THE PAPER

Ο τυνησιακός νόμος περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης δίνει στην κυβέρνηση μεγαλύτερη εκτελεστική ευελιξία

Σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης κήρυξε σήμερα Κυριακή την Τυνησία ο πρόεδρος της χώρας Μπέτζι Καΐντ Εσέμπσι, ώστε να αποκτήσει η κυβέρνησή του έκτακτες εξουσίες, μετά την αιματηρή επίθεση ενός ένοπλου ισλαμιστή σε παραλιακό ξενοδοχείο, κατά την οποία σκοτώθηκαν 38 ξένοι τουρίστες, κυρίως Βρετανοί.

Ο τυνησιακός νόμος περί κατάστασης έκτακτης ανάγκης δίνει στην κυβέρνηση μεγαλύτερη εκτελεστική ευελιξία και περισσότερες εξουσίες στον στρατό και την αστυνομία, ενώ περιορίζει ορισμένα δικαιώματα, όπως αυτό του συνέρχεσθαι.

Στην ανακοίνωση που εκδόθηκε από την προεδρία αναφέρεται πως ο κ. Εσέμπσι θα εκφωνήσει ομιλία στις 19:00 (ώρα Ελλάδας), η οποία θα μεταδοθεί από τη δημόσια τηλεόραση, για να δώσει περισσότερες λεπτομέρειες.

Η επίθεση στις 26 Ιουνίου στην παραλία της πόλης Σους, ενός δημοφιλούς τουριστικού θερέτρου, ακολούθησε την ένοπλη επίθεση που είχε πραγματοποιηθεί τον Μάρτιο στο μουσείο Μπάρντο της Τύνιδας.

Επρόκειτο για δύο από τις χειρότερες τρομοκρατικές επιθέσεις στη σύγχρονη ιστορία της Τυνησίας, οι οποίες έπληξαν σοβαρά την τουριστική βιομηχανία της. Την ευθύνη ανέλαβε η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Τυνήσιοι αξιωματούχοι υποστηρίζουν πως και οι τρεις ένοπλοι που πραγματοποίησαν αυτές τις δύο επιθέσεις είχαν εκπαιδευθεί ταυτόχρονα σε στρατόπεδα τζιχαντιστών στη Λιβύη, όπου η σύγκρουση ανάμεσα σε δύο αντίπαλες κυβερνήσεις έχει επιτρέψει στις ένοπλες ισλαμιστικές οργανώσεις να κερδίσουν έδαφος.

«Το πραγματικό δίλημμα είναι ευρώ ή δραχμή – Ευρώπη ή απομόνωση» ανέφερε ο επικεφαλής του Ποταμιού

Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Real News» ο επικεφαλής του Ποταμιού τονίζει ότι «Οι πολίτες θα ψηφίσουν μαζικά «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα την Κυριακή ανεξάρτητα από τις κομματικές προτιμήσεις τους. Το πραγματικό δίλημμα είναι ευρώ ή δραχμή – Ευρώπη ή απομόνωση και αυτό πλέον το κατανοεί η πλειονότητα των πολιτών παρά τον κυβερνητικό αιφνιδιασμό και το παραπλανητικό ερώτημα στο ψηφοδέλτιο».

Συγκεκριμένα ο κ. Θεοδωράκης ανέφερε τα εξής:

«Οι πολίτες θα ψηφίσουν μαζικά «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα την Κυριακή ανεξάρτητα από τις κομματικές προτιμήσεις τους. Το πραγματικό δίλημμα είναι ευρώ ή δραχμή – Ευρώπη ή απομόνωση και αυτό πλέον το κατανοεί η πλειονότητα των πολιτών παρά τον κυβερνητικό αιφνιδιασμό και το παραπλανητικό ερώτημα στο ψηφοδέλτιο. Το Ποτάμι λοιπόν λέει «ΝΑΙ» στην Ευρώπη και το Ευρώ χωρίς να αθωώνει ούτε το παλιό πολιτικό σύστημα που έχει τεράστιες ευθύνες για τη σημερινή κατάσταση ούτε εκείνες τις συντηρητικές δυνάμεις της Ευρώπης που επιδιώκουν την απομόνωση της και την αποπομπή της από το κοινό νόμισμα. Η μάχη είναι κρίσιμη και εθνική και θα κερδηθεί! Με ένα όχι η Δευτέρα θα ήταν μια «μαύρη μέρα» για τη χώρα.

Η συντριπτική νίκη του «ΝΑΙ» θα δώσει νέα ώθηση στη διαπραγμάτευση και κάτω από προϋποθέσεις θα οδηγήσει σε μια οριστική λυτρωτική συμφωνία. Όλοι τη Δευτέρα με ένα τέτοιο αποτέλεσμα ακόμη και οι φερόμενοι ως οπαδοί του «ΟΧΙ” είμαι σίγουρος ότι θα αισθανθούν ανακούφιση. Πιστεύω ότι ο πρωθυπουργός παρά τις απειλές του θα ερμηνεύσει σωστά την απόφαση των πολιτών και θα την υπηρετήσει. Η διαπραγμάτευση θα μπει σε νέα καλύτερη βάση. Το «ΝΑΙ» θα είναι μια μεγάλη ήττα για τους οπαδούς και φίλους του κ. Σόιμπλε και θα λύσει τα χέρια των φίλων μας για μια έντιμη και βιώσιμη συμφωνία. Με ένα «ΟΧΙ» το οποίο προσωπικά θεωρώ απίθανο και απεύχομαι θα μπούμε στη ” σκοτοδίνη” της άτακτης χρεοκοπίας με αρχή το κούρεμα των καταθέσεων.

To «OXI» δεν θέλω, δεν θα πρέπει να θέλουμε να το σκεφτόμαστε σαν ενδεχόμενο. Το «ΝΑΙ» θα δημιουργήσει θετικές πολιτικές εξελίξεις ,προσθέσεις ευρύτερων συναινέσεων και θα θέσει οριστικά στο περιθώριο το λόμπι της δραχμής. Όλοι τη «Δευτέρα του ΝΑI» θα είμαστε ωριμότεροι και σοφότεροι. Ο πρωθυπουργός ,τα κόμματα οι πολίτες. Θα είναι μια πραγματικά ωραία ημέρα».

«Ένα ναρκοθετημένο δημοψήφισμα»

Το δημοψήφισμα της Κυριακής είναι μία διαδικασία ναρκοθετημένη εκ των προτέρων, στην οποία ο ελληνικός λαός καλείται να απαντήσει εάν εγκρίνει κάτι με το οποίο δεν συμφωνεί ή εάν το απορρίπτει για να πάει σε κάτι που δεν γνωρίζει. Είναι ένα δημοψήφισμα στο οποίο οι επιλογές είναι στην πραγματικότητα μη επιλογές και είναι πραγματικά πολύ θλιβερό το πώς φτάσαμε εδώ μετά από μία σειρά οδυνηρών υποχωρήσεων και λαθών χωρίς κανείς να πατήσει εγκαίρως φρένο.

Ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε ξεκάθαρη εντολή στις 25 Ιανουαρίου να τερματίσει τα μνημόνια και την πολιτική λιτότητας που τσάκισε τα φτωχότερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Η ηγεσία του κόμματος δεσμεύτηκε προεκλογικά ότι αυτό μπορεί να το καταφέρει εντός της Ευρωζώνης. Τόσο από αριστερά όσο και από δεξιά, παρότι από εντελώς διαφορετική σκοπιά, του έλεγαν ότι δεν μπορεί να τερματίσει τα μνημόνια εντός της Ευρωζώνης γιατί πολύ απλά αυτά αποτελούσαν τον όρο για την παραμονή της.

Τα πράγματα ήταν ξεκάθαρα από αρκετά νωρίς. Ή θα επιλέγαμε την παραμονή μας στην Ευρωζώνη, αποδεχόμενοι την σκληρή πολιτική λιτότητας με την οποία πάει πακέτο, προσπαθώντας τουλάχιστον να υπάρξει μία κάπως διαφορετική αναδιανομή των βαρών, ή θα δοκιμάζαμε τις δυνάμεις μας βγαίνοντας από αυτή και αποκτώντας ξανά εθνικό νόμισμα. Αυτό το τελευταίο θεωρητικά μπορούσε να γίνει είτε με ρήξη είτε και με συναίνεση-αφού και ο γερμανός υπουργός Οικονομικών, Β.Σόιμπλε, που για τους δικούς του λόγους ήθελε την Ελλάδα εκτός, είχε προτείνει τόσο στον Ευ.Βενιζέλο όσο και στον Γ.Βαρουφάκη την έξοδο της χώρας από το ευρώ, ισχυριζόμενος ότι θα την στηρίξει κιόλας για να γίνει σχετικά ομαλά.

Σε κάθε περίπτωση, η παραμονή στην Ευρωζώνη απαιτούσε αποδοχή της λιτότητας και η έξοδος έναν πολύ καλά οργανωμένο σχεδιασμό.

Η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ισχυριζόταν ότι μπορεί να πετύχει την άρση της λιτότητας παραμένοντας στο ευρώ, γιατί θα κατάφερνε να τους πείσει και γιατί νόμιζε ότι θα είχε συμμάχους σε αυτό τον Ντράγκι, τον Γιούνκερ, τον Ρέντσι, τον Ολάντ και τις ΗΠΑ. Πίστευε μάλιστα ότι θα κατάφερνε συμμαχώντας μαζί τους να προκαλέσει ρήγμα -έτσι έλεγαν- στη γερμανική κυριαρχία και να αλλάξουν την Ευρώπη. Στο τέλος έφτασαν να πιστεύουν μέχρι και ότι η καγκελάριος Μέρκελ ήταν καλή και θα στήριζε την Ελλάδα παραμερίζοντας τον κακό Σόιμπλε που ήταν το εμπόδιο.

Αποδείχθηκε εκ των υστέρων ότι όλα αυτά στηρίζονταν σε μια πολιτική αφέλεια, στην απειρία και στην αδυναμία να αντιληφθούν τη σημασία της πολιτικής ισχύος και των συσχετισμών.

Οι υποχωρήσεις από τις προεκλογικές τους θέσεις άρχισαν από τις 26 Ιανουαρίου και κορυφώθηκαν στις 20 Φεβρουαρίου με την περιβόητη συμφωνία που υπέγραψε ο Βαρουφάκης στο Eurogroup . Όποιος παρακολούθησε τι συνέβη εκεί και διάβασε το ντοκουμέντο της συμφωνίας, αντιλήφθηκε ότι η ηγεσία της κυβέρνησης έπεσε στην παγίδα που της είχαν στήσει. Από εκεί και πέρα ήταν θέμα χρόνου η πλήρης ομηρεία στην οποία βρέθηκε και η κυβέρνηση και η χώρα την περασμένη Παρασκευή.

Σε εκείνο το ανακοινωθέν του Eurogroup της 20ης Φλεβάρη αναφερόταν ρητά ότι η Ελλάδα ζήτησε την «παράταση της Κύριας Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης, η οποία διέπεται από μία σειρά δεσμεύσεων». Ζήτησε δηλαδή την παράταση της σύμβασης και του μνημονίου, κάτι που αν και φαινόταν ξεκάθαρα, τόσο από το κείμενο, όσο και από τα συνοδευτικά έγγραφα, στον δημόσιο λόγο τους το αρνούνταν.

Το ίδιο επίμονα αρνούνταν και το ότι δέχθηκαν να ολοκληρώσουν την τελευταία αξιολόγηση, αυτή που δεν κατάφερε να κλείσει ο πρώην υπουργός Οικονομικών Γκ.Χαρδούβελης, ενώ το κείμενο το ανάφερε ρητά: «Ο σκοπός της επέκτασης είναι η επιτυχής ολοκλήρωση της αξιολόγησης στη βάση των όρων της υπάρχουσας διευθέτησης (σ.σ συμφωνίας), και με την καλύτερη δυνατή χρήση της υπάρχουσας ευελιξίας (σ.σ ισοδύναμα) που θα επιθεωρηθεί από κοινού με τις ελληνικές αρχές και τους θεσμούς». Επίσης ανέφερε ότι : «Μόνο με την ολοκλήρωση της αξιολόγησης αυτής της παρατεινόμενης συμφωνίας από τους θεσμούς, θα επιτραπεί η εκταμίευση της δόσης».

Αλλά δεν ήταν μόνο αυτά. Σε εκείνο το Eurogroup ο Γ.Βαρουφάκης υπέγραψε ότι «Οι ελληνικές αρχές επαναλαμβάνουν την αδιαμφισβήτητη δέσμευσή τους να τηρήσουν τις δανειακές υποχρεώσεις προς όλους τους πιστωτές, πλήρως και έγκαιρα» καθώς και «να διασφαλίσουν τα πρέποντα πρωτογενή πλεονάσματα ή τα οικονομικά έσοδα που απαιτούνται για τη βιωσιμότητα του χρέους, σύμφωνα με την απόφαση του Eurogroup του Νοεμβρίου του 2012».

