Η ζωή και το έργο ενός από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου
Εχει το επικοινωνιακό χάρισμα να σαγηνεύει το ακροατήριο, ανοίγοντας σχεδόν πάντα διάλογο με το κοινό, όπως θα συμβεί την Πέμπτη το απόγευμα στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών. Ο κ. Ερικ Σμιτ είναι ένας από τους πλουσιότερους ανθρώπους του κόσμου. Μέχρι την επιχειρηματική ενηλικίωση των ιδρυτών της Google (Λάρι Πέιτζ και Σεργκέι Μπριν) ήταν διευθύνων σύμβουλός της (2001-2011). Σήμερα είναι ο εκτελεστικός πρόεδρος της παντοδύναμης εταιρείας λογισμικού και διαδικτυακών υπηρεσιών.
Τα τελευταία χρόνια φλερτάρει έντονα με την πολιτική, έχοντας εκφράσει προ πολλού τη στήριξή του στους Δημοκρατικούς. Στις προεδρικές εκλογές του 2008 υπήρξε χορηγός και σύμβουλος στην εκστρατεία του κ. Μπαράκ Ομπάμα. Μετά την εκλογική νίκη του έγινε μέλος της μεταβατικής συμβουλευτικής επιτροπής του Αμερικανού προέδρου και παρέμεινε μέλος της επιτροπής συμβούλων σε θέματα επιστήμης και τεχνολογίας. Μία από τις πρώτες παρεμβάσεις του αφορούσε στην επιχειρούμενη αλλαγή της ακολουθούμενης ενεργειακής πολιτικής, προτείνοντας ένα πρόγραμμα κινήτρων που θα επιβραβεύει τη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας από τη βιομηχανία και της επιχειρήσεις, με στόχο τη μελλοντική απεξάρτηση από τα ορυκτά καύσιμα.
Στην περσινή προεκλογική εκστρατεία, ο κ. Σμιτ ανέλαβε για λογαριασμό των Δημοκρατικών τη συγκρότηση του τομέα ανάλυσης των εκλογικών δεδομένων. Μάλιστα, μετά την επανεκλογή Ομπάμα, σύσσωμη η ομάδα των αναλυτών -οι οποίοι πιστώθηκαν με τα εύσημα της άνετης επικράτησης των Δημοκρατικών- προσελήφθη από την Google. Παράλληλα και στο παρασκήνιο πύκνωσαν οι σκιές για τις προνομιακές σχέσεις των δύο πλευρών, που είχαν να κάνουν είτε με την αλλοίωση των αποτελεσμάτων της διάσημης μηχανής αναζήτησης όσον αφορά στις οικονομικές χορηγίες προς τους Δημοκρατικούς, είτε με τη δημιουργία ισχυρού λόμπι εντός του Λευκού Οίκου στον άξονα προώθησης πολιτικών που υποστηρίζει η Google.
Πλέον, ο πρόεδρος της εταιρείας που εδραιώθηκε μέσω της μηχανής-συνώνυμο της λέξης «αναζήτηση» στο Διαδίκτυο και γιγαντώθηκε με το λειτουργικό σύστημα για φορητές συσκευές, το πολύ διαδεδομένο Android, έχει αναλάβει τον άτυπο ρόλο του πρέσβη των ιδεών της «ψηφιακής δημοκρατίας», ταξιδεύοντας στον κόσμο, μιλώντας και αρθρογραφώντας για τα οφέλη και τους κινδύνους από τη δικτύωση των κοινωνιών. Μέσα από συνεντεύξεις και ομιλίες προσπαθεί ουσιαστικά να ξορκίσει τον φόβο του «μεγάλου αδελφού», χαρακτηρισμό που τα μεγαλύτερα μέσα ενημέρωσης έχουν αποδώσει στην Google – ειδικά μετά το ξέσπασμα του σκανδάλου των ηλεκτρονικών παρακολουθήσεων από την Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ.
Είναι πλέον κοινή πεποίθηση ότι η Google παρακολουθεί κάθε βήμα της ψηφιακής (και όχι μόνο) ζωής μας, καταγράφοντας, αναλύοντας και αξιοποιώντας από τα αναρίθμητα εκατομμύρια των αναζητήσεων στο web μέχρι το συνολικό αποτύπωμα των καθημερινών μας δραστηριοτήτων μέσω των «έξυπνων» φορητών συσκευών που τρέχουν το δικό της λειτουργικό σύστημα. Τα αποτελέσματα αυτής της καταγραφής και της ανάλυσης είναι η δημιουργία του καταναλωτικού μας προφίλ, το οποίο αξιοποιείται για την προβολή ποικίλου διαφημιστικού περιεχομένου – στην οθόνη του υπολογιστή, του κινητού τηλεφώνου ή της τηλεόρασης μέσω και του YouTube. Η δραστηριότητα αυτή είναι η κύρια πηγή εσόδων για τον κολοσσό του Διαδικτύου, ανερχόμενα το 2012 σε περισσότερα από 50 δισ. δολάρια.
