THE PAPER

Με αφετηρία την Τεχνόπολις, το πρώτο Athens Skirt Ride θα ξεκινήσει την Κυριακή, 26 Μαΐου.

Για πρώτη φορά στην Αθήνα, μια βόλτα στο κέντρο της πόλης αποκλειστικά για κυρίες. Όπως αναφέρουν οι διοργανωτές του Athens Skirt Ride 2013: Πάρτε το ποδήλατό σας, βάλτε το πιο όμορφα φόρεμα ή την πιο στυλάτη φούστα σας, τις γόβες σας κι ελάτε να χαρείτε μια ποδηλατάδα στο κέντρο της Αθήνας.

Με αφετηρία την «Τεχνόπολις» του Δήμου Αθηναίων, το πρώτο Athens Skirt Ride θα ξεκινήσει την Κυριακή, 26 Μαϊου, στις 11:00 το πρωί. Η διαδρομή – πάντα σε χαλαρό ρυθμό και γιορταστική διάθεση – θα περάσει από το ιστορικό κέντρο, θα συνεχίσει στην Ερμού για να κατευθυνθεί προς τη Φιλλελήνων κι από κει στην Αποστόλου Παύλου. Μέσω του πεζόδρομου της Ερμού, περίπου μία ώρα αργότερα θα επιστρέψουμε στην αυλή της «Τεχνόπολις» για το δεύτερο καφεδάκι της ημέρας.

Με το  Αthens Skirt Ride, θέλουμε να περάσουμε το μήνυμα πως το ποδήλατο στην πόλη είναι τόσο φυσικό όσο η καθημερινότητα και τόσο διασκεδαστικό όσο μια βόλτα στο κέντρο. Τα ρούχα μας πρέπει να είναι απλώς… τα ρούχα μας! Δεν χρειάζεται να στερηθούμε τις φούστες ή τα φορέματα, τις γόβες ή τα αγαπημένα μας παπούτσια και φυσικά δεν χρειάζεται να… ιδρώνουμε και να ταλαιπωρούμαστε. Ποδήλατο χρησιμοποιούμε επειδή και όταν μας βολεύει – δηλαδή… πάντα!

Πάρτε λοιπόν την καλύτερη διάθεσή σας, φορέστε τα πιο όμορφα ρούχα σας κι ελάτε!

Σας περιμένουμε σε μια εντελώς διαφορετική βόλτα στο κέντρο της Αθήνας γιατί η απάντηση στην κρίση και την γκρίνια μπορεί και πρέπει να είναι… σέξυ!

Η πρόσκληση αφορά μόνο κορίτσια – κάθε ηλικίας – και κύριοι, ακόμη και με φούστες, δεν γίνονται δεκτοί. Αν θέλουν, μπορούν να μας περιμένουν στον τερματισμό!

Δηλώστε σήμερα κιόλας συμμετοχή εδώ!

Τα μικρόβια που «κουβαλάμε» επάνω μας είναι δέκα φορές περισσότερα από τα κύτταρα!

Γράφει ο Γιώργος Κοβός

Κάπου είχα διαβάσει ότι στο σώμα μας έχουμε 75 τρισεκατομμύρια κύτταρα. Φανταστείτε την έκπληξή μου όταν είδα ότι τα μικρόβια που «κουβαλάμε» επάνω μας είναι δέκα φορές περισσότερα…

Οι καταξιωμένοι καθηγητές Νικόλαος Λεγάκης και Στέλιος Χατζηπαναγιώτου έρχονται να μας συστήσουν αυτούς τους οργανισμούς… τόσο τους «καλούς» όσο και τους «κακούς».

Το βιβλίο θέλει να μας μάθει πολλά για  αυτόν τον «μεγάλο μικρόκοσμο» που κρύβουμε μέσα μας, πάνω μας και γύρω μας. «Ο μικρόκοσμος των κυττάρων είναι τόσο απέραντος όσο και ο μεγάκοσμος του σύμπαντος» θα πει στην επίσημη παρουσίαση ένας εκ των εισηγητών, ο τέως πρύτανης του πανεπιστημίου Αθηνών Χρήστος Κίττας.

Παρόλο που, συνήθως, τα βιβλία με παρόμοια θέματα προκύπτουν από συνεργασία πολλών συγγραφέων,  το συγκεκριμένο έχει το προτέρημα της δισυγγραφικότητας.  Διαβάζοντας το, διαπιστώνουμε μια ωραία συνέχεια . Θα έλεγε κανείς ότι ο ένας συγγραφέας παραλαμβάνει την σκυτάλη από τον άλλον χωρίς να αφήνουν τον αναγνώστη να «χάνεται» μόνος του σε «βαθιά νερά» δύσκολων επιστημονικών εννοιών.

Καταπιάνονται με τα παθογόνα μικρόβια που ταλαιπωρούν τον ανθρώπινο οργανισμό, αλλά, παράλληλα φροντίζουν να μας ενημερώσουν ότι ο αριθμός τους είναι ιδιαίτερα μικρός μπροστά στα υπόλοιπα «καλά» μικρόβια, τα οποία  είναι ωφέλιμα και περιγράφονται σε ιδιαίτερο κεφάλαιο.

Το πιο σημαντικό, όμως, είναι ότι δίνουν την πολύτιμη συμβουλή τους ώστε , από την μια, να προλαμβάνουμε τις αρνητικές επιπτώσεις και από την άλλη, να μην φτάνουμε στην υπερβολή με αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών ή με ψυχοπαθολογικές καταστάσεις, όπως η μικροβιοφοβία.

Το αποτέλεσμα δίνει την εντύπωση ότι οι δύο συγγραφείς λειτούργησαν με έναν κοινό νου κατά την διάρκεια της συγγραφής, πράγμα που τους  έδωσε, από την αρχή, έναν κοινό στόχο…. να δημιουργήσουν ένα βιβλίο που θα πρέπει να υπάρχει σε κάθε σπίτι… σε κάθε οικογένεια… ένα βιβλίο «τσελεμεντέ» της υγείας, όπως το χαρακτήρισε ο συνάδελφος Γιάννης Πιτταράς, θέλοντας να δείξει πόσο εύχρηστο είναι.

Εμείς, εκτός από καλοτάξιδο, ευχόμαστε, αυτού του είδους τα βιβλία, να γεμίζουν τις βιβλιοθήκες των σχολείων βοηθώντας τα νέα παιδιά να ενημερώνονται τόσο για τις ανακαλύψεις της ιατρικής όσο και για το «δίδυμο» δημόσια υγεία-πρόληψη, η γνώση των οποίων βοηθάει στην υγειονομική «θωράκιση» της χώρας.

Αλλαγές στα συνταξιοδοτικά συστήματα ζητά το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – φόβοι για τη φτώχεια της τρίτης ηλικίας.

Αλλαγές στα συνταξιοδοτικά συστήματα των κρατών-μελών με συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα και ενδεχόμενη αύξηση των ορίων συνταξιοδότησης ζητεί το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο.

Οι ευρωβουλευτές ενέκριναν με μεγάλη πλειοψηφία σχετική έκθεση της Ρία Όομεν Ρούϊτεν από την Ολλανδία, καταθέτοντας τη δική τους άποψη σχετικά με τη «Λευκή Βίβλο» της Κομισιόν για τις συντάξεις. Το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου δεν είναι δεσμευτικό, αλλά εκφράζει μία ευρεία και υπερκομματική συναίνεση για μεταρρυθμίσεις με στόχο την επάρκεια και τη βιωσιμότητα των συντάξεων που σήμερα κινδυνεύουν, όπως υποστηρίζει η εισηγήτρια Όομεν Ρούϊτεν.

«Θα έπρεπε να εργαζόμαστε περισσότερο και για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα» δηλώνει η εισηγήτρια στην Deutsche Welle και συμπληρώνει: «Σήμερα ο ένας στους τρεις Ευρωπαίους είναι τουλάχιστον 55 ετών, οπότε χρειαζόμαστε περισσότερους νέους ασφαλισμένους. Ο στόχος δεν μπορεί να είναι μόνο η αύξηση του ορίου ηλικίας, αλλά και η παροχή κινήτρων για παράταση του εργασιακού βίου. Βέβαια, όποιος θέλει να εξασφαλίσει ένα αξιοπρεπές εισόδημα για τη σύνταξη, δεν μπορεί να επιβαρύνει μόνο τους νεότερους, πρέπει να αποταμιεύει και κάποια χρήματα».

Συναίνεση για τους «τρεις πυλώνες»

Η μελλοντική συνταξιοδότηση των Ευρωπαίων θα στηρίζεται στους αποκαλούμενος «τρεις πυλώνες», όπου ο πρώτος πυλώνας θα είναι η δημόσια σύνταξη, ο δεύτερος πυλώνας μία επικουρική σύνταξη ως αποτέλεσμα συλλογικής σύμβασης ή άλλης παρόμοιας συμφωνίας και ο τρίτος πυλώνας, η ιδιωτική αποταμίευση του ενδιαφερόμενου. Ακόμα κι έτσι, δεν αποκλείεται να καταφύγουμε σε νέα αύξηση του ορίου συνταξιοδότησης, εκτιμά η Ρία Όομεν Ρούϊτεν. «Από τη στιγμή που ανεβαίνει συνεχώς το προσδόκιμο ζωής, πρέπει να αυξηθεί και το όριο συνταξιοδότησης. Στην πατρίδα μου οι γυναίκες ζουν μέχρι τα 85. Βέβαια στη Ρουμανία ή στη Βουλγαρία το προσδόκιμο είναι χαμηλότερο. Πρέπει λοιπόν να δούμε ξεχωριστά την κατάσταση σε κάθε χώρα και στη συνέχεια οι εργοδότες και τα συνδικάτα να συμφωνήσουν στις απαραίτητες προσαρμογές» λέει ο ευρωβουλευτής από την Ολλανδία.

