν την ωρολογιακή δεξιοτεχνία.

Κατασκευασμένος από τιτάνιο, ο μηχανισμός ζυγίζει μόλις 8 γραμμάρια.

Το UltraFino εισάγει επίσης πρωτόγνωρα στοιχεία για τον οίκο. Είναι το πρώτο ρολόι Bianchet που προσφέρεται με μεταλλικό bracelet, ενώ για πρώτη φορά μια έκδοση διαθέτει κλειστό καντράν με μοτίβο «χρυσού διαμαντιού», εμπνευσμένο από το Clous de Paris. Ο χρυσός ρότορας με πλεγμένες σπείρες Fibonacci λειτουργεί ως διακριτική αναφορά στη μαθηματική λογική και αρμονία που αποτελεί τη βάση ολόκληρου του σχεδιασμού.

Το UltraFino αντικατοπτρίζει όσους εκτιμούν τη λεπτομέρεια, την άνεση και τη μηχανική αρτιότητα στην καθημερινότητά τους. Πρόκειται για ένα ρολόι που μιλά χαμηλόφωνα και αφήνει το αποτύπωμά του δίχως υπερβολές. Δηλώνει αυτοπεποίθηση χωρίς ποτέ να την επιδεικνύει. Γιατί δεν το χρειάζεται.

Αγαπητοί φίλοι, ας γυρίσουμε τον χρόνο πίσω περίπου 200 χρόνια.

Αθήνα, 19ος αιώνας, περιοχή Κατσικάδικα.

Τα Κατσικάδικα ήταν μια περιοχή στις πλάγιες του Λυκαβηττού.

Στην αρχή ήταν κυρίως ακατοίκητη έκταση με χωράφια και βοσκοτόπια. Οι Αθηναίοι την αποκαλούσαν «Κατσικάδικα», επειδή βόσκανε εκεί κατσίκες και πρόβατα.

Στη συνέχεια, όμως, πήρε το όνομα Κολωνάκι από ένα μικρό μαρμάρινο κολωνάκι – έναν στύλο περίπου δύο μέτρων που υπήρχε στην περιοχή και αποτέλεσε το αναγνωρίσιμο σημείο γύρω από το οποίο αναπτύχθηκε η συνοικία.
Γιατί, όμως, σας τα γραφώ όλα αυτά;

Από το φθινόπωρο του 2026 στο Κολωνάκι εκεί που βρίσκεται σήμερα το γιαπωνέζικο εστιατόριο KIKU, λέγεται ότι θα δημιουργηθεί ένα private members club, στα πρότυπα των λονδρέζικων members clubs, με την ονομασία The GOAT HOUSE.
Φυσικά το GOAT έχει διπλή ερμηνεία.

Σημαίνει κατσίκα αλλά τα τελευταία χρόνια ο όρος «GOAT» (Greatest Of All Time – Ο Καλύτερος Όλων των Εποχών) είναι ένα δημοφιλές ακρωνύμιο που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάποιον που θεωρείται ο απόλυτα καλύτερος στον τομέα του, κυρίως στον αθλητισμό (όπως ο Michael Jordan, ο Tom Brady ή ο Lionel Messi), αλλά και στη μουσική ή σε άλλους χώρους.

Όπως μαθαίνω τα αφεντικά του KIKU, Γιώργος Ανδρίτσος και Δήμος Στασινόπουλος δεν έχουν λάβει ακόμα την τελική τους απόφαση, αλλά νομίζω ότι είναι θέμα ολίγων εβδομάδων.

Έτσι μετά το ιδιαίτερα δημοφιλές NYNN, που βρίσκεται στο ξενοδοχειακό συγκρότημα The Ilisian, η Αθήνα πιθανόν να αποκτήσει και ένα δεύτερο members club.

To the Goat House.

Mononews.gr

Καμία διάθεση υπαναχώρησης δεν δείχνουν οι «σκληροί» των μπλόκων που παραμένουν στη λογική της κλιμάκωσης των κινητοποιήσεων με μόνη παραχώρηση να ανοίξουν τους δρόμους για την έξοδο των εκδρομέων της Πρωτοχρονιάς σε μια προσπάθεια να κατευνάσουν τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν χθες Κυριακή από οδηγούς που χρειάστηκαν έως και 12 ώρες για τη διαδρομή από Θεσσαλονίκη για Αθήνα.

Επιχειρούν, μάλιστα, να εμφανίσουν ότι δεν υπάρχει ρήγμα στις τάξεις των αγροτών με τον Ρίζο Μαρούδα από το μπλόκο της Νίκαιας να υποστηρίζει ότι «υπάρχουν 11 μπλόκα που λένε ότι συνεχίζουν με την πανελλαδική επιτροπή».

Κατηγόρησε, δε, τους συναδέλφους του που τα προηγούμενα 24ωρα φάνηκαν διαλλακτικότεροι υπέρ μια συνάντησης με την κυβέρνηση ότι «ρίχνουν αντικειμενικά νερό στο μύλο της κυβέρνησης, δεν έχουν πει που διαχωρίζουν τις θέσεις του και πού διαφωνούν με τα αιτήματα. Κανείς δεν μπορεί να παίζε με την επιβίωση αγροτών, κτηνοτρόφων, αλιέων μελισσοκόμων».

Την ίδια ώρα ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, με δηλώσεις του σήμερα το πρωί είπε ότι «το μπαλάκι του διαλόγου είναι στους αγρότες» προσθέτοντας με νόημα ότι «αν 18 αποφάσισαν αυτό που αποφάσισαν δεν μπορεί να γίνεται αντικείμενο πιέσεων και χλευασμού. Η δημοκρατία έχει όρους και αυτοί πρέπει να τηρούνται από όλους. Δεν μπορεί κάποιοι να την επικαλούνται για τα αιτήματα τους και την ίδια ώρα να την καταλύουν με τη συμπεριφορά τους»

Κλείσιμο
Κλείνουν και παρακαμπτηρίους

Στις 14:00 οι αγρότες του Μπράλου θα κλείσουν για δύο ώρες και τον παράδρομο της ΠΑΘΕ σημειώνοντας ότι παρά την κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, θα συνεχίσουν να δείχνουν κοινωνική ευθύνη και θα διευκολύνουν την κυκλοφορία ενόψει της εξόδου και της επιστροφής των εκδρομέων της Πρωτοχρονιάς.

Στις 16:00 παρόμοια κίνηση με αποκλεισμό των παρακαμπτηρίων οδών θα προχωρήσουν οι συνάδελφοί τους στο μπλόκο της Νίκαιας.

Στην Αχαΐα, από το Σάββατο το απόγευμα έχει κλείσει και πάλι η Περιμετρική οδός της Πάτρας, που είχε ανοίξει για τη διευκόλυνση των εκδρομέων των Χριστουγέννων και πλέον η κίνηση διεξάγεται μέσα από την πόλη.

Στην Αιτωλοακαρνανία, σήμερα οι αγροτοκτηνοτρόφοι θα κλείσουν και πάλι την Ιόνια Οδό (12:00 μ.μ) στο ύψος των διοδίων του Αγγελόκαστρου, όπου είχαν παραχωρήσει δύο λωρίδες κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση. Στο σημείο είναι παραταγμένα περισσότερα από 300 τρακτέρ.

Στην Ηλεία, από τις 8:00 περίπου χθες βράδυ, ισχυρές δυνάμεις των αγροτών βρέθηκαν στον κόμβο του Πύργου, αποκλείοντας για περίπου δύο ώρες όπως είχαν ανακοινώσει τόσο την Εθνική Οδό Πατρών–Πύργου, όσο και την Ολυμπία Οδό και στα δύο ρεύματα κυκλοφορίας. Αντίστοιχα, μπλόκο στήθηκε και στα Λεχαινά, με τον δρόμο να κλείνει επίσης στην Πατρών–Πύργου, δημιουργώντας σημαντικές καθυστερήσεις στην κυκλοφορία.

Κλειστό για όλα τα οχήματα και στα δύο ρεύματα του δρόμου θα είναι και σήμερα, από τις 12.00 έως και τις 16.00 και από τις 18.00 έως τις 22.00, το τελωνείο των Ευζώνων, από το οποίο θα διέρχονται μόνο έκτακτα περιστατικά (πχ. ασθενείς με χαρτί γιατρού, οχήματα με μικρά παιδιά κτλ).

Με την προσέλευση τρακτέρ από τους δήμους Ηράκλειας και Σιδηροκάστρου ενισχύεται σήμερα το μπλόκο στο τελωνείο του Προμαχώνα. Οι συγκεντρωμένοι αγρότες θα αποφασίσουν για την περαιτέρω πορεία των κινητοποιήσεών τους κατά τη διάρκεια της γενικής τους συνέλευσης, στις δύο μετά το μεσημέρι.

