THE PAPER

Το ΚΔΑΠ-ΜΕΑ Συκεών επισκέφθηκε ο Ευάγγελος Βενιζέλος, όπου

εκθείασε το έργο και τη λειτουργία του δήμου Νεάπολης-Συκεών

 «Χαρήκαμε που σας βλέπουμε και από κοντά». Με την ευγενική αυτή φράση υποδέχθηκαν νωρίτερα σήμερα οι νέοι του Κέντρου Δημιουργικής Απασχόλησης Ατόμων με Αναπηρία (ΚΔΑΠ-ΜΕΑ) Συκεών τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελο Βενιζέλο, στο πλαίσιο προγραμματισμένης επίσκεψής του στις δομές της Υπηρεσίας Ατόμων με Αναπηρία του δήμου Νεάπολης-Συκεών.

Συνοδευόμενος από το δήμαρχο Νεάπολης-Συκεών Σίμο Δανιηλίδη, τον αντιδήμαρχο Κοινωνικής Πολιτικής Δημήτρη Απατσίδη, τις υπεύθυνες του Γραφείου Κοινωνικής Πολιτικής και Πρόνοιας του δήμου και του ΚΔΑΠ-ΜΕΑ Μάρω Βασσάρα και Στέλλα Βόβουρα αντίστοιχα, τον πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Αντώνη Σαουλίδη, άλλα μέλη της διοίκησης και δημοτικούς συμβούλους, ο κ.Βενιζέλος ξεναγήθηκε στις εγκαταστάσεις του ΚΔΑΠ-ΜΕΑ στην οδό Νικολάου Παρασκευά 43 στη Δημοτική Ενότητα Συκεών, και συνομίλησε με νέους με νοητική υστέρηση  που εργάζονται στις μονάδες πλυντηρίου-στεγνωτηρίου, ανακύκλωσης χαρτιού και έκδοσης του περιοδικού «Χαμογελάστε μαζί μας» για την εργασία, τις εντυπώσεις και τις εμπειρίες τους, καθώς και με πολλούς από τους γονείς τους.

Τον κεντρικό ρόλο στην πληροφόρηση του προέδρου του ΠΑΣΟΚ ανέλαβε η Σόνια, μια από τις παλαιότερες επωφελούμενες της δημοτικής υπηρεσίας ΑμεΑ, η οποία ανέφερε ότι στόχος της λειτουργίας του ΚΔΑΠ-ΜΕΑ είναι «η απασχόληση παιδιών και νέων με αναπηρία σε δημιουργικές δραστηριότητες και η ανάπτυξη γνωστικών, κοινωνικών και επαγγελματικών δεξιοτήτων, μέσα σε κλίμα αποδοχής και συνεργασίας». Μεταξύ άλλων αναφέρθηκε στη λειτουργία των μονάδων πλυντηρίου-στεγνωτηρίου, ανακύκλωσης χαρτιού, κατασκευής χειροτεχνημάτων και διαφόρων ειδών κ.λπ., στις οποίες απασχολούνται νέοι με αναπηρία, ερχόμενοι σε καθημερινή επαφή με την τοπική κοινωνία. Επίσης στους τρόπους ψυχαγωγίας των νέων, τονίζοντας χαρακτηριστικά: «Δεν ξεχνάμε ότι εδώ ερχόμαστε για να περάσουμε πάνω από όλα καλά. Γι’ αυτό και δύο φορές την εβδομάδα κάνουμε μικρές εξορμήσεις, άλλοτε σε πολιτιστικά δρώμενα, όπως εκθέσεις και επισκέψεις σε μουσεία, και άλλοτε για διασκέδαση και χαλάρωση σε καφετέριες και εμπορικά κέντρα», για να καλέσει στο τέλος όσους ενδιαφέρονται να ενημερωθούν περισσότερο για τις δραστηριότητές του ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, να επισκεφθούν τη σελίδα του στο… Facebook!

Θα βγούμε από την κρίση και μέσα από την κοινωνική συνοχή»

«Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχομαι. Παρακολουθώ την εξέλιξη αρκετό καιρό και ξέρω πόσο καλή δουλειά κάνει ο δήμος Νεάπολης-Συκεών κι άλλοι δήμοι και πιστεύω βαθιά στο ρόλο της Τ.Α. γιατί είναι μέσα στην κοινωνία, ξέρει τι γίνεται, μπορεί να σταθεί στην οικογένεια, μπορεί να σταθεί σε κάθε πολίτη που έχει ανάγκη», ανέφερε ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, προσθέτοντας: «Τα τελευταία χρόνια ζούμε μια βαθιά κρίση, έχουν μειωθεί τα εισοδήματα, έχει αυξηθεί η ανεργία και η φτώχεια. Θα ξεπεράσουμε την κρίση, αρκεί να είμαστε ενωμένοι και σταθεροί στη γραμμή μας».

Τηλεφωνική επικοινωνία μεταξύ Σαμαρά – Βενιζέλου

Να πέσουν οι τόνοι επιχειρεί το Μέγαρο Μαξίμου, μετά την  κρίση που προκάλεσε στην σχέση των κυβερνητικών εταίρων η νομοθετική πρωτοβουλία του υφυπουργού Ανάπτυξης, Θανάση Σκορδά για τους  πλειστηριασμούς.

Ακαριαία αντέδρασε η κοινοβουλευτική ομάδα του ΠΑΣΟΚ και ακολούθησε η ΔΗΜΑΡ, ενώ κατά της σχετικής ρύθμισης τάχθηκε και ο ΣΥΡΙΖΑ, με αποτέλεσμα να διαμορφωθεί μια άτυπη κοινοβουλευτική πλειοψηφία με κοινωνικά χαρακτηριστικά. Ο αιφνιδιασμός των 2 κυβερνητικών εταίρων τουλάχιστον σε επίπεδο εντυπώσεων αναζωπύρωσε τη συζήτηση για «κυβέρνηση της Νέας  Δημοκρατίας», σε αντιδιαστολή με την «κυβέρνηση εθνικής σωτηρίας», στην οποία μετέχουν ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, ταράσσοντας τη γαλήνη του κυβερνητικού συνασπισμού. Οι σφοδρές αντιδράσεις, αλλά και η απουσία συντονισμού του κυβερνητικού έργου (δεν έχει ακόμη κατατεθεί το τελικό  χρονοδιάγραμμα των απολύσεων) δημιούργησαν εντάσεις μεταξύ των 3 κομμάτων, επικαιροποιώντας το αίτημα του ΠΑΣΟΚ για ανανέωση της προγραμματικής συμφωνίας.  Αρνητική ως προς την ύπαρξη κυβερνητικής κρίσης εμφανίστηκε την Παρασκευή η εκπρόσωπος Τύπου της ΝΔ, Άννα- Μισέλ Ασημακοπούλου, ενώ «άλλο διαφωνίες, άλλο κρίση κυβερνητική» ξεκαθαρίζει στο Βήμα της Κυριακής, ο υπουργός Δικαιοσύνης, Αντώνης Ρουπακιώτης.

Σύμφωνα με δημοσιεύματα του κυριακάτικου τύπου, προηγήθηκε στα μέσα της εβδομάδας τηλεφώνημα του πρωθυπουργού, Αντώνη Σαμαρά προς τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ, Ευάγγελο Βενιζέλο, με στόχο την αποκλιμάκωση της έντασης στο κυβερνητικό στρατόπεδο και ενόψει της νέας συνάντησης των πολιτικών αρχηγών την ερχόμενη εβδομάδα. Παρά τις εκατέρωθεν προσπάθειες να αποσοβηθεί η ένταση, στην επόμενη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών θα συζητηθούν ο ανασχηματισμός, το πλαίσιο λειτουργίας της κυβέρνησης, αλλά και οι αποκρατικοποιήσεις, με τις τελευταίες να αποτελούν το επόμενο κρίσιμο πεδίο για τη συνοχή της τρικομματικής κυβέρνησης.

Ανακοίνωση της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου

Οι όροι πώλησης των κυπριακών τραπεζών στην Ελλάδα συμφωνήθηκαν σε πολιτικό επίπεδο, ανακοίνωσε η Κεντρική Τράπεζα Κύπρου, απαντώντας στην κυβέρνηση που δήλωσε ότι δεν είχε ανάμειξη στο θέμα.

Ειδικότερα, η Κεντρική Τράπεζα διευκρίνισε τα εξής:

1) Η πώληση των ελληνικών υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών τέθηκε από τους διεθνείς δανειστές της Κύπρου ως προϋπόθεση για την έγκριση του πακέτου βοήθειας προς την Κύπρο.