Η βασική διαμάχη αφορά το ύψος της δημόσιας σύνταξης: θα μπορεί το κράτος να προσφέρει μία στοιχειωδώς άνετη διαβίωση που ανταποκρίνεται στις εισφορές όσων βγαίνουν στη σύνταξη ή θα τους εξασφαλίζει απλώς την επιβίωσή τους, αναγκάζοντας τους απόμαχους της εργασίας να αναζητούν πρόσθετα εισοδήματα από άλλες πηγές;

Μιλώντας εκ μέρους των Ευρωπαίων σοσιαλιστών, ο Βέλγος ευρωβουλευτής Φρεντερίκ Νταρντέν επιμένει σε υψηλές δημόσιες συντάξεις. «Θέλουμε να παραμείνει ο πρώτος πυλώνας κύριος άξονας του συνταξιοδοτικού συστήματος, με βάση την αρχή της αλληλεγγύης, δεν μπορεί να δίνει μόνο μία υποτυπώδη σύνταξη. Από κει και πέρα ο δεύτερος πυλώνας δεν πρέπει να είναι καν υποχρεωτικός, ενώ ο τρίτος πυλώνας θα πρέπει να αφορά μόνο τα χαμηλότερα εισοδήματα. Το ζήτημα είναι να εξασφαλιστεί επαρκής χρηματοδότηση και να συνεισφέρουν όχι μόνο οι πιο ηλικιωμένοι, αλλά και οι νεότεροι στις μεταρρυθμίσεις».

Ο φόβος για την «φτώχεια της τρίτης ηλικίας»

Τί λένε οι νεότεροι για όλα αυτά; Μιλώντας στην Ολομέλεια, η 33χρονη ευρωβουλευτής Ίνες Κριστίνα Ζούμπερ από την Πορτογαλία εξανίσταται: «Λέτε ότι θα καταπολεμήσετε την ανεργία των νέων και την ίδια στιγμή ανεβάζετε το όριο συνταξιοδότησης, όλα αυτά είναι αντιφατικά μεταξύ τους. Θέλετε να διασφαλίσετε τα θεμελιωμένα συνταξιοδοτικά δικαιώματα των εργαζομένων, αλλά δεν μας λέτε τίποτα για τις εισφορές των εργοδοτών, οι οποίες μειώνονται και στην ουσία αντικαθίστανται από τραπεζικά προϊόντα».

Πολλοί υποστηρίζουν ότι ακόμα και στις πλούσιες ευρωπαϊκές χώρες υπάρχει ανέχεια, η οποία δεν είναι εμφανής, αλλά μετατοπίζεται στο μέλλον, στην εποχή δηλαδή που οι σημερινοί ασφαλισμένοι των χαμηλών εισοδημάτων θα γίνουν συνταξιούχοι των πενιχρών συντάξεων. Τον κίνδυνο διαβλέπει και ο Αυστριακός ευρωβουλευτής Χάϊντς Μπέκερ. «Συμφωνώ με τη γενική κατεύθυνση- τόσο με την προτεραιότητα του πρώτου πυλώνα, όσο και με την έκκληση για μεταρρυθμίσεις- αλλά πρέπει να έχουμε και κάποιες απαιτήσεις από το ευρωπαϊκό κοινωνικό μοντέλο. Στο ψήφισμα γίνεται λόγος για μία «λογική σύνταξη». Τί σημαίνει αυτό; Εμένα μου θυμίζει ελάχιστο όριο διαβίωσης. Αλλά αυτό θα ήταν κοινωνικό επίδομα, όχι σύνταξη».

Από την πλευρά της η εισηγήτρια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου φαίνεται λιγότερο απαισιόδοξη: «Εγώ μπορώ να μιλήσω για την Ολλανδία, γιατί αυτό το παράδειγμα γνωρίζω καλύτερα και σας λέω ότι εκεί οι συνταξιούχοι δεν είναι φτωχοί. Η ελάχιστη σύνταξη είναι γύρω στα 1.000 ευρώ, ενώ οι περισσότεροι έχουν επιπλέον εισοδήματα από τον δεύτερο πυλώνα. Μακάρι να προσφέρουμε αντίστοιχες παροχές σε όλα τα κράτη-μέλη…»

(Πηγή: DW)

Σχεδιάζεται σε συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης και Εργασίας.

«Πλήρως εναρμονισμένο με τους κανόνες επιλεξιμότητας που θέτει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, θα είναι το πρόγραμμα που αφορά σε οικογένειες που δεν έχουν κανένα εργαζόμενο», επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση του υπουργείου Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Πρόνοιας.

Επίσης, τονίζεται ότι «η σχετική δράση σχεδιάζεται σε συνεργασία με το υπουργείο Ανάπτυξης, ώστε να διασφαλιστούν οι απαραίτητοι πόροι για την υλοποίησή του».

Η συγκεκριμένη δράση απευθύνεται σε οικογένειες χωρίς εργαζόμενα μέλη και αφορά κοινωφελή εργασία με κάλυψη των ασφαλιστικών εισφορών και αμοιβή 490 ευρώ για ανέργους άνω των 29 ετών και 427 ευρώ για ανέργους κάτω των 25 ετών.

Το υπουργείο Εργασίας αναφέρει επίσης ότι «η ανεργία και η αντιμετώπισή της αποτελούν ύψιστης προτεραιότητας ζητήματα για το υπουργείο».

Το δηκτικό σχόλιο του Οδυσσέα Κωσταντινόπουλου στον Γιώργο Βαρεμένο.

Σε έντονη αντιπαράθεση εξελίχθηκε η συζήτηση για την οικονομική κατάσταση της χώρας ανάμεσα στο βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Οδυσσέα Κωσταντινόπουλο και το βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Γιώργο Βαρεμένο.

Οι δύο βουλευτές, καλεσμένοι της Πόπης Τσαπανίδου στην εκπομπή «Σκάι Τώρα», διαφώνησαν έντονα σε θέματα επικαιρότητας, με το Γιώργο Βαρεμένο να περιγράφει με βαρείς χαρακτηρισμούς την οικονομική και κοινωνική κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα.

Μετά από πολλές παρεμβάσεις του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ στο ίδιο μοτίβο, ο κ. Κωνσταντινόπουλος του είπε:

«Πόνος, κακουχίες, καλά τα λέτε αλλά δεν έχετε καμία εναλλακτική πρόταση. Αυτό δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, είναι ο Στέλιος Καζαντζίδης που τραγουδάει τον πόνο του λαού», με την παρουσιάστρια να σχολιάζει  on air «δε μπορώ να πω, ήταν ωραία ατάκα».

Κέρδη ύψους 186 εκ. ευρώ, το α’ τρίμηνο του 2013 έναντι ζημιών 265 εκ. ευρώ.

Η σημαντική μείωση των προβλέψεων έναντι επισφαλών δανείων, η αύξηση κατά 23% των κερδών της θυγατρικής της στην Τουρκία Finansbank και η μείωση κατά 21% του λειτουργικού της κόστους, οδήγησε την Εθνική Τράπεζα σε κερδοφορία στο πρώτο τρίμηνο του 2013.

Η ανακοίνωση κερδών ύψους 186 εκ. ευρώ έναντι ζημιών 265 εκ. ευρώ το α’ τρίμηνο του 2012, έρχεται στην κατάλληλη περίοδο να «φτιάξει» το κλίμα για τους υποψήφιους μετόχους ενόψει της αύξησης του μετοχικού της κεφαλαίου.

Στα αξιοσημείωτα της ανακοίνωσης της Εθνικής:

– Η σταθεροποίηση των οργανικών εσόδων τα οποία διαμορφώθηκαν στα 385 εκατ. ευρώ για το εξεταζόμενο διάστημα.

– Οι καταθέσεις αυξήθηκαν κατά 5% σε ετήσια βάση, ενώ από τον Ιούνιο του 2012 και μετά καταγράφεται σημαντική εισροή εγχώριων καταθέσεων της τάξης των 3,3 δισ. ευρώ (+9%)

– Η σχέση δανείων προς καταθέσεις της ΕΤΕ στην Ελλάδα, βελτιώθηκε στο 95% από 105% πέρσι, με αποτέλεσμα τη σημαντική απεξάρτηση άντλησης κεφαλαίων από το ευρωσύστημα, άρα και τη σημαντική βελτίωση της ρευστότητας.

Σχολιάζοντας τα αποτελέσματα ο Διευθύνων Σύμβουλος της Εθνικής Τράπεζας, Αλέξανδρος Τουρκολιάς ανέφερε τα εξής:

«Η ορατή πια βελτίωση του οικονομικού κλίματος υποδηλώνει την πεποίθηση ότι η Ελλάδα έχει επιτύχει σημαντική πρόοδο στην προσπάθεια να καταστεί πιο ανταγωνιστική και να επιτύχει βιώσιμη ανάπτυξη. Παράλληλα με την πρόοδο μιας σειράς μακροοικονομικών μεγεθών, στον τραπεζικό κλάδο παρατηρούμε τη σταδιακή αλλά σταθερή επιστροφή των καταθέσεων και τη σχετική βελτίωση της ποιότητας του δανειακού χαρτοφυλακίου. Εν γένει, η οργανική κερδοφορία των τραπεζών δείχνει πλέον σαφή σημάδια ανάπτυξης.

H Εθνική συνεχίζει να αναλαμβάνει πρωτοβουλίες με σκοπό την περαιτέρω ενίσχυση της κερδοφορίας της και του ισολογισμού της. Συγκεκριμένα, έχει σημειώσει μεγάλη πρόοδο στην παραγωγικότητα μειώνοντας τα λειτουργικά της έξοδα κατά περίπου 25% από την αρχή της κρίσης, και είναι σε θέση να ανακοινώσει πρωτοβουλίες για επιπλέον σημαντικές περικοπές. Επίσης, η ΕΤΕ έχει δρομολογήσει σειρά ενεργειών που αποσκοπούν στη βελτίωση της κεφαλαιακής της επάρκειας. Είναι σημαντικό να τονισθεί ότι η Εθνική διαθέτει σήμερα ένα συγκριτικό πλεονέκτημα, όσον αφορά τη ρευστότητα, καθώς ο δείκτης δάνεια προς καταθέσεις διαμορφώνεται στο 95% στην Ελλάδα. Τέλος, ο υγιής ισολογισμός της Εθνικής αποτελεί το εχέγγυο για την περαιτέρω αύξηση της κερδοφορίας από διατηρήσιμες και επαναλαμβανόμενες πηγές.