Κλειστός για τα φορτηγά παραμένει για τρίτη συνεχόμενη ημέρα ο σταθμός διέλευσης στην Εξοχή Δράμας, με τους συγκεντρωμένους -που συνεδριάζουν κάθε ημέρα στις 19.00- να δηλώνουν την πρόθεσή τους να συνεχίσουν τον αποκλεισμό μέχρι την Τρίτη, οπότε και τα μπλόκα θα ανοίξουν για να διευκολυνθούν οι εκδρομείς της Πρωτοχρονιάς.

Στη Χαλκηδόνα οι αγρότες θα κλείσουν τον κόμβο του εκεί αυτοκινητοδρόμου από τις δύο μετά το μεσημέρι έως και τις πέντε το απόγευμα, για όλα τα οχήματα, εξαιρουμένων αστικών λεωφορείων και επείγοντων περιστατικών.

Παράλληλα από τους «σκληρούς» των μπλόκων σχεδιάζεται και νέα κλιμάκωση για μετά την Πρωτοχρονιά με πανελλαδική σύσκεψη που θα γίνει πιθανότατα το ερχόμενο Σάββατο 3 Ιανουαρίου.

Τσιάρας: Τι είπε για αγροτικό ηλεκτρικό ρεύμα, τις πληρωμές και τον ΕΦΚ στο αγροτικό πετρέλαιο

Το μπαλάκι του διαλόγου είναι στους αγρότες δήλωσε το πρωί της Δευτέρας ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Κώστας Τσιάρας, ο οποίος παράλληλα σημείωσε πως «δεν μπορώ να κατανοήσω πώς με αυτά τα βήματα από την κυβέρνηση, δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί από ένα μέρος των αγροτών ως μια ευκαιρία να λύσουμε τα διαχρονικά προβλήματα στον αγροτικό τομέα».

Ειδικά, δε, για το αγροτικό ηλεκτρικό ρεύμα είπε στον ΣΚΑΪ ότι «παρατείνουμε τη χαμηλή τιμή και τη χαμηλώνουμε ακόμα περισσότερο» ενώ για το αγροτικό πετρέλαιο τόνισε πως «οι αγρότες ζητάνε να μην παρακρατείται ο ειδικός φόρος κατανάλωσης από τη στιγμή που εφοδιάζονται στην αντλία και αυτό το ικανοποιούμε». Ο κ. Τσιάρα δήλωσε, επίσης, ότι πρέπει να γίνει επαναπροσδιορισμός για την κατανάλωση του πετρελαίου και πως είναι χωρίς πλαφόν η επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης.

«Η κυβέρνηση έχει κάνει γενναία βήματα για την επίλυση του προβλήματος» είπε ακόμα ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης υπενθυμίζοντας ότι «ο ίδιος ο πρωθυπουργός έθεσε τον εαυτό του στη διάθεση του διαλόγου». Παράλληλα είπε ότι «αν τα 18 από τα μπλόκα πήραν μια απόφαση για διάλογο δεν πρέπει να γίνονται αντικείμενο πιέσεων και χλευασμού».

Για τις πληρωμές ανέφερε πως υπήρξε μια καθυστέρηση λόγω της προσπάθειας εξυγίανσης του ΟΠΕΚΕΠΕ και των ελέγχων και πως το μεγάλο ζητούμενο είναι η κάθαρση του ΟΠΕΚΕΠΕ προσθέτοντας πως έχει καταβληθεί σχεδόν το σύνολο των πληρωμών.

«Είμαστε ανοιχτοί να δούμε ποια άλλα προϊόντα χρειάζονται στήριξη», σημείωσε, ακόμα ο κ. Τσιάρας, ο οποίος αναφερόμενος στην ευλογιά των προβάτων δήλωσε πως «η κυβέρνηση αποφάσισε και έδωσε γενναίες αποζημιώσεις για τα θανατοθέντα ζώα» και πως το θέμα του εμβολίου είναι απόφαση της επιστημονικής κοινότητας. «Δεν υπάρχει καμία χώρα στην ΕΕ που έχει κάνει το εμβόλιο για την ευλογιά», υπογράμμισε ο κ. Τσιάρας.

Ερωτηθείς, τέλος, αν θα πάει στα μπλόκα ο ίδιος, ο υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης απάντησε πως είναι διατεθειμένος να το κάνει «αρκεί να υπάρχει και η ίδια διάθεση από την άλλη πλευρά».

Η πρόβλεψη που καταθέτουν εξειδικευμένοι αναλυτές στα του φαρμακευτικού κλάδου αναφέρει ότι στο διάστημα της επόμενης δεκαετίας θα σημειωθεί αύξηση άνω του 300% στη διάθεση των σκευασμάτων αδυνατίσματος σε όλο τον κόσμο. Το μέγεθος της συγκεκριμένης αγοράς εκτιμάται περίπου στα 212 δισ. δολάρια έως το 2035.

Ταυτόχρονα, δύο τελευταίες εξελίξεις, μία ελληνική και μία από τις ΗΠΑ, προοιωνίζονται τεράστιες ανατροπές στον τομέα των φαρμάκων αδυνατίσματος.

Η μεν πρώτη αφορά στην κρατική πλέον συνταγογράφηση σκευασμάτων κατά της παχυσαρκίας σε 30.000 Έλληνες πολίτες, οι οποίοι βρίσκονται στη ζώνη υψηλού κινδύνου κυρίως για σοβαρές καρδιοπάθειες.

Εξ ου και κρίνεται πως θα πρέπει οπωσδήποτε να χάσουν βάρος αμέσως και αμιγώς για λόγους υγείας.

Η έγκριση

Η δεύτερη εξέλιξη, η οποία ήδη προκαλεί μια σειρά από αλυσιδωτούς μετασχηματισμούς στην παγκόσμια αγορά φαρμάκων, τη βιομηχανία τροφίμων και οπωσδήποτε στις καθημερινές συνήθειες εκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον πλανήτη, είναι η έγκριση που έλαβε από τον αμερικανικό ΕΟΦ (FDA) το πρώτο φάρμακο αδυνατίσματος σε μορφή χαπιού.

Κατ’ αυτό τον τρόπο η μεν ένταξη των ουσιών νέας γενιάς κατά της παχυσαρκίας στο Εθνικό Πρόγραμμα του ελληνικού υπουργείου Υγείας, εμμέσως και σε επίπεδο σημειολογίας αν μη τι άλλο, λειτουργεί ως η κατεξοχήν έγκυρη εγγύηση αποτελεσματικότητας και υγειονομικής ασφάλειας.

Επομένως, μένουν χωρίς ένα βασικό επιχείρημα όσοι δύσπιστοι και διστακτικοί μέχρι τώρα επικαλούνταν το γεγονός ότι το Ελληνικό Δημόσιο δεν συμπεριελάμβανε τα φάρμακα της συγκεκριμένης κατηγορίας μεταξύ εκείνων που μπορούν οι ιατροί να συνταγογραφούν χρησιμοποιώντας την πλατφόρμα ΗΔΙΚΑ.

Υπεραπλουστεύοντας, η υιοθέτηση των φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας από τον ανώτατο και εξ ορισμού πιο αυστηρό μηχανισμό μέριμνας για τη δημόσια υγεία στην Ελλάδα αίρει τις κρίσιμες αναστολές και επιφυλάξεις.

Βεβαίως, το υπουργείο Υγείας δεν συνιστά ακριβώς τη χρήση των φαρμάκων αδυνατίσματος, καθώς εστιάζει σε μια ορισμένη, αναλογικά ολιγάριθμη, ομάδα του ελληνικού πληθυσμού η οποία χρήζει επείγουσας, φαρμακευτικά υποβοηθούμενης, ελάττωσης του σωματικού βάρους.

Συγκεκριμένα, τα σκευάσματα συνταγογραφούνται στο πλαίσιο μιας «ολιστικής», όπως τη χαρακτηρίζει το υπουργείο, αλλά εντελώς δωρεάν φροντίδας που προσφέρεται σε άτομα με νοσογόνο παχυσαρκία, δηλαδή με αυξημένο Δείκτη Μάζας Σώματος (από 37-40 και άνω, λαμβάνοντας υπόψη και τις σχετικές συννοσηρότητες).

Το πρόγραμμα αυτό περιλαμβάνει ιατρική επίσκεψη σε συμβεβλημένη δημόσια δομή, παροχή διατροφικής συμβουλευτικής, συνταγογράφηση φαρμακευτικής αγωγής και επαναληπτική ιατρική επίσκεψη για την παρακολούθηση των επιδράσεων της θεραπείας – και όλα αυτά δωρεάν.

Η διαδικασία για τους 30.000 δικαιούχους ξεκινά από το SMS το οποίο θα έχουν λάβει, σύμφωνα με τον προγραμματισμό, έως το τέλος του τρέχοντος μήνα.

Η αναπληρώτρια υπουργός Υγείας Ειρήνη Αγαπηδάκη, στην αρμοδιότητα της οποίας υπάγεται η συγκεκριμένη ενέργεια, δηλώνει χαρακτηριστικά: «Το δωρεάν πρόγραμμά μας για την παχυσαρκία δεν περιορίζεται απλώς στη φαρμακευτική αγωγή.