2) Το τίμημα και οι όροι πώλησης συμφωνήθηκαν σε πολιτικό επίπεδο μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας στο πλαίσιο των δύο Eurogroup του Μαρτίου 2013. Ως γνωστό η συμμετοχή στο Eurogroup γίνεται από το Υπουργείο Οικονομικών της κάθε χώρας.

3) Οι διαπραγματεύσεις που έγιναν από την Κεντρική Τράπεζα με εκπροσώπους της Τράπεζας Πειραιώς μεταξύ της 23ης και 26ης Μαρτίου 2013 αφορούσαν τη συνομολόγηση του νομικού εγγράφου για τη συμφωνία πώλησης των ελληνικών υποκαταστημάτων των κυπριακών τραπεζών και όχι το τίμημα και τους όρους της πώλησης.

Για παράδειγμα, αναφέρεται στην ανακοίνωση, κατά τη διάρκεια των διαπραγματεύσεων με την Πειραιώς, «αυτή ζήτησε να περιληφθεί όρος στο συμβόλαιο που να της δίνει το δικαίωμα, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, να ακυρώσει τη συμφωνία». Αυτός ο όρος, σημειώνεται, «δεν έγινε αποδεκτός από την κυπριακή πλευρά και παραπέμφθηκε για επίλυση μεταξύ του Κύπριου και του Έλληνα Υπουργού Οικονομικών που βρίσκονταν στις Βρυξέλλες για τη συνάντηση του Eurogroup».

4) Σε όλες τις συζητήσεις με την Τράπεζα της Ελλάδας και με την Τράπεζα Πειραιώς παρευρίσκονταν εκπρόσωποι των κλιμακίων της Τρόικα τόσο της Κύπρου όσο και της Ελλάδας.

5) Από τη στιγμή που λήφθηκε η απόφαση για συνεισφορά των ανασφάλιστων καταθετών στην ανακεφαλαιοποίηση των δύο τραπεζών, τα υποκαταστήματα στην Ελλάδα δεν θα μπορούσαν να ανοίξουν διότι δεν θα υπήρχε η δυνατότητα να επιβληθούν σε αυτά περιορισμοί στη διακίνηση κεφαλαίων, θα ακολουθούσαν μαζικές αποσύρσεις καταθέσεων με αποτέλεσμα την κατάρρευση των τραπεζών και την ενεργοποίηση του Ταμείου Προστασίας Καταθέσεων. Σημειώνεται ότι οι ασφαλισμένες καταθέσεις στα ελληνικά υποκαταστήματα των κυπριακών τραπεζών υπολογίζονται σε περίπου Euro 9 δις.

«Τα κέρδη που παρουσίασε η Τράπεζα Πειραιώς είναι λογιστικά και μη πραγματοποιηθέντα. Αυτά αναμένεται να αντιλογιστούν σταδιακά μέσω των αυξημένων προβλέψεων από την αύξηση των μη εξυπηρετούμενων χορηγήσεων», καταλήγει η ίδια ανακοίνωση.

Δηλώσεις του διευθυντή αντικατασκοπείας των ΗΠΑ

Αμερικανική υπηρεσία αντικατασκοπίας ζήτησε χθες τη διεξαγωγή μίας έρευνας για τη διαπίστωση εγκληματικής αμέλειας σχετικά με την υπόθεση των μυστικών προγραμμάτων παρακολούθησης, που είχε θέσει σε εφαρμογή η Εθνική Υπηρεσία Ασφαλείας (NSA) και τα οποία διέρρευσαν στον Τύπο, ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του διευθυντή αντικατασκοπίας Τζέιμς Κλάπερ.

Η είδηση για την διαταγή της εκπόνησης μίας «αναφοράς για εγκληματικές ενέργειες» από την NSA ακολούθησε μετά τους μύδρους που εξαπέλυσε ο διευθυντής αντικατασκοπίας για τις «ασυνείδητες αποκαλύψεις» του άκρως απόρρητου προγράμματος συλλογής ηλεκτρονικών δεδομένων PRISM.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως οι αποκαλύψεις που είδαν το φως της δημοσιότητας στις εφημερίδες Ουάσιγκτον Ποστ και τη βρετανική Γκάρντιαν ήσαν πέρα για πέρα νόμιμες και διεξήχθησαν από όργανα που είχε εγκρίνει το Κογκρέσο: «σημαντικές παρερμηνείες» περιέχονται στα πρόσφατα άρθρα, δήλωσε ο ίδιος.

Το πρόγραμμα με την κωδική ονομασία PRISM αποσκοπεί στην παρακολούθηση και καταγραφή της επικοινωνίας ξένων χρηστών του Ίντερνετ, που διαμένουν εκτός των ΗΠΑ, σε εννέα μεγάλους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης, όπως το Facebook.

Πηγή: ΑΜΠΕ

Εως τα 29 ευρώ η επιβάρυνση

Φορολογία τεσσάρων ταχυτήτων σχεδιάζει για τα ακίνητα το υπουργείο Οικονομικών. Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Βήμα της Κυριακής», σύμφωνα με το σχέδιο που θα δοθεί τη Δευτέρα στους εκπροσώπους των κομμάτων της συγκυβέρνησης, η χώρα θα χωριστεί σε 30 ζώνες, προκειμένου να επιβληθεί από το 2014 ο ενιαίος φόρος ακινήτων. Ωστόσο δεν υπάρχει πρόβλεψη για αφορολόγητο όριο στα εντός, εκτός σχεδίου ακίνητα ή στα αγροτεμάχια.

Πιο αναλυτικά, στα εντός σχεδίου ακίνητα, ο φορολογικός συντελεστής ανά τετραγωνικό μέτρο θα ξεκινά από 1,8 και θα διαμορφώνεται έως τα 29 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο.

Στα αγροτεμάχια θα επιβληθεί φόρος ανά στρέμμα, με τον χαμηλότερο να ξεκινά, ανάλογα με την καλλιεργήσιμη έκταση και το σημείο του χωραφιού, από 1,5 ευρώ και τον υψηλότερο να αγγίζει τα 4,5 ευρώ.

Στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις που δεν ανήκουν σε κατ” επάγγελμα αγρότες, οι φόροι αυτοί θα διπλασιάζονται.

Ξεχωριστή φορολογία θα ισχύσει στα οικόπεδα και στα κτίσματα εκτός σχεδίου. Ο φόρος θα ξεκινά από 15 και θα ανέρχεται έως 30 ευρώ το στρέμμα για τα ακίνητα που είναι κοντά στη θάλασσα ή σε ακριβές περιοχές και νησιά, όπως η Μύκονος, η Σαντορίνη κ.ά.

Κατάτμηση των νησιωτικών δήμων μελετά το ΥΠΕΣ

Της Γεωργίας Σαδανά

Σε προεκλογική τροχιά έχει τεθεί η κυβέρνηση, παρά τις  διαβεβαιώσεις περί του αντιθέτου, μελετώντας όλα τα πιθανά σενάρια για τις αυτοδιοικητικές εκλογές. Μετά τις πρώτες εισηγήσεις για την αλλαγή στον τρόπο εκλογής δημάρχων και δημοτικών συμβούλων, με το σενάριο κοινού ψηφοδελτίου για όλους τους υποψήφιους ανάλογα με το αξίωμα που διεκδικούν, στο τραπέζι των συζητήσεων κατατίθεται τώρα το ενδεχόμενο κατάτμησης καλλικρατικών δήμων.

Αιχμή του δόρατος για το υπουργείο Εσωτερικών αποτελούν οι νησιωτικοί δήμοι, καθώς οι έδρες των καλλικρατικών δήμων είναι αρκετά απομακρυσμένες σε ορισμένες περιπτώσεις από το σύνολο των νησιών που περιλαμβάνονται στα διοικητικά τους όρια, δημιουργώντας καθημερινά δυσκολίες στην εξυπηρέτηση των πολιτών. Μολονότι μια τέτοια εξέλιξη θα έλυνε προβλήματα των δημοτών των ακριτικών περιοχών, το ενδεχόμενο να ανοίξει ο ασκός του Αιόλου και να πολλαπλασιαστούν τα αιτήματα ανασχεδιασμού του αυτοδιοικητικού χάρτη προβληματίζει το αρμόδιο υπουργείο, το οποίο δεν αποκάλυψε τα σχέδιά του ούτε και στο τελευταίο συνέδριο της ΚΕΔΕ, που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στα Γιάννενα.

Αναρτήθηκε προκήρυξη σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου

Η οργάνωση «Συνωμοσία των Πυρήνων της Φωτιάς – FAI / IRF» αναλαμβάνει την ευθύνη για τη βομβιστική επίθεση στο αυτοκίνητο της διευθύντριας των φυλακών Κορυδαλλού στη Δάφνη, σύμφωνα με προκήρυξη που αναρτήθηκε σε ιστοσελίδα του αντιεξουσιαστικού χώρου.