Τις επόμενες ημέρες η Εθνική θα φτάσει σε ένα ιστορικό σταυροδρόμι· το εγχείρημα της αύξησης του μετοχικού κεφαλαίου της, στο πλαίσιο του προγράμματος ανακεφαλαιοποίησης των συστημικών τραπεζών, που θα της επιτρέψει να συνεχίσει να επιτελεί τον κομβικό της ρόλο στην Ελληνική οικονομία, όπως αποδεδειγμένα τον έχει επιτελέσει κατά τη διάρκεια της ιστορικής της διαδρομής.

Η Τράπεζα συλλογικά, συνειδητά και υπεύθυνα σχεδιάζει το αύριο».

Ένα άρθρο παρέμβαση για όλους και για όλα του πρώην υπουργού Οικονομικών Αλέκου Παπαδόπουλου.

«Παρά την σημερινή ρητορική του διεθνούς παράγοντα ότι η Ελλάδα δεν θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες να αχθεί μόνη της εκτός αυτής είναι πολύ μεγαλύτερες από την παραμονή της.»

Ολόκληρο το κείμενο:

Το ελληνικό ευρω-δίλημμα: Διαχείριση της αυταπάτης ή κόψιμο του γόρδιου δεσμού;

Το συμφέρον της Ελλάδας είναι να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Ταυτόχρονα, είναι πεποίθησή μου ότι το πρόγραμμα οικονομικής και λειτουργικής ανάταξης, που συγκρότησε και επέβαλε ο τριμερής Διεθνής Οικονομικός Έλεγχος, σε συνδυασμό με την απουσία εθνικής αυτενέργειας, την οδηγεί, παρά τα κύματα εισαγόμενης και εδωδίμως καλλιεργούμενης εσχάτως αισιοδοξίας, σε “πλήρες τέλμα” εντός της επόμενης τριετίας. Παρά την σημερινή ρητορική του διεθνούς παράγοντα ότι η Ελλάδα δεν θα εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη, εκτιμώ ότι αυτή τη στιγμή οι πιθανότητες να αχθεί μόνη της εκτός αυτής είναι πολύ μεγαλύτερες από την παραμονή της. Η συνεχιζόμενη εγγενής αδυναμία της να κατανοήσει το βάθος του προβλήματός της και να προσαρμοστεί στις σημερινές αλλά και στις μέλλουσες οικονομικές συνθήκες ανταγωνισμού που θα επικρατήσουν στην Ευρώπη και όχι μόνο θέτουν εξαρχής το όλο θέμα της παραμονής της στην Ευρωζώνη.

Το «τέλος» του μνημονίου;

Η συμφωνία του 2010, όπως τροποποιήθηκε μεταγενέστερα, ανάμεσα στη χώρα μας και στο Τριμερές Σχήμα για την χρηματοπιστωτική διάσωσή της, καθώς και τα κάθε μορφής μέτρα που περιελάμβανε – και ανεξάρτητα από τις όψιμες θεωρίες και άλλοθι, που εν τω μεταξύ αναπτύχθηκαν, περί “λάθους υπολογισμού του δημοσιονομικού πολλαπλασιαστή” – ήταν απολύτως αναγκαία και επιβεβλημένη για τη διατήρησή της στο Ευρώ και την απαλλαγή της από παραμορφώσεις και δυσλειτουργίες, οι οποίες την οδήγησαν σε κατάσταση “χρεοστασίου”.

Παρά τα κάποια θετικά και εξυγιαντικά αποτελέσματα από την εφαρμογή αυτής της συμφωνίας (μνημόνιο), τα οποία δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς λογικός άνθρωπος, το πρόγραμμα αυτό, εκτός από τις ιδεοληψίες του και τα προβλήματα που δημιούργησε κυρίως στα χαμηλά εισοδηματικά στρώματα, έπαυσε να οικοδομεί ουσιαστικές προϋποθέσεις δημιουργίας νέων διατηρήσιμων οικονομικών συνθηκών. Είναι πλέον ανεπαρκές, ατελές και εμβαλωματικό. Εξελίσσεται τελικά σαν λογιστικό μοντέλο πάνω σε μια αποξηραμένη παραγωγική βάση και σε μια καχεκτική οικονομία. Μια οικονομία που πριν την κατάρρευσή της ήταν απλώς “μεγενθυμένη” από δάνεια κεφάλαια και περιορισμένα “ανεπτυγμένη”, αφού την αποβιομηχανοποίηση του ’70 και του ’80 ακολούθησε η αποβιοτεχνοποίηση κυρίως των τελευταίων χρόνων της κρίσης. Ήταν ήδη, ούτως ή άλλως, μια μικρομεσαία οικονομία που επέζησε κυρίως χάριν της φοροδιαφυγής.

Η ενσκήψασα «αισιοδοξία» – Ζητήματα Εθνικής Αξιοπρέπειας

Που όμως οφείλεται παρ’ όλα αυτά η ξαφνική επέλαση του κλίματος δοξαστικής αισιοδοξίας, και μάλιστα όταν επικρατούν συνθήκες συνεχούς περιορισμού της οικονομικής δραστηριότητας και παρατεταμένου οικονομικού παγετώνα; Νομίζω καταρχάς ότι σε κάποιους προέκυψε η ανάγκη ενός ακόμα “ιαματικού ψεύδους”, το οποίο δεν αφορά στις υποθέσεις της χώρας, αλλά στις εφήμερες εντυπώσεις μιας αμήχανης και εξαντλημένης πλέον διαχείρισης της κρίσης. Αυτό όμως κάνει μια μεγαλύτερη ζημιά. Καλλιεργεί ψευδαισθήσεις και υπονομεύει την επίπονη, αλλά άκρως αναγκαία, διαδικασία που οδηγεί στην βαθιά κατανόηση του προβλήματος και της πραγματικής κατάστασης, ώστε να δημιουργηθούν ουσιαστικές προϋποθέσεις εξόδου από την κρίση.

Παιχνιδίζει ο οπτιμισμός με το αίσθημα του ατομικού κινδύνου και της ατομικής ελπίδας. Δεν αφήνει να αναπτυχθεί στην ελληνική κοινωνία η αίσθηση του συλλογικού κινδύνου, ώστε να ληφθούν στέρεες εθνικού χαρακτήρα αποφάσεις και όχι ν’αναπτυχθούν λογικές ατομικής αυτοπροστασίας από τις συνέπειες της κρίσης. Η ελπίδα και η αισιοδοξία δομούνται, δεν διακηρύσσονται.

Όσοι λοιπόν επιμένουν να υποδύονται τους «αισιόδοξους», μοχλεύοντας επικοινωνιακά σε κάποια πράγματι θετικά αποτελέσματα που προκύπτουν από την εφαρμογή του μνημονίου, ή όσοι άλλοι θέλουν να πιστεύουν γενικώς στην τελική διάσωση της χώρας, οφείλουν να γνωρίζουν ότι η «αισιοδοξία» τους αυτή, αλλά και η «απαισιοδοξία», μπορεί να είναι μια σεβαστή ατομική τους επιλογή, αλλά στην πολιτική δεν έχει καμιά αξία ούτε σαν ατομικό γνώρισμα, ούτε σαν μεταφυσικό φαινόμενο πίστης, ούτε σαν ειδύλλιο.

Στην πολιτική υπάρχει μόνο η «δύσκολη αισιοδοξία» που οικοδομείται μόνο με σκληρή συλλογική προσπάθεια, με σχέδιο και θυσίες, με ρεαλισμό, ορθολογισμό και με κοινωνική δικαιοσύνη.

Στο επίπεδο της τρέχουσας πολιτικής είναι βέβαιο ότι η ιστορία θα αναγνωρίσει τις προσπάθειες της σημερινής κυβέρνησης να παραμείνει η χώρα στην Ευρωζώνη, εφαρμόζοντας αποφασιστικά τα επιβληθέντα οικονομικά και θεσμικά μέτρα του μνημονίου. Όπως επίσης πρέπει να της καταλογιστεί στα αρνητικά της το γεγονός ότι δεν ανέλαβε μέχρι σήμερα καμιά σημαντική πρωτοβουλία που να έχει τη δική της σφραγίδα σε κανένα σημαντικό πεδίο.

Για να αρχίσει η απομείωση του χρέους απαιτούνται πρωτογενή πλεονάσματα σταθερά τουλάχιστον για μία επταετία σε ποσοστό πάνω από 5% του ΑΕΠ καθώς και υψηλούς ρυθμούς πραγματικής ανάπτυξης. Είναι τουλάχιστον άκομψο και πρωτοφανές να προβάλλεται ως η νέα “Μεγάλη Ιδέα του Έθνους” η επίτευξη κάποιου ελάχιστου πρωτογενούς πλεονάσματος, με τους γνωστούς τρόπους, και μάλιστα για ένα τρίμηνο! Αυτό είναι μια ακόμη ένδειξη μειωμένων φιλοδοξιών και προσδοκιών.

Θα ήταν  χρήσιμο να υπενθυμίσω ότι την περίοδο 1994-1996, σε συνθήκες βαθειάς κρίσης χρέους και μηδενικής ανάπτυξης, χωρίς περικοπές μισθών, συντάξεων και κοινωνικών επιδομάτων, αλλά κυρίως με την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, επετεύχθη για πρώτη φορά πρωτογενές πλεόνασμα 4,2%, 3% και 4% του ΑΕΠ αντίστοιχα. Η επιτυχία αυτή δεν προβλήθηκε συνειδητά, ούτε η τότε κυβέρνηση πανηγύρισε, έχοντας επίγνωση ότι αυτό δεν ήταν «λεία» προς διανομή από τον τότε λαϊκισμό, αλλά προοριζόταν αποκλειστικά για τη μείωση και του τότε υπέρογκου χρέους. Τα πρωτογενή πλεονάσματα διατηρήθηκαν μέχρι το 2001.

Στη χώρα επίσης επικρατούν συγχύσεις από τη συνεχή αντιφατικότητα και την πολλαπλότητα των διαβρωτικών μηνυμάτων του παραπλανητικού λαϊκισμού. Αναπτύσσονται επικίνδυνες και ανεύθυνες απόψεις, όπως εκείνες των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ότι η σωτηρία της χώρας «περνά» δήθεν μέσα από μία απλή κατάργηση του «αντιλαϊκού μνημονίου», κάτι που όμως θα μας οδηγούσε σε περαιτέρω ακραία επιδείνωση της σημερινής κατάστασης. Οι απόψεις αυτές είναι το ίδιο καταστροφικές και επικίνδυνες με εκείνες που καλλιεργούν στο λαό την «αισιόδοξη παραμυθία» ότι δήθεν η κρίση είναι πλέον πίσω μας και σύντομα θα επανέλθουμε στην “προ αυτής κατάσταση”. Αυτό είναι το νέο ψεύδος της περιόδου.