Προσφέρουμε μια ολιστική φροντίδα, με συνεχή ιατρική παρακολούθηση και υποστήριξη σε ανθρώπους που το έχουν πραγματικά ανάγκη, απλά και εύκολα, χωρίς ταλαιπωρία».

Πάχος και άγχος

Τι γίνεται όμως με όλους τους υπόλοιπους; Οι 30.000 Έλληνες και Ελληνίδες που θα ακολουθήσουν θεραπεία με φάρμακα κατά της παχυσαρκίας «κανονικά και με τον νόμο» είναι μόνο ένα κλάσμα όσων ήδη και επί μακρόν λαμβάνουν τα ίδια σκευάσματα με μια απλή συνταγή από κάποιον γιατρό.

Επαληθεύεται στην πράξη ότι τα φάρμακα για την παχυσαρκία δεν συνεπάγονται παρενέργειες; Τι συμβαίνει, άραγε, όταν διακοπεί η αγωγή; Πότε ο λήπτης αρχίζει να παίρνει ξανά βάρος; Υποτροπιάζει και επανέρχεται στην πρότερη κατάσταση υπερβαρίας/παχυσαρκίας; Ο οργανισμός «μαθαίνει» κρατώντας κάτι θετικό από τη φαρμακευτική αγωγή ή τα σβήνει όλα και κάνει καθολικό reset σαν να μην πήρε ποτέ το φάρμακο; Και ύστερα, γιατί το ίδιο σκεύασμα δεν αποδίδει εξίσου αποτελεσματικά σε όλους όσοι το λαμβάνουν; Γιατί ο Χ πήρε το Ζ σκεύασμα των 2,5 mg με την πιο χαμηλή περιεκτικότητα σε δραστική ουσία και μέσα σε 2 μήνες έχασε περίπου το 20% του βάρους του, ενώ ο Ψ έχει φτάσει να παίρνει το ίδιο φάρμακο, αλλά 4 φορές πιο ισχυρό, χωρίς όμως να χάνει τόσα πολλά κιλά; Και το χειρότερο: υπάρχει περίπτωση το φάρμακο να μη λειτουργήσει καθόλου σε κάποιον λήπτη;

Υπολογίζεται ότι σήμερα χρησιμοποιούν τα νέα φάρμακα αδυνατίσματος περί τα 19 εκατομμύρια άτομα σε ολόκληρη την υφήλιο. Αυτό σημαίνει ότι η δεξαμενή δεδομένων από την πραγματική ζωή υπαρκτών χρηστών έχει εμπλουτιστεί πλέον αρκετά ώστε να συνιστά αξιόπιστο δείκτη γύρω από το τι ακριβώς προξενεί -αν προξενεί- στον ανθρώπινο οργανισμό μια ουσία της βιοχημικής οικογένειας GLP-1.

Ως προς τις τυχόν παρενέργειες, το επιστημονικό περιοδικό «US Pharmacist» εν μέρει επιβεβαιώνει την, κατά γενική αίσθηση, τάση των γιατρών να ενθαρρύνουν τους ασθενείς τους να ξεκινήσουν φαρμακευτική αγωγή για την απώλεια βάρους.

Διότι οι πιο κοινές παρενέργειες είναι ήσσονος σημασίας και περιορισμένης διάρκειας, ενώ δεν συσχετίζονται, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, με κάποιες σοβαρές παθήσεις.

Έτσι, λοιπόν, το «US Pharmacist» στο τεύχος Δεκεμβρίου 2025 αναφέρει τα γνωστά, γαστρεντερικής φύσης, συμπτώματα, όπως π.χ. πονοκέφαλο και κοιλιακά άλγη, δυσκοιλιότητα, διάρροια, εμετούς, με πιο συνηθισμένο εξ αυτών τη ναυτία.

Ως πιο βαριά καταγράφονται προβλήματα όπως γαστροπάρεσις (στομαχική παράλυση), παγκρεατίτιδα, γαστρορραγία, ισχαιμική κολίτιδα. Βέβαια, αυτό που οι ίδιοι οι λήπτες καταθέτουν σε συζητήσεις, οι οποίες γίνονται όλο και περισσότερο μέρος της καθημερινότητας, είναι μια αίσθηση έντονης κόπωσης και αδυναμίας, ιδιαίτερα κατά τις πρώτες ώρες ή ενίοτε και ημέρες μετά από τη δόση του φαρμάκου.

Για την άμβλυνση αυτών των, κυρίως ελαφρών, παρενεργειών το «US Pharmacist» συνιστά να τηρεί ο χρήστης σχολαστικά τις οδηγίες του επιβλέποντος ιατρού, ειδικά για τη λήψη τροφής σε μικρές μερίδες και ανά μικρά διαστήματα.

Επίσης, το να αυξήσει την αναλογία πρωτεΐνης προς υδατάνθρακα στα γεύματά του, να δοκιμάσει κάποια βοηθητικά μέσα όπως τα βραχιόλια κατά της ναυτίας, αλλά πάνω απ’ όλα να διασφαλίζει ότι ο οργανισμός του λήπτη παραμένει επαρκώς ενυδατωμένος – ιδιαίτερα εάν έχει συχνούς εμετούς και κρίσεις διάρροιας.

Όμως, όπως συμβαίνει με οποιοδήποτε φάρμακο, η αντίδραση διαφέρει από οργανισμό σε οργανισμό. Κι αυτό ισχύει τόσο για τις παρενέργειες όσο και για τις ενέργειες, εφόσον είναι εντέλει το DNA που υποδέχεται ή, αντιθέτως, αποκρούει την εισβολή ξένων παραγόντων στο σύστημα.

Οπότε, έχει κιόλας παρατηρηθεί, συχνά σε περιπτώσεις διασήμων, οι οποίοι δεν καταφέρνουν να χάσουν βάρος παρά τη χρήση των νέων φαρμάκων. Όπως επίσης δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι όλοι αδυνατίζουν με τον ίδιο τρόπο.

Ασχέτως των ομοιοτήτων σε χαρακτηριστικά όπως το φύλο, η ηλικία και το βάρος, δύο λήπτες μπορεί να παίρνουν το ίδιο φάρμακο στην ίδια δόση και ο ένας να χάνει κιλά αμέσως, ενώ ο άλλος όχι.

Αυτό είναι ένα φαινόμενο που οι γιατροί θεωρούν φυσιολογικό και αναμενόμενο, συνήθως όμως παραλείπουν να το επισημάνουν στους ασθενείς τους εκ των προτέρων.

Με αποτέλεσμα εκείνος που καθυστερεί ή μένει στάσιμος να προβληματίζεται, να αγχώνεται ή και να απελπίζεται, καθώς πλέον οι συγκρίσεις ανάμεσα σε χρήστες πολλαπλασιάζονται εκθετικά.

Κατ” αυτό τον τρόπο καθιερώνεται ένα καινούριο κυρίαρχο κοινωνικό στερεότυπο για το τι θα πρέπει να περιμένει κάποιος από τη φαρμακευτική αγωγή για την απώλεια βάρους.

Στερεότυπο που, φυσικά, δεν εστιάζει στο ελάχιστο της απόδοσης των φαρμάκων GLP-1, αλλά στο μέγιστο, το οποίο κι αυτό διογκώνεται στις διηγήσεις από στόμα σε στόμα, δημιουργώντας ενίοτε υπερβολικές προσδοκίες και μια αχρείαστη επιπλέον πίεση.

Διαβάστε επίσης: Μανία από το Χόλιγουντ μέχρι την Ελλάδα: Πάνω από 1.000.000 σκευάσματα αδυνατίσματος πουλήθηκαν στη χώρα μας το 2024!

Το χάπι-terminator

Για πρώτη φορά φέτος τον Σεπτέμβριο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (ΠΟΥ) εξέδωσε δέσμη συστάσεων και κατευθυντήριων οδηγιών για τη χρήση των φαρμάκων της οικογένειας GLP-1, αναγνωρίζοντας εμπράκτως ότι τα συγκεκριμένα φάρμακα διαδραματίζουν σημαίνοντα ρόλο στην τρέχουσα πραγματικότητα.

Εξάλλου, για τον ΠΟΥ το πρόβλημα της παχυσαρκίας αποτελεί μια διαρκή απειλή, καθώς σε αυτήν καταλογίζεται η βασική υπαιτιότητα για 3,7 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως το 2024.

Κι αν δεν αναπτυχθεί ένας μηχανισμός αναχαίτισης της παχυσαρκίας, οι νεκροί εξαιτίας της θα έχουν υπερδιπλασιαστεί ως το 2030.

Επιπλέον, ενώ ο ΠΟΥ υπογραμμίζει ότι τα νέα φάρμακα δεν πρόκειται να εξαλείψουν εντελώς τον θανάσιμο κίνδυνο, επισημαίνει πως εάν δεν αλλάξει κάτι δραστικά, το συνολικό κόστος από την παχυσαρκία και τις παρενέργειές της σε κοινωνικό επίπεδο θα αγγίξει τα 3 τρισ. δολάρια κατ” έτος για τα επόμενα 5 χρόνια τουλάχιστον.