Η συμφωνία της 20ης Φλεβάρη όμως περιείχε και τη μοιραία δέσμευση περί μη μονομερών ενεργειών, με την οποία η κυβέρνηση ναρκοθετούσε -αν δεν ακύρωνε, την εντολή των εκλογών για κατάργηση του μνημονίου: «Οι ελληνικές αρχές δεσμεύονται να απόσχουν από κάθε ανατροπή μέτρων ή μονομερείς αλλαγές στις πολιτικές αυτές και στις διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις που θα είχαν αρνητικές συνέπειες στους δημοσιονομικούς στόχους, στην οικονομική ανάκαμψη ή τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, όπως αξιολογούνται από τους θεσμούς».

Και η ανακοίνωση της συμφωνίας του Eurogroup που αποδέχθηκε η ελληνική πλευρά , κατέληγε ως εξής: «Παραμένουμε δεσμευμένοι να παράσχουμε επαρκή υποστήριξη στην Ελλάδα, ωσότου κατακτήσει πλήρη πρόσβαση στην αγορά και εφόσον τιμήσει τις δεσμεύσεις της εντός του συμπεφωνημένου πλαισίου».
Δηλαδή η κυβέρνηση θα έπαιρνε λεφτά, μόνο αν εφάρμοζε το μνημόνιο , έκλεινε την αξιολόγηση και έπραττε ότι της επέβαλλαν.

Η συνέχεια γνωστή: οι Ευρωπαίοι θεώρησαν ότι η κυβέρνηση δεν τήρησε αυτή τη συμφωνία και δεν της έδωσαν χρήματα, ενώ η κυβέρνηση υποστήριζε ότι την τήρησε και ότι οι Ευρωπαίοι ήταν ασυνεπείς που δεν της έδωσαν τα λεφτά.

Όποιος διαβάσει όμως προσεκτικά το κείμενο αυτό (παρατίθεται στο τέλος ολόκληρο) μπορεί εύκολα να διαπιστώσει ότι η συμφωνία αυτή ήταν η τέλεια παγίδα. Οι δανειστές δεν χρειαζόταν να κάνουν τίποτα παραπάνω και ήταν προφανές ότι ο χρόνος θα δούλευε υπέρ τους. Όσο θα πλησιάζαμε στην λήξη της παράτασης, στις 30 Ιουνίου, τόσο πιο πολύ θα πιεζόταν η κυβέρνηση προκειμένου να αποφύγει την χρεοκοπία και την καταστροφή που θα ακολουθούσε αν δεν υπήρχε αποτέλεσμα. Η κυβέρνηση αντιθέτως, νόμιζε ότι είχε κερδίσει χρόνο, αλλά στην πραγματικότητα οι δανειστές τον ροκάνιζαν, αφήνοντας την να νομίζει ότι διαπραγματεύεται.

Για τη συμφωνία αυτή έχουν ειπωθεί πολλά και στο προσκήνιο και στο παρασκήνιο. Έχει ακουστεί εντόνως, χωρίς ωστόσο να επιβεβαιώνεται, ότι ο Γ.Βαρουφάκης αρνούνταν να την υπογράψει και το έκανε μόνο όταν πήρε εντολή από το Μαξίμου για να το κάνει. Κανείς δεν ξέρει αν αυτή είναι αλήθεια. Πριν από λίγο καιρό, σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο Αλέξης Τσίπρας, παραδέχθηκε ότι «παραπλανήθηκαν». Μέχρι τότε όμως, επέμεναν ότι η συμφωνία της 20ης Φλεβάρη ήταν επιτυχία και αρνούνταν να παραδεχθούν ότι είχε το συγκεκριμένο περιεχόμενο. Ήταν εντυπωσιακό ότι δεν δόθηκε καμία δημοσιότητα στη συμφωνία αυτή που δέσμευε το μέλλον της χώρας και τα ΜΜΕ σχεδόν την απέκρυψαν, καθώς τότε προσπαθούσαν να ενθαρρύνουν τον πρωθυπουργό να ολοκληρώσει τη «στροφή στο ρεαλισμό».

Ο Αλέξης Τσίπρας ήθελε πράγματι και ήταν διατεθειμένος εξαρχής να κάνει συμβιβασμούς και να τα βρει με τους δανειστές. Αλλά με έναν τρόπο που θα του άφηνε κάποια περιθώρια αυτά να περάσουν από το κόμμα του. Οι δανειστές δεν του άφησαν κανένα. Αυτό ήταν προφανές από πολύ νωρίς, άλλωστε οι «θεσμοί» δεν το έκρυβαν, αλλά στο Μαξίμου μέχρι την τελευταία στιγμή πίστευαν ότι οι δανειστές μπλοφάρουν.

Όλο αυτό το διάστημα υπήρξαν πολλές φωνές καλόπιστης κριτικής, αλλά και προειδοποιήσεις προς την ηγεσία, ακόμα και από το εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, τις οποίες η ηγεσία αγνόησε. Με τον ίδιο τρόπο είχε αγνοήσει και όλες τις παροτρύνσεις για να ετοιμάσει εγκαίρως εναλλακτικά σχέδια και προτάσεις για την περίπτωση που το σχέδιο «θα πείσουμε τους δανειστές» δεν πετύχαινε. Αρνιόταν όμως πεισματικά και ισχυριζόταν ότι δεν υπήρχε καμία περίπτωση να μην πείσει τους δανειστές. Και κάπως έτσι φτάσαμε στο ναυάγιο των διαπραγματεύσεων χωρίς σωσίβια λέμβο γιατί ο καπετάνιος επέμενε ότι δεν χρειάζεται.

Όλο αυτό το διάστημα ο Αλέξης Τσίπρας, ως κλασικός κεντριστής, προσπαθούσε να ισορροπήσει μεταξύ συμβιβασμού και ρήξης, ώστε να κρατάει ικανοποιημένους και τους μετριοπαθείς τους κόμματός του και τους ριζοσπάστες. Οι πρώτοι θεωρούσαν βέβαιο το συμβιβασμό και οι δεύτεροι -σίγουροι καθώς ήταν ότι οι δανειστές δεν θα υποχωρούσαν καθόλου- ήλπιζαν ότι θα ερχόταν η ώρα της ρήξης.

Από τον Απρίλιο και μετά -καθώς τα χρονικά περιθώρια στένευαν και οι κόκκινες γραμμές ξεθώριαζαν, όλοι είχαν πειστεί ότι ο Τσίπρας θα υπέγραφε μνημόνιο. Έφτασε μάλιστα να παρουσιάσει σχέδιο 47 σελίδων με μέτρα που έφεραν την υπογραφή του, προκαλώντας έντονες εσωκομματικές αντιδράσεις. Εκείνες τις μέρες πολλά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και στενοί του συνεργάτες, όχι μόνο προεξοφλούσαν τη συμφωνία, αλλά απεύθυναν και απειλές προς όποιον δεν «συμμορφωνόταν», επικαλούμενοι την κομματική πειθαρχία.

Ο πρωθυπουργός έδειξε υπερβολικά καλή πίστη στους δανειστές. Έφτασε μάλιστα να αδειάσει όλα τα αποθεματικά από τα δημόσια ταμεία για να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις των δανειστών, κατόπιν υποδείξεών τους. Μόνο κατά τη δική του θητεία ξόδεψε περίπου 8 δισεκατομμύρια για αυτό, όταν εκείνοι όλο αυτό το διάστημα δεν εκταμίευσαν ούτε ένα ευρώ.

Η στρατηγική τους ήταν ολοφάνερη. Τον έφεραν με μαεστρία μέχρι την περασμένη Παρασκευή, αφήνοντας του περιθώριο μόνο 48 ωρών, πριν ανοίξουν οι αγορές τη Δευτέρα, προκειμένου είτε να ψηφίσει στη Βουλή, είτε να περάσει με ΠΝΠ την επώδυνη συμφωνία. Αλλιώς, χωρίς νέα συμφωνία, θα βρισκόταν μπροστά στον κίνδυνο της οικονομικής κατάρρευσης, αφού η παράταση έληγε στις 30 Ιουνίου.

Και ενώ όλα ήταν έτοιμα για την τελευταία πράξη, ο Αλέξης Τσίπρας κατάλαβε την τελευταία στιγμή την παγίδα που του είχαν στήσει και ότι μαζί με τη συμφωνία ήταν πιθανό ότι θα υπέγραφε και το πολιτικό του τέλος. Αν δεν έκανε τη συμφωνία, οι δανειστές θα σταματούσαν τον ELA, αναγκάζοντας την κυβέρνηση να πάει σε κάπιταλ κοντρόλ και να κλείσει τις τράπεζες, με ότι αυτό θα σήμαινε για τη συνέχεια. Αν την έκανε, κινδύνευε να τελειώσει πολιτικά, με ορατό τον κίνδυνο της διάσπασης του κόμματος, καθώς η συμφωνία αυτή δεν θα περνούσε.

Έτσι επέλεξε ως διέξοδο το δημοψήφισμα, ως μοναδική οδό σωτηρίας της κυβέρνησης του, που θα διατηρούσε την ενότητα του κόμματος και θα πετούσε τη μπάλα στους πολίτες. Αν οι πολίτες ψήφιζαν ναι στα επώδυνα μέτρα, η ευθύνη θα ήταν του λαού. Αν οι πολίτες ψήφιζαν όχι στα επώδυνα μέτρα, θα αναλάμβαναν τις ευθύνες για αυτό που θα ακολουθούσε.

Η πρόταση των δανειστών, στην οποία κατέληξαν μετά από πέντε μήνες διαπραγμάτευσης , είναι μία πρόταση με αντιαναπτυξιακά μέτρα και άγρια φορολόγηση, που θίγει όλα τα κοινωνικά και οικονομικά στρώματα. Κανείς στην Ελλάδα, ούτε καν οι επιχειρηματίες, δεν είναι δυνατόν να επιθυμούν την έγκρισή της, πόσο δε τα φτωχότερα στρώματα που έχουν σηκώσει πολύ μεγαλύτερο βάρος από όσο μπορούσαν να σηκώσουν ως τώρα.

Η υπερψήφιση του ΝΑΙ λοιπόν σε αυτό το ναρκοθετημένο δημοψήφισμα οδηγεί ξεκάθαρα στη συνέχιση της λιτότητας, αλλά και στη λαϊκή νομιμοποίηση της και αυτό είναι ένα τεράστιο δώρο για τους δανειστές. Η υπερψήφιση του ΟΧΙ ωστόσο, οδηγεί στο άγνωστο, καθώς η κυβέρνηση αρνείται να αποκαλύψει το παραμικρό για το πού θα οδηγηθεί η χώρα την επόμενη μέρα και αυτή δεν είναι μία πολιτικά έντιμη στάση.

Το γεγονός ότι μέχρι σήμερα δεν έχει να επιδείξει κανένα αποτέλεσμα σε κάποιον από τους βασικούς στόχους της (ακύρωση του μνημονίου, τέλος της διαπλοκής, κυνήγι της φοροδιαφυγής, φορολόγηση των πλουσίων κτλ) ούτε σε κάποια από τις προβλέψεις της έχει πέσει μέσα (οι δανειστές θα υποχωρήσουν, οι ΗΠΑ θα βοηθήσουν, θα βρεθούν χρήματα από τρίτες χώρες, οι τράπεζες δεν θα κλείσουν κτλ) δεν εμπνέει πολύ μεγάλη εμπιστοσύνη.

Στελέχη της κυβέρνησης διαβεβαιώνουν ότι οι τράπεζες την Τρίτη θα λειτουργήσουν κανονικά, ενώ γνωρίζουν καλά ότι αυτό θα πάρει πολύ καιρό να συμβεί. Διαβεβαιώνουν δημοσίως ότι σύντομα θα αποκατασταθεί η ρευστότητα, ενώ ξέρουν ότι αυτό μπορεί πλέον να γίνει μόνο, είτε αν τα βρουν με τους δανειστές, είτε εάν τυπώσουν εθνικό νόμισμα, πράγμα που πάλι δεν γίνεται τώρα, αφού καμία σχετική προετοιμασία δεν έχει γίνει και τα λεφτά που υπάρχουν τελειώνουν.

Αρνούνται κατηγορηματικά ότι υπάρχει οποιαδήποτε πιθανότητα να βγούμε εκτός ευρωζώνης ή να τεθούμε σε κάποιο ειδικό καθεστώς, όταν δεν υπάρχει κανείς στον πλανήτη που να μην υποστηρίζει ότι η πιθανότητα αυτή είναι υπαρκτή. Ακόμα και ο αμερικανός νομπελίστας Πολ Κρούγκμαν, που στηρίζει την κυβέρνηση στο ΟΧΙ, δηλώνει καθαρά ότι όχι μόνο είναι πιθανή η έξοδος , αλλά και ότι ένα μέρος της δουλειάς για αυτό έχει ήδη γίνει με το κάπιταλ κοντρόλ.