Είναι ταυτόχρονα επίσης αναξιοπρεπές για κάθε λαό να εναποθέτει μοιρολατρικά την τύχη των επόμενων γενεών του στα εκλογικά αποτελέσματα άλλων χωρών (πχ. Γαλλία, Γερμανία). Είναι εθνική δειλία και έλλειψη εθνικής ζωτικότητας να μην παράγει μια χώρα τα δικά της γεγονότα (πολιτικά, οικονομικά, θεσμικά, κλπ) και να αφήνεται στις διαθέσεις τρίτων που δυστυχώς πολλές φορές συνοδεύονται και από μη δημοσιοποιημένα προσβλητικά σχόλια του τύπου «άσε να τελειώσουν οι εκλογές και θα δούμε τι θα κάνουμε με δαύτους». Είναι επίσης εξίσου αναξιοπρεπές να πανηγυρίζουμε με τα πλαστά πιστοποιητικά που μας χορηγεί απλόχερα την περίοδο αυτή ο Διεθνής Παράγων περί δήθεν “βιωσιμότητας” της ελληνικής οικονομίας και του δημόσιου χρέους. Είναι προφανές ότι λόγω της άγνωστης ακόμη κατάληξης της ευρωπαϊκής κρίσης δεν επιθυμούν, εταίροι και μη, η Ελλάδα να λειτουργήσει αυτή την περίοδο ως η ανεξέλεγκτη “παράφρων μεταβλητή” του Ευρωσυστήματος.

Πολλές χώρες βρέθηκαν στην ανάγκη καταφυγής σε διεθνή αρωγή. Οι διαφορετικοί χειρισμοί ήταν ανάλογοι με την ποιότητα και την βαρύτητα των αποφάσεων των χωρών αυτών να διαπραγματευτούν σωστά, να εφαρμόσουν τις συμφωνίες αποτελεσματικά και να εξέλθουν σύντομα από την κρίση. Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα δύο (2) χωρών, οι οποίες υπέγραψαν “μνημόνια”, αλλά πολύ σύντομα αποφάσισαν να κινηθούν και πέραν αυτών έως ότου διασφαλίσουν μια παραγωγική, ανταγωνιστική και διατηρήσιμη οικονομία. Ανασυγκρότησαν την οικονομία τους πάνω σε δικό τους σχέδιο οικονομικής, κοινωνικής και θεσμικής ανάπτυξης, που οι ίδιοι κατέστρωσαν και υπεράσπισαν ως κοινωνίες που τις διακρίνει η ζωτικότητα και η ευθύνη.

Οι αναδυόμενες πλέον ως σημαντικές οικονομικές υπερδυνάμεις της Βραζιλίας και της Τουρκίας αυτό τον δρόμο ακολούθησαν. Τα θαυμαστά αποτελέσματα που πέτυχαν οι χώρες αυτές μέσα σε λίγα χρόνια δεν ήταν έργο μόνο κάποιων πεφωτισμένων προσώπων. Προικισμένοι άνθρωποι προέκυψαν, αλλά δεν θα έφταναν από μόνοι τους, όπως πολλοί ίσως να πιστεύουν. Η ταχύτατη, στέρεη και διατηρήσιμη συνολική ανάπτυξη των χωρών αυτών, βεβαίως με τις ιδιαιτερότητές τους, είναι αποτέλεσμα της απελευθέρωσης μεγάλων κοινωνικών δυνάμεων. Δεν αρκέστηκαν οι κοινωνίες τους μόνο στις υπερσυντηρητικές και εν πολλοίς διαβρωμένες και βολεμένες ηγέτιδες τάξεις τους. Συνειδητοποίησαν και οι δύο λαοί ότι έχουν συλλογική ευθύνη στη διαμόρφωση του μέλλοντός τους και διαισθάνθηκαν ότι έχουν χρέος να υποστηρίξουν το αντικειμενικό συμφέρον της χώρας τους.

Οι «ηγέτιδες» τάξεις της χώρας μας

Κάθε κοινωνία συνήθως, σε περιόδους κρίσης, καθοδηγείται από ένα κυρίαρχο πνεύμα, που είναι η συνισταμένη της συλλογικής αντίληψης και του τρόπου με τον οποίο “κοιτάει τον εαυτό της” και χαράζει την προοπτική της. Στη χώρα μας έχει εγκατασταθεί το πνεύμα “του ακαταμάχητου λαϊκισμού”, που σε συνδυασμό με την καλλιέργεια του “ατομισμού” και ενός εγκαθιδρυμένου καταναλωτισμού, την έφερε, και δυστυχώς φοβάμαι ότι θα τη διατηρήσει για πολλά χρόνια ακόμη, σε καθεστώς “Διεθνούς Ζητείας”. Να εκλιπαρεί δηλαδή η χώρα νέες περικοπές χρέους, νέες παρατάσεις αποπληρωμής του καθώς και νέα δάνεια. Και όλα αυτά να προβάλλονται ως οι νέες μέλλουσες “επιτυχίες” της χώρας. Αλλοίμονο! Υπεύθυνες γι’ αυτό είναι όλες ανεξαιρέτως οι σημερινές ηγέτιδες τάξεις της χώρας και κατά σειρά ευθύνης:

(α) Η πολιτική ελίτ, από όπου προέρχομαι – και με τις δικές μου ευθύνες να με βαρύνουν – κυριαρχείται από το πνεύμα του βαθέως λαϊκισμού, το οποίο διαπερνά ολόκληρο το πολιτικό φάσμα. Γι’ αυτό ο πολιτικός αγώνας στην Ελλάδα διεξάγεται ανάμεσα στις διάφορες αποχρώσεις του λαϊκισμού και μάλιστα με αρκετή δόση οπορτουνισμού ανάλογα με τις επικρατούσες συνθήκες. Δυστυχώς δεν διακρίνεις πλέον, όπως άλλοτε, πτυχές είτε πεφωτισμένης Αριστεράς (αυτή χάθηκε με το θάνατο του Γληνού), είτε πεφωτισμένης Δεξιάς, είτε του αστικού Κέντρου. Εξαιρέσεις υπήρχαν και υπάρχουν, αλλά ήταν και εξακολουθούν να είναι αποδυναμωμένες και ως εκ τούτου «αργούσες». Ο λαϊκισμός στη χώρα μας δεν λειτουργεί απλά και μόνο σαν δημαγωγικό εμπόριο ελπίδων προς τις ασθενέστερες τάξεις και τους «κυνηγούς» της εύκολης ευμάρειας. Δυστυχώς, κατέληξε με την πάροδο του χρόνου σε πολιτισμικό μόρφωμα που λειτουργεί σαν φιλοσοφία, νοοτροπία, αντίληψη ζωής, με συγκεκριμένες πρακτικές και συμπεριφορές, οι οποίες τελικά αποθεσμοποίησαν και διέλυσαν τη χώρα.

(β) Η οικονομική ελίτ, που συγκροτήθηκε μεταπολεμικά, πορεύτηκε αλληλοεξαρτώμενη με τις άλλες ηγέτιδες τάξεις και κυρίως με την πολιτική. Λειτούργησε χωρίς ανεπτυγμένη συνείδηση εθνικής ευθύνης, εκτός από κάποιες και εδώ εξαιρέσεις. Ιθύνουσα Εθνική Αστική Τάξη δεν θέλησαν να γίνουν ποτέ, υποδύθηκαν μόνο «ρόλους» που δεν πίστεψαν και παρέμειναν απλά ανώτερα εισοδηματικά στρώματα. Δεν ανέλαβαν ποτέ ευθύνες εγγύησης και πρωτοβουλίες υπεράσπισης της χώρας. Ανέχθηκαν, αν δεν υποδαύλισαν, τον λαϊκισμό για τα δικά τους συμφέροντα και συνέβαλαν αποφασιστικά στη θεσμική και οικονομική αποδυνάμωση της χώρας.

(γ) Η πνευματική ελίτ, έπαψε από καιρό να διαδραματίζει ρόλο πνευματικής καθοδήγησης. Δεν απέχει από την αλήθεια το γεγονός ότι η χώρα μας αντλεί ακόμη κυρίως από τα αποθέματα της πνευματικής παραγωγής που ανακόπηκε στα μέσα της δεκαετίας του ’60. Η όαση, και εδώ, των ελάχιστων εξαιρέσεων δεν συνιστά συγκροτημένη καθοδηγούσα πνευματική τάξη. Το γεγονός αυτό εξηγεί μελαγχολικά γιατί η Ελληνική κοινωνία δεν ολοκληρώθηκε πολιτισμικά και εν τέλει γιατί δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και θεσμικά.

(δ) Η ακαδημαϊκή ελίτ, βαρύνεται για την κατάσταση στο χώρο της Παιδείας και ιδιαίτερα της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δεν λειτούργησαν ως πρωτοπορία και ασπίδα της Ελληνικής κοινωνίας.

(ε) Τα ίδια περίπου ισχύουν και για τις άλλες κοινωνικές ελίτ, όπως η Εκκλησία, με τον διαχρονικό εθνοφυλετισμό, ο συνδικαλισμός, με τον τυφλό διεκδικητισμό, τα media, με την υιοθέτηση επί σειράν ετών ακραίων συντεχνιακών διεκδικήσεων και με την υπερπροβολή καταναλωτικών προτύπων και πολιτισμικών υποπροϊόντων,  ο αγροτικός συνδικαλισμός, που καλλιέργησε για πολλά χρόνια την αντίληψη του αγρότη – εισοδηματία του Δημοσίου και της ΕΕ, κ.λ.π.

Το αποκορύφωμα του «θριάμβου» όλων αυτών των ελίτ της χώρας ήταν την περίοδο 2008-2010, κατά την οποία, αντί, ως όφειλαν, να συλλάβουν τα ηχηρά σήματα της επερχόμενης κατάρρευσης της χώρας, προκειμένου να απαιτήσουν να ληφθούν τα ελάχιστα αναγκαία τότε μέτρα, σε σχέση με τα σημερινά, για τη διάσωση της χώρας, επέδειξαν δόλια άγνοια, ιδιοτελή “τύφλωση και κώφευση”.