Το νέο σκεύασμα

Από ό,τι φαίνεται, ωστόσο, η αγωνία του ΠΟΥ, όπως και η ευχή του να παρουσιαστεί ένας από μηχανής θεός για να λυτρώσει την παγκόσμια κοινότητα από τη μάστιγα της παχυσαρκίας και του διαβήτη τύπου 2 εισακούστηκαν.

Μάλιστα, μετά από την πρώτη εμφάνιση των αντιδιαβητικών ενέσιμων, τα οποία γρήγορα άρχισαν να συνταγογραφούνται για την απώλεια βάρους, ο πολυπόθητος εξολοθρευτής των παραπανίσιων κιλών αφίχθη σε μορφή κάψουλας.

Το περιβόητο χάπι για την παχυσαρκία εγκρίθηκε την προηγούμενη Δευτέρα από τη FDA, την αρμόδια υπηρεσία των ΗΠΑ για τον έλεγχο των φαρμάκων που διατίθενται στην αμερικανική αγορά.

Πρόκειται για σκεύασμα σεμαγλουτίδης, με την οποία η δανέζικη φαρμακοβιομηχανία NovoNordisk έφερε την πρώτη επανάσταση στα σκευάσματα κατά του διαβήτη, τα οποία όμως έγιναν αμέσως ανάρπαστα ως φάρμακα αδυνατίσματος.

Το χάπι θα πρέπει να λαμβάνεται άπαξ ημερησίως, εν αντιθέσει με την ενέσιμη μορφή της ίδιας δραστικής ουσίας, η οποία χορηγείται άπαξ εβδομαδιαίως.

Από εμπορικής πλευράς, όμως, η NovoNordisk παίρνει ξανά το προβάδισμα έναντι του ανταγωνισμού, ιδιαίτερα δε σε σχέση με την άμεση αντίπαλό της στην παγκόσμια αγορά, την Eli Lilly, το αντίστοιχο προϊόν της οποίας, με δραστική ουσία την τιρζεπατίδη, προβλέπεται πως θα χρειαστεί μερικούς μήνες ακόμη έως ότου αρχίσει να διατίθεται κι αυτό ως χάπι.

Κατά συνέπεια, έως ότου εμφανιστεί το ευθέως ανταγωνιστικό χάπι της Eli Lilly, αλλά και πολλών ακόμη εταιρειών του κλάδου που δραστηριοποιούνται εντατικά στα GLP-1, η NovoNordisk θα μονοπωλεί επί της ουσίας την αμερικανική αγορά.

Μια αγορά που κατά πάσα βεβαιότητα πολύ σύντομα θα διευρυνθεί χάρη στην ευκολία λήψης του φαρμάκου από του στόματος, αντί για την, απωθητική για πλήθος ασθενών, ένεση. Το χάπι, επίσης, αναμένεται να διευκολύνει κατά πολύ την παράταση της θεραπείας.

Αφενός διότι ανοίγει τον δρόμο για την κλιμάκωση του ανταγωνισμού στην αγορά, η οποία, νομοτελειακά θα επιφέρει μείωση της τιμής πώλησης των σκευασμάτων.

Αφετέρου διότι, σε ό,τι αφορά τη θεραπεία καθαυτή, η ευεργετική επίδραση του φαρμάκου ουσιαστικά διαρκεί όσο και η λήψη του.

Άρα, ένα πιο εύχρηστο και, ιδανικά, πιο φθηνό σκεύασμα έχει μεγαλύτερες πιθανότητες να διατηρηθεί στην καθημερινότητα όσων το δοκίμασαν και το διέκοψαν.

Και επειδή στην πλειονότητά τους οι χρήστες δεν αξιοποιούν την ευκαιρία που τους δίνεται με το φάρμακο για να τροποποιήσουν ριζικά τις διατροφικές συνήθειές τους, να χαλιναγωγήσουν την τάση για καταχρήσεις, να προσθέσουν στη ζωή τους τη συστηματική άσκηση κ.ο.κ., παρά να εξαρτώνται αποκλειστικά από τη βιοχημεία των GLP-1, η παράταση της θεραπείας απομένει ως μονόδρομος.

Αντεπίθεση Μπουρλά με $2 δισ.

Πρόσφατα, δημοσιεύματα στον διεθνή Τύπο ανέδειξαν τις επιπτώσεις που προξενεί η διακοπή της θεραπείας.

Οι σχετικές μαρτυρίες συγκλονίζουν, καθώς οι λήπτες των φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας εξομολογούνται βιώματα του τύπου «όταν το έκοψα ένιωσα σαν να πέφτω από γκρεμό», «το food noise (η εσωτερική ψυχολογική όχληση που ωθεί στην κατανάλωση τροφής) επανήλθε σχεδόν από την επόμενη ημέρα», «κάθε φορά που επιχειρούσα να διακόψω τη θεραπεία κάτι γύριζε μέσα στο κεφάλι μου και μου έλεγε “φάε χωρίς αύριο. Το αξίζεις. Τόσο καιρό τώρα δεν έτρωγες τίποτα”» κ.λπ.

Ασφαλώς, η κυκλοφορία του χαπιού στην αμερικανική αγορά, η οποία παρεμπιπτόντως τυγχάνει και η μεγαλύτερη στον κόσμο για τα εν λόγω σκευάσματα, δημιουργεί αυτομάτως προϋποθέσεις εκρηκτικής μαζικότητας στη χρήση των φαρμάκων για την απώλεια βάρους.

Και είναι προφανές ότι με το μέγεθος της αγοράς να εκτινάσσεται στα 211,8 δισ., από τα σημερινά 51,6 δισ. δολάρια (βάσει εκτίμησης του transparencymarketresearch.com), έως το 2035, ο ανταγωνισμός μεταξύ των φαρμακοβιομηχανιών προβλέπεται αδυσώπητος σε πλήρη εναρμόνιση με την καλπάζουσα πραγματική ζήτηση.

Έρχεται το χάπι αδυνατίσματος μέσα στο 2026, γιατί το αποτέλεσμα διαφέρει ανά άτομο και η διακοπή οδηγεί σε υποτροπή
Στο διάστημα της επόμενης δεκαετίας αναμένεται να σημειωθεί αύξηση άνω του 300% στη διάθεση των σκευασμάτων αδυνατίσματος σε όλο τον κόσμο. Το μέγεθος της συγκεκριμένης αγοράς εκτιμάται περίπου στα 212 δισ. δολάρια έως το 2035

Εξάλλου, οι ουσίες που προσφέρονται για τη θεραπεία της παχυσαρκίας παρουσιάζονται λίγο-πολύ ως ιδανική πανάκεια: – Είναι αποδεδειγμένα αποτελεσματικές. – Δεν έχουν παρενέργειες για τον χρήστη. – Διατίθενται ελεύθερα. Εφόσον δεν προαπαιτείται συνταγή γιατρού, θεωρητικά, έστω και καθ’ υπερβολήν, θα μπορούσαν να πωλούνται ακόμη και εκτός φαρμακείων, οπουδήποτε.

Στην παρούσα φάση, τα μόνα μειονεκτήματα αυτής της νέας, σχεδόν θαυματουργής, γενιάς φαρμάκων κατά της παχυσαρκίας είναι:

α) η σχετικά υψηλή τιμή διάθεσής τους,
β) η αποκλειστικά ενέσιμη μορφή τους.

Ωστόσο, αυτές οι λιγότερο ελκυστικές πτυχές του φαρμακευτικά υποβοηθούμενου αδυνατίσματος στην πράξη εύκολα παρακάμπτονται.

Αν μη τι άλλο, επειδή ο/η χρήστης/στρια κάνει τον λογαριασμό και αποφαίνεται ότι το «μαγικό» φάρμακο αξίζει την οικονομικά οδυνηρή εβδομαδιαία δαπάνη (από 195 ευρώ και άνω στην Ελλάδα), όντας μακράν πιο συμφέρον σε σύγκριση με διαιτητικά προγράμματα, έξοδα για ειδικές τροφές, γυμναστήρια, προσπάθεια σωματική και ψυχική, ενέργεια κ.ο.κ.

Εξυπακούεται, δε, ότι το φάρμακο δρα άμεσα ή πολύ-πολύ σύντομα, με αποτελέσματα από εμφανή έως θεαματικά, κάτι εξαιρετικά αμφίβολο για τις λοιπές συμβατικές μεθόδους απώλειας βάρους.

Όσο για την ανατριχίλα της ένεσης, αφενός η «σύριγγα-στιλό» συνηθίζεται πολύ πιο εύκολα από την απλή βελόνα. Αφετέρου, τα νέα από τις ΗΠΑ, με τη χαρμόσυνη έλευση του χαπιού, επιβεβαιώνουν την αισιόδοξη προσδοκία ότι οι ενέσεις αδυνατίσματος σύντομα θα θεωρούνται μια πρωτόγονη μέθοδος χορήγησης της δραστικής ουσίας.