Στο κείμενο της προκήρυξης αναφέρεται ότι η επίθεση έγινε σε συνεργασία με τις «Συμμορίες Συνείδησης» ως ένδειξη αλληλεγγύης στα δέκα φυλακισμένα μέλη της οργάωσης, ενώ προαναγγέλλονται κι άλλα χτύπηματα.

Από τις αρχές ερευνάται η γνησιότητα της προκήρυξης, την οποία υπογράφουν επίσης οι οργανώσεις «Συμμορίες Συνείδησης – FAI / IRF» και «Πυρήνας Sole – Βaleno».

της Γεωργίας Σαδανά

Το περιβάλλον μπήκε δυναμικά στην κεντρική πολιτική σκηνή λίγο μετά το 2000. Τότε που οι πανίσχυροι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ, σχεδίαζαν τη σύγχρονη Ελλάδα και έκοβαν κορδέλες. Στην πορεία αυτονομήθηκε, απέκτησε υπουργικό θώκο και υπηρετήθηκε από στελέχη με οικολογικές ευαισθησίες. Η πολιτική εκμοντερνίστηκε, το περιβάλλον γοήτευε εκατομμύρια πολίτες ανά τον πλανήτη, οι πρώτες επιπτώσεις από την ξέφρενη ανάπτυξη στην υφήλιο είχαν αρχίσει να γίνονται αντιληπτές σε διαφορετικές γωνιές της.

Άλλοι το χρησιμοποίησαν ως ένδυμα, προκειμένου να αποδείξουν στους πιστούς ψηφοφόρους τους ότι εξακολουθούν να έχουν κοινωνικά αντανακλαστικά. Άλλοι, όπως ο πρώην πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου έκαναν την «πράσινη ανάπτυξη» κεντρικό πολιτικό σύνθημα, γραμμένο σε πανό και πλακάτ, δίπλα στο «λεφτά υπάρχουν».

Αυτή η απότομη πολιτική ζήτηση για το περιβάλλον έφερε άλλο αέρα στην παλαιοκομματική Ελλάδα. Την έκανε πιο ευαίσθητη, πιο σικ, περισσότερο ενδιαφέρουσα για τα νεανικά κοινά, τους νέους ψηφοφόρους. Επικοινωνιακό εύρημα, επιταγή των καιρών και ψήγματα υποψίας της παγκόσμιας ατζέντας όλα σε ένα. Μόνο που η εκτόξευση του περιβάλλοντος στην πρώτη γραμμή του πολιτικού λόγου έφερε μοιραία την αποδόμησή του, καθώς η ισόρροπη ανάπτυξη δεν μεσολάβησε ως ενδιάμεσο στάδιο.

Στα μάτια του μέσου πολίτη, οι πράσινες πολιτικές έγιναν γρήγορα πολιτικό πυροτέχνημα, που έσκασε στον ελληνικό ουρανό στα χρόνια της ευημερίας. Σε αυτά που ακολούθησαν, η ανάγκη για την ανάπτυξη ως προϋπόθεση για τη διατήρηση στοιχειωδών οικονομικών και κοινωνικών κεκτημένων, δε χρειάζεται χρώματα και περιτυλίγματα. Όταν η κρίση βαθαίνει, έρχεται μοιραία η στροφή στα βασικά («back to basics») και μειώνονται οι οικολογικές αντιστάσεις. Μπορεί το περιβάλλον να κόσμησε κομματικά προγράμματα, να έστησε προεκλογικές καμπάνιες, να εξέλεξε βουλευτές, αλλά σήμερα είναι στη γωνία. Οι προτεραιότητες άλλαξαν, μάλλον γιατί οι «πράσινες» αρχές δεν υπηρετήθηκαν στην πράξη, από αυτούς που κατά καιρούς διατυπώθηκαν. Γι’ αυτό και είναι δύσκολο να πείσει κανείς για τη βαρύτητα των Μελετών Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων, τις αιτίες αντίστασης των τοπικών κοινωνιών, την έλλειψη επιχειρημάτων, την εκδίωξη των επενδυτών.

Είναι δύσκολο να εξηγήσει κανείς στους κατοίκους της Κερατέας τη χρησιμότητα του ΧΥΤΑ, στους κατοίκους της Χαλκιδικής τα ευεργετήματα της επένδυσης, στους κατοίκους της Θεσσαλονίκης τις πολιτικές διαχείρισης των υδάτινων πόρων. Έχουν προηγηθεί ιλουστρασιόν έντυπα, διαφημιστικά σποτάκια και πολιτικές φωτογραφίες σε αγροκτήματα και βιολογικούς αμπελώνες. Έχουν προηγηθεί εξαγγελίες για εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας στον τομέα των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας. στην αξιοποίηση της ηλιακής ενέργειας (πρόγραμμα «ΗΛΙΟΣ»), στη διάθεση φυσικού αερίου. «Ας πρόσεχαν», λέει ο λαός. Ακόμη και η αξιοπιστία γνωμοδοτικών οργάνων (όταν και όπου υπάρχουν) φτάνει να τίθεται υπό αμφισβήτηση.

Εμπειρογνώμονες και διακεκριμένοι επιστήμονες αποφαίνονται κάθε φορά, αλλά η κοινωνία έχει βουλώσει τα αυτιά της και δεν ακούει τις «σειρήνες». Κάπου εκεί χάνεται η λογική και το δίκαιο. Κάπου εκεί αναβιώνει το κλασικό παραμύθι του Πέτρου και του λύκου. Φληναφήματα και πομφόλυγες, που ξεφούσκωσαν γρήγορα, ακυρώνοντας την προσπάθεια εμπέδωσης της αναγκαιότητας για την προστασία του περιβάλλοντος μέσα από την περιβαλλοντική εκπαίδευση, τις κατά τόπους πρωτοβουλίες των δήμων για ευαισθητοποίηση του κοινού, τις εκατοντάδες εθελοντικές δράσεις.

Μόνο που ο λύκος θα έρθει κάποια στιγμή αγκαζέ με την ανάπτυξη, με γκρίζες προβιές και χωρίς καθόλου χρώμα.[space size=»20″]

Μέχρι τον Αύγουστο οι αποφάσεις για τα «Κόκκινα δάνεια»

Αντιμέτωποι μετωπικά με το ενδεχόμενο πλειστηριασμών θα βρεθούν οι Έλληνες πολίτες, παρά τη σφοδρή αντίδραση των κυβερνητικών εταίρων ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜΑΡ, αλλά και σύσσωμης της αντιπολίτευσης στην νομοθετική πρωτοβουλία του υφυπουργού Ανάπτυξης, Θανάση Σκορδά.

Οι πλειστηριασμοί θα γίνουν, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, καθώς  περιλαμβάνονται στην τελευταία έκθεση του ΔΝΤ , ενώ φέρεται να είναι ενήμερο σχετικά και το κυβερνητικό επιτελείο. Η σπουδή του αρμόδιου υφυπουργού να φέρει τη νομοθετική ρύθμιση στη Βουλή ερμηνεύεται από τους φόβους που έχουν εκφράσει το τελευταίο χρονικό διάστημα αφενός η Τράπεζα της Ελλάδος και αφετέρου οι τομείς ακινήτων των μεγαλύτερων ελληνικών τραπεζών, διαβλέποντας ότι θα πληγούν σημαντικά οι αξίες των ακινήτων μέχρι το τέλος του 2014, εάν δεν υπάρξει νομοθετική παρέμβαση.

Την ίδια ώρα, το γρίφο των «κόκκινων δανείων» καλείται να επιλύσει το οικονομικό επιτελείο, επισημαίνει η Καθημερινή της Κυριακής. Ο αριθμός των δανείων που δεν εξυπηρετούνται βαίνει διαρκώς αυξανόμενος,  ενώ η επιθυμητή λύση δεν θα πρέπει να επιβαρύνει σημαντικά την κεφαλαιακή βάση των τραπεζών, που έχει ήδη δοκιμαστεί. Ασφυκτική είναι η πίεση του χρόνου, καθώς οι όποιες αποφάσεις θα πρέπει να ληφθούν από το ελληνικό τραπεζικό σύστημα μέχρι τον Αύγουστο, ενώ στην ανάθεση σχετικής μελέτης σε εξειδικευμένη εταιρία προχωρά άμεσα το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.