Το πρόβλημα με το θέμα της εξόδου από την Ευρωζώνη είναι ότι για να είχε πιθανότητες επιτυχίας, ήταν απαραίτητη προϋπόθεση ο έγκαιρος και πολύ καλός σχεδιασμός της. Χρειαζόταν δηλαδή ένα πολύ σοβαρό και επεξεργασμένο σε κάθε του λεπτομέρεια σχέδιο, που θα είχε προετοιμάσει τα πάντα. Και φυσικά μία πολύ ικανή και έμπειρη κυβερνητική ομάδα για να το υλοποιήσει, καθώς και τη λαϊκή έγκριση, αφού θα χρειαζόταν οπωσδήποτε την υποστήριξη του λαού.

Τώρα δεν υπάρχει τίποτα από όλα αυτά και δεν μπορεί κανένας υπεύθυνος πολιτικός να αγνοήσει ότι στις σημερινές συνθήκες είναι ορατό το ενδεχόμενο να οδηγηθούμε σε συνθήκες χάους, που θα ευνοούσαν αποκλειστικά και μόνο τα κοράκια και τους κερδοσκόπους. Και αν κάποιοι ενοχλούνται με την αυτονόητη επισήμανση, θα έπρεπε αντί για αυτό να φροντίσουν να μην συμβεί και να αντιληφθούν ότι η αριστερά έχει ηθική υποχρέωση να είναι και πολιτικά έντιμη και ειλικρινής απέναντι στο λαό.

Καλείται λοιπόν ο λαός να αποφασίσει τι; Και για ποια ρήξη μιλάμε όταν ο πρωθυπουργός έχει βάλει την υπογραφή του σε ένα μνημόνιο 47 σελίδων και σε μία παραλλαγή του σχεδίου Γιούνκερ με μικρές διαφορές; Όταν η κυβέρνηση λέει ότι αμέσως μετά από ένα ΟΧΙ θα επιδιώξει άμεσα μια συμφωνία; Δηλαδή γιατί ακριβώς θα ψηφίσουμε; Αν θέλουμε να έχει 5 ή 6 καζάνια η «κόλαση»; Και η νέα συμφωνία που θα υπογράψει ο Τσίπρας από πού θα αντλήσει λαϊκή νομιμοποίηση, αν δεν έχει σημαντικές διαφορές από αυτήν που θα καταψηφιστεί; Θα τη φέρει κι αυτή σε δημοψήφισμα;

Οι αντιφάσεις είναι πολλές. Γιατί την ίδια ώρα που η κυβέρνηση μας καλεί να καταψηφίσουμε την πρόταση των δανειστών, μας λέει ότι θα επιδιώξει αμέσως μία άλλη που δεν θα διαφέρει και τόσο, ενώ οι δανειστές έχουν περίπου προεξοφλήσει ότι δεν θεωρούν κάτι τέτοιο πιθανό σε περίπτωση που υπερισχύσει το όχι. Και κάπως έτσι οι μισοί ψηφοφόροι του ΟΧΙ θα νομίζουν ότι πάνε σε συμφωνία και οι άλλοι μισοί σε ρήξη και ενδεχομένως σε έξοδο.
Η παράνοια όμως δεν σταματάει εδώ.

Είναι παραπάνω από προφανές ότι αν γινόταν ένα δημοψήφισμα στο οποίο δεν θα κρινόταν τίποτα άλλο, απλώς και μόνο για να ρωτηθούν οι πολίτες της Ελλάδας αν συμφωνούν με τα σκληρά μέτρα των δανειστών (σαν λέμε δηλαδή αν θέλουν να τους μαστιγώσουν) ούτε το 1% δεν θα απαντούσε θετικά. Επειδή όμως αυτή τη στιγμή κανείς δεν προτείνει μία άλλη συγκεκριμένη λύση πριν μίας αβέβαιης προοπτικής που δεν ξέρουν που οδηγεί, πολλοί μπροστά στο φόβο του αγνώστου και διαπιστώνοντας ότι η κυβέρνηση δεν έχει άλλο σχέδιο (όπως έχει παραδεχθεί) θα προτιμήσουν να ψηφίσουν κι αυτοί ΝΑΙ χωρίς συμφωνούν με τα μέτρα.

Το πεδίο λοιπόν είναι ναρκοθετημένο και το δημοψήφισμα ήρθε πολύ αργά και με άδεια ταμεία, αφού η κυβέρνηση έχει εκ των πραγμάτων σε μεγάλο βαθμό υπονομεύσει τη πιθανότητα μιας ρήξης με προοπτική. Ποιας ρήξης λοιπόν με μισόλογα και με ποιο σχέδιο; Και με ποια πρόβλεψη για να προστατευθούν οι φτωχότεροι και οι πιο αδύναμοι; Τα θύματα της κρίσης και των μνημονίων δεν έχουν ούτε λεφτά στο εξωτερικό, ούτε στα «στρώματα» και στις θυρίδες.
Η ευθύνη της πολιτικής ηγεσίας αυτές τις κρίσιμες ώρες είναι τεράστια. Και πρώτη προτεραιότητα πρέπει να είναι η προστασία αυτών των ανθρώπων. Ποιές είναι οι εγγυήσεις για αυτό;

Όπως έχει διαμορφωθεί η κατάσταση, δυστυχώς οι προοπτικές είναι θετικές μόνο για τον Σόιμπλε και στο ναι και στο όχι.

Αν υπερψηφιστεί το ναι, θα είναι από εξαναγκασμό και όχι από ελεύθερη βούληση του λαού και για πρώτη φορά θα έχουμε λαϊκή νομιμοποίηση ενός πολύ σκληρού μνημονίου. Ούτε στα πιο τρελά όνειρά του Σόιμπλε δηλαδή.

Στην περίπτωση που υπερψηφιστεί το όχι, περνάμε στο άγνωστο κι ανοίγει ταυτόχρονα κι ο δρόμος για την έξοδο της χώρας από την Ευρωζώνη, χωρίς να χρειαστεί να βάψει τα χέρια του με αίμα ο Σόιμπλε , αναλαμβάνοντας απλά τον εύκολο ρόλο του Πόντιου Πιλάτου. Είναι γνωστό ότι αυτές είναι οι δύο επιλογές που εκείνος ήθελε. Ή να φύγουμε από την Ευρωζώνη, στην οποία θεωρεί ότι δημιουργούμε προβλήματα, ή αν μείνουμε, να μείνουμε αποδεχόμενοι τη λιτότητα όχι μόνο ως πολιτική επιλογή, αλλά και ως τιμωρία με τη θέλησή μας.

Οι ρομαντικοί που παραβλέπουν το ναρκοθετημένο πεδίο, πιστεύουν ότι το Όχι μπορεί να ανοίξει το δρόμο της απελευθέρωσης του ελληνικού λαού από τα μνημόνια. Αυτή όμως θα ήταν μια μεγάλη μάχη και όπως όλες οι μάχες θα χρειαζόταν στρατηγική, σχέδιο και ατσαλένιας πυγμής πολιτικά στελέχη που θα αναλάμβαναν να ηγηθούν. Και φυσικά σε αυτές τις περιπτώσεις, όσοι σε ακολουθούν πρέπει να ξέρουν ότι τους πηγαίνεις σε μάχη για να πολεμήσουν και να έχουν συμφωνήσει σε αυτό. Διαφορετικά η έκβαση είναι προδιαγεγραμμένη.

Δεν πιστεύω ότι αξίζουν σε κανένα λαό αυτά που περνάνε οι Έλληνες τα τελευταία πέντε χρόνια, τουλάχιστον να σώσουμε ότι σώζεται.

Β.Σ

«Η Ιταλία δεν φοβάται τις αρνητικές επιπτώσεις της κρίσης» ανέφερε σε συνέντευξή του ο Ιταλός πρωθυπουργός

Η Ιταλία δεν είναι πλέον «σύντροφος στη δυστυχία» της Ελλάδας, όπως ήταν πριν από τρία-τέσσερα χρόνια, και οι Ιταλοί «δεν πρέπει να φοβούνται τις αρνητικές επιπτώσεις» αυτής της κρίσης, διαβεβαίωσε σήμερα ο Ιταλός πρωθυπουργός Ματέο Ρέντσι.

«Ας πάψουμε να περιγράφουμε την Ιταλία ως τον ασθενή της Ευρώπης, δεν είμαστε πλέον», δήλωσε σήμερα ο Ρέντσι σε συνέντευξή του στο ιδιωτικό τηλεοπτικό δίκτυο TG5. «Η Ιταλία δεν φοβάται συγκεκριμένες συνέπειες. Αν η Ιταλία και η Ελλάδα υπήρξαν σύντροφοι στη δυστυχία, αυτό δεν ισχύει πλέον σήμερα. Είμαστε αυτοί που λύνουν το πρόβλημα, δεν είμαστε πια το πρόβλημα», υποστήριξε.

«Πριν από τρία-τέσσερα χρόνια ήμασταν (το πρόβλημα). Λέγαμε πάντα, η Ιταλία και η Ελλάδα, η Ελλάδα και η Ιταλία. Όμως δεν είναι πλέον έτσι», πρόσθεσε ο Ιταλός πρωθυπουργός, ο οποίος υπογράμμισε πως οι μεταρρυθμίσεις που εφαρμόσθηκαν και η επανεκκίνηση της οικονομίας δείχνουν πως οι Ιταλοί «βρίσκονται στην πλευρά αυτών που επιδιώκουν να λύσουν το πρόβλημα».

Ο Ρέντσι έχει πολλαπλασιάσει το τελευταίο διάστημα τις δηλώσεις για να υποστηρίξει πως η οικονομία της Ιταλίας έχει εξυγιανθεί και είναι προφυλαγμένη από μια διάχυση της ελληνικής κρίσης.

Οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι είναι καιρός ο Ολάντ να επανέλθει στην ευρωπαϊκή σκηνή, από την οποία μοιάζει εξαφανισμένος

Είναι ένα «μπρα ντε φερ» ανάμεσα σε Ελλάδα και Ευρώπη, ανάμεσα σε «Δαβίδ και Γολιάθ», που οι Γάλλοι παρακολουθούν άλλοι με ενδιαφέρον, διερωτώμενοι τι επιφυλάσσει η επαύριο για τους ίδιους και την Ευρώπη, και άλλοι με πάθος έχοντας ένα και μόνο σύνθημα «Αλληλεγγύη προς τον ελληνικό λαό». Κάποιοι μάλιστα άνοιξαν και λογαριασμό για τη συλλογή χρημάτων προκειμένου να στηρίξουν την Ελλάδα.

Φαίνεται ότι δεν υπάρχουν περιθώρια αδιαφορίας και όλοι προσπαθούν να καταλάβουν το διακύβευμα του αυριανού δημοψηφίσματος στην Ελλάδα. Ακούνε τους Ευρωπαίους που τάσσονται με το «ναι», λέγοντας ότι σε διαφορετική περίπτωση θα επέλθει καταστροφή, κάτι που προκαλεί ταραχή στο γαλλικό «μυαλό», που πάντα αντιδρά σε επεμβάσεις και υποδείξεις.

Βλέπουν τα πανό με τα «όχι» στις διαδηλώσεις αλληλεγγύης προς την Ελλάδα και ορισμένοι θέτουν το ερώτημα κατά πόσο ήταν απαραίτητο ένα δημοψήφισμα. «Ζήτω η ψήφος», απαντά σήμερα σε αυτούς ο διευθυντής της γαλλικής εφημερίδας Liberation. «Στην Ευρώπη δεν αρέσουν τα δημοψηφίσματα, έχει άδικο. Πώς μπορεί να φαντάζεται την ολοκλήρωση χωρίς τους λαούς της», διερωτάται, σύμφωνα με τη Deutsche Welle.

Εν τω μεταξύ το θέμα ενός Grexit (σ.σ. δηλαδή εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ) έχει επανέλθει στα πολλαπλά σενάρια των ημερών. Παράλληλα υψώθηκαν οι πρώτες φωνές οικονομολόγων που καλούν τον Γάλλο πρόεδρο Φρανσουά Ολάντ να βάλει «βέτο» και επισημαίνουν ότι είναι καιρός να επανέλθει στην ευρωπαϊκή σκηνή, από την οποία μοιάζει εξαφανισμένος.

Αυτό τουλάχιστον αισθάνονται οι Γάλλοι, που σε σημερινή δημοσκόπηση θεωρούν κατά 67% ότι η Μέρκελ ενσαρκώνει την εξουσία στην Ευρώπη, την ώρα που ο Ολάντ συγκεντρώνει ποσοστό μόλις 2%.

Λίγες ώρες πριν από το κρίσιμο δημοψήφισμα οι στοιχηματικές «έριξαν» και άλλο την απόδοση του «ναι»

Σε αλλαγές στις αποδόσεις του ΝΑΙ και του ΟΧΙ προχώρησαν η Βρετανική εταιρεία στοιχημάτων William Hill αλλά και η Paddy Power. Συγκεκριμένα η Βρετανική William Hill σήμερα έχει προβεί σε αλλαγές των αποδόσεων στο στοίχημα για τα αποτελέσματα δημοψηφίσματος : “Ποιο θα είναι το αποτέλεσμα στο ελληνικό δημοψήφισμα;” με το ΝΑΙ να έχει ρίξει την απόδοσή του από 1,50 που ήταν χθες σε 1,44 και το ΟΧΙ από 2,50 σε 2,62.