Από επιχειρηματικής άποψης, η κούρσα για την κατάκτηση μεγαλύτερων μεριδίων στην αγορά θυμίζει έναν νέο βιομηχανικό πυρετό χρυσοθηρίας.

Ενδεικτικά, η Pfizer προσφάτως επένδυσε 150 εκατ. δολάρια εν είδει προκαταβολής επί συνόλου 1,93 δισ. δολαρίων για την ολοκληρωτική εξαγορά της Yao Pharma, ήτοι του αμερικανικού παραρτήματος της κινεζικής Fosu Pharmaceutical.

Με αυτή τη θεαματική κίνηση η Pfizer εξασφάλισε τα αποκλειστικά δικαιώματα στα φάρμακα που εξελίσσει η Yao Pharma, τα οποία, όπως εκτιμά ο CEO Αλβέρτος Μπουρλά, θα φέρουν την Pfizer και πάλι στην πρωτοπορία, αυτή τη φορά στα σκευάσματα αδυνατίσματος.

Κανείς παχύς εφεξής

Εν κατακλείδι, αν και φαινομενικά ασύνδετα -η ένταξη των φαρμάκων αδυνατίσματος στην ΗΔΙΚΑ και η εμφάνιση του χαπιού στις ΗΠΑ-, τα δύο γεγονότα κατά βάθος συσχετίζονται.

Υπό την έννοια ότι πρόκειται για δύο κομβικά σημεία στην εξελικτική τροχιά των φαρμάκων αυτού του τύπου, σε έναν κόσμο που αλλάζει άρδην και εξαιτίας αυτών ακριβώς των σκευασμάτων.

Άλλωστε τα φάρμακα που βασίζονται στην απομίμηση του πεπτιδίου GLP-1 και αναστέλλουν την επιθυμία για κατανάλωση ή υπερκατανάλωση τροφής από την άποψη της ιατρικής επιστήμης, μόνο δευτερογενώς εξυπηρετούν την αισθητική.

Ο πρωταρχικός λόγος ύπαρξής τους είναι η θεραπευτική αντιμετώπιση της παχυσαρκίας και του σακχαρώδους διαβήτη τύπου 2.

Το στοιχείο αυτό τα διαφοροποιεί ουσιωδώς π.χ. από τις πλαστικές επεμβάσεις, τα μπότοξ και οτιδήποτε συναφές, ασχέτως εάν στην πράξη τα φάρμακα χρησιμοποιούνται κι αυτά για τον ίδιο τελικό στόχο, δηλαδή το να βοηθήσουν τον χρήστη να προσαρμοστεί όσο το δυνατόν πιστότερα, όσο το δυνατόν πιο εύκολα και ανώδυνα, στο κυρίαρχο πρότυπο κάλλους.

Γι” αυτό κατά το τρέχον διάστημα απασχολεί πιο έντονα τη διεθνή κοινή γνώμη η αγνώριστη -ήτοι εντυπωσιακά αδυνατισμένη- Μισέλ Ομπάμα παρά οι τελευταίες πλαστικές της Κιμ Καρντάσιαν λόγου χάρη.

Και είτε το παραδέχεται δημοσίως είτε όχι ο/η εκάστοτε celebrity, τα φάρμακα κατά της παχυσαρκίας εύκολα προβάλλονται με την πρόφαση της ευζωίας και όχι της μόδας.

Σε αυτό το πνεύμα δεν είναι μόνο η Αντέλ, ο Ζακ Γαλιφιανάκης, ο Τζόνα Χιλ, η Οπρα Γουίνφρεϊ και δεκάδες ακόμη σταρ και λοιποί διάσημοι, τόσο στο εξωτερικό όσο και στην Ελλάδα, οι οποίοι συζητιούνται με μείγμα θαυμασμού και φθόνου για το επίτευγμά τους, ή αλλιώς για την αιφνίδια επαναφορά τους στις «εργοστασιακές ρυθμίσεις», όπως θα το προσδιόριζε κάποιος καταφεύγοντας στη μηχανολογική ορολογία την επιστροφή σε έναν εαυτό χωρίς το βλαβερό άχθος του υπερβάλλοντος λίπους.

Νέα φρενίτιδα

Η ανθρωπότητα αδυνατίζει σχεδόν σύσσωμη και με ρυθμό τόσο γοργό ώστε μοιάζει να μην έχει χρόνο για χάσιμο σε περιττά ταμπού.

Είναι ο ρυθμός μιας νέας φρενίτιδας, η οποία εκτείνεται από την εμμονή για τις τροφές με τη μέγιστη περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη έως τη φανατική, σχεδόν ρατσιστική, αποστροφή προς όποιον τυγχάνει, για οποιονδήποτε λόγο, να μη συμμορφώνεται με τον πολυπόθητο, πλην μονοδιάστατο, λιπόσαρκο ανθρωπότυπο.

Η Μπριζίτ Μπαρντό, η Γαλλίδα ηθοποιός και τραγουδίστρια που εξελίχθηκε σε διεθνές σύμβολο του σεξ, πριν γυρίσει την πλάτη στον κινηματογράφο για να αφοσιωθεί στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων των ζώων, πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Την είδηση του θανάτου της έκανε γνωστή το ίδρυμα που φέρει τ” όνομά της.

«Το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό ανακοινώνει με απέραντη θλίψη τον θάνατο της ιδρύτριας και προέδρου του, της Μπριζίτ Μπαρντό, μιας διεθνώς αναγνωρισμένης ηθοποιού και τραγουδίστριας, που επέλεξε να εγκαταλείψει μια περίβλεπτη σταδιοδρομία για να αφιερώσει τη ζωή και την ενέργειά της στην υπεράσπιση των ζώων και στο Ίδρυμά της» αναφέρει ανακοίνωση που διαβιβάστηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο, χωρίς να αναφέρει την ημέρα ή τον τόπο θανάτου.

Η Μπαρντό εκτοξεύθηκε στη διεθνή φήμη με την ταινία «Και ο Θεός… έπλασε τη γυναίκα» το 1956, σε σενάριο και σκηνοθεσία του τότε συζύγου της, Ροζέ Βαντίμ, και για τις επόμενες δύο δεκαετίες ενσάρκωσε την εικόνα της «σέξι γατούλας». Ωστόσο, στις αρχές της δεκαετίας του ’70 ανακοίνωσε την αποχώρησή της από την υποκριτική και άρχισε να δραστηριοποιείται όλο και περισσότερο πολιτικά.

Γεννημένη το 1934 στο Παρίσι, η «Μπεμπέ» -όπως ήταν το προσωνύμιό της, από τα αρχικά του ονόματός της- μεγάλωσε σε μια εύπορη, παραδοσιακή καθολική οικογένεια, αλλά διακρίθηκε τόσο ως χορεύτρια, ώστε να της επιτραπεί να σπουδάσει μπαλέτο, εξασφαλίζοντας θέση στο περίφημο Conservatoire de Paris. Παράλληλα, εργάστηκε ως μοντέλο και εμφανίστηκε στο εξώφυλλο του Elle το 1950, σε ηλικία μόλις 15 ετών.

Η δουλειά της στο μόντελινγκ της άνοιξε τον δρόμο για τον κινηματογράφο. Σε μία από τις οντισιόν γνώρισε τον Βαντίμ, με τον οποίο παντρεύτηκε το 1952, αφού έκλεισε τα 18. Αρχικά έπαιξε μικρούς ρόλους, με σταδιακά αυξανόμενη προβολή. Το 1955 υποδύθηκε την ερωτική σύντροφο του Ντερκ Μπόγκαρτ στην ταινία Doctor at Sea, η οποία γνώρισε μεγάλη επιτυχία στη Βρετανία, γράφει ο Guardian.

Ωστόσο, ήταν το «Και ο Θεός… έπλασε τη γυναίκα», του Βαντίμ, όπου η Μπαρντό υποδύθηκε μια ασυγκράτητη έφηβη στο Σεν Τροπέ, που εδραίωσε την εικόνα της και τη μετέτρεψε σε διεθνές είδωλο. Η ταινία σημείωσε τεράστια επιτυχία τόσο στη Γαλλία όσο και διεθνώς και την εκτόξευσε στην πρώτη γραμμή των κινηματογραφικών σταρ.

Πέρα από το ευρύ κοινό, η Μπαρντό έγινε γρήγορα πηγή έμπνευσης για διανοούμενους και καλλιτέχνες – ανάμεσά τους και τα μέλη των θρυλικών Beatles, Τζον Λένον και Πολ ΜακΚάρτνεϊ, οι οποίοι ζητούσαν από τις τότε συντρόφους τους να βάψουν τα μαλλιά τους ξανθά, μιμούμενες το στιλ της.