Για την ενσωμάτωση του στον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ

Συνεδριάζει σήμερα η Κεντρική Επιτροπή του Συνασπισμού με μοναδικό θέμα τη λήψη απόφασης για την αυτοδιάλυσή του και την ενσωμάτωσή του στον ενιαίο ΣΥΡΙΖΑ, που πραγματοποιεί το ιδρυτικό του συνέδριο από 10-14 Ιουλίου.

Την εισήγηση προς την ΚΕ θα κάνει ο Γραμματέας Δ. Βίτσας , ενώ τις εργασίες θα κλείσει ο πρόεδρος του κόμματος Α. Τσίπρας.

H KΕ θα αποφασίσει επίσης τη σύγκληση του Διαρκούς Συνεδρίου που αναμένεται να επικυρώσει την απόφασή της.

Ο Αλέξης Τσίπρας φέρεται αποφασισμένος να μην παρεκκλίνει στην πορεία μετατροπής του ΣΥΡΙΖΑ σε ενιαίο κόμμα, ούτε να αναδιπλωθεί όσον αφορά την αυτοδιάλυση των συνιστωσών, ανεξάρτητα από τη στάση που θα τηρήσουν οι συνιστώσες. Υπό το πρίσμα αυτό, η σχετική συζήτηση αναμένεται με ενδιαφέρον στο συνέδριο.

πηγή: ΑΜΠΕ

Από τις κεντρικές υπηρεσίες των υπουργείων και τους δήμους θα γίνει η αρχή

Τον κατάλογο των απολύσεων επιχειρεί να συντάξει  το κυβερνητικό επιτελείο, σε μία ύστατη προσπάθεια να ανταποκριθεί στο στόχο του προγράμματος. Παρά τις διαβεβαιώσεις, ανοιχτό παραμένει το μέτωπο της ΕΡΤ, σύμφωνα με απόρρητη έκθεση που επικαλείται σήμερα το Έθνος της Κυριακής.

Στην έκθεση, που βρίσκεται στα χέρια των ενοίκων του Μεγάρου Μαξίμου, περιλαμβάνονται απολύσεις  1.500 υπαλλήλων από την αναδιάρθρωση της ΕΡΤ, όπως και το κλείσιμο των Ελληνικών Αμυντικών Συστημάτων. Το περιεχόμενο της έκθεσης συνιστά απόρροια της διαδικασίας αξιολόγησης των μεγάλων ΔΕΚΟ, η οποία ολοκληρώθηκε μετά το ταξίδι του πρωθυπουργού στην Κίνα και αποβλέπει στην ικανοποίηση του μνημονιακού στόχου των 2.000 απολύσεων μέχρι το Σεπτέμβριο.

Μέχρι τώρα έχουν εντοπιστεί 4.900 πλεονάζουσες θέσεις εργασίας αποκαλύπτει και ο Τύπος της Κυριακής, εκ των οποίων οι 2.000 θέσεις σε κεντρικές υπηρεσίες των υπουργείων, δίνοντας το στίγμα των πρώτων απολύσεων στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, αλλά και την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Συρρικνώθηκε το ΑΕΠ κατά 1,63%

Νέα δεδομένα δημιουργεί η ομολογία του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου για αστοχίες στο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής της Ελλάδας. Οι προεκτάσεις από την αποκάλυψη του εσωτερικού εγγράφου του ΔΝΤ επεκτείνονται, πέραν τνω κλυδωνισμών που προκάλεσαν στο πολιτικό σκηνικό, και στην οικονομική κατάσταση της χώρας, μειώνοντας το ΑΕΠ!

Σύμφωνα με μελέτη του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών (ΚΕΠΕ), που δημοσιεύει ο Τύπος της Κυριακής, οι αστοχίες στο πρώτο Μνημόνιο έχουν μακροπρόθεσμα ως αποτέλεσμα τη μείωση του ελληνικού ΑΕΠ κατά 1,63%, αφαιρώντας από την ελληνική οικονομία 3 δις ευρώ αρχικά και σε βάθος τριετίας συνολικά 9 δις. ευρώ.

«Η ελληνική οικονομία σήμερα βρίσκεται σε πολύ χειρότερη κατάσταση από αυτή που προβλεπόταν στο αρχικό πρόγραμμα» τονίζεται μεταξύ άλλων στη σχετική μελέτη, την ώρα που οι συντάκτες της εκτιμούν ότι η μεσοπρόθεσμη τάση του ΑΕΠ θα παραμείνει αρνητική μέχρι το 2015 και θα διαμορφωθεί στο -1,28% την περίοδο 2011 – 2015.

Τη μελέτη ολοκλήρωσαν οι ερευνητές του Κέντρου Προγραμματισμού και Οικονομικών Ερευνών Τηλέμαχος Ευθυμιάδης και Σωτήρης Παπαϊωάννου και ο επιστημονικός συνεργάτης του Δημοκρίτειου πανεπιστημίου Θράκης, Παναγιώτης Τσίντζος.

του Νίκου Νυφούδη*

Παρακολουθώντας τις συζητήσεις (κυρίως) και τις εξελίξεις (δευτερευόντως), είναι εύλογο να αναρωτιέται κανείς που πήγε η περιβαλλοντική μας συνείδηση και πώς τόσο βίαια τα θέματα που άπτονται του περιβάλλοντος έχουν εκτοπιστεί στην καλύτερη περίπτωση στο δεύτερο μισό των δελτίων ειδήσεων.

Πώς να ξεχάσει κανείς ότι για έναν ολόκληρο μήνα ασχολούμασταν για τα υβριδικά αυτοκίνητα της κυβέρνησης Παπανδρέου και τι υποδήματα φορούσε η κα. Μπριμπίλη ως Υπουργός Περιβάλλοντος. Είναι τόσο κοντή η μνήμη μας ή κατά βάση δεν δίναμε δεκάρα για το περιβάλλον, και ο μόνος λόγος που το κάναμε ήταν επειδή ήταν της μόδας.

Σήμερα,  ευρισκόμενοι στην πιο κρίσιμη καμπή στη διαδικασία της υπέρβασης της κρίσης είναι εύλογο να υψώνονται κραυγές αγωνίας  για τι θέση θα έχει αυτή η Νέα Ελλάδα για το περιβάλλον; Τα θυσιάζουμε όλα, μπας και πάρουμε καμιά δόση ή κρατάμε ένα επίπεδο σταθερών αξιών με κάποιες υποχωρήσεις που δεν θα είναι καταστροφικές για τις επόμενες γενιές.

Έχοντας κατά νου αυτές τις αγωνίες, και μόνο έτσι, μπορώ να δικαιολογήσω την στάση του ανεξάρτητου πια Ευρωβουλευτή Κρίτωνα Αρσένη να ανεξαρτητοποιηθεί για να υπηρετήσει την προστασία του περιβάλλοντος, φοβούμενος πως η σημερινή στάση της συγκυβέρνησης εμπεριέχει κινδύνους.

Είναι λοιπόν εφικτή μία ισορροπημένη ανάπτυξη με κεντρικό άξονα τον άνθρωπο και το περιβάλλον στο οποίο αυτός ζει; Είναι απαραίτητες επενδύσεις τύπου «Ελληνικός Χρυσός»; Μπορούμε να ζήσουμε στο αστικό περιβάλλον με τη μορφή που έχουμε δώσει σήμερα; Τι περιβάλλον θα παραλάβουν οι επόμενες γενιές αν ξενοδοχειοποιήσουμε όλους τους αιγιαλούς για να έρχονται οι φίλοι μας οι Ρώσοι να κάνουν βουτιές; Αυτά είναι μερικά μόνο από τα ερωτήματα που εύλογα προκύπτουν σε όλους εμάς που επιλέξαμε να υπηρετήσουμε την πατρίδα από την Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Η κρίση αν μη τι άλλο άλλαξε την πολιτική τράπουλα σε πάρα πολλά ζητήματα που είχαν άμεση σχέση με τον τρόπο που η οικονομία και η κοινωνία πορεύονταν με τρανταχτό παράδειγμα ότι η κρίση έλυσε, κατά πολλούς συγκοινωνιολόγους, το κυκλοφοριακό και το πρόβλημα στάθμευσης.

Στην ίδια λογική η φυγή πολλών νέων ανθρώπων προς την επαρχία αναδιαμόρφωσε τον περιβαλλοντικό χάρτη διότι άλλαξε την κουλτούρα των ανθρώπων που συνειδητά πια επέστρεψαν στην ελληνική γη. Οι Έλληνες αγρότες δεν φημίζονταν για τις περιβαλλοντικές τους ανησυχίες και δεν ήταν λίγες οι φορές που θρηνήσαμε τα ελληνικά δάση από παλαιού τύπου πρακτικές επέκτασης των αγροτικών περιοχών. Σήμερα νέα ζευγάρια, επιλέγουν να επιστρέψουν στη γη μας και να φτιάξουν ξανά με τα χέρια τους αυτό που θα τους δώσει τροφή. Για πρώτη φορά και πάλι η επιβίωσή μας εξαρτάται άμεσα από αυτό που παράγουμε. Η χαρά της δημιουργίας που μόνο η φύση χαρίζει είναι ξανά κοντά μας.