Η σκοτεινή πλευρά
«Ενώ η τεχνολογία έχει μεγάλες δυνατότητες να επιφέρει αλλαγές, υπάρχει μια σκοτεινή πλευρά στην ψηφιακή επανάσταση που πολύ συχνά αγνοείται. Η τεχνολογία δεν βοηθά μόνο τα καλά παιδιά που πιέζουν για δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Μπορεί επίσης να παρέχει νέα, ισχυρά εργαλεία στους δικτάτορες για να καταστείλουν τη διαφωνία», έγραψε πριν από μερικούς μήνες και έπειτα από το ταξίδι του στη Βόρεια Κορέα ο κ. Σμιτ, αρθρογραφώντας στη «Wall Street Journal». Το 57% του παγκόσμιου πληθυσμού εξακολουθεί να ζει κάτω από κάποιο είδος αυταρχικού καθεστώτος… Από την Τεχεράνη έως το Πεκίνο, δυνάστες εκμεταλλεύονται την τεχνολογία και εκπαιδεύουν προσωπικό για την καταστολή των δημοκρατικών διαφωνιών, συχνά με τη βοήθεια των δυτικών εταιρειών», έγραψε ο πρόεδρος της Google, κάνοντας πιο συγκεκριμένη την κατεύθυνση των δημοκρατικών του ανησυχιών. «Δεν νομίζω ότι τα δεδομένα που συλλέγονται από τα αυταρχικά καθεστώτα περιορίζονται στις δημοσιεύσεις στο Facebook ή στα σχόλια στο Twitter. Τα πιο σημαντικά στοιχεία που θα συλλέγουν στο μέλλον είναι βιομετρικές πληροφορίες οι οποίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αναγνώριση ατόμων μέσω των μοναδικών φυσικών και βιολογικών ιδιοτήτων τους», ανέφερε ο κ. Σμιτ και συνέχισε παρατηρώντας πως οι δικτάτορες δεν είναι βέβαια οι μόνοι που ωφελούνται από την πρόοδο της τεχνολογίας. «Τα τελευταία χρόνια έχουμε δει πώς μεγάλος αριθμός νέων σε χώρες όπως η Αίγυπτος και η Τυνησία, οπλισμένος με κινητά τηλέφωνα, μπορεί να τροφοδοτήσει επαναστάσεις. Η διασύνδεση τον βοήθησε να αμφισβητήσει δεκαετίες εξουσίας και ελέγχου, επιταχύνοντας μια διαδικασία που, ιστορικά, θα μπορούσε να διαρκέσει πολλά χρόνια».
«Kοινωνίες απόλυτης επιτήρησης»
Το άρθρο του κ. Σμιτ κατέληγε με την επισήμανση ότι «δυνάστες στα χρόνια που έρχονται θα προσπαθήσουν να χτίσουν κοινωνίες απόλυτης επιτήρησης και θα έχουν πρωτοφανείς τεχνολογίες για να το πράξουν. Αλλά δεν θα μπορέσουν ποτέ να επιτύχουν πλήρως τον σκοπό τους… Οι πολίτες θα έχουν περισσότερους τρόπους από ποτέ για να αντεπιτεθούν – κάποια φορές ανώνυμα και άλλες δημόσια και με θάρρος. Η ψηφιακή επανάσταση θα συνεχιστεί». Ετσι λοιπόν απαντά ο πρόεδρος της Google στους σκεπτικιστές, τονίζοντας μάλιστα ότι «για όλες τις επιπλοκές που φέρνει αυτή η επανάσταση, καμία χώρα δεν θα είναι σε χειρότερη κατάσταση λόγω του Διαδικτύου. Και με πέντε δισεκατομμύρια ανθρώπους, που θα ενωθούν μαζί μας σε απευθείας σύνδεση στις επόμενες δεκαετίες, το ψηφιακό μέλλον μπορεί να είναι πράγματι φωτεινό, παρά τη σκοτεινή πλευρά του». Πέρα από τη διακήρυξη των ιδεών της ψηφιακής δημοκρατίας, στην Αθήνα ο κ. Σμιτ θα εξηγήσει πώς ακριβώς οι καινοτομίες τού σήμερα θα στηρίξουν την οικονομία τού αύριο, απαντώντας σε ερωτήματα όπως το αν η τεχνολογία είναι η κινητήριος δύναμη για μια ισχυρή οικονομία που προσφέρει νέες και καλύτερες θέσεις εργασίας.