Ο αρθρογράφος Ρεϊμόν Καρτιέ έγραψε εκτενές άρθρο για το «Le cas Bardot» («Η υπόθεση Μπαρντό») στο Paris Match το 1958, ενώ η Σιμόν ντε Μποβουάρ δημοσίευσε το 1959 το διάσημο δοκίμιό της «Η Μπριζίτ Μπαρντό και το σύνδρομο της Λολίτας», παρουσιάζοντας την ηθοποιό ως την πιο απελευθερωμένη γυναίκα της Γαλλίας. Το 1969, η Μπαρντό επιλέχθηκε ως το πρώτο πραγματικό μοντέλο για τη Μαριάν, το σύμβολο της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1960, η Μπαρντό πρωταγωνίστησε σε σειρά σημαντικών γαλλικών ταινιών, μεταξύ των οποίων το υποψήφιο για Όσκαρ δράμα Η Αλήθεια του Ανρί-Ζορζ Κλουζό, το Very Private Affair του Λουί Μαλ (δίπλα στον Μαρτσέλο Μαστρογιάνι) και την Περιφρόνηση του Ζαν-Λικ Γκοντάρ.

Στο δεύτερο μισό της δεκαετίας, αποδέχθηκε προτάσεις από το Χόλιγουντ, όπως το Viva Maria!, μια κωμωδία εποχής με σκηνικό το Μεξικό και συμπρωταγωνίστρια την Ζαν Μορό, καθώς και το γουέστερν Shalako με τον Σον Κόνερι.

Παράλληλα, ακολούθησε και μουσική καριέρα, η οποία περιλάμβανε την ηχογράφηση της αρχικής εκδοχής του τραγουδιού Je T’Aime… Moi Non Plus του Σερζ Γκενσμπούρ, το οποίο είχε γράψει για εκείνη την περίοδο που διατηρούσαν εξωσυζυγική σχέση. Φοβούμενη σκάνδαλο, όταν το έμαθε ο τότε σύζυγός της Γκίντερ Ζαξ, η Μπαρντό ζήτησε από τον Γκενσμπούρ να μην το κυκλοφορήσει. Εκείνος το επανηχογράφησε αργότερα με την Τζέιν Μπίρκιν, γνωρίζοντας τεράστια εμπορική επιτυχία.

Η ζωή μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας

Ωστόσο, η Μπαρντό βρήκε όλο και πιο ασφυκτική την πίεση της διασημότητας. Όπως είχε δηλώσει στον Guardian το 1996, «η τρέλα που με περιέβαλε έμοιαζε πάντα εξωπραγματική. Δεν ήμουν ποτέ πραγματικά προετοιμασμένη για τη ζωή ενός σταρ».

Αποσύρθηκε από την υποκριτική το 1973, σε ηλικία 39 ετών, μετά την ταινία Η διδακτική και εύθυμη ιστορία του Κολινό. Έκτοτε, αφοσιώθηκε στην προστασία των ζώων, συμμετέχοντας σε διαδηλώσεις κατά του κυνηγιού φώκιας το 1977 και ιδρύοντας το Ίδρυμα Μπριζίτ Μπαρντό το 1986.

Στη συνέχεια, έστειλε επιστολές διαμαρτυρίας σε παγκόσμιους ηγέτες για ζητήματα όπως η εξόντωση σκύλων στη Ρουμανία, η θανάτωση δελφινιών στα Νησιά Φερόε και η σφαγή γατών στην Αυστραλία.

Παράλληλα, εξέφραζε συχνά ακραίες απόψεις για τη θρησκευτική σφαγή ζώων. Το 2003, στο βιβλίο της A Cry in the Silence, υιοθέτησε δεξιές πολιτικές θέσεις, επιτέθηκε σε ομοφυλόφιλους άνδρες και γυναίκες, εκπαιδευτικούς και στη λεγόμενη «ισλαμοποίηση της γαλλικής κοινωνίας», γεγονός που οδήγησε σε καταδίκη της για υποκίνηση φυλετικού μίσους.

Η Μπαρντό είχε μακρά ιστορία στήριξης του Front National (το οποίο μετονομάστηκε αργότερα σε National Rally), δηλώνοντας στον Guardian: «Όσον αφορά τη φοβερή άνοδο της μετανάστευσης, συμμερίζομαι πλήρως τις απόψεις του Ζαν-Μαρί Λεπέν». Το 2006, σε επιστολή της προς τον τότε υπουργό Εσωτερικών Νικολά Σαρκοζί, ανέφερε ότι ο μουσουλμανικός πληθυσμός της Γαλλίας «καταστρέφει τη χώρα μας επιβάλλοντας τις πρακτικές του».

Η Μπαρντό παντρεύτηκε τέσσερις φορές: με τον Βαντίμ (1952-1957), τον Ζακ Σαριέ (1959-1962), με τον οποίο απέκτησε έναν γιο, τον Νικολά, το 1960, με τον Ζαξ (1966-1969) και με τον πρώην σύμβουλο του Λεπέν, Μπερνάρ ντ’ Ορμάλ, τον οποίο παντρεύτηκε το 1992.

Παράλληλα, είχε σειρά σχέσεων με επωνύμους, μεταξύ άλλων με τον Ζαν-Λουί Τρεντινιάν και τον Σερζ Γκενσμπούρ

Στην κορυφή των φετινών φιλανθρωπικών δωρεών παγκοσμίως βρέθηκε ο συνιδρυτής της Nike, Φιλ Νάιτ, πραγματοποιώντας τη μεγαλύτερη δημόσια καταγεγραμμένη προσφορά για το 2025. Μαζί με τη σύζυγό του, Πένι, ανακοίνωσε τη δωρεά ύψους 2 δισεκατομμυρίων δολαρίων για την ενίσχυση της έρευνας κατά του καρκίνου. Το ποσό αυτό ξεπερνά κατά πολύ κάθε άλλη αντίστοιχη δωρεά για το 2025.

Η πρωτοβουλία αυτή απευθύνεται στο Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον (Oregon Health & Science University – OHSU) και έχει ως στόχο την ενίσχυση του Knight Cancer Institute, το οποίο φέρει το όνομα του ζευγαριού. Το ύψος της δωρεάς ξεπερνά κατά πολύ τη δεύτερη μεγαλύτερη φιλανθρωπική προσφορά που έχει καταγραφεί για το ίδιο έτος.

Τα στοιχεία αυτά δημοσιοποιήθηκαν από το Chronicle of Philanthropy, το οποίο δημοσίευσε αυτή την εβδομάδα τον ετήσιο κατάλογο με τις μεγαλύτερες φιλανθρωπικές δωρεές που έχουν ανακοινωθεί δημόσια.

Σύμφωνα με το Bloomberg Billionaires Index, η καθαρή περιουσία του Φιλ Νάιτ εκτιμάται στα 31,2 δισεκατομμύρια δολάρια. Ο ίδιος διατηρεί μακρόχρονη φιλανθρωπική σχέση με το Πανεπιστήμιο Υγείας και Επιστημών του Όρεγκον, η οποία εκτείνεται σε βάθος τουλάχιστον δέκα ετών.

Το Knight Cancer Institute έλαβε την ονομασία του προς τιμήν του Φιλ και της Πένι Νάιτ το 2008, έπειτα από δωρεά ύψους 100 εκατομμυρίων δολαρίων προς το ίδρυμα. Έκτοτε, το ζευγάρι έχει συνεχίσει να το στηρίζει με επιπλέον δωρεές πολλών εκατομμυρίων δολαρίων, σύμφωνα με το Business Insider.

«Οι μεγαλύτερες φιλανθρωπικές δωρεές προέρχονται συχνά από εύπορους δωρητές που έχουν αναπτύξει μακροχρόνιες σχέσεις με τους μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς που στηρίζουν. Η συγκεκριμένη δωρεά εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο, καθώς βασίζεται σε μια συνεργασία που έχει χτιστεί με συνέπεια και διάρκεια», επεσήμανε η Μαρία Ντι Μέντο, ανώτερη συντάκτρια του «Chronicle of Philanthropy», σε δηλώσεις της στο Business Insider.

Στη φετινή λίστα ξεχώρισε επίσης ο Γουόρεν Μπάφετ, ο οποίος προσέφερε τέσσερις μεγάλες δωρεές, διαθέτοντας συνολικά περισσότερα από 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια στα ιδρύματα Susan Thompson Buffett Foundation, Howard G. Buffett Foundation, NoVo Foundation και Sherwood Foundation.

Σε ηλικία 95 ετών, ο Μπάφετ παραμένει ένας από τους σημαντικότερους φιλάνθρωπους παγκοσμίως. Παρότι συγκαταλέγεται στους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου, με καθαρή περιουσία που εκτιμάται στα 150 δισεκατομμύρια δολάρια, είναι ευρέως γνωστός για τον λιτό τρόπο ζωής του. Εξακολουθεί να ζει στο ίδιο σπίτι στην Ομάχα που αγόρασε τη δεκαετία του 1950, να τρώει γεύματα στα McDonald’s και να οδηγεί ένα καθημερινό αυτοκίνητο.