Η δραστηριοποίησή μου με το «Life Goddess» και η επαφή μου με παραγωγούς από ολόκληρη την Ελλάδα, επιβεβαίωσε όλα αυτά που φανταζόμουν. Η δική μου γενιά θα κάνει την Ελλάδα πάλι χώρα που παράγει. Νέοι άνθρωποι που αγαπούν την ελληνική γη, έχουν εικόνες, όνειρα, δεν φοβούνται τη δουλειά και παράγουν ξανά δίπλα στη φύση χωρίς να τη βιάζουν. Αυτή είναι η μία εικόνα.

Η άλλη εικόνα είναι της «Ελληνικός Χρυσός», του αεροδρομίου Ελληνικό (μοναδικό το παράδειγμα της χώρας μας που έκλεισε το αεροδρόμιο που μπορούσε να αποτελέσει εναλλακτική φθηνή επιλογή πτήσεων), της πώλησης των ελληνικών νησιών και των ελληνικών βιομηχανιών που παράγουν ελληνικό γιαούρτι στη Βουλγαρία (άσχετο και σχετικό). Χωρίς να είμαι καθόλου αντίθετος με τις επενδύσεις, δεν έχω πειστεί. Δεν με πείθουν πως οι κρατικοί λειτουργοί (δημόσιοι υπάλληλοι και εκλεγμένοι) έχουν το σθένος και την δύναμη να μας προστατεύσουν όταν χρειαστεί. Ανθρωπάκια που τρέχουν πολλές φορές πίσω από επιχειρηματίες μπας και τους στηρίξουν στις επόμενες εκλογές. Αυτό με φοβίζει και λέω όχι, κάποιες φορές σε έργα που πιθανόν μόνο κέρδος θα αποφέρανε στη χώρα.

Μονόδρομος η ανάπτυξη, και πάλι, της οικοτεχνίας και των μικρών επιχειρήσεων, που και θα ελέγχονται καλύτερα και πιο αυστηρά ενώ θα παράγουν ποιοτικό ελληνικό προϊόν με σεβασμό στο περιβάλλον. Βλέπετε, τα ματωμένα διαμάντια δεν είναι μια ταινία επιστημονικής φαντασίας, είναι ένα ακραίο παράδειγμα εκμετάλλευσης από τον άνθρωπο του κοινωνικού συνόλου αλλά και της φύσης. Αν αναλογιστούμε την καταστροφή που έχει γίνει στα ελληνικά δάση τα τελευταία 20 χρόνια, βλέπω να γινόμαστε πρωταγωνιστές σε υπερπαραγωγή..

*Ο Νίκος Νυφούδης είναι οικονομολόγος, δημοτικός Σύμβουλος Δήμου Πυλαίας-Χορτιάτη και δημιουργός του «The Life Goddess, greek deli divine»[space size=»20″]

του Θόδωρου Χατζηπαντελή

Καθηγητή Πολιτικών Επιστημών ΑΠΘ

Είναι να απορείς με την ευκολία που όλοι αναγορεύονται αναλυτές των πολιτικών πραγμάτων μιας οποιασδήποτε χώρας. Είναι πράγματι γνωστό ότι οι Έλληνες είναι πολυμήχανοι και παντογνώστες. Σεισμολόγοι, οικονομολόγοι, στατιστικοί, συνταγματολόγοι, παιδαγωγοί, δικηγόροι, γιατροί ανάλογα με το θέμα επικαιρότητας. Και φυσικά κορυφαίοι αναλυτές της διεθνούς πολιτικής! Αφού είναι ο καθένας, δεν θα είναι και τα κόμματα; Η απορία είναι αφελής. Προφανώς θα είναι και τα κόμματα.

Έτσι το κάθε κόμμα προσπαθεί να ταιριάξει την υπόθεση στη δική του ανάλυση! Αντί δηλαδή να ταιριάξει την ανάλυση στα γεγονότα, ταιριάζει τα γεγονότα στην ανάλυση του! Όπως άλλωστε κάνει για κάθε τι… Ο Γκρίλο έγινε ξαφνικά η «αντι-μνημονιακή» Ιταλία!. Για κάποιους έγινε οι «Ανεξάρτητοι Ιταλοί»! Και τα λοιπά, και τα λοιπά. Τώρα η διαμαρτυρία πολιτών στην Τουρκία βαφτίζεται με διάφορους όρους. Από αντεπανάσταση μέχρι επανάσταση. Σε όλες τις περιπτώσεις το χαρακτηριστικό της φυλής (της δικής μας) η υπερβολή κυριαρχεί. Όπως κάθε Κούρδος βαφτίζονταν πολιτικός πρόσφυγας στο παρελθόν. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Είχα την ευκαιρία να είμαι στην Τουρκία για επιστημονικούς λόγους την εποχή που ξεπηδούσε το σημερινό κυβερνητικό κόμμα. Όπως σε πολλές άλλες χώρες το παλιό κομματικό σύστημα της Τουρκίας ήταν απόλυτα διεφθαρμένο. Ότι γνωρίζουμε εμείς σαν πελατεία μετά το 1981 μοιάζει πλήρως αξιοκρατικό μπροστά σε αυτό που ζούσαν εκείνη την εποχή οι δυστυχείς πολίτες στην Τουρκία. Αρκεί να σας πω ότι ενώ εδώ οι αυτοκινητόδρομοι είχαν διπλάσιο από το αναμενόμενο κόστος –εύκολα καταλαβαίνει κανείς τι γινόταν το επιπλέον- εκεί είχαν πενταπλάσιο και εξαπλάσιο. Οι αμοιβές και οι συνθήκες στα μαύρα τους τα χάλια. Τα δημοκρατικά δικαιώματα σε περιστολή, η ελευθερία του λόγου συζητήσιμη. Από καιρού σε καιρό το στρατιωτικό συμβούλιο παρενέβαινε –κυρίως όταν η διαφθορά άρχιζε να γίνεται καθολικό φαινόμενο- και με το πρόσχημα της εγγύησης του κοσμικού κράτους άλλαζε κυβερνήσεις και κόμματα.

Όσο η Τουρκία φλέρταρε με την Ευρωπαϊκή Ένωση τα πράγματα είχαν κάτι για να τιθασεύονται. Πολλές απαιτούμενες αλλαγές τουλάχιστον διακηρύσσονταν. Όπως και εμείς όμως (που θεωρητικά λέμε ότι θα αλλάξουμε το κράτος) έτσι και αυτοί έλεγαν ότι θα αλλάξουν. Με την πίεση της διεθνούς κοινότητας και το καρότο της ένταξης. Για μας η προοπτική ένταξης της Τουρκίας ήταν ότι καλύτερο. Θα μειώναμε τους εξοπλισμούς. Άλλος (η Τουρκία) θα ασχολιόταν με τους λαθρομετανάστες, οι οικονομικές σχέσεις θα βοηθούσαν, το θέμα της Κύπρου θα έμπαινε σε πορεία λύσης. Όλα θα ήταν καλύτερα. Δυστυχώς, κάτι η Ευρωπαϊκή Ένωση, κάτι η Τουρκία η προσμονή της ένταξης είναι μακριά…

Μαζί με τον κίνδυνο στα ανατολικά σύνορα της Τουρκίας όλα στο παρελθόν έφτιαχναν ένα εκρηκτικό μείγμα. Από το μείγμα ξεπήδησε το κόμμα του Ερντογάν σαν εγγυητής της αποκατάστασης του κράτους. Ήθελε να εμπεδώσει την εμπιστοσύνη και τον σεβασμό. Πρακτικά χωρίς αντίπαλο, αφού το κομματικό σύστημα δεν μπορούσε να προτείνει αξιόπιστη εναλλακτική λύση και οι στρατιωτικοί που θεωρητικά ήταν οι εγγυητές του χαρακτήρα του κράτους ήταν υπόλογοι για την εμπλοκή τους στο ίδιο σύστημα. Μείωσε τη δύναμη του στρατιωτικού συμβουλίου, βοήθησε την οικονομία, άλλαξε την εικόνα. Μόνο που τα υλικά του άρχισαν να ξεφτίζουν. Και όπως γίνεται πάντα, προσέφυγε στην παλιά και δοκιμασμένη συνταγή.