Η επίσης Βρετανική Paddy Power στο ίδιο στοίχημα δίνει στο ΝΑΙ απόδοση 1,50 ενώ στο ΟΧΙ η απόδοση είναι στο 2,50.

Αν και το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος παραμένει ακόμη ρευστό, η κορυφαία στοιχηματική εταιρία Paddy Power ανακοίνωσε ότι θα πληρώσει τα στοιχήματα που τοποθετήθηκαν υπέρ του ναι. Πιο συγκεκριμένα, δίνει την δυνατότητα στους παίχτες να «κλείσουν» το στοίχημα τους και να πάρουν το 80% των κερδών, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος.

Είναι η τρίτη φορά τον τελευταίο χρόνο που η Paddy Power πληρώνει νωρίτερα σε ένα πολιτικό γεγονός. Η αρχή έγινε με το δημοψήφισμα σχετικά με την ανεξαρτησίας της Σκωτίας, όπου πλήρωσε δύο μέρες νωρίτερα και ακολούθησε το στοίχημα για το εάν οι Συντηρητικοί θα καταλάβουν τις περισσότερες έδρες στις πρόσφατες εκλογές στην Αγγλία. Όπως και στις δύο παραπάνω περιπτώσεις, έτσι και στο ελληνικό δημοψήφισμα, δεν έδωσε στην δημοσιότητα στοιχεία για το συνολικό ποσό που πονταρίστηκε.

Οι κάλπες θα είναι ανοιχτές από τις 07:00 έως τις 19:00

Στις 21:00 το βράδυ της Κυριακής αναμένεται η πρώτη ασφαλής εκτίμηση για το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος, σύμφωνα με εκτιμήσεις της Singular Logic.

Ο Μιχάλης Καριώτογλου, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας που θα διαχειριστεί την παρουσίαση του αποτελέσματος, σημείωσε ότι για να υπάρξει ασφαλής εκτίμηση του αποτελέσματος, θα πρέπει να πληρούνται τρεις προϋποθέσεις:

α) να έχουν εξαχθεί τα αποτελέσματα από το 10% των εκλογικών τμημάτων της χώρας,

β) αυτά τα εκλογικά τμήματα να είναι ισόποσα κατανεμημένα ανά την επικράτεια και

γ) η διαφορά μεταξύ των δύο απαντήσεων να είναι άνω του 4%. Αντιθέτως, όσο πιο μικρή είναι η διαφορά μεταξύ του «Ναι» και του «Όχι» τόσο πιο αργά θα εξαχθεί ασφαλές αποτέλεσμα.

Βασική προϋπόθεση για ασφαλές αποτέλεσμα στις 21:00 είναι να κλείσουν οι κάλπες στις 19:00 όπως προβλέπεται από το σχετικό νόμο. Ωστόσο, εγκύκλιος του υπουργείου Εσωτερικών δίνει τη δυνατότητα παράτασης της εκλογικής διαδικασίας έως και κατά δύο ώρες, σε εκλογικά τμήματα όπου υπάρχουν ακόμη ουρές εκλογέων. Σε αυτές τις περιπτώσεις απαγορεύεται η μετάδοση αποτελεσμάτων πριν κλείσουν οι κάλπες και στο τελευταίο εκλογικό τμήμα.

Η ασφαλής εκτίμηση θα είναι δυνατή τόσο γρήγορα χάρη στο σύστημα SRT, το οποίο χρησιμοποιείται από το 2006. Αποτελείται από ειδικά κινητά τηλέφωνα που μοιράζονται στους δικαστικούς αντιπροσώπους 4.800 εκλογικών τμημάτων οι οποίοι ενημερώνουν γρήγορα την εταιρεία για το αποτέλεσμα.

Παράλληλα το υπουργείο Εσωτερικών ενημερώνει επί το τυπικό της διαδικασίας ότι οι εφορευτικές επιτροπές που θα συμμετέχουν στο δημοψήφισμα είναι οι ίδιες με αυτές που διορίστηκαν στις Εθνικές Εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015.

Για το διορισμό και την ενημέρωση των διοριζόμενων στις εφορευτικές επιτροπές, δεν απαιτείται εκ νέου έκδοση ή επίδοση απόφασης.

Η ιταλική εταιρεία ανανεώνει το μικρό αυτοκίνητο που έφερε το στιλ στις αστικές μετακινήσεις.

Με φρέσκια εμφάνιση, πλουσιότερο εξοπλισμό και νέα γκάμα κινητήρων, το Fiat 500 δημιουργεί και πάλι πρόβλημα στον ανταγωνισμό.

Οκτώ χρόνια μετά την επιστροφή του στους δρόμους, και έχοντας καταγράψει πάνω από 1,5 εκατ. πωλήσεις, το 500 ανανεώνεται. Διαθέσιμο σε δύο εκδόσεις, τρίθυρο και cabrio, φέρει σχεδιαστικές αλλαγές που διατηρούν τα ρετρό στοιχεία. Όπως τα στρογγυλά φωτιστικά σώματα που ενσωματώνουν τεχνολογία LED. Αλλαγές έχουν γίνει επίσης στα πίσω φώτα, τους προφυλακτήρες και τη μάσκα, σε βαθμό όμως που δεν κόβουν τους δεσμούς με το απερχόμενο μοντέλο.

Οι εκδόσεις εξοπλισμού του νέου Fiat 500 είναι τρεις: Pop, Popstar and Lounge. Η πρώτη προσφέρει 7 αερόσακους, ηχοσύστημα Uconnect με οθόνη 5 ιντσών και 6 ηχεία, θύρες AUX-IN και USB, χειριστήρια στο τιμόνι και φώτα ημέρας LED. Η Popstar προσθέτει τον κλιματισμό και λεπτομέρειες από χρώμιο, ενώ η πλούσια Lounge περιλαμβάνει επιπλέον ηλιοροφή, 15άρες ζάντες αλουμινίου, χρωμιωμένη εμπρός γρίλια, σύστημα πολυμέσων Uconnect Radio 5″ LIVE, δερμάτινο τιμόνι κ.α.

Η γκάμα των βενζινοκινητήρων του νέου 500 περιλαμβάνει τον 0.9 TwinAir (με 85 και 105 ίππους), τον 1.2 με 69 PS (και σε έκδοση με υγραέριο). Ο δικύλινδρος 0.9 εκπέμπει στο περιβάλλον 90 g. CO2 ανά km στην έκδοση με τους 85 ίππους και 99 g/km σε αυτή με τους 105. Διαθέσιμος και ο1.3 Multijet ισχύος 95 PS (99 g/km). Σε ορισμένες αγορές το νέο 500 θα μπορεί θα παραγγελθεί με την ατμοσφαιρική έκδοση του 0.9 TwinAir (με 65 ίππους) και τον 1.4 βενζίνης 100 PS.

Συγχαρητήριο μήνυμα του προέδρου της Ρωσίας για την 4η Ιουλίου, Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Διάλογο βασισμένο στην ίση μεταχείριση και τον αμοιβαίο σεβασμό ζητά από τον Αμερικανό ομόλογό του, Μπαράκ Ομπάμα, Βλαντιμίρ Πούτιν, στο συγχαρητήριο μήνυμα του για την Ημέρα της Ανεξαρτησίας των ΗΠΑ.

Ο Πούτιν δήλωσε πως οι αμερικανο-ρωσικές σχέσεις παραμένουν σημαντικές για την επίλυση παγκόσμιων κρίσεων. Οι δύο χώρες έχουν διαφωνίες σχετικά με τη σύγκρουση στην Ουκρανία, αμυντικά ζητήματα και τη δημοκρατία.

«Στο συγχαρητήριο μήνυμά του, ο ρώσος πρόεδρος επισήμανε ότι, παρά τις διαφορές ανάμεσα στις δύο χώρες, οι ρωσοαμερικανικές σχέσεις παραμένουν ο πιο σημαντικός παράγοντας για τη διεθνή σταθερότητα και ασφάλεια», αναφέρεται σε δήλωση του Κρεμλίνου.

Ο Πούτιν εξέφρασε την πεποίθηση ότι η Ρωσία και οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να βρουν λύσεις στα πιο περίπλοκα διεθνή ζητήματα και να απαντήσουν μαζί στις παγκόσμιες απειλές και προκλήσεις, αν βασίσουν τη σχέση τους στις αρχές της ισότητας και του αλληλοσεβασμού των συμφερόντων τους, πρόσθεσε το Κρεμλίνο.

Στη δήλωση δεν αναφέρονται άλλες λεπτομέρειες και δεν γίνεται επίσης αναφορά στις δυτικές κυρώσεις που έχουν επιβληθεί για τον ρόλο της Ρωσίας στην κρίση στην Ουκρανία και για την προσάρτηση, το 2014, από τη Μόσχα της ουκρανικής χερσονήσου της Κριμαίας.

Η φρασεολογία του μηνύματος είναι παρόμοια με εκείνη του περυσινού συγχαρητηρίου μηνύματος προς τον Ομπάμα, σημειώνει το Reuters.

Τι αναφέρουν οι οδηγίες προς τους τουρίστες που επιλέγουν την Ελλάδα

Ταξιδιωτικές οδηγίες για όσους θέλουν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα και την … Τυνησία, η οποία δέχθηκε πρόσφατα αιματηρή επίθεση με 38 νεκρούς από τζιχαντιστή, δίνει η Guardian.

«Συμβουλές σε όσους ταξιδιώτες σχεδιάζουν διακοπές σε Ελλάδα και Τυνησία» είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος του δημοσιεύματος της βρετανικής εφημερίδας.

Όσον αφορά την Ελλάδα, το δημοσίευμα αναφέρει ότι μεταξύ άλλων ότι «οι τουριστικοί πράκτορες αυτή τη στιγμή δεν προσφέρουν στον κόσμο τη δυνατότητα αποζημίωσης ή να αναβάλλουν τις κρατήσεις τους για διακοπές στην Ελλάδα, καθώς η υπηρεσία του βρετανικού ΥΠΕΞ δεν έχει αλλάξει την ταξιδιωτική οδηγία της.»

«Οι ταξιδιωτικές εταιρείες ενθαρρύνουν τους παραθεριστές να προχωρήσουν στα ταξίδια τους, όπως έχει προγραμματιστεί, λέγοντας ότι θα έχουν μικρή επίδραση σε αυτούς, και ότι η κατάσταση δεν είναι διαφορετική από το συνηθισμένο στα τουριστικά θέρετρα της χώρας» σημειώνεται.

«Οι ταξιδιώτες θα πρέπει να λάβουν αρκετά μετρητά μαζί τους για να καλύψουν όλα τα έξοδα, και να μην στηρίζονται σε ΑΤΜ. Αν και το όριο απόσυρσης € 60 στα ΑΤΜ περιορίζεται στους Έλληνες και τα ΑΤΜ λειτουργούν, υπάρχουν αντικρουόμενες αναφορές για τη διαθεσιμότητα μετρητών» προσθέτει η εφημερίδα.

Ορισμένα πρακτορεία συμβουλεύουν τη λήψη τουλάχιστον δύο τρόπων πληρωμής, όπως ταξιδιωτικές επιταγές ή «φορτωμένες» κάρτες μετρητών, καθώς και πιστωτικές και χρεωστικές κάρτες (οι οποίες εξακολουθούν να γίνονται δεκτές) αναφέρει ακόμη η Guardian.

Το παρασκήνιο των συναντήσεων της καγκελαρίου με Τσίπρα – Ολάντ

Η Άνγκελα Μέρκελ και η Ελλάδα καταλαμβάνουν και πάλι το εξώφυλλο του γερμανικού περιοδικού  Spiegel. Στο πρωτοσέλιδο η Γερμανίδα Καγκελάριος παρουσιάζεται να κάθεται πάνω σε έναν κατεστραμμένο ελληνικό κίονα με λεζάντα τη φράση ότι «αν αποτύχει το ευρώ θα αποτύχει και η περίοδος της Καγκελαρίας της Μέρκελ».

Σε άρθρο που δημοσιεύεται στο γερμανικό περιοδικό Spiegel, οι δημοσιογράφοι Peter Müller and René Pfister κάνουν μια αναδρομή στην πορεία των τελευταίων γεγονότων μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας εστιάζοντας κυρίως στην καγκελάριο της Γερμανίας κ. Μέρκελ. Μια προσωπικότητα που όπως φαίνεται μέσα από το άρθρο έχει σημαντικά χαρίσματα (τα οποία άλλωστε την κρατούν στην θέση της ακλόνητη για τόσα χρόνια). Αλλά και κάποιες εμφανείς «αδυναμίες» που την καθιστούν ευάλωτη σε κρίσεις όπως η ελληνική.