Ο Μάικ Μπέζος και η Τζάκι, μητέρα του Τζεφ Μπέζος που έφυγε από τη ζωή τον Αύγουστο, συγκαταλέγονται επίσης μεταξύ των μεγαλύτερων δωρητών της χρονιάς. Το ζευγάρι διέθεσε 500 εκατομμύρια δολάρια στην UNICEF USA για τη στήριξη του Ταμείου Διατροφής Παιδιών.

Το 2022, το ζευγάρι προσέφερε 710,5 εκατομμύρια δολάρια στο Fred Hutchinson Cancer Center στο Σιάτλ, με στόχο την ενίσχυση της έρευνας και της περίθαλψης στον τομέα του καρκίνου.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί πως το Chronicle of Philanthropy καταγράφει αποκλειστικά δωρεές που έχουν ανακοινωθεί δημοσίως προς μη κερδοσκοπικούς οργανισμούς, εξαιρώντας ανώνυμες ή μη επιβεβαιωμένες συνεισφορές.

Ελβετικό διαβατήριο θα πάρει έτσι όπως πάει ο νεαρός μεγαλοεπιχειρηματίας από το Καστρί. Η μάλλον έτσι του είπανε εάν μείνει πάνω από 40 συνεχόμενες ημέρες στο ελβετικό θέρετρο που απολαμβάνει τις διακοπές του κάθε χρόνο τέτοια εποχή.
Η ρουτίνα της ημέρας δεν έχει καμία σχέση με αυτήν που φαντάζεστε, ο επιχειρηματίας κάθε πρωί θα ξυπνήσει από πολύ νωρίς να διαβάσει τα εμαιλ της επιχείρησης του, θα πιει την πρωινή του σοκολάτα στο αγαπημένο του καφενείο το Charly’s που δεσπόζει στην οδό promenade, εκεί που η σύζυγος πάντα καλοντυμένη με τις τσιντσιλά γούνες και τα ανάλογα καπέλα ψωνίζει από τις βιτρίνες χωρίς να ρωτήσει τις τιμές.

Η συνέχεια του προγράμματος για τον επιχειρηματία συμπεριλαμβάνει μεσημεριανό στο αγαπημένο του στέκι το Olden, εκεί που το σνίτσελ του θα έρθει πάντα σωστά ψημένο όπως το επιθυμεί συνοδευόμενο από τις πιο τραγανιστές πατάτες. Ο νεαρός κάποια στιγμή θα κοιτάξει τον σερβιτόρο και με ενα νεύμα θα του δώσει εντολή να του φέρει ενα παγωμένο σφηνάκι Beluga Vodka, για οσους τον γνωρίζουν καλά θα ξέρουν οτι μόνο αυτή την βότκα καταδέχεται να καταναλώσει ο πολυεκατομμυριούχος. Ίσως έχει συνδέσει το όνομα της βότκας με το αγαπημένο του μπαρ στο λιμάνι του Πειραιά, το θρυλικό Beluga εκεί που κάθε μεσημέρι στο διάλειμμα από το απαιτητικό του πρόγραμμα απολαμβάνει τον ολόφρεσκο σολομό του.

Το πρόγραμμα της ημέρας στο Ελβετικό θέρετρο δεν θα τελειώσει εκεί όμως για τον γνωστό γόνο της εκπαίδευσης.
Θα γυρίσει στο σαλέ των 8 υπνοδωματίων και εκεί θα τον υποδεχτεί με λευκά γάντια ο γνωστός σε όλους μπάτλερ ο οποιος θα του πάρει απο πάνω του το κασμιρένιο Λόρο Πιάνα για να μην κουράζονται οι ωμοπλάτες του.

Η αγαπημένη του σύζυγος έχει ήδη δώσει εντολή στον μπάτλερ να προθερμάνουνε την σάουνα και το καυτό χαμάμ για τον Έλληνα εμίρη. Αφού κάτσει εντός αυτού για τουλάχιστον δυο ολόκληρες ώρες ο γόνος θα βγει ιδρωμένος, θα κοιταχτεί στον καθρεύτη του και θα ρωτήσει από μέσα του τον ευατό του εάν είναι ο πιο όμορφος άντρας της Αθήνας.

Η βαριά ρουτίνα της ημέρας όμως δεν τελειώνει εκεί, θα βάλει τα καλά του ρούχα που συνήθως δεν φαίνεται η μάρκα τους λόγω της διακριτικότητας που τον διακρίνει και θα πάει στο αγαπημένο του Γκσταντ Παλλας. Με το που φτάσει οι πόρτες ανοίγουν διάπλατα, ο ιδιος κρατώντας με το ένα του χέρι την φανταχτερή σύζυγό και με το άλλο του χέρι το “πανάκριβο” πούρο του που εχει προμηθευτεί από γνωστό έμπορο του Κολωνακίου θα κάνει την είσοδο του στο λόμπι και ολα τα βλέμματα θα πέσουν πάνω τους.

Καλά πληροφορημένες πηγές που είδανε τον πολυεκατομμυριούχο γόνο χτές στο φουμουάρ με ενημέρωσαν πως το πούρο δεν αναψε ποτέ και επικαλέστηκε πονόλαιμο.. το ερώτημα είναι εάν ο πονόλαιμος είναι λόγω γρίπης που κυκλοφορεί στο Ελβετικό θέρετρο ή λόγω των πούρων που κάπνισε ο νεαρός τις προηγούμενες ημέρες..

Σας υπόσχομαι να μάθω και θα επανέλθω..

Σε φιλικό κλίμα και χωρίς εντάσεις αποφάσισαν να τραβήξουν χωριστούς δρόμους ο επιχειρηματίας Φίλιππος Τσαγκρίδης, εγγονός του εφοπλιστή Περικλή Παναγόπουλου, και η Κάθριν Εμπειρίκου, μέλος γνωστής εφοπλιστικής οικογένειας από την Άνδρο. Το ζευγάρι διατηρούσε σχέση από το 2024, επιλέγοντας να κρατά χαμηλούς τόνους μακριά από τη δημοσιότητα.
Όπως αποκαλύπτει ρεπορτάζ της Real News, καθοριστικό ρόλο στον χωρισμό έπαιξε η μόνιμη εγκατάσταση της Κάθριν Εμπειρίκου στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η πολιτικός επιστήμονας και ιστορικός τέχνης είχε δημιουργήσει τη ζωή και την καριέρα της στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, γεγονός που δυσκόλευε σημαντικά τη διατήρηση της σχέσης από απόσταση.

Παρότι οι δύο πλευρές κατέβαλαν προσπάθειες να ξεπεράσουν τα εμπόδια, με τον Φίλιππο Τσαγκρίδη να ταξιδεύει συχνά στην Αμερική, η καθημερινότητα και οι επαγγελματικές υποχρεώσεις δεν άφηναν πολλά περιθώρια. Η περιορισμένη επικοινωνία και η γεωγραφική απόσταση οδήγησαν τελικά σε μια κοινή απόφαση για χωρισμό, χωρίς συγκρούσεις.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η Κάθριν Εμπειρίκου βρίσκεται στην Ελλάδα από το περασμένο καλοκαίρι, περνώντας χρόνο με φίλους και συγγενείς. Ωστόσο, δεν ήταν διατεθειμένη να εγκαταλείψει το επαγγελματικό και οικογενειακό της περιβάλλον στις ΗΠΑ, καθώς οι προοπτικές της καριέρας της εκεί κρίνονται ιδιαίτερα θετικές.

Οι δύο πρώην σύντροφοι μοιράζονται κοινά ενδιαφέροντα και διατηρούν φιλικές σχέσεις, ενώ είχαν εκφράσει δημόσια τη στήριξή τους στον φιλανθρωπικό Σύλλογο Κληρονόμοι της Άνδρου, στον οποίο συμμετέχει ενεργά μεγάλο μέρος της οικογένειας Εμπειρίκου στην Ελλάδα.

Παρά τον χωρισμό, ο κοινός κύκλος φίλων αφήνει ανοιχτό το ενδεχόμενο να συναντηθούν ξανά στο μέλλον. Το αν αυτή η επανασύνδεση θα οδηγήσει και σε αναθέρμανση της σχέσης τους, μένει να φανεί.

Η ιστορία των αγορών και της επιχειρηματικότητας δεν είναι μόνο μια αφήγηση προόδου, καινοτομίας και πλούτου. Είναι ταυτόχρονα μια διαχρονική καταγραφή αυταπατών, υπερβολών και μαζικής ψυχολογίας. Από τις τουλίπες του 17ου αιώνα έως τα κρυπτονομίσματα του 21ου, οι χρηματοοικονομικές φούσκες και τα “σχήματα Πόντσι” (εταιρείες πυραμίδες) επανεμφανίζονται με εντυπωσιακή συνέπεια, αλλάζοντας μόνο τη μορφή και τη γλώσσα τους. Κάθε εποχή πιστεύει ότι είναι πιο έξυπνη από την προηγούμενη, πιο ενημερωμένη, πιο θωρακισμένη απέναντι στην απάτη. Κι όμως, οι απάτες επιστρέφουν με σχεδόν μαθηματική ακρίβεια, αλλάζοντας μόνο ονόματα, εργαλεία και το αφήγημα.