Αυτές είναι περίπου οι ηγέτιδες τάξεις που διαθέτει σήμερα η χώρα. Εξακολουθούν να είναι κυρίαρχες και να ορίζουν τις εξελίξεις. Αυτές καλούνται να διατηρήσουν τη χώρα εντός της Ευρωζώνης και ταυτόχρονα να προσελκύσουν επενδύσεις και να αναλάβουν πρωτοβουλίες με τις οποίες θα οικοδομηθεί μια νέα, βιώσιμη παραγωγική οικονομία και όχι μια οικονομία της υπερκατανάλωσης.

Η Ευθύνη και η Σωτηρία “εις ημάς αυτούς”

Μπορούν οι ηγέτιδες τάξεις της χώρας να σηκώσουν ένα τέτοιο βάρος; Μπορούν να μεταμορφωθούν σε οδηγούς της ελληνικής κοινωνίας, ώστε να παραμείνει η Ελλάδα στο κοινό νόμισμα και να υπηρετήσει το ένα και πραγματικό εθνικό συμφέρον;

Φοβάμαι ότι η μέχρι σήμερα εμπεδωμένη σ’ αυτές κυρίαρχη κουλτούρα δεν μπορεί να κρατήσει τη χώρα στην Ευρωζώνη. Πρόκειται για μια σκληρή διαπίστωση, αλλά για να διασφαλιστεί Εθνικά αξιοπρεπής συμμετοχή στην Ευρωζώνη απαιτείται να συναντηθούν και να δράσουν και άλλες Κοινωνικές και Πνευματικές Δυνάμεις. Υπάρχουν. Είναι ο κάθε πολίτης αυτής της χώρας που είναι απαλλαγμένος από ιδεολογήματα και είναι προικισμένος με τον ορθολογισμό των πραγμάτων και πιστεύει ότι η χώρα έχει συμφέρον να παραμείνει στην Ευρωζώνη. Δεν υποκύπτει στις «ψυχρές αφαιρέσεις» της πολιτικής, αλλά υιοθετεί το γνήσιο «συναισθηματικό κριτήριο» στις επιλογές του.

Είναι οι δυνάμεις που κατανοούν την ανάγκη να ληφθούν Αποφάσεις Εθνικών Διαστάσεων. Αποφάσεις μεγάλης υπέρβασης του σημερινού μνημονίου. Δυνάμεις ικανές να απαιτήσουν και να συμβάλουν στο να συγκροτηθεί ένα άλλο νέο, ρεαλιστικό, αυστηρά πειθαρχημένο, χρονοστοχευμένο, θαρραλέο και ριζοσπαστικό σχέδιο εξόδου από την κρίση με τη δημιουργία διατηρήσιμων προϋποθέσεων θεσμικής και οικονομικής ανάπτυξης της χώρας. Να ενσωματώνει βεβαίως όλες τις συμφωνίες που δεσμεύουν τη χώρα, αλλά και να προχωρά πέρα από αυτές. Να περιλαμβάνει καθολικές μεταρρυθμίσεις που θα εξαφανίσουν κάθε μορφή κοινωνικού και κρατικού συντεχνιασμού και κάθε κακόηθες παραθεσμικό μόρφωμα σε όλα τα πεδία, της Διοίκησης, της Οικονομίας, της Παιδείας, των Επενδύσεων, του Κοινωνικού Κράτους, των Συνταγματικών και Πολιτικών Θεσμών κ.λ.π.

Βασική επιδίωξη θα πρέπει να είναι η ριζική αναθέσμιση της χώρας που θα περιλαμβάνει 3 πυλώνες: α) το πολιτικό σύστημα β) το Κράτος γ) την οικονομία. Συγκεκριμένες και ριζοσπαστικές προτάσεις μου, από κοινού με άλλους, έχουν ήδη δημοσιευθεί πρόσφατα στον Τύπο και είναι ανηρτημένες σε αυτή την ιστοσελίδα. Στο χώρο δε ιδιαίτερα της οικονομίας, κύρια επιδίωξη θα είναι η δημιουργία σταθερών Δημοσιονομικών και Μακροοικονομικών Πεδίων, με την οικοδόμηση νέων μηχανισμών άσκησης και ελέγχου της δημοσιονομικής πολιτικής επί των δαπανών, με αποτελεσματική εφαρμογή της φορολογικής νομοθεσίας σε διευρυμένη φορολογική βάση, όχι μόνο επί των ισχνών πλέον εισοδημάτων (αυτό δεν θα είναι απλώς ακραία αδικία, αλλά θα συνιστούσε και αντιοικονομική πολιτική) αλλά επί του συνόλου του ιδιωτικού πλούτου. Οι νέοι οικονομικοί θεσμοί θα κατατείνουν στην μετατροπή του παρασιτικού οικονομικού μοντέλου σε παραγωγικό, με την οργάνωση και κατεύθυνση των διαθέσιμων ανθρωπίνων και οικονομικών πόρων στη δημιουργία παραγωγικών μονάδων και υγιών θέσεων εργασίας.

Με το νέο αυτό πρόγραμμα θα προκύψουν και νέα επώδυνα μέτρα. Η κατάργηση π.χ. αθέμιτων προνομίων που ακόμα διατηρούνται θα προκαλούσε εμμέσως μειώσεις εισοδημάτων σε διάφορες κοινωνικές ομάδες.

Η Ελλάδα πρέπει πρώτα να κερδίσει την εμπιστοσύνη στον εαυτό της, για να διεκδικήσει και την εμπιστοσύνη των ξένων επενδυτών προκειμένου να στεριώσει μια νέα υγιή παραγωγική οικονομία. Το πνεύμα του υπερκαταναλωτισμού που κυριάρχησε στη χώρα παραμένει ακόμα και καλλιεργείται δυστυχώς και σήμερα σαν δήθεν “κεκτημένος” τρόπος ζωής και συμπεριφοράς σε μεγάλα τμήματα του πληθυσμού. Πρέπει σύντομα ν’ αντικατασταθεί από την αντίληψη του “λιτού βίου” ως αξιακής επιλογής. Διαφέρει εννοιολογικά και ουσιαστικά από την λιτότητα, που είναι ο κάθε φορά επιλεγόμενος “εχθρός” του δημαγωγικού λαϊκισμού και του πνεύματος του άκρατου καταναλωτισμού.

Αυτός, κατά την άποψή μου, είναι ο ρεαλιστικός δρόμος ευθύνης για την έξοδο της χώρας από την κρίση και την παραμονή της στο ευρώ. Όσο όμως και αν θεωρώ ότι αυτή είναι η μόνη ρεαλιστική πρόταση που πρέπει να ακολουθήσει η χώρα, άλλο τόσο δεν φαίνεται ακόμη ρεαλιστικό να πιστεύει κανείς ότι οι σημερινές κατεστημένες ελίτ της χώρας, διαβρωμένες από αυταρέσκεια και αυτισμό, και με τα χαρακτηριστικά “ποιότητας” που περιγράφηκαν παραπάνω, θα αφυπνίζονταν ξαφνικά και θα συναινούσαν σε ένα αυτόχθον και ολιστικό πρόγραμμα οικονομικής, θεσμικής και λειτουργικής ανασυγκρότησης στη θέση του σημερινού μνημονίου, ώστε η χώρα να παραμείνει στο Ευρώ.

Για αυτό το λόγο είναι απαραίτητο να συντρέξουν και να κινητοποιηθούν και άλλες υπαρκτές, αλλά σχολάζουσες κοινωνικές και πνευματικές δυνάμεις, προκειμένου να καταστεί η χώρα ικανή να προστατεύσει τα συμφέροντά της σε βάθος χρόνου.

Επίλογος ή εισαγωγή;

Η Ελλάδα ή θα αποφασίσει τώρα την οριστική διάσωσή της και την αξιοπρεπή παραμονή της στο ευρώ ή θα οδηγηθεί μέσα στην επόμενη τριετία έξω από αυτό. Ο χρόνος όμως που έχει στη διάθεσή της για να το αποφασίσει εξαντλείται. Η «Μεγάλη Απόφαση» πρέπει να ληφθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα, χωρίς βραδύτητα, πριν η κατάσταση γίνει μη αναστρέψιμη. Η χώρα δεν μπορεί να “σταφιδιάζει” άπραγη και επί ματαίω μέσα σε αδιέξοδες προοπτικές. Ούτε να “σαπίζει” από την ανημπόρια για εθνικές πρωτοβουλίες. Το δίλημμα είναι βαρύ, οι ευθύνες γιγάντιες και το κόψιμο του γόρδιου δεσμού της απραξίας απαιτεί να διατρέξουν την κοινωνία ισχυρές εσωτερικές δυνάμεις.

Η ιστορία θα είναι ανελέητη για όσους θα έχουν τελικά την ευθύνη της διολίσθησης της χώρας εκτός ευρώ. Θα είναι όμως περισσότερο ανελέητη με την ολιγωρία και την έλλειψη διορατικότητας εκείνων που θα  την οδηγήσουν σε μια καταστροφική άτακτη έξοδο από την Ευρωζώνη.

Αν “ο μη γένοιτο” η χώρα οδηγηθεί εκτός ευρώ, ελπίζω οι τότε εκπρόσωποί της να διαθέτουν τις πολιτικές ικανότητες να το αντιληφθούν τουλάχιστον έγκαιρα. Εκείνες τις στιγμές, με ενότητα και νηφαλιότητα, να επιδιώξουν μια λιγότερο καταστροφική λύση από εκείνη της άτακτης φυγής, αλλά όμως καταστροφική και αυτή, προς άρση κάθε παρεξήγησης: να υιοθετήσουν σχεδιασμένες πολιτικές νομισματικής μετάπτωσης. Αυτό, δε, σημαίνει κυρίως συνεννοημένες με τους εταίρους μορφές εγγυήσεων και διευκολύνσεων στο χρηματοπιστωτικό, στο συναλλαγματικό, στο δημοσιονομικό και στο λειτουργικό πεδίο.