Όπως μάλιστα σημειώνουν οι δύο δημοσιογράφοι, η Μέρκελ δεν ακολούθησε καμία από τις επιλογές της γιατί φοβόταν το εσωτερικό μέτωπο. Έτσι «κρύφτηκε» πίσω από την τρόϊκα και τους τεχνοκράτες, αποδεχόμενη την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Στην πραγματικότητα, όπως γράφουν, ο Τσίπρας είναι ένα δημιούργημα της Μέρκελ υπό μία έννοια, ένα παράγωγο της αντίληψής της για την άσκηση εξουσίας.

To δημοσίευμα ξεκινά με τα γεγονότα των τελευταίων ημερών, γυρίζοντας πίσω στα όσα έγιναν την Παρασκευή της 26ης Ιουνίου στις Βρυξέλλες: «Η κα. Μέρκελ είχε ήδη φύγει για το Σαββατοκύριακο, όταν έλαβε το τηλεφώνημα που θα άλλαζε τα πάντα. Η καγκελάριος είχε ήδη μια δύσκολη μέρα, με συναντήσεις με τον Έλληνα Πρωθυπουργό, άλλοτε μόνο του, άλλοτε με την διαπραγματευτική ομάδα, άλλοτε μαζί με τον Φρανσουά Ολάντ. Συζήτησαν τα πάντα, ακόμα και την αναδιάρθρωση του χρέους. Και για πολύ ώρα, καθώς ο Τσίπρας μπορεί να γίνει εξαντλητικός για θέματα που νομίζει σοβαρά.

Στο τέλος πάντως, η Μέρκελ έφυγε από τις Βρυξέλλες έχοντας την εντύπωση ότι αυτή η Σύνοδος Κορυφής ήταν ικανή να σηματοδοτήσει την στροφή προς κάτι καλύτερο. Στους διαδρόμους της Συνόδου, ο Πρόεδρος του Κοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς πήρε παράμερα τη Μέρκελ και τις ψιθύρισε ότι ο Τσίπρας αναζητούσε συμμάχους στην αντιπολίτευση. Κάποιον με τον οποίο θα μπορούσε να περάσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, χωρίς την συγκατάθεση της ριζοσπαστικής πτέρυγας του ΣΥΡΙΖΑ. «Μπορείς να με βοηθήσεις;» είχε ρωτήσει ο Τσίπρας τον Σούλτς, καθώς γνωρίζει ότι ο Σουλτς έχει πολύ καλές σχέσεις με στελέχη του ΠΑΣΟΚ. Όλα έδειχναν ότι βαδίζουν προς κάποια λύση.
Μα παρ” όλα αυτά, όταν η Μέρκελ γύρισε στο Βερολίνο, δέχθηκε ένα τηλεφώνημα από τον Τσίπρα, όπου της ανακοίνωνε ότι δεν ενδιαφερόταν για συμφωνία. Αλλά είχε σκοπό να προχωρήσει σε ένα δημοψήφισμα. Και λίγα λεπτά αργότερα, ο Έλληνας πρωθυπουργός ανέβασε στο tweeter το μήνυμα «Με ένα καθαρό «όχι», στέλνουμε ένα μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να παραδοθεί».

Σύμφωνα με τους Γερμανούς δημοσιογράφους: «Είναι γνωστό ότι η κυρία Μέρκελ δύσκολα πτοείται. Κυρίως λόγω του ότι από τον χαρακτήρα της έχει αυστηρό έλεγχο πάνω στα συναισθήματά της. Όμως το τηλεφώνημα του Αλέξη Τσίπρα ότι θα προχωρήσει σε δημοψήφισμα, την ώρα που η ίδια ήταν πεπεισμένη ότι οι δυο πλευρές βρισκόντουσαν πολύ κοντά σε συμφωνία, την έκανε να μείνει σιωπηλή όλο το Σαββατοκύριακο που πέρασε.

Αλλά στην συνεδρίαση της Δευτέρας μεταξύ των ηγετικών μελών του CDU, άφησε να εκδηλωθούν τα αισθήματα απογοήτευσης από τον Τσίπρα. Οι πολιτικές του είναι «σκληρές και ιδεολογικές» είπε, προσθέτοντας ότι οδηγεί την χώρα του στον τοίχο «με τα μάτια του ανοιχτά».
Η Μέρκελ πάντα περιέγραφε τον Τσίπρα ως άνθρωπο αρκετά ανοιχτό, παρά το γεγονός ότι ηγείται ενός «τρελού» μηχανισμού. Ήλπιζε ότι ο Έλληνας πρωθυπουργός θα έκανε τα πάντα για να επικρατήσει η λογική. Όμως όπως φάνηκε από τις εξελίξεις, ο Τσίπρας της έδωσε την μεγαλύτερη απογοήτευσή της στην θητεία της ως καγκελάριος.»

Και συνεχίζει το δημοσίευμα: «Στο τέλος, βέβαια, το λάθος θα ανήκει στην ελληνική κυβέρνηση αν η χώρα βγει από την ζώνη του ευρώ. Πώς μπορεί κάποιος να ασχοληθεί έναν πρωθυπουργό ο οποίος κάνει διαπραγματεύσεις με όρους πολέμου; Αλλά δεν θα πρέπει να μας διαφεύγει ότι το χάσμα που έχει ανοίξει πλέον στην Ευρώπη έχει να κάνει και με το στυλ
ηγεσίας της Μέρκελ. Με την ιδιοσυγκρασία της που επιτρέπει σε τέτοιες καταστάσεις να χρονίζουν και να εκφυλίζονται. Αυτή η πρακτική, λειτουργεί με ανθρώπους που θέλουν να κάνουν διαπραγματεύσεις. Αλλά με περιπτώσεις όπως ο Τσίπρας, που είναι αποφασισμένος να φέρει τα πράγματα στα άκρα, δεν λειτουργεί. Η Μέρκελ γνώριζε ότι η Ελλάδα, και πολύ περισσότερο ο αριστερός ριζοσπαστισμός του ΣΥΡΙΖΑ είναι μια ειδική περίπτωση. Παρ” όλα αυτά επέμεινε να διορθώσει το πρόβλημα με τις ευρωπαϊκές συνταγές: με παρελκυστικές πολιτικές, με απόκρυψη της αλήθειας και επιτρέποντας τα πράγματα να γίνονται ασαφή».

«Η ελληνική κρίση χρειαζόταν ηγετικές κινήσεις και ένα σχέδιο, αλλά η κυρία Μέρκελ δεν ήταν διαθέσιμη για κανένα από αυτά. Αν και της αρέσει η ισχύς, όταν η πίεση φθάσει στα όρια, στην πραγματικότητα δεν ξέρει τι να κάνει με αυτό. Και τώρα αντιμετωπίζει τα συντρίμμια της δικής της ευρωπαϊκής πολιτικής» επισημαίνουν οι Γερμανοί συντάκτες.

Και συνεχίζει το δημοσίευμα τoυ Spiegel λέγοντας: «Για να κατανοήσουμε την πολιτική της Μέρκελ, θα πρέπει να επιστρέψουμε πίσω στο 2003. Ήταν μόλις τρία χρόνια αρχηγός του κόμματός της, και η Γερμανία, μετά την επανένωση, δεν ήταν και πολύ μακριά από την σημερινή Ελλάδα σε οικονομικούς δείκτες. Το πρόγραμμα αναδιάρθρωσης της Μέρκελ επέβαλε ένα σκληρό πρόγραμμα λιτότητας ακολουθώντας τυφλά τις οδηγίες της εταιρίας συμβούλων McKinsey που συνήθως οδηγεί σε σκληρές αντιλαϊκές λύσεις. Όταν ξέσπασε η κρίση του 2010, η Μέρκελ ζήτησε αμέσως την βοήθεια του ΔΝΤ, κόντρα στον Υπουργό Οικονομικών Σόϊμπλε, γιατί κατά μία έννοια το ΔΝΤ είναι η McKinsey της παγκόσμιας πολιτικής. Η σκέψη της έμοιαζε λογική. Τα αίτια πίσω από τα ευρωπαϊκά προβλήματα κρύβονταν πίσω από την εφορία για την ανάπτυξη και την αδιαφορία για τους αριθμούς. Η τυφλή πίστη όμως στα δημοσιονομικά μεγέθη έρχεται σε αντίθεση με την θέληση της Μέρκελ για ισχύ. Ο Χέλμουτ Κολ υιοθέτησε το ευρώ δίνοντας περισσότερη σημασία στο συναίσθημα και λιγότερη στους αριθμούς. Η κα. Μέρκελ είναι παγιδευμένη στην αντίθετη κατάσταση. Και τους τελευταίους μήνες έχει μετατραπεί σε μία γυναίκα που απλά κρύβεται πίσω από τους αριθμούς και τις οδηγίες του ΔΝΤ. Το πρόβλημα της Μέρκελ με τις λαϊκίστικες πολιτικές του Τσίπρα είναι ότι δεν στάθηκε αποφασιστικά απέναντι σ” αυτόν τον τρόπο σκέψης και δεν ήθελε να πει τις πικρές αλήθειες στην ελληνική κυβέρνηση. Χαρακτηριστικό είναι ότι όταν λέει «όπου υπάρχει θέληση υπάρχει και τρόπος», είναι το αντιλαμβάνονται ως ένδειξη καλής θέλησης, ενώ ο Τσίπρας το βλέπει ως αφετηρία να φέρει τα πράγματα σε σύγκρουση.»

Το δημοσίευμα αναφέρεται στην συνέχεια στο όραμα της εξωτερικής πολιτικής της Γερμανίδας Καγκελαρίου: «Κανείς δεν μπορεί να την κατηγορήσει ότι δεν έχει αρχές στην εξωτερική της πολιτική. Όμως στα θέματα της Ευρώπης είναι λιγότερο σαφής. Από την μια πλευρά είναι οι αριθμοί που είναι με το μέρος της. Από την άλλη έμαθε όλα αυτά τα χρόνια ότι δεν αρκεί αυτό. Δυστυχώς όμως για αυτήν περιβάλλεται από ανθρώπους μιας σκληρής οικονομικής ατζέντας, τόσο στο κόμμα όσο και στην κυβέρνηση. Πίσω στο 2012 η Μέρκελ ήταν αποφασισμένη να σπρώξει την Ελλάδα έξω από την ζώνη του ευρώ. Από τότε όμως, πηγαίνει μονίμως «μπρος-πίσω», από την «Μέρκελ των αριθμών» στην «Μέρκελ της Ευρώπης». Η πρώτη εκδοχή βρίσκει λογικό ένα Grexit. H δεύτερη εκδοχή όμως δεν θέλει να την φορτώσει με τον τίτλο του «νεκροθάφτη» της Ευρώπης. Το πρόβλημα είναι ότι Μέρκελ δεν πήρε ποτέ μια καθαρή απόφαση ανάμεσα στα δύο.»

Και οι Γερμανοί δημοσιογράφοι συμπληρώνουν: «Η κρίση το ευρώ άνοιξε μία καινούργια διάσταση στο θέμα της δύναμης της Μέρκελ. Δημιούργησε την δική της γραμμή, όχι τόσο «φωνακλάδικη» όσο του Σρέντερ αλλά ούτε τόσο δυναμική όσο του Κολ. Ακολούθησε έναν «παιδαγωγικό ιμπεριαλισμό» που δούλεψε στην Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ιρλανδία. Μα στην περίπτωση της Ελλάδας δεν είχε την δύναμη να καταλάβει τι ακριβώς συνέβαινε, και να ακολουθήσει την εναλλακτική οδό που της πρότεινε ο Σόϊμπλε για μια ασφαλή και προστατευμένη έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ. Η Μέρκελ δεν ακολούθησε καμία από τις επιλογές της γιατί φοβόταν το εσωτερικό μέτωπο. Έτσι «κρύφτηκε» πίσω από την τρόϊκα και τους τεχνοκράτες, αποδεχόμενη την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία. Στην πραγματικότητα, ο Τσίπρας είναι ένα δημιούργημα της Μέρκελ υπό μία έννοια, ένα παράγωγο της αντίληψής της για την άσκηση εξουσίας».

Το δημοσίευμα έρχεται πλέον και στο μέλλον της κυρίας Μέρκελ: «Σε πέντε μήνες από τώρα, η Μέρκελ θα είναι στην Καγκελαρία μία ολόκληρη δεκαετία. Και όσοι την γνωρίζουν υποστηρίζουν ότι θα συμμετάσχει και στις επόμενες εκλογές. Θέλει λένε οι συνεργάτες της, να αναδιαμορφώσει την Ευρώπη. Και η ενδεχόμενη αποτυχία της Ευρωζώνης θα ρίξει την σκιά της πάνω σε όλη της την πορεία. Όμως και αυτή είναι περιχαρακωμένη στις εμμονές της γερμανικής πολιτικής, και τις ιδεοληψίες παλαιότερων πολιτικών όπως ο Σμιντ και ο Κολ.
Η Μέρκελ συνεχίζει να θέλει μία Ευρώπη εθνών-κρατών και όχι μία Ευρώπη βαθιά ενωμένη. Και πάνω απ” όλα είναι εγκλωβισμένη στην εσωτερική πολιτική και στις ιδρυτικές αρχές του κόμματός της. Το πρόβλημα είναι ότι μπορεί να μιλήσει σαν τον Χέλμουτ Κολ, αλλά λύγίζει εμπρός σε όλα όσα εκείνος υποστήριζε για την Ευρώπη. Αφήνοντας πίσω μία μπερδεμένη Ε.Ε. που δεν γνωρίζει τι ακριβώς θέλει η πιο ισχυρή γυναίκα και ηγέτης στην Γηραιά Ήπειρο.»

Έλληνες διέκοψαν ομιλία της στο Βερολίνο

Προ εκπλήξεων βρέθηκε η καγκελάριος της Γερμανίας, Άνγκελα Μέρκελ όταν κατά την διάρκεια ομιλίας της στο Βερολίνο, μια ομάδα Ελλήνων την διέκοψαν, αναρτώντας μικρά αυτοσχέδια πλακάτ και φωνάζοντας στα ελληνικά.

Η κ. Μέρκελ εκείνη την ώρα μιλούσε σε συγκέντρωση του κόμματός της, των Γερμανών Χριστιανοδημοκρατών (CDU), ενώ οι περίπου 10 Έλληνες την διέκοψαν εν όψει του δημοψηφίσματος της Κυριακής.

Έπειτα από μερικά λεπτά, άνθρωποι της ασφάλειας απομάκρυναν τους διαδηλωτές, με τη Γερμανίδα καγκελάριο να απαντά, μιλώντας γερμανικά αλλά αναφερόμενη υπέρ του «Ναι» στα ελληνικά:

«Προκειμένου να εξισορροπηθεί το πράγμα και πάλι, λέμε “Ναι” που στα ελληνικά σημαίνει “Ναι”». Τότε, το ακροατήριο ξέσπασε σε χειροκροτήματα.

«Εμείς λέμε στον ελληνικό λαό ότι το «Ναι» είναι το μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί της χώρας»

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, Φώφη Γεννηματά συνάντησε σήμερα, Σάββατο, νέους και νέες στο Πάρκο Ελευθερίας και συζήτησε μαζί τους για το διακύβευμα του δημοψηφίσματος και την επόμενη μέρα στη χώρα.

Η πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ μιλώντας στη Real News είπε ότι την Κυριακή το βράδυ το «Ναι» του ελληνικού λαού πρέπει να είναι ηχηρό και κάλεσε τους πολίτες να κάνουν την επιλογή που δίνει στην Ελλάδα δυνατότητα για να αναπνεύσει, για να σταθεί και πάλι όρθια και για να διαπραγματευτεί, για να εξαλειφθούν οι ακραίες απαιτήσεις που θέτουν οι ακραίοι νεοφιλελεύθεροι κύκλοι των δανειστών. Για να ξεφύγει, όπως αναφέρει, ο ελληνικός λαός από τον εφιάλτη, μια πρόγευση του οποίου ζούμε αυτές τις μέρες με αποκλειστική ευθύνη της κυβέρνησης.

«Αυτό που ζούμε σήμερα είναι απλά ένα μικρό τρέιλερ του τι θα ακολουθήσει αν οι Έλληνες παραπλανηθούν και επιλέξουν το «Όχι». Ψηφίζοντας «Ναι» επιλέγουμε την Ευρώπη και το ευρώ, την ασφάλεια που μας παρέχει -ιδιαίτερα τώρα- το γεγονός ότι ανήκουμε σε μια μεγάλη, ισχυρή και δημοκρατική οικογένεια εθνών. Με την επιλογή μας δεν λέμε «Ναι» στη λιτότητα, αλλά «Ναι» στο μέλλον και την ελπίδα», επισήμανε η κ. Γεννηματά.

Είναι ζωτική ανάγκη να δίνει μια ισχυρή εντολή στην κυβέρνηση της χώρας, όποια κι αν είναι αυτή, ώστε την επομένη Δευτέρα να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. «Το ηχηρό μεγάλο «Ναι» δυναμώνει τη φωνή της Ελλάδας και ενισχύει αποφασιστικά τη διαπραγματευτική της θέση για να διασώσουμε κάποια κοινωνικά κεκτημένα και να διασφαλίσουμε δεσμεύσεις και πόρους για την κοινωνική συνοχή, για την ανάπτυξη, για την αναδιάρθρωση και του Δημοσίου χρέους αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα την ευθύνη για τις αναγκαίες και απαραίτητες μεταρρυθμίσεις.

Εμείς λέμε στον ελληνικό λαό ότι το «Ναι» είναι το μεγάλο διαπραγματευτικό χαρτί της χώρας. Η μόνη συμβολή του «Όχι» στη διαπραγμάτευση είναι μέσα από αναξιόπιστα και αφερέγγυα πρόσωπα για να οδηγηθούμε σε νέες άγονες συγκρούσεις και ρήξεις, που θα οδηγήσουν την Ελλάδα, όλους τους Έλληνες, όλες τις Ελληνίδες, όλες τις κοινωνικές δυνάμεις και όλες τις γενιές στην περιπέτεια, στη χρεοκοπία και τελικά στη δραχμή».

Σε ερώτηση για τις πολιτικές εξελίξεις μετά το δημοψήφισμα, η κ. Γεννηματά είπε: «Ελάχιστη σημασία θα έχουν οι πολιτικές εξελίξεις σε περίπτωση ενός «Όχι». Καμία πολιτική δύναμη δεν πρέπει να ενδιαφέρεται για τον ρόλο της σε μια απολύτως κατεστραμμένη χώρα και σε μια απολύτως διαλυμένη κοινωνία και οικονομία. Οπότε δεν θέλω καν να σκέφτομαι κάτι τέτοιο. Σε περίπτωση του «Ναι» όμως, που είναι και το επικρατέστερο σενάριο, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ/ΑΝΕΛ οφείλει να δρομολογήσει μόνη της τις εξελίξεις εκείνες που θα διευκολύνουν τη χώρα να φτάσει σε μία συμφωνία την οποία οι κ.κ. Τσίπρας και Καμμένος δεν είναι σε θέση να διαχειριστούν και να εφαρμόσουν με σθένος, συνέπεια και αποτελεσματικότητα».

Ένα ποσοστό της τάξης του 89% τάσσεται κατά της παροχής περαιτέρω οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα

Κατά της παροχής περαιτέρω οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα τάσσεται το 89% των Γερμανών, όπως προκύπτει από διαδικτυακή ψηφοφορία που πραγματοποίησε η γερμανική εφημερίδα Bild με συμμετοχή περίπου 200.000 ψηφοφόρων, όπως μεταδίδει το Dow Jones Newswires.

Αντιθέτως, υπέρ της παροχής πρόσθετης βοήθειας τάχθηκε μόλις το 11%, αναφέρει το δημοσίευμα του Dow, επισημαίνοντας ωστόσο ότι οι διαδικτυακές έρευνες δεν αποτελούν αντιπροσωπευτικές δημοσκοπήσεις.

Η γερμανική εφημερίδα φέρεται να έλαβε επιπλέον 4.600 ψήφους μέσω fax e-mail, μεταξύ των οποίων το «όχι» κυριαρχεί σε ποσοστό… 99%.

Κάλεσμα του Μάριο Μόντι να παραμείνει η Ελλάδα εντός της Ευρωζώνης

Ενδεχόμενη επικράτηση του «ΟΧΙ» μπορεί να αποδειχθεί μια συμβολική νίκη για τον κ. Τσίπρα, αλλά θα ενεργοποιήσει σειρά γεγονότων που θα καταλήξουν στην έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ, παρότι αυτή δεν είναι η επιθυμία των άλλων ευρωπαϊκών χωρών. Η ευθεία προειδοποίηση προέρχεται από έναν από τους πιο σημαντικούς ευρωπαϊστές της εποχής μας και φίλο της Ελλάδας, τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας, Μάριο Μόντι, αναφέρει η «Καθημερινή της Κυριακής».

Ο κ. Μόντι, που γνωρίζει τον Αλέξη Τσίπρα –τον συνάντησε το περασμένο καλοκαίρι στην Αθήνα, και τον είδε στο συνέδριο του Οίκου Αμπροσέτι, στο Κόμο– δηλώνει στην συνέντευξή του, πως του αρέσει ως άνθρωπος και τον σέβεται, αλλά αυτή τη στιγμή παίζει ένα παιγνίδι πόκερ που εγκυμονεί κινδύνους για την Ελλάδα. Περιγράφει, δε, τη συμπεριφορά του ως «προκλητική» και «επιθετική», σημειώνοντας ότι κάτι τέτοιο δεν έχει ξανά υπάρξει στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο υπερκομματικός τεχνοκράτης ανέλαβε πρωθυπουργός το 2011, αξίωμα που διατήρησε για ενάμιση χρόνο, στη διάρκεια του οποίου δρομολόγησε τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις που αντέστρεψαν το κλίμα και έσωσαν την Ιταλία από την κατάρρευση. Κέρδισε τον τίτλο «σούπερ Μάριο», όταν ως επίτροπος – αρχικά για την Εσωτερική Αγορά και τη Φορολογία (είχε διορισθεί από τον δεξιό Μπερλουσκόνι), και στη συνέχεια για την Ανταγωνιστικότητα (τον διατήρησε επίτροπο ο αριστερός Ντ’ Αλέμα) – συγκρούσθηκε με τα ευρωπαϊκά ολιγοπώλια.

Πρόεδρος του Πανεπιστημίου Μποκόνι, οικονομολόγος και πολιτικός που χαίρει σεβασμού από τη Ρώμη και τις Βρυξέλλες μέχρι το Βερολίνο, ο Μάριο Μόντι είχε επιχειρήσει μια «πολιτιστική διαμεσολάβηση» μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας, καθώς ήταν ως πρωθυπουργός, και παραμένει, πεπεισμένος ότι η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει μέρος της ευρωπαϊκής οικογένειας, κάτι που νιώθει ότι στο δημοψήφισμα της Κυριακής απειλείται και γι’ αυτό επιλέγει να απευθυνθεί προς τους Έλληνες πολίτες μέσω της συνέντευξης του.

Μεταξύ των θυμάτων και δύο παιδιά

Τρεις άμαχοι, εκ των οποίων δύο παιδιά, σκοτώθηκαν από την πτώση οβίδας τη νύχτα που πέρασε στο σπίτι τους στην Αίγυπτο κατά την διάρκεια των συγκρούσεων που σημειώνονται μεταξύ του στρατού και των τζιχαντιστών στο βόρειο τμήμα της χερσονήσου του Σινά, δήλωσαν αξιωματούχοι.

Ο αιγυπτιακός στρατός διεξάγει εδώ και δύο χρόνια επιχειρήσεις μεγάλης κλίμακας στο βόρειο Σινά για να σταματήσει τις επιθέσεις των τζιχαντιστών που έχουν στόχο τις δυνάμεις της τάξης και οι οποίες έχουν πολλαπλασιαστεί μετά την ανατροπή από τον στρατό του ισλαμιστή προέδρου Μοχάμεντ Μόρσι τον Ιούλιο του 2013.

Κατά την διάρκεια της χθεσινής νύχτας, μια 45χρονη γυναίκα, ένα κορίτσι και ένα αγόρι 10 ετών, όλοι μέλη της ίδιας οικογένειας, σκοτώθηκαν από την πτώση μιας οβίδας στο σπίτι τους στην περιοχή Σέιχ Ζουουέιντ, όπου έχουν ξεσπάσει νέες μάχες ανάμεσα σε τζιχαντιστές και τον στρατό, δήλωσαν αξιωματούχοι της ασφάλειας και της υγείας.

Μια γυναίκα και ένα 13χρονο κορίτσι τραυματίστηκαν επίσης σοβαρά, σύμφωνα με τις ίδιες πηγές.

Την περασμένη Τετάρτη τζιχαντιστές της αιγυπτιακής πτέρυγας του Ισλαμικού Στρατού εξαπέλυσαν μια σειρά από επιθέσεις κατά σημείων ελέγχου του αιγυπτιακού στρατού στο βόρειο Σινά.

Στην συνέχεια πολύ σφοδρές συγκρούσεις ξέσπασαν μεταξύ των τζιχαντιστών και των στρατιωτών στην Σέιχ Ζουουέιντ, την ώρα που μαχητικά F-16 του στρατού βομβάρδιζαν θέσεις της εξτρεμιστικής οργάνωσης.

Ο στρατός ανακοίνωσε ότι 17 στρατιώτες και 100 τζιχαντιστές σκοτώθηκαν στα βίαια αυτά επεισόδια. Αξιωματούχοι είχαν ωστόσο ανακοινώσει προηγουμένως ότι νεκροί είναι 70 στρατιώτες και άμαχοι.

Οι τζιχαντιστές δηλώνουν ότι ενεργούν σε αντίποινα για την αιματηρή καταστολή των υποστηρικτών του Μόρσι, η οποία έχει στοιχίσει τη ζωή σε περισσότερους από 1.400 ανθρώπους.

Την ευθύνη για την πλειονότητα των επιθέσεων των τελευταίων μηνών έχει αναλάβει η «Επαρχία του Σινά», που είναι η αιγυπτιακή πτέρυγα του Ισλαμικού Κράτους.

Η αιγυπτιακή αυτή οργάνωση, η οποία ονομαζόταν παλαιότερα Άνσαρ Μπέιτ αλ Μάκντες, άλλαξε όνομα για να διακρίνεται καλύτερα ότι είναι πτέρυγα του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο κήρυξε την ίδρυση ενός «χαλιφάτου» στα εδάφη που έχει κατακτήσει στο Ιράκ και στην Συρία.

Η οργάνωση αυτή ανέλαβε εξάλλου την ευθύνη για τις ρουκέτες που εξερράγησαν χθες στο νότιο Ισραήλ χωρίς να προκαλέσουν θύματα.

Όλα τα σενάρια εν μέσω φωνών που κάνουν λόγο για «κούρεμα» καταθέσεων

Οι αναλυτές φαίνεται πως διαφωνούν με τις διαβεβαιώσεις τόσο της κυβέρνησης όσο και της προέδρου της Ένωσης Τραπεζών ότι δεν θα υπάρχει σε καμία περίπτωση, «κούρεμα» καταθέσεων, όπως υποστηρίζουν σε χθεσινό  τους δημοσίευμα οι Financial Times.

Αυτοί εκτιμούν πως τα σενάρια «κουρέματος» των καταθέσεων των Ελλήνων, ακόμα και των θεωρητικά εγγυημένων έως του ποσού των 100.000 ευρώ, κάθε άλλο παρά ανυπόστατα είναι.

Η αλήθεια είναι πως ναι μεν οι ελληνικές καταθέσεις είναι εγγυημένες μέχρι τα 100.000 ευρώ, σύμφωνα με τις τραπεζικές οδηγίες της ΕΕ, αλλά η Ελλάδα δεν έχει ενσωματώσει στη νομοθεσία της τις συγκεκριμένες οδηγίες κάτι που θα γίνει μέσα στο 2016.

Επιπρόσθετα, στο Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων και Επενδύσεων (ΤΕΚΕ) της Ελλάδας βρίσκονται αυτή τη στιγμή μετά βίας 2 με 3 δισεκατομμύρια ευρώ, κεφάλαια που είναι πρόδηλο πως κάθε άλλο παρά αρκετά είναι για να καλύψουν τη ζήτηση σε περίπτωση μίας τραπεζικής κατάρρευσης.

Με δεδομένο μάλιστα πως το Ταμείο Εγγύησης Καταθέσεων, ως φορέας που πέραν των άλλων σκοπών του πρωταρχικό στόχο έχει τη χρηματοδότηση των μέτρων εξυγίανσης που εφαρμόζονται σε περιπτώσεις ανάγκης στις τράπεζες, ουσιαστικά αντλεί τα κεφάλαιά του από τις εγγυημένες καταθέσεις.

Πλην όμως μετά από έξι μήνες εκροής, έχουν απομείνει λίγες εγγυημένες καταθέσεις που να ξεπερνούν τα 100.000 ευρώ.

Επομένως είναι προφανές το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε εκτός όλων των άλλων αναλυτών και ο αρθρογράφος των Financial Times, πως δηλαδή με αυτά τα δεδομένα «είναι λογικό οι τράπεζες να εξετάζουν επιβολή κουρέματος στους μικρούς καταθέτες ως μέρος μίας ανακεφαλαιοποίησής τους, έστω αν ονομάσουν το κούρεμα ως εφάπαξ φόρο».

Το καλό και το κακό σενάριο για το «κούρεμα» των καταθέσεων

Η έκβαση του δημοψηφίσματος της Κυριακής είναι το βασικό έναυσμα που θα δώσει τον τόνο στις εξελίξεις της επόμενης εβδομάδας. Από τη Δευτέρα ξεκινά η πιο κρίσιμη περίοδος για τις ελληνικές τράπεζες, όπου όλα τα σενάρια είναι δυνατόν να συμβούν.

Η Ελλάδα από την 1η Ιουλίου βρίσκεται εκτός προγράμματος, κάτι που σημαίνει πως η χώρα δεν έχει ομπρέλα προστασίας για το χρηματοπιστωτικό της σύστημα, ούτε και πηγές έκτακτης χρηματοδότησης.

Αν και πρόκειται για θεσμοθετημένες και σαφείς διαδικασίες που θα καθορίσουν το μέλλον των ελληνικών τραπεζών, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι κεντρικές αποφάσεις θα ληφθούν πρωτίστως σε πολιτικό επίπεδο. Οι δανειστές προς το παρόν έχουν προκρίνει να αφήσουν την Ελλάδα να πάρει τις αποφάσεις της με το δημοψήφισμα της Κυριακής και στη συνέχεια θα λάβουν τις δικές τους αποφάσεις.

Αυτό είναι φανερό και από τη δήλωση που έκανε την περασμένη Τρίτη το μέλος της ΕΚΤ Έβαλντ Νοβότνι, σύμφωνα με την οποία η EKT θα διατηρήσει τον ELA για τις ελληνικές τράπεζες στα ίδια επίπεδα μέχρι και την Κυριακή. Αυτό σημαίνει ότι δεν θα τραβήξει το χαλί για τις ελληνικές τράπεζες, τουλάχιστον μέχρι την επομένη του δημοψηφίσματος.

Οι ημερομηνίες

Συνεπώς η καυτή περίοδος, όπου όλα μπορεί να αλλάξουν μέσα σε μια στιγμή, ξεκινά από τις 6 Ιουλίου με κρίσιμους σταθμούς τη 13η, την 20ή και την 31η Ιουλίου. Στις 13 Ιουλίου η Ελλάδα πρέπει να αποπληρώσει μια δόση 448 εκατ. ευρώ στο ΔΝΤ από το πρώτο πρόγραμμα του 2010.

Η πιο κρίσιμη, όμως, ημέρα είναι η 20ή Ιουλίου, όπου η Ελλάδα πρέπει να εξοφλήσει 2,095 δισ. στην ΕΚΤ για ομόλογα που εξαιρέθηκαν από το PSI και επιπλέον 1,36 δισ. προς τις εθνικές κεντρικές τράπεζες, επίσης, για ομόλογα εκτός PSI. Αν αυτές οι υποχρεώσεις δεν εκπληρωθούν, η Ελλάδα θα έχει αθετήσει υποχρεώσεις πληρωμών προς την ΕΚΤ και τις κεντρικές τράπεζες των εταίρων μας.

Αυτό θα συνιστά άμεσα πιστωτικό γεγονός και η χώρα θα χρεοκοπήσει και έναντι των εταίρων της. Συνεπώς, είναι απίθανο να φτάσουμε μέχρι τις 31 Ιουλίου όπου λήγει η περίοδος χάριτος και το ΔΝΤ μπορεί και επισήμως να μας κηρύξει σε χρεοκοπία για τη μη καταβολή των 1,6 δισ. που έπρεπε να δοθούν στο Ταμείο στις 30 Ιουνίου.

Βεβαίως υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος το ΔΝΤ να αποφασίσει να μας χρεοκοπήσει για τη μη καταβολή της δόσης του 1,5 δισ. ακόμη και πριν συμπληρωθεί η περίοδος χάριτος των 30 ημερών. Και αυτό επειδή είναι στη διακριτική του ευχέρεια το πότε θα λάβει αυτή την απόφαση.

Τρία σενάρια για τις τράπεζες

Οι τράπεζες τις επόμενες ημέρες, ανάλογα με την τροπή που θα λάβουν τα γεγονότα, θα βρεθούν αντιμέτωπες με τρία ενδεχόμενα:

Το πρώτο είναι να υπάρξει συμφωνία, οπότε και θα αποκατασταθεί η ρευστότητά τους μέσω του ELA. Ακόμη όμως και αν συμβεί αυτό με έναν μαγικό και άμεσο τρόπο πριν από τη Δευτέρα, οι τράπεζες είναι απίθανο να ανοίξουν την Τρίτη. Αν όμως τα γεγονότα εξελιχθούν κατά αυτόν τον τρόπο, το πιθανότερο είναι ότι το ημερήσιο όριο αναλήψεων θα αρχίσει να αυξάνεται σταδιακά ώστε να περιοριστεί η πίεση των πελατών και περίπου μετά από μια εβδομάδα οι τράπεζες θα λειτουργήσουν κανονικά.

Οι κεφαλαιακοί έλεγχοι φυσικά θα παραμείνουν και δεν πρόκειται να διακοπούν προτού περάσουν 6-9 μήνες. Σταδιακά θα χαλαρώνουν, αλλά θα χρειαστεί να ζήσουμε αρκετούς μήνες με τα capital controls μέχρι να εκλείψουν. Οι τράπεζες, ωστόσο, έχουν δεχθεί ισχυρά πλήγματα και για να επανέλθουν στην ομαλότητα θα πρέπει να καταβληθούν σοβαρές και συστηματικές προσπάθειες για μεγάλο χρονικό διάστημα ώστε να πλησιάσουν στην προηγούμενη κατάσταση. Ωστόσο, αυτό είναι πρόβλημα που αφορά τα στελέχη και μετόχους αλλά όχι τους πελάτες.

Το δεύτερο και το τρίτο σενάριο ουσιαστικά ταυτίζονται και επί της ουσίας διαφέρουν μόνο ως προς τον βαθμό οικονομικής και κοινωνικής καταστροφής. Η Ελλάδα με τη μη πληρωμή της δόσης του ΔΝΤ είναι στη διαδικασία χρεοκοπίας και απομένει η τυπική επικύρωση.

Η έκθεση των ελληνικών τραπεζών στον δημόσιο τομέα εκτιμάται σε 31,4 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 12,7 δισ. συνδέονται με την πίστωση αναβαλλόμενου φόρου (DTC). Μέσα στις επόμενες μέρες, αν το Εκτελεστικό Συμβούλιο του ΔΝΤ αποφασίσει ότι η μη καταβολή των δόσεων ύψους 1,5 δισ. στις 30 Ιουνίου αποτελεί χρεοκοπία, μπορεί να ενεργοποιήσει τις ρήτρες της δανειακής σύμβασης.

Σε αυτήν την περίπτωση το EFSF/ΕSM μπορεί να αποφασίσει ότι τα υπάρχοντα ομόλογα του EFSF που εκδόθηκαν για την Ελλάδα, ύψους 130.9 δισ. ευρώ, και έχουν σταθμισμένο μέσο όρο διάρκειας τα 31,14 χρόνια (ενδεχομένως και τα διμερή δάνεια ύψους 52,9 δισ. ευρώ) είναι σε καθεστώς default και γίνονται αμέσως απαιτητά.

Θα αλλάξουν χέρια οι τράπεζες

Εάν η Ελλάδα δεν μπορεί να αποπληρώσει τα εκκρεμή ομόλογα EFSF αξίας 130,9 δισ., τότε ο ESM θα απαιτήσει τις εξασφαλίσεις-ενέχυρα που είναι οι τραπεζικές μετοχές που κατέχει το ΤΧΣ. Σε αυτήν την περίπτωση ο ΕSM γίνεται άμεσα ο ιδιοκτήτης της πλειοψηφίας των μετοχών των ελληνικών τραπεζών. Αυτό, μεταξύ άλλων, σημαίνει ότι τα δεκάδες δισεκατομμύρια με το οποία επιβαρύνθηκε το δημόσιο χρέος προκειμένου να αποφευχθεί η κατάρρευση του τραπεζικού συστήματος θα έχουν χαθεί.

Πρόκειται για τα χρήματα που δόθηκαν για την ανακεφαλαιοποίηση των ελληνικών τραπεζών ώστε να μη χαθούν οι καταθέσεις των τραπεζών που οδηγήθηκαν σε εκκαθάριση (Αγροτική, Ταμιευτήριο κ.λπ). Ταυτόχρονα θα χαθούν και οι θυγατρικές των ελληνικών τραπεζών στα Βαλκάνια, στην Κύπρο και στην Τουρκία. Οι κατά τόπους κεντρικές τράπεζες σε Τουρκία, Ρουμανία κ.λπ. θα διορίσουν επιτρόπους αναλαμβάνοντας τη διοίκηση, αν χρειαστεί θα διασπαστούν σε καλές και κακές και υποχρεωτικά τα υγιή τμήματα θα μεταβιβαστούν σε άλλες τράπεζες. Θα επαναληφθεί δηλαδή αυτό που συνέβη τον Μάρτιο του 2013 με τις κυπριακές τράπεζες στην Ελλάδα.

Υπάρχει, ωστόσο, ένα σημαντικό ζήτημα, το οποίο εξετάζεται αυτή την περίοδο από νομικές ομάδες και σχετίζεται με το γεγονός ότι οι τραπεζικές μετοχές του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας έχουν περιορισμένα δικαιώματα ψήφου, ενώ υπάρχουν επίσης δικαιώματα τρίτων μέσω των warrants. Οι κάτοχοι των warrants δυνητικά θα μπορούσαν να αντιταχθούν στη μεταβίβαση των μετοχών στο ΕSΜ. Αξίζει να σημειωθεί ότι η Eurobank είναι η μόνη τράπεζα που δεν διαθέτει warrants.

Φερεγγυότητα και κούρεμα καταθέσεων

Αν οι υποχρεώσεις του Ελληνικού Δημοσίου είναι επίσημα σε αθέτηση, ο εποπτικός φορέας των τραπεζών της ζώνης του ευρώ, δηλαδή ο SSM, θα επανεξετάσει την έκθεση των ελληνικών τραπεζών στον δημόσιο τομέα όσον αφορά στα έντοκα γραμμάτια και ομόλογα που έχουν αγοράσει, στα δάνεια που έχουν δώσει στο Δημόσιο και την πίστωση της αναβαλλόμενης φορολογίας. Ο SSM θα εκτιμήσει τις κεφαλαιακές ανάγκες των ελληνικών τραπεζών και θα βάλει στο τραπέζι όλα τα εργαλεία. Σε μια τέτοια περίπτωση θα ανοίξει και το ενδεχόμενο του bail-in. Δηλαδή οι τράπεζες θα πρέπει να επανακεφαλαιοποιηθούν και κατά σειρά θα κληθούν να συμβάλουν σε αυτό οι μέτοχοι, θα ακολουθήσουν οι ομολογιούχοι και αν τα κεφάλαια δεν επαρκούν, θα συμμετάσχουν και οι καταθέτες με κούρεμα των καταθέσεων, όπως έγινε στην περίπτωση της Κύπρου.

Άρθρο του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ στο «Έθνος της Κυριακής»

Με άρθρο του στο «Έθνος της Κυριακής» ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ καλεί τους πολίτες να ταχθούν δυναμικά υπέρ του «ναι» στο δημοψήφισμα της Κυριακής, 5 Ιουλίου.

Αναλυτικά το άρθρο του κ. Βενιζέλου:

«Η Ελλάδα μπορεί να κερδίσει το χαμένο χρόνο. Μπορεί να ξαναβρεί τον εθνικό της στόχο. Μπορεί να σχεδιάσει ξανά την έξοδο από το Μνημόνιο, τη μετάβαση στη φάση της προληπτικής πιστωτικής γραμμής και την επάνοδο στις αγορές, την απεξάρτηση από τα δάνεια των Ευρωπαίων εταίρων της και του ΔΝΤ.
Η Ελλάδα μπορεί να βελτιώσει την εθνική της ανταγωνιστικότητα, να οργανωθεί ξανά ως συνεκτική κοινωνία γύρω από ένα παραγωγικό μοντέλο που αξιοποιεί τους ενδογενείς πόρους της χώρας: τη γη και τους ανθρώπους. Γη σημαίνει πολιτισμός, ιστορία, πρωτογενής παραγωγή, τοπίο, περιβάλλον, μνημεία, τουρισμός, γεωγραφία, δίκτυα, ενέργεια, μεταφορές. Άνθρωποι σημαίνει γνώση, δουλειά, επιχειρηματικότητα, οικογενειακή συνοχή, μνήμες, αισθήματα, όνειρα και ιδέες, αξίες, αλληλεγγύη, βιώσιμο κοινωνικό κράτος.

Για να γίνουν όμως όλα αυτά πρέπει να επιβεβαιωθεί η ευρωπαϊκή ταυτότητα της χώρας, η αμετάκλητη συμμετοχή της στην ευρωπαϊκή οικογένεια και τη Ζώνη του ευρώ. Πρέπει να ανοίξουν οι τράπεζες, να αποκατασταθεί η ελεύθερη κίνηση κεφαλαίων, το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο. Πρέπει να προστατεύονται οι καταθέσεις από τον μόνο που έχει τη δυνατότητα να προσφέρει την εγγύηση αυτή, την ΕΚΤ.

Βασική προϋπόθεση για όλα αυτά είναι να το θελήσει ο ελληνικός λαός. Να πει «ΝΑΙ», έστω σε ένα δημοψήφισμα κουτοπόνηρο, εκβιαστικό και ψευδεπίγραφο .

Βασική προϋπόθεση είναι τα σκληρά βιώματα της εβδομάδας αυτής, με τις κλειστές τράπεζες, τις ουρές στα ΑΤΜ, την αδυναμία καταβολής συντάξεων, να βοηθήσουν την ελληνική κοινωνία να κατανοήσει αναδρομικά τι αγωνιστήκαμε να αποφύγουμε τα προηγούμενα πέντε χρόνια, με όπλο τις σκληρές θυσίες του ίδιου του λαού. Οι Έλληνες θυσίασαν το 25% του ΑΕΠ για να διασωθεί το 75% . Αυτοί που επί πέντε χρόνια εμπορεύονται το ψέμα ενός δήθεν εύκολου, αλλά ανύπαρκτου σχεδίου Β, χωρίς θυσίες, κατάφεραν μέσα σε πέντε μήνες να θέσουν σε αμφισβήτηση όσα διέσωσε ο λαός τα πέντε πέτρινα χρόνια που προηγήθηκαν.

Πλήρες αδιέξοδο. Το «όχι» οδηγεί σε πλήρες αδιέξοδο. Σε κρίση εθνικής στρατηγικής και εθνικής ταυτότητας.

Το «ναι» δίνει ώθηση στην επανεκκίνησης της οικονομίας και της κοινωνίας.
Το «ναι» είναι επίσης εγγύηση προστασίας της δημοκρατίας, της ανεκτικότητας, της πολυφωνίας, της επιείκειας, του αισθητικού πλουραλισμού.

Το πρώτο βήμα την επόμενη του «ναι», πρέπει να είναι η συγκρότηση – επιτέλους – μιας εθνικής ομάδας διαπραγμάτευσης που θα αποκαταστήσει αμέσως την ομαλή σχέση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος με την ΕΚΤ και θα συνάψει τη συμφωνία για την ολοκλήρωση του Μνημονίου και τη σταδιακή μετάβαση στην προληπτική πιστωτική γραμμή, χωρίς περιττά δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας, αλλά με σταθερό μεταρρυθμιστικό προσανατολισμό. Που θα φέρει τα πράγματα εκεί που ήταν την παραμονή των εκλογών του Ιανουαρίου. Που θα κινητοποιήσει όλες τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου και θα επιβάλλει ως επίσημη εθνική γλώσσα τη γλώσσα της αλήθειας. Χωρίς φθηνά ψέματα και υπνωτικές ψευδαισθήσεις.

Ανήκω σε αυτούς που έδωσαν αγώνα για όλα αυτά τα προηγούμενα χρόνια, με μεγάλο πολιτικό και προσωπικό κόστος. Δεν θέλω να δω την πατρίδα μου να χάνει δεκαετίες ολόκληρες. Να ζει αναδρομικά την μεταπολεμική ιστορία των άλλων βαλκανικών λαών που είχε αποφύγει η Ελλάδα. Θέλω να δω ξανά την Ελλάδα βέβαιη για τον εαυτό της.

Για αυτό την Κυριακή πρέπει να κερδίσει η θετική Ελλάδα, η Ελλάδα που θέλει και μπορεί.

Η Ελλάδα του «ναι» που ενώνει».

Τι δηλώνει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ σε νέα του συνέντευξη

«H εμπειρία των τελευταίων μηνών μας δίδαξε πολλά. Είμαστε σίγουρα πολύ φτωχότεροι, αλλά και πολύ σοφότεροι. Τα λάθη του παρελθόντος δεν θα επαναληφθούν», δηλώνει κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της ΝΔ, Κυριάκος Μητοστάκης σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Free Sunday».

Ο κ. Μητσοτάκης ότι «για τη ΝΔ πάντοτε η υπέρτατη αποστολή, το υπέρτατο καθήκον, ήταν και είναι η υπηρεσία προς την Ελλάδα».

Εκτίμησε ότι μετά το δημοψήφισμα η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ «θα έχει βυθιστεί στο πιο σκοτεινό και μουχλιασμένο συρτάρι του χρονοντούλαπου της ελληνικής ιστορίας».

Ο βουλευτής παραδέχεται ότι οι θεσμοί δεν είναι ευέλικτοι και προσθέτει ωστόσο ότι «είναι προβλέψιμοι. Αυτό που λένε αυτό εννοούν. Δυστυχώς εμείς χρωστάμε. Εμείς κινδυνεύουμε, εμείς είμαστε σε αδύναμη θέση, εμείς τους έχουμε ανάγκη. Αυτό η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα δεν το κατάλαβε ποτέ. Τους αντιμετώπισε κομπλεξικά, επιθετικά, με ψέματα, ασυνέπεια και «δημιουργική ασάφεια». Τους έστειλε τον κ. Βαρουφάκη  να ακκίζεται μπροστά τους και να τους μιλά για θεωρία παιγνίων. Τους προκάλεσε και μετά τους παρακάλεσε. Ναι πράγματι διασύρθηκε η ελληνική κυβέρνηση.  Και δυστυχώς μαζί της και ολόκληρος ο ελληνικός λαός».

Εκτίμησε ότι ο λόγος που είναι δύσκολη η εθνική συνεννόηση είναι γιατί «είμαστε πολιτικά απαίδευτοι. Ο λαϊκισμός έχει διεισδύσει στο DNA μας. Τα πολιτικά κόμματα εξουσίας (και η ΝΔ ασφαλώς) έχουν / έχουμε τεράστια ευθύνη για αυτό. Χαϊδέψαμε αυτιά. Δεν είμαστε ειλικρινείς με τους πολίτες, διαχρονικά. Όμως ό,τι κι αν έγινε στο παρελθόν επισκιάζεται από τον άκρατο εθνικολαϊκισμό  των ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που βιώνουμε στις μέρες μας».

Υπερασπίστηκε τον πρόεδρο της Νέας Δημοκρατίας λέγοντας «μην υποτιμάτε τόσο τον κ. Σαμαρά. Ο αρχηγός της ΝΔ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Έδωσε δύσκολη μάχη ως πρωθυπουργός και παρέδωσε στον κ. Τσίπρα μια Ελλάδα σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ότι την παρέλαβε ο ίδιος. Για τη ΝΔ πάντοτε η υπέρτατη αποστολή, το υπέρτατο καθήκον ήταν και είναι η υπηρεσία προς την Ελλάδα. Δεν είναι Τσίπρας ο κ Σαμαράς».

Με σκίτσο στη σημερινή του έκδοση το «The Economist» αποτυπώνει την κατάσταση στην οποία βρίσκονται οι σχέσεις της Ελλάδας με τους εταίρους.

Στο σχετικό σκίτσο απεικονίζονται στις δύο πλευρές μίας γέφυρας, από τη μία οι δανειστές της χώρας και από την άλλη ο πρωθυπουργός της Ελλάδας με τον ελληνικό λαό.

Το σκηνικό εκτυλίσσεται σε μια ετοιμόρροπη γέφυρα που γράφει «Εμπιστοσύνη». Από την δεξιά πλευρά οι δανειστές απευθύνουν μήνυμα στον Έλληνα πρωθυπουργό, λέγοντάς του: «Στη θέση σου θα σταματούσα να χτυπάω τα πόδια μου».

Τι λέει σχετικά με τον αποκλεισμό της Ελλάδας από τη χρήση της υπηρεσίας

Η PayPal απέστειλε δελτίο τύπου με την παρακάτω δήλωση σχετικά με τον τρόπο λειτουργίας της υπηρεσίας της στην Ελλάδα:

«Παρακολουθούμε με ιδιαίτερη προσοχή την κατάσταση στην Ελλάδα, καθώς και τις εξελίξεις στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στην ελληνική κυβέρνηση και τους δανειστές. Λόγω των πρόσφατων αποφάσεων των ελληνικών αρχών σχετικά με τα capital controls, η χρηματοδότηση του ψηφιακού πορτοφολιού της PayPal από ελληνικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, καθώς και οι διασυνοριακές συναλλαγές που χρηματοδοτούνται από κάθε είδους κάρτες ή τραπεζικούς λογαριασμούς, αποτελούν μη διαθέσιμες ενέργειες αυτή τη στιγμή. Απόπειρες πληρωμών δύνανται επίσης να μην γίνονται δεκτές από την εκδούσα αρχή της κάρτας ή από τα τραπεζικά ιδρύματα. Άλλες υπηρεσίες της PayPal, όπως η λήψη πληρωμών, παραμένουν ενεργές. Στόχος μας είναι να συνεχίσουμε να εξυπηρετούμε πλήρως τους αξιότιμους πελάτες μας στην Ελλάδα, όπως πράττουμε άλλωστε εδώ και πάνω από μία δεκαετία στην χώρα«.