«Μεγάλος αδελφός»; Πιθανόν. Μεγάλος εραστής; Σίγουρα
Ο «Mr. Google» των 8,3 δισ. δολαρίων, εκτός από την πείρα που διαθέτει ως πανίσχυρος παράγοντας μιας ψηφιακής αυτοκρατορίας, είναι ένας άνδρας με πάθος – κυρίως για τη θηλυκή πλευρά της ζωής
Μολονότι τα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά του τον καθιστούν υποψήφιο για οποιονδήποτε άλλο τίτλο εκτός από αυτόν του καρδιοκατακτητή, η πραγματικότητα του ιδιωτικού του βίου διαψεύδει τις εντυπώσεις.
Διότι αυτός ο 58χρονος κύριος με το βλογιοκομμένο πρόσωπο και τα σχιστά μάτια πίσω από τα μεγάλα στρογγυλά γυαλιά έχει καταφέρει να γίνει παγκοσμίως γνωστός όχι μόνο για την κολοσσιαία περιουσία του που υπερβαίνει τα 8,3 δισ. δολάρια ή τη συμμετοχή του στη διαβόητη λέσχη Μπίλντερμπεργκ, αλλά και για τις ερωτικές του περιπέτειες με μια πολυπρόσωπη αλυσίδα από εντυπωσιακές γυναίκες. Εάν το χρήμα και η εξουσία θεωρούνται ακαταμάχητα αφροδισιακά, ο 58χρονος πρόεδρος της Google διαθέτει ατελείωτα αποθέματα και από τα δύο. Στην Ελλάδα το όνομά του ακούγεται λόγω της ολιγοήμερης επίσκεψής του στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα, της ομιλίας του στο Μέγαρο Μουσικής για το μέλλον του Διαδικτύου και την «τεχνολογία ως σπίθα ανάπτυξης» και της ενδεχόμενης συνάντησής του με τον πρωθυπουργό κ. Αντώνη Σαμαρά. Ωστόσο, ο κ. Σμιτ απασχολεί τακτικά εδώ και χρόνια τα διεθνή ΜΜΕ με την προσωπική του ζωή. Οι ερωτικές του σύντροφοι εναλλάσσονται με ρυθμό που προκαλεί σύγχυση ακόμη και στα ειδικευμένα επί του κουτσομπολιού media, ενώ η πρόσφατη αγορά ενός συγκεκριμένου ακινήτου συνδέθηκε αυτομάτως με τις συνήθειές του ως καθ’ έξιν γυναικά: τον περασμένο Ιούλιο κατέβαλε 15 εκατ. δολάρια για να αποκτήσει ένα υπερπολυτελές διώροφο διαμέρισμα σε μία από τις πλέον αριστοκρατικές συνοικίες της Νέας Υόρκης, το οποίο μετέτρεψε σε απόρθητη ερωτική φωλιά, φροντίζοντας να το ηχομονώσει πλήρως και να απολύσει τον θυρωρό, επιδιώκοντας τη μέγιστη δυνατή μυστικότητα σχετικά με το ποια -ή ποιες- επισκέπτεται το μοντέρνο παλάτι του. Στο αχανές διαμέρισμα, το οποίο παλαιότερα είχε χρησιμοποιηθεί σαν σκηνικό για την ταινία «Γουόλ Στριτ» του Ολιβερ Στόουν, οι ερωμένες του κ. Σμιτ προσέρχονται μέσω ενός ιδιωτικού, εννοείται, ανελκυστήρα. Μερικά χρόνια πριν, το 2009, ο πρόεδρος της Google είχε επενδύσει 72,3 εκατ. δολάρια σε μια θαλαμηγό μήκους 60 μέτρων, την οποία βάπτισε «Oasis». Σε αυτή την πλωτή όαση χλιδής, λοιπόν, καλούσε μέσω των υποτακτικών του οποιαδήποτε όμορφη και σέξι γυναίκα επιθυμούσε να δει τον κόσμο από το κατάστρωμα -ή και τα ενδότερα- του σκάφους του σύγχρονου μεγιστάνα. Ακούγεται ότι στη Γαλλική Ριβιέρα, την οποία περιέπλευσε φέτος το καλοκαίρι το σκάφος -το οποίο διαθέτει γυμναστήριο, πισίνα με δυνατότητα μετατροπής της σε ντίσκο κ.ά.- υπήρξαν αρκετά θηλυκά πρόθυμα να απολαύσουν τα καλά της φιλοξενίας του «Mr. Google».