Οι τεχνικές λεπτομέρειες υλοποίησης αυτής της μετάπτωσης δεν αφορούν αυτό το άρθρο. Η αγωνία αυτών των σκέψεων σχετίζεται μόνο με το πώς θα αποφύγουμε, αν μπορούμε, την κατάληξη αυτή. Και πιστεύω ότι με τις προϋποθέσεις που περιγράφω θα μπορούσε να αποφευχθεί το να γίνουμε το «ανάπηρο καθυστέρημα» της Ευρώπης.

Αλέκος Παπαδόπουλος,

Αθήνα, 24 / 5 / 2013

*Αναδημοσίευση από το www.apapadopoulos.gr

Έναν διαφορετικό αγώνα, σε σχέση με αυτούς που τους είχαμε συνηθίσει μέχρι στιγμής, έδωσαν οι Ρότζερ Φέντερερ, Ράφα Ναφάλ, Σερένα Ουίλιαμς και Μαρία Σαράποβα.

Η συγκεκριμένη τετράδα έδωσε το παρών σε παιχνίδι επίδειξης που διεξήχθη στο Παρίσι, για τις ανάγκες του οποίου χρειάστηκε να δείξουν τις ικανότητές τους στο σκοτάδι.

Βέβαια, οι γραμμές, το μπαλάκι και τα μπλουζάκια τους ήταν σε τέτοιο χρώμα που ξεχώριζαν με το black light, ωστόσο το θέαμα ήταν εντυπωσιακό όπως μπορείτε να δείτε και στο παρακάτω βίντεο.

Γράφει ο… @DepressedPasok

Αν κρίνω απ’τον αριθμό των κομμάτων που γεννιούνται μέσα απ’το ΠΑΣΟΚ, πρέπει να’μαστε το πρώτο πολύτεκνο κόμμα.

Αυτή ήταν η ψύχραιμη μου ματιά στην είδηση της ίδρυσης κόμματος από την Άννα Διαμαντοπούλου.

Ακολουθεί η αληθινή.

ΤΟΙΧΟ ΤΟΙΧΟ ΜΗ ΣΕ ΠΕΤΥΧΩ ΑΝΝΟΥΛΑ ΠΟΥ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΟΠΙΑΣΤΗΚΕΣ ΜΑΡΗ ΕΜΕΙΣ ΦΤΑΙΜΕ ΠΟΥ ΣΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ’ΛΕΓΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ ΝΥΦΙΤΣΑ ΚΑΝΕΙ ΜΠΑΜ ΘΑ ΜΑΣ ΤΗ ΦΕΡΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΤΗΣ ΔΩΣΑΜΕ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΜΑΣ ΣΚΑΒΕΙ ΤΟ ΛΑΚΚΟ, ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΓΙΝΑ ΟΥΤΕ ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΘΑ ΜΕΙΝΩ ΣΤΟ ΚΟΜΜΑ ΕΓΩ, Η ΦΩΦΗ, Ο ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΚΟΥΚΟΥΛΟΠΟΥΛΟΣ, ΜΠΙΡΙΜΠΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΜΕΙΣ ΟΧΙ ΚΟΜΜΑ!

Αυτά.

 *Αναδημοσίευση από την σελίδα του DepressePasok στο facebook https://www.facebook.com/Depressedpasok?hc_location=stream

Συμφωνεί με την προωθούμενη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Ανάπτυξης.

Την έγκρισή της έδωσε  η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην προωθούμενη νομοθετική ρύθμιση του υπουργείου Ανάπτυξης για τη διευκόλυνση των ενήμερων δανειοληπτών ενυπόθηκων δανείων, αλλά και με τις αλλαγές της υπάρχουσας ρύθμισης για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά.

H EKT, σε σχετική ανακοίνωσή της, τονίζει ότι η ορθή και ταχεία εφαρμογή του προβλεπόμενου πλαισίου, είναι ζωτικής σημασίας για τη διασφάλιση της εν λόγω ισορροπίας, ενώ ζητάει από την κυβέρνηση έλεγχο σχετικά με τους δανειολήπτες που θα υπαχθούν στη συγκεκριμένη ρύθμιση και προτείνει να αναλάβει ένας ανεξάρτητος φορέας να αξιολογεί την αποτελεσματικότητα του προγράμματος διευκόλυνσης και τις επιπτώσεις του στις τράπεζες.

Παράλληλα, υπογραμμίζει ότι η ορθή εφαρμογή του νέου νομοθετικού πλαισίου απαιτεί και τη διάθεση επαρκών πόρων αλλά και τη θέσπιση αποτελεσματικών διαδικασιών για τη διευκόλυνση των εξωδικαστικών συμβιβασμών.

Θα πρέπει να υποβληθούν μέχρι τις 30 Ιουνίου.

Η ημέρα της… κρίσης φαίνεται πως έφτασε για το υπουργείο Οικονομικών, αλλά και εκατομμύρια φορολογούμενους, καθώς σήμερα ξεκινά η υποβολή φορολογικών δηλώσεων για τα εισοδήματα του 2012.

Άνοιξε η εφαρμογή του Taxisnet για την υποδοχή των φορολογικών δηλώσεων για τα εισοδήματα του 2012.

Εφέτος όλοι οι φορολογούμενοι θα υποβάλλουν μέσω του Taxisnet τις φορολογικές τους δηλώσεις, κατά το επόμενο διάστημα και μέχρι τις 30 Ιουνίου, οπότε λήγει η σχετική διορία που έχει ορίσει το υπουργείο Οικονομικών. Απαραίτητη προϋπόθεση για την πρόσβαση στη σχετική εφαρμογή του Taxisnet και την υποβολή της δήλωσης είναι οι υπόχρεοι να διαθέτουν τους απαραίτητους κωδικούς (κλειδάριθμος) στο πληροφοριακό σύστημα.

Αν κάποιος φορολογούμενος δεν έχει κωδικούς, θα πρέπει να συμπληρώσει ηλεκτρονικά την αίτηση εγγραφής του και μετά θα πρέπει να μεταβεί στη Δ.Ο.Υ., για να παραλάβει τον κλειδάριθμο.

Σημειώνεται, πάντως, ότι σειρά ασφαλιστικών ταμείων καθώς και άλλων υπόχρεων φορέων, ακόμη, είτε δεν έχουν αποστείλει στους δικαιούχους τις βεβαιώσεις αποδοχών προηγουμένου έτους, είτε δεν έχουν ενημερώσει ότι η χορήγηση της σχετικής βεβαίωσης θα γίνει μέσω της ιστοσελίδας τους στο διαδίκτυο.

Παράλληλα, θα πρέπει να σημειωθεί ότι από εφέτος, για πρώτη φορά, υποχρεωτικά θα αναγράφονται στις φορολογικές δηλώσεις οι τόκοι των καταθέσεων των φορολογούμενων, γεγονός που σημαίνει πως χρειάζεται σχετική βεβαίωση και από το πιστωτικό ίδρυμα στο οποίο τηρεί λογαριασμό ο υπόχρεος.

Ο γενικός γραμματέας Εσόδων Χάρης Θεοχάρης σχολίασε την έναρξη του taxis net μέσα από τον προσωπικό του λογαριασμό στο Twitter λέγοντας:

Ανοιξε το #E1 Εύχομαι καλή και ανέφελη υποβολή σε όλους.

— Harry Theoharis (@htheoharis) May 24, 2013

Το λάθος του έχει κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Τη συγγραφέα του βιβλίου «Δόγμα του Σοκ» Ν. Κλάιν το δημοφιλές μοντέλο Ν. Κάμπε μπέρδεψε ο Αλέξης Τσίπρας, με τη γκάφα του να έχει κάνει το γύρο του διαδικτύου.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης στο Ζάγκρεμπ που συμμετείχε ο Αμερικανός σκηνοθέτης Όλιβερ Στόουν και ο Σλοβένος φιλόσοφος Σλαβόι Ζίζεκ, ο κ. Τσίπρας δήλωσε «προσπάθησαν να εφαρμόσουν το δόγμα του σοκ, όπως είπε και η Ναόμι Κάμπελ».

Σημειώνεται ότι η συγγραφέας βρίσκεται στην Αθήνα.

Συνεδριάζει το δ.σ. του ΤΑΙΠΕΔ.

Δεκτές γίνονται σχεδόν όλες οι αιτιάσεις για την ΔΕΠΑ που διατύπωσε ο διευθύνων σύμβουλος της  ρωσικής Gazprom Αλεξέι Μίλερ στην πρόσφατη συνάντησή του με τον πρωθυπουργό.

Σε συνεδρίαση του αυτή την ώρα το δ.σ. του ΤΑΙΠΕΔ  εγκρίνει την μείωση του ύψους της εγγυητικής επιστολής που θα καταβάλει ο πλειοδότης από το 20% που ήταν αρχικά στο 10%.

Επιπλέον, θα μπει ειδική ρήτρα για την διευθέτηση των χρεών ύψους 440 εκ. ευρώ των ιδιωτών προς την ΔΕΠΑ. Συγκεκριμένα προβλέπεται ότι εφόσον δεν αποπληρωθούν μέχρι 31/12/2014 τότε περίπου τα μισά θα αφαιρεθούν από το τίμημα που θα καταβάλει ο πλειοδότης στον διαγωνισμό.

 Της Δρ. Άννας Ελευθεριάδου-Γκίκα*

«Το  πρόβλημα μου δεν είναι  το Ισραήλ (sic), έχω πρόβλημα μου είναι οι  Εβραίοι, που είναι μισάνθρωποι». Τάδε έφη Notis, ο Άρχοντας των Μπουζουκλερί…

Κι όχι όπου να ναι, αλλά σε μεγάλο, ποιοτικό (λέμε τώρα!) κανάλι, σε συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης χθες το βράδυ.

Παρακολουθώ επιπλέον σήμερα από νωρίς το πρωί να βουίζει το  διαδίκτυο με παραφιλολογία επί του θέματος που φυσικά οφείλεται στο ότι υπάρχει η σχετική φιλολογία.

Άνθρωποι δηλαδή απολύτως αναρμόδιοι, τύπου Notis, σε θέση κριτή, επικριτή και τιμητή των πάντων με μικρόφωνο και βήμα να ρητορεύουν,  εξαπολύοντας κορόνες ολοκληρωτισμού.