Όσοι φλερτάρουν με τον ολοκληρωτισμό επικαλούνται σιγά-σιγά ιδεολογικές, φυλετικές ή θρησκευτικές μοναδικότητες και δοξασίες που κατά τα δικά τους λεγόμενα αποδεικνύουν την αδιαμφισβήτητη ανωτερότητα τους! Έτσι και ο Ερντογάν αφού πίστεψε ότι καθάρισε με τους εξωτερικούς κινδύνους άρχισε να αναζητά στηρίγματα στις θρησκευτικού τύπου δοξασίες. Αντί να ασχοληθεί με την αναμόρφωση του Κράτους του άρχισε να ασχολείται με τα φιλιά στο μετρό, τις μαντίλες, το αλκοόλ. Συμβολικές αναφορές για μια στρεβλή δημοκρατία που ο ίδιος διακήρυσσε ότι θα αποκαταστήσει. Αδιαμφισβήτητος ηγεμών θέλει να ρίξει το φταίξιμο για ότι ακολουθήσει στην πιθανή κατάρρευση σε κάτι άλλο! Στους άπιστους; Στις δυτικές συνήθειες; Στους εξωτερικούς εχθρούς; Αλλάζοντας τα λόγια βλέπουμε ότι επικαλούνται κάθε είδους εραστές του ολοκληρωτισμού. Για άλλους η φυλή δεν μεγαλουργεί (ενώ είναι πλασμένη για αυτό) λόγω της έχθρας όλων των άλλων! Για άλλους οι ιδεολογικές δοξασίες τους δεν οδηγούν στον παράδεισο τους γιατί δεν εξαγνίζονται οι άπιστοι. Για άλλους οι θρησκευτικές δοξασίες. Και πάει λέγοντας.

Για να γυρίσουμε σε ότι μας ενδιαφέρει: στο μουσουλμανικό κόσμο ο κίνδυνος ολοκληρωτισμού με την επίκληση θρησκευτικών δοξασιών διευρύνεται. Όλοι ελπίζουμε (τουλάχιστον εγώ) να μην φτάσει η εκδοχή αυτή διακυβέρνησης στα σύνορα μας. Η άνοιξη της Βόρειας Αφρικής γίνεται βαρύς χειμώνας και στην Μέση Ανατολή η πιθανή κατάρρευση της Συρίας θέτει τα πάντα σε τρομερό κίνδυνο. Η καλύτερη λύση θα ήταν να αποκατασταθεί η ενταξιακή πορεία της Τουρκίας ώστε τουλάχιστον εμείς να είμαστε σε καλύτερη θέση. Και αυτοί κατά πάσα πιθανότητα. Αλλά και αυτή είναι μια άλλη ιστορία. Στην Ταξιμ (ελπίζω στις επόμενες κινητοποιήσεις στην Ελλάδα να μην αντικατασταθεί η λέξη Ταχριρ με τη λέξη Ταξιμ) και αλλού η δημοκρατική Τουρκία αντιμάχεται την βούληση ολοκληρωτισμού. Ίσως με παρανοήσεις και λάθη. Μια σύνθετη κατάσταση θέλει σύνθετη ανάλυση και καλή γνώση… Δεν τα διεκδικώ….

Η συνέχεια παίζεται στις οθόνες. Και επειδή η διεθνής πολιτική είναι δύσκολη και περίπλοκή ας ελπίσουμε στην αύξηση του τουρισμού μας…[space size=»20″]

Μειώθηκαν οι τιμές των ξενοδοχείων

Ως το φθηνότερο τουρισμό προορισμό για τον Ιούνιο του 2013 χαρακτηρίζει την Ελλάδα η Trivago (μηχανή αναζήτησης ξενοδοχειακών τιμών).

Η Trivago συγκρίνει τις τιμές για περισσότερα από 600.000 ξενοδοχεία σε περισσότερες από 140 ιστοσελίδες κράτησης, όπως η Expedia και η Priceline.com, ενω έχει 18 εκατομμύρια χρήστες ανά μήνα σε 30 διεθνείς πλατφόρμες της

Αυτή τη φορά η Trivago συνέκρινε τις τιμές των ξενοδοχείων σε 50 πόλεις και 24 χώρες της Ευρώπης. Η μέση τιμή των ξενοδοχείων ανά βραδιά για ένα δωμάτιο διπλό κρεβάτι μειώθηκε κατά 8% φτάνοντας τα 93 ευρώ από 100 ευρώ, που ήταν τον ίδιο μήνα του περασμένου έτους.

Ακόμα φθηνότερη ειναι η Βουλγαρία, με μέση τιμή στα 57 ευρώ, ακολουθεί η Ρουμανία με 61 ευρώ και η Ουγγαρία με 81 ευρώ. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα είναι ο φθηνότερος προορισμός στη Νότια Ευρώπη για τον Ιούνιο του 2013, παρουσιάζονας τη μεγαλύτερη πτώση στη μέση τιμή του ξενοδοχείου.

Πηγή: http://greece.greekreporter.com

Την 3^η συνεχόμενη pole position κέρδισε στο Γκραντ Πρι του Καναδά ο Γερμανός πιλότος.

Και στην πίστα του Καναδά, όπως και στις προηγούμενες δύο, ο Σεμπάστιαν Φέτελ θα ξεκινήσει από την πρώτη θέση.

Ο Γερμανός πιλότος της RedBull έκανε τον καλύτερο χρόνο στα δοκιμαστικά, αφήνοντας στην δεύτερη θέση τον Λουίς Χάμιλτον και στην τρίτη τον Βαλτέρι Μπόας, που αποτέλεσε την έκπληξη της ημέρας.

Ωστόσο τα ατυχήματα για ακόμη έναν αγώνα δεν έλειψαν, με τον Φελίπε Μάσα να πέφτει στις μπάρες στην 3^η στροφή και να μην καταφέρνει να ολοκληρώσει τα δοκιμαστικά.

1. Φέτελ, Red Bull
2. Xάμιλτον, Mercedes
3. Μπότας, Williams
4. Ρόσμπεργκ, Mercedes
5. Γουέμπερ, Red Bull
6. Αλόνσο, Ferrari
7. Βερνιέ, Toro Rosso
8. Σούτιλ, Force India
9. Ραϊκόνεν, Lotus
10. Ρικιάρντο, Toro Rosso
11. Χούλκενμπεργκ, Sauber
12. Πέρες, McLaren
13. Μαλδονάδο, Williams
14. Μπάτον, McLaren
15. Γκουτιέρες, Sauber
16. Μάσα, Ferrari
17. Ντι Ρέστα, Force India
18. Πικ, Caterham
19. Γκροσάν, Lotus
20. Μπιανκί, Marussia
21. Τσίλτον, Marussia
22. Φαν ντερ Γκάρντε, Caterham,

Ο Γερμανός πολιτικός κρίνει θετικά τη μέχρι τώρα πορεία του και δηλώνει πως δεν επιθυμεί διαφορετικό αξίωμα.

Την παραμονή του στην ίδια θέση, αυτή του υπουργού Οικονομικών της Γερμανίας, επιθυμεί ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε όπως δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Leipziger Volkszetung».

«Δεν θέλω ούτε υψηλότερο ούτε διαφορετικό αξίωμα» τόνισε.

Ο Σόιμπλε έκανε παράλληλα έναν απολογισμό της μέχρι τώρα δουλειάς του στην κορυφή του οικονομικού επιτελείου, σημειώνοντας πως έχει πετύχει σημαντικά αποτελέσματα, ενώ απέρριψε τον ισχυρισμό τα μέλη της κυβέρνησης έχουν ήδη «αναλωθεί».

«Με όλο τον σεβασμό. Είμαστε όλοι το μέλλον. Τι πιστεύετε, πραγματικά; Εγώ και οπωσδήποτε η Άνγκελα Μέρκελ» κατέληξε.

Ο Ιταλός επιθετικός παρουσιάστηκε μετανιωμένος για το ξέσπασμά του με την Τσεχία.

Ο Μάριο Μπαλοτέλι έχει βρεθεί ουκ ολίγες φορές στο επίκεντρο της δημοσιότητας για διάφορα παραπτώματα στα οποία έχει υποπέσει.

Για κανένα όμως δεν έχει ζητήσει συγγνώμη, κάτι που καθιστά την απολογία του για την αντίδραση που είχε μετά την αποβολή του με την Τσεχία, πρωτοφανές γεγονός.

Ο σέντερ φορ της Μίλαν πριν καν συμπληρωθούν 24 ώρες από το ξέσπασμά του, την Παρασκευή το βράδυ, δήλωσε μετανιωμένος μέσω Twitter.

«Η αντίδρασή μου στο παιχνίδι με την Τσεχία δεν ήταν σωστή. Ζητάω συγγνώμη στους συμπαίκτες μου. Έχω ακόμη να μάθω πολλά», ήταν το μήνυμα που έγραψε.

Ο πρώην πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής δίνει μάχη για να κρατηθεί στη ζωή.

Το δικό του αγώνα προκειμένου να μείνει ζωντανός δίνει ο πρώην πρόεδρος της Νοτίου Αφρικής Νέλσον Μαντέλα, που εισήχθη σήμερα εκ νέου στο νοσοκομείο με λοίμωξη του αναπνευστικού και η κατάστασή του κρίνεται «σοβαρή, αλλά σταθερή», όπως ανακοίνωσε η προεδρία της χώρας.

« Η κατάστασή του παραμένει πάντοτε ανησυχητική, όμως είναι σταθερή» αναφέρει στην ανακοίνωσή του το γραφείο του προέδρου Τζέικομπ Ζούμα για την υγεία του 94χρονου πρώην ηγέτη της χώρας.

Διευρύνει τη διαφορά της από τον ΣΥΡΙΖΑ η Νέα Δημοκρατία – Παραμένει «καταλληλότερος πρωθυπουργός» ο Σαμαράς.

Προβάδισμα 2,3 μονάδες στην εκτίμηση ψήφου έχει η Νέα Δημοκρατία έναντι του ΣΥΡΙΖΑ σε δημοσκόπηση που δημοσιεύει η Realnews.

Συγκεκριμένα, η ΝΔ συγκεντρώνει ποσοστό 27,9% έναντι 25,6% του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ τρίτο κόμμα είναι η Χρυσή Αυγή με 13,4%. Ακολουθούν οι Ανεξάρτητοι Έλληνες με 6,9%, το ΠΑΣΟΚ με 6,4%, η Δημοκρατική Αριστερά με 6,2%, το ΚΚΕ με 5,8% και οι Οικολόγοι-Πράσινοι με 1,5%, την ώρα που ένα ποσοστό 6,3% των ερωτηθέντων απάντησε πως θα επέλεγε κάποιο άλλο κόμμα.

Όσον αφορά στην ικανότητα διακυβέρνησης το 38,5% δηλώνει ότι κανένα κόμμα δεν μπορεί να αντιμετωπίσει καλύτερα τα προβλήματα του τόπου, το 31,6% δηλώνει ότι η ΝΔ είναι καταλληλότερη και το 21,1% αναφέρεται στον ΣΥΡΙΖΑ.

Καταλληλότερος πρωθυπουργός παραμένει ο Αντώνης Σαμαράς, τον οποίον εμπιστεύεται το 43,2% των ανθρώπων που συμμετείχαν στην έρευνα, έναντι 23,7% που συγκεντρώνει ο Αλέξης Τσίπρας και 31,2 % που αναφέρουν κανένας από τους δύο.

Μιλά για την οικογένειά της, τις σπουδές της, τον Πειραά και τα «μαθήματα» που πήρε από την ενασχόλησή της με την πολιτική.

Η βουλευτής της Δημοκρατικής Αριστεράς που βρέθηκε για μια ακόμα φορά στο επίκεντρο των συζητήσεων με το θέμα του Ζαλόγγου, δίνει τις δικές της απαντήσεις για τη ζωή της και τα πολιτικά της «θέλω».

Η κ. Ρεπούση όπως η ίδια «αφηγήθηκε» τη ζωή της στη Lifo:

Γεννήθηκα και μεγάλωσα στον Πειραιά. Ο Πειραιάς παρέμεινε η πόλη μου, ακόμα και όταν για πολλά χρόνια τη μοιράστηκα με τη Θεσσαλονίκη, όπου δίδασκα στο πανεπιστήμιο.

Ονειρεύομαι και διεκδικώ ο πολιτικός διάλογος να γίνεται με επιχειρήματα και να αφορά ό,τι υποστηρίζει ο καθένας. Έχω βαρεθεί να παραποιούνται οι απόψεις μου για να γίνονται πιο ευάλωτες απ” ό,τι ενδεχομένως είναι.   Τις απόψεις μου τις διαμόρφωσα σιγά-σιγά. Μέσα από τη ζωή και τα πράγματα. Τελείωσα ένα καλό, αλλά συντηρητικό σχολείο, τις Καλόγριες του Πειραιά, και μεγάλωσα σε ένα καλό, αλλά συντηρητικό σπίτι, με μητέρα νοικοκυρά και πατέρα έμπορο, πολιτικά με την ΕΡΕ, φανατικά καραμανλικό. Στα γεράματά του, όταν η ΝΔ ήταν στην αντιπολίτευση και λαΐκιζε, είχε γίνει κρυπτοσημιτικός, αλλά δεν το παραδέχτηκε ποτέ. Ήμασταν τρία αδέλφια, και τα τρία οργανωθήκαμε στην Αριστερά. Στην Κομμουνιστική Νεολαία Ελλάδας ο αδελφός και η αδελφή μου, στον Ρήγα Φεραίο εγώ. Ο πατέρας μας δεν μπορούσε να το πιστέψει ότι τα παιδιά του βγήκαν Αριστεροί. Ήταν τότε η εποχή του τέλους της δικτατορίας και της αρχής της μεταπολίτευσης και η κομμουνιστική αριστερά παρέμενε το φόβητρο για τον αστικό κόσμο και τη δημοκρατία. Στο σπίτι είχαμε όμως κομματική πολυφωνία και στις εκλογές δίναμε μάχη ποιος θα κερδίσει την ψήφο της μάνας μας, που δεν ήθελε να χαλάσει σε κανένα το χατίρι. Φοβάμαι ότι την κέρδιζε ο αδελφός μου – ήταν βλέπετε γνήσια Ελληνίδα μάνα. Δυστυχώς, απ” όλους έχω τώρα μόνο τον αδελφό μου. Τον Παναγιώτη Ρεπούση, έναν εξαιρετικό γιατρό και καταπληκτικό άνθρωπο.

Οι αντιπαραθέσεις ήταν γενικά στοιχείο της εποχής εκείνης. Εμείς, στην ανανεωτική αριστερά, παλεύαμε με την παντοδύναμη τότε ΚΝΕ στα αμφιθέατρα, στους συλλόγους, παντού. Η γενιά μου, νομίζω, η γενιά του Πολυτεχνείου και της αποχουντοποίησης –όπως αποκαλούσαμε την κάθαρση των πανεπιστημίων απ” όσους θεωρούσαμε ότι είχαν συνεργαστεί με το δικτατορικό καθεστώς– διαμορφώθηκε μέσα από την αντιπαράθεση ιδεών και αντιλήψεων, ακόμα και μέσα στον ίδιο πολιτικό φορέα. Μάχη ιδεών γινόταν χωρίς υστεροβουλία και δεύτερες σκέψεις. Παρέμεινα στην ανανεωτική αριστερά, αρχικά στη νεολαία του Ρήγα και στο ΚΚΕ εσωτερικού αργότερα –μέλος της Κ.Ε.–, μέχρι τη διάσπασή του το 1986. Η διαδικασία μέχρι τη διάσπαση υπήρξε για μένα τραυματική και μέτρησε κι αυτή πολύ για τη μη επανένταξή μου στα σχήματα που δημιουργήθηκαν μετά τη διάσπαση. Παρέμεινα έκτοτε ανένταχτη αριστερή, στον ίδιο πάντα χώρο σκέψης και πολιτικής πρακτικής, και συμμετείχα όπου άκουγα τους ήχους της ανανεωτικής αριστεράς, λίγο στο Λιμάνι της Αγωνίας, μια σημαντική δημοτική αυτοδιοικητική κίνηση στον Πειραιά, περισσότερο στον Όμιλο Προβληματισμού και Παρέμβασης που ίδρυσε το 2006 ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, την Αριστερά Σήμερα. Ταυτόχρονα, συμμετείχα σε κινήσεις που είχαν να πουν πράγματα για το πανεπιστήμιο, για παράδειγμα, και την ανάγκη μεταρρύθμισής του.