Ας ξεκαθαρίσουμε όμως πρώτα το εξής: αν και συχνά συγχέονται, τα σχήματα Πόντσι και οι χρηματοοικονομικές φούσκες δεν είναι ταυτόσημα. Μια φούσκα δημιουργείται όταν η τιμή ενός περιουσιακού στοιχείου αποσυνδέεται δραματικά από την πραγματική του αξία, λόγω υπερβολικής ζήτησης, προσδοκιών και κερδοσκοπίας. Δεν υπάρχει απαραίτητα απάτη στο κέντρο της αλλά υπάρχει μια συλλογική αυταπάτη. Στα σχήματα Πόντσι ωστόσο, υπάρχει πάντα κάποιος που οργανώνει και συνειδητά εξαπατά. Στις φούσκες, το «έγκλημα» είναι διάχυτο: επενδυτές, μέσα ενημέρωσης, αναλυτές και θεσμοί συμμετέχουν, συχνά χωρίς δόλο, στη δημιουργία ενός παράλληλου οικονομικού σύμπαντος που τελικά καταρρέει.

Οι πρώτες φούσκες: όταν η αγορά παρασύρθηκε από τη φαντασία
Η πρώτη καταγεγραμμένη χρηματοοικονομική φούσκα εμφανίζεται στην Ολλανδία του 17ου αιώνα, με τη λεγόμενη «μανία της τουλίπας». Τότε, ανάμεσα στο 1634 και το 1637, οι βολβοί σπάνιων ποικιλιών τουλίπας έγιναν αντικείμενο μαζικής κερδοσκοπίας, καθώς οι τιμές τους εκτοξεύτηκαν σε επίπεδα που ξεπερνούσαν την αξία ενός σπιτιού στο Άμστερνταμ, χωρίς κανείς να μπορεί να εξηγήσει λογικά το γιατί. Αν και δεν υπήρχε απάτη με τη στενή έννοια, υπήρχε συλλογική αυταπάτη. Όταν η ζήτηση εξαφανίστηκε απότομα, οι τιμές κατέρρευσαν, αφήνοντας πίσω τους χρεοκοπίες και ένα πρώτο, ηχηρό μάθημα: η αξία δεν δημιουργείται από τον ενθουσιασμό, αλλά από τα θεμελιώδη μεγέθη.

Λίγες δεκαετίες αργότερα, στις αρχές του 18ου αιώνα, η Βρετανία γνώρισε τη «φούσκα της South Sea Company». Η εταιρεία υποσχόταν τεράστια κέρδη από το εμπόριο με τη Νότια Αμερική, παρά το γεγονός ότι οι πραγματικές εμπορικές δυνατότητες ήταν περιορισμένες. Πολιτικοί, αριστοκράτες και απλοί πολίτες επένδυσαν μαζικά, ωθώντας τη μετοχή σε εξωπραγματικά επίπεδα. Όταν αποκαλύφθηκε ότι τα κέρδη ήταν περισσότερο προϊόν φημών παρά πραγματικών δραστηριοτήτων, η κατάρρευση ήταν αναπόφευκτη.

Η γέννηση του “σχήματος Πόντσι”
Η μετάβαση από τη συλλογική υπερβολή στη συνειδητή απάτη ήρθε τον 20ό αιώνα, με τον άνθρωπο που έδωσε το όνομά του σε ένα από τα πιο διαβόητα χρηματοοικονομικά εγκλήματα. Πρόκειται για τον Τσαρλς Πόντσι, Ιταλοαμερικανό επιχειρηματία στις αρχές της δεκαετίας του 1920 που υποσχόταν αποδόσεις έως και 50% σε μόλις 45 ημέρες. Το υποτιθέμενο επενδυτικό του σχέδιο βασιζόταν σε διεθνή κουπόνια αλληλογραφίας. Στην πραγματικότητα, δεν υπήρχε καμία επένδυση. Οι παλαιότεροι επενδυτές πληρώνονταν με τα χρήματα των νεότερων. Το σύστημα λειτουργούσε όσο υπήρχε συνεχής εισροή κεφαλαίων. Όταν αυτή σταμάτησε, το σχήμα κατέρρευσε, αφήνοντας χιλιάδες θύματα. Έτσι γεννήθηκε το «σχήμα Πόντσι» ή “επενδυτικές απάτες πυραμίδα”: μια απάτη που βασίζεται αποκλειστικά στην ψευδαίσθηση της επιτυχίας και σήμερα είναι ευρέως διαδεδομένη.

Ο 20ός αιώνας και η θεσμοποίηση της εξαπάτησης
Καθώς οι αγορές εξελίσσονταν και γίνονταν πιο σύνθετες, οι απάτες δεν εξαφανίστηκαν, αλλά απλώς έγιναν πιο εκλεπτυσμένες. Στα τέλη του 20ού και στις αρχές του 21ου αιώνα, η πιο εμβληματική περίπτωση ήταν εκείνη του Μπέρνι Μέιντοφ. Ο ίδιος, σεβαστός χρηματιστής της Wall Street και πρώην πρόεδρος του Nasdaq, κατάφερε για δεκαετίες να πείθει επενδυτές ότι προσέφερε σταθερές, υψηλές αποδόσεις, ανεξαρτήτως οικονομικών συνθηκών.
Το 2008, εν μέσω της παγκόσμιας χρηματοπιστωτικής κρίσης, αποκαλύφθηκε ότι το επενδυτικό αυτό θαύμα, που όλοι θεωρούσαν ότι ήταν ο Μέιντοφ, ήταν μόνο το μεγαλύτερο σχήμα Πόντσι στην ιστορία, ύψους περίπου 65 δισ. δολαρίων. Το σοκ δεν αφορούσε μόνο το μέγεθος της απάτης, αλλά και το γεγονός ότι εξαπάτησε θεσμικούς επενδυτές, τράπεζες και φιλανθρωπικά ιδρύματα. Το μάθημα ήταν σαφές: η φήμη και η θεσμική αναγνώριση δεν αποτελούν εγγύηση αλήθειας.

Οι σύγχρονες φούσκες: ακίνητα και ψηφιακά όνειρα
Παράλληλα με τα σχήματα Πόντσι, ο 21ος αιώνας γνώρισε νέες, τεράστιες χρηματοοικονομικές φούσκες. Η πιο καταστροφική ήταν εκείνη της αγοράς ακινήτων στις ΗΠΑ, που κορυφώθηκε το 2008 με την χρεοκοπία των Lehman Brothers. Υπερβολική μόχλευση, πολύπλοκα χρηματοοικονομικά προϊόντα και η γενικευμένη πεποίθηση ότι «οι τιμές των ακινήτων δεν πέφτουν ποτέ» δημιούργησαν μια ψευδαίσθηση ασφάλειας. Όταν η φούσκα έσκασε, η κρίση μετατράπηκε σε παγκόσμιο οικονομικό σοκ που εννοείται έπληξε τόσο την Ελλάδα, όσο και ολόκληρο τον κόσμο, με πάνω από 10.000 αυτοκτονίες να συνδέονται με το κραχ.
Την τελευταία δεκαετία, παρόμοια μοτίβα εμφανίστηκαν στον χώρο των κρυπτονομισμάτων. Καινοτομία, τεχνολογία και πραγματικές δυνατότητες συνυπήρξαν με ακραία κερδοσκοπία και καθαρές απάτες. Σε αρκετές περιπτώσεις, επενδυτικά σχήματα υποσχέθηκαν «εγγυημένες» αποδόσεις, επαναλαμβάνοντας τη λογική του Πόντσι σε ψηφιακή μορφή.

Το διαχρονικό δίδαγμα
Από τις τουλίπες έως τα tokens, το μοτίβο παραμένει αναλλοίωτο. Υπερβολικές υποσχέσεις, έλλειψη διαφάνειας και η δύναμη του φόβου ότι «θα μείνουμε απ’ έξω» οδηγούν επανειλημμένα σε οικονομικές καταστροφές. Τα σχήματα Πόντσι και οι χρηματοοικονομικές φούσκες δεν είναι απλώς αποτυχίες της αγοράς. Είναι αποτυχίες κρίσης. Η ιστορία δείχνει ότι η γνώση δεν αρκεί. Απαιτείται σκεπτικισμός, κατανόηση και η επίγνωση ότι όταν κάτι μοιάζει υπερβολικά καλό για να είναι αληθινό, συνήθως δεν είναι. Και όσο αυτή η απλή αλήθεια αγνοείται, η οικονομική ιστορία θα συνεχίσει να γράφεται με τα ίδια λάθη -απλώς με διαφορετικό περιτύλιγμα.