Το έχει πει ο Τσαρούχης ότι στην Ελλάδα ότι δηλώσεις είσαι. Άρα ο Notis δηλώνει θυμόσοφος κι έγινε αυτόματα φιλόσοφος! Δεν γίνεται, άλλωστε, για πρώτη φορά.

Κι όταν οι σοβαροί καναλάρχες (λέμε τώρα!) βάζουν τους πρωτοκλασάτους τους δημοσιογράφους (εδώ κι αν ταιριάζει το «λέμε τώρα») να συνεντευξιάζονται τύπους που κινούνται μεταξύ αυτισμού, ψευτο-μαγκιάς κι υποκουλτούρας, μάλλον φταίμε εμείς.

Εμείς που με την ανοχή και την πνευματική μας οκνηρία αφήσαμε να συρρικνωθεί η κοινή λογική.

Εμείς που αφήσαμε να μας γίνουν τα μυαλά τυριά με τρύπες, όπου κάθε είδους ανοησία περνά ανενόχλητη σαν τους αέρηδες σε διαμπερή διαμερίσματα.

Εμείς που κάνουμε ουρά να ακούσουμε τον Notis και τον κάθε Notis.

Εμείς που ενδώσαμε στην καλλιέργεια της περιέργειας για την προσωπική ζωή γελωτοποιών κάθε είδους (που έφαγαν , τι φορούσαν, γιατί έκαναν παιδί), ενισχύοντας την παραδοχή ότι αν έχεις βγει στο γυαλί, μετράς και μπορείς πια να έχεις γνώμη για όλα και να αναπαράγεις ακραίες απόψεις χωρίς αιδώ κι μέτρο.

Εμείς που επιτρέψαμε τύπους που περάσατε από την ΚΝΕ κάποτε και επικαιροποιούν  τη βαθιά(sic) γνώση τους (τσαλα)βουτώντας στον «Ένθετο Πουλαντζά» που δίνει δωρεάν το ΠΟΝΤΙΚΙ, να  δηλώνουν και «Κεντροαριστερός πόλος έλξης…» Εμείς που κατάπιαμε την μπούρδα της Ανανεωτικής Αριστεράς απολύτως αμάσητη.

Εμείς που θρέψαμε την Τσογλανοβλαχιά Πέτρου Κωστόπουλου και φίλων, μέχρι που διογκώθηκε και τώρα μας πνιγεί.

Οι 5-10 κολλητοί, μόδιστροι, διασκεδαστές κατηγορίας φτερού και απολύτως ανεπάγγελτοι δημοσιοσχεσίτες της κακιάς ώρας να μιλούν ακόμα και για την κατάρρευση της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας.

Εμείς που καθόμαστε και τους ακούμε, αυτάρεσκοι, ημιμαθείς και μοιραίοι τελικά θαμώνες στις πίστες που τραγουδούσε ο Notis.

Ο Notis δεν είναι παρά ένα σημείο  των καιρών. Είναι σκληρό αυτό που θα πω, αλλά ο Notis είμαστε εμείς!  «Τα πάντα  υποκινούνται από τους Εβραίους ….».

Το λέει και ο Notis, το λέει κι ο Καμμένος, το λέει η  Χρυσή Αυγή, το λέει κι η αξιωματική αντιπολίτευση (ΣΥΡΙΖΑ)….  Τι δεν καταλαβαίνετε;

Και τώρα λοιπόν τι κάνουμε; Μήπως να  αλλάξουμε κανάλι όταν ξαναπέσουμε σε συνέντευξη –κόλαφο κάποιας δευτεράντζας του πενταγράμμου που μιλά για την ειρήνη, την πράσινη ανάπτυξη και τα «πράσινα αλογα»;

Ή ακόμα καλύτερα, να  κλείσουμε το χαζοκούτι; Είναι τόσο δροσερό το βράδυ απόψε στο μπαλκόνι μας, φρέσκος αέρας, μπας και φρεσκάρει τα μυαλά μας.

* Η Δρ. Άννα Ελευθεριάδου-Γκίκα είναι ωτορινολαρυγγολόγος στο Νοσοκομείου Ρεθύμνου και υποψήφια βουλευτής με το ΠΑΣΟΚ στις εκλογές του 2012

Τι δείχνει η έρευνα του Ιδρύματος Bertelsmann.

Όλο και περισσότεροι νέοι μετανάστες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο έρχονται στη Γερμανία. Σύμφωνα με πρόσφατη έρευνα, το επίπεδο της εκπαίδευσης είναι υψηλότερο από αυτό των Γερμανών.

Το στερεότυπο του φτωχού, αμόρφωτου μετανάστη που αναζητά άσυλο καταρρίπτεται βαθμιαία στη Γερμανία. Στη γερμανική αγορά εργασίας καταγράφονται σημαντικές ανατροπές. Οι νέοι μετανάστες που έρχονται στη Γερμανία διαθέτουν υψηλότερο μορφωτικό επίπεδο από αυτό των μέσων Γερμανών. Αυτό προκύπτει από έρευνα που έγινε για λογαριασμό του Ιδρύματος Bertelsmann. Σύμφωνα με την έρευνα, το 43% των νέων μεταναστών ηλικίας μεταξύ 15 και 65 χρόνων διαθέτει πτυχίο από ανώτερη ή ανώτατη σχολή. Το αντίστοιχο ποσοστό στους Γερμανούς είναι μόλις 26%.

Στην κοινή γνώμη επικρατεί όμως η άποψη, σύμφωνα πάντα με την έρευνα, ότι οι μετανάστες έρχονται από χώρες με χαμηλότερο μορφωτικό επίπεδο. Η αλήθεια είναι πως στο παρελθόν συνέβαινε κάτι τέτοιο, τα τελευταία δέκα χρόνια όμως, η πραγματικότητα έχει αλλάξει πολύ.

Η οικονομική κρίση και η υψηλή ανεργία σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες κάνουν τη Γερμανία ολοένα και πιο ελκυστική. Σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας, το 2012 ήρθαν στη Γερμανία ένα εκατομμύριο νέοι μετανάστες. Την τελευταία φορά που ήρθαν τόσο πολλοί μετανάστες ήταν το 1995. Μερικές περιοχές όπως, για παράδειγμα, η μικρή πόλη Wunsiedel, ψάχνει εντατικά και στοχευμένα για εξειδικευμένο προσωπικό με υψηλή μόρφωση μιας και δεν μπορούν να βρουν στην εγχώρια αγορά.

Σύμφωνα με τον Γιοργκ Ντρέγκερ, πρόεδρο του Ιδρύματος Bertelsmann, η Γερμανία θα πρέπει στο μέλλον να αλλάξει τη μεταναστευτική της πολιτική. Κατά τη γνώμη του, θα πρέπει να στραφεί πιο στοχευμένα σε μετανάστες με υψηλό μορφωτικό επίπεδο από ευρωπαϊκές και όχι από τρίτες χώρες. Και τέλος, η Γερμανία δεν θα πρέπει να πιστέψει πως η εισροή νέων μεταναστών από τις χώρες του ευρωπαϊκού Νότου που βρίσκονται σε κρίση δεν θα είναι ατελείωτη.

Πηγή: DW

Θα αποφασιστεί στην έκτακτη γενική συνέλευση  στις 15 Ιουνίου.

Η  είσοδος των μετοχών της Probank  στο Χρηματιστήριο Αθηνών θα βρεθεί στο επίκεντρο της έκτακτης γενικής συνέλευσης της Probank, στις 15 Ιουνίου. Επίσης, θα συζητηθεί και η άρση του περιορισμού που προβλέπει ότι κανένας μέτοχος δεν μπορεί να κατέχει μετοχές πέραν του 5% της τράπεζας.

Στόχος είναι η διευκόλυνση της ανακεφαλαιοποίησης της τράπεζας.

Σύμφωνα με τη σχετική ανακοίνωση:

 ∆ ΙΚΑ ΙΩΜΑ ΣΥΜΜΕΤΟ ΧΗΣ

∆ικαίωµα συµµετοχής στην Έκτακη Γενική Συνέλευση έχουν οι µέχρι και την εβδόµη (7η) Ιουνίου 2013

ηµέρα Παρασκευή εγγεγραµµένοι Μέτοχοι στο Βιβλίο Μετόχων της Τράπεζας, το οποίο τηρείται στην

Υπηρεσία Μετοχολογίου αυτής (οδός Πειραιώς αρ. 74, Μοσχάτο Αττικής).

Τ ΡΟΠΟΣ ΣΥΜΜΕΤΟ ΧΗΣ

Επειδή η Τράπεζα δεν έχει ακόµη εκδώσει οριστικούς τίτλους µετοχών, οι Μέτοχοι θα µπορέσουν να µετάσχουν στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση και να ασκήσουν τα δικαιώµατά τους, εφόσον δηλώσουν µε έγγραφό τους στην ως άνω Υπηρεσία Μετοχολογίου της Τράπεζας την πρόθεσή τους να συµµετάσχουν στη Συνέλευση, αναφέροντες συγχρόνως τα στοιχεία τους και τον αριθµό των µετοχών τους, τα δε Νοµικά Πρόσωπα να ορίσουν και τους εκπροσώπους τους, µέχρι και την εβδόµη (7η) Ιουνίου 2013 ηµέρα Παρασκευή.

Όσοι Μέτοχοι επιθυµούν να συµµετάσχουν στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση µε αντιπρόσωπο, οφείλουν να παραδώσουν στην Τράπεζα και τα έγγραφα αντιπροσώπευσής τους, µέχρι και την εβδόµη (7η) Ιουνίου 2013 ηµέρα Παρασκευή

Ραντεβού για το Σάββατο έδωσαν τα 170 μέλη.

Συνεδριάζει στις 11 το πρωί του Σαββάτου, υπό την προεδρία του προέδρου του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελου Βενιζέλου, η δεύτερη συνεδρίαση της Κεντρικής Πολιτικής Επιτροπής του Κινήματος.

Η συνεδρίαση πραγματοποιείται σε μία δύσκολη περίοδο για το ΠΑΣΟΚ, καθώς τα μηνύματα που εισπράττει από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις είναι αρνητικά. Στο επίκεντρο θα βρεθούν και τα οικονομικά του κόμματος, μετά τα τελευταία στοιχεία που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας για «μαύρα ταμεία».

Επίσης, την Κυριακή ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θα επισκεφθεί τη Χαλκίδα, όπου θα συναντηθεί με παραγωγικούς φορείς στο Επιμελητήριο Εύβοιας και θα μιλήσει σε εκδήλωση που διοργανώνει η Ν.Ε. Εύβοιας του κόμματος.

Επιστρέφει Ελλάδα, έκλεισε ο κύκλος του εξωτερικού για τον πρώην πρωθυπουργό.

Ο κύκλος του εξωτερικού φαίνεται να έχει ολοκληρωθεί για τον Γιώργο Παπανδρέου, σύμφωνα με στενούς του συνεργάτες, ο οποίος  Επιδιώκει εντονότερη παρουσία στο εσωτερικό της χώρας.

Ο Γιώργος Ελενόπουλος, ο στενότερος συνεργάτης του πρώην πρωθυπουργού σε θέματα Τύπου, γνωρίζει τις προθέσεις του και αναφέρει ότι δεν προτίθεται ο κ. Παπανδρέου να ακολουθήσει την πρακτική της σιωπής, αλλά πιστεύει ότι οι απόψεις του  πρέπει να ακούγονται και να συζητούνται παντού.

Σύμφωνα με τον κ. Ελενόπουλο ο κ. Παπανδρέου έχει ως στόχο με τις παρεμβάσεις του στην ανοικοδόμηση και τη διάδοση του προοδευτικού λόγου τόσο στο εξωτερικό, όσο και, κυρίως, στο εσωτερικό της χώρας. Η περίοδος δε που μεσολαβεί μέχρι τις ευρωεκλογές του 2014, όπως και κάθε αντίστοιχη περίοδος, προσφέρει τη δυνατότητα να οικοδομηθεί ένας ουσιαστικός διάλογος για όλα αυτά τα ζητήματα.

Ο κ. Παπανδρέου, σύμφωνα με το συνεργάτη του, θέλει να δώσει τη μάχη, παρά τις επιθέσεις που δέχεται και τις οποίες θεωρεί ότι δέχεται «από δομημένα κέντρα που δεν επιθυμούν να ακούγεται και να αποτελεί αντικείμενο συζητήσεων ο προοδευτικός μεταρρυθμιστικός λόγος, οι προοδευτικές μεταρρυθμιστικές πολιτικές».

Σχετικά με το «λεφτά υπάρχουν»,  ο κ. Παπανδρέου δεν αναιρεί τα όσα είχε πει στις προεκλογικές ομιλίες του, καθώς πιστεύει ότι πόροι, χρήματα, υπάρχουν εάν χτυπήσουμε φαινόμενα φοροδιαφυγής, αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας, κλειστών επαγγελμάτων, σπατάλης και γραφειοκρατίας που εμποδίζουν την υγιή επένδυση και πρωτοβουλία.

Το μεσημεριανό σχόλιο της FXCM.

Σε αρνητικό έδαφος έχουν «περάσει» οι περισσότεροι δείκτες των ευρωπαϊκών κεφαλαιαγορών παρά την προσωρινή «ανάταση» που γνώρισαν μετά τη βελτίωση του δείκτη επιχειρηματικού κλίματος IFO το Μάιο στη Γερμανία, ο οποίος σημείωσε άνοδο για πρώτη φορά από τον περασμένο Φεβρουάριο.

Μάλιστα το ινστιτούτο μίλησε για ισχυρή ανάκαμψη της γερμανικής οικονομίας το δεύτερο τρίμηνο του 2013 σε σχέση με το πρώτο τρίμηνο. Η Γερμανία κυριάρχησε σήμερα στον τομέα των οικονομικών ανακοινώσεων αφού νωρίς το πρωί ανακοινώθηκε το ΑΕΠ α’ τριμήνου που επιβεβαιώθηκε στο 0,1% σε τριμηνιαία βάση.

Η ισοτιμία EUR/USD δέχτηκε σημαντική ώθηση προς το επίπεδο του 1,3000 αμέσως μετά την ανακοίνωση του IFO, κέρδη τα οποία και κρατάει. Παρ’ όλα αυτά το παραπάνω επίπεδο θεωρείται ισχυρή αντίσταση για το ζεύγος.

Κέρδη σημειώνει και η στερλίνα με την ισοτιμία GBP/USD να σκαρφαλώνει πάνω από το επίπεδο του 1,5100. Άνοδο σημειώνει και το ελβετικό φράγκο έναντι του ευρώ και του δολαρίου.

Την ίδια στιγμή το γεν ενισχύθηκε για δεύτερη ημέρα έναντι του δολαρίου αφού «κρατάει» η επιρροή των δηλώσεων του διοικητή της BoJ, Kuroda, ότι η κεντρική τράπεζα θα εφαρμόσει ευέλικτες επεμβάσεις με στόχο και την αποφυγή αυξημένης μεταβλητότητας στην αγορά ομολόγων.

Το δολάριο Αυστραλίας βρίσκεται στα πρόθυρα να «κλείσει» με τρίτη εβδομάδα απωλειών με τις HSBC και Goldman Sachs να υποβαθμίζουν τις προβλέψεις τους για το νόμισμα. Ειδικότερα, η HSBC περιμένει πτώση της ισοτιμίας AUD/USD στο 0,9000 έως το τέλος του έτους από το 0,9500 προηγούμενης πρόβλεψης, ενώ η Goldman Sachs αναμένει πτώση στο 0,9000 σε 12μηνη πρόβλεψη.

Επανακαθορίζεται ο χρόνος υποβολής των δόσεων.

Τροπολογία για την ρύθμιση των ληξιπρόθεσμων οφειλών στα Ασφαλιστικά Ταμεία, κατέθεσαν οι Υπουργοί Ανάπτυξης, Εργασίας και Υγείας.

Με την τροπολογία:

-επανακαθορίζεται ο χρόνος υποβολής των δόσεων των υπό ρύθμιση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, πλην ΝΑΤ.

-επεκτείνεται το πεδίο εφαρμογής της ρύθμισης του νόμου 4152/2013 στο σύνολο των ληξιπρόθεσμων οφειλών, ρυθμιζομένων και μη, προς τους Φορείς Κοινωνικής Ασφάλισης, πλην του ΝΑΤ, για το χρονικό διάστημα από 1.1.2013 και εφεξής.

-προβλέπεται οι συνταξιούχοι του Ταμείου Συντάξεων και Πρόνοιας Προσωπικού ΑΤΕ και τα μέλη οικογενειών αυτών, να δικαιούνται από 1.6.2013 παροχές ασθένειας σε είδος από τον ΕΟΠΥΥ, εφαρμοζομένων αναλόγως των διατάξεων που αφορούν στους συνταξιούχους του ΙΚΑ-ΕΤΑΜ ως προς την ασφάλιση, το ύψος των εισφορών και τη χορήγηση βιβλιάριου υγείας.

Η τροπολογία κατατέθηκε στο νομοσχέδιο για την συμφωνία αεροπορικών μεταφορών ΗΠΑ – Ε.Ε.

Τα «Αν» μία εισηγμένης στο NASDAQ, τα πλοία και το χρέος.

Οι ΄Ελληνες γενικά στην Υφήλιο έχουν καλό όνομα. Στον κανόνα όμως υπάρχουν και εξαιρέσεις. Είναι εκείνα τα λαμόγια… που ξύπνησαν κάποια στιγμή και θεωρώντας τους άλλους «κουτόφραγκους», είπαν να κάνουν την αρπαχτή τους… και να γελάνε με τα κορόιδα.

Όμως, όπως λέει και η παροιμία: «μια του κλέφτη, δυο του κλέφτη, τρεις και η κακή του ημέρα».

Οι “Ελληνες επίσης έχουν το καλύτερο όνομα ως εφοπλιστές και διαχειριστές βαποριών, που όσο οι « προπέλες τους γυρίζουν» φέρνουν λεφτά στους πλοιοκτήτες, ταΐζουν τις οικογένειες των ναυτικών μας και εισάγουν συνάλλαγμα στη χώρα. Εκτός από ορισμένες εξαιρέσεις κάποιων, που με λαμογιές και πέντε «ψωρο-οικονομικά» που λένε οτι έμαθαν,  θέλησαν να γίνουν «καραβοκύρηδες», ….ανακαλύπτοντας την Αμερική και το χρηματιστήριο της.

Κάποιες εξαιρέσεις, όπως λένε και στην ομογένεια και στους ναυτιλιακούς κύκλους που  έφτιαξαν μια ναυτιλιακή εταιρία, εξαγοράζοντας μια ουσιαστικά χρεωκοπημένη αλλά εισηγμένη στο NASDAQ και με μια μετονομασία επιχείρησαν να εξαπατήσουν και τους Αμερικανούς και τους… όπου γης επενδυτές.

Βούκινο έχει γίνει στους ναυτιλιακούς κύκλους η ιστορία της NewLead, της εταιρίας του Μιχάλη Ζολώτα και του Νικόλα Φιστέ.

Λένε ότι αν και πούλησε 4 πλοία για να σβήσει χρέος προς Σκωτσέζικη τράπεζα.

Αν και της κατασχέθηκαν 2 και στη συνέχεια άλλα 5 πλοία (ορισμένα νεότευκτα του 2010 και του 2011)

Αν και υποσχέθηκε αναδιάρθρωση του χρέους

Αν και παίρνει τη μία μετά την άλλη, τις παρατάσεις για να μην την πετάξουν…έξω από το NASDAQ

Αν και η η μετοχή της στο αμερικάνικο χρηματιστήριο είναι υπό επιτήρηση

Αν και έχει πέσει στα 20 σέντς, κάτω από το 1 δολάριο που είναι το όριο.

Αν και υποτίθεται ότι μέχρι τις 15 Μαΐου θα είχε απαντήσει στο NASDAQ και στη SEC (US Securities and Exchange)

Αν και πήρε νέα προθεσμία μέχρι 15 Ιουλίου και «ιστορίες… για συμφωνία κάλυψης χρέους 240 εκατ. δολαρίων… από «εμπόρευμα σύρματος νικελίου».

Αν και οι υποσχέσεις δίνουν και παίρνουν… για επενδυτές που θα …. αγοράσουν και θα καλύψουν το 40% του χρέους και των ζημιών περίπου στα 290 εκ δολάρια.

Αν…Α…Αν….