Εντάχθηκα στη Δημοκρατική Αριστερά με την ίδρυσή της. Ως Όμιλος Παπαγιαννάκη είμαστε κατά κάποιον τρόπο συνιδρυτικός φορέας της. Την είδα ως συνέχεια του ανανεωτικού εγχειρήματος που είχε οδηγηθεί σε αποτυχία. Δεν ήταν ενδεχομένως τότε η εποχή του. Όλη η κοινωνία φώναζε «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» κι εμείς θεωρούσαμε ότι η ένταξή μας στην ΕΟΚ ήταν ό,τι καλύτερο μπορούσε να μας συμβεί. Κάναμε και λάθη προφανώς, αλλά όποιος δρα κάνει και λάθη. Με τη ΔΗΜ.ΑΡ. σκέφτηκα ότι η συγκυρία θα ήταν περισσότερο ευνοϊκή για να σχεδιάσουμε μια πολιτική που δεν βολεύεται στην καταγγελία και στις κραυγές, για ν” αρθρώσουμε έναν υπεύθυνο αριστερό πολιτικό προγραμματικό λόγο. Σιγά-σιγά ήρθαν και τα υπόλοιπα. Εκλογή στην Κεντρική Επιτροπή της ΔΗΜ.ΑΡ. στο ιδρυτικό τη συνέδριο, μετά στην Εκτελεστική Επιτροπή με πρόταση του προέδρου και μετά η υπευθυνότητα του τομέα παιδείας και έρευνας της ΔΗΜ.ΑΡ. στο πλαίσιο των εκεί καταμερισμών. Η ΔΗΜ.ΑΡ. έγινε η πολιτική μου οικογένεια, όταν είχε 2% με 2,5% στις δημοσκοπήσεις. Τότε δεν υπήρχε συνωστισμός. Μετά ήρθε η υποψηφιότητά μου στο ψηφοδέλτιο του Πειραιά και ξαφνικά ο συνωστισμός εμφανίστηκε εκ νέου, εντός και εκτός κόμματος.

Έκανα την προεκλογική εκστρατεία εν μέσω συνωστισμού. Οι περισσότεροι δεν είχαν διαβάσει το βιβλίο μου, αλλά όλοι είχαν άποψη για το τι έγραφε και τι έπρεπε να γράφει. Κυκλοφορούσα με το βιβλίο και φωτοτυπίες. Κατάλαβα κάποια στιγμή ότι δεν είχε νόημα. Οι άνθρωποι αυτοί είχαν κλειστά τα μάτια και τ” αυτιά τους. Δεν ήθελαν ν” ακούσουν. Δεν ήταν ευτυχώς οι μόνοι που συνάντησα. Υπήρχε ένα κοινό που με γνώριζε από παλιά ή με είχε διαβάσει και με είχε ακούσει. Δεν ψήφιζαν όλοι ΔΗΜ.ΑΡ., ήταν οριζόντια απλωμένοι από την κεντροαριστερά μέχρι τον ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίζω ότι συνέβαλα στην προσέγγισή τους με τη δική μας αριστερά. Στο μεσοδιάστημα μεταξύ των δύο εκλογών δέχτηκα απίστευτη πίεση. Στον συνωστισμό είχε προστεθεί η γενοκτονία των Ποντίων. Η απουσία μου από τη Βουλή τη στιγμή της τήρησης ενός λεπτού σιγής για τη γενοκτονία των Ποντίων είχε μαγνητοσκοπηθεί και είχε κυκλοφορήσει στον έντυπο, ηλεκτρονικό Τύπο και σε όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, τα οποία με σταύρωναν να ομολογήσω αν έγινε ή όχι η συγκεκριμένη γενοκτονία. Καμία ανακοίνωση περί σεβασμού της μνήμης του ποντιακού ελληνισμού δεν ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την αντίπαλη μεριά. Και ενώ συνέβαιναν αυτά, ο θάνατος είχε εγκατασταθεί στο σπίτι μας και πάλευε να πάρει τη μικρότερη αδελφή μου. Τα κατάφερε, τελικά, αμέσως μετά τις εκλογές. Ήξερα, λοιπόν, πολύ καλά ότι τα σημαντικά ήταν αλλού.

Με την ιστορία συναντήθηκα ουσιαστικά στο τέλος των μαθητικών μου χρόνων, όταν διάβαζα για το πανεπιστήμιο. Και γοητεύθηκα, παρόλο που επρόκειτο για μια ιστορία γεμάτη με πολέμους, ήρωες και γεγονότα που έπρεπε να αποστηθίσω για τις εισαγωγικές εξετάσεις στο πανεπιστήμιο. Από τότε έφτιαξα μόνιμη σχέση μαζί της, πανεπιστήμιο, μεταπτυχιακά, διδασκαλία και έρευνα. Τη σχέση αυτή με την ιστορία προσπαθώ και τώρα να κρατήσω συμβολικά ζωντανή, ούσα στο ελληνικό Κοινοβούλιο. Καταρχάς, προσπαθώ να μην την προδώσω. Δεν είναι ότι δεν με δυσκολεύει. Τα “φεραν έτσι η ζωή και οι χρόνοι που μου ζητείται να πάψω να σκέπτομαι ιστορικά και να σκέπτομαι πολιτικά ή και πολιτικάντικα.   Τελειώνοντας το πανεπιστήμιο, πήγα για μεταπτυχιακές σπουδές στο Παρίσι, όπου ανακάλυψα έναν καινούριο κόσμο, συναντήθηκα με νέες ιδέες, αυτήν τη φορά φεμινιστικές. Ήταν η εποχή που οι γυναίκες έκαναν αισθητή την παρουσία τους, διεκδικώντας πλήρη ανθρώπινα δικαιώματα. Οι ιδέες αυτές με καθόρισαν όσο και η Αριστερά. Αριστερά και φεμινισμός είναι με κάποιον τρόπο οι πυλώνες της ιδεολογικής και πολιτικής μου συγκρότησης.

Οι σπουδές μου, τώρα, αν λένε κάτι για μένα… Τελείωσα, όπως σας είπα, ένα ελληνογαλλικό σχολείο στον Πειραιά. Πήρα δύο πτυχία από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, το πρώτο Γαλλικής Φιλολογίας και το δεύτερο Ιστορίας-Αρχαιολογίας. Έκανα μεταπτυχιακές σπουδές στη Σορβόννη, στο Παρίσι. Εκεί πήρα δύο μεταπτυχιακά διπλώματα, ένα στην Ιστορία και το δεύτερο στις Πολιτικές Επιστήμες. Στο ίδιο πανεπιστήμιο υποστήριξα και το διδακτορικό μου στην Ιστορία. Στο κέντρο του ήταν η κρίσιμη τριετία 1919-1922 και στην περιφέρειά του οι δύο εθνικισμοί από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Δυσκολεύτηκα πολύ να το τελειώσω διότι στο διάστημα της συγγραφής του έκανα οικογένεια και γέννησα τις δυο μου κόρες, τη Μυρτώ και την Άννα.

Πρόσφατα βρέθηκα και πάλι στο μάτι του κυκλώνα. Δεν το επέλεξα και δεν είναι κάτι που το θέλω, και, πολύ περισσότερο, που το επιδιώκω. Είμαι, φαίνεται, εύκολος στόχος και με μία έννοια, παρόλο που ίσως δεν μου φαίνεται, αφελής. Το προτιμώ, βέβαια, από την καχυποψία. Δεν μπορώ να στέλνω μέιλ και να υποψιάζομαι ότι θα διαρρεύσουν. Ή πήγα, για παράδειγμα, σε μια ραδιοφωνική εκπομπή να μιλήσω με έναν δημοσιογράφο, που όση ώρα κράτησε η συνέντευξη, προσπαθούσε να βγάλει λαγό. Έφτασε μέχρι τον χορό του Ζαλόγγου ο άνθρωπος. Δεν του απάντησα και χρειάστηκε να κάνει μετά μια σχετική κοπτορραπτική για να πετύχει ένα καλό αποτέλεσμα. Και το πέτυχε. Την άλλη ημέρα έπαιζε παντού ότι η Ρεπούση αρνήθηκε το Ζάλογγο.

Οι φίλοι μού συμπαραστέκονται πολύ. Τηλεφωνήματα, μέιλ, «βάστα Μαρία», είμαστε περήφανοι για σένα. Βαστάω, βρε παιδιά, αλλά βάλτε κι εσείς καμία πλάτη. Στο τέλος δεν θα μπορούμε να μιλήσουμε. Και όσο δεν μιλάμε, τόσο ο εθνικολαϊκισμός θα μεγαλώνει. Αυτή είναι η μεγάλη δεξαμενή της Χρυσής Αυγής. Πώς νομίζετε ότι ανεβαίνει; Ανεβαίνει διότι εμείς σιωπούμε είτε γιατί δεν είναι η ώρα, είτε γιατί θα χάσουμε ψήφους, είτε γιατί φοβόμαστε να εκτεθούμε, είτε γιατί προβάλλουμε αυτά που μας χωρίζουν και όχι αυτά που μας ενώνουν, είτε… είτε. Το έζησα και με την υπόθεση του βιβλίου της 6ης Δημοτικού. Αντί να δούμε το μείζον, το τσουνάμι που ερχόταν, εμείς διυλίζαμε τον κώνωπα και καταπίναμε την κάμηλον.