Πρώην οικογενειάρχης
Τυπικά ο κ. Σμιτ παραμένει νυμφευμένος από το 1980 με τη Γουέντι Μπόιλ, καθώς έκρινε ασύμφορο το κόστος ενός διαζυγίου με τη μητέρα των δύο θυγατέρων του. Αντί ενός πολυδάπανου χωρισμού που θα του χάριζε την ελευθερία αλλά θα τον έκανε φτωχότερο κατά περίπου 1,5 δισ. δολάρια, προτίμησε να δηλώνει «εν διαστάσει» με τη σύζυγό του και να επιδίδεται στο κυνήγι της ηδονής σε ξένες αγκαλιές. Η Γουέντι από την πλευρά της συμβιβάστηκε με τον ρόλο τής μονίμως απατημένης συμβίας και, όπως έχει δηλώσει στους «Times» της Νέας Υόρκης, άφησε τον Ερικ να ζήσει όπως του άρεσε, έχοντας βαρεθεί να νιώθει επί χρόνια σαν «μια πανάκριβη βαλίτσα ανάμεσα στις αποσκευές του συζύγου της», καθώς τον ακολουθούσε στα συνεχή ταξίδια του ανά την υφήλιο.
Κέιτ Μπόνερ η αισθησιακή τηλεπαρουσιάστρια
Ο έρωτάς τους διήρκεσε από το 2007 έως το 2010 και, σύμφωνα με τα κουτσομπολίστικα έντυπα σε ΗΠΑ και Βρετανία, υπήρξε θυελλώδης. Η γοητευτική 46χρονη δημοσιογράφος και παρουσιάστρια σε οικονομικά τηλεοπτικά δίκτυα Κέιτ Μπόνερ ήταν αυτή που έδωσε στον κ. Σμιτ το κωδικό όνομα «Dr. Strangelove», παραπέμποντας, άγνωστο γιατί, στην αντιπολεμική σάτιρα του Στάνλεϊ Κιούμπρικ, ένα φιλμ-θρύλο με πρωταγωνιστή τον Πίτερ Σέλερς, το οποίο στην Ελλάδα έγινε γνωστό με τον τίτλο «SOS Πεντάγωνο καλεί Μόσχα». Ο κ. Σμιτ αποζημίωσε γενναιόδωρα την Μπόνερ προκειμένου να εγκαταλείψει τη Φλόριντα και να μετεγκατασταθεί επαγγελματικά στο Λος Αντζελες, έτσι ώστε να βρίσκεται δίπλα του. Υπήρξαν ακριβά δώρα και τρυφερές στιγμές, αποδράσεις κ.λπ., τελικά όμως η Μπόνερ δεν μπόρεσε να δαμάσει την ερωτική λαιμαργία του. «Κοιμόμουν με το Blackberry στο μαξιλάρι μου, περιμένοντας να λάβω e-mail από τον Dr. Strangelove ανά πάσα στιγμή», έχει δηλώσει η ίδια. Μετά τον χωρισμό τους υπήρξε μια ιδιαίτερα οξεία διαμάχη ανάμεσα στους δύο πρώην εραστές, καθώς απαιτούσε μέσω των δικηγόρων του να αποσυρθεί από το Διαδίκτυο το προσωπικό blog της Μπόνερ, στο οποίο αποκάλυπτε λεπτομέρειες από την κοινή τους ζωή. Η θέληση του κ. Σμιτ, φυσικά, έγινε πράξη. Ωστόσο, ένας φίλος της Μπόνερ, ο δημοσιογράφος Τζέισον Πάρσλεϊ, αποφάσισε να δημοσιοποιήσει όλα όσα δεν είχε προλάβει να βγάλει στη φόρα εκείνη. Οπως είπε, «ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να αποκαλύπτει με τόση ευκολία τα προσωπικά δεδομένα των χρηστών του Διαδικτύου και ο ίδιος να μένει στο απυρόβλητο, χρησιμοποιώντας τη δύναμή του για να προστατέψει την εικόνα του». Οσο για τα πληγωμένα αισθήματα της Μπόνερ, ο Πάρσλεϊ αποκάλυψε ότι «η Κέιτ έκλαψε πολλές φορές στον ώμο μου. Ηθελε να πιστεύει πως θα κατάφερνε να γίνει αυτή η αιτία του διαζυγίου του».
πηγή: